Månadsarki: juni 2005

Lukke.

Lidenskapleg Utruleg Kult. Kollossalt Elskeleg.

Eller berre Heilt. Utruleg. :D

Odin, lukke, Hetland avslutting, med glas

Hetland gjer ut stipend. Eit til beste elev. To til to elevar som har bidratt spesielt til skulen; mtp. sosialt miljø o.l. Den beste eleven er ikkje vanskeleg å trekkje; det er mattematikk. Det andre stipendet er vurdert. Lærarar kjem med innstilling, ein høyrer rundt kva lærarane synest om eleven; og til slutt finn dei ut kven som har bidratt spesielt positivt til skulen.

Eg drøymde om stipendet. Det er ein ting eg ville ha satt utruleg stor pris på; å få høyre at ein blir sett pris på, og at nokon synest ein er viktig vil vere det ultimate. Det ultimate. Ingenting er viktigere for meg enn andre. Ein kan vere så mykje åleine ein vil; men ein blir ikkje lukkeleg av det. Eg blir ikkje lukkeleg av det. Aller beste er å vere med andre, hjelpe andre, gjere andre glad. Å gjere andre glad gjer meg glad. Det er diverre ein klisjè, men akk så sant lell. – Å få høyre frå skulen at ein gjer andre glad? … Supert. Fantastisk.

Skulen meiner eg har vore viktig for dei. Dei meiner eg har gjort ein god innsats for miljøet på Hetland. Dei vil gje meg spesiell ære for det. Eg vil få papir på det. I tillegg kjem 10.000 kr. Dei er tilstades for å legitimere og gje utmerkinga substans. 10.000 kr er ikkje lite pengar. Det er veldig mykje. Særs mykje. Likevel er dei i seg sjølv berre pengar. Men dei er symbol på noko større. Rolla dei spelar, slik eg ser det, er å vise at utmerkinga ikkje berre er ord; ho har verd. Det er knytt arbeid i overført tyding (pengar) til æra. Dei kan ikkje gje slikt til alle; det er sterkt einskilde midler. Noko spesielt, noko med substans.

Difor eg er glad. Med tyngde har Hetland offisiellt sagt takk Odin. Eg er glad eg skreiv om kor glad eg var i skulen før eg fekk høyre det tilbake. Eg er glad de leste det; då er det ingen tvil om min habilitet. Ooh. Eg er berre så lukkeleg :D Ekte lukke. Ekte, ekte. Dette er ikkje lotto-lukke. Dette er sannferdig basislukke. Ikkje noko eg direkte har gjort meg fortent til (det har eg ikkje), men noko andre har meint. Uavhengig av meg har dei sagt noko om meg, uavhengig takka. Eg klårar ikkje formidle halvparten av kva eg kjenner; men WOW! :D Det er ein god kjensle.

Haha. Eg har vore heilt rar i dag etter dette! :D Eg måtte skrike i bilen på veg til Folken; eg har syngje, eg har glist uhøveleg mykje. Det er noko av det finaste eg nokon gong har fått oppleve. Eg har hatt det kjempemoro på Hetland; og dei takkar meg tilogmed for det! Ååå! TAKK! :D Takk alle som les det eg skriv. Spesielt takk til Tor Eirik, som er heilt klårt ein av hovudgrunnane til at eg har denne sida. Det kiler inni meg. – Eg er så glad for dei eg går på skule med; utan dei hadde ikkje prisen tydd noko. Denne sida er òg utruleg viktig, eg kjenner meg verdsett. Det er de som gjer det viktig for meg. Hadde de ikkje tydd noko for meg hadde eg ikkje kjend meg slik eg gjer no. Er nemlig de som har gjeve meg lukka; er dykkar ære. Det er så synd; eg klårar ikkje formidle kjensler – det blir platt og klisjè. Eg er ein ekte postmodernist; ord har inga tyding. Men prøv likevel å forstå; eg meiner det.

Gimping, Katrine

Litt kjapp gimping til Robert. Han skal ha eit bilete til ein postmodernistisk film han lagar («Monofunk», eg spelar faktisk i han) av hovudpersonen. Han viste meg bileta; dei var kjempeflotte. Så eg leika litt med dei.

No er for det fyrste Katrine ei så vakker og fotogen jente at ho tek seg kjempebra ut på bilete utan nokon hjelp. Dessutan er bileta Robert kom med teknisk veldig fine òg. Så kvifor eg sit og pusser på så flotte bilete er litt rart. Eg har lura på det sjølv. Men likevel, eg ville teste litt i dei små timar mot avslutningsfesten på skulen imorgon.

Bilete

Gimpa Katrine

  1. Dette er originalbilete. Som de ser; veldig bra. Kryssreferer alle bileta med dette.
  2. Her har eg berre skarpa det opp, og justert levels bittelitt. Dette er noko eg gjer med dei fleste bilete eg viser til folk. Veldig standard bileteredigering. Tek meg ca 1 min å gjere dette. Eigentleg treng eg ikkje gjere meir enn dèt med biletet. Er nemlig fint allereie her. Dette er biletet eg synest er best. Men testing, testing.
  3. Dette laga eg for lenge sidan. Eg skulle prøve å mjuke biletet opp. No ser eg jo at det ser forferdeleg ut :S Uff. Heh. Jaja.
  4. Laga på same måte som det til venstre, veldig enkel overlay med blur, og screen justert åt eit høveleg nivå. Elles har eg laga eit eige lag der eg har maska ut augo; laga meir smell i blåfargen og bruka «color» som blendingmode. Dette er noko eg gjer ofte med bilete, sidan det gjer greie resultat på kort tid.
  5. Hehe. Eg liker dette. Særs enkelt laga. Var det fyrste eg gjorde; berre enkel testing eigentleg. Men eg likar kontrast og utheva trekk. Kanskje eit litt spesielt bilete.
  6. Rubberstamping; flekking, eller kva ein kallar det. Noko eg ikkje likar gjere. Eg har gjort det for mykje på dette biletet òg – sidan skyggen som gjer form til nasa med augo er vekk. Difor ser ho litt annleis ut. Burde lagt på litt skugge der. Men det gidder eg ikkje. – Det du ser her er noko dei gjer i alle moteblad o.l. Som du ser er Katrine særs glatt (og kei, spør du meg) i fjeset no.

Burde eigentleg vist litt betre, men eg tek heller det eg allereie har. Så slepp eg jobbe så mykje ;) Nokre forslag? Kven likar de best og kvifor?

Manus, de metakognitive

Forord

De Metakognitive, film av Espen og OdinSom sagt, mitt fysste manus, så eg sette pris på ikkje altfor harde kritikker. Det e bare te å komma me innspel, så lenge du ikkje prøve å komma me ein tanke for kver setning eg har skreve ner. Eg ska sjøl ta det te vurdering om eg syns det ville funka å integrera nettopp den tanken du presenterte inn i manuset. På den andre fronten trenge me skuespelåre! Skriv i gjestebogå hvis du har lyst å ver me! Du får ikkje penger, bare mye kjærlighet. Udenom det, oppdage du skrivefeil, tekniske feil eller skofeil (høh?) så gi beskjed om kor den eventuelt foreligge. Sko du ver ein av di jævlane så stikke av me manuser og bosette deg i Bollywood, gå vekk, hosj. Ellers får du har ein fornøylig lesetime.

FILMMANUS © Espen Klausen

Musikkparodi på musikk
Aldersmerking: 11år i Norge (NC-17 i USA, verre enn R). Grunnet banning.
Jobbtittel: De metakognitive
Budskap: Mist musikken, mist livet.
Sjanger: Komedie/Drama/Musikal

DVD

DVD‘en må være fullspekket med bonusting
* Tabber
* Trivia
* Liten biografi om alle som var relatert til filmen
* Kommentatorspor fra de som vil kommentere (utelukker dem med mindre roller)
* Bonusfilmen “Telefon Pimpin”

Crew

Odin Hørthe Omdal
* Videooperatør
* Klipper
* Lys
* Annet

Tor Eirik
* Lyd
* Lydassistent

Skuespillere

Belinda: Monica Abrahamsen
Torlaus: Morten Abrahamsen
Arnfinn: Espen Klausen
Gitarmann #1: Jon Auklend Karlsen
Gitarmann #2: Morten Abrahamsen
Gitarmann #3: Tor Eirik
Gitarmann #4:
Gitarmann #5:
Gjengmedlem #1: Tor Eirik
Gjengmedlem #2: Jon Auklend Karlsen
Gjengmedlem #3:
Folk til gitarduellen: Tor Eirik, …
Tilfeldig forbipasserendes i Mosvannet #1: Tor Eirik
Tilfeldig forbipasserendes i Mosvannet #2: Jon Auklend Karlsen

Personkarakteristikk

Personkarakteristikk kan endres ettersom innspill fra skuespillerne selv kan gjøre personene morsommere.

Belinda

Belinda skal mest mulig komme med kommentarer som framviser at hun vet hva som er best. Hun spiller blokkfløyte, hun er middels god. Begynner lett å grine, ska alltid være en ’drama queen’. Er selvopptatt og skal være mest mulig i lyset. En merkelig klesstil trengs her også.

Torlaus

Torlaus spiller gitar, han er middels god. Han er opphengt i norske idolartister. Han har tourettes, et syndrom hvor du får ufrivillige banneutbrudd samt ufrivillige bevegelser. Torlaus sin klesstil er tragisk. Tror han er en ekte rocker osv.

Arnfinn

Arnfinn er frekk, mye går på trynefaktor. Han har et høyt muntlig ordbruk, i tillegg til det leser han mange bøker, er allvitende. Han har spilt gitar i 2 måneder, mens i avisen hevdet han at han hadde spillet i 7år. Han kan til tider være kritisk. Går i klær som er for trange.

Locations

Arnfinn inne: Odin sitt hus
Arnfinn ute:
Torlaus inne: Espen sin stue
Torlaus ute: Hus i mosvatnet
Belinda inne: Morten & Monica sitt kjøkken
Belinda ute: De gule blokkene med Jon
Gitarduell: Vedkjelleren til Odin
Ute-scener: Mosvatnet
Øvingslokale:
Øvingslokale ute:
Skarpt hjørne og krasj:

Filmen

Scene 1

Filmen starter med en svart skjerm, sangen ‘Odd Nordstoga – Orda Du Gav Meg’ spilles, fader inn. Tittelen på filmen kommer opp. Neste klipp starter ved at kameraet filmer gamle avisutklipp om tre forskjellige ulykker som tok plass i sommeren 04. Navn som Arnfinn, Belinda og Torlaus blir filmet utifra avisen, i tillegg til “bilulykke”, “gjengoppgjør”(gjengoppgjør står fordi Torlaus var som sagt med i en gjeng + avisene synser for mye), “selvmord”, “døde ikke momentant” og diverse andre ord.

Artikkelen:

Torsdag den 16ende forekom det en bilulykke på Ullandhaug. Naboer rapporterte at det var tre stykker involvert i lemlestingen. Det skulle visstnok være et gjengoppgjør mellom den gamle Tjensvoll-gjengen og den nye Ullandhaug-gjengen, en månedslang konflikt orginalt utløst av en fotballkamp mellom Tjensvoll og SIF (hvor SIF vant).

Det ble sagt at personen som omkom hoppet fram foran bilen til Tjensvoll-gjengen, grunnet av overdose og sterke hallunisasjoner. Politisjef Armund Armundsen sier at dette er et klassisk selvmordsritual fra Ullandhaug-gjengen som har hatt en årelang oppfostring med selvmord og dop siden 2003. Tross for selvmord har politiet klart å arrestere en av de involverte som satt i bilen. Det ble sagt at personen hadde 10kg kokain under bilsetet. Mens gjerningsmann nr. 2 har sporløst forsvunnet. Kripos har antydet at denne personen flyktet til Sverige. Personen som omkom døde ikke momentant av bilulykken, nærgående naboer mente at ulykkesfuglen svelget tungen, noe som førte til død. Ellers var beina delokalisert fra følelsesområdet.

For personen som ble tatt me kokain blir det ventet en overbelastende straff både i rettsalen og mest sannsynlig fengselet. Personen som har flyktet er under sporing. Mens offeret som omkom blir gravlagt med lukket kiste på Onsdag i neste uke.

Hvem som dør av hva blir aldri vist utifra avisen. Dermed skaper det en viss spenning over hvem som dør. Navn på produksjonsteamet og skuespillerne kommer opp fra venstre og høyre. I tillegg vises det bilder av ulykkesstedet. Dramatiske bilder av ulykkesstedet er lov. Ikke minst søte bilder av naturen (Mosvannet), eller oversiktsbilder av byen (Ullandhaugstårnet). Musikken spilles hele veien igjennom helt til skjermen blir svart og det kommer opp en tekst hvor det står: I forkant av ulykken.

Scene 2

Diverse bilder av det som skal være huset til Belinda og etter huset til Torlaus (de bor forskjellige plasser). Dermed bilde av Belinda og Torlaus som sitter på en stol/sofa. Belinda og Torlaus slår hver for seg opp i Stavanger Aftenblad på annonsedelen hvor de kommer over en annonse om en kar som søker bandmedlemmer til et nyoppstarta band. Annonsen vil forhåpentligvis noenlunde se ut som dette, det kan i tillegg være andre humoristiske innlegg:

Annonse

Begge to ringer omsider tlf-nummeret, Belinda litt i forkant, handlingen er parallell i scene 2, derfor kan det gjøre seg med en split slik at begge personene vises til tross for at de er to helt motsatte plasser. Belinda til venstre, Torlaus til høyre i bilde.

Belinda kommer først gjennom og får snakke med Arnfinn. Torlaus får høre ”opptatt-lyd”. Arnfinn kommer inn til høyre for Torlaus når han tar telefonen og starter en samtale med Belinda. Dialogen mellom dem to går følgende:

Belinda: Hei, du så ville starta band?

Arnfinn: Uhm, ja. Vettkje om eg vil ha kvinnelige me då

Belinda: Min dyktighet sette Rimi-hagen i ein økonomisk krise.

Arnfinn: Ska vel litt te å få han i ein økonomisk krise?

Belinda: Ikkje når eg spele

Arnfinn: Det høres jafall låvandes ud, bare mød opp

Belinda: Kor og kati?

Arnfinn: Hansenhjørna 10, klokkå 18.00.

Belinda: Okay! Orginalt tlf-nommer forresten (henvendelse til Telefon_Pimpin, Arnfinns tlf-nummer er 666 66 666)

Arnfinn: Vett, ka hette du forresten?

Belinda er overglad og legger på før Arnfinn får fullføre setningen. Arnfinn får hele bildet for seg selv og sier ”Vett, ka hette du……..” ‘Dududu’ lyd kommer. Overdramatisk hallo’ing tar plass. (Henvendelse til Amerikanske filmer og halloing etter at røret er lagt på)

Arnfinn: Hallo?? Hallo?? HALLO???
Scene 3

En svart skjerm med tittelen: ”Punkt 1: Kunsten å skaffe folk” kommer opp. Deretter kommer det fram et utendørsbilde av øvingslokale til Arnfinn. Forskjellige folk som skal inn på øvingen står utenfor og øver. Folk kledd i svarte skinnklær eller i generelt merkelige/stygge klær kunne vært noe. Dermed går vi inn i selve øvingslokalet. Det er tydelig at Arnfinn ikke kommer overens med den første gitarmannen som nettopp er ferdig med å spille. En dialog slik som dette tar sted:

Arnfinn: Kutt av strengene og lag lydår me monnen, kanskje det blir ein bedre helhed!

Gitarmann #1:Pass deg før eg lage lyder me hendene mine.

Arnfinn: Får nå håba du har bedre klapperytme.

Gitarmann #1 går ut sint.

Scene 4

Det går da over til Torlaus som er på vei bort til øvingen, idet han går forbi noen ”gjengmedlemmer” slår Touretten til og han banner. Gjengmedlemmene tar seg nær av dette og slår han i magen/fjeset slik han faller. Mens Torlaus blir filmet liggendes på bakken og har vondt går det over til Belinda som sitter og øver på blokkfløyta si, plutselig merker hun at hun er sent ute. Nå er begge to i realiteten sent ute. Sangen ”Cat Stevens – The Wind” starter. Belinda og Torlaus springer og stresser febrilsk for å ikke komme for sent.

Kameramessig blir det først filmet når Belinda springer for å komme fram, deretter Torlaus, så går kameraet over til auditionen. Gitarmann #2 spiller en sang vi ikke hører, tross for Cat Stevens sin sangen spilles. Gitarmann #2 skal være stygt kledd. Slik blir vinklene skiftet, Belinda, Torlaus og Gitarmann #2/Arnfinn. Belinda kommer fram først, hun banker på, musikken går ned.

Scene 5

Gitarmann #2 ser tydelig misfornøyd ut, noe som indikerer at han ikke fikk være med i bandet. Gitarmann #2 har joggebukse på seg (plastikkgrønn kunne vært noe) + matchende overtrekksdrakt (spiller på det at folk prøver å være mest mulig orginale, dermed skape sin egen nye stil innenfor musikksjangeren). Trynefaktor fra Arnfinn’s side. Arnfinn sier:

Arnfinn: Ska’kje ha någe polakk-kostyme i mitt band

Gitarmann #2 ser tydelig krenket ut, starter å gråte/hyle (spiller på det at alle rockere ikke er tøffe).

Han går ut. Belinda sniker i køen forann gitarmann #3 – #5. Entrer døren, Arnfinn ønsker henne velkommen, han merker at hun ikke har noe nevneverdig instrument med seg. En diskusjon eskalerer seg:

Arnfinn: Velkommen velkommen, du e dagens fysste dama. Det va vel me så hadde den sosiale samtalen øve telefonen? Ka hette du?

Belinda: Belinda.

Arnfinn: Ahh, ekje det den niende månen te Uranus?

Belinda: Jo, oppdaga i 1986.

Arnfinn: Fint år, fint år.

Begge to begynner å bli sentimentale, tenker tilbake til de gode tidene, fødsel osv. Faller litt av på dialogfronten.

Arnfinn: Vel, kor og ka e instrumente ditt?

Belinda: Hmm. Vel, inni jakkelommen min og det e et stykke tre så har x-antall hål i seg for å regulera tonane. Munnstykket e ein kompakt treblokk med ein smal spalta te loftå. Instrumente va særlig populert i tidsepokene renessansen og barokken.

Arnfinn avbryter når Belinda sier barokken.

Arnfinn: Vil du at eg ska baga kagår? Eller komme det i sammenheng me EG BRYR MEG IKKJE!!

Belinda: Kaga ville faktisk vært ganske godt!

Arnfinn: Ahh, spring rondt treet og lokt sarkasmen. Kaffor’et instrument har du?

Belinda: Uhm, Blokkfløyta?

Arnfinn: Blokkfløyta? Du ska få bonuspoeng for orginalitet, men det e det einaste.

Belinda: Unnskyld?

Arnfinn: Jaja, greit. Sett i gang. Folkå så har vært her i dag har vært liga musikalske så Idol-Sandra og liga motebevisste så Kiki Sørum.

Belinda: Hehe, får nå ikkje håba di lage liga stygge blomster som blomster-Finn.

Arnfinn: Ka har blomster-Finn gjort deg? (alvorlig)

Belinda: Han stakk av me faren min

Arnfinn: Hmmm…ehh, kor va eg…jo spel.

Belinda spiller på blokkfløyta hun prøver seg på ’puff den lille dragen’. Belinda har fram til nå vært den eneste som har kledd seg akseptabelt ( i Arnfinns syn) + hun kom godt overens med Arnfinn. I tillegg fengsler blokkfløytesangen Arnfinn.

Arnfinn: Talent av det kalibere har eg ikkje sett siden eg såg Arne Hjeltnes bada nagen me 3 andre guttar og kalla det «ei koselige tid».

Belinda: Ehh, Får eg ver me då? I bandet ditt?

Arnfinn: Ja! Utvilsomt! Du e me!

Scene 6

Det går da over til Torlaus som er i ferd med å komme inn på Arnfinns eiendom. Han ser litt rystet ut etter at han fikk bank, blod under nasen. Gitarfolkene utenfor huset (de venter på å komme inn for å spille) har en samtale. Torlaus kommer akkurat inn i samtalen.

Gitarmann #3: Så kom eg hjem, tog håndå neri jakkelommen. Så låg der ein sjokolade der! Haha, du kan lura på ka eg sa ittepå. (Henvendelse til Odin)

Torlaus: FAEN SATAN!!!

Gitarmann #3: Eyh! Kossen visste du det?!

Gitarmann #5: Han e kommunist!!

Gitarmann #4: Me tar lerårtrikse på han!!

Gitarmann 3 og 4 tar lærertrikset på Torlaus. Lærertrikset innebærer at en løfter underarmen til personen opp i lufta, noe som gjør offeret hemmet i kamp.

Torlaus er på utsiden idet Belinda ble tatt med i bandet. Vi hører diverse bannefraser som kommer fra utsiden. Arnfinn viser ut Belinda, døra åpnes, en ser at 2 svartkledde personer holder armene til Torlaus oppe. Dette må se veldig dumt ut.

Belinda: Ka holde dokker på me?!!?

Gitarmann #3: Ehh, gitarsosialisering?

Arnfinn: Ser ud som hiphop-sosialisering

Gitarmann #4: Nei, det innebere drive-by’s og drab generelt.

Arnfinn: Ahh, unnskyld

Torlaus: FAEN SATAN EG HAR VONDT I KJYDDKAGENE!!!

Arnfinn: (ser sjokkert på Torlaus) Uhm, joda, du så blir mishandla, kom, du kan få spela.

Torlaus: Ja, HELVETTE MORDI ville vært veldig snilt av deg hvis eg fekk låv.

Gitarmann #3: Ka me oss då? Me har jo venta her lengre enn han.

Arnfinn: Vent litt te

Gitarmann #3: Eg harkje lyst på te (sier det svakt i bakgrunnen)

Gitarmann #4: Eyh, me kan springa itte kverandre imens! (Sier det med et utrolig engasjement)

Gitarmann #3: Ja!!!! (Her også)

Gitarmann #4 slår Gitarmann #3 på rompen. Gitarmann #3 springer etter Gitarmann #4 , ser lite maskulint ut. Latter kommer fra dem. Gitarmann #5 stiller seg skeptisk til dette.

Gitarmann #5: Ka holde dokker på me? Det e den femte gangen i dag dokker har holdt på me dette tulle!

Arnfinn, Torlaus, Gitarmann #5 og Belinda ser på Gitarmann #3 og #4 med urovekkendes øyne.

Arnfinn: Ska eg stryga di fra listå?

Torlaus, Gitarmann #5 og Belinda nikker. Arnfinn stryker dem av listen.

Arnfinn: Det va nok homorelatert opplegg for ein dag, stig på…..?

Torlaus: Torlaus

Scene 7

Torlaus blir vist inn, han går inn. Setter seg ned på en stol, tar opp gitaren og spiller. Han er middels flink. Han prøver seg på David Pedersen – Wild at heart. Han får det sånn noenlunde til. Arnfinn har alltid vært en stor fan av David Pedersen sine verk. Det er mange plakater av David Pedersen inne i lokalet, noe som tyder til at han er stor fan. Avgjørelsen blir lett for Arnfinn.

Arnfinn: JA!! JA!!! Du e me!!!

Skjermen blir svart.

Scene 8

Skjermen er fortsatt svart. Tittelen: ”Punkt 2: Hva med navn?” Kommer opp. På likt med tittelen hører en at Arnfinn sier: Javell, ka me navn?

Et bilde åpenbarer seg, de sitter på en mark i Mosvannet. Det er et lite pusterom før Torlaus tar ordet.

Torlaus: MORDI (beveger seg abnormalt, ser at han prøver å holde syndromet inne).

Arnfinn: Eg har alltid neglisjert ett spørsmål. Ka e det me deg og utbryddå? Du e jo liga ustabile som store Mehmet så e litt mindre enn store store Mehmet og der igjen større enn middels Mehmet, men relativt styggare i monnbrugen enn tynne Mehmet så e bosatt på sør-østkanten.

Torlaus: Eg trodde tynne-Mehmet flytta te vest-sørkanten.

Belinda: Eg va samen me ein Alkis-Mehmet ein gang.

Urovekkendes stillhet, Arnfinn og Torlaus ser merkelig på Belinda.

Torlaus: Uansett. Eg har et syndrom overbetalte menn i kvide frakker kalle for Tourettes, det føre te ufrivilligt vokabulær som oftest e stygt. Mitt tilfelle e ganske sterkt.

Belinda: Ka me ”The Turrets”? Eller eventuelt Belinda’s superduper band!

Arnfinn: Ja, eller ”Belinda bruge blokkfløytå alle di feil plassane!”

Torlaus banner i bakgrunnen

Belinda begynner å grine

Arnfinn river seg i håret og skriker

Forbipasserende ser sjokkerendes på dem.

Torlaus kommer til ordet.

Torlaus: Ka me «De metakognitive»?

En dyp stillhet synker inn, skjermen blir svart.

Scene 9

Svart skjerm, tittelen: ”Punkt 3: Konflikter og musikk”.

De tre bandmedlemmene sitter en plass og diskuterer hvordan historien om bandet skal være.

Belinda: Me e jo et band så skaba revolusjon me å innføra blokkfløytå i rocken. Me trenge konflikter innad i bandet. Det vett jo alle. Nevn ett band så ikkje har hatt problemer?

Torlaus: Baha Men?

Belinda: Baha Men??

Torlaus: Ja, di der sexy afrikanarane så synge om hondar og bevegelser.

Torlaus drar i tillegg opp en veldig dårlig tegning hvor du ser tre svarte menn. En strek er trukket bort til dem, til høyre for streken står det “Sexy Afrikanere” dårlig skrevet.

Belinda: Det e fortsatt ikkje et rockeband.

Torlaus: Nevn ett band sa du.

Belinda: ROCKEBAND!

Torlaus: S-S-S-A-A-A-T-T-T (holder kontroll over det)

Belinda: ROCKEBAND!!!!!!

Arnfinn: Du stresse opp Mr. Vokabulær, la han ver. Eg vett om et band.

Belinda: Å?

Torlaus stresser seg opp i bakgrunnen, han faller over en gjenstand. Torlaus faller over noe rett før Arnfinn avslører bandenavnet.

Arnfinn: Han der bonden fra…..

Torlaus faller

Arnfinn: Du Torlaus. Sikker på at du ikkje e funksjonshemma?

Torlaus: Mormi seie eg e 52,4% stabile, men hu har aldri nevnt någe om at eg e hemma

Arnfinn: Einaste eg seie……

Belinda avbryter

Belinda: Hallo? Du sko nevna bandnavn?

Arnfinn: Ahh, ja.

Belinda: Vel?

Arnfinn: Odd Nordstoga

Belinda: Det e jo ein PERSON, ikkje et band!!!

Arnfinn: Han spele jafall me et band.

Torlaus: He he, sist eg hørte så va Odd Nordstoga på Norgesturne me mordi, Belinda.

Arnfinn: Trodde ikkje den begynte før i Juli

Belinda: IKKJE DISS MORÅ MI!!!

Torlaus: Jo, eg fekk ein privatkonsert i går

Belinda hyler og skriker, slår til Torlaus.

Arnfinn: Kvalifisere dette seg som ein konflikt?

Skjermen blir svart

Scene 10

Svart skjerm. Tittelen: “Punkt 4: Etter en konflikt kommer det alltid en til”

De tre bandmedlemmene sitter i øvingslokalet.

Belinda: Høres dette her bra ud?

Belinda tar en blokkfløytesolo

Torlaus: Jo, va litt medium stiligt. Ka me dette då?

Torlaus tar en trall på gitaren

Torlaus: Spel någe du då Arnfinn. 7 år og alt SATAN!

Arnfinn: Njaaa, føle meg……..

Torlaus avbryter

Torlaus: FAEN!!

Belinda: Du føle deg litt?

Arnfinn: Har litt vondt i magen akkurat nå

Torlaus: Goe gamle eg-har-vondt-i-magen-derav-fyra-av-ein-kanon-i-toalettet unnskyldningen.

Belinda: Haha, ja, eller goe gamle eg-har-vondt-i-magen-derfor-må-eg-hjem unnskyldningen.

Arnfinn: E ingen unnskyldning, dette her e beinharde informasjon.

Belinda: Kati begynte du å gi ud informasjon?

Arnfinn: Siden eg fekk vondt i magen

Belinda: Kossen påvirke det gitarspelingå di?

Torlaus: Kanskje han kjenne han må trekka på toalette når han spele ein sang, derav ødelegga sangen helhetsmessigt

Arnfinn: Herregud…asså…

Belinda: Spel!!!!

Torlaus: Spel nå!!!!

Arnfinn blir presset til å spille, tar en litt rusten versjon av Enrique Iglesias – Escape. Når han er ferdig er det helt stille. Sjokkerendes øyne fra Belinda og Torlaus.

Belinda: Ka faen kalle du dette?

Torlaus: Ja, ka FAEN SATAN! Eg lage jo bedre lydår i søvne, har eg hørt.

Belinda: 7 år du liksom?

Arnfinn: Greit greit, løs x^2 – 4x + 4 = 0 og sett måneder bag

Komplett ro igjen

Arnfinn: Faen då. Eg har spelt i 2 måneder.

Torlaus: KA FAEN!?!?

Trist pianomusikk kommer

Arnfinn: Det begynte me at eg ønskte meg ein gitar i ein alder av 17år, men eg fekk aldri. Dagane va endeløst lange, det førte te at eg måtte trekka meg ner te gadene i byen…..for å høra på musikk. Me pleide alltid å ha fancy middager på fancy restauranter. Kver gang eg satt og spiste dirigerte øyene seg ud te di heldige udleningane så satt ude i -3 grader og spelte på gitar.

Triste musikken stopper.

Belinda: Ka slags dritthistorie e dette her? Ka det ska ver trist me? Du spise på fancy restauranter???

Arnfinn: Va ein ekkel polakk så va kokk

Torlaus: SKJERP DEG!!! KA DET SKO VER TRIST ME??

Arnfinn: At eg ikkje fekk gitar når eg hadde skikkelig lyst på?

Belinda: Faen asså! Du ligge jo bag oss på musikkfronten…..minst me 2år og forann oss på bortskjemt-fronten me 10år.

Arnfinn: Dokker kan lera meg?!

Torlaus og Belinda tenker seg grunding om, etter litt nikker Belinda til Torlaus

Torlaus: Ska F-F-FAEN lera deg mange SATANS goe idolsanger…for HELVETTE!!!

Belinda: Ja, sjøl om du suge så lige eg samholde her. Me ska hjelpa deg Arnfinn!

Svart skjerm

Scene 11

Svart skjerm. Tittelen: “Punkt 5: Så var det øvingen”

Det blir her innledet med en sang, ettersom bilder viser at Torlaus og Belinda hjelper Arnfinn med å bli bedre. Bilder av øvelser og notelæring kan være noe. I begynnelsen framstilles Arnfinn som dårlig, men ettersom tiden går avanserer han, måten vi merker det på er at det i begynnelsen er merkbart at Arnfinn bommer på øvelsene, blir dermed sur. Noen bilder senere er det å merke at han treffer på øvelsene, og dermed blir glad. Han blir litt bedre, men fortsatt ikke på noe topp-nivå.

Svart skjerm

Scene 12

Svart skjerm. Tittelen: “Punkt 6: Brev som kommunikasjonsmiddel”

Hjemme hos Arnfinn. Arnfinn går bort til postkassen får å se hva som er nytt. Mellom all reklamen han blar gjennom (morsom/merkelig reklame som blir filmet) finner han et brev. Han åpner brevet. Inni brevet er det et ark hvor det står skrevet me grønn tusj (håndskriften må være i likhet med en 5årings verk): “Du dissa meg for siste gang! Du og meg ska ta ein gitarduell! Du e vel ikkje redde? Hvis ikkje, mød opp me Hansenhjørna 7 klokkå 21:00. Hilsen Gitarmann #1” På toppen av det hele ligger det inni brevet et plekter som er delt i to.

Arnfinn tar det destruerte plekteret og klemmer det

Arnfinn: Ingen kalle meg for pysa!!!

Arnfinn ringer til Belinda og Torlaus og forklarer situasjonen. De kommer bort.

Svart skjerm

Scene 13

Svart skjerm. Tittelen: “Punkt 7: Tiden står stille”

Arnfinn er bekymret ovenfor gitarduellen. Han går rundt i huset, titter på klokka, ser ut vinduet.

Omsider kommer Belinda og Torlaus fram til Arnfinns hus, de ringer på, Arnfinn åpner.

Belinda: Ka e probleme?

Arnfinn: Eg har blitt utfordra te ein gitarduell

Torlaus: Av kem?

Arnfinn: Ein av personane så va på øvingå hos meg.

Torlaus: Koffår det?

Arnfinn: Tydeligvis så har eg vært frekke mod han. Men herregud, eg e jo nesten det me alle.

Torlaus: Eg har troen på deg!

Belinda: Eg og! Sånn hallveis jafall

Arnfinn: Håbe nå det. Han la et ødelagt plekter neri breve som et supplement.

Belinda: Ødelagt plekter?

Torlaus og Belinda er sjokkert over ødelagt plekter.

Torlaus: Det kan jo bare bety ein ting!

Arnfinn: Kadå?

Torlaus: Ødelagt plekter som blir sendt via brev betyr at vedkommende hermed ønske at du bomme på strengene når du spele. Det blir også kalt for den kvite-manns-bom-på-gitarstreng-formell. Opprinnelig ein gammale trollmannsformell som blei tatt fra di innfødte i Kenya, då trolldommen blei kalt for den-svarte-manns-must-rytmen-formellen/bli-kvide. Formellen blei videreført te Engelske kolonister som voldtog og stakk av me formellen te disse heksedoktoårane. Omsider nådde ann udvalgte personer i Norge.

Arnfinn: Stemme dette, Belinda?

Belinda: Ser det ud som eg har lest imperialistisk historie om kolonister så udnytte innfødte og videreføre ein trolldom?

Tongt pust

Arnfinn: Har du ikkje hovedfag i historie då?

Belinda: Nei, eg har hovedfag i friminutt!

Torlaus: Eg har hovedfag i å møda opp på skolen me reine monn

Belinda: Koffår har det seg alltid sånn at me snakke mer drid enn piss?

Torlaus: For det e ein større lettelse å drida enn å pissa?

Arnfinn: Ehm? Jaja, eg komme aldri te å klara dette her, gitarduellen det e.

Belinda: Vent, eg vett kossen me kan klara dette!

Arnfinn: Forklar

Belinda: Me tar bare ein berbare cd-spelar, sette på ein utrolige sang, så lade du som om du spele sangen. Du vinne, någe så åbne dører te kontrakter for oss, om 1 år så e me kjendiser, me meg i fronten. Itte eg finne ud at dokker e me’he’er går eg fra bandet og ein talentspeider finne meg, han lure meg i sengå någen ganger. Itte mye ligging får eg ein gig på Metropolis, der blir eg oppdaga som stjernå eg e, itte litt te ligging reise eg te Hollywood og finne lykken der, for du vett, eg e best og eg klare meg alltid!

Arnfinn: Så mye så eg lige tanken, så sugan!!!

Torlaus: Enige!

Belinda: Mine planer e jo alltid goe!!!

Torlaus: Ja, i forhold te mine (tenker seg om på hva han sa)

Arnfinn: Her må eg nok tyda ud me mine beste krefter og trollbinda denne gitarmann #1. Joksing e for folk så har same navn så måner, mens kunsten å ver pysa e for folk så banne mye. Denne morroklompen e min!

Torlaus: Me må vel gå snart då?!

Arnfinn: Ja, me går…..me stil

Svart skjerm

Scene 14

Svart skjerm. Tittelen: “Punkt 8: På vei til gitarduellen”

På veien bort til Hansenhjørna 7 ser du Arnfinn, Belinda og Torlaus går side ved side, de trekker folks oppmerksomhet, og noen henger seg med på vandringsturen deres, uten at de som henger seg med egentlig forstår hva de blir med på. I en typisk amerikansk film ville det helt sikkert blitt 50 personer som hadde latt seg fenge med, men her blir det toppen 5. Søt/fengendes musikk spilles, ligner på en musikal, dansing osv.

Scene 15

De kommer fram til Hansenhjørna 7. Går inn i huset. Gitarmann #1 sitter og spiller Step by Step (tv-serie). Gitarmann #1 har noe hvitt under nasen som skal se ut som han har sniffet noe ulovlig, men i realiteten er det bare melk (spiller på det med at alle ‘rockere’ bruker narkotika og sniffer). Glass med melk står ved bordet. Folkene som ble med på vandringsturen blir også med inn for å se på gitarduellen.

Arnfinn: Hallo?

Gitarmann #1: Ja?

Arnfinn: Du så utfordra meg?

Gitarmann #1: Jepp.

Arnfinn virker litt forstyrret over melkeflekken

Arnfinn: Ehm, du har någe onna nasen.

Gitarmann #1: Ahh, unnskyld, må bare ha det.

Tørker vekk melken

Gitarmann #1: Kem e alle disse folkå?

Arnfinn: Moralsk støtte?

Gitarmann #1: Te deg eller meg?

Arnfinn: Ser eg ud som telefon-operatøren Ingrid så jobbe for statistisk sentralbyrå?

Gitarmann #1: Nei, men du ser ud som et bulka vrag i di der klenå, hvis kler e rette definisjonen.

Arnfinn: Så me begynne å impertinentere? (impertinentere betyr å være nesevis, frekk)

Gitarmann #1: Hæ? Tror heller me begynne å spele eg.

Arnfinn er usikker

Arnfinn: Uhm, ja, greit.

Gitarmann #1 begynner. Han starter av med ‘Andrew W.K – Party Hard’. Når han er ferdig med å spille later han som at han skal slenge gitaren nedi golvet, men trekker seg ut i siste liten. Idet, Gitarmann #1 går av scenen, virker det som han stikker av. Arnfinn kommer med en kommentar.

Arnfinn: Hah, du trakk deg!!!!

Gitarmann #1: Hæ? Sko bare ha litt melk

Arnfinn: Ja, du må bare ha det? Dra deg baglengs oppi kundekontore te Tine.

Gitarmann #1: Sett fingrane kor strengene e

Arnfinn: Åja, det ville mordi likt!

Gitarmann #1: Spel då!!!

Arnfinn: Greit greit

Arnfinn pakker opp gitaren. Han spiller en sang. Fungerer rimelig greit.

Gitarmann #1: Eg ser du kan någe, men me 7 år i baggrunnen burde du tatt någe mer komplisert.

Arnfinn: Eg spare snobepåsen te slutten

Gitarmann #1: Javell javell, digg dette

Gitarmann #1 overrasker Arnfinn når han drar opp Steve Vai – Crossroads Gitarduellen på gitar. Arnfinn har gått tom for ord, vet ikke hvilket låtmateriale han skal dra opp.

Gitarmann #1: Kom me snobepåsen nå då.

Arnfinn: Jo det begynte me at eg sko bygga et lego-hus. Eg kom te tredje etasje men så SLÅ HAN TORLAUS, FOR GUDS SKYLD!!!!

Torlaus: HÆ? (overrasket) Jaja

Torlaus går mot Gitarmann #1, Torlaus smiler, prøver og slå Gitarmann #1, men Gitarmann #1 slår Torlaus. Torlaus faller ned.

Arnfinn: Det va nå så majones på nugatti.

Publikum er sjokkert. Belinda hyler. Går bort til Gitarmann #1 og skal til å slå. Gitarmann #1 bitch-slaper Belinda. Belinda begynner å grine.

Arnfinn: Det va nå så reger på tomater. Velvel.

Arnfinn går bort til Gitarmann #1, bretter opp sleaves’a og skal slå han, men snufler på veien bort. Gitarmann #1 ler. Gitarmann #1 kjenner han må ha litt melk (kommer med en uttalse: “Ahh, melk”, skal bort til melken men snufler i beinet til Torlaus og slår hodet. Publikum står og ser på med sjokkerte øyne. Arnfinn kommer til seg igjen, vekker Torlaus og Belinda.

Arnfinn: Me må gå før Kripos komme!!

Svart skjerm.

Scene 16

Tittelen: “Punkt 9: Alt som ender, ender tragisk”

/Gjengen sitter forslått i mosvannet en plass, blåmerker/sår. De er sure, irriterte og langt ifra metakognitive.

Belinda: Nå blir me aldri kjente. Tusen takk Arnfinn!!

Arnfinn: Ja? Hørte du sangen han spelte? Det overgår jo mitt spekter så det holde. Hadde eg ikkje visst bedre hadde det vært han så hadde spelt i syv år og ikkje meg.

Belinda: Du konne jo bare tatt någe!!!

Arnfinn: Eg stivna!!! Hadde ikkje fått te någe uansett. Eg hadde bare øvd inn to sanger. Sko eg liksom ta han på sengå me Blink 182 – All the small things?

Belinda: Hadde du bare øvd inn to sanger??? KA FAEN E DET SÅ E GALE ME DEG!!! OG KOFFÅR ØVE DU PÅ SÅNNE SAN

Torlaus: FAEN!!! Kan dokker ver rolige!! Eg har fått utrolig mye bank i det sista!! Faktisk så mye bank at eg har glemt ud diverse bannefraser.

Belinda: Det ekje det einaste du har glemt

Torlaus: Hæ? Ka sa du?

Arnfinn: Kan me prøva å ver litt siviliserte? Me e fortsatt et band!

Belinda: Et band så hette di metakognitive. Ka inni hekkan betyr metakognitiv?

Arnfinn: Eg tror det har oppstandelse fra ein ingrediens Ingrid Espeli kokte opp i 94 når hovedretten te hu blei omtalt som positivt overraskandes.

Belinda: Akkuratt? Så me har kalt opp et band itte ein ingrediens? Det e jo fint!!

Torlaus: Nei, herregud, det betyr jo….

Arnfinn: Kjeften Torlaus! Hvis du ikkje banne snakke du piss og omvendt. Mens du Belinda. Du klage og klage, hvis du ikkje klage tenke du på deg sjøl som statsminister.

Belinda: Vettu ka? Eg orke ikkje mer! Eg har fått nok av deg og dine smarte kommentarer, deg og dine STYGGE kler, deg og dine ubrugelige talenter. Eg e udav dette bande!! Ha det!!

/Belinda går vekk. Sangen ‘Thomas Dybdahl – Tomorrow Stays The Same’ begynner å spille i bakgrunnen.

Torlaus: Arnfinn! Eg e og rimeligt leie nå, på ein generell basis, og ikkje ein metaforisk basis. Oi, vent, nå komme det litt piss. EG GIDDE IKKJE MER, ha det!

Arnfinn: Dokker kan jo ikkje bare gå nå?? Det e jo sånn så dokker har sagt, alle møde modstand, sjøl om Odd Nordstoga og Baha Men i gåseøyne e perfekte!!! (pusterom) Ja, gå då!! Reis te Pakistan og bli Quisling!!! FAAAAAAAAAEEEEN!!!! (Sur, oppgitt)

Scene 17

Kameraet går etter Belinda, Torlaus og Arnfinn hver for seg, mens di går vekk fra hverandre. De er leie/deppet/motsatt av strålendes glad. Etter det går en litt fram i tid. Arnfinn selger gitaren sin, ser at han angrer på at han solgte gitaren. Er misfornøyd over livet sitt, begynner som avisbud. Torlaus har også gitt opp musikken, han derimot kaster gitaren sin. Etter det kommer han inni gjengmiljøet. Belinda er derimot den eneste som fortsetter med musikk og er den eneste som har en problemfri hverdag. Inntil hun en dag mottar en søknad hvor hennes ønske om å gå på musikklinja i Oslo har blitt avslått. Dette får henne til å miste kontroll. Hun springer ut av huset og bortover i gata, skriker. Idet hun passerer et hjørne/en busk/en plass med dårlig oversikt kommer det en bil og kjører på henne. Inni bilen sitter Arnfinn og Torlaus. De har savnet musikken og hadde ønske om å starte opp bandet igjen. Derav kjøreturen bort til henne. Sjokkerte øyne fra Torlaus og Arnfinn. Det går over til noen fine naturbilder av Mosvannet. Etter litt blir skjermen svart og rulleteksten kommer opp.

Som tilleggsmateriale kommer det opp, helt i slutten av rulleteksten:

Belinda Karmessen 1986 – 2004

Vi vil alltid savne deg, en sann inspirasjon! Må du nå himmelen og enda lengre.

Arnfinn Daffne soner nå hard tid i fengselet, han vil ikke slippe ut før 2010 Torlaus Sakkaridsen forsvant sporløst etter ulykken

Dette kan lure seerne til å tro at filmen var basert på en sann historie. Derav begynner de å “google-searche” osv.

/Slutt NB! Kopiering av manuset, bruk av scener, dialoger osv fra her vil bli sett hardt ned på. Harde sanksjoner blir etterhvert møtt med med harde tiltak som f.eks; finn dusten som stjal manuset og hyr inn noen store folk. Enhver kopiering av dette materialet er ikke tillatt! Skulle du være så uheldig og komme borti ctrl + c, er det best at det ikke blir brukt til egen manusoppbygging, eller i det hele tatt brukt! Ellers ha en koselig aften.

Norskeksamen FERDIG!

Ahh! Der var det gjort… Eg fekk om dialektar – noko eg ikkje hadde øvd på. Ææææ! Elles gjekk føredraget mitt om postmodernismen greitt; sjølv om eg fekk kritikk for at eg hadde take ei for stor samfunn og sosiologisk forankra forklaring.

Då venter eg berre på å få karakteren! Ååå. :S Skummelt…—Eg trur det blir 4, heilt ærleg. Skal eg seie det uærleg; eg trur eg får 3… Då blir det ikkje så vondt å få 3-er :( Buhuuuu. Eg får 3-er :(((( OK, berre nokre minuttar til eg skal inn! Må gjere meg klår.

I etterkant

Ja. Så eg fekk altså 6-er, som alle allereie kan lese i kommentarane. Det er jo ganske mykje betre enn 4, som eg trudde på. Men det var altså realistisk tru. Eg vona 5-er om sensor var snill. Det eg har skrive over er ganske rett altså. Eg var berre litt ekstra heldig, sidan ho lika avanserte postmodernistiske emne, noko eg hadde lese mykje om ;) Realistisk sett kunne eg ha fått 3-er! Tingen er; eg gjekk utanfor emnet i sjølve framsyninga mi. Spørsmålet var då kor mykje vekt dei ville leggje på det. Dessutan spurde dei meg etterpå litt meir om litteraturen. Sensor kom med fleire spørsmål (heh, ho blei veldig engasjera :p) – eit av dei om eg hadde lese om «Ekhart» eller noko. Heh. Norsk litteratur hadde eg ikkje lese noko om. Eg hadde lest avanserte tekstar om avanserte emne… Ikkje noko om norske forfattarar! :S

Men så byrja eg snakke om Jon Fosse, sidan eg nett hadde spelt i eit stykke skrive av han. Då fekk eg sagt noko meir heldigvis. Snakka vidare om at ein kunne f.eks lese «Berlinerpoplene» postmodernistisk, sjølv om han eigentleg faller betre inn i sosialrealismen. Så nemnde eg at eg hadde lest meir av Darrida (ein teoretiker, dekonstruksjonismen sin far – skriv utruleg vanskeleg) enn norske forfattarar. I følgje norsklæraren min var det dråpa som fekk begeret til å renne over :p Det var ein siste dytt mot 6-er ;)

Film, Pia mi

Har du nokon gong hatt ein draum så hugnadsam du var sikker på han var røynleg? Har du nokon gong hatt ei røynd så fjåg du var sikker på ho var ein draum? Eg har vore så heldig å få vere med på å lage ein kortfilm med ei søt lita historie. No er endeleg filmen ferdig.

For nokre månedar sidan var eg med Johan Nåden Dyrstad for å hjelpe med/dokumentere filmen dei laga. Han hadde gjeve rollene til Olec og Pernille frå Lilla som eg spelte saman med dei i. Johan er ein av elevane til Skjalg Omdal (pappa) på Randaberg VGS; filmkunnskap.

Pia mi, opptak; Johan, David, Odin

Det er Johan Nåden Dyrstad som står for manus, regi, foto og klipp. Så det er hans film på mange måtar. Manus er skrive ut frå ein lyrisk prosatekst av Bjarte med namn «Noen har ligget i senga mi». Johan lurte på om eg ville vere med på produksjonsdagen; det ville eg sjølvsagt – så eg kom ned med eit kamera for å take litt produksjonsvideo. Skal sjå om eg får laga ei lita snutt etter eksamen. Eg filma dei litt medan dei heldt på – medan eg kom med inspill då eg kjende for det. Då me var klår fekk eg ansvar for ljoset sidan ingen hadde erfaring. Eg hadde trass alt bittelitt + ein del teori i bakhovudet. Me sleit mykje med ljoset av di me mangla blåfilter; difor blei det forskjellig fargetemperatur på ljoset frå vindauge og det «kunstige» ljoset.

Pia mi, Pernille

Me hadde 3 digre ljoskastarar – men utan dimmar! Kunne altså ikkje gjere ljosa svakare enn dei var, dei var konstant kraftige ljosbomber. Måtte finne fleire kreative løysinger for å få bukt med dèt problemet. Masse reflektering, matpapir og anna. Fleire gonger tok matpapira fyr – og me måtte byte dei ut. Skuggar og anna var òg eit problem – men eg synest det blei ganske bra til slutt. Det var utruleg moro å få vere ljosmeistar på ein film av Johan. Endeleg fekk eg vere med bak kamera på ein film med substans! Eg har faktisk hjulpe Robert (frå Lilla) med ein film òg; men den har eg ikkje sett.

Pia mi, Olec og Pernille

Eg vil gjerne at de ser «Pia mi» (høgreklikk -> lagre som…), filmen til Johan og kjem med tilbakemeldingar. Om de blir verkeleg engasjerte så skriv gjerne ein kritikk med substansPia mi-tråden Johan laga på Det Store Dyret. Tidligare spurde Johan om stønad til fargekorrigering av filmen på forumet, og fekk hjelp av noregs beste visuelleffekt-artist Rune Spaans. Denne fyren har jobba med det meste du ser av visuelle effekter på TV2-reklamane og laga effektane til Monstertorsdag. Eit lite utklipp av det han sa om bileta Johan hadde lagt inn frå Pia mi:

Jeg gjorde ikke så mye med kontrasten i bildet, siden jeg synes den var ganske fin. Du har gjort en bra jobb med lyssettingen, det er fine graderinger i ansiktene til personene.

Heh. Ein blir mållaus av slikt :] Skryt frå Spaans. Det er kjempemoro. No var ikkje ljosjobben min åleine, men me gjorde det bra som eit team – blei like fullt glad for den kommentaren der. Så om du ikkje har gjort det allereie; last ned og sjå Pia mi!

For å sjå filmen må du ha ein MPEG4-dekoder. Har du ikkje dèt installer denne kodeken (XviD, for Windows), han er spyware/malware/reklame-fri.

Oppdatert: Det er ein anna tråd om «Pia mi» på akam forumet no. Det er nesten blitt ein Pernille-fanklubb.

Om plassen der filmen ligg er gått over grensa si, kan du laste ho ned her: Pia_mi.avi (Høgreklikk -> Lagre som…). Men prøv den andre fyrst er du snill! :)

Postmodernisme framsyning

Javel. Eg må få skrive ned tankane mine rundt emnet, slik at eg kan få strukturert det for å vere klar til munnleg norskeksamen. Dette innlegget vil vere til å gjere nett dèt. Me får sjå kor uinteressant det kan bli. :p

Postmodernitet, tidlige stikkord

  • Overgangen, modernisme
    • Forskjell modernisme/postmodernisme
    • Relativism
    • Slutt å tru på framtida
      • Utopia er i fortida, ikkje i framtida lengre
  • Naivisme
  • Deconstruction (dekonstruksjon, utruleg vanskeleg :S )
    • Alle tekstar snakkar med fleire «stemmar»
    • Er eit produkt av «meining», ord som er bruka o.l.
  • Avantgardisk
    • Alltid kome med noko nytt, men steler frå fortida
  • Sekularisering
  • Hyperkomplekse samfunnet
  • Liberalisert
    • Alle er forskjellige, einaste moglege styreform: demokrati
  • Litteratur
    • Fleire «lag» med tekst (meta-skriving)
  • «Sanning» endrar seg over tid
    • Eit resultat av tekst og «popularitet» i tida
    • I gamle dagar var sanninga at jorda var universets midtpunkt
      • Me kan ikkje stole på noko, alt forandrar seg
    • Ingenting er «rett» lengre
      • Kan skrive slik ein vil
      • Blade stiler osb
      • Tilgjengeliggjering av tekst, alle kan skrive

Manus for framsyninga

Litteraturen som kom etter andre verdenskrig som ein reaksjon på modernismen har blitt kalla postmodernisme. Den strenge og eliteprega modernismen forsvann og resten av han fekk ei utviding med postmodernismen. Båe desse formene var eit klårt brudd med 1800-talet si realisme. I staden for å ha eit objektivt og eksternt søkjelys utforska desse stilane subjektivitet. Frå ekstern røynd gjekk ein til eige kjensler og det «indre medvitet».

Postmodernismen er fri, kan ein seie. Han sett ikkje grenser for kva som er lovleg. Alt er rett, og alle kan skrive postmodernistisk; berre det er «nytt» i den forstand at det ikkje er ein kloning av tidligere tider. Kombinasjon av eldre stiler, fragmentasjon og meta-lag er høvelege verkemiddel i ein postmoderne tekst. Postmodernismen som tidstrekk kjem etter folk har sett den moderne tid ikkje løyser alle problem. Framtida er ikkje ein utopi lengre.

No blir samfunnet sett på som ei hyperkompleks utforutsigbar samling av enkeltindivid. Dei store meta-forteljingene er vekk, samanhengane forsvunne. Det tyder dauden for ideologiane, dei store føringane for eit samfunn. Marxismen, jamvel nyliberalismen der marknaden skal fikse alt til det beste, fungerer ikkje under postmodernismen. Det einaste moglege styresettet for postmodernismen er eit demokrati; satt saman av fleire individuelle stemmer.

Omgrepet om fleire stemmer er veldig sentral i postmodernismen. I litteraturen kan tekster har fleire stemmer. Eit enkelt døme på dette er dei forskjellige laga ein kan finne i ei postmodernistisk bok. Eit metalag over forteljinga som peker på verkemiddel og har ein ytre diskusjon om kor resten av historia skal take vegen er ikkje uvanleg. Darrida snakkar om dekonstruksjon; all tekst er satt saman av fleire stemmer – all tekst er eit produkt av orda ein har tilgjengeleg.

Hjelp!

Om de ser noko rart, eller har kommentarar: kom med dei. Sjølv om eg veit mange missliker desse emna kan det jo hende de har gode tips lell ;)

Norsk munnleg; postmodernisme

Javel, då fekk eg vite kva eg kom opp i. Eg skal ha om perioda 1945–2005 og skal ha ei 15 min framsyning om postmodernisme. Etter det skal eg kunne prate om språkhistoria i denne perioda i rundt endå eit kvarter. Postmodernismen er ei heller vanskeleg periode, av di det er den me er i no – og difor er det vanskeleg å sjå korleis han er/blir. Han er ikkje fast definert nemlig.

Så kva er eigentleg postmodernismen spør du heilt sikkert. – Eg veit eigentleg ikkje heilt eg heller; sjølv om eg faktisk valde den oppgåva. Eg kunne velgje problemstilling i eit litterært emne innanfor 45–05; men Niklas tok det beste emnet med ein gong; politisk+bøker. Ooh, den hadde vore kul – med dei raude 60—åra osb! Sosialisme og solidaritet, hadde vore eit supert emne! :D Men var altså ikkje det eg fekk. Eg kunne jo like godt take noko vanskeleg då – for å så kunne lere noko nytt. Veit jo fint lite om postmodernismen slik det er no; men til tirsdag bør eg kunne noko.

Liksom-lese perioda startar

Vel. No kjem eg til den delen eg fryktar; normalt klarar eg ikkje lese til eksamenar/prøver o.l. Her startar den perioda då alle andre sit og les, medan eg latar som om eg les. Eg sit inne heile dagane og gjer; vel. Ingenting eigentleg. Eg sit og chattar, kastar tida vekk :) MEN. Eg skal prøve å unngå det. Sjølvsagt må eg take pauser, og eg kjem antakeleg ikkje til å sitje mykje med det. Eg vil nemlig heller vere ute og gå tur enn å sitje inne og plage meg over at eg ikkje får lese.

Til framsyninga kan eg lage ein data-presentasjon; det vil eg ant. bruke. Så eg må få laga det òg. Sjølv om eg trur det vil hjelpe meg sidan då må eg strukturere meg. Same kva, alt går bra til slutt: eg har alltid den holdninga. Det ordnar seg. For å vere heilt ærlig så siktar eg på femmer, sjølv om eg sikkert vil seie eg er nøgd med fire. Rett før eksamenen vil eg klage på at eg ikkje har gjort noko særleg;

Dette luktar 3-er, eg er nøgd om eg får 4!

Så, etter eksamen vil eg kanskje vere litt meir positiv, og ha eit von for 5-er, sjølv om alle dei fornuftige trådane i meg vil seie 4. Eg vonar på 5. 5. 5.—Så kjem eg inn til sensor og får høyre;

Du får 4.

Jaja. Det var den eksamenen. Slik trur eg det går.—Så som sagt, eg trur relistisk på 4, vonar på 5. Eg vil prøve å jobbe mot 5, sjølv om eg veit at eg vil antakeleg lande på 4. Eg kjem jo ikkje til å jobbe likevel. Veit jo eg får 4; så då er det jo ikkje vits å leggje 5-er arbeid inn i det? Heh. Det er tankerekka mi, om du klåre følgje ho. Ikkje bra iallfall :p

Kva veit eg om postmodernismen?

Som sagt veit eg ikkje noko stort om han. Me har ikkje hatt noko om han på skulen av di det ikkje står noko i læreboka. Difor vil eg her kome med det eg trur eg kan om han. For all del, ikkje bruk dette i skulesamanheng og ikkje ta det for god fisk! Det kan vere veldig feil. Det er det lille eg veit om postmodernismen, utan at eg har satt meg inn i han. Eg vil skrive meir om han seinere rundt eksamenstider, då bør eg vere ekspert i stilen. Men same kva, lat meg fortelje deg kva eg veit/trur eg veit om postmodernismen.

Postmodernismen (1980—)

Postmodernismen er vanskeleg å snakkje om av di det er tida me er i no. Me veit endå ikkje om me skal kalle postmodernismen eit brot eller ei videreføring av modernismen. Høgst sannsynleg trur eg på eit brot, han har vore såpass mykje diskutera og bruka at det fortener å vere ein eigen frittståande stil. Likevel er det fleire forfattarar som beveger seg mellom modernismen og postmodernismen på grunn av likheiter i stilane. Tingen med postmodernismen er at han er eit digert rot; ei diger samasetning av altslag forskjellig. Han eksperimenterar med stil og innhald, ofte med eit eller fleire metanivå. Til grunn ligg det at ingenting er bestemt «rett». Absolutt alt er relativt.

Det postmoderne er karakterisera av at det er eit stort mangfald. Me snakkar ofte om det postmoderne samfunnet, som er den vestlige kulturen meir eller mindre. Postmodernismen er gått vekk frå den totalitære tanktegangen, gått vekk frå den overordna ideologien for eit samfunn. Han meiner det alltid er store skil i eit samfunn, og at samfunnet satt saman av enkeltindivid er hyperkomplisert. Difor er ein rein ideologi for eit samfunn umogleg.

I det store og det heile meiner postmodernistene (dei innafor filosofien/sosiologien) at alt er så avansert at det ikkje er høveleg å forklare det. Me kan sjå utrykk for dette i litteraturen, der dei postmoderne bøkene ikkje slår fast noko men istaden ofte syner prosess og endring. Eit emne kan bli skrive om på eit grunn- og eit metanivå; ei sjølvgransking til det ein skriv. Med dette meiner eg for eksempel ei bok om ein person som les ei bok—og at me og får lese denne boka saman med personen. Då vil det personen føretek seg og tenkjer vere eit metanivå.

Andre utrykk går motsett veg, mot det naivistiske. Sidan alt er så komplisera kan løysinga vere forenkling og slutte å prøve å forstå dei store problemstillingane. Postmodernistane meiner me ikkje kan forklara det hyperkomplisera samfunnet med enkel psykologi o.l. Sidan me ikkje kan gripe om dette emnet vil det vere betre å kome til si eiga løysing på eit lågare nivå. Finne svaret inni ein sjølv; ikkje i samfunnet. Slik eg ser det er postmodernismen særs oppteke av individet og at det er forskjellig.

Eigentleg er denne bloggen min postmodernistisk. Eg går nemlig inn og ut av emne og skriv ofte om korleis eg sjølv gjer ting. Eg hopper frå emne til emne og talar nokre gonger direkte til publikum, andre gonger som eit referat. Viss eg skriv:

Ho var kjempehyggeleg. :) Eg skulle reise meg opp for å hente is. Utan at eg hadde merka det hadde ein ransel forvilla seg rundt beina mine. Eg prøvde å reise meg; elegant. Sekund seinere var det rett før eg tryna beint ned i bakken. Kjempeflaut! :p Er veldig moro å dumme seg ut foran vener, men foran folk eg nett har truffe blir det litt flauare. Kunne gjerne ha venta litt lengre med snubleepisoder spør du meg.

Det vil eg kalle postmodernistisk på grunn av blandinga referat og tankar, den «ukorrekte» norsken (setningsoppbygging o.l.) og det enkle språket. Kan du sjå fleire moglege trekk? Same kva, no vil eg søkje på postmodernismen og prøve å lese noko om han. Eg vonar eg kan skrive ein mykje betre tekst om postmodernismen på sida mi seinere. Sjølv om eg veit det er eit keitt emne for dykk som leser sida, men de kan trengje litt norskkunnskap rundt dette emnet de òg! :p

Nyskaffa album

Eg var i byen med nokre jenter frå Sola for litt sidan. Då tenkte eg på noko eg nett høyrde; Cloroform skal visstnok ha kome ut med ein ny CD! Det hadde dei sanneleg. Litt seinare var eg i byen igjen med Kitty Karina, då fann eg det like godt å snuse litt meir på Platekompaniet.

Så eg vil altså trykkje litt av min musikksmak over på dykk. Som kjend likar eg all musikk, men det er ikkje det eg skal skrive om. Eg kjøper nemlig ikkje all type musikk. Når eit band er særs bra og eg kjenner eg vil stø dei kan eg kjøpe ein CD – eller når dei er lokale og ikkje så store. Same kva, eg vil berre seie litt om CD-ane eg nett kjøpte.

Cloroform – Cracked Wide Open

Cloroform - Cracked Wide OpenDenne kjøpte eg altså då eg var i byen med Helen, Anette og Kristine. Det var fyrste gong eg var på Platekompaniet på lenge og det var ein CD eg hadde kjøpt med ein gong nokon hadde vist meg han. Eg lette i butikken, men fann han ikkje. Til slutt spurde eg dei i kassa; dei hadde ein del under skranka – så då fekk eg ein av dei. Yeah! Gudd CD :D Då me såg litt meir rundt på andre CD-ar (i inngangspartiet, der dei populære CD-ane er) fann eg Cloroform-cden. Han hadde si eiga rekkje i framparten av butikken! Genialt! Kanskje fleire vil plukke opp denne flotte CD-en då? Han har jo fått sjukt «gode omtalar»:http://www.kaada.no/albums/disco-CL-cracked-reviews.html, ikkje rart heller. Cloroform eig jo! Berre 5-arar og positive ord så langt eg ser… :)

Razorlight – Up All Night

Razorlight - Up All NightVel, for å vere ærlig så anar eg ikkje kva denne CD-en er. Berre ei veninne (Inga) som anbefala bandet så fælt. Då eg var nede med Kitty Karina for å kjøpe Melodi Grand Prix Junior 2005-cden tenkte eg at eg kunne sjå om dei hadde ein CD frå dette bandet. Det hadde dei, så eg kjøpte han. Det lille eg har høyrd minner om Strokes. Så det kan sjå meget bra ut dette her ;) Eg får kanskje leggje litt meir til når eg faktisk har høyrd på CD-en. :p

Jim Stärk – Ten Songs and Hey Hey

Jim Stärk - Ten Songs and Hey, HeyAnar ikkje kvifor eg kjøpte denne CD-en. Men dei fleste gode CD-ane eg har er kjøpt på innstinkt (eg har båe band som NOXAGT, Queens Of The Stone Age og Kings of Convenience på den «lista»). Eg har jo høyrd mykje bra om Jim Stärk – og eg skulle jo eigentleg på konsert. Men så ville jo ingen av kameratane mine utanom Tor Eirik som klåra forsove seg… (hrmpf). Dette var då same dagen, så var høgst sannsynleg difor eg kjøpte CD-en. Om eg ikkje kunne vere på konserten kunne eg iallfall få litt av musikken deira. No har eg endå ikkje opna den CD-en eingong då – så eg må få gjort det.

Ikkje-nye album eg vil trekkje fram

For nokre år sidan gjekk eg i ein platebutikk og såg på CD-ar. Plutseleg såg eg ein cd av Cloroform; «Do the Crawl». Bendik (ein på ungdomskulen) hadde snakka om dette bandet, og eg kjøpte mirakuløst nok CD-en. Det har eg ikkje angra på. Cloroform er eit band eg liker særs godt. Det er ikkje for noko at eg kjøper kvar CD eg ser dei har. Seinast las eg i Aftenbladet der Kjetil Wold skreiv om ei forbisett plate;

Cloroform – Hey You, Let’s Kiss

Cloroform - Hey You, Let\'s KissDenne kjøpte eg for to månader sidan. Ein fantastisk kul CD (som alltid) – ikkje like god som «Do the Crawl» (endå iallfall), men heilt klårt kul :] Eg anbefalar alle denne CD-en. Eg må høyre litt meir på han, så blir eg sikkert nett like forelska i denne som «Do the Crawl».

Cloroform – Do the Crawl

Cloroform - Do the CrawlGenial. Berre. Genial. Har referert til denne CD-en mange gonger :) Var vel forsåvidt min fyrste ekte CD òg då (altså, eg meiner; ikkje samlealbum og ikkje listemusikk). Mange av songane frå denne plata blir òg bruka i div. filmar og på TV. Bl.a. brukar «Mongoland»:http://mongoland.no mange av desse songane. Kaada, som speler i Cloroform var nemlig lydmann på den filmen. :) Som bringer meg til neste geniale cd;

Kaada – MECD

Kaada - MECDDenne kjøpte eg av di eg kjende «Kaada»:http://www.kaada.no sitt namn frå Cloroform. Eg måtte jo høyre korleis solo-artisten var. Det var ikkje kortare enn kjempebra. Liker spesielt «That’s Life O-oh». Ja, og «Do You Feel It?». For å ikkje gløyme «All-rigthr»!. Hm, faktisk så digger eg alle songane på denne CD-en. — Eg kjøpte faktisk ein til instruktøren min/barneteatersjefen min Bjørn. Men han hadde allereie CD-en, difor ga eg han til Katrine J.I. til bursdagen hennar. Eg var særs glad for å bli invitert, så då kunne ho jo like godt få ein av verdas beste CD-er i presang ;)

Pollenallergi

I dag fekk eg ein telefon frå legen medan eg sat på MacDonalds. For nokre veker sidan var eg der for å få resept på pollentabelletter. Dei var steikje dyre! Eg betala i alt 640 kr for allergien min den dagen. I tillegg til at dei tappa meg for blod. :(

Blomar, masse pollen :((

Eg fekk vite at eg no får blå resept. Eg er såpass sjuk. Fyrste gong eg kom til legen rundt 7. klasse tok dei blod og testa meg. Eg fekk aldri vite kva eg var allergisk mot; men ja, eg var visst allergisk. No har eg funne ut at eg var allergisk mot timotei level 1. Det skal visstnok vere lavt, men eg hadde jo kjempeproblemer på den tida! Kanskje av di eg ikkje brukte medisiner…

I det siste har eg kjend at eg er blitt mindre allergisk, men eg har òg take nokre nye tabelletar; Aerius. Eg trur faktisk det er dei som gjer at eg er så velfungerande normalt kvar dag. I dag har eg gløymd take dei, eg kjenner det. Men trur mykje av stoffane likevel heng igjen i meg. Om eg går utan tabellettar i ei uke vil eg sikkert merke stor forskjell. Må ned å take ein tabellet.

Jeg har pollenallergi.. Heheheh, det ga mye mening.. Men jeg hater det, jeg fikk det plutselig når jeg var 12. Nå er jeg blitt et pillevrak… Stenger meg inne på et rom og vil ikke røre meg før jeg har fått pillene.. Folk som ikke har pollen allergi aner ikke hvordan det er.. Det er spesielt forferdelig om natta.. Lå oppe til 4 i gå, å stod opp 7, 3 timers søvn. Men det er jo ikke så galt… Men å bli pint i 4 timer er forferdelig, hadde brukt all medisinen opp… Kommer ALDRI til å glemme det…

Teksten er henta frå ei gamal heimeside som eg laga då eg var 13.

Som sagt hadde eg ikkje så veldig sterk allergi før reint blodmessig, men han var mykje verre for meg. No med Aerius og fast inntak kjenner eg såvidt problema. Men likevel er det blitt mykje verre har eg fått høyre frå legen; eg er no allergisk mot timotei (gras osb), burot og bjørk. Eg er mykje meir allergisk mot det òg. Sesongane for dei pollengruppane er forskjellig—det tyder at eg er allergisk store delar av året.

Kjenner ikkje til det store problemet med pollenallergi lengre, er van med det. Men, off, når eg tenkjer meg om; det er noko makkverk! Er ikkje moro iallfall. Dumme pollenallergi. Iallfall moro å bli endå meir allergisk, best å ikkje vere allergisk—om ikkje får ein heller vere skikkeleg allergisk! >:D

Slakk eksamentrening

Eg vakna så fint i dag. Det hadde ein grunn. Sjølv om eg gjerne skulle ha stått tidleg opp berre for å stå tidleg opp, så gjer eg normalt sett ikkje det. Men i dag hadde eg ein plan. Eg skulle på munnleg matteeksamentrening. Men det er ikkje alltid ting går slik ein trur, iallfall ikkje rett før sommarferien.

Då eg sykla ned til sykkelparkeringa i dag stod Tor Eirik der med sykkelen sin, – eg hadde skrive bittelitt med han ein time før på IRC. Han skulle ha ITB-trening. Eg fann rommet; 203. Hang der litt. Var då utruleg få tilstades? Eg sjekka lista over eksamentrening igjen; ja, det er i dag, på dette tidspunkt eksamenstreninga skal vere.

Slakke ungdom tenkte eg og gjekk bort til Tor Eirik og Pål som stod å venta på læraren. “Bare to stykk?”, sa han då han kom. Vel, dobbelt så få i min time. Etter nokre minutt ringde eg Frode; ”Øhh, … FrodÆ”. “Kor er alle saman? Me har jo eksamentrening?”, sa eg. Var ikkje det kl 12 lura Frode. Nei, det er den andre matteklassa. ØØhh. Så, ja. Frode trudde det var kl. 12. Og berre eg hadde komt til den originale timen. Då berre kanselerer me det då? Ja, var ikkje mykje vits å ha eksamentrening i grupper o.l. med ein elev.

Etter litt meir snakking om eksamen o.l. kom eg på at eg hadde hatt matte skriftlig; då kjem eg jo ikkje opp i matte munnleg likevel, så eg var faktisk ein av dei få som eigentleg ikkje trong møte. Det hadde ikkje eg tenkt på før. Så då stod eg der då, la på med Frode og valsa nedover trappane. Det var jo endå ein innhaldsrik skuledag rett før sommarferien.

Eg sit på studieverkstaden no, ventar til kl 9:30 slik at eg kan få vite kva dag eg kjem opp i munnleg. Det er anten neste tirsdag (15) eller onsdag (16). Eg får kome tilbake når eg veit det. Elles fekk eg nett ei melding frå Tor Eirik om kva han synest om situasjonen der han sit i IT eksamentrening;

Gøy :s dårlig av frode :p vår gruppa har kl 12…

Vel. Ein ting er sikkert. Eksamentrening er slakkaste tida på skulen.

Oppdatert: Eg kjem opp på tirsdag, – då er det altså heilt sikkert at eg ikkje kjem opp i Media4.