Postmodernisme framsyning

Javel. Eg må få skrive ned tankane mine rundt emnet, slik at eg kan få strukturert det for å vere klar til munnleg norskeksamen. Dette innlegget vil vere til å gjere nett dèt. Me får sjå kor uinteressant det kan bli. :p

Postmodernitet, tidlige stikkord

  • Overgangen, modernisme
    • Forskjell modernisme/postmodernisme
    • Relativism
    • Slutt å tru på framtida
      • Utopia er i fortida, ikkje i framtida lengre
  • Naivisme
  • Deconstruction (dekonstruksjon, utruleg vanskeleg :S )
    • Alle tekstar snakkar med fleire «stemmar»
    • Er eit produkt av «meining», ord som er bruka o.l.
  • Avantgardisk
    • Alltid kome med noko nytt, men steler frå fortida
  • Sekularisering
  • Hyperkomplekse samfunnet
  • Liberalisert
    • Alle er forskjellige, einaste moglege styreform: demokrati
  • Litteratur
    • Fleire «lag» med tekst (meta-skriving)
  • «Sanning» endrar seg over tid
    • Eit resultat av tekst og «popularitet» i tida
    • I gamle dagar var sanninga at jorda var universets midtpunkt
      • Me kan ikkje stole på noko, alt forandrar seg
    • Ingenting er «rett» lengre
      • Kan skrive slik ein vil
      • Blade stiler osb
      • Tilgjengeliggjering av tekst, alle kan skrive

Manus for framsyninga

Litteraturen som kom etter andre verdenskrig som ein reaksjon på modernismen har blitt kalla postmodernisme. Den strenge og eliteprega modernismen forsvann og resten av han fekk ei utviding med postmodernismen. Båe desse formene var eit klårt brudd med 1800-talet si realisme. I staden for å ha eit objektivt og eksternt søkjelys utforska desse stilane subjektivitet. Frå ekstern røynd gjekk ein til eige kjensler og det «indre medvitet».

Postmodernismen er fri, kan ein seie. Han sett ikkje grenser for kva som er lovleg. Alt er rett, og alle kan skrive postmodernistisk; berre det er «nytt» i den forstand at det ikkje er ein kloning av tidligere tider. Kombinasjon av eldre stiler, fragmentasjon og meta-lag er høvelege verkemiddel i ein postmoderne tekst. Postmodernismen som tidstrekk kjem etter folk har sett den moderne tid ikkje løyser alle problem. Framtida er ikkje ein utopi lengre.

No blir samfunnet sett på som ei hyperkompleks utforutsigbar samling av enkeltindivid. Dei store meta-forteljingene er vekk, samanhengane forsvunne. Det tyder dauden for ideologiane, dei store føringane for eit samfunn. Marxismen, jamvel nyliberalismen der marknaden skal fikse alt til det beste, fungerer ikkje under postmodernismen. Det einaste moglege styresettet for postmodernismen er eit demokrati; satt saman av fleire individuelle stemmer.

Omgrepet om fleire stemmer er veldig sentral i postmodernismen. I litteraturen kan tekster har fleire stemmer. Eit enkelt døme på dette er dei forskjellige laga ein kan finne i ei postmodernistisk bok. Eit metalag over forteljinga som peker på verkemiddel og har ein ytre diskusjon om kor resten av historia skal take vegen er ikkje uvanleg. Darrida snakkar om dekonstruksjon; all tekst er satt saman av fleire stemmer – all tekst er eit produkt av orda ein har tilgjengeleg.

Hjelp!

Om de ser noko rart, eller har kommentarar: kom med dei. Sjølv om eg veit mange missliker desse emna kan det jo hende de har gode tips lell ;)

4 tankar om “Postmodernisme framsyning

  1. Teirik

    Mange vanskelige ord, forenkle det litt kanskje? ellers kan du få et forklaringsproblem på etterkant :p

  2. Karlsen

    æsj, må bare få sagt korr glad eg e så sleppe norsk :D (og historie/religion.. :D)

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg.