Månadsarki: april 2005

Knust bilrute

Ok. Gidd. Kvifor? Kva er vitsen med å knuse den hekkans ruta i bilen? Me er priveligerte som bur i eit så flott land som Noreg er, men likevel skal de gå rundt å knuse ruter? Eg blir litt fortvilt når folk gjer slikt. Eg forstår berre ikkje kvifor dei vil øydeleggje for andre.

I dag tidlig kom pappa springande opp til meg. Innbrudd i bilen. Eg trur ikkje dei tok noko. Det er jo ingenting å take i den bilen utanom kassetten min «Evangeliesøstrene» med «Korsets Budskap», men kanskje dei ikkje er heilt inne i den musikken. Same kva, – det hadde skjedd i natt. Bilen sto nederst i innkøyrsla og nokon hadde knust ruta med ei «Mountain Dew»-flakse som hadde ca ½dl vatn i seg. Glasskår over heile nedre del av innkøyrlsa, samt inni bilen. Ruta var altså knust utan grunn.

Ja, kanskje dei ville stele noko. Kan godt hende. Men kvifor skal du stele noko i dette landet? Me har det jo alle bra. Eg har det kjempebra. Eg klarar meg fint utan mykje av det eg har. Det er berre det kommersielle media og den auka kapitaliseringa som har fått folk til å tru at dei er så jævla ulukkelege. Knust rute i Toyotaen. :(Ærlig talt, ein er alltid ulukkeleg i eit kapitalistisk system. Det er slik det fungerer. Korleis? Jo, av di folk alltid vil ha meir, det skal alltid gå oppover. Ting kan ikkje gå bortover, – at ting går bortover i status quo er nesten værre enn nedgangstider.

I mine augne er det egoismen og kapitalismen som har gjort at nokon knuste ruta i bilen min (vel, mamma sin). Heile systemet byggjer på å undertrykkje andre. Ein kan ikkje heile tida få meir og meir, det seier seg jo sjølv. Kor skal alt saman kome frå? Dette falske behovet for materielle ting (og status deretter) fører ikkje med seg anna enn vonde ting. Alt er forgjengelig, det forsvinner, blir øydelagd, eit eller anna skjer. Ekte glede finn ein ikkje i å stele ein radio eller noko frå ein bil. «Ja, men kva med dei som ikkje har mat osb?». Eh, som sagt; me bur i Noreg. Alle, nei, alle kan ha eit godt liv. Det handlar berre om haldningar. Eg trur faktisk at alle i den tredje verda òg kan ha eit godt liv, sjølv om det virker som vesten ikkje trur dei kan ha det godt sidan dei ikkje har bil, tv, datamaskin osb. Eg trur faktisk ganske ofte at dei er meir lukkelege av di dei ikkje er så knytt til det materielle.

Det er berre ein bil, berre ei bilrute. Det er ikkje bilen eg synest synd på – det er ikkje den eg er lei meg for. Er heller ikkje av di eg skar meg i dag då eg prøvde å rydde opp dei 10 000 glasskåra som var overalt. Eg er lei meg av di nokon med vilje vil gjere andre vondt og av di dei ikkje forstår kva som er viktig i livet.

Oppdatert: Eg fann ut at bensinpengane mine er vekk. Det var altså grunnen til innbrotet. Eg har ikkje vore skikkeleg irritert/sint endå, men no blei eg. No har det vore eit objektiv, eit mål – ein tanke bak det heile. For at ein fyr (eg antek det er ein ungdom som har drukke, slike jævelunger eg har gått i klasse med) skal få 60 kr så knuser han ei rute som gjer at:
* Eg må bruke heile morgonen på å rydde opp
* Eg må kjøpe ny rute / få bilen på verkstad
* Eg blir lei meg og synest det er synd me ikkje er lengre i utviklinga

60 kr. Hekkan, ein kan få 60 kr for å stå 1/4 av tida eg brukte i byen å spele fløyte. Nei, men det er ikkje vits å henge seg opp i det. Leserane mine har trass alt moral. Ingen slike bilruteknusande folk som heng her på sidene mine vonar eg.

IP-telefoni fungerer, ikkje

I dag har me ikkje telefon. Dei tre (3) nummera til huset vårt fungerer ikkje lengre. Om ein skal kome i kontakt med oss no, må ein anten bruke mobil eller mail. Det er NextGenTel sin NextPhone som ikkje fungerer. Etter dei hadde plaga pappa i nærare ein månad, gav han etter. Han meinte det ikkje ville fungere i starten, slik det alltid er med NextGenTel. Må alltid vente nokre månader ekstra pga. ein eller anna feil.

Så skjedde det same igjen då. No sit me her, utan telefon. Pappa som har heimekontor kan ikkje motta telefonar, og mamma som ikkje har reservert seg mot telefonsal i brønnøysundregisteret må klare seg utan plagsame seljarar i nokre dagar. Sjølv er eg ganske glad for akkurat dét, eg hatar nemleg å take dei hekkans telefonane til mamma. Ekle telefonseljarar med sleske intensjonar. Eg blei heilt rabiat fyrste gong eg blei utsett for addressert telefonreklame, det fyrste eg gjorde var å fyke opp til datamaskina og reservere meg mot ondskapen.

Såleis er det eigentleg greitt at me ikkje har telefon no. Dei få gongane eg tek telefonen blir eg alltid plaga (no veit dykk kvifor eg normalt aldri tek han! Pluss at det aldri ringer folk til meg då sjølvsagt (hadde me hatt telefon no hadde eg oppfordra deg til å ringje meg)). Men det er neppe berre eg som er glad i IP-telefoni; eller snarare mangelen av det. NextGenTel tener nemleg pengar på IP-telefoni. Me har allereie betalt eit par eingongsavgifter, dessutan starta månadsavgifta i dag.

Ein telefonseljar frå NGT satt ein effektiv stoppar for andre telefonseljarar, medan han i same augneblinken klara å sikre NGT fast inntekt. Eg lurte litt på korleis dei kunne selje samtalar så billig (priser), men det er jo opplagt no. Om kundane ikkje kan ringe, men berre betale oppstarts- og månadspris blir det jo ingen tellerskritt. Ingen tellerskritt = ingen utgifter for NGT. Dei har funne det viktige steg 2 mellom steg 1 «idè» og 3 «profitt». Det er faktisk utruleg enkelt. Versego’, eg presenterer deg her ein forretningsmodell som fungerer:

  1. Marknadsføyre IP-telefoni (utan å ha eit fungerande system)
  2. Slappe av…
  3. Profitt!

Tatt i betraktning at me alltid har vore fyrst ute i nabolaget med tøffe ting (modem, ISDN, ADSL) står det no berre attende å sjå kor lang tid det tek før alle har det nye hotte; IP-telefoni. Eg trur NGT har ei lys tid i møte…

Erobringa av McDonalds-grunnflata

Sola skin, fuglane syng og eg er på veg ned til McDonalds. Dei få metrane blir fort lagt tilbake av bilen til vår kjære russepresident Gøran. Minutter seinere går eg tilbake til skulen med Jon, med ein litt syrlig smak i munnen.

Så var det desse knutene igjen då. I går tok eg ingen, det var litt slappt. Eg var på russekro, hadde det periodevis utruleg moro, medan andre periodar ikkje var like moro. Tenk det, fyrste gong eg har vore på ein festleg samankomst og vist at eg ikkje har hatt det moro. Det har eg ikkje gjort før – eg har vel forsåvidt alltid normalt hatt det moro òg då. I dag blei det moro4. Ja, 4 faktisk. Ein for svett rygg, og ein for vond smak i kjeften.

Eg skal utdjupe for dykk som ikkje kjenner russeknutane, – jo fyrst gjekk me ned til “Obs!”, der dei har rulletrapp. “Me” er altså meg, Jon, Erlend, Gaute og Vidar. “Rulletrapp” er ein trapp med trappesteg på transportband. Denne gjekk me opp og ned 50 gonger, og for dèt fekk me ein knute. Det tok lang tid, det var hardt – og eg var litt paranoid i byrja; eg trudde folk skulle kaste oss vekk av di det står ”STRENGT FORBUDT Å LEKE I RULLETRAPPEN”. Men det skjedde ikkje, og eg kjøpte ein “sandwich”-is som belønning utanom knuta som eg får knytte når eg kjem heim.

Elles, det med vond smak. Ja, det er McDonalds + vond smak, – eg veit dykk alle tenkjer eg har ete ein hamburger på McDonalds. Det ville jo forklare kvifor eg har vond smak i kjeften. Men den vonde smaken plar ikkje vere syrleg. AHA. Nei. Ja. Når sant skal seiast så var det ikkje forferdelig, meg og Jon er einige at det var ein enkel trippelknute. Prøv det alle saman! Om alle gjer det kan me kanskje gå barbeint på McDonalds utan å bli skitne på føtene; Sleik golvet!

Så, no har eg då 8 knuter. :) _Dette innlegget er skrive på skulen. Å HEKKAN, det er skummelt å skrive i Internet Explorer! Bruk ein skikkeleg browser _

Skolen alle elske

Som dokker sikkert alle vett, har nynorsken te Odin indoktrinert oss negativt og positivt. For ein liden avklaring fysst; her vil det bli beta-nynorsk. Stavangerdialekt me andre ord.

Vimsa meg litt rondt på denne siå her, Odin e russ i år, vel å merka. Han e røe ja, men me ska’kje mobba di mindre heldige. Det lerte eg i KRL-timen i 8ende. Uansett tenkte eg å skriva litt om Mandagens hendelse.

Me kan begynna så tidligt som i 9 tiå. Me sko springa rondt Mosvannet, sjøl om det innledningsvis bare va 2 andre fra klassen så møtte opp (Har ingenting me “russ” å gjør og ja, ekstremt slakke folk så går i klassen min, røyg, røyg, dop avsporing). Uansett, 13.29 sprang eg på! Seinare den kvelden tenkte eg og 3 andre å ta ein russaknude. Sova i et tre fra 24:00 te 07:00. Kanskje ikkje sova, men jafall sitta. Ganske lame russaknude å prøva seg på, i tillegg va det ein ennå lamare plass me sko prøva å utføra dette verke på. Ja, Bjergstedsparken, kor trenå e 20 meter høge og de nærmaste greinene te bakken ligge på 5 meter. Folk seie eg e høge, men så høge e eg ei. Ironisk nok ligge det ein klatreklubb rett nerfor, gjorde jafall før. Eg vett heller ikkje ka me tenkte på når me valgte den plassen. Eg foreslo innledningsvis Mosvannet. Men tydeligvis e folk redde for narkomane og rotter.

Me hadde jo heilt klart handikappe på vår sia. Men det folk har vanskeligt for å forstå e at di så går allmenn påbygg e folk me kunnskaper og opplevelser andre folk bare kan drømma om. Enkelt og greit blei Bjergstedsparken forvandla te St. Olav vgs (synd di e blå, eller?). Fint lide område, di hadde jo til og med kameraer så pekte rett på oss, sko sikkert beskytta oss for alle drittfolkå så går forbi. Me tente på eingangsgrillen og stod klar me di saftigaste grillpylsene. Live e fint tenkte eg, heilt te den fyssta pylså blei forvandla te Atem junior. Fekk seinare et pylsebrød så blei ganske likt. Men det va et fint lide samhold, ennå finare siden de tri andre va jenter, men såklart, i min klasse e det sånn at alle jenter e opptatt mens alle guttane e single. Bagvendt verden me leve i.

Itte grilling av pylser, og ikkje minst vitser så va heilt bag mål, va det såving. Eg har aldri gått i speidaren, men eg fekk vel et lide innblikk om kossen speiderfolk/flyktninger har det. Å såva på ein benk ekje særlig godt. Hadde såklart den trofaste såvepåsen min “Karl” me meg, men te ka slags grad det hjalp vett eg ikkje. Eg ligge å ser opp i tage/veggen. Komme øve “Jan-Tore (huske ikkje navne heilt) eier styrkerommet”. Han Jan-Tore e sikkert ein harde kar ingen tulle me, tenkte eg. Uansett, den styste såveperioden va å fanga mydlå 06.00 og 07.00 kor eg kanskje såv ein halltime, og det va sammenhengandes på heila nåttå.

Host og hark, så va det på tie me skole, me gjekk ner te Bergeland. Synonym for skole e vel fengsel? Jafall sånn skolen har vært i det sista. Den glimrande konklusjonen min vil då bli at me ikkje fekk någen russaknude, eg fekk høra at det va ganske kaldt om nåttå. Men du vett, den beste varmen du kan få e Espen-varmen. Eg va rimelig trøtte på skolen, kor energien og va laber. Men opplevelse va det, og uansett ka det har å sei nå, me va jo på trebenker, egentligt burde me fått knuden. Ikkje minst, sabla stygge skole.

Russedrakta

Meg pÃ¥ trampolinen, med russetøy pÃ¥I år er eg russ. Så eg har russedrakt. Eigentleg ville eg berre vise bilete. Men eg må skrive litt tekst i tillegg. Eg har «Tux»:http://www.isc.tamu.edu/~lewing/linux/ på det eine beinet, malte pingvinen sjølv :) Han er kjempesøt! Det er logoen til «Linux»:http://kernel.org som er OS(operativsystem)-et eg er så glad i. Tux er så søt at eg kan putte han på russedrakta utan å vere rar, sjølv om det ikkje hadde stoppa meg! :D

Månedane før sida

Det er fleire ting eg ville ha skrive på sida her. Men sidan eg ikkje har hatt ho oppe har eg ikkje gjort det. Dei siste månedane har det sjølvsagt skjedd ein heil del. For eksempel no skal eg på salsa, så eg må faktisk gå. NO. (gløymde det nesten, får skrive resten seinare)

Slik, tilbake – moro dét :) Men, no må eg faktisk starte på media3 oppgåva! Ho skal inn imorgon, så det blir stress dette her. Slik går det når ein alltid må gjere ting i siste liten. Høyr på dét unger, det er ikkje lurt å gjere ting i siste liten! Akk, eg prøver jo å høyre på det sjølv òg, men det er utruleg vanskeleg. :)

Designet på sida

Om nokon lurte så, ja, dette designet er laga til «Stavanger Hovudstyre»—men dei ville visst ikkje ha det. Så dei har putta opp noko mykje finere på sidene deira. Hm, når eg tenkjer meg om så er det eigentleg bra at dei valde det andre designet. Takk for at nokon har smak sjølv om eg ikkje har det sjølv! Berre sjå på den logoen deira! Wow, «Photoshop»-skills der ja.

Stavangerrussens Hovedstyre

Som de kan sjå på biletet er det ganske store forskjeller mellom mitt design (nedanfor) og det dei valde. Men sånn går det når ein som liker betre å programmere får designjobb. Vel, for å vere heilt ærlig liker eg mitt betre, men så er det jo eg som har laga det òg då. Så det er kanskje ikkje så rart :)

Stavangerrussens Hovedstyre, mitt design

Eg gadd ikkje lage eit eige design til mine sider, men eg vil tweake dette designet, og få vekk «Stavanger Hovedstyre»-teksten. Russ05 kan jo like greitt stå, sidan eg er russ og denne addressa står bak på russekortet mitt allereie ;)

HappyMeal og tur gjennom Auglend

I dag fekk eg to knuter til. Den fyrste fekk eg for å spise ein HappyMeal på under 3 min medan eg leika med leiken. Den var grei nok, ikkje vanskeleg (noko ein ikkje kan seie om melkesjokoladen!) – men Tone klarte han ikkje. Hihi. Eg klaga litt på ho av di ho absolutt skulle «rettferdiggjere» besøket hennar til McDonalds. Men reint indirekte så er det jo ikkje vår feil, russ vil jo take knuter – og når dei av ein eller anna grunn blir satt til å stø båe McDonalds og Coca Cola så er ikkje det vår feil, diverre. Det er ganske surt det der. Same kva,—eg klarte knuta :]
Litt seinere såg eg på at Audun og Oddgeir drakk 1l melk på under 1 min og på at Gaute spiste 6 kinderegg og satt saman leikene på 10 min, dei var alle rett før fristen. Audun klåra ikkje ete HappyMeal på 3 min, medan Maksim prøvde å take sjokoladeknuta – men HAH, klåra det ikkje!
Etter ei stund ville meg, Audun, Pål, Oddgeir og Gaute take knuta der ein skal gå gjennom ein barneskule i storefri. Gaute meinte det var så enkelt. Etter litt vimsing var me med Auglend, og eg skal seie deg – dei ungane blei heilt hysteriske! Dei kasta seg foran beina og forlangte russekort, – min dagsbeholdning på rundt 50 kort blei raskt rivne vekk. Velvel, kven sa dèt var ei enkel knute? Men kjekk var ho, utruleg moro! :D

Å spy i skulegarden i spisefri

Etter 200g sjokolade på 5 min, 1 boks «Frisk» og nærast ein halv liter Bonaqua på nokre få sekund kom store deler av Bonaquaen ut att. Det er ikkje kjekt å styrte ting, iallfall når ein ikkje skal puste medan ein gjer det. Eg trudde jo at når ein styrtar ting så skal ein ikkje puste – det var jo feil. Då eg hadde pressa store deler av det ekle «vatnet» ned i halsen kom det ut i ein fin fontene-liknande stråle. Eg traff blant anna Ellen Marie i klassa.

Så fekk eg vondt i hjarta, ikkje sånn vondt eg plar å få når eg ser noko som er klisjé – men sånn fysisk vondt. Nokre minutt tidligare hadde eg som sagt fyrt nedpå med sjokolade, det var ekkelt. Eg var nær med å spy fleire gonger i løpet av dei fem minuttane. Det hadde roa seg då eg blåste Bonaquaen ut igjen. Bonaqua er faktisk ikkje særlig godt, det er reint vondt – i tillegg er det Coca Cola som produserer det. Eg lurte på om ein heller kunne bruke Farris (som er litt mindre ekkelt, pluss det er norsk), men neidå, det gjekk ikkje! Det var kanskje ikkje så rart at Bonaquaen kom ut lell. Men tingen var at det berre var litt av Bonaquaen som kom ut, – eg brakk meg av di eg følte eg drukna (eg pusta ikkje), noko av Bonaquaen kom ned. Eg hadde vondt i hjarta, vondt i lungane, vondt i kroppen. Eg satt meg ned med ein benk, ved sidan av syskjenbarnet mitt Rita, spytta litt. Etter ein stund kom resten av Bonaquaen opp, men denne gongen hadde han med seg ei blanding sjokolade og frisk òg.

Så klappa folk. Dei liker visst at folk spyr. Eg likte det eg òg. Eg hadde ikkje vondt lengre. Alt var godt. Var herlig å spy. Eg fekk «sjokolade på fem minutt»-knuta det storefriminuttet, men ikkje Bonaquakorken. Vel, får take den seinare.

Sida endelig oppe!

Hei alle saman (eller.. hm, ja. Om nokon leser det i det heile tatt så blir det jo rett å seie «hei» :) ), no har eg fått sida opp. Han er basert på WordPress, så no har eg ungått å skrive mitt eige CMS berre for å ha ei side. Det tyder at eg vil fokusere litt meir på innhald og litt mindre på kode.

Sida er meint til å ha som ei dagbok, meir eller mindre. Slik at eg kan vite kva eg tenkte og gjorde for lenge sida. Eg hadde ei heimeside (blogg) før, medan eg var i Oxford, og det er vore utruleg moro å lese i den i etterkant. Du kan foreløpig finne ho her. Mange andre las òg den dagboka forresten. Så det eg skriv er i hovudsak til meg sjølv (i byrja iallfall, eg veit ikkje heilt kva folk skal lære av meg – så eg held det til mitt eige prosjekt no).

Elles skriv eg ikkje særleg bra, som du ser. Det er kun nedskribling av tingenes tilstand foreløpig. Eg tenkjer at eg kanskje kan bruke desse sidene til å bli betre å skrive båe reint generelt i tillegg til nynorsk. Så då blir det moro å sjå om eg får skrive noko framover! :)