Månadsarki: november 2003

Forventningar

Plutselig, plutselig fekk eg enorm god respons (alt er relativt ja..) på sia mi! Sjølv om det har sine enooorme positive sider satt det også stopper for skrivinga mi ei lita stund (perioden er ganske åpenbart ferdeg)

Eg har skillt ut noko tekst ifrå “Vill Mandag”(eller kva eg vil kalle han når eg legg han ut på sia) artikkelen fordi eg ville ha ting litt mer strukturert. Dét gagnar jo alle! :) Eg har nokre dagar kor eg er i eit spesielt humør, desse dagane skriv eg av og til eit tekst-stykke – når eg så gjør, blir artikkelen betre enn dei vanlege. Det er jo både vél og bra, men tingen er at eg følar eg får forventingar :| Så sist uke skreiv eg ikkje noko fordi eg ikkje ville skrive dårleg :P Ja – idiotisk til tusen, eg innser dét, derfor skriv eg nå igjen.

Ofte skriv eg tekstane mine på tirsdager, dei to siste skreiv eg på tirsdager så langt eg huskar. Er visst noko med denne dagen, sjølv om eg tror det var 2 ukar siden eg skreiv “Sykkelens Genialitet”. Den artikkelen fekk eg veldig god respons på – “Du skriv bra Odin!” fra masse Noreg-venner eg ikkje heilt hadde forventa å få det ifrå. Men allikevel, den fysste personen som sa han leste på sia mi og likte det var Salve – han sendte meg mail faktisk, slikt likar eg veldeg godt :D Han tok ein aktiv side og skreiv. Slikt trudde eg bare det var eg som dreiv på med :P

Uansett, det eg skulle sei var at det var ganske vanskelig å starte å skrive noko nytt fordi plutselig har folk forventningar. Offagmeg :| Men eg fant ut at sjølv om neste artikkel ville bli elendeg måtte eg skrive – dokumentere kva som skjer :P Visst ikkje gløymer eg det. Eg tar backup av databasen min med visse mellomrom slik at eg ikkje mistar informasjonen, dessuten har eg alle filane på skolenettet+laptopen. Dette er alt fordi når eg blir stor og gløymer mykje av mitt Oxford-år kan eg lese dette! :D

Som tidligare antyda blei eg svæært så glad av all tilbakemeldingen, de veit ikkje kor mykje det betyr for meg. Eg bør nevne eit par kjekke folk som har likt sia mi til slutt: Mamma og Pappa (dei har no alltid vært positive ;) ), Salve, Tor Eirik, Simon, Egil og Buster :D :D Tror iallfall det var slik, har nok gløymd nokon, men slik skal ein bare forvente då eg aldri har vært flink til å huske slike ting :P Kari og Søren Christian – dei kjekke naboane våre var også dei fysste som kommenterte sia mi etter Mamma og Pappa ;D

Vill mandag

Eg starta så fint på søndag; bar med Niklas, Audun og nokon belgiske jentar, heim rundt 1:30. Mandag; ut i 8-tia, heim rundt 05:00(!). Tirsdag; sove til kl 3 på dagen og miste hele skolen. Offameg. Verste er jo faktum at etterpå dro eg på pub med Niklas og Mike(28år gammel engelsk fyr)! :P

Ahh. Jaja, nå har eg sove siden kl 4:30 til kl 15:00, var det vel. Eg har mista heile skuledagen i dag, dessverre. Det er tirsdag og i går var eg fysst på Pub Oxford med Morten, Victoria Maria (som blei meget vennlige med kvarandre :S ), Audun og Jon (seff), Thomas, Sisilie og Ingrid. Maxim var der visst også, men han dro tidleg. Vel, eg antar dei fleste har vært på pub før så eg skal ikkje forklare i detalj korleis dét var – men det var bunnslum i fanta’en min og alle skulle riste den. Offameg.

Litt seinare på kvelden begynte Victoria Maria og klage på at eg ikkje drakk; “adle må jo drikka!”.. Det er slike idiotiske folk som får meg til å ikkje drikke – faktisk. Er rart å tro at det hjelper eigentleg – eg har visst enorm selvtillit og eg er enormt sta, gjør eg fysst eit prinsipp skal du være enormt god for å snu meg. Eg kan ikkje huske at andre enn mamma har klart dét. Men når det gjelder en sånn ting som at eg har bestemt meg for å ikkje drikke (iallfall før eg blir 18, eg bestemmar om eg vil forsette etter dét, om folk er like teite blir valget iallfall enkelt) så kan nok ingen få meg til å skifte meining. :>

Då me kom ut av pub’en (dei stengar kl 23) fekk me “Free entry to Park End”, siden denne klubben normalt kostar litt så gjekk me der. Audun og Jon prøvde å lure folka som tok i jakker med å putte den ene jakka i armen til den andre, dei merka det ganske fort så dei måtte betale for begge jakkene. Sjølv gadd eg ikkje bruke pengar på å få hengt opp jakka. Audun skulle snakke i telefon så me fant ein stille plass – var visst utfor jentetoalettet. Det kom heile tia jenter inn og ut og dei var sikre på kvifor me eigentleg sto der. Vel, me la ikkje merke til det før dei sa det til oss da…

Eg var rask til å starte å danse, mens Thomas, Jon og Audun som eg var med var utroleg treige – som vanleg. Det skjedde ein god del ting men ikkje like interessante som… Ja, akuratt. Eg vil ikkje skrive for mye som andre personar like godt kunne opplevd sjølv. Før skreiv eg omtrent direkte til mamma og pappa, mens no har eg ein litt større lesarmengde. ( wee :D ) Problemet mitt er at det skjer SÅ SINNSJUKT mykje morro (og noko lite morro), at eg kan ikkje skrive alt. Men det er også bra då. Eg må også passe på at overskrivten nesten passar med hovedinnholdet til artikkelen (eg kan heller skrive mange mindre artiklar!)

Då me kom ut ifra Park End kunne ikkje Jon stoppe og le – Audun hadde nemlig funnet seg jente på klubben og Jon fant dette veldig morsomt tydligvis :P Ho var nemlig ganske engelsk i dimensjonane, som betyr litt kraftigare enn normal kropp + ein enorm bakende. Ho hadde visst vært litt hard på godteriet. Audun hadde fått nummeret men han hadde ikkje tenkt å ringe – var underholdning for ein kveld. Hehe, sjukt – kunne aldri holdt på slik eg da. “Me” hadde moro av Audun på veg til Kebab Kid.

Vél inne på Kebab Kid jobba Ralf igjen (naboen til Jon) :D Men han jobber jo alltid der. Eg kjøpte pomfri og ein hamburgar til Audun – tok 5år da, men. Uansett hadde eg ikkje fått “Salt’n’Vinegar” på – så eg holdt boksen fram og sa det, men då miiiiiista eg aaaall pomfrien på salgs-benken! :( Då var den kvelden øydelagt. Eg måtte gå hjem i kalde været, vite at eg hadde brukt pengar på ingenting osv. Det gjekk enno vitsar om Audun då me sto der og såg på Audun spise. Thomas prøva febrilsk å få transport heim.

Plutseleg kommer Ralf og gjer meg ein ny pomfri!!!!! :D:D:D GOOE MANN! ;D Han prøvde og hilse på Jon, men han var for opptatt med Audun :P Me sto der til me var åleine i butikken og Jon fekk sagt hei til Ralf – då starta den forferdelege turen heim. Klokka var 3 då eg gjekk ifra Kebab Kid og starta turen min åleine heim. Det var veldeg kaldt, eg gjekk seint så eg var ikkje heime før 4:30. Ugh.. Eg kan ikkje fortelle kor keisam og drit gåturen var. ARGH, KVIFOR SKAL CYCLE KING ALLTID MANGLE DET /&#/¤(”#) DEKKET MITT!

Å, eg har vel ikkje sagt dét. Jon ville ha sykkelen tilbake – og eg gjekk til Cycle King for å få dekk. Men, nei. “We’ll have it in Wednesday”.. Jada, sikkert. Sist de sa det var det jo løgn – er nok dét denne gongen óg! Dagen var Fredag då eg spurte om det, så eg må bruke buss – æsjisj. Velvel, no må eg faktisk stikke – eg skal være i byen kl 20:00, no er klokka 18:55 – SÅ lang tid tar bussen! :( Hadde eg hatt sykkelen hadde eg dratt 19:40. Jaja, no må eg springe uansett.

Natt til mandag var eg óg ute, då med Audun og Niklas – me var på EuroBar og hadde det kjekt :> Den belgiske jenta som bor hos Niklas var der óg (Marie, ikkje den belgiske kjæresten til Niklas, ho heiter Laurance og bor ca 10 minutt ifrå meg). Siden eg kom seint heim kvelden til mandag var den dagen drit i begynnelsen, eg var veldeg deppa. Eg satt på skolen med pcene heile dagen til kl 7 og snakka med pappa og irc folk. Eg blei veldig deppa av å sitte åleine i rommet der. Men på vegen heim blei eg gladare og gladare, då eg kom heim fysste gangen var eg veeeldig glad. :) Så til pub, glad, så til klubb, glad, så hjem, æsjisj :/ Vel, slå-av-pc

Bare for å avslutte der ingressen avslutta (ingressen er alltid nyare enn sjølve artikkelen, velger eg å putte noko ny informasjon der må eg jo “backe” det opp i artikkelen!). Tirsdag kveld etter eg skreiv denne artikkelen dro eg til byen for å treffe “Oxford Univeristy Computer Society”-folka på LaserQuest ;) Me hadde avtale – etter gjekk eg raskt innom EuroBar for å finne Niklas sittande der og prate med ein mann. Eg meldte meg inn og fant ut at fyren var manager for eit programmeringsfirma. Så me prata litt programmering – så gjekk me til ein annan pub. Han spanderte 3 “Lemonade“s på meg, og dei kostar litt siden det ikkje er alkohol (England er mange plasser meeeget teite på dét, dyrare med brus enn øl – offamegdå).

Han var foressten veldeg imponert av at eg ikkje drakk noko alkohol, spesielt når alle de andre gjør det. Og da mener jeg alle :> Vel, eg er ganske stolt av meg sjølv for å være ærlig, eg syns det er digg å alltid være edru (mao. aldri drikke) og få så mykje respekt på det. Vel, me hadde det iallfall veldeg koseleg, så eg kom ikkje heim før i 2 tia. Men eg var tidsnok på skulen idag sjølv om eg måtte ta bussen. Eg sto faktisk opp kl.6 (skole kl.9, stilte klokka feil osv)! ;D Menmen, det var då interessante kvelder sjølv om eg ikkje skal drive på i samme stil særlig lengre. Eg er inne no – onsdag, torsdag, vår faste pub Jericho kveld skal eg hoppe over til fordel for eit CompSoc møte ;) Også skal eg jo snart treffe Pappa(min mest faste leser(vil eg tro)) og lillebror Falke i London, må roe ned litt ;D Men no var visst klokka halv ett, så eg bør legge meg ;)

Sykkelens Genialitet

Her i Oxford fyk eg plass til plass på sykkelen min, kjempeherleg med masse fordelar! Men allikevel så har eg hatt ein del problem >:(

Etter ei uke eller så i Oxford så blei eg lei av å gå og invisterte i ein sykkel. Det kosta litt (240kr for sykkel + 240kr for taxi hjem + 240kr for lys (dei blir stjåle heile tia, ugh) + nytt dekk etc).

Eg prøvde å skrive ein artikkel om eit emne eg hadde tenka om. Mens eg sykla opp High Street for å komme meg til skolen “skreiv” eg i houvudet mitt kvisleis artikkelen skulle bli. Då eg så skulle skrive dette forsto eg mitt evige problem; eg klarar rett og slett ikkje skrive når det er om noko fast på den måten. Så nå skriv eg rekursivt igjen, skriv om at eg sitt her og skriv :P

Å skrive på denne måten er lettare, så får eg lure hjernen min ved å stille snu emnet mot det jeg egentlig hadde lyst til å skrive om. Problemet er at eg vil skrive om kva som hendte idag, sjølv om eg vett at eg bør skrive om sykkelen etc. Vel, var vel ein 2 ukar siden då racing sykkelen min poffa. Eg blei sjølvsagt meget sint og frustrert og ikke minst lei meg.

Etter eg hadde bada meg i min eigne elendegheit, bestemte eg meg for å prøve å lappe dritet (heh.. måtte bare :P). Så eg gjorde, etter ein heller lang tur til “Cycle King”. Den overprisa butikken skulle visst være den billigste i Oxford… Blei verkeleg imponert (unnskyld, den var for oss xml/html(sgml) folk :D ). Tilbake i huset brukte eg ein heil dag på å fikse dekket (vel, eg hadde allerede sove store delar av dagen då). Neste dag skulle eg teste dekket – p0ff, næææi!

Dekket var ikke lappa skikkeleg. Då eg sjekka hålet igjen var det 2 nye hål nokon millimeter frå det gamle. Fantastisk! Slikt likar me… ikkje.. :/ Eg bør gjære ein lang historie kort fordi eg har tendens til å skrive alt for mye om eg får skjangs :P Eg blei frustrert, kasta meg ut av eit vindauge og daua.

Hmm.. Eg kan ikkje heilt vere enig i den siste setninga der, men uansett så spurte eg Jon om eg kunne låne sykkelen hans. Og mannen sa ja! :D Wohoo, etter 3 helvettes-dager med buss skjønte eg kor forferdeleg mine stakkars klassekameratar har det. Ærlig talt, 40minutt til byen!? Når eg brukar 14 minutt på sykkelen! Uhørt! :S Pluss at eg måtte vente 10min på at snegle-transporten skulle ankomme det upersonlege, kalde skuret me står så idiotisk i og gjør reint lite fornufteg.

Eg skjønte endeleg kor heldeg eg va med mine fantastiske sykkel-tradisjonar. Buss-systemet holder rett og slett ikkje mål. Ofte ser folk på meg med ein ekkel sympati og tykjer synd på meg fordi eg syklar så langt og mye kver dag. “At du klarar det” seier dei. Eh, eg syns heilt opprekteg og ærleg at det er 10x kjekkare og sykle enn å ta bussen! Eg syns synd på mange av mine klassekameratar som kastar vekk masse tid, sittende i eit skur – eller på bussen mens dei gomlar i seg godteri til store gullmedalja. Det er få personar til å stoppe dei i deira søken etter å bli like feite som dei engelske jentene. Synd er det med desse venenes blindheit då dei syns synd på meg.

Eg syklar kjekt ned bakkane mot skolen med vind i håret og trener mine enorme legg- og lårmusklar. Ikkje ei krone betalar eg for treninga mi, mens medstudentane bler månedleg rippa for over 400kr for ein månedleg dusj! God invistering folkens! ond latter Mohohohawhahawhaw.

Utruleg glad var eg for å låne sykkelen til Jon, han var ein sann reddande engel. Eigentleg skulle eg bare låne sykkelen til torsdag då Cycle King skulle få inn eit overprisa dekk eg kunne kjøpe, men eg har sykkelen hans enda fordi han sa eg kunne låne han lengre :D

Sykkelen til Jon er annerledes ifra min sykkel. Mens min er ein ekte racer-sykkel der alt er laga for maksimal fart, noko som gjer maksimal lite komfort (om du kan sei det slik). Eg har eigentleg aldri vært særlig plaga av dette faktum, utenom at setet har vært litt hardt – eg er jo tross alt sykkelist så eg har ikkje 5kg mykt fett på “stumpen” :P Eg blei positivt overraska då eg prøva sykkelen til Jon. Den har feite dekk og rett ratt, samt eit digert mykt sete. Denne sykkelen var ikkje laga med fart i tankane, men faktum at nokon faktisk skulle kjøre farkosten óg.

Så var det fyrverkeri i Eynsham då. Eg starta sykla fysst mot byen, tok 16 minutt så til Farmoor kor Audun bor, 24 minutt, så endelig til Eynsham på ca. 10 minutt. Det gir en reisetid på litt over 40min som er fantastisk bra når ein tenker på kor langt vekke Eynsham visstnok skal være. Eg følte det ikkje som nokon jordomseiling akuratt, dét var det nå heller ikkje men ein må vel få overdrive litt :) Eg sykla tilbake til Audun for å så sykle tilbake igjen til Eynsham og så til byen etter me hadde vært på pub og kosa oss der. Tilstades var Karianne (som bor i Eynsham), Audun, Jon, Morten, Thomas og Tone. Ein kjekk gjeng. Spesielt Jon, han med fine sykkelen :D (:P)

På vei tilbake til byen – kl 12 GMT – så ringte eg pappa etter oppfordring på svareren min. Håper ikkje eg vekka han, tenke rett og slett ikkje på at folk faktisk kan sove kl 1 i Norge. :P Uansett hadde me ein koseleg samtale mens eg sykla uten hender i frå Farmoor(Audun’s Penthouse) til Botley(Jon sitt mini-rom) der han la på. I byen gjekk me på Maxwells, eg begynte akkuratt og ha det kjekt (etter ein 10–15 minutt) då Audun og Thomas de slappe støvlene aboslutt ville gå. Treige folk. Eg hadde betalt 24kr for å komme inn så vil dei bare gå. Grr. Klokka nærma seg 2, men allikevel – ein gjør ikkje slikt.

Etter nedturen der fekk folka meg til å kjøpe hamburger på Kebab Kid.. Smaka godt – ja, nødvendig – nei. Eg kunne jo bare spise ei gammal tørr brødskive heime som eg normalt gjør!

Søndagen, den dagen me eigentleg skulle være i Wales og se Petter Solberg vinne Rally Championship’et, men det kom ting i veien. Eg sykla til Audun, fysste gang før det var blitt mørkt – og det vil eg ikkje gjør igjen på lenge! Det regna og var generelt pissevær, greit nok – eg har jo nice regntøy. Små vatn ikkje ulike mosvannet samla seg i vegkanten ute på “Bryne” (vegen mellom Farmoor og byen – bare kyr og åkrer) der eg blei pressa ut av ekle bilar. På dagen var det faktisk trafikk på vegen og problemet var at eg ikkje kunne se når bilane kom, dei har jo ikkje lys på idiotane! Lyset hadde vel vært vanskeleg å sett, men det er 10x betre å kjøre vegen når det er mørkt! Ein stygg/slem/hemma osv. buss pressa seg forbi meg idet eg stupa ned i eit digert vatn med farleg bunn. Argh. (altså, eg datt ikkje av sykkelen, men “stupa” hørtes litt mer dramatisk ut ;) )

Idet eg hadde kommet inn i Farmoor, nærma meg Audun’s Penthouse leilighet kjøyrde nokon jævlar forbi meg og skreik noko drit så eg nesten fløy av sykkelen og knusa trynet i den elendege engelske standard-vegen. Satan, de burde ta en overdose senest, stygge drittfolk. Landsbyrånere.

Etter ein innhaldsfull morning hos Audun skulle me til byen igjen. Jaja – tenkte eg, så må eg sykle drittveien tilbake, greit nok. MEEEEEEEN, då, når eg sjekka sykkelen så var SJØLVSAGT det elendege dekket poffa! :( Eg var laaangt ifra heime, kva skulle eg gjere!?.. Vel, eg starta og gå. Ein og ein halv time seinare traff eg folka på Eurobar, etter eit par folk hadde tuta på meg og slengt dritt var eg rimeleg trøytt og plaga. Ikkje minst frå den elendeg lange gåturen, eg visste eg hadde ein times gåtur igjen, starta denne. Heim kom eg, trøytt, til micro-varma middag (vel, det er mer spesielt om eg faktisk er i huset då middagen er klar) etter ein vel 2timar og 45minuttars gåtur leiande på ein tung sykkel.

Men hey, etter eg hadde kommet heim lappa eg dekket, UTEN å følge dei idiotiske instruksjonane denne gongen, og trur du ikkje eg fekk det til 100% denne gangen :) Sjenialt! :D Då var eg seriøst glad dagen etter.. Det var faktisk i går(mandag 10/11) :P Med sykkelens genialitet sykla eg igjen til skolen i ein fart bussen bare ikkje klarar og slå uansett kor hardt dei prøver! HAH! TA DEN STYGGE BUSS! :D Jeg er inni en sekk, alle snur seg etter meg, men hvem som er der inne ser de ei Oooh, Knutsen & Ludvigsen er geniale :D Vel tidleg skole imårra og nå er klokka halv 2 så det er onsdag da… Vel, nå kom “Annie – Tomorrow” på, med ho søte lille jenta som syng, kor fint. Høyre den før eg legger meg :D Eg skulle gjerne skrive ein ny artikkel også.. Om den lille dagen i dag og om hvor herlig livet er :) Men det å være sen; tyyyyypisk meg! :P