Månadsarki: mars 2006

Vis respekt, betal for heimturen din!

Eg har eit problem med deg. Du som ikkje forstår bil. Du som ikkje betalar når du blir køyrd. Du er ein utruleg kjekk person elles, men viser ei total mangel på takksemd og eit digert FUCK YOU når du skal heim frå fest. No skal eg svara spørsmålet du aldri har spurd; «Korleis skal eg té meg når eg blir køyrd heim og har spurd om det?»

Javel, så du er på byen/på ein fest og er drita full. Eg ser allereie litt ned på deg sidan du er det, men så krever du nærast at eg skal køyra deg heim/til byen. Eg seier raskt nei, sjølvsagt. Drittsekk. Den personen er ikkje noko problem, men dei som er litt meir brisne og venlege er verre;

Etter mykje om og men er eg så snill at eg køyrer deg heim. Du slepper å taka den hekkans bussen, du kjem trygt og utruleg raskt heim til sengja. Nattbussen kostar ofte 50kr, desse pengane slapp du betala der. Når du går ut av døra mi smiler du pent og seier «takk, det var kjempesnilt». MEN DET ER IKKJE NOK DIN HEKKANS SLAKKING! Eg smiler og seier takk heile jævla dagen. Det kostar meg ingenting personleg, det er overfladisk snikksnakk. Eg blir ikkje stort glad av eit enkelt utvaska drittakk.

Det er fakta at det er kjempesnilt, forresten. Det er supersnilt, faktisk. Eg har bruka masse tid på noko så keitt som å køyra ein diger omveg for å få deg heim. Du kan leggja deg med ein gong, medan eg må køyra tilbake. Og som om ikkje turen i seg sjølv er kei nok, så må eg betala ein god slant pengar for han. Du får alt dette gratis. Hadde du take buss måtte du betalt 50kr, stått ute i kaldt v^er og venta på driten. Hadde du take taxi måtte du ut med iallfall 200kr. Men å betala for endå betre service frå ein som personleg må betala for tenesta vil du ikkje.

Du ser faktisk på meg som grådig og kjip om eg krev pengar for turen! Kor baklengs inn i mongoland er ikkje dèt!? Eg blir den slemme, sjølv om det heilt klårt er motsett. Tingen er at dette ikkje er så mykje om pengar som det er om respekt og takksemd. Din tid er viktigare enn min, eg skal betala for å få deg heim sidan du tydelegvis er viktigare enn meg, dessutan er det jo min plikt å køyra deg heim sidan du er så dum at du drikk alkohol. Tulling.

Bil kostar forresten pengar, om du ikkje hadde forstått det. Ein typisk tur kostar meg 20kr i bensin, då er ikkje slitasje på bil o.a. medrekna. Staten reknar faktisk at bil kostar 3kr pr. kilometer! Med bilen min går det ca. 1L pr. mil, så det vil seia det koster ca. 11kr/mila i bensin. Hugs at eg skal heim igjen etter eg har køyrd deg heim! Eit godt estimat om du blir køyrd heim av nokon er 10kr i startpengar pluss 2kr pr. kilometer, sjå på odometeret om du ikkje veit kor langt ting er. Då er du relativt sikra at du er ein flink pasasjer.

Betal den søte sjåføren 10kr i startavgift, så 2kr pr. kilometer. Ein tur på 1 mil (Stavanger->Sandnes) kostar då 30kr (BILLIG for deg!). Om du synest det er mykje kan du fyrst skyta deg sjølv, så kan du taka offentleg transport som ofte er mykje dyrare.

Det stiller seg annleis med vener ein kan sleppa av på vegen. Det stiller seg annleis når sjåfør aktivt går inn for å hjelpa til. Det stiller seg annleis når du inviterer den superkjekke sjåføren inn på te og visar at du sèt pris på oss oversnille folk som er blitt utnytta litt for mange gongar. Men ærleg talt, skal du vera kjip er tilogmed 10kr betre enn ingenting! Å gje ingenting er som å spytta meg i fjeset for å så drita ned i tanken på bilen. TAKK!

Busskvitteringen er visstnok feil…

På busskvitteringen min for ungdomskortet står det dato kortet blei kjøpt, 14 februar. Vel og bra, sjølv om skrifta er litan og kvitteringen er omtrent ubrukeleg etter ei tid. Det same gjeld forresten den gule papplappen me får som pass – eg har nærast aldri bruka han sidan han ikkje fungerer etter nokon dagar. Denne kvitteringen varar i 30 dagar, står det på han. Javel, 14.feb+30 dagar er 16. mars. Sidan det er 28 dagar i februar, og ikkje 30, blir dette eit enkelt reknestykke.

No var eg så heldig å få ein agressiv bussjåfør denne dagen, med same køyrestil. “Nei! Det er ikkje slik det fungerer”, utbrøyt han då eg forklåra kvifor kvitteringen framleis var gyldig. Neinei, eg var visst berre ein idiot som skulle snike meg på ein ekstra dag. Anten måtte eg betala, elles hadde eg det med å koma meg ut or bussen raskast mogleg. Då betala eg sjølvsagt raskt og blei med på ei humpete blanding av akselerering og bremsing til byen.

Tingen er ikkje at ein dag har så utruleg mykje for meg å seia, her. Det er meir prinsippet om at

  1. Lera bussjåførane korleis systemet dykkar fungerer (30 dagar, ikkje til same dato neste månad), eller
  2. Skriva korleis det visstnok “eigentleg er” på kvitteringen.

Eg har ikkje noko ynskje om å bli skjella ut på bussen som start på dagen. Eg er den som glad takkar bussjåføren for turen når eg går av. Eg kjem alltid inn i bussen med ein glad mine, og får normalt sett flotte smil tilbake. Men denne bussjåføtren tok kaka. Off. Slemme bussjåfør.

Glaaaaaaaad i Rebeccapus

Oooh, eg er så GLAD i kjærasten min. Ho er superdupersøt og verdas beste kjærast. Ho er herleg, snill og veldig flink. Men mest av alt så er eg jysla glad i ho. No har eg ikkje sett ho på leeengje, og eg savnar ho faktisk. Eg ville vera med ho. No :(

Eg plar ikkje savna folk, så det må vera veldig spesielt. Eg skal sjå ho på fredag. Men det er jo leeengje til. Akk. Jaja. Det er vel eigentleg berre bra. Det er moro å savna nokon; kjenner ikkje på kjensla for ofte. Gler meg iallfall til eg ser Labeccapusen min igjen! :D Men. No. Må. Eg. Sova. Ikkje tulla meir. :S

Rebecca+Odin!!! :D

Mimi er kjempesuperkul

Mimi er dritkul. Eg fraus 1.5 timar i det superkalde vêret, men eg ville ikkje gå; det var jo så koseleg. Mimi er ei veninne frå teateret, sjølv om eg ikkje hugsa ho igjen då eg traff ho for eit år sidan. No burde det vera motsett sidan ho er den store skodespelaren, medan eg ser på, og blir engasjert og impontert.

Men då igjen, eg veit ho ikkje gjer slik. Slemme Odin. Ho speler Nora i «Et dukkehjem­» på teateret. Alle sjå!!! Wohoo! Zzz.

Ah, helsing er DIGG

AH! Han nikker til meg, helser. Syklar gjer han. Wohoo. Eg kjende meg allereie glad, men no blei eg heilt frå meg av glede. Eg helser tilbake. Han helser, …igjen rett før han er forbi meg. Hahah :D Eg er kjempeglad, ååå. Det er så flott å smila til folk som går forbi.

Trur ikkje han meinte å helsa på meg fyrst, men eg tok det slik; og det fekk jo ein veldig vakker slutt! Resten av dagen har eg helst og storsmilt til folk. Ahhhh.

Korleis bruka JuiceRecorder for å lasta ned Triplet

Sidan fleire på aftenbladet.no ville vita korleis ein kunne lasta ned alle episodane til Triplet ned til datamaskina, har eg laga ei lita rask brukarrettleiing. Det vil vera litt annleis på din maskin, sidan eg brukar Linux (pluss ein gamal versjon av Juice), men det skal ikkje vera så forskjelleg.

Du treng litt datakjennskap for å gjera dette, guiden er ikkje laga for analfabeter :-)

Last ned JuiceReciever

Du kan lasta programmet ned på sida deira.

Last ned Juice

Installér programmet, opna det og trykk på fanen / tab-en «Subscriptions».

Kopiér Podcast/RSS-URLen frå aftenbladet sine sider

Denne URL-en er http://aftenbladet.no/podcasts/triplet/rss.xml, for dei som heller vil kopiera han frå meg.

Kopier Podcast/RSS-URLen frå aftenbladet sine sider

Legg til ein ny «kanal» i Juice

Legg til ein ny kanal i Juice

Lim inn addressa til Triplet-podcasten

Og trykk «Save».

Lim inn addressa til Triplet-podcasten

Trykk på den nye «feeden» og vel kva du vil ha

Du kan eventuelt trykkja på den eine store oransje knappen til venstre for å velja alle dei episodane du ikkje har lasta ned. Trykk på den store grøne knappen for å oppdatera. Trykk pÃ¥ den nye feeden og vel kva du vil ha

Trykk på «last ned»…

Last ned...

…og Juice startar laste ned filene!

Juice lastar ned filene

Filene legger seg der du valde at dei skulle leggje seg. Om du ikkje valde dette finn du det i properties.

Eg kan ikkje sjå filene som er lasta ned!

Ånei. Så synd. Bruk eit skikkeleg operativsystem. Hmm. Men om du ikkje vil bruka Ubuntu (supert OS!! :D) kan du alltids lasta ned VLC for å sjå filene. Lukke til!

Halvreferatisk framleggjing av årsmøte i Rogaland Mållag

Eg gadd ikkje skriva ein personleg tekst, eg gadd ikkje halda dei små meinigane mine vekk frå teksten. Så det er ein kvasitekst om årsmøtet som blei halde på Jæren Hotell i Time. Det var eit koseleg årsmøte, sjølv om eg kjende meg veldig åleine blant alle dei gamle i starten…

Starta med ein kulturdel

Som start fekk me ei flott helsing frå ein Venstre-representant i Time kommune. Han snakka om kommunen som framleis var ein nynorsk vekstkommune. Me song Nordmannen før me fekk sjå vakre bilete frå Jæren. Desse var rektig gode, eg blei rett sagt inspirert. Me song «Den fyrste song» og Bjørg las og song frå Haugtussa. Det var så fint at eg fekk lyst til å lesa Haugtussa sjølv.

Pause. Eg snakka med Hege Lothe, bl.a. bladstyrar i Norsk Tidend – medlemsavisa til Noregs Mållag. Etter pausa var ferdig song me «Kjerringa i stampen» og hadde namnopprop. Tor Magne las opp året i korte trekk. Ålgård og Oltedal hadde hatt røysting om skulemål; båe kommunane valde nynorsk.

Melding frå sentralt

Hege Lothe skulle snakka litt frå sentralt. Ho var blant anna utruleg glad då VG og Se & Hør ringde oss for å melda seg på til 100—årsmarkeringa. Dei stilde opp og ville absolutt vera med. Normalt er det visst motsett. Avisene er meir på glid i forhald til nynorsken, VG hadde to heile sider der alt var skrive på nynorsk. Wohoo!

Slagordet som blei laga for kampanja mot forbodet i Dagbladet og VG vil bli bruka i fleire høve. «Slepp nynorsken til» kan ein dimed sjå i fleire høve frametter. NM vil ha ei kampanje retta mot butikkjeder som har butikkar i nynorskkommunar. Her er det rett og rimeleg å bruka «slepp nynorsken til»-slagordet. Elles har NM fått eit nytt slagord for jublieumsåret; «Mange røyster – felles mål».

Vil sleppa på prosentkrava (det høgst politiske) og heller fokusera på det positive med nynorsken. Korleis han kan bli bruka godt og med vèl vitande vilje. Slik meg og vørde leiar Vebjørn Sture gjorde då me byta over av di me syntest nynorsk var tøffare.

Årsmøtet til NM blir på kr. 2500, det er utan bo og billettar til morosame ting. Reise er dekka. Synest det var relativt stivt då; eg betalar kr.160 tur/retur Oslo, og har ikkje akkurat så mykje pengar for å dra på årsmøte. Men normalt sett dekkjer jo lokallaga slik.

Sjølve møtet startar

Me starta møtet. Klubba oss raskt gjennom dei fyrste sakene. Alle på deltakarlista fekk røysterett.

Me snakka om meir samarbeid med lokallaga, bokmålsinfluensaen (no i desse dagar kor fuglevarianten er så folkekjært) som infiserer nynorskkommunar og nynorske tekstmeldingar på debattprogram. Gu’ så herleg det var å sjå godt mål på dei små tikkande meldingane! Underteikna såg faktisk på dèt ordskiftet sjølv og las kommentarane på nynorsk med spesiell hug. Nynorskpositive kommentarar på bokmål var òg moro, men dèt målet ser ein meiningar ytra dagleg.

Ingeborg Mjør la fram eit (i mine augne, særs godt) forslag om ei brukardriven nettside kalla «nynorskklassar.no». Sida skal gjera organisering og samkøyring enklare for foreldre som vil at ungen deira skal ha nynorsk som hovudmål. Supert! Mamma og Pappa ville jo at alle me skulle gå i nynorskklassar, men det var aldri nok folk til å få laga ei parallellklasse (ein må vera 10 personar i ei klasse). Eg vil taka dette vidare opp i målsiddisane; eg trur dette er noko som berre må gjerast. Eg stoler ikkje på at det vil gå raskt nok (om i det heile take!) om det skal gjerast på den byråkratiske måten.

Lunsj, med dessert. Ahh. Og kaffi. Namnam.

Etter lunsj, målprisen 06 til Helge Torvund

Denne prisen gjekk til Helge Torvund, diktar og diktlerar. Han har skrive mange tips og mykje rettleiing til folk som vil skriva dikt. Raus og auser av si kompetanse. Han driv på i diktkammeret til dagbladet.no. Alltid skrive nynorsk, sjølv om det var i Dagbladet. Der hadde det avogtil skjedd at nokon i redaksjonen hadde skrive eit intervju (med målfolk) på nynorsk, men måtte omsetja det før dei fekk trykka det.

Same kva, diktkammeret – og Torvund si store rolle som lærar og tilsett der er positivt for nynorsken, difor fekk han prisen. Han var overraska over at folk hadde fått med seg arbeidet hans.

Rekneskap og budsjett

Alt saman godkjend. Me fekk utlevert flotte papir, gode og oversiktlige. Eit godt stykkje rekneskapsarbeide av Karl Marius Lillevik. Eit par små tips til pengar i organisasjon dukka òg opp. Hendig for ein ny kasserar. :-)

Noregs Mållag hev fått nye heimesider, og vil tilby lokallaga (og fylkeslaga) plass på publiseringssystemet. Friluftslaga rundt i ryfylke og nynorskkommunar skriv bl.a. «hytten er oppsatt av…». Forferdeleg. Ei skulemålsnemnd blei vedteke – skal ha ansvar over skulemålsarbeidet. Budsjett, trekkene er stadig mindre underskót. Likevel var dei fleste einige i at me bør ikkje vera redde for dèt; heller bruka av formuen (og Rogaland Mållag har mykje!).

Val av styre

To nye inn. Båe frå Målsiddisane (som har vist seg å vera ei god, aktiv gruppe ;-)). Styremedlem, vår vørde leiar Vebjørn Sture. 4. vara, Odin Hørthe Omdal. Det er meg. Alt gjekk samrøystes igjennom bland forsamlinga på vèl 25 personar. 9 menn i styret, berre ei kvinne; Ingeborg Mjør som 3. vara. Det var jo litt flaut.

Så tok me bilete og snakka litt laust og fast før me drog heim. Møtet vara frå 11 til 17

I dag har eg blitt kontakta om altslag

Det var ikkje små avtalar eg klåra gjera i dag. Faktisk veldig mykje. Utruleg glad for at eg skaffa Filofaxen min (avtalebok) nett for nokon dagar sidan. Hadde ikkje vore det same utan orden i livet sitt. I dag har eg «skaffa» avtalar om å dra til andre sida av landet, skitur, avisintervju, redigering av video, heimesidemekking og stilling til styreval.

Det starta ganske roleg. Eg hadde avtala med Geir at eg skulle henta han på Forus (stikk motsett av Randaberg frå meg, forresten). Eg køyrde ut å henta han. På veg til Randaberg VGS sa eg at eg ville på skituren RVGS hev på måndag.

Skitur på måndag, i boks!

På skulen fekk eg ei melding av Victoria. Me avtala at me skulle fortsetja (og gjera ferdig (vonar eg!)) heimesida hennar imorgon.

Heimesidejobbing med Victoria imorgon, i boks!

Vél heime (etter ein dag med jobbrelaterte avtalar) fekk ein epost frå vår vørde Målsiddis-leiar Vebjørn. Kan nokon vera viljunge nynorskungdom i Stavanger for Norsk Tidend? Jodå. Måndag landa dét på.

Intervju (saman med andre Målsiddis-vener) til Norsk Tidend (Noregs Mållag si avis) på måndag, i boks!

Espen ringde meg. Kva du vil? Jodå, etter mykje tull fann eg ut det eg trudde frå starten. Han ville redigera «Metakognitive». Sat opp avtale onsdag.

Videoredigering med Espen neste onsdag, i boks!

Eg fekk ein telefon frå eit nummer eg ikkje kjende. Det var Johan! Han som laga Pia Mi. Nett denne filmen hadde (velfortent ;-) ) blitt nominert til Amandus (filmfestival for unge under 20). Johan lurte på om eg ville vera med, sidan han var i USA nett den veka. Han hadde fått tri billettar. Sjølvsagt ville eg dèt. Eg hadde ikkje store rolla under laginga av filmen, der hadde Johan mamutrolla. Du kan lesa om innspelingsdagen og lasta ned filmen i innlegget Film, Pia mi.

Ei veke på filmfestival i Lillehammer som «crew» på Johan sin film, i boks!

No var eg allereie ganske overvelda. Plutseleg fekk eg endå ein telefon. Denne gonga frå valnemda til Rogaland Mållag. Dei lurte på om eg ville stilla som fjerde vararepresentant til styret. Rogaland Mållag er altså laget for dei «gamle» målfolka. Er fylkeslaget som har dei andre lokallaga i seg.

På nominasjonslista til Rogaland Mållag (langt nede då, der eg liker meg ;D), i boks!

Og dette var berre dei store avtalane denne dagen. Og berre avtalar. Eg hadde fleire andre sakar eg dreiv med, men denne dagen var prega av at eg blei kontakta og gjorde avtalar. Stilig ^^

Ein fotoamatør tek overeksponerte bilete

Ååå! Vakkert bilete av den vakre kjærasten min Reb. Men AKK. KORLEIS INNI HELVETTE SATAN KLÅRAR EG TAKA OVEREKSPONERTE BILETE!?!?!? :(((( Nybyrjar :( Trudde eg heldt meg over slik standard.

Det var rart, eg hadde jo på automatisk (p) – med +0.3 EV… Kanskje eg trudde eg hadde det, men hadde noko anna :\ EXIF-informasjonen seier eg har hatt det på manuelt. Eitt bilete har eg take med (P). Off. Så dei fleste bileta eg har take i det siste er dårlege. Take av ein ekte fotoamatør; meg.

Rebecca, overeksponert

Årsmøte i Målsiddisane

Eg drog litt ekstra tidlig frå ein elles stressande dag på jobben; måtte møta NMU-sivilarbeider Jens på togstasjonen. Han skulle vera med på årsmøtet i vårt lille koselege nynorske lokallag. Styret blei vald ut og me fann eit par hovudtrekk for kva me skulle prøva å gjera dette året. Etter dèt åt me på Peppes Pizza.

Eg såg Jens på Narvesen der han sniktitta i bladet «Mann», han blei lettare blyg då eg såg kva slag lesnad han studerte. Me gjekk opp på Metropolis, sidan eg hadde blitt sett ansvarleg for kaffi; tenkte om me fann ein kaffikokar dèr så hadde alt vore fryd og gammen. Me fann det me søkte, men kaffien som følgde med var ikkje superb – så me måtte ut å kjøpa dèt. Valet fall på Coop sin solidariske fair-trade kaffi, som ligg på kjøkkenbenken min no.

Arkologisk museum og opningstidane deira

Sist gong gode Jens var i byen ville han så utruleg mykje sjå Arkologisk museum, sidan dèt dei har i Oslo visstnok var forferdeleg dårleg. Han hadde trava dei lange bakkane opp til musèet, berre for å få vita at det var stengd. Difor skulle me no taka oss ein tur. Det gjekk ikkje bra. Forventningsfull bad Jens om billett; men det fekk han ikkje. Dèt han fekk var informasjon: «Me har stengd.». Ehh. «Det du ser her no er meir som kontortid, me slepp ikkje folk inn». Åneivel.

Så byrja Jens klaga på kor dårleg det var lagt opp; kor tid jobber folk? Jo, til 15/16. Kor tid har dei tid? Frå 16 og utover. Kor tid stengjer Arkologisk museum? Jo, dei hev stengd frå 16 og utover. Ravgale, meinte Jens. «Korleis skal du underhalda meg no?», sa Jens litt morkent og hinta til at det ikkje var moro meir. «Arh, nett no går me berre mellom alle dei kjekke tingene me skal gjera», svara eg utan å ha ein idè om kva me skulle gjera; eg vona berre transportetappa var lang nok slik at eg kunne finna noko.

Motmæle, eit heitt samtaleemne

Då me kom til byen spurde eg om kafè var mogleg underhalding, det var greitt. Me gjekk til Sting. Der såg me gjennom «Motmæle» som er den superfantastiske avisa som NMU gjev ut til medlemane sine. Jens er faktisk redaktør i denne avisa, og lagar stort sett alt utanom artiklane. Vel, han lagar visst ein god del av dei òg. Me diskuterte korleis avisa kunne vore betra, – Jens hadde bruka eit bilete som eg hadde take på forsida av avisa – det meinte eg ikkje kom til sin rett (som Jens var einig i). Avis er iallfall særs interessant.

Etter me hadde svidd av ein del pengar på Sting drog me til Metropolis. Me var alt for tidlige, men jaja, me måtte vel gjera kaffien klår til møtet då. Det sto to herlege jenter i inngangspartiet til Metropolis. Dei såg umiskjenneleg nynorske ut. Huuuummmm… «Er de her for årsmøtet i Målsiddisane?», det var dei. Kort etter kom Vebjørn, med to andre jenter. Jøss, eg som trudde det skulle bli meg, Vebjørn, Jens og kanskje Geir på møtet. Eg har alltid lurt på kven dei mange medlemane i målsiddisane er; for dei er iallfall ikkje særleg aktive.

Årsmøtet startar

Me sat oss inn, drakk kaffi – åt kake. Forresten var det berre eg som drakk kaffi, trass kor mykje eg hinta og bydde dei andre. Me hadde ein kort «om meg sjølv»-runde, som eg absolutt elskar. Men allereie innleiinga mi var lengre enn alle dei andre sine fulle «om meg»-talar, så eg stoppa der. Hadde vore jysla moro om alle ville ha snakka litt lengre då; eg synest det er moro å vita kva folk gjer og tenkjer om ting! Wohoo.

Me gjekk gjennom sakslista, medan Vebjørn stadig kom av tema (og me måtte hanka han inn igjen; den guten er glad i å tala!). Det var to stk som ikkje hadde stemmerett av oss 6 (pluss Jens, som ikkje hev stemmerett same kva), ho eine var ikkje medlem, medan ho andre, Frida hadde ikkje betala endå. Forresten klårar ikkje eg hugsa namn, eg stressa fêlt med kaffien då dei andre pressentera seg sjølv. Vondingen meg. Jaja, eg lerer dei nok snart. :-)

Eg betala for Frida (som seinare vart nestleiar, det trur eg ikkje ho kunne ha vore om eg ikkje hadde betala – det synest eg er kult ^^) og spurde ho andre (off, dumme meg, naaamn) om ho ville vera medlem. «Tja, kan vel det like greitt», sa ho og VIPS! Ein ny medlem i det nye året! Wohoo!

Vebjørn som likar å prata (+ han elskar media)

Me gjekk gjennom føråret. «Kan du taka det kjapt og greitt, Vebjørn», sa Jens. Me visste båe at dèt kom det ikkje til å bli; såpass kjenner me Vebjørn. Etter han hadde kome seg gjennom lefsa si med fleire anekdotar (nokon lange) på vegen, kunne me starta med dèt som hadde litt meir relevans; stemming. Var dette ei god årsmelding? Samstemmig, som faktisk alle sakene var… :-)

Eg hugsar ikkje kva me fann ut at me skulle konsentrera oss om i år; men me gjekk inn for møte annan kvar veke – anten i siddisstova (på lassa) eller der Natur og Ungdom hev sitt kontor. Så var det stemming av verv i styret; Vebjørn Sture blei leiar igjen. Frida Ur blei nestleiar. Eg, Odin, blei kasserar/økonomiansvarleg. Så blei, uhm, ho andre jenta (NEEEI, det namnet hadde eg på tunga!) styrelem, same blei Geir og Mats Indrefjord Høllesli (sjølv om dei ikkje var tilstades innstilde me på det).

Me fann ut kven som skulle sendast på årsmøte i NMU, det blei meg, Vebjørn, Frida (nei, ho kunne ikkje lell), Ingebjørg (?, som ikkje kunne vera på Målsiddisane sitt årsmøte) og… Vel, det er vår vørde leiar Vebjørn som hev oversynet på alt dette. Eg kan vel heller berre seia at eg iallfall blei med :p Eg sa meg òg villig til å vera observatør på Stavanger Mållag sitt årsmøte. Kven som skulle dra på Noregs Mållag sitt årsmøte (og 100—årsjubileum) i Oslo gløymde me; men får taka det på neste styremøte, torsdag kl 1900 om to veker. Eg har iallfall utruleg lyst :]

Slutt på dèn dagen

Me måtte slutta møtet raskt, sidan to måtte på jobb – eg tok kaffien min og rydda saman med Jens og Vebjørn før me stakk til Peppes. Det var koseleg, og tok lang tid. Eg var ikkje heime før i 22-tida. Akk. Etter dèt las eg avisa, sjølv om eg eigentleg ville skriva om møtet pluss jobba litt. Menmen. No er det flott vêr ute, og eg skal vera med Rebecca. Ut å gå tur visstnok. Hum. :-) Får dra.

Det var sjølvsagt ein hugnadsam dag, men herlege menneskje (som NMU-folk plar vera). Wohoo. Eg ser fram til eit år som kasserar i Målsiddisane.