Månadsarki: april 2006

Amandustur til Lillehammer

Eg starta på denne for lengje sidan; men så gadd eg aldri gjera han ferdig. Kan like godt leggja ut det lille det er og linkja vidare til ei flink jente som faktisk hev skrive noko; Rebecca. Eg skal prøva å redigera videodagboka frå turen og heller leggja den ut.

No sit me på toget på veg til Lillehammer. Flyet gjekk 1t15min etter det skulle, slik at me mista toget me hadde kjøpt til Lillehammer. Me mista óg kursa som starta i Lillehammer på same tid. Menmen, slik er det no ein gong med reising.

Me filma ein del videodagbok for å få tida til å gå på flyplassen. Me traff Glenn Andrè Kaada (skodespelar på Rogaland Teater) på flyplassen, han var med Silje Salomonsen (kjend skodespelar) og Arild Ommundsen (regissør av bl.a. Monstertorsdag). Eg har snakka med alle før, sjølv om eg ikkje ville vedde på at andre enn Glenn Andrè hugsa meg godt.

Turen har vore ganske mykje lengre enn originalt trudd, Rebecca ligg og søv – medan Espen ser ut vindauget. Eg kjenner eg er trøytt òg, når me kjem fram har me reist i ca. 8 timar. Då skal me på ein opningskonsert; eg vonar berre dei har mat. Ugh, eg er svolten.

Forresten åt eg pølse til frukost på flyplassen; det var heilt utruleg kor godt det smaka. Dette var ikkje ei ekkel gilde-pølse (hekkan, den driten smakar salt!), men av merke Franks. Rart, eg trudde ikkje eg lika nokon av dei masseproduserte norske pølsene. No er det ikkje slik at eg ikkje kan eta dei «normale» pølsene, det er berre det at dei ikkje akkurat er gode. Det fungerer jo når ein er svolten.

Eg skal prøva å skriva noko til skuleavisa om Amandus-turen her, får sjå korleis det går. Det må jo vera interessant og relevant til ein skuleavis. Jaja, den tid. Turen blir iallfall moro, vonar eg. :)

Tilbake i Stavanger

Det blei ikkje meir skriving medan eg var på tur; så eg får taka ei kort oppsummering no. Kan seia at det ikkje blei nokon pris, og at eg har take ca. to og ein halv DV­tape med råstoff til videodagboka. Tipper han blir 20 minutt. Eg får kanskje leggja han ut når han er ferdig. :­)

No hev det gått ekstra 2–3 veker…

…og eg er ein litan paragraf lengre. Om du er interessera i turen bør du kanskje heller lesa Rebecca si heimeside. Meir spesifikt desse innlegga:

Eg hadde lagt vekt på litt andre ting, sjølvsagt, det er ganske moro. Eg skreiv jo nærast ingenting. Usj. Eg skal i allefall prøva å få redigert Amandus­videodagboka. Hev framleis ikkje starta (!). Akk, eg gidd ei skriva meir. :-)

Framleis ikkje vist Amandus?

Eg hev ikkje sett at det hev gått på TV. No ser ikkje eg på TV då, men eg sjekker programguiden… Huuuummmmmm…

Dagens kortsynte avskum hev sitjeplass på toget

Ei gamal dame med ei superljos, nasal stemme kjem inn i matvogna og proklamerer høgt og betrevitande til trailersjåførmannen sin: «Å, fysj! Her sit dei som ikkje vil betala plassbillett». Ho kjøper ein øl til maten og stadfester på ny kor überharry dette paret er. Vebjørn mumlar nokon overraska toner om å sjå den type folk på toget.

Stemma hennar skjer i øyra trass dei lange metrane mellom oss. Ho snakkar med konstant full intesitet i stemma. Eg roer av litt då eg plutseleg høyrer den anklagande stemma skingrande mot meg «Nei, før hadde dei skild det det stod “kun for spisende”!».

Nokre folk er berre teite. Me hadde betalt ordinær plassbillett, men toget var fullt. Me hadde altså ikkje fått sitjeplass. Å sitja på nåde i dei dårlege stolane i kafèvogna er drit; ekstra drit når ein må høyra på idiotiske FrP-veljarar som liksom ser ned på deg i tillegg. Det er nærast tragikomisk at dei ikkje veit kor håplaust teite dei er sjølv. Men det er jo ikkje stort å taka alvorleg frå slike folk. Dei kan jo ikkje sjå ned på oss før dei får sitt eige hovud ut av rennesteinen. Smaklaust!

Silje Salomonsen helsa nett på meg

Eg må vera utruleg påverka av kamerat Espen. Silje Salomonsen helsa nett på meg (1 min sidan) og eg fekk ei Wow­-kjensle. Det er jo veldig ulikt meg eigentleg; men tingen er vel kanskje at eg har sett ho så utruleg mykje i det siste, pluss det at eg ikkje trudde ho hugsa meg igjen frå teateret…

Då eg spelte i barnestykker på Rogaland Teater i gamledagar spelte eg saman med Silje eit par gonger. Eg var jo lille dritungen den gongen, men ho hugsar meg lell. Då meg, Espen og Rebecca skulle til Lillehammer såg me ho, Glenn Andrè Kaada og Arild Østhus Ommundsen på flyplassen. Eg helsa på Glenn Andrè då, han er eg sikker på hugser meg nemlig (eg hev truffe alle saman før).

For nokre dagar sidan såg eg Silje på Cementen. Espen blei sjølvsagt veldig interessera og ville bli med meg på konsert på Cementen seinare i veka… Oh, hekkan, det er jo i dag! Jaja, og i dag såg eg ho på skulen her. Eg bar eit par maskinar fram og tilbake; og den siste gongen tilbake her såg ho meg og sa «Å, heei!» + eit smil. Det var utruleg moro sidan eg ikkje trudde ho hugsa meg. Jaja, det var nok kjendiseri for eit halvt år. Eg vonar eg blei glad av di ho helsa på meg, ikkje av di ho er kjend. Eigentleg er eg ganske sikker på at det er av di eg likar når folk helser på meg; same kva. Spesielt når det er folk som gjer det uoppfordra og før meg :-D

Stress :|

Elles hev eg heilt utruleg mykje å gjera for tida. Eg må skriva ein rapport til Landsstyremøtet i NMU òg. Må faktisk skaffa togbillett til i natt. Hum. Eg hev masse jobb å gjera; dessutan er det ei rekkje film- og videoprosjekt som heng i lufta. Uuuughhh. Så mykje å gjera, så lita tid. Ah, eg bør kanskje heller bli meir effektiv.

Eg hev ikkje skrive noko stort på sida mi i det siste av di eg har vore så opptake. Det skjer mykje bra for tida; og eg gjer mitt beste for å hengja best mogleg med. Skulle gjerne skriva om mange fleire emne og ting som hev skjedd sidan sist; men tida manglar! No må eg raska på vidare. :-)

Oppdatera ca 10. timar seinare: Eg var i byen, tenkte eg skulle tinge ei billett til teaterstykket Pinnochios Aske. Gjett kven eg såg… Silje. Haha. Eg sa «Hei!», og ho svara «Eg ser jo deg overalt, jo!». Rett nok, berre det er motsett ;-) Då eg kom heim såg eg nemleg eit velkjend fjes på NRK1: Silje… Alle saman må sjå Edderkoppfestivalen i dag, eg prøvde å bli produksjonsassistent på han; men dei valde vel ein annan fyr. Diverre.

Heime åleine

Eg er heime åleine desse dagane i byrja av påska. På onsdag reiser eg med Espen og co til Mosterøy. Mon og tys jobbar eg. Nett no er det skralt med mat, eg må visst handla inn. Hev lura Helene til å laga mat til meg på mondag, så det er ein dag eg ikkje treng stressa; men elles må eg finna på noko.

Så, – no er det berre å koma på vitjing til meg! Eg hev opne dørar. Wohoo. Masse kaffi og kak… Hum, eg får lera meg å laga kaffi då – og laga kakar. Om eg får folk. Så, pliiiis, kom på vitjing.

Produktiv filmdag på «Ukjent fortid»

No er eg nett kome heim frå andre skytedag på filmen «Ukjent fortid». Førre gong me skaut, fekk me omtrent ikkje gjort ein ting. Det gjorde me heldigvis i dag! Dei fleste innescenene er take i dag på hytta til Idunn. Eg var ljosmeister (igjen? :P) og fekk ein meir kreativ jobb enn sist gong. Eg vonar opptaka blei gode!

Eigentleg hadde eg ikkje tenkt skriva dette innlegget; men det slår aldri feil – når eg kan trekkja eit par nye midlertidige lesarar til heimesida mi, plar eg skriva om spesielle høve. Hadde eg skrive om bilkræsjet (som eg held på med, tek berre utruleg tid) ville ikkje folk spesifikt gjeve lenkja vidare. Når fleire i film-staben i dag hev snakka om «kva eg kjem til å skriva på heimesida mi» om turen, vil eg naudsynt skuffa og gje glipp på eit par dagar med nye lesarar på sida. Men, no har eg skrive for mykje av tema allereie; tilbake til turen!

Kven er kven i gruppa?

Jo, gruppa skal de kjenna (meir eller mindre) frå forrige innlegg. Men eg forklåra kanskje ikkje nok om kva dei gjorde (anna enn namna). Ole Magnus er fotograf på filmen, han filmar altså. Trond er regissør. Fredrik er ljodmann og verkar litt praktisk andsvarleg òg (eg hugsar ikkje produsent-rolla osb). Børge. Veit eg ikkje. Elles er eg ljosmeister, sjølv om eg eigentleg ikkje er med i gruppa. Helene er heller ikkje med, men ho er sminkør og underhaldning (synest iallfall eg :-D ). Av skodespelerane i filmen speler Bjørn gutehovudrolla. Eg kjenner han frå ungdomsteateret. Idunn speler jentehovudrolla, ho går 10. klasse på Ullandhaug (parallellklassa til lillebror Falke)). Denne dagen var det to nye med på «settet»; Tor G. Norås og Turid, dei speler Gisle og Aud – som er det gamle paret i filmen. Eg må seia det var stilig å hava skodespelarar som passa så bra i rollene.

5 minutt til!!!

Båten til Heng skulle gå 0730; så eg måtte taka bussen 0700. Heldigvis vakna pappa tidleg og køyrde meg ned. Då eg kom var me der alle; utanom Bjørn… Klokka sneik stadig mot båtreise, medan katastrofekjensla raste i vêret. Neste båt gjekk ikkje før 1400, dagen ville vera øydelagd om Bjørn ikkje kom med.

  • 0726*: «ÆÆææ! Me må gå no! Me rekk ikkje båten, Bjørn kjem ikkje med!»
  • 0727: Ole Magnus ringjer Bjørn. Han seier han spring for full maskin, 5 minutt vekk. Eg plar seia eg er 5 min vekk når eg eigentleg er 10 min vekk…
  • 0728: «Sniiiille, kule kaptein; kan du venta 5 minutt på ein fyr som må med?» ∗smilepent∗
  • 0729: Kaptein: «Aaaaahh, naaai, det går ikkje – blir alltid 5 minutt, så 2 minutt til – heilt til me er over 7 minutt forsinka»
  • 0730: «Kva om me seier 5 minutt, og går då same kva; sjølv om me ser han springjande på kaia?». «Huuuummm… TjaOK», svarar han.
  • 0731, 0732, 0733: Ingen Bjørn… Ingen, ingen. Helene får heller vera veninna til Idunn i filmen.
  • 0734: «Nei, dette går ikkje – me må finna ei anna løysing». «Ja, då dreg me», seier kapteinen. «DER ER HAN; DER!!! PÅ KAIA!», kjem Ole Magnus ropande.
  • 0735: Bjørn spring langs kaia. 40m. Kapteinen smiler og heiser brua medan Bjørn kjem stadig nærare. 10m. Kapteinen tek ned brua igjen og Bjørn kjem på. Båten går.

Phew.

Vassproblem…

«Ååånei, me hev ikkje vatn!», sa nokon. Ah. Kva er no dèt? Me hadde ikkje vatn i over eit døgn i Sirdalen. Same kva; Idunn stressa rundt med å fiksa det medan me byrja sjå på korleis me best kunne herpa hytta med orsakinga om å gjera det til ein betre location. Eg syntest denne filmen kunne fungera med krass ljossetting. Ole Magnus gjekk med på planen etter litt testing. I samråd med resten av gruppa fann eg ut at det var lurt å spikra sofateppene opp foran vindaugene. Då slepp me det ekle dagsljoset me ljosmeistarar ikkje alltid hugar like mykje. Då hadde me satt nye spikerhòl i veggen og som ein bieffekt fått eitt myrkt rom å plassera ljoskastarar i.

Idunn kom hoppande glad inn. Ho hadde skrudd på masse forskjelleg. Trudd at røyret var sprukke, men det viste seg å vera eit anna røyr som skulle vera slik. Men no fungerte vatnet, naboen skrudd litt på noko borte hos han – og vatnet kom. Alle var glade og tok ein trall, men gleden vara ikkje lengje i hytta. Plutseleg fullt kaos; eg høyrer vatnet fossa. Inne på badet hev eit røyr sprukke/blitt trukke frå slik at spruten står. Golvet er fort dekkja av 1 cm iskaldt vatn. Sidan ingen andre gjer det, tek eg av meg sokkane og vasser inn. Hum. Ja. Ikkje mykje å gjera her før hovudvasskrana er slått av. Men den var visst hos naboen i følgje Idunn.

Dei fortsatt å styra med dèt, medan me planla vidare på filmen. Naboen var på kaia, så dei måtte venta, men det gjekk bra til slutt (for å ikkje dra ut historia). So hugsar eg ikkje heilt kva me gjorde, men ein gong må me jo ha starta å taka opp video. Ja. Eg hugsar det fyrste me tok opp; men om eg skal forklåra alt det der så vil eg sitja til imorgon. Me ljossatte og gjorde oss klår. So filma me. I fem lange og breie. Hum. Plutseleg mista eg lysten til å skriva. Får hoppa til noko litt meir morosamt.

Eit nytt rom, ljossetting

Me skulle bruka eit gjesterom i filmen; Idunn skulle sjå etter eit teppe – då ho kjem opp står Turid der; ho som nett satt nede. Her blir Idunn skremt. I denne scena hadde me eit nytt, ljost gjesterom. Det var ikkje betre (eller verre standard, normalt sett) i hytta. Difor måtte me maskera så mykje av rommet som mogleg. Eg fann ein måte me kunne filma det på med eit minimum av rommet i fokus. Me starta finna tepper for å klina opp over vindaugene. Eg sat to ljoskastarar mot skråtaket over sengja, hang opp eit svart teppe over dette skråtaket og la meg med kamera enden av sengja.

På den måten så ville me ikkje sjå så alt for mykje av veggen bak skodespelarane (den er mørk, og eg hev dempa refleksjonen frå den andre veggen). Me ville ikkje sjå Turid/Aud sitt andlete berre siluetten hennar. Då Idunn kom inn reiste Turid seg opp, og du såg fjeset hennar. – Vel, det var iallfall litt moro og litt kreativt. Ikkje noko superbra akkurat; men det fungerte nok betre enn ei vanleg scene. Ahvel, eg vonar de får sjå filmen når han er ferdig. Er vanskeleg å forklåra utan å teikna.

Eg veit ikkje kva overskrift eg skal ha, for eg veit ikkje kva eg skal skriva om

Det der er den lengste overskriften eg har skrive på heimesida mi trur eg. Eh, ja. HEY! Eg kom på ein genial idè; istaden for å skriva kjempelangt kan eg avslutta no og få ein lesbar tekst! Wohoo! Lurt. Må ikkje alltid skriva ein stil.

Me fann ut at me hadde omtrent tak… Ah! Pizza! Eg fekk berre eitt stykke Grandiosa! Det er jo heilt enormt lite; normalt et eg iallfall ein heil pakke. Dei andre hadde ete opp resten :-( Hardt i filmbransjen. Jaja, same det. Me fann ut at me hadde omtrent take alle scenane inne i hytta. Om me berre kunne gjera resten ferdig kunne me skyta ute-scenene og seng-scenene ein anna plass nærare Stavanger.

Dessutan er det ikkje greitt å dra med seg skodespelarar seint på kvelden ut på hytter for å filma om kvelden. Store deler av filmen hender når det er mørkt; noko som har vore eit problem. Me tok dei siste scenene me måtte taka på hytta og hadde ca. ein time igjen utan noko større å gjera enn å rydda. Som forsåvidt var ein stor jobb, då.

Me tok hurtigbåten heim til Stavanger der korkje Helene eller Idunn hoppa uti vatnet. Eg gav dei fleire høve; men dei tok ikkje sjangsen. Diverre – hadde sikkert vore eit spanande bilete.

Slutt

Men no går kvaliteten på det eg skriv ned proposjonalt med kvart tastatrykk. Difor er det best å slta s tdlg sm mglg.

Hekkans bundling!

På desse hekkans Windows-maskinene må ein jo installera altslags dritt for å få ting til å fungera. Det er jo typisk. Ekkelt, men typisk. No måtte eg f.eks installera QuickTime for å få spelt av ei video-fil eg ville sjå; det hadde eg aldri trengt i Linux, der alle avspelingsprogram speler alt.

Men det store problemet med å installera slikt dritt er den HEKKANS BUNDLINGA. SATAN INNI HELVETTE; eg vil ikkje ha nokon STYGG iTunes! Det er eit pisseprogram og eg har absolutt 0 interesse av det! Sjølv om eg sit på den styggaste Windows XP-maskina så vil eg ikkje ha ekkelt iTunes i tillegg til den ekle, stygge, forferdelige Windows Media Player (som eg faktisk ikkje kan avinstallera (WTF!?)). Sataaaaaaaaan! Eg blir så SINT av å bruka Windows. Aaargh.

Eg kunne ikkje berre installera QuickTime utan iTunes, nei. No skal eg sjå om det går an å avinstallera iTunes utan QT… Best det går!

!!!

Det… GÅR IKKJE! Nei, hekkan kor glad eg er som har fridd meg sjølv frå helvette. Eg forstår sørenmegikkje kvifor folk framleis slit med det jævla operativsystemet som har så mange useriøse firma som lagar ekte drittpakkar til det. OFF.

…eg ser igjen ned på alle som brukar Windows.

Amandus, lillehammer

No er eg på filmfestivalen Amandus i Lillehammer. Dette er dagen då prisutdelinga skjer; det blir moro. Me har vore på forskjellege kurs og hatt det utruleg moro. Eg er her med Pia mi, filmen eg hjalp Johan laga.

Det er gode vinnarsjangsar; det blir moro å sjå korleis det går. Kan hende eg skriv eit litt større innlegg om turen; eg har iallfall laga videodagbok. (Må testa slikt òg)