Månadsarki: juni 2006

Aksjespekulanten Odin :-o

Ja, no har1 eg nett handla aksjer! Ja, tenk. Odin kjøpte 10 stk. aksjer i Statoil. Ikkje det at eg ikkje har aksjar frå før, men det er fyrste gong eg har handla på børs. Det kom ikkje på meir enn den nette sum av 1770kr, så det er ikkje særleg mykje. Er ikkje redd for å tapa dei; men no vonar eg Statoil går bra!

Graf, Statoil

Hehe, eg har ikkje tenkt å ha dei lengje. Tenkte kanskje om dei gjekk opp litt (slik at eg dekkjer inn tapet, eg har allereie tent 100kr eller noko, men eg må nok selja dei for noko litt lavare, og med kurtasjen (det eg betalar til Skandiabanken) vil eg tapa på å selja no) så fekk eg selja dei. Eg kjøpte dei for å testa aksjekjøp. Når Trolltech kjem på børs, tenkjer eg nemleg å kjøpa eit par aksjar av dei. Som du kanskje veit så lagar Trolltech rammeverket (QT) som ligg under eit av dei store Linux-brukargrensesnitta, KDE.

Trolltech gjev QT ut med GPL-lisensen, dette er ein open kjeldekodelisens – den same som Linux-kjerna brukar. Ideelt og godt altså. Difor vil eg gjerne få eit par aksjar i Trolltech sidan eg er ein dedikert Linux-brukar. Eg likar ikkje QT noko større, men eg trur det er fordommar. QT er visstnok eit fantastisk godt rammeverk, men eg likar enkle GTK/Gnome-program betre. Det virker som om QT og GTK nærmar seg einannan no, då. I så fall er alt bra.

Men, altså. Eg har vore på børsen og handla! Tenkjer det blir litt meir av det i komande tid. Eg skal tapa masse pengar på børsen, wohoo!!! :D

1 Eg trur eg byrjer skriva «har» i staden for «hev» igjen. Eg må forska meir på skilnaden på «hev» og «har». Må sjå kven som er best, sjå kva Aasen helst bruka. Dessutan er jo diverre «hev» utanfor normalen, noko som er leit (spesielt om det er rettare å bruka enn «har»!)

På Kviteseidtur med Rebecca

I helga var meg og Rebecca på tur i Kviteseid. Der var det kufestival og kjempemoro! Eg storkoste meg – kjempeherleg å vera på tur åleine med Rebecca. Eg vonar me kan gjera det oftare.

Etter ein herleg køyretur over Suleskar til Kviteseid kom me til morfar sin hybel. Me helsa på han og fekk nøklane. Kom oss inn i det vannskada funkishuset og fann ut at det berre var eitt rom ledig. Det var fyllt opp av pappesker med ei lita dobbeltseng heilt på sida. Eigentleg er det ein sofa, men fungerer som båe.

Elles var det dritvarmt oppe i andreetasjen kor alt utanom badet er. Me måtte opp med vindauge overalt. Me sov gjennom natta og eg vakna i 5-tida – Rebecca var óg vaken, så me starta snakka og kosa oss. Det var heeerleg, kvit seng, fuglane song utanfor, ljoset frå sola skein inn og alt var kjempeherleg.

Rebecca et ostebrødRebecca i Kviteseid

Etter ein dusj sat Rebecca seg ned med pianoet. Det var kjempestilig ljos – så eg tok bilete. Det gjorde eg fleire gongar på turen. Tok ikkje bilete av stort anna. Sjå på galleriet. Eg hev ikkje tid til å skriva meir. Sjå på bileta :-)

Meg og Lab til Kviteseid!

Endeleg skal me på ein skikkeleg tur, meg og kjærasten min Rebecca. Me var jo på Amandus-tur, men det var jo ikkje tur-tur. Det var festival. Det er rett før eg set meg inn i bilen for å starta på den lange turen til Kviteseid. Me skal klippa plenen og helsa på morfar utanom å sitja lengje i bilen, sjølvsagt. Vonar det blir moro.

Kviteseid er ein flott plass i Telemark. Mamma vaks opp her og hennar foreldre har budd på same plassen sidan. No er mormor daud og morfar flytta inn eit par hundre meter frå det arkitektteikna funkis-huset. Det er ein butikk i det, – men i vinter var det ein vannskade; så heile huset er meir eller mindre ribba for ting og tang no. Eg anar ikkje korleis det ser ut der lengre, blir moro å sjå.

Eg kjenner meg og Rebecca byrjer få eit litt meir ekte forhald – det er godt å vita at det ikkje treng vera leikeforhald lengre. Etter 8 månadar (som me no hev vore saman) er me ikkje blinda av å berre vera saman lengre. Så me kan konsentrera oss om anna enn å berre gjera typiske kjærasteting (slik ein ikkje gjer med andre). No kan me gjera fleire ting som er genuint kjekke òg. Dessutan tek me heller opp problem istaden for å gå å tyggja på dei.

Uhm, men, eg må på do – så dra. Ugh, sikkert rush no. :-(

Forresten, eg veit det var ei minioppdatering. Men slik er det no ein gong, eg er ikkje så aktiv på å skriva for tida. Desto meir tid til anna ^^. Eg oppdaterte forresten av di eg såg Tor Eirik endeleg hadde fått litt inspirasjon.

Månadens video: Videodagbok frå Amandus

Eg skall prøva starta noko nytt. Kvar månad rundt den femte skall eg leggja ut ein video. Fyrst ut er videodagboka frå Amandus. Meg, kamerat Espen og kjærasten min Rebecca drog til Amandusfestivalen i Lillehammer for å representera ein film. Eg laga ein 6 minutters lang versjon av turen; sjølv om eg hev 2 timar og 30 minutt med råstoff.

Eg hev tenkt å laga ein podcast (ein RSS-feed) av videoane, men hev ikkje gidda finna ut korleis endå. Trur eg lagar dei for hand, gidd ikkje stressa med å finna eigna program til det. Er jo XML, enkelt. Eg veit ikkje heilt kva eg skall skriva til desse videoane, kanskje ikkje for mykje. Kom med forslag. Men før den tid; her er videoen:

Videoen er i Ogg Theora (eitt FRITT videoformat). Du kan lasta Amandus-dagboka ned, men må ha ein avspelar som VLC eller liknande for å sjå han. Avspelar som er bruka er GPL-a Flumotion Cortado Java applet.

Om eg får tilsaman 10 fornuftige kommentarar på dette, skal eg leggja ut heile Mmmmmbop-songen til meg og Espen. Eg fekk over 10 gode kommentarar, så her er heile songen: Odin og Espen syng Mmmbop (Ogg Vorbis).

Oppskrift for møyre føter

Etter eitt minutt får eg sting. Det er absolutt ingenting å stoppa for; det er jo komisk tidleg. Eg las ei programmeringsbok – ikkje spesielt spanande, men ho kravde tidvis konsentrasjon. Den lange sletta går eigentleg raskt, eg tenkjer på haiking og slikt. Framleis lang veg.

Eg såg ikkje bussen før han var rett framfor stoppet. Var irritert før eg fann ut det var min feil. Beina kjennast utruleg tunge mot asfalten. På busshaldeplassen tenkte eg på Oxford. Der hadde det vore ein utfordring; eg hadde handla med ein gong. Det gjorde eg no. Jogga heim frå Røyneberg/Sola skulle vera fullt mogleg, det er berre å vilja.

Ein halvtime seinare slit eg opp Ullandhaugsbakkane. Er over halvvegs, men er òg på den vanskelegaste etappa. Eg fokuserer på musikken. Miksen. Lever meg inn i det rike ljodbiletet. Så herleg å høyra på detaljane, stereo-effekten og dybda. Elvira Nikolaisen er flott å høyra på slik. Eg gløymer kor trøytt eg er – det er òg vitsen; fokusera på noko anna.

Med ein viss triumf glir eg over toppen på Ullandhaug. Eg hev jogga heilt hit utan pause. Eit storfelt utsyn1. Resten av turen humpar eg ned i vegbanen. Endeleg innanfor dørene slappar eg av og tek meg fleire kalde glas mjølk og farris.

Joggeturen tok 45 minutt.

Fotnotar

1 Storslege utsikt over Ullandhaug, ein ser heile Stavanger. Eg ville bruka litt mindre bruka ord.