Nei! Låst ute av bilen!

Bakre sete i bilen brote oppTo nyklar til bilen, éin til bagasjerommet – det er alle nøklane som finst til Toyotaen. Alle desse tri låg og gassa seg i bagasjerommet på Toyotaen inntil ein halvtime sidan. Phew. Eg er svett og sit deilig og naken foran datamaskina etter ein fantastisk dusj. Det var ein slitsom operasjon å få nøklane ut igjen.

Ny film; «Dolls of Today»

Helene hev skrive eitt nytt manus. Denne gong til konkurransa The Cube of Ibsen, der fyrstepris stikk av med 20.000 (det var den me skal ha, (haha, liksom!)). Tri dagar før eg stakk til Kroatia spurde ho meg om me skulle laga han på desse tri dagane. Åneidadu, det gjekk ikkje. For stress – og eg hadde ei kamera. Det hev eg no, og desse få dagane før eg reiser til Oslo (3 dagar!) skulle me liksom få dette ferdig.

Meg og Helene hadde vore åleine på Breidablikk – ein gamal plass på Eiganes i Stavanger – og filma ei superminiscene (som blei dritkul! :D). Då me kom opp til bilen, glade og lukkelege for at me klara taka scena på under eitt minutt (heile greia tok vel til saman ti minutt med omskift, rigging og alt!) + at det blei kult klara eg gjera noko kult. Hum. Ja, eg hadde då på meg dress – så hadde nett byta frå dei andre kleda. Då eg gjekk ut i bilen merka eg at eg allereie hadde bilnøklar i lomma i dressen – men eg hadde òg dei andre nøklane i handa. Jaja, unormalt å hava båe ekstranøklane og dei vanlege med seg – men eingongstilfelle er eingongstilfelle.

Helene bar kleda mine opp, eg låste opp bagasjerommet, slapp alt eg hadde i hendene oppi – ho slapp mine klede oppi og så slo eg han igjen. Så var det berre å setja seg inn i bilen å køyra. Trudde eg. Men ikkje lengje.
«Huuum, kor blei det av nøklane? … Heh, eg trur eg låste dei inn i bagasjerommet! Ehhm. Huum.» (startar å riksa på bagasjerommet).

Ein super innbrotstj… eh, innbrotsmann kjem!

Nokre minutt seinare fresar ein sprek Opel inn foran Toyotaen. Pappa hopper effektivt ut til unnsetning. Han kleiser eit «verktyskrin­» på asfalten og gliser opp mot Helene.
«Eehhh. Kva du gjer når du ikkje underviser», ymtar ho frampå. I verktyskrinet ligg ymse reiskapar som pappa har samla på oppetter åra han hev hjulpe folk å opna bilar. Det virkar som Helene trur det ikkje berre er for å hjelpa folk at Skjalg hev arsenalet sitt.
«Tak tida!», seier han med sola så sterkt reflektert i tennene at det er vanskeleg å ikkje mysa. Eg dreg fram klokka og hugsar godt forrige gong me gjorde dette – då tok det fira minutt for han.

«Hm. Eg er ikkje sikker på om nokon av nøklane ligg inni kupéen», mumlar eg, men ingen høyrer meg visst. Pappa brekk opp døra med skrujernet og firer ned den trufaste ståltråden honoms. Ser ut som om han hev fått ny, forresten. Eg forklarar Helene at tjuvar ikkje bryr seg om å bryta seg inn i bilane på slike sofistikerte måtar; dei knuser berre vindauget. Mobiltelefonen min teller tid, og pappa spør om eg kan halda skrujernet, slik at han kan konsentrera seg meir om det andre. Jadå, etter litt om og men klarar eg det. Pappa har tydeleg tidspress, klokka er over tvo minutt no – fleire gonger hev det vore rett før han fekk opp døra. Forandring av taktikk.
«Eg prøver motsett veg», han dreg «tråden» opp igjen og bøyer han motsett veg. Fikler nedi. Ahh. Nesten! Han prøver igjen. KLIKK! Mahaw! Oppe! 2:55, tok det.

Eg kastar meg med hovudet fyrst inn i bilen. Hyym. Ingen nøklar. No står me der igjen. Bakparten er mykje verre å få opp. Me prøvar diverse ting. Pappa fyk stadig fram og tilbake – eg blir i same humøret og forstår at det er viktig at me gjer alt så fort som mogleg. Eg merkjer at ein kan nå inn til bagasjerommet om ein bøyer putene bak i bilen. Det er eitt lite hòl der. Men putene sit fast, ein kan ikkje dra vekk heile seteryggen. Rotet oppå sjenken i vindauget bak blir fort rydda. Pappen blir rive opp – no startar me øydeleggja inventaret i bilen. Eg følgjer eksempelet og riv laus bak, desperat for å finna eitt større hòl til bagasjerommet. Det finn me.

Bakre sete i bilen brote opp

Hum. Så, korleis? Eg får akkurat handa mi nedi.Svetten renn nedover ryggen, det er steikvarmt i bilen og eg stresser som ein mongo inni han. Etter eitt par minutt i blinde finn eg det eg leiter etter. Ahhhhh. Genialt! :-)

Typisk at det skjer når me skal filma. Skjer alltid noko piss. No må eg eta, så er det meir filming ( ugh :s ).

4 tankar om “Nei! Låst ute av bilen!

  1. Rebecca

    Hahahah! Cube of Ibsen! Og jeg som trodde du sa Qubervipsen! :D Hahahahahahahahahahah, nå tok jeg’n!

    Off, hørtes stress ut. Mamma og pappa klarte å låse seg ute fra hotellrommet på Mallorca, men det var vel ikke så ille. Tok ikke mer enn 5 minutter å gå ned i resepsjonen og få en ekstra nøkkel ;)

  2. Skjalg

    Ha, ha… det var eitt greitt oppdrag. Er det nokon som får eit slikt problem så er det bare å ringa….

  3. Simon

    Hihi. Har hatt to episoder med folk som har låst nøklene inne i bilen/mistet dem i sommer.

    Han ene hadde klart å låse nøklene inne i bilen mens bilen stod og gikk på tomgang. Han var ekstra tøff. Den andre personen hadde visst mistet nøklene sine og trengte derfor hjelp til å få opp bilen fordi han hadde ekstranøkkel der. Da vi kommer ut til bilen så står nøkkelen i døra på bilen. Han ble litt flau.

    Hadde også en vindusknusing på fredag. Tullingen stjal en mobil. Idiot.

  4. Odin

    Simon: Heey! Long time no see! :D Det med vindusknusing ja, er berre å lesa «lenkja eg la i innlegget»:http://www.velmont.net/2005/04/30/knust-bilrute/ – så er det nett det same. Men då var det ikkje ein mobil av verdi nokre-tusen, nei, då var det for 60 kr!(!!!).

    PS: Eg veit du hev lese han – trufast og gamal god lesar som du er ;-)

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg.