Månadsarki: oktober 2006

Kalde tider

Det er dritkaldt når eg står på Sinsen t-bane og ventar på banen. Dritkaldt. Hekkan, eg trudde det var Stavanger som var gufset med vind og greier. Her er det dritkaldt, pluss vind! Brrr. Eg står og speidar opp på jarnbanen medan eg ventar. Dei går parallelt. Eit lokaltog går forbi. Det er noko rart med det. Det kjem nærare og eg ser det; taket er fullt av sno! Ikkje kome noko her endå, men det er visst kome sno i omland.

Norsk Esperantoungdom i kunstprosjekt

For nokre dagar sidan var eg på toget til Oslo (frå Høybråten). Eg fekk ein telefon frå Norsk Esperantoungdom (NJE). Ein kunstnar (Bård Ask), som var særs interessert i Esperanto vil taka bilete av medlem i NJE. Han vil manipulera og fiksa dei opp. Dei vil få ein sterk målerisk kvalitet. Diverre trur eg ikkje eg hev tid til å vera med, fyrste gongen dei tek bilete er eg på LST-møte (Landstyret i NMU), neste helg er Rebecca på vitjing – og me skal på «Raske menn»-framsyning. Men hadde vore jysla løye å vera del av ein utstilling!

Innlegg tvohundre, fly til Stavanger

Phew! Jammen bra eg fann ut eg skulle koma tidleg åt flyplassen i dag! Ikkje berre tidleg, men ekstremt tidleg. Ein time før avreise. Då eg kom opp i reise-hallen var eg møtt av eit horribelt syn; endelause køar foran sikringssjekken. Sjølv med mi ekstremt gode tid vart eg forferda. Tenk om eg berre hadde hatt mi normale, dårlege tid!

Dette vart skrive 20. oktober

Forresten er dette innlegg 200, om dette er det fyrste eg skriv over (det er 200, ja, eg hev unngått å skriva eitt innlegg til av di eg ville hava dette over som nr. 200, av ein eller anna teit grunn). Eigentleg skreiv eg nr. 200 i går (no lengje sidan) – om at boka mi var full – men eg hadde hastverk med å rekkja siste t-bane og gløymde dimed å lagra. Det handla ganske enkelt om at boka mi var full, pluss utruleg mange digresjonar og småhistoriar. Grunna den fulle boka skreiv eg innlegget rett på nett – ganske annleis enn slik det hev vore i det siste. Eg kjenner små historier er enklare å skriva i den lille boka. Hev ofte skrivekick og historia ferskt i minnet då. Plar verta betre historier enn elles. Hadde eg ikkje hatt boka, ville eg ikkje gidda å skriva historiene då eg endeleg kom til ein datamaskin.

Dei siste tvo dagane, då boka hev vore full, hev tri forskjellege småhistoriar surra kort i hovudet. Ferdige med full tekst, men no er alt gløymd. I dag til morgonen hugsar eg (tilnærma) ei kort line eg hadde i hovudet; «Inne i blokka manglar me vatn, men utanfor høljar det ned». Noko slik. Litt seinare var eg på ein pinlig enkel matteforelesing. Ærleg talt, me hadde det same for tvo dagar sidan. Då bruka me tvo timar på noko me burde ha bruka maks èin på. Så kjem eg på ny forelesing med tvo nye timar til med derivasjon! Nyhende til verda; derivasjon er sørenmeg dritlett! Likevel brukar foreleserane usakleg mykje tid på det. Eg blei irritert og stakk frå forelesinga.

Så tok eg toget til Gardemoen og vart overraska. Etter ei lang tid i kø kom eg fram til sjekken, ut med datamaskina og alt metall i jakka. Ei dame ville «bodysjekke» meg, noko eg gav ho løyve til å gjera medan eg fortalde ho det strengt take heitte «kroppsvisitt» på norsk. Dette tok lang tid. Ho var særs nøye for å seia det slik, med ein fing ned i bokseren og rundt strikken. Visste ikkje dei pla vera so nøye. Skorne mine peip. Eg måtte tilbake og senda dei òg gjennom maskina. Så etter endå lengre tid var eg klarert. Ikkje rart det var ein enorm kø dobbelt so lang som køsystemet deira eigentleg taklar.

No landar snart flyget og eg startar ei jobbhelg i Stavanger. Forresten omsatte eg (retta ;)) Norwegianreklamen på flyget. Mohahahahawhawhaw. Eg var i Stavanger og fekk jobba mykje. Det var moro. Men no er eg attende i Oslo.

Forresten hev eg skrive lite på sida av di eg ville at dette skulle verta #200. Eg hev eit par tøffe innlegg i boka.

Mi oppvaking

Utruleg løye. Kvar einaste, bidige dag vaknar eg opp eitt kvarter før ringjeklokka ringjer. Eg står opp forskjellege tider kvar dag, men opnar augo og ser på klokka eitt kvarter før mobilen lagar stygge ljodar lell. Dette gjeld når han står på 7, eller til dømes 11. Men i dag vakna eg for tidleg. Det var berre av di eg trudde mobilen var satt til 0900, og ikkje 0915.

Må vel berre vera den biologiske klokka som fungerer særskild bra i det siste. Eller kanskje berre nett slik han er meint til å fungera. Same kva; kudos kropp!

Litt lengre enn venta

Eg går inn på Ping. Må få betalt desse tri rekningane. Eg sjekkar eposten og bloggane eg fylgjer med på. Plutseleg er heile dagen gått. Bussen heim er gått. Eg sit oppe til kl.5. Les på ymse. Står opp kl.10, loggar inn på pcen igjen, sit til 16. No er eg svolten. Lengje sidan ekte mat. Eg et med Johan på Fredrikke.

Ned til pcen igjen. Eg sit. Klokka vert 0:00. Finn ut eg lyt rekkja siste tbane+buss heim i dag. Morten blir med. Eg går ut døra etter å ha vore på Ping i nesten 36 timar i strekk. Faen, tenkjer eg. Seier det òg. «Faen». Dette kjem eg på sekundet eg går. Morten hev nett lukka døra og går rett bak meg. «Eg gløymde å betala rekningane. Heile grunnen til at eg kom».

Jarle Fagerheim hev skaffa seg ny blogg

Min gode ven Jarle Fagerheim hev skaffa seg ny blogg. Dette gler meg, sidan Jarle seier veldig mykje fornuftig og skriv godt. Eg hev endå ikkje prøvd, men eg ser fram til å skriva ein tekst på høgnorsk. Slikt eit systematisk og herleg språk! Elles driv eg så smått på med å lera meg Esperanto-språket no. Kanskje eg kan dra på konferanse neste sumar?

Var oppe heile natta og vakna til godt statsbudsjett

Tja, litt rar tittel. Men poenget er at eg sat oppe i heile natt og gjorde INF1040-oblig. Eg er framleis ikkje heilt ferdig; så det må eg bli. Kl 06:00 la eg meg, og vakna av Kristin Halvorsen som la fram statsbudsjettet. Her var mykje bra! Eg må seia eg fekk fornya tillit til regjeringa no. Dette her er bra!

Av kule ting kan eg nemna auka stønad til open kjeldekode og opne standardar, ganske enkelt fantastisk! Som eg skreiv på digi sine sider:

Superbra! Dette her hev me venta på. No vonar me berre dei standardiserer på ODF (OASIS OpenDocument) og ikkje det «tulle-opne» dokumentformatet til Microsoft (det nye XML-formatet). Me må koma oss vekk frå at staten låser seg sjølv inn i eit Microsoft-hjørne – og gjer livet vanskeleg for alle rundt i same slengen. Det lyt ikkje vera naudsynt å hava Windows for å vera del av samfunnet lengre. Forresten var det vel Høgre som starta dette her, – bra jobba Høgre! Og godt gjort raud-grøne regjering som endeleg løyva pengar til å kunne gjera det. Eg hev von om ei ljos framtid :-)

Elles, av andre kule ting, kjem auka løyvingar til breibandsutbyggjing. Dette er godt, sidan eg kan tenkja meg å flytta ut på landet om eg tek ein IT-jobb seinare. Kan starta mitt eige føretak på landet. Hadde vore dritkult. Dei hev gjeve skattelette for dei med lite pengar, og auka skattar for dei med mykje. Kjempebra! Slik vil me hava det i Noreg. Masse bra altså, men eg mista interessa for det litt no. Fri programvare-delen var det som eg likte best!

LoveIT og Høgre, open kjeldekode fram!

Med det: i går sat eg og surfa litt. Kommune-noreg hev fått ei ny nettsideløysing som hev open kjeldekode. Superbra, det ser tøft ut òg. Frå der surfa eg vidare, og kom til Høgre sine sider. Eg må seia dei er utruleg flotte, og veldig godt laga. Dei brukar Emnekart som er ein ISO-standard for det meste utvikla i Noreg. Den gjer nettstadene meir oversiktlige og betre å bruka. Eg såg litt meir på det og fann ut Høgre hev bygd sidene sine på den opne kjeldekodeplatformen Zope. Som dei seier det sjølv:

Høyres Hovedorganisasjon benytter i stor grad Linux som serverplattform, samt alternativ programvare. Vårt publiseringssystem er også basert på åpen kildekode og driftes på Linux-servere.

Du kan lesa meir om Høgre og open kjeldekode på heimesida deira. Dei er mot Microsoft sitt monopol, meiner det ikkje er bra for fridommen og konkurransen. Eg må seia eg er røynleg glad i Høgre på dette feltet. SV og venstresidepartiene meiner det same, men SV hev ei ekkel, propitær løysing og køyrer nettsidene sine på Windows-tenarar. Æsj! RV brukar BSD… Typisk RV, hæ, skal alltid bruka raraste ;-) Men det er jo ope!

Så, ja, det var ei positiv politisk vitamininnsprøyting i kvardagen.

Forseintkoming til fly, normalt sett ikkje lurt

Faen, faen, faen! Eg sit og ventar på T-banen og er alt for seint ute til å nå flyet mitt til Stavanger. Faen! Eg fekk eit sjokk tidligare på kvelden og trudde eg var for sein. Det var eg slett ikkje og tenkte eg måtte gjera meg ferdig med matte-obligen i staden. Det er jo forsåvidt litt lurt, i og med at eg stryk om han ikkje leverast imorgon. Sidan eg dreg, iallfall teoretisk, i dag må han dimed vera fordig no. Aaaargh. Faenskap.

Ei vonlaus ferd

Ein halvtime til flyget tek av. Og eg er på Majorstua (kom på T-banen nett)!? Argh. Kvifor syg eg så i å halda styr på klokka!? Ingen sjangs at eg rekk det. Likevel prøvar eg. Off-off. Fyrste gong eg fekk ah-flyet-sjokk var faktisk ganske bisarr og morosam. Om eg får bruka slike fæle ord i denne forferdeleg vonde og triste stund. Oi! Jernbanetorget! Spring!

Neeei! Neei! Nei!! Satan i helvette satan! Klokka: 21:16. Neste flytog: 21:25. Eg spurde NSB-mannen kor lang tid det tok… 20 minutt! Eitt minutt tidligare og eg ville kome fram 21:35. Altså 15 minutt før, i god tid. Med dette kjem eg fem minutt etter flyget hev gått! Ingen sjangs. Ikkje i havet. Akk. Eg er ikkje lei meg, men sterkt irritert. Ruteheftet eg sprang og henta viser at lokaltog er inga redning.

Skjermane på flytogsplassen viser flytider

Går ned til flyttoget. Veit ikkje kvifor, men det er min siste sjangs, så eg må sjekka. Der står toget. Timetabellen. Faen. Argh. Eg snur meg og les flygetabellen på skjermen der. Stavanger… ny tid 2230. HÆ!!? Kva!? Ja!! Ja! D-dddd… SK? Neei! Det er jo SAS!! Eg ser nedover på tabellen til mitt fly. Stavanger 2150… Ny tid… Ny tid? … Ny tid! Wow!!! Ny tid! Ny tid 00:20! W00t! Wow! Supergildt! :D

Trur eg aldri hev vore glad for ein tri timar lang forseinking. Eg gliser som ein unge i eit skip av bringebær. Nei. Endå meir! Heilt sjukt. Heilt bak mål. Heilt utruleg. Heilt typisk min flaks med min faste «Det ordnar seg og leier alltid til noko betre»-haldning. Det er sørenmeg utruleg. Eg hadd etenkt å vinkla denne teksten inn positivt i slutten – for sjølv i djupaste mørkret kjende eg dei positive undertonene syngja i sjela. Ganske fantastisk. Men det tyder ikkje at eg ikkje hadde det ganske jævlig medan det stod på. Det var kanskje difor eg blei så usannsynleg superglad då eg såg ei von i flytidene. Eg smilte med heile andletet og sa nokon flotte ord høgt.

«Neei!??», med eit digert smil og ymse anna. Lukkerus, total lukkerus. Eg var heilt fjern. Heilt svevande. Eg ante ikkje det kunne vera så fantastisk. Men det var vel berre ikkje slik som hender i røynda. Eg såg på skjermen, gjekk i sirkel. Gliste til alle eg såg. Eg ville fortelja dei om det. Eg fann ut eg skulle det. Endra meining då eg såg kor opptake dei var. MEN, eg måtte seia det til nokon. Eg sjekka skjermen ti gonger til før eg gjekk mot sitjeområdet. Der måtte det vera folk. Eg sat meg ned med tvo militærgutar som snakka. Utruleg kor opptake alle var. Etter ei stund kunne eg ikkje dy meg og fortalde om lukka mi. Trur det var godt eg gjorde det etter dei mystiske glisa eg gav. Eg blei sitjande og drøsa med dei ganske lengje. Ein og ein halv time. Kjempekos.

Toget til gardermoen

Noko rart hende – eg sit på toget no og plutseleg gjekk alt ljoset. Det var heilt utruleg. Blei totalt svart i og med at klokka er 23:30. Nokon sa «Hva skjer`a?». «Nattog», svara eg. Hehe. Eit par i vogna lo. Åhh. Eg hev frameleis den mjuke, kosekjensla inni meg. Er skikkeleg nøgd med å koma unna denne knipa.

Toget kunne bli littebitt forseinka, men med heile 20 minutt margin er eg sikra. Er jo innanlands fly. Hmmm. Bryjar bli trøytt – men er vel likevel betre skikka til å fortelja historia om fyrste gong eg trudde eg miste flyget i dag. Eg var innelåst.

Innelåst ein obskur plass på PO, denne gongen

Nei, _me_ var innelåst denne gongen. Så ikkje åleine, nei. Heller ikkje på IFI, eller ein annan plass der folk normalt er. Nei, dette var ein totalt gløymd plass. Det var ein _liten_, totalt gløymd plass der normalt ingen ville vore. Pluss eit klasserom som det tydelegvis ikkje hadde vore folk i på over ti år. Det var heilt surrealistisk. Korleis kan ein ha slike bygningar? Også _den_ sentrale plassen. Eg var der med tri andre frå Ping. Data-geek-laget på UiO. Men kvifor i alle dagar var me der og foreslo å mekka klasserommet til husvære? (som take ut av Brødrene Dahl!)

Jo, me hadde gått på oppdagingsferd etter switchen me får internett fra (typisk Ping, hæ?) av di me hev problem med pakketap og anna ondskap. Me tok vareheisen opp til tredje, medan den siste oppdagaren blei igjen. Hamsterlukta blei for sterk. Ping hev nemlig eit problem med at det luktar daud hamster om kvelden når ventilasjonsanlegget går av. «No kan me finna kjelda til lukta», sa Morten då me kjende lukta blei sterkare.

Ok. Seriøst. Eg synest me kan vera framme snart no når klokka går mot 0010! Stygge forseinking på toget!

Me tok den treige, skumle og sterkt klaustrofobiske vareheisen oppover mot tredje, der me hadde høyrd at switchen var. Det var ein liten rektangulær gang som møtte oss. Veldig skitten og veldig rotete. Til venstre var ei glassdør – gjennom den såg me det me leitte etter; nettverksskåpet. Men døra var låst. Til venstre var ei dør med mange stolar, pultar og anna rot foran. Siste døra var òg låst. Me opna døra til venstre og skyvde rotet vekk. Der fann me den forlatte kjemisalen. Med nauddusj og vask.

Då me kom ut igjen var heisen gått ned. …og ville ikkje opp igjen! Knappen fungerte ikkje og me var innelåst på ein liten, gløymd plass! Men ein hadde jo blitt igjen. Me ringde. Ingen svar… Meg og Morten gjekk for å leita etter kniv eller skruhjern i klasserommet. For å kunna opna døra. Då me bittelitt etter ikkje fann noko, gjekk me ut igjen og var åleine. Dei andre var vekk. Etter litt konkluderte Morten med at dei måtte ha teleportert.

Plutseleg kom eg på noko. Flyget! Eg burde vore på veg no! Men! Innelåst! Nett då starta heisen opp. Dei andre kom(alle) med skruhjern for å få opp glasdøra. Eg hoppa inn i heisen og reiste ned saman med spiff. Eg var stressa til tusen, stod foran PC-en vel nedefor å finna rutetider og kor tid flyget drog. Phew! Eg var letta då det viste seg det var lengje tid.

Det er likevel ikkje heile historia (haha, så slem eg er. Du må lida deg gjennom meir!) for etter ti minutt kom spiff inn igjen. Dei hadde satt seg fast i heisen! På ein eller anna måte hadde dei klart å koma seg ut igjen, men no ville ikkje heisen flytta seg eitt hakk. Dei var verkeleg stengd inne. Akk. Eg fortsatte på matte-obligen medan spiff og gus stakk for å sjå om dei kunne finna ein alternativ veg opp til den gudsforlatte staden. Det fann dei på naude nippet og kom seg ut, fekk eg høyra. Døra vedsidan av nettverksskåpet stod det forresten: «Forsøksdyr. INGEN ADGANG». No visste me iallfall kor stanken kjem frå. Sikkert gjengløymde daude dyr som ligg der. Morten kontakta vakten på staden og blei med for å sjekka romet. Der var boks på boks på boks med rotter og andre forsøksdyr. Levande i dei små boksane. Off. Slemme universitet. Stakkar dyra + me må leva med lukta. Det blei foreslått å taka heisen opp og sleppa dei ut. (:P)

Eg gjorde obligen ferdig nett då eg fann ut eg var sein. Nokon andre måtte levera han. Eg måtte springja. Vel nede på T-banen starta eg skriva.

No landa me nett i Stavanger. Eg er heime. Eg skal spara dykk for fleire detaljar og den hektiske turen gjennom sikkerheitskontrollen. (Eg rakk nesten ikkje det forseinka flyget! Sprang som ein helt).Men phew! Eg blei visst sjuk på flyget. Var framme 01:25, ikkje 00:45 som eg sa til pappa. La meg 02:00.

Dette er ei stund sidan, men eg hev ikkje gidda skriva det over frå avtaleboka mi til datamaskin. Men her er det. :-)