Månadsarki: september 2006

På Ping heile natta

Siste t-bane er gått. Siste buss er gått. Morten er gått. Med andre ord, siste mogleik for å koma til byen er vekk. Siste mogleik for å koma heim er vekk. Og siste (gode) mogleik for å koma seg ut or bygningen er vekk. Så, eg får vel berre bli her Ping heile natta, då. Her er det i det minste sofa, farris i kjøleskap, store høgtalarar, musikk, videoprosjektor og anna digg då. Så det skal ikkje bli noko stort problem. God natt!

(Eigentleg ikkje, eg tenkjer eg skal jobba litt fyrst ;-) )

Grünerløkka til Blindern

Når eg skal til Blindern tek eg buss fyrste etappe. Etter det trikk og så beina. Eg brukar beina på veg opp til bussen óg – slik eg nett gjorde for nokon minutt sidan. Det er ein herleg dag i dag. Sola skin og eg såg ei lita jente som absolutt skulle over gjerdet til bedet mdan foreldra hennar absolutt ville gå vidare og babla til ho på arabisk eller noko. Det fekk meg til å smila. Bredt.

Eg tenkte framleis på det då eg såg bussen køyrde forbi og stoppa på vegen som krysser gata eg gjekk i. «Hekkan». Eg gjekk i stadig same tempo. Ville ikkje rekkja han lell. Då eg kom nær nok krysset, såg eg han stod der framleis. No er det vel rett før han køyrer ut, tenkte eg. Men det gjorde han ikkje. Eg skynta meg over vegen og såg han blinka ut. Bakre dør var stadig open, men 10 meter vekk. Eg tok tvo raske skritt framover, før eg såg at slaget var tapt.

Eg trippa framover litt skuffa då døra heilt framme plutseleg opna seg. Haha, då blei eg glad :-D «Tusen takk», sa eg då eg hoppa inn og reiv opp busskortet. Det der satte ein ekstra koseleg spiss på dagen. Eg likar verkeleg det kollektive tilbodet her i Oslo.

Dette var frå då eg budde hjå Synnøve

Eg hev fått tildelt hybel!

Bjerke, stundenthybelJepp, då var ventetida over. Eg fekk epost frå SiO (studentsamskipnaden) for litt sidan om at det var ~30 ledige hyblar. Eg svara med ein gong, men fekk ikkje hybel. Men så, fire dagar seinare fekk eg tilbod på Bjerke studentby. Eg kjem truleg ikkje til å bli buande der (ingen internett), men no er det mykje enklare for meg å byta buplass sidan eg er inne i systemet!

Det var ganske moro, – etter eg hadde vore heile natta på IFI dro eg ned til Blindern. Der fann eg SiO, tenkte eg endeleg kunne stille dei opp til veggen på at eg ikkje hadde fått svar, trass kor rask eg var med å svara. Ho beklaga, men visste ikkje kvifor. Kan jo like godt sjekka deg, eg sa eg Omdal på etternamn, men ho fann meg ikkje. Ho søkte på bursdag, og fann ut at eg heitte Odin Omdal Hørthe. Hadde gløymd at eg gjorde det den vegen – eg lurer nemleg på om eg skal byta namn til Odin O. Hørthe. Eg hev tilogmed skaffa meg epostadresse til det. Problemet er at eg mistar alle folka som automatisk kjenner meg av di eg er søn til Skjalg Omdal. Og det er ganske mange – iallfall i filmmiljøet. Men kan jo alltids ikkje vera giddalaus og seia heile namnet mitt når eg møter slike folk ;-) Nett no seier eg ofte Odin Omdal, når eg pratar med folk eg ikkje møter igjen.

Ho fann meg og såg undrane på skjermen – «men du hev jo fått tilbod!», sa ho. Å? Eg var heilt fortumla, men veldig glad. Ho fann fram kontrakten og eg skreiv under. Eg hev ikkje betala endå, tenkte eg kunne venta til fristen som er imorgon. Det er då eg får hybelen og, onsdag 6. september. Eg stakk og gjekk på matteforelesing. Det var veldig basic, han gjekk berre gjennom oppgåvene i boka! Vel, dei klarar eg fint sjølv, takk! (Utanom ei oppgåve, eg hev endå ikkje fått rett på han—eg må få nokon til å hjelpa meg). Eg var ganske trøytt etter natta på IFI, men blei meir vaken då eg gjekk til Ping. Der sjekka eg eposten, og lo’ behold: eg hadde fått tilbod om hybel! (w00t?)

Bjerke, stundenthybel

Ganske god timing, – medan eg gjekk bort for å snakka med SiO, så hadde eg fått tilbod frå dei. Så når ho sjekka meg opp – så fann ho dette tilbodet! Hadde eg vore fem minutt før – så hadde eg ikkje fått vita at eg hadde fått tilbod av ho. Hahah. Så moro. Jaja, – men no ventar eg på å flytta. Det blir moro. Hev vore bra og budd med Synnøve, men no er eg klar for å rota i eigen hybel. Wohoo! :D

Inne her på IFI, heile natta og meir

Det er ein konspirasjon. Eg er låst inne i Informatikk-bygningen, ikkje berre inne i bygningen – men inne i ein liten del av han. Her fins ikkje anna enn Coca Cola. Eg som ikkje liker Coca Cola. Eg liker ikkje Cola generelt, faktisk. Og så mat, då. Ingen. Elles umogleg å koma ut. Jodå, eg kan utløysa brannalarmen, men så slem er eg ikkje. Hadde sikkert berre sett meg i masse problem same kva. Semesterkortet mitt ligg truleg i posten, hadde eg hatt dèt hadde alt gått bra, men ikkje no – nei.

Hum. No hev eg sitte her utruleg lengje. Lat meg sjå.

odinho console Sep 3 14:14

Tja. Sidan det no er 4. september, og klokka er 07:14, vil det gje: 17 timar. Hum. Sjølvsagt hev eg vore vaken heile tida. Eg hev lagt inn SDL, pygame og pyOpenGL. Eg hev nemleg fulgt med på PyWeek. Snakka masse med dei som er med òg. Gjeve litt tips mellom anna. Tja. Og så hev eg koda på Stavanger Casting. Ganske lengje og mykje faktisk. Lengje i tid ihvertfall. Rart med det, eg koder nokre liner – ser på klokka. 4. Koder bittelitt til. 5. Wow. Heilt utruleg kor raskt tida går. Eg hev sikkert gjort 3 timer effektivt arbeid på 17. Men så hev eg gjort masse anna i tillegg då. Eller, noko iallfall.

Det hev vore ganske einsamt her på terminalstova i natt. Eg hev jo vore åleine, hadde nokon andre vore her kunne dei jo ha sluppe meg ut. Men det kan eg ikkje sjølv. Nei, for dørene er låst frå båe sidar her. Ein må ha kort for å koma ut. Eg hev ikkje kort. Midt på natta, sånn ca (er ikkje så farleg med tida) var eg særs svolten. Tingen er/var/whatever at eg ikkje hadde ete anna enn frukost. Har ikkje ete anna enn frukost. I går. Så, eg var litt svolten.

Litt tidligare på dagen så kjøpte eg faktisk ein chai-te på Deli de Luca. Den var enormt god! Eg hadde ikkje peiling på at du kunne få så god te ut av ein automatisk te-lagings-boks. Så tok eg trikken til UiO, blei søkkvåt. Regna kattar. Eg gjekk rundt på mange av bygningane og blei våtare og våtare. Fann ingen opne. Til slutt gjekk eg til SV (samfunnsvitskapleg). Der fann eg ei pc-stove. Men eg fekk ikkje logga inn, visstnok. Eg fann ei gamal maskin i kroken, den kunne eg logga inn på (av di den køyrde terminaltenar, i staden for å vera lokal – for dei som forstår slikt). Den var gamal og drit. Pissepc, var umogleg å arbeida på (backspace fungerte ikkje i PuTTY). Til slutt høyre eg Morten var på IFI. Ah. Eg drog opp, stadig meir blaut, og kom inn på IFI. Kl 14 ca, visstnok. Då hadde eg allereie hengt rundt på det sundagsstengde universitetsområdet lengje.

Same kva, eg var svolten og eg ville ha sjokolade. Men som du allereie veit; det gjekk dårleg. Det er ein hekkans glassdør med ein stygg kortlesar, som ein kan sjå ut på fellesarealet. Det fellesarealet kor det er mange sjokoladeboksar. Der du hev fleire val enn Coca Cola. Ahh. Skulle ha vore der. Men, nei. Så var eg jo kjempesvolten då, og tørst. Jaja.

Det var ikkje lett å trykkja på maskinen for å kjøpa den fyrste cola-flaska eg hev kjøpt på, hm, 3–4 år. Velvel, vanskeleg var det jo ikkje akkurat. Eg tenkte «Helvette heller» pluss ei liste assorterte (men velvalde) bannord og hadde det litt psykisk vanskeleg. Menmen, så kom driten ut og eg opna opp. Typisk at halve driten bruser over og kjem på golvet. Kliss. Så kjem det, ja. Det smakar jo seriøst ikkje godt? Eg forstår ikkje meg sjølv, eg pla elska denne drikken. Eg pla drikkja det dag ut og dag inn. Opptil fleire liter. Akk. Vonar berre ikkje eg blir hekta igjen av ei heil flaske.

Var ikkje noko problem, heldigvis. Smakte ikkje stort betre mot slutten. Altså, eg meiner ikkje at det smakar vondt – men det smakar ikkje akkurat godt heller. Eg foretrekk mjølk foran cola kvar dag (som er rart, om ein tenkjer på at før, då eg lika cola, lika eg ikkje mjølk). Jaja. Eg sat meg no ned og fortsatte så smått med dei små tinga. Byrja bli kaldt. Hm. Gjekk vel ein time, og så måtte eg på do. Hm. Meir på do, og endå meir. Eg hev det med å berre sitja og pressa på blæra når eg må på do. Gidd ikkje reisa meg. Men til slutt måtte eg. Vil heller reisa meg enn å få blaut bukse. Med blaut bukse hadde eg sikkert blitt endå kaldare enn eg allereie var. Jaja, kanskje litt varm i byrja – men det plar dabbe fort av. Kjenner til det.

Nåvel, så var eg på jakt etter do. Eg hadde ikkje gløymd den lille verda eg hadde tilgang til. Eg gjekk bort til glassdøra og rista i ho for n-te gang. Neida, ho gav ikkje etter. Ugh. Er det ingen do her? Eg lurte på kva eg skulle gjera. Måtte vel bruka cola-flaska til å halda meir enn berre cola. Hm. Men så gjekk eg inn ein plass eg ikkje trudde det var noko, og det var det handicap-dass. Som passa meg bra, sidan mobilliteten min er eit ganske stort handicap for tida. Det blei ikkje mykje jobbing. No går klokka stadig mot 0800. Då opnar dørene seg. Eg skal vel eigentleg ha plenumsrekning i matte – men. Hm. Eg veit ikkje heilt. Det er ikkje slutt før 14. Då er eg sikkert heilt utkøyrd. Får nok ikkje med meg noko heller. Like greitt å stikkja heim og sova.

Jaja. Eg høyrer folk utanfor. Eg kan sikkert snika meg ut no om eg vil. Men eg vil heller prøva å koda litt vidare. Bør få ein fungerande versjon av skodespelar-innlegginga no som eg allereie hev bruka så lang tid på det. Hehe, eg er slik herleg svimmel i kroppen. Det er ganske deilig. Hm. Mat, ja. Kanskje eg skal eta frukost når eg kjem ut. Er ikkje svolten no, eigentleg – så eg let det heller venta. Får eta når eg ikkje treng stressa for å få tak i det. Ja, men no skal eg ikkje skriva meir piss. Stakkar du som måtte lesa dette. Men. Jaja.

Djuuuupt pust. Ahh. Ja, då går eg vel om ein time, då. Kjenner eg byrjer bli trøytt no…