Månadsarki: august 2005

Eg er psykisk sjuk

Hadde eg skrive dette to timar sidan hadde det sett annleis ut; spytt/sikkel og brekninger over tastaturet. Ja – eg veit du ville vite det. Eg var så vond. Magen var heilt ustyrleg, kunne ei stå rett opp. Ingenting hjalp; dette er uroleg mage grunna psykisk stress.

Det er psykisk altså. Det tenkte eg mykje. Eg hadde hatt ein god samtale med Monique tidligare på dagen. Så køyrde eg Pat frå Tananger/Sola åt Maritinique. Sa eg var sjuk, køyrde heim og merka kor farleg eg var. Hekkan. Klåra nesten ikkje styre meg sjølv, heldt ikkje fokus på vegen men på panseret åt bilen. Køyrde sjølvsagt forsiktig – men foten min ville slappe av. Magen gjorde så ekstremt vondt. Slappa av på gassen. Rett før innkøyringa mi låg eg i 60km/t, som er 40 km/t for raskt, og sjølvsagt langt over normalt.

Bilturen var ingenting mot ragnarrokket då eg kom inn. Eg visste ikkje kva eg skulle gjere, kor eg skulle gjere av meg. Det blei verre. Er som om magen vrenger seg heilt. Eg heldt meg roleg likevel. Om eg ikkje tenkjer på det; ikkje klagar – så er det ingen problem. Ser eg ikkje på det som eit problem er det ikkje eit. Iallfall eit mindre. UGHH. M-å s-p-y. Galloperande febertemperatur bryr meg ei stort. Eller. Kan hende berre hendene var kalde – det var iallfall stoor forskjell på panne/handflate.

UGHH. UGHH. Brekkninger. Ingen spy. Munnen produserte noko sjukt med spytt. Det berre rant ut. Lunka/varmt klissete spytt. Og eg hadde problemer med å halde det inne. – Du leser framleis ja? Vel, for å spare deg for meir; det var litt urovekkjande. Litt keitt, på eit måte. Forresten fortsatt varm på pannen. Noko eg ikkje driver med er halvbrekkninger og spyttproduksjon (iallfall ikkje i same storstilte skala). Eg kjenner magen. Det gjer eg. Men ikkje der. Eg har ganske god kontroll over han.

Fun fact: Eg kan gje meg sjølv enorme smerter berre ved å tenkje på noko visst. Berre med å bruke hjernen.

Det er ganske moro, er det ikkje? Slik reint sett bort frå at det gjer inni granskauen vondt så viser det jo kva for ein kontroll «the mind has over the body». «Truly amazing», uttrykt på eksotiske språk, frå like eksotiske øyer, litt lengre sør enn Noreg. Korleis klåra eg då gå frå den sanne undergang (vel, forfattarfridom) til denne ganske OK stoda? Vel. Eg har det eigentleg kjempebra. Hekkan. Tenk så mange som har det uendeleg verre enn meg! Berre for éin person kan det vere uuthaldeleg, men tenk; det finst ei heil verd av dei!

Fun fact: Eg trur faktisk på dette. Er alltid nokon så har det verre enn meg. Eg har ingenting å klage på. Eg bør hjelpe andre.

Det er faktisk litt dobbeltmoralistisk sidan eg her sit og fortel om kor vondt eg har det. Berre eg ikkje har det vondt. Eg vil vise det til folk. Det er ikkje vondt! Det er godt! Bra for deg! Iallfall om det fekk så hyggeleg utfall som for meg. Vil at fleire skal ha det slik.

«The minds victory over the… uhm… mind!!!»

Som sikkert ein fyr har sagt før meg. Om han var klok eller ei er tema for ein anna diskusjon. Eg er litt på ville vegar nemleg. Der gløymde eg å tenkje positivt, og var ikkje aktiv. Smerten kom krypande. Kva er ikkje betre enn å berre stoppe det då? Hæ? Høyrde ikkje? HAH! Ingen argument. I laugh at your argument. Oi, ikkje gråt. Det er difor du må sjå på alt positivt. Ser ein negativt på ting så er det no-good. Det blir jo trass alt ikkje betre av å dra seg ned og fokusere på vonde ting.

Du har 4-grader vondt. OK. Du kan tenkje positivt, meditere litt og whoop-whoop; dette er jo ingenting! (Så går det vekk). Fortsett 4-grader vondt, men du tenkjer konstant på det. Åå, så vondt. Du retter ALL merksemda di mot smerten. Er det ikkje slik at ein kjenner ting betre når ein konsentrerer seg om det? Så kvifor konsentrere seg? Hæ??

Pause start

Me tek ein kort tenkjepause medan eg fortel om Lux, Tux sin litt agressive lillebror. Jodå. Han er tøff i kjeften. Tøff i trynet; reint generelt tøff. Utanom utsjånaden. Lux, Tux sin onde bror i tvangstrøyeHan er nemleg søøøt. Utfordrer folk til å prikke han, Monique kunne ikkje late vere. Diverre drepte han ho. Det heile var meget tragisk og sjela åt Mon græt av di eg ikkje steppte inn. Men så bryr eg meg jo ca. uendeleg meir om Monique enn Lux; så difor var det heile særs rart. Var ikkje moro då Monique var daud. Men så grein eg så mykje at ho bestemte seg for å ikkje vere daud meir. Det var veldig bra. Så fekk eg klem. Same kva. Eg måtte gjere noko med Lux; Monique, frekk som ho er, ville fortsatt prikke Lux. Difor sat eg ei tvangstrøye på han. HAHAH! THERE YOU GO YOU LOOONEY!!!

Pause slutt, pust roleg inn og fortsett varsomt

Eg veeit det er vanskeleg. Eg bruka mesteparten av dagen på å konsentrere meg om smerta. Eg hadde ting å gjere. Tok meg ikkje tid åt meditasjon. Ikkje tenkje på smerten. Avkoble. Setje opp fartsskilt på motorvegen frå smerten åt hjernen med 60-sone. For å sjå om eg kan presse det lengre ned. Alt dette skal ein gjere med «the mind alone». Eksterne verkemiddel er effektive, men dei tek ei problem ved rota. Tru det eller ei :) (Helst tru det, er godt for deg!)

Javel. Eg er psykisk sjuk seier eg. Kan tenkje meg du er forveten på kva eg meiner. Eller kvifor. Då igjen, kanskje ikkje; kanskje du alleiere trur du veit. Hah! Men du tek feil. Eg er ingen ventelistepasient på dei stadig meir pengesvake psykriatiske anstalta. Eg er ODI… Hm. Ja. Ok. Saken er: eg lider av uroleg mage – har hatt det ein gong før. Det var før særemnet – det stressa meg så fælt at det gjorde fysisk vondt. Kunne ikkje sove om natta grunna smerten i magen og ryggen. Ryggen var uuthaldeleg, eg kunne ikkje gå. Dette bêr ikkje fnugg av kunstnerisk fridom. Pür fakta.

Fun fact: Det er faktisk fakta.

Fun fact: Eg har vondt i ryggen. Er ikkje så lett som ein skulle tru å vere psykisk stressa.

Kvifor eg er stressa får dykk ei vite. Mohahahaw. Det er likevel ikkje sakas kjerne. Sakas kjerne er at du bør stemme på anten SV, RV eller Miljøpartiet Dei Grøne med valget. Elles såg eg på TV i dag Miriam. Det var moro. Var etter eg hadde kontroll på meg sjølv. Kos.

Trøytt filming med eksterne skodespelarar

Sliiiten. Trøytt. Vondt i hovudet. Blæ-blæ, “spy eder og galle”. Slik. Eg er sjuk. Me har filma i dag. Eg sto opp kl 9, og har stressa («jobba») frå 14. No sit eg eigentleg og tyner den siste dråpa av adrenalin ut. Held på å stupe av søvn, men vil fyrst seie to ord om i dag. (Skrive ferdig dagen etter)

NB: Dette skjedde for lengje sidan!

Kaffi og kak… To brødskiver

Eg sto opp 9, pappa var heime no. Så meg, mamma og pappa åt frukost. Det blei laga tri koppar kaffi, så eg tok ein sjølv om eg plar begrense det åt kake. Eg «må» ikkje ha kaffi andre gonger enn når eg et kake, difor plar eg sløyfe det då.

Eg fann ut at Pat ikkje var i Noreg endå. Jaok, ingen jobbing i dag heller då. Vel, ingen betalt iallfall. Espen kom bortom, me planla litt. Jon var ikkje av jobb før 15:30, eg hadde avtale med Hege, Siri, Monique og Anita 14:30. Ein time seinare altså. Ville ikkje la dei vente så lengje utan å seie ifrå. Tenkte eg anten kunne hente dei seinare, dei kunne gå litt i byen – eller så kunne me bruke tida til sosialisering. Då Monique ikkje tok telefonen eller svara på melding, ringde eg Hege.

Det ville vere betre om eg henta dei seinere, så då var det avtalt. Eg merka eg berre ville leggje meg ned å sove igjen – men tenka stadig positivt. Mamma og pappa skulle åt Helgøysund, så eg måtte køyre dei ned åt byen. Eg mekka litt meir mat (ei bolle med havregryn, yoghurt og rosiner (jaddajadda Siri! :p)), det var særs tørt, men eg klåra ete halvparten før eg måtte skunde meg ned åt Metropolis og levere utstyret.

Henting på Sola

Eg knaska på fire gulrøtter eg hadde take med, medan eg sto i kø. Såg at eg kom åt vere litt sein åt Sola. Skulle møte jentene 15:15. Var der 15:20. Mange folk som er dårlege å køyre, såg mange farlege situasjonar. Eg visste sjølv at eg var langt frå mine fulle fem, så eg måtte vere veeldig forsiktig sjølv.

Etter eg hadde gjeve Monique ein klem og ho stakk for å finne resten sat eg meg ned og tok ein pause. Sooove. :p Tenkte eg, men prøvde å ikkje vise det. Dei fekk henge litt medan eg tok pause, – er for eiga sikkerheit så. Etter litt kjende eg meg mykje betre. Blei glad av å møte folka :) Var ei jente med eg ikkje hadde helsa på før; Anita.

Advarsel om slappheit osb

Eg snakka med Monique sidan ho sat i forsetet (og sidan eg kjenner ho betre av di eg har truffe ho åleine). Sa eg var vond. Når ein er sjuk blir ein raskare irritert, giddalaus, keisam og demotiverande å vere med. Visste sjølvsagt dette, men prøvde heile tida å unngå det. Sidan Monique no visste det så hadde eg sagt det på forhand i staden for å kome med ei lam unnskulding etterpå.

Elles var det vel litt for å senkje forventingar sikkert. Det slår diverre to vegar. Eg ville veldig gjerne at dei skulle ha det moro og ikkje keie seg; men eg visste det ville bli vanskeleg. Spesielt sidan eg var så tafatt sjølv (og irritert/sur). Vel, alt er relativt. Hege syntest ikkje eg irritert i det heile. Men eg kjende det sjølv mange gangar, masse ting eg sa som ikkje var så lure osb.

Eg har ikkje vore skikkeleg irritert/sur/sint på lengje, og har ikkje tenkt å bli det heller. Difor prøver eg heller å bli kvitt dei små gongane eg kjenner kjenslene. Hadde vore herleg å vore heilt kvitt det. Det hjelper jo absolutt ingen om eg er irritert. Same kva, det eg skulle seie var at når eg seier slike ting åt Monique så set eg litt av stemninga allereie der. Som ikkje er bra.

Prøver å unngå å tenkje negativt sjølv, men kva gjer tankane mine når eg seier noko anna åt dei rundt meg? Endå verre, for å beskytte meg sjølv (blir jo faktisk «eg er normalt ikkje slik»-klaging)? Nei, off. Må kontrollere meg meir der. Ikkje klage så mykje – får heller bruke dette sida åt det (der folk les frivillig (vonar eg??)). Har ei sterk trang for å unnskulde meg framleis. Alle vil vel at folk skal tru det beste om ein. Men hadde vore greitt å fri seg frå det. Berre ikkje bry seg med det :)

Men der gjekk eg å la meg, skriver dette her dagen etter. :)

Framme åt Metropolis

Då me var framme var det ikkje plass for meg å parkere. Uhm. Eg fann ein plass der det stod «kun aktive tjenestebiler», parkerte der.
«Får kome raskt tilbake og flytte på han», tenkte eg.
Det gjorde eg då ikkje. Sjølvsagt. Hmm. Ja.

Jentene sto utanfor og snakka, me gjekk inn. Visste ikkje heilt korleis eg skulle starte ting, sa namna på alle i rommet – men det var stor avstand. Skummelt for jentene å vere seg sjølv i eit digert rom fyllt av nye, eldre menneskje. Måtte sjølvsagt krevd at alle tok kvarandre i handa. (Hugse åt ein annan gong).

Så var det ventetida. Då Jon hadde kome, sveiv folk rundt å snakka medan Henrik og Emil (som hadde kome for å sjå på litt) og Hege, Siri, Monique og Anita (heretter «jentene») sat innat veggen og snakka. Eg hadde litt å få i stand sidan det ikkje var sett i stand medan eg henta jentene (som var avtalen, eigentleg). Så eg sprang rundt å gjorde det. Eg ville ikkje at jentene eller Henrik og kameraten skulle keie seg, så då eg hadde ledig tid snakka eg med dei :] – Det ville eg jo veldig gjerne ha betre tid til óg, men så møtte me heller mitt i stress filming :p

Filminga startar, tragisk energi

Masse venting. Hadde beklaga meg fleire gongar åt jentene og Henrik. Prøvd å kjefte på dei andre utan å øydeleggje den slappe ikkje-entusiastiske stemninga for mykje. Heh. Det var så gale. Elendig stemning i rommet. Der har eg igjen for å ikkje starte med bli-kjend-leik (som eg sjølvsagt burde!). Veit meir om det åt neste gong. Folk tek ikkje kontakt sjølv, du må tvinge dei :]

Fyrste tagning – regi var max uklår, eg visste ikkje kva som skulle skje eingong. Stakkar jentane, sikkert endå verre for dei. Så var han ferdig… Ha… Visste ikkje om eg skulle grine eller hylgrine. Det var elendig, eg sa det óg «­Det va elendi!».

No er det leeengje sidan dette, men skreiv det aldri ferdig. Vil ha vekk og ut kladden no. Så skriv ein slutt.

Kjende meg såå dårleg. Ugh. Tok det igjen. Marginalt betre. Blir ekkelt å redigere dette. Etter eit par klipp med dårleg materiale berre fortsatte me. Starta filme konserten. Ville take alle klippa med jentene fyrst, slik at dei ikkje trong vere der for lengje. I plassen med så dårleg stemning og liten energi.

Me skulle filme utrykka deira ettersom dei høyrde åt gitarspelinga. Ein ganske vanskeleg jobb. Stå der, åleine foran ljoskastarane med kamera i fjeset, ein fyr som held ein diger zeppelin mot deg og eit rom fullt av folk som er heilt stille og glanar på deg. Så skal du liksom stå der åleine og danse til musikk som ikkje blir spelt. Det er stille i rommet. Du kjenner ikkje halvparten eingong, og er yngst. Press for å gjere god innsats og få det åt sjå ekte ut. Ja. Høyrest det lett ut? Vel, det er ikkje. Og med den dårlege stemninga som allereie var (eller hadde det løsna opp?) gjorde det ingenting stort betre.

Littebitt energi på settet

Vel, oppløysinga. Eg kom plutseleg på noko som kunne løyse folk opp. Så eg dansa bittelitt på scenen. Eg faka litt energi som eg eigentleg ikkje hadde – men ein har alltid meir energi, berre nokre gonger kjem han ikkje av seg sjølv. Må slite for å få ut noko. Det blei betre stemning, løyste seg litt opp då eg fekk alle åt varme opp. Alle måtte hoppe, alle måtte klappe. Lage lydar. … Berre synd eg ikkje gjorde det før. Vel, eg lerte masse. :] Betre neste gong.

Så filma me det siste med jentene, blei betre. Dei gjorde ein mykje betre jobb enn samtlege andre i rommet. Trass at det var vanskelegast for dei. Så, kudos! :D Hihi. Hadde sikkert blitt betre om omstenda hadde vore betre. Åt slutt gjekk me. Då hadde diverse folk kome med vitsar o.l. etter oppvarminga – og heile situasjonen var betre. Eg kom med eit på bilen som sto parkera ulovleg, hadde gjort det lengje no óg.

Eg sa eg sikkert hadde fått bot. Ville vore enklare om eg hadde fått då. Óg av di dei ville synest synd på meg; det ville eg ikkje. Men så var han der! WOHO! Ikkje taua vekk, ingen bot! Superdupert! :D Eg ville stoppe innom eit kjøpesenter/bensinstasjon for å kjøpe brus/noko å drikke åt jentene. Men var raskt på motorvegen, og der var det fint lite slikt. Snakka i bilen. Monique sat framme igjen :] Kjenner ho best personleg.

Meir filming. Betre

Køyrde dei heim. Fekk klem og snakka littebitt. Så køyrde eg tilbake åt meir filming. Eg var sliten og me hadde vel ein time lang pause. Gadd ikkje starte igjen. Blei berre sitjande. Åt slutt skjedde det noko, så starta me take det siste me trong. Det var ikkje like vanskeleg – dessutan gjorde «stamskodespelerane» ein betre jobb :) Åt slutt var med ferdig – køyrde heim. Skreiv fyrste del av dette, la meg. Eg var vel ikkje heime før 9 den kvelden trur eg. Akk. :)

Jentene har sagt det ikkje var så drit. Det var moro i slutten seier dei, Siri sa det med ein gong. Så då stolar eg på dei. Ville berre ikkje at dei skulle ha det alt for keitt :) MEN. Det er lengje sidan! :D Hihi. Då var den endeleg ferdig… Phew.

Superkikoo Aurélie!

Me møtte ei rar jente i Frankriket. Ho var vill etter Espen (ikkje at dét treng vere rart då), jobba som politikar, var superduperkikoo og sjølvsagt kjempehyggeleg. Møtte ho på ein pub, rart kor godt me kjende ho berre to dagar etter. Heilt til slutt, i går før me la oss – ringde ho frå ein anna plass i Frankriket og snakka lengje. Kikoo!

Eg skipper masse tekst her (i slutten), gidd ikkje skrive det frå papirformat – dessutan er det for mykje, evt. interessera (Tor Eirik kan hende) får seie ifrå.

Etter ein lang dag med “eg veit ikkje” (er nokre dagar sidan no nemleg) ville me setje oss ned å drikkje noko. Ikkje lengje – ikkje noko stort. Meg og Espen draumde om ein Chocolat Viennoise, men då eg lufta desse tankane fekk eg fort svar: dei serverer ikkje slikt etter 22.

Gjorde kort prosess og la inn munnleg protest på omstende. Kunne ikkje vere på ein så fråhaldsuvenleg plass! Då fekk dei andre heller drite i kjempegodt øl. Når dei berre har ekle, storfirmalaga sukkerbomber av nokon ekle “leskedrikker”. Coca Cola my ass. Coca Cola trivst betre i dass! Hekkan så ekkelt det er.

Eg vann nett sukker-i-drikke- og som-konserverings-middel-diskusjonen eg hadde med Tim då me slang oss ned på nokre stolar heilt med hjørnet av kaféen. Ute på gata sjølvsagt. Eg var særs engasjera – og det var herleg å vinne. Hihi. Er så moro å diskutere med Tim sidan han held seg saklig og er så smart at han kjem med mange utfordrane motpoeng.

Dagen før vann han diskusjonen om namn/språk. Kva som er fint. Eg var eigentleg einig med han frå starten – men forsvara den andre sida litt før eg fortsatte vidare på hans (mykje betre) argument. Dei argumenta var mykje nærare det eg trur sjølv så det blei naturleg ettersom eg kjende meg ukomfortabel med å stå på feil side av diskusjonen. Men eg gjekk altså vekk frå mi originale sak; altså, han vann.

Eg tinga ein sjokolademilkshake – Espen tok det same, som vanleg. Sat ei gruppe 4 folk vedsidan av oss. Ho eine såg eg ikkje fjeset på – men ho sat, lo og styrte med venene sine.
Ho dér er kikoo, sa Matthieu.
Så snakka me om ho vidare. Men eg bør gjere klårt kva kikoo er fyrst sikkert:

Kikoo!

Kikoo er eit utrykk kome frå franske «coucou» som tyder «hei». Kikoo er noko små jenter (fjortissjenter o.l.) plar seie på MSN. Dei kler seg ofte i rosa og ler fælt på barnslege filmar. Kikoo filmar er bl.a. «Lovleg blond» og «Herbie: Fully Loaded». Kikoo-typen er ein som med stor entusiasme verkeleg er glad for deg om du f.eks. har vunne ein million kroner.

Desse ofte overpositive og vimsete menneskja som meiner alt godt er kikoo. Utrykket er på ein måte som «blond», men kikoo folk kan gjerne vere veldig smarte. Å vere kikoo er positivt – det er hyggeleg og særs søtt ofte. Må byte ut mange av dei plassane eg plar seie «søtt!» med «kikoo!».

Aurélie, frk. overkikoo

Sidan me nett hadde lært om kikoo, var vårt oppdrag å finne kikoo folk. Me sat planta på puben og sippa drikkane våre. Vel, eg trur Espen slukte sin. Matthieu omsatte litt av samtala åt dei vedsida av oss. Dei sat og overhøyrde samtala, plutseleg sa dei noko om det høgt. Jenta snudde seg ikkje, men sa; Det har dykk ingenting med!, eller noko. Eg forsto ikkje heilt kva dei franske venene våre sa, men no snakka dei med dei fire folka på det andre bordet.

Espen og Aurelie på restaurant

Espen og Aurélie

Eg lytta hardt og kunne forstå 5% av samtala. Jenta blei veldig interessert i å høyre at me var frå Noreg. Ho sat mot oss og såg på Espen. Eg sat og lo av det eg forsto. Lo av andletutrykka og faktum at dei lo. Hihi. Espen forsto 0, sat og såg tomt ut i lufta. Aurélie (jenta) syntest han var særs pen. Snakka lengje om det. Matthieu omsatte og Espen blei veldig flau. Ho ville take bilete av ho og han. Tok eg óg. Hihi. Espen sa ikkje stort meir enn “yes” og “ok”. Medan eg snakka litt meir. At Espen var så stille sjarmera ho berre meir.

Espen gjekk på do, Aurélie trudde med ein gong det var eit teikn. Ho spurde om ho skulle følgje etter! Hahahahah. Då lo eg enormt, haha. Det var kjempemoro.

Alder?

Me gjetta på alderen hennar. Matthieu tippa 27, eg 22, Espen 23 og Tim… Hmm. Hugsar ikkje. Same kva, ho var, ∗trommer∗, 26 år! Espen er 19, ho 26. Ho er altså 7 år eldre. Hahahah :) Espen sjekka opp av ei 7 år eldre jente. Mentalt (ikkje intellektuelt, ho er politiker og smart) er ho like gamal. Veeeldig kikoo som sagt. Lo heile vegen, særs sjarmerande.

Ho var eigentleg på ein slags date med ein fyr, men han blei fort dumpa til fordel for Espen. Hahah. Stakkars Bernhard. Han fekk sitje med oss heller då dei sat å prata då det gjekk mot gå-heim-tid. Ho nemde kor søt Espen var 12 gonger på dei timane. Ganske direkte med andre ord. Men langtifrå vulgær direkte, slik mange “direkte” folk er. Då me gjekk hadde me nummeret hennar, og ho skulle køyre oss åt tyskland på laurdag for å bade.

Tyskland, Baden-baden

Vel framme i Baden-baden (etter at Aurélie hadde klåra take mange dumme vegar allereie, hahah, kikoo) vog me oss. Eg 61kg, Espen 72 og Aurélie 56.

Nakenheit

Eg blei overraska over at 50% av dusjane var inni slike dassbåsar. Det har eg ikkje sett på slike badelandplassar før. Eg tok ein av dei 50% opne og tok av meg badeshortsen. Heey! Gratis såpe! La merke til at folka rundt meg hadde badebuksa på. Kom fleire. Alle dusja med ho på…! Espen kom inn og dusja utan. Eg blei sjokkert. Folkens; kva er så farleg med nakenheit!?!? Eg sprang ut (med shortsen på igjen) og sa kva eg hadde sett åt dei andre. “Oh my goood, what’s wrong with people!?” utbrøyt eg lettere opprømt. Dei ehhh-a og såg på kvarandre. Byrja le, haha. Dei er redd for nakenheit sjølv!

Finaste plassen; saunaen. Der måtte ein vere naken. Så Aurélie hadde aldri vore der. Eg hadde drege utan problem, men hang med dei andre heile tida. Eg kan forstå gutar litt når dei ikkje vil gå slik nakne. Det hadde vore litt flaut å fått ereksjon ein slik plass heilt naken blandt masse folk. Må vere kjempemoro i etterkant, men litt keitt der og då. Likevel er det ikkje eit reelt problem. Er eit problem om du er ein viss type, men då bør ein likevel halde seg vekke frå andre nakne folk. Ehh :p

Me leika i vatnet. Det var kjempekos. Tim drukna. Ein unge trudde han var dau og blei særs forskrekka. Tim gjorde seg til, visste ikkje ein unge heldt på å gå frå vettet. Aurélie skulle vise ho ikkje hadde drepe han med å dytte han under, men då ho prøvde å dra han opp var han berre der. Livlaus. Hahahahaha. Eg lo så eg fekk vondt :p Det var så moooro. Espen var óg med no, sidan det ikkje gjekk like mykje i fransk. – Det var særs koseleg. Moro å leike i vatn.

Middag

Me åt på ein restaurant. Tarte Flambée, Alsacienne spesialitet. Snakka masse, Aurélie kyssa kortet mitt åt Monique slik at lebestiften hang igjen (dritkult! Vekk no diverre. Eg hadde sølt kaffi og laga sjokoladefingeravtrykk på det frå før. Blei meir brukt/originalt og vakkert slik!!! :D ) og hadde det generelt supert. Gjekk på ein irsk pub (yeeeey! Eeeengelsk!). Wow. Han var dritkul. Stiligaste plassen. Servitrisa var den finaste franske jenta eg hadde sett. Heilt til eg fann ut ho ikkje var fransk. Ho hadde kjempegod engelsk, og dårleg fransk. Sååå… Men same kva. Wow, for ei jente. Kjempehyggeleg. Såg veldig uskuldeg ut :]

Servitrise og Matthieu

Kjempesøt servitrise og Matthieu. :)))

Espen sovna nesten, Aurélie tulla med håret hans og kalla han ein ponny. Så gjekk me åt leilegheita. Meg, Tim og Matthieu høyrde på musikk og saaang, medan Espen og Aurélie snakka. Dei snakka lengje. Heilt til 6! Og me skulle tidlig opp imorgon. Uffa. – Men så kom Espen inn og la seg til slutt. Eg hadde det uberkos med musikken, men det blei litt seint. Ahh, herleg dag likevel.

Telefooon.

Hahah. Meg og Espen såg film. Tim kom inn med telefon. Me gjekk ut av rommet og inn på Tim sitt rom. Espen fekk snakke i fred. Me lo og lo, og lo og lo. Snakka og lo. Aurélie er superkikoo og får oss i superhumør :] Etter lang tid gjekk me tilbake, så fekk Espen avslutte samtalen med ho slik at me fekk sjå «Requirem for a Dream» ferdig. No gidd eg ikkje skrive meir om saka. Men ahh. Ho er seriøst kikoo. Kjempekjekk jente. Espen må ha blitt sjarmera av det – sjølv om han heldt seg roleg og balansert :] Hihihih.

Strasbourg dag 3. Heile. :)

Medan meg og Espen beundrer myggene utanfor verandaen slit Tim seg heimover, forfjamsa over å ha bruka 4 timar og nærare 100 kr på ingenting. Tolv timar seinare gjer det ikkje stort lengre, alt anna gjekk som planlagt denne dagen.

Me vakna seint, meg og Espen. Så åt me. Det var ikkje berre godt brød. Men eg har skrive om det før. Har ikkje skrive om myggen då. Myggen heng utanfor verandaen og summer. Midt i lause lufta heng dei. Rare insekt. Meg og Espen sat på verandaen og såg på dei, var herlig i fina vêre. Varmt var det nemlig, masse sol.

Kjende svetten rann nedover ryggen, hadde nett dusja – men akk så varmt. Me var igjen på veg ned i byen, bært av føtene. Var litt svolten sidan frukosten ikkje akkurat var noko å skryte over. Tim hadde fått laga kart over internettcaféar i Strasburg, så i dag skulle me finne ein. Det gjorde me óg. Litt stress at ein ikkje kunne koble til USB-saken der eg hadde lagra all teksten, men folka som jobba der kunne. Så dei hjalp.

Tim betala €5, fekk 1 time og 40 min for det. Eg trudde eg måtte sitte heile tida, det viste seg å vere feil etter eg hadde sitte alt. Jaja, eg fekk lest ein del bloggar o.l. medan Tim og Espen sprada rundt i byen. :)

Så gjekk me. Hugsar ikkje kor eller noko, men me gjekk iallfall. Hmm. Espen hugsar heller ikkje, men han har sikkert skrive det ned i dagboka si. Sikkert ikkje noko superinteressant då.

Så skulle me ete på fin restaurant. Etter ein dude kom bort åt meg og ville snakke om kamera mitt då. Han var visst proff fotograf (hmm… Vel) og hadde eit speilreflekskamera sjølv. Så han hakka fram nokre ord på den haltande engelsken hans medan eg ikkje var superinteressert i å prate så mykje om kamera med ein tilfeldig fyr i Strasbourg. Trudde i byrja han ville “prøve det” for å så stikke av med det. Er påverka av liknande tilfelle i England, og Frankrike er ganske kriminellt det óg så…

Me åt på “Le petit oeurs”, som tyder dei små bjørnane. Var ein god restaurant i følgje Tim. Eg lot han bestemme alt eg åt, sidan eg sikkert hadde valgt noko eg har smakt sjølv om ikkje. Eller. Kanskje ikkje, men likevel. Moro å leggje alt omsynet 100% over på ein annan person. Tim åt fisk, Espen Donald Duck og eg svin. Det smaka diverre ikkje stort, lot Tim smake og han var einig. Espen sin Donald var for mykje stekt. Medium i Frankrike er visst hardt stekt i Noreg. Trudde no det var motsett!

Eg orka ikkje ete alt, Tim fekk resten. Klåra heller ikkje ete all desserten. Hm. Plar ikkje få for mykje på slike dyre restaurantar – men har sikkert noko med at eg et så mykje mindre no.

Så skunda me oss åt elva, for me skulle sjå på noko kulturgreier. Fyrst ute var eit vatnshow. Tim klaga litt på det på grunn av musikk osb, men det var ganske stilig. Synkront og etter musikken, med flotte fargar innimellom. Me sat på bakken og såg.

Vatnshow i Strasbourg

Neste var eit skodespel, veldig moro i følgje Tim og alle dei andre som kunne fransk rundt oss. Men meg og Espen lo ikkje stort. Eg måtte smile av alle dei rare folka – men hysterisk var det ikkje akkurat.

Ein plass hallvegs ute i elva sto det ein mikrofon. Tim sa det var dritkeitt, så me hoppa like godt over det.

Siste var dansing. Det var elendig. Heilt sjukt teit. Berre nokre amatører som umotivert går rundt på scenen, legg seg på ein ball – “oooh, nokon flammar” og så klatrar litt på ein stygg maskin. Så overdramatiserer dei bevegelsar for å få maskina i gang. Nei, off. Det var berre lamt. Vond regi. Veldig vond.

Så gjekk me heim og spelte fotballspel. Pro Evolution Soccer 04, Erlend. Prøvde å vinne internasjonal runde med dei, men akk, me er så dårlege. Kom litt lengre med Argentina, men likevel stopp…

Randaberg er godkjend som siviltenesteplass

Å, for ein strålande moooorgon. Å, for ein strålande daaag! Wohoo, Randaberg er blitt godkjend som siviltenesteplass! Akkurat der eg vil. Eg må få meg på ein internettcafé for å sende dei ein epost der eg spør dei om å halde av plassen åt meg.

Kjem åt søkje frå Dilingøy rundt 19. september. Kan hende eg kan ringje Dilingøy og seie at eg veit kor eg vil jobbe, og har ein avtale. Kanskje eg slepp dra åt Oslo då.

Kvifor Randaberg

Vel. Randaberg er den beste media & kommunikasjons-skulen i Rogaland. Dei har den beste filmlinja, og det beste utstyret for ein videregåande skule. Eg vil veldig gjerne jobbe med film/video i siviltenestetida. Eg vil hjelpe kameratar på videregåande med ting læraren ikkje kan. Eg kan båe hjelpe dei som har litt problemer med diverse, eller (HELST :D) dei som kan det læraren snakar om godt.

Då kan me byrje lage skikkelege filmar, – med substans og kvalitet. Kan oppfostre moglege medarbeidarar åt seinere. Dessutan får eg jobberfaring, pluss at eg får drive med film/video. Eg liker å vere rundt andre å hjelpe – så kva er ikkje betre enn ein skule?

Ah. Pluss, eg får bli i Stavanger. Pappa jobber på den skulen, så me kan reise ut saman innimellom. Hmm. Noko meir? Ja, det er ein fin skule. Eg kjenner ikkje rektor eller nokon der ute no (Johan har diverre gått ut :] ) så det får kome når det kjem. Eg vonar eg kjem inn, og så vonar eg at det er nokon flinke elevar i år. Det hadde vore veldig kos. Viss ikkje må eg plukke ut eit par som skal bli veldig flinke. Eg må nemlig ha nokon av dei :]

Kva vil eg ikkje gjere

Det eg ikkje vil gjere er å vere separert frå elevane; ha ein eller anna pur teknisk jobb. Nei, eg vil vere med i timane og eg vil vere nyttig. Eg skal jobbe dette året, ikkje sitje på eit kontor å “administrere Windowspcar”. Det kjem eg til å nekte likevel, anten brukar dei ekte OS (Linux) – eller så må eg ha noko nyttig å gjere. Ein kvar idiot kan “administrere windows” – det er berre utruleg tidkrevande og plagsomt sidan det syg så utruleg mykje i ein nettverksamanheng.

Brevet mitt åt Randaberg skule

Hei,

mitt namn er Odin Hørthe Omdal. Eg er 18 år, bur i Stavanger (med Mosvatne) og har sivilteneste grunna mi pasifistiske overbevising frå 18. september 2005. Eg har lengje vore interessert i siviltenestestillig med Randaberg VGS media & kommunikasjon, pluss film tilvalg. Dette er av di eg har ei stor interesse for film og video, og er særs interessera i å hjelpe andre og gjere noko nyttig i siviltenestetida.

Eg sender brev for å spørje om dykk kan halde av stillinga til siviltenesta mi startar. På den måten veit dykk at dykk får ein siviltenestemedarbeidar som bur nær skulen, er interessert i å gjere ein innsats og har kunnskap som famnar om nokre av skulen sine kjerneområde.

Skuleåret 2003/2004 gjekk eg BTEC Media National Diploma med Oxford and Cherwell College. Der fekk eg raskt hjelpelærarstatus då eg allereie kunne pensum i nokre fag – det var ei positiv og morosam erfaring. Sist skuleår på Hetland gjekk eg media 3 og media 4. Læraren vår i media 4 var sjuk det fyrste halve året, så eg fekk omsyn for klassa mi. Hadde omsyn for å lære dei andre videoredigering mellom eigne prosjekt. Noko eg trivdest godt med.

Med siviltenesteplass har eg ikkje eigne prosjekt og kan fokusere på å heve nivået i klassa – hjelpe dei som treng hjelp og lære dei allereie flinke elevane meir avanserte program/teknikker. Eg har lang erfaring med video/film og har mitt eige eitpersonføretak som driv med det (Velmont). Eg har lang erfaring med Final Cut Pro, som dykk allereie har på den mest avanserte videoredigeringsmaskina på skulen. Det andre programmet (Pinaccle Studio) har eg bruka til småting, men vil fort lere det inn og ut for å bli mest mogleg effektiv med å hjelpe.

Eg vonar eg kan vere ekstrahjelp på Randaberg, meir grundig og detaljera enn det læraren kan vere. Læraren har kortare timetal og omsyn for alle elevane. I tillegg har eg lang erfaring med datamaskinar, då spesielt forskjellege Linux-variantar og Mac OS X. Eg har elles ingen problem i det heile med andre ting, f.eks hjelpe vaktmester med oppgåver, køyre, hjelpe elevar med nynorsk (såframt eg kan meir enn dei) o.l. Men eg legg ikkje skjul på at grunnen eg søkjer Randaberg er for å få bruka det eg kan om film/video på ein positiv/nyttig måte.

Randaberg har det beste utstyret (eg kjenner til) i Rogaland, og har ei eiga filmlinje som få andre har. Det vil vere ein skam å ikkje nytte dette flotte utstyret til å óg få dei beste elevane i Rogaland, og lage dei beste filmane (som igjen vil vere reklame for Randaberg). – Eg kjenner til eit prosjekt om å lage presentasjonsvideoar av alle videregåande skular i Rogaland, slik at det kan gjere val av skule enklare. Dette er eit prosjekt eg óg kan hjelpe til med / ha omsyn for om det er høveleg.

Sidan eg er i Frankriket/Strasbourg nett no kan eg ikkje sende de papirane mine. Men eg kan nemne at eg fekk eit stipend på 10.000 kr for godt miljø og positiv haldning åt Hetland. Eg har brev frå rektor som fortel om innsatsen i elevrådet og hjelpelærarinnsatsen i media 4. Eg har generell studiekompetanse og brev frå Oxford and Cherwell College. Eg kan sende det om det er naudsynt då eg er tilbake i Noreg (25. august).

Med venleg helsing,
Odin Hørthe Omdal

Veeel… No seier Pappa det er siviltenesteadministrasjonen eg maa soekje aat. Hmm. Eg maa skrive ein annleis mail aat dei! Jaja… Randaberg ville ha meg, sa han – og Gjert Meling kjem aat jobbe der.

Frankriket dag 1-3

No har eg forvilla meg inn paa ein internettcafè i Strasbourg. Lese eit par bloggar og tenkte eg kunne leggje ut det eg har skrive av dagboka saa langt. Me har spelt ein del fotballspel, vore i byen og sett to filmar. Ikkje di store tinga endaa, men dei kjem… :)

Dag 1, reisen

Etter eg hadde vore oppe heile natta, vakna mamma. Eg kom på eit par ting eg hadde gløymd, så mamma stressa med at eg ikkje var ferdig. Etter eg hadde funne pass og skrive ut billetane dro me åt Espen. Det var vegarbeid på motorvegen, klokka nærma seg flyreise. Har alltid synest heile denne “ein-time-før”-problematikken har vore seriøst overdrive, kvarter før har alltid fungert. Likevel er timen lagt inn for at altslags uforutsette ting skal kunne skje. Men me kom oss inn likevel.

Flyturen, Zzzz

Det var veldig kaldt, angra på at eg ikkje hadde kledd meg betre. Me gjekk med ein gong dei starta sleppe folk inn. Like godt sitje i flyet tenkte me. Vel, det var iallfall feil. Sjølvsagt kunne me ikkje GÅ dei få metrane åt flyet, neeeidå, dei ville bruke den nye bussen deira igjen. Makan! Kald var han óg. Flyet var eit CanadaAir, eller noko. Var lite iallfall. Endå mindre plass inni, satt som sild i tønne. Sat ikkje vedsidan av Espen, så han fekk “Michael Moore” med “Dude, Where’s My Country”. Eg las litt i boka av Dalai Lama, men fann ut eg like godt kunne sove etter eg hadde konsumert litt herleg flymat, eit glass vatn, kaffi og te. Var trøytt.

Frankfurt i regnet

Framme i Tyskland, Frankfurt. Eeeeh! Det var ikkje særleg hyggeleg. Vêret var sånn ca 100% på trynet. Har ikkje sett slik regn på år og dag. Flyplassen var styggere enn nokon gong før. Dette i tillegg til at eg helst berre ville sove; fortreffeleg. Eg var ikkje heilt nøgd med at eg hadde gløymd regnjakka. Det var ikkje superlurt, akkurat. Frøys meg ned åt baggageclaim og heiv på meg ein jumper då bagasjen endeleg kom. Tim hadde fått langt hår. Eller, det vil seie han hadde veldig kort før. Helsa på faren, og starta den lange (2–3 timer) turen mot Strasbourg. Køyrde på autobahn, men såg nesten ingenting på grunn av alt regnet. Måtte køyre roleg. Snakka litt på vegen.

I Strasbourg, Frankriket

Leilegheita åt Tim var kjempeflott, større og betre enn eg hadde venta. Ikkje hotell akkurat då, men dét er jo keitt likevel. Me starta gå mot byen, var opphald og eg hadde fått låne ei jakke. Tok oss ein 45 min å gå åt sentrum ca. Me gjekk gjennom skulen åt Tim mot kinoen. Skulle sjå ein Thailandsk film, av same folka som laga Ong Bak. Hehe, “Born to fight” heita denne og var sikkert like manglande i historie.

Nedlagt bru

For å kome åt Kinoen måtte me over ei diiger nedlagt bru. Myndigheitane har prøvd å stengje ho med diverse bås, men nokon har take vekk ein del av bølgemetallet. Idiotisk sikring. Det var ein stor veg der plantar hadde byrja gro midt i vegen. Eit DIGERT sentrumsnært areal var okkupert av denne enorme broa der ingen fekk gå. Det vonar eg ikkje ville skjedd i Noreg. Utruleg nedfalls, skulle liksom fikse ho – men har ikkje kome lengre enn stenging. Måtte klatre over nokre sperringer, ikkje greitt med dei knea eg har no.

Nedlagt bru

Filmen mangla totalt skikkeleg historie, men var moro grunna dei sjuke stunta. Dei bruker ikkje seler o.l. i denne filmen, likevel gjer dei enooormt skumle ting. Han eine fyk frå ein lastebil ned på ein anna bil PÅ KANTEN og dett vidare ned på BAKKEN. Var sjølvsagt ei lita pute under jorda der, men den må ha vore liiiten! Hekkan, dei dreper jo seg sjølv på den måten. Men eg kan ikkje seie anna enn at det ser fantastisk bra ut.

Treigt liv på helligdag

Ingenting var ope i byen. Må ha vore helligdag. Einaste me såg var ei stor gruppe folk som sang hallelujasangar utanfor domkyrkja. Utruleg. Dei dansa óg. Eg lo godt av det, såg kjempekos ut – enn kor rart det var :D Fann ein butikk, kjøpte mat og gjekk heimat. Godt slitne i beina. Tim laga maten, me åt (kjempegodt!) og så spelte me Xbox. Fotballspelet var faktisk morsomst (har noko med at Xbox-spel syg, sikkert, drittmaskin – skulle hatt ein nintendo :D )

La oss tidlig, hadde sovna 23. Fekk melding av Hege då, etter eg hadde lagt meg/sovna (kor ofte skjer dét liksom). Sengane var kjempeherlege. Flott på golvet. Var alt i alt ein grei dag, men trøytt + at me nesten ikkje gjorde noko. Me var ikkje akkurat henrykt fyrste dag, nei :)

Dag 2, bygaaing og dubba film

Gode sengar som sagt, eg sov særs godt. Drøymde gjorde eg óg. Så flott draum at eg ikkje gadd stå opp med det fyrste. Tim hadde vore inne på rommet for å få oss opp nokre gongar. Han hadde stått opp 9, ville ut å ete frukost. Me fortsatte berre å sove medan han spelte fotballspelet. Til slutt sto me opp, og Espen dusja. Eg var så svolten at eg ikkje gadd dusje, dessutan trong eg det ikkje. Alltid stress å dusje i utlandet, dusjane er så dårlege – tek lang tid, hihi.

Søt frukost

Espen og frukostMe starta gå mot byen, bussen kom ikkje før om 10 min, så Tim lurte på om me skulle gå. Jadå, sa eg. Likar ikkje buss noko særleg så. Plassen me skulle ete «ekte fransk frukost» på var stengd, så me måtte finne ein anna. Til slutt fann me ein liten plass og satte oss ute i sola. Tim kjøpte ein variant av mange typer. Croiassantane var best, alt det andre var for søtt – og eg hadde ingen kaffi i labben…

Svara på meldingar, Pappa sa heimesida mi var nede og at kanskje alt var mista. Off. Vonar ikkje dét har skjedd! Eg betala dei 500kr litt for seint, men eg var jo på ferie då eg fekk den hekkans rekninga! Eg sa eg ville gå på ein internettcafé for å fikse, Tim visste ikkje om nokon – men me skulle leite seinare.

Gjekk vidare langs kommunistblokkane (aka. stygge studentbloakkar) nær universitetet og skulle innom ein matforettning i sentrum. Tim hadde handleliste, og kjøpte inn ting slik at me kunne ha gode middagar seinare. Etter dét tok me bussen heim, eg tok eit par bilete medan me venta. Åt god middag/lunsj, Tim hadde laga kalkun-ettellerannet. Utruleg godt.

PC og film

Eg sat meg inn på pcen for å skrive om dag 1 (no er det dag 3, og eg skriv om dag 2 :p), sat der ei stund og stressa med keyboardet (norsk qwerty vs. fransk awerty vs. norsk dvorak – ugh) før eg sa meg ferdig. Då hadde Espen og Tim spelt ein god del fotballspel, og Espen hadde visst skrive dagbok. For hand då. Kan hende han legg ut noko, har ikkje spurd han.

I byen såg me lengje etter internettcafé – men akk. Gjekk åt den uavhengige kinoen åt slutt, skulle sjå ein amerikansk independent film “Sideways”. Ikkje dubba nei. Hihi. Han var ganske grei faktisk, men prosjektoren eller noko var dårleg sidan heile filmen var vignettert. Uffameg, eg var lettere irritert av det innimellom. Elles bruka dei “soft rock”, også kalla “heismusikk” mange plassar i filmen – då hoppa eg litt ut av handlinga igjen og høyrde åt musikken. Likevel ein søt film.

Sovetid

Klokka var 22 eller noko, og me skulle på eit eller anna kulturgreier i byen. Starta å gå mot det, men fann ut me var på feil plass. Sa me skulle fortsetje – men etter 10 min var me tilbake der me starta. Gjekk altså i ring. Då ga me opp. Får gjere det imorgon heller! Heime spelte me fotballspel frå 24–01, og eg la meg i sengja medan Espen sat oppe og skreiv.

Dag 3, dagen i dag

No sit eg her på pcen og skriv. Dag 3. Klokka er 2, Tim kom nett heim. Har vore i Colmar hos tannlegen, men han var ikkje tilstades. Kom tilbake med kart over internettcafé og Strasbourg istaden. Får sjå om me finn noko i dag då. Sto seint opp i dag óg, Espen óg. Står bak meg og kommenterer “Ja, du e lade”. Klag. Me åt frukost, ikkje særleg god akkurat. Amerikansk brød (liek: WTF!? Me kallar det “fransk brød”/loff heime. Dessutan er det eit elendig brød, 0 mat i det nesten) med nutella. Eg åt med litt ost i byrja, men eg treng baguettar til det heller.

Så spelte me fotballspel, og eg sat meg inn her til slutt. Det er dagen så langt. Skal ned i byen for å finne internettcafé no. Blir jo interessant å sjå korleis dét går – vonar sida mi ikkje er 100% vekk. Hadde vore litt keitt. Det er forresten kjempevêr no! :D Utruleg herleg og varmt.

Internettcafè

No sit eg paa ein inetcafè, gidd ikkje stresse med ae oe aa; tastaturet er fransk. Q er A, A er Q, . er ; m er , osb… Meeget stress mao. Eg har lese dei tusen kommentarane i bloggen at Monique og tke backup av heimesida sidan Pappa sa ho var lagt ned. Best aa ha det i tillfelle dei sletter databasa mi! Hadde vore synd aa mista alt. Off. Men, teit aa skrive ,eir her – gjer det heime hos Tim heller. Har det veldig bra forresten :p

Vitjing av Tim i Frankriket

No er klokka 4. Det er 3 timar åt avreise for meg og Espen frå Stavanger Lufthavn Sola. Eg sit her og har endå ikkje pakka heilt ferdig. Men kvifor skal eg? Så lengje eg har lommeboka med fikser jo alt seg. Vel. Alt fikser seg same kva, lommeboka gjer det berre enklare.

Utveksling eig!

I GK gjekk eg i Fransk. Vil nokon vere med på utveksling, spurde dei. Eg var sjølvsagt der med éin gong – eg elskar slikt. To år tidligare hadde eg vore i Finland i 14 dagar, med ei jente Evi Devandara. Det var utruleg moro, eg var den einaste som ikkje lengta heim og godt kunne vere der mykje lengre. Eg hadde den kulaste av utvekslingsfolka då.

Så var eg med på dette Frankrike-greiene, – trur du ikkje eg var like heldig og fekk den heilt klårt beste fyren der óg? Hihi, heilt utruleg moro. Tim er ein utruleg gut som eg ser godt opp åt. Han har eit drøss gode kvalitetar. Han har vore på vitjing åt meg to gongar ekstra utanom sjølve turen, eg har vore hos han tri-fire. Veit ikkje heilt, mange iallfall. Han inviterer og står på – så no skal meg og Espen ned igjen og vitje Tim.

Blir ein bra tur, med litt oppdateringar :]

Eg gler meg mykje; dei siste dagane har vore totalt hypre og superkule for meg, og turar åt utlandet plar vere «oppe der» med det beste av året. Eg tenkjer det blir vanskeleg å overgå dei perfekte dagane eg har hatt her med så utruleg mykje – men kvifor skal ein? Dagar bada i glede og med innslag av pur lukke er langt over det eg forventer nett no. Men likevel har eg det. Ohh. Herleg. Bonus2000. Så eg vonar desse dagane klårar halde standarden oppe. Det er heile 10 dagar – må klåre finne på ein del då.

Tim har internett, så eg kjem sikkert åt oppdatere sida litt innimellom om det er interesse for det. Skal iallfall prøve å unngå å late det bli like mykje som Kroatiaturen. Eg har óg skrive om ein annan tur eg hadde åt Frankriket, men det var dårleg skrive hugsar eg rett. Ligg ute på nett, men vil ikkje linke åt det med mindre nokon vil sjå.

Pakking

Flyet går altså snart. Men eg har ikkje pakka skikkeleg endå, klokka er 4:45. Eg starta prate med Anette, så blei klokka 2 (skreiv med ho i 2t 30m (i tillegg åt pakking osb)), og eg bestemte meg for å leggje meg. Men nett då kom Rebecca på, og sidan ho er så utruleg kul måtte eg berre prate med ho.

[02:17:01] Odin : Men, du Anette. Du held meg oppe. Ikkje det at eg ikkje har det moro (kvifor elles ville eg ha sitte? :p), men eg har eit hekkans fly å nå, + ei lang reise imorgon. Så eg må gåå. (slå av maskina å pakke ferdig fyrst, men klårar ikkje pakke når du er her. Oh må prate 2 sec med Reb fyrst óg)
[02:17:28] Odin : Men ho går vel snart.—Hekkan. Zzzz :p
[02:17:28] Anette : hehe:P eg ska sje holda deg oppe eg.. gå du;) hehe

Dei to sekunda blei to og ein halv time :D Hihih. Men eg hadde det moro. Rebecca er normalt ikkje oppe på det tida, u-Reb-ish å vere oppe no, sa eg. OG NEI Rebecca, hehe, det kan sjå ut som om eg legg skulda på deg, men det er heilt feil sjølvsagt – han ligg hos meg. Men for det andre; det treng ikkje nødvendigvis vere ein feil? :D Hehe. Hmm. Zzzz. Eg må finne ladaren åt fotografiapparatet slik at eg kan hacke mange bilete i France.

Snart tid for avreise!

Betalte 1500 kr for tur/retur Frankfurt med Lufthansa. Ganske bra pris. Me skal visstnok bli henta av faret åt Tim der, og køyrd 3 timar åt Strasbourg. Byen der EU-parlamentet osb ligg. Det ligg nordaust i Frankriket, i Alsace.

Er rotete her. Burde rydde. Burde óg sove, men flyet går om berre 2 timar, eg må likevel dra frå huset om maks ein time. Burde ete. Svolten. Vel, får flymat. Hm. Elles? Kanskje noko eg har gløymd? Eg har 2 buksar og 1 shorts, nokre skjortar, boksarar, sokkar og badeshorts. Treng vel ikkje meir. Kanskje deodorant og tannkost. Hmm. Får sjekke lista eg hadde åt Kroatia. Naai, ser faktisk greitt ut! Kanskje handkle er ein ting. Ligg eit på golvet her. Rydde det opp i sekken. Tja. Kanskje eg får stikke ned å starte å pimpe kaffi då. Eg vonar det blir ein laaang dag.

Jobb?

Har i det sista prøvd å skaffa meg jobb. Foreldrene mine meinte det ville ver ein lur ting å skaffa seg någe brugbart å gjør ittesom ting kan bli ensformigt og veldig kjedeligt fram te Garden vil ha meg (som e i April, wow). Någe eg forsåvidt e enige i og. I det sista har det derfor vært ein låvløs langtur te den perfekte butikk.

Michael Caine/DVD-spesialisten

Leida på aetat.no ein dag. Kom øve DVD-spesialisten. Ville jo vært kult å jobba me filmer dagen lang, eller? Eg skreiv ein CV fra toppen av håve mitt. Same dag så svarfristen gjekk ud, låg der ein koselige mail klar te meg. “blabla, du e maen, kom på jobbintervju den dagen”, någe i den retningen skreiv hu, i tillegg hadde hu me ein orddelingsfeil (referanse liste). Pompa opp av forventninger lurte eg på kor eid butikken ville ver. Men kor ligge butikken? DVD-spesialisten? Huske der låg ein Film-spesialisten på Madla, men den e vel nerlagt nå (tror eg). Itte litt undersøging på Gulesider.no fant eg ud at Michael Caine va DVD-spesialisten. Kem ville trodd? Eg leie jo aldri filmer så eg visste ikkje bedre. Hadde hørt om Michael Caine, men va ikkje klar øve at di gjekk ud me to forskjellige navn.

Uansett. Eg kjørte ner te Hillevågsveien 33, kor butikken ligge. Det va 2. August. Solå va gavmild. Eg gjekk mod butikken. Kan ver kult å jobba her tenkte eg. Dørå åbna seg. Eg stod nå inni butikken. Det fyssta følelsessansen min la merke te va at det va ganske kjøligt inni sjølve butikken. Kom fram te disken. Eg regnte me at hu så stod der eide sjappå, det stemte det ja. Eg hadde store problemer me å forstå ka hu sa, av den grunn at alt hu sa blei momla.

“D..s.a..få..t…rk..v…e..” Litt gråvt sett kan me sei at hu snakkte sånn så det. Det ska egentligt stå “Du ska få et ark av meg”. For det va nemlig det eg fekk og! Solsikkeklar så eg va te å bli intervjua, verbalt, blei eg aldri intervjua verbalt. Eg fekk et stygt ark kor eg sko kvalitetsbeskriva butikken. Hu holdt på å forklara meg kossen eg sko behandla denne kvalitetsbeskrivelsen. Eg forstod ikkje bere av det hu forklarte. Hu burde heller forklart det hu forklarte. Eller tatt den enkle rudå; snakk høgt og tydeligt.

Itte 3 minutt me momling la hu sjebnen øve te meg. Eg stod me arke. Ikkje særlig rige på ka hu sa te meg. Men alligavel. Kossen kan du kvalitetsbeskriva ein butikk så e et rod? Merkeliga me den kvalitetsbeskrivelsen va at eg konne kjøra hjem og skrivan der, eller kjøra rondt te andre Michael Caine-butikker og ta undersøgelsen der (Eg fekk me meg litt). Eg valgte heller bare å ta beskrivelsen der eg va. Den delen eg likte best va når hu tilbydde meg ein stol og et bord eg konne skriva beskrivelsen på. Hmm, nei! Det skjedde aldri. Eg stod å skreiv beskrivelsen oppå disken, kor folk vandra endeløst me filmane sine. Her kjøre di tydeligvis me stil.

Eg sågkje på meg damå som någe særlig utdanningsmektige, men vellykka va hu tydeligvis (eie fem filmbutikker). Det me at eg trodde hu skulka mange timår på ungdomsskolen kom ganske klart fram når eg skreiv beskrivelsen. Hjertevarm og omtenksom så eg STOD me blyanten hørte eg at det kom ein udlending/turist. Me stigmatisere litt og kalle han polakk. Probleme te denne polakken va at han hadde lånt ein film, men va ikkje klar øve kor han sko leveran (doh). Han kom fram te disken, begynte å snakka engelsk og avslutta ein setning me et spørsmålstegn. Damå bag disken stod bare å stirra. Itte litt stirring begynte hu å laga ein gjenntagelsesfylt lyd (Ehmm). Merkeligt nok begynte hu å snakka norsk, når det va ganske tydeligt at han ikkje snakkte norsk (hu konne ikkje engelsk nei). Itte mye fram og tebage tog eg fram kortstokken min og…ehh, nei..itte mye fram og tebage kom det ein kunde inn i bildet (så egentligt stod å hørte på heile greiå). Han tog seg øve engelsksnakkingå. Han såg på kåvere, oi, filmen e fra videoverden. Polakken va jo liga mye på villspor så sjefen e i engelsk. Det va då det slo meg. Seriøse butikk me seriøse “kunder”. På det besta, klarte sjefen å sei “ja” og “nei” som bistandsverbalisering te polakken, i et intenst håb om at han sko forstå. Men, kunden hjalp nok ein gang te. Han forklarte veien te videoverden (Mariero). Polakken lurte på om han konne gå bort. Då va det bare minutter igjen før eg slo meg sjøl i håve. Polakken gjekk ud, eg blei ferdige. Levertan. Ga hu vitnemåle. Gjekk.

Hu kontakta meg aldri igjen. Liga så greit når eg tenke på det.

Sentrumsnært

Eg møtte ei venninna i byen på Torsdagen. Me sko leida itte jobber. Eg hadde jo såklart ikkje CV me meg for eg e maen. Ein CV e liga lide verdt så lenge du ikkje har søgnad me deg, fine teori :) Stress å skriva søgnader te butikker du ikkje e sikker på ansette folk. Litt forhørelse i forkant e alltid fint. Me byttta på å spør, ahh, så koseligt.

Eg sporte på:

Din sko : Folt, men eg lige rompå di Dressmann #1 : Trenge folk te julen Dressmann #2 : Folt Carlings : Så sjarmerandes du e då, kom me ein søgnad Nordli : Fekk tilbud om å snakka me sjefen (jobbintervju?) te tross for at eg ikkje hadde me CV eller Søgnad. Men hu va opptatt. Kom me søgnad ein dag du, sa hu bag kasså. Hennes & Mauritz : Di har ein herreavdeling og ja. Daglige lederen va ikkje inne, så det va lide di konne gjør. Men kom me søknad. Levis : Butikken vil snart bli stengt. Men vil bli åbna seinare ein aen plass (i et nytt lokale) i november. Men me tar imod søgnader.

Dette e då plassane eg huske eg sporte på. Mens hu andra sporte på mange typiske dameplasser (ONLY, Kitch’n, Esthetique (?) )

Innlevering den 12. August – 05

Då va det ganske klart ka eg sko gjør i mårå. Levera inn søgnader og ver fornøyd me det.

Eg kom meg te byen. Hadde 4 søgnader me meg. Den fysste butikken va;

Hennes & Mauritz

Eg såg et veldig stort lysponkt me å jobba på Hennes & Mauritz inne på Stavanger Storsenter. Øvealt kor du snudde deg va der ei attraktive dama, det gjaldt både kundemessig og jobbpartnermessig. Det e vel nå Odin seie; Æsj, søge du på jobb som grunnlag av kor mange damer så går der? Både ja og nei. I Herreavdelingen e det dessverre mindre damer (ekje det merkeligt?). Men ja, ska du jobba ein plass, koffår ikkje ha damår i kver vinkel rondt deg? Ahh.

Eg kom inn me CV og søgnad i behold. Gjekk bort te same kassadama eg snakkte me forleden dag. Hu viste meg opp te tredje etasje i butikken (barneavdelingen), eg sko snakka me ei Wenche, mørkt hår, osv, hu va daglige lederen. “Hei, e der ledige stilling i sengå di?”, sa eg. Nei, eg sa ikkje det.

Espen: E der ledige stilling her?
Wenche: Ja, faktisk. Me ska ta inn mange folk, eg har ei store bonka me søgnader. Har du søgnad me deg forresten?
Espen: Såklart.

Eg såg på hu at det va ein stor overraskelse at eg hadde me søgnad. «Har du det ja? :o «. Positive greier. Får me bare håba at hu ikkje kontakte meg når eg e i Frankrike. Hvis hu sko gjør det, tusen takk, Odin :)

Nordli

Va ei søde jenta bag denne kassen og. Eg forklarte at eg va her i går og sko ta me søgnad osv. Denne gangen fekk eg og tilbud om å snakka me sjefen (igjen). Hu prøvde å ringa opp sjefen. Men hu satt i et møde. Populere jævel hu der. 100% opptatt så langt. La igjen søgnaden. «Ser deg på flippsiå» sa eg, ittefulgt av et koseligt blunk. Eg såg at eg smelta hjernen te hu.

Levis

Same karen så stod der i dag og. Leverte søgnaden. Vakje særlig mye å fortella fra denne siå. Va någen fra Holland så va før meg (Uden at eg e sikker på at di va fra Holland). Men min mannlige intuisjon tilseie at di va derfra, sjøl om eg ikkje kan språge har det ein viss karakteristikk øve seg. De lo godt, någe så tyde på at di hadde det koseligt.

Dolly Dimples

Så va det Dollyen. Va litt pussigt når eg kom inn. Va ein onge. Me kalle hu «Knede-jentå». Knede-jentå hadde klart å låsa seg inn på toalette og setta låsen i vrangå. Min teori e at knede-jentå hadde ein magisk styrke så gjorde at hu dreide på låsen mer enn ka så va lovligt. Eller så kan det ver at hu frøys låsen fast ved hjelp av isøyene. Uansett situasjon, dørå ville ikkje opp. Får eg jobb her blir det jo satt av sirkus-show og. Va ein mann så stod me et skrujern og prøvde å få opp dørå, mens ein ansatt vimsa rondt i panikk. I tillegg te det va det ei asiatiske dama så ropte någe asiastisk inn te knede-jentå. Så fekk eg høra «Ring låsesmed».
Sånn, nå fekk eg endelig ei ansatt i mitt omfang. Eg forklarte situasjonen. Hu sa at du måtte ver 20 år for å servera i restauranten. Synd, eg e 19. Nesten. Men siden eg har lappen og spelt i «Telefon Pimpin» låg der ein mulighed te å bli sjåfør. Blabla. Me smilte, eg gjekk.

Då har eg jafall gjort någen forsøg. Itte det gjekk eg hjem og såv. Ahh, friske gutt. Ellers kan eg alltid få ein jobb innen ein barnehage, marked for guttår der :)

Og nei, Jon. Eg søkte ikkje på McDonalds, kontra deg :D

Ja, haha, så lade kan me ble! Hahah!

Det sa mammaen åt Espen! Og så lo ho! :D Sånn søt mamma-latter. Hihihi. Espen har koseleg mamma. Så lo eg óg! Så var det kjempekoseleg :D Wee, fina vere óg! Vore mykje på hjul i dag. Har elles vore med Monique, Henrik og Pat. Ganske kos dag altså, hihih.

Jøss! Eg er så utruleg overglad at ein skulle trudd eg hadde lese ei heil bok av Rebecca sine utrulege tekstar (Reb er ei solajente, som utanom å vere ei søt kjempeflink skodespelarinne, er heilt. Utruleg. Flink. Åt skrive. Ho får meg til å glise høgt å bli glad same kva! Wee!) WOOW! Endå ein melding frå Hege! Jøss, eg som ikkje trudde eg kunne bli stort gladare :D Hihi. Hege er ikkje lett å få melding av, ho plar ikkje svare på meldinger. Som er ein stor frustrasjon for mange. Sjølv synest eg det er moro å sende meldingar – om eg ikkje får svar frå Hege (som eg ikkje forventar) så gjer det ikkje stort: men det er desto meir moro når eg plutseleg får. Hihih.

God natt søvn i KK si seng

Tidlig i dag sto eg opp. Gjekk ut av senga åt Kitty Karina (ja, eg plar sove der, hihi). Og så åt eg superduper frukost medan eg prata med Reidar. Kornflakes med syltetøy (jada, Siri :) ) og masse god mjølk på! Pat var endå ikkje heime, så eg tenkte eg skulle redigere vidare utan han. Dra ut på Sola. Eg avtala med Reidar at eg skulle hente harddisken. Så sjekka eg MSN ein siste gong for å sjå om Monique var inne; det var ho! :D Wee. Sidan ho ikkje har mobil (det er ikkje flaut Mon :) ) så kunne eg diverre ikkje advare ho om at eg var på veg åt Sola. Hihi. Men så var ho altså inne! Supert! :D Ho måtte hente noko hos ei veninne, så eg sa eg kunne køyre ho. Vips så var det avtala.

Monique har det berre med å hente harddiskar

Så køyrde eg den nydelege vegen ut åt Sola. Ein veg eg har køyrd mange gongar no. Då eg kom åt innkøyrsla åt Monique såg eg ho. Eg tuuta. Ho snudde seg ikkje, hihi. Men så blei ho tydelegvis litt nysgjerrig og snudde seg, så kom ho. Ho var glad som alltid – så køyrde me åt kulturhuset. Reidar sto og venta, tøft! :D Eg hadde nett kjend at lommane mine mangla eit stk. mobiltelefon, så det var veldig hendig. Monique måtte fint bli med opp, eg såg berre på ho dumt (eller noko liknande iallfall) då ho lurte på om ho skulle bli med. SJØLVSAGT MONIQUE!? :D

Monique fekk henta det ho skulle, så ville eg køyre ho opp åt huset hennar, så fekk eg sjå det. Vél oppe spurde ho om eg ville inn og helse på pappaen hennar. Ja! :D Kvifor ikkje, kunne eg få omvising óg – hehe. Eg snakka litt med han (Sigbjørn? :)) om utsikten frå huset deira bl.a. Han var nemlig utruleg flott! :D Wee, masse finere enn vår iallfall, hiihi. Me spelte fuzzball! Då kunne eg stryke det av lista med ting meg og Monique har avtalt me skal gjere! (***Stryyk***) Det var kjempekjekt! Som eg hadde forventa eigde ho meg, men eg vann ein gong! Mohahawhawhaw. Me spelte med Siri (lillesyster åt Mon) og Amalie (veninne av Siri). Meg og Siri eigde Mon og Amalie. Haha! :D Då meg og Amalie spelte (båe uerfarne) gjekk det overraskande bra :] Men sjølvsagt vann proffane.

Etter masse super speling spelte me litt meir. JA!!! :D:D

Pizza!!!

Så var det slutt. Siri og Amalie spelte Sims 2. Meg og Monique prata. Såg gjennom bilete på rommet hennar og eg inspiserte karakterane hennar med kritiske augne, heldigvis for ho hadde ho ganske gode karakterar. Likevel sat eg opp kva eg forventa av ho. Då eg kom heim regna eg ut kva snitt det blei (forventningane mine), det er 4,93. Så rett under 5. Men det er realistiske forventningar. Det er det eg heilt ærleg trur Mon får. Så kan ho jo alltids jobbe litt ekstra å få betre ;) MEEEN! Hekkan pekkan, eg har jo pizza nede, har sitte aalt for lengje (***GLISE***)!

HAHA! Du trudde vel pizzaen min var smart der din lyring! Hihih, men det var han ikkje av di eg hadde ikkje satt han inn! Godt var dét, han hadde vore ultrasvart etter to timar i ovnen nemleg! Haha @ deg som trudde han var svart! Men. No har eg bruka all tida mi åt prate med ANNA. Ho er ifrå sverige, eg traff ho på veg åt Hvar. Så difor er han allereie ferdig. WEE! :D Superpizza!. Seriøst denne var enormt god! For ein gongs skuld kjøpte eg ein dyr pizza. Det må eg gjere oftare! WOOW han var god! :D :D

Hadeklem

MmmmMmmMmm. No kom eg heilt utav det her. Skriv med Anna og rapar på god pizza. Må ned å hente Farrisen min óg. Hmm. Kor er eg? Jooooo! Hos Monique! Eg er forresten blitt ein lean-mean farris-drinking machine, notert i margen? OK! Ja. Eg var hos ho i. Hm. Var det 2 eller 3 timar? Det var iallfall ein del. – Då eg gjekk gløymde eg å gje ho klem, men så spurde ho litt halvlunkent og skuffa då eg sat meg inn i bilen: «Skal eg ikkje få klem?». Åååh! :D Sjølvsagt! :D Hehe. God varm klem :)

Henrik er dritkul!

Så heim. Hadde trass alt avtale med Henrik. Ringde han, og han kom opp. Eg hjalp han med å take bilete og me snakka om masse interessant. Supert. Henrik er dritkul! :D Brann CD åt han, med musikk og bileta. Han ville laste ned Gimp og Workrave sa han. Yess, guddi! Gimp eig PS! Mohahahawhawhaw.

Så hugsar eg ikkje kva eg gjorde

Hmmm. Må jo ha vore noko. – Ah. Eg trur eg fekk melding av Pat! Han kom heim, ja. Kunne eg hente han 19:05? Jadå! Eg starta redigere litt på presentasjonen. Men så hang Final Cut seg, HAHAHAH. Teit. Jaja. Var dårleg det eg bruka ein time på lell :((( Så køyrde eg åt Sola igjen. Var redd for parkeringsvaktane. Henta Pat. Køyrde åt den overhypre kjærasten hans, Unni. Ho sang me ikkje måtte kome så raskt, så me stakk innom Madla handelslag etter Pat hadde hjulpe meg med 200kr åt bensin. Me sprang rundt i butikken og henta nyttige ting.

Me køyrde åt IKEA. Pat var veldig engasjert og livlig som vanleg, men Unni var eksepsjonelt hyper. IKEA er jo alltid ein oppleving. Hm. Så køyrde eg dei heim, stoppa på Rimi litt. Då sende eg melding åt Hege. På vegen åt Tananger (via Sola, igjen :p) vibrerte mobilen! Wihiii! :D Skal berre hente eit skjerf…. Slik. Ja :D Las meldinga åt Hege, var kjeeempeglad for å få svar. Heilt utruleg, ho som ikkje svarar :p

FLOTT himmel, fin musikk!

Himmelen var heilt eksepsjonellt vakker der eg køyrde. Wooow! WOW! :D Eg var amazed. Må ty åt engelske ord så vakkert det var, hahahaha :p Så stoppa eg då eg var på Sola igjen. Skreiv melding åt Hege, der eg sa eg bl.a. «Eg fekk MELDING FRÅ HEGE! Ho som aldri svarar!» eller noko i den duren. Harr, harr. :p Så blei eg utruleg glad. Endå gladare enn det eg allereie var. Så køyrde eg igjen. OG SANG. HØGT.

«I AM SAAAILING, I AM SAAAILIIING!!!» <—- Slik! Sang så høgt eg kunne, stemma sprakk avogtil, men det er berre koooos :D Så fekk eg slike «lyn»­ av lukke heile tida innimellom, hm. Det er utruleg vanskeleg å forklåre! :D Men det er slik at eg syng, så plutseleg blir eg berre kjempelukkeleg, så strammar magen seg og heile kroppen blir anspent. Så blir stemmen skurrete. Wee :D Eg starta syngje Perfect Day av Lou Reed då. Hihih. Heerleg! :D

No kan det virke på nokon som om grunnen til at eg blei så glad var meldinga frå Hege. Det er jo ein koseleg/skummel tanke etter kva augne du les med. Men det var iallfall ikkje tilfelle, var meir oppbygging heile dagen mot eit toppunkt i bilen der eg starta syngje høgt og til slutt i mange km/t kom lukkelyna :D

Så lat kan mora til Espen bli!

Eg køyrde innom Kiwi på veg heim. Måtte ha MAT. Eg sang i butikken og folk såg rart på meg. Ei søt jente som er eit år yngre enn meg (og som har gått på Ullandhaug med meg) sat i kassa :) (<@Eppaen> Victoria) Var hyggeleg. Eg kjøpte 3 bananar, 1 oetker-pizza, 1 farris bris, 1 drumstick-godteri, 1 extra raud (eg kjøper det aldri åt meg sjølv, men et ein del når eg har dei). Så sat eg meg inn i bilen, – såg bilen åt Marit. Såg ut som om Espen var inni (dei er litt like, han og mora). Eg lente meg ut av bilen. Bjørg Marit var fint kledd, eg sa «Du køyrer vel ikkje åt Kiwi, Marit!?» og overraska ho. Leande svara ho «Jo! Haha! Så late kan me bli! Hahaha!» og gjekk inn. Hihihi. Stilig mamma Espen har. :D

Heime! :D

Eg fekk mail frå Anna, trudde det var spam. «vill prata med dig!», liksom. Raraste. Men så hugsa eg jo ho igjen frå Kroatia! :D Wee. Elles har eg sitte masse på IRC. Hekkan. Eg bør leggje meg. Redigere litt åt Pat imorgon! Skal møte han 12. Må få redigert masse no! Monique er på hytta på Voster, Hege er på hytta på Sandnes forresten. Anna bur midt i Sverige, og Henrik er rundt 16 og speler kjempebra musikk. Han bur på storhaug. Hmm, noko meir? Ja, sjekk ut Tor Eirik sin nye blogg! :D

Full fest i heimen!

Full fest! :D Eller noko, iallfall. Hehe, eg har vore med kamerat Espen, Tor Eirik og Jon i dag. Me starta på brusta, gjekk rundt mosikken og til mi glede fulgte alle etter då eg snudde mot heimen.

Fra 1-er åt 4-ertur! :D

Det starta med at eg ville gå tur (som vanleg), men eg sa det ikkje. Så ville plutseleg Jon take seg ein tur åt Brustad – eg ymta om mitt ønskje om å gå ein meir generell tur og Tor Eirik var ikkje sein med å svare. Etter dusj og frukost (kl. 7 på kvelden, ja, eg veit) trippa eg åt Brustad. Og så fekk eg gåve av Tor Eirik! Refleksvest og skrittellar! Hehe.

Inne på brustad kjøpte eg ei overprisa skulebolle åt 10kr pluss 33cl mjølk (lett, hadde ikkje heil igjen) åt 4kr. Jon kjøpte, nyrik som han er, 1L sjokolademjølk. Espen slo til med. Hm. Hugsar ikkje. Teirik kjøpte iallfall 0.5L Imsdal (grr, teit å kjøpe vatn på flaske i Noreg – men han hadde ikkje ei kran tilstades) og ein tyggi. Etter dei søte jentene i kassa hadde smilt og gjeve meg pengar tilbake starta eg på bolla mi medan eg såg Jon ikkje var heilt med på taktane.

Ingen innesitting Jon, me skal !

Eg ville sjølvsagt gå tur rundt mosvatnet – det gjekk utan større spørsmål sjølv om eg såg at dette kom uventa på Jon. :] Han ville jo berre gå åt brusta som han skreiv tidligare. Meg og Tor Eirik snakka meste av turen, medan Espen og Jon hang og snakka litt bak.

Jon gjekk utan sokkar, og i slitne klede (SIF treningsbukse og hard rock café-t-skjorte) – hehe. Klaga på at han ikkje var kledd for tur og såg morsk på meg :p Han klåra tilogmed magisk nok få sting! På ein lett gåtur rundt mosikken! Wooow. Til slutt var med rundt. Eg såg på ei jente som gjekk forbi oss – og plutseleg byrja folka med buddhist-snakket sitt igjen. Var glad for at alle ville vere med heim, og trudde det var dét dei meina, men var ikkje det. Eg hadde visstnok sett på rompa åt den jenta (javel #1) og det var ikkje buddhistisk (javel #2). Greitt at nokon veit kva eg har gjort å ikkje bør gjere iallfall.

Måtte bruke litt tid på å forklåre dei at rompe er ein del av kroppen, og at kroppen trass alt berre er kroppen. Rompe, kvifor skulle eg sjå på det? Vel, om eg gjorde så er det jo av di me ser jo på folk om me skal sjå kven dei er. Eg sa eg nett såg på rompa åt Jon óg – noko eg faktisk gjorde og hugsa.

Kei metakognitiv film

Då Espen hadde vist sine ballkunstar litt for lengje gjekk me inn. Sprang opp og såg på det me hadde redigert så langt av De Metakognitive. Eg ser at han er alt for lang. Er kjempekei i starten diverre, var reint flau av å vise det. Tek seg bittelitt opp i slutten, men det viser seg at han må vere mykje kortare for å vere interessant! No har me filma halvparten og filmen er 31 min lang (han er faktisk 22 min, men eg har trudd han vore 31? Har eg ete litt for mange pollentabelettar eller!?)!

Mariokart og chatting/vevkamera åt Inga

Rommet mitt! Ryddig. :D

Så fann dei ut at dei skulle spele supernintendo; så dei drog fram mariokart. Det blei kjempegod stemning med høg musikk og enorm innleving i spelet. Då Espen slo Jon på målstreken (nokre millisek før mål) blei det eit jubelrop naboane ha høyrd! :D Rommet var i ekstase (Jon hadde vunne alt før det, hadde mykje betre gokart) Eg starta skrive med Inga og starta vevkameraet. Så fekk ho sjå oss monge oss (vel, eg) til foran kamera.

[23:12:27] Inga : jeg ser det er en flue bak deg
[23:12:30] Odin : ja
[23:12:31] Odin : to fluer
[23:12:38] Inga : bzzz
[23:12:40] Odin : begge liga plagsomme
[23:13:03] Odin : men eg stikke nå
[23:13:05] Odin : ska banka odin
[23:13:28] Inga : aaaw
[23:13:53] Odin : sånn
[23:14:09] Inga : hehe..stakkar
[23:14:26] Odin : han klare seg
[23:14:32] Odin : står her å danse
[23:14:36] Odin : så ein aen homo

[23:28:36] Odin : odin skabe seg
[23:31:48] Odin : nå får du ikkje merr
[23:31:50] Odin : odin blei galen
[23:32:08] Inga : så det..hehe…

Chatting åt Anette

Så etter masse badmouthing/verbal skittkasting (eehe :p) Slo me av kamera av di Monique hadde kome på. I tillegg skreiv Jon med Anette, på ein, hm, litt utfordrane måte. Så lengje ho ikkje visste det var meg kunne han skrive kva han ville – noko han óg gjorde :p. Det var veldig moro iallfall, båe med Monique og Anette. Hahahah, dei loggane er veldig morosame – men blir overkill å leggje ut alt :p Likevel; er enklere å kopiere å lime inn enn å forklåre :P

[23:00:34] … : hej
[23:00:43] Odin : Heia Anette! :D
[23:07:44] Anette : jørr?
[23:08:51] Odin : ska du drida i
[23:09:03] Odin : besøk, unnskuld
[23:09:12] Odin : Litt vonde folk :p

[23:13:32] Odin : vil du ha cyber?
[23:13:43] Anette : seff
[23:14:03] Odin : fint
[23:14:08] Odin : eg e pizzabud
[23:14:15] Anette : eg e hageslange
[23:14:17] Odin : du må ringa å bestilla pizza
[23:14:18] Odin : haha
[23:14:21] Odin : nei det funke ikkje

[23:17:10] Odin : ”ååh.. kjedelig her, håpe någen ringe å bestille pizza snart”

Chatting åt Monique

Med Mon hadde me vevkamera óg. Heldigvis oppførte Jon seg litt betre så ho ikkje trudde eg hadde heilt idiotiske vener. :p

[23:31:05] Monique : ok, km av doke drive å kødde nå?:P
[23:31:10] Odin : hææ?
[23:31:10] Monique : Espen?
[23:31:14] Odin : nai
[23:31:21] Monique : Jon?
[23:31:24] Odin : bingo

Synest Monique bruka lang tid på å take at det ikkje var meg. Det plar vere lett å sjå:

  1. Eg skriv nynorsk (og korje stavangersk eller bokmål!).
  2. Eg brukar store bokstavar.
  3. Eg startar ikkje (så veldig ofte trur eg) «hippe­» ting som «hei pus».

[23:32:22] Monique : jaja, kor har du gjort av Odin då?
[23:32:27] Odin : odin står å danse

[23:33:21] Odin : han danse vel sjøl om han e blid eller sur
[23:33:27] Odin : danse litt værre når han e sur kanskje

[23:34:09] Odin : men t tider ser det ut så han har epileptiske anfall
[23:34:15] Odin : så me e litt redde for han

Eeeh. Haha, javel. Dansar eg når eg er sur? Det trur eg då ikkje. Hugsar ikkje sist eg var sur, men er ganske sikker på at eg ikkje dansa iallfall. Det med epileptiske anfall er sikkert rett då, eg dansar av di eg blir glad av det og andre plar smile av det. Veit det ikkje er så vakkert (eg har sett video av meg sjølv, uff :p ), men kva har det eigentleg å seie om folk blir glade?

[23:44:34] Monique : saft ja..koffor ikkje ingefærøl? det e litt godt det au
[23:44:45] Odin : får bare saft
[23:44:50] Odin : odin e gnien

Pizza og saft, og gnien Odin

Medan eg tidligare har sprunge ned trappane og henta saft til eit klagande sirkus av folk pluss laga to pizzaer åt dei fortsatte klaginga. Litt tidligare hadde fleirtalet gått inn for at eg skulle spandere pizza på dei, og eg måtte berre starte å ringje. På vår telefon – sidan Jon berre ville ha gratis pizza og ikkje bruke dyrbare tellerskritt frå eiga mobil på det :p Heldig for meg sat dei framleis og spelte mariokart då dei hadde planlagt at eg skulle spandere. Eg ringde ikkje før me var samd om at alle skulle betale.

Ring-ring.
Odin: Hei!
Jente: Hei, me har s…
Odin: Eg vil bestilla nr 10…
Jente: Men…!
Odin: …stor og…
Jente: Me har…
Odin: …uten sopp (kompromiss med Jon, som ikkje liker nokon ting)
Jente: Unnsk…
Odin: Sett opp på Odin Omdal.
Jente: Men…!
Odin: Æ!! (Eigentleg ikkje, men det hadde jo vore moro :p )
Jente: Me har stengt.

Åh. Javel. Ingen pizza frå pizzabakaren då. Så medan Tor Eirik flekka opp ei imponerande telefonliste med nummer åt pizzarestauranter (hmmmmm) fann eg 2-pakk grandi i frysen. Jaja. Får bli det vanlege då :p Så etter alt det stresset, eg som hadde springe ned å laga saft åt dei osb fortsett dei likevel. Sukk.

Hm. Vel, kanskje eg er gnien. Eg spanderte jo berre pizza og 2 grandi, ingen «skikkeleg» pizza. – Same kva, me hadde det kjempemoro :D Vevkamera med aMSN (frå CVS) fungerte kjempebra. Er moro slikt. Når ein er fleire iallfall :]