Månadsarki: februar 2007

Vevsidereformen 2007

Eg vil veldig gjerne tenkja nettsida mi på ny, laga ho annleis enn ho er i dag. Difor hev eg ikkje skrive noko i det siste. Eg hev utsett alt med tanken «eg ventar til eg gjer alle desse endringane eg hev lyst til å gjera». So ein gong eg tek meg tid til å gjera det, so fær de sjå ei ny sida.

Nett no er det fleire ting som ikkje fungerer i Velmont18 av reint tekniske ting. Eg gidd ikkje fiksa det. Eg er litt lei nettbunaden, vil hava noko nytt. Eg hev vorte mykje betre sidan eg laga heile systemet som sida mi er tufta på. Eg vil vera meir kreativ, laga noko større. Denne strukturen er eigentleg frå 2003, med ei større oppdatering i 2005 og kosmetisk oppdatering for nokre månadar sidan.

Innhald og seperasjon

Likevel er likevel innhald eg vil gjera aller mest med:

  • Eg vil gjera det gode innhaldet enklare tilgjengeleg. Det som ikkje kann koblast til dagar og periodar so enkelt. Det vert truleg ein litt meir statisk del av sida, med eit hieraki og «leiande» informasjon
  • Eg vil få større fridom i bloggen, – eg vil kunna skriva mange små dritne innlegg utan at eg kjenner meg dårleg av den grunn. Nett no ville eg eigentleg ha oppdatert sida 10 gongar den siste veka, um ikkje terskelen min hadde vore så høg. Eg vil gøyma dette meir vekk, det vil vera mi private klage- og informasjonskanal. Egil skal ikkje verta skuffa av di det ikkje var ein lang tekst um eit emne, det skal vera venta at det ikkje er noko ekte innhald på den plassen.
  • I bloggen vil eg ikkje halda meg vekk frå datamaskinemne og andre ting eg er interessert i. Folk som hev lese sida mi må nesten ha merka kor ekstremt lite datarelatert det er her, – det er av di eg visstnok hev laga den regelen sjølv. Eg ville ikkje sida mi skulle verta ein blogg, so eg heldt meg vekk frå dei typiske bloggemni. Men no vil eg frigjera meg.
  • Noko av dette vil eg kanskje skilja ut, vekk frå heimesida mi. For å konsentrera meir på emne og mindre på person. Verdi treng ikkje ei ny Linuxhjelp-sida, men kann henda ei norsk Gimphjelp-sida? Eller endå betre, grafikkjobbing med fri programvare? Eg hev mange idèar um sidar eg vil laga for å kunna skriva meir um interessone mine og hjelpa folk inn i mi herlege verd.

I korte trekk vil eg dela vevsida mi i godt innhald, og ein ofte oppdatert blogg. Dessutan dette med emne, og fråskilde sidor. Det er lite kjekt for ein fyr som er interessera i Inkscape-tips å lesa kva eg høyrde på t-banen.

Hev du nokon tankar um dette?

Ei pakka i posten?!

Plutseleg ein dag fekk eg ei diger pakka i posthólet mitt. Eg var på veg til Universitetet og dokumenterte denne flote hendinga.

Ei pakka til meg!

Wohoo! Eg putta ho på fanget og prøvde febrilsk å opna pakka. Det var ikkje mykje enkelt. Ho var sikker vasstett, so mykje teip var det rundt ho.

Oi, t-banen

Tbanen kjem

Der kom plutseleg t-banen, må springja inn for å koma med. Eg er jo alt for sein til forelesinga allereie.

Eg fann ein måte å opna pakka på

Opnar pakka med nyklane

Nyklar er hendige. Ein gut sit til høgre for meg og tykkjer eg er mongo av di eg tek bilete av at eg opnar ei pakka. Han veit ikkje eg hev planar um å leggja det ut på intarwebben. For det er jo jysla spanande å sjå på, må tru!

w00t! Sære greier, eg fekk noko sers nyttig

fann ei lommabok!

Ei LOMMABOK! Wohooo! Med masse pengar i (yver 2 000 kr), mange flotte kort, mykje tekst og avtalar. Nei, dette er jo heilt utruleg. Eg stressa fælt utan denne, forstår ikkje korleis eg kunna leva utan han. Men no fekk eg han altso, i ei hendig pakka. :-D

Heh. Ja. Det var det. Eigentleg er «heile historia i galleriet»:http://velmont.net/galleri/ei-pakka-i-posten/, men eg tenkte ingen ville sett det um det berre låg der.

Langt LST-møte i helgi

Dei siste dagane hev rast forbi. Men likevel hev dei vore ekstremt lange. Eg var på skrivarstova heile helgi, det var landsstyremøte i NMU – so frå tidleg morgon til seint på kveld var eg aktiv. Eg hugsar nesten ikkje kva eg hev gjort fyrr den helgi, av di ho hev vore so lang og tek so stor plass i hovudet mitt nett no. Likevel kjenner eg store endringar er på veg – eg skal prøva hardt å utvikla med dei neste månadene. Denne ekstreme jobbingi mi hev av ein rar grunn fengje meg til å tenkja meir att!

Eg vel å hugsa attende til fredag morgon. Klokka rang, og det var tidleg. Torsdag og fredag hev eg ingen forelesingar, so det er slappe dagar eg plar laga mange avtalar på. Teit nok plar eg sova endå lengre enn normalt på desse dagane. Kvifor rang klokka tidleg då, spyr du. Jo, ganske enkelt av di dette var ei spesiell klokke; ei… uh, brannalarmklokke. Eg var fast innstilt på å sova lengre lell, iallfall i ca. fem sekund fyrr eg hugsa kva brannalarmar er til for. Eg banna litt høgt inni meg (um det gjeng) og knakk ymse ledd på plass. Sat føtene på golvet, lurte på um eg kunna ganga ut i bokseren, innsåg kor teit det var og tok på meg klede. Sleit på meg skoi og la endeleg handa på dørhandtaket. Ute på gangen ville det vera ein høg, ekkel alarmljod – men då eg opna døri fekk eg ikkje høyra henne. Ho gjekk nemleg av. Ugh. So eg gjekk inn att.

Sjølve lange møtet

Lite vits å leggja seg att no. Vel, eigentleg ikkje. Ikkje i det heile teke. Hadde eg lagt meg so hadde eg sovna raskt. No veit du eg ikkje la meg. So då gjorde eg masse anna dei 8 timane det tok fyrr eg skulle vera på LST-møte. So var eg på møte. For sein. Eg var i godt humør. Kjempekos. Klokka vart masse, og eg var heldig og pådrog meg ein yvernattingsgjest; Jens Morten frå Studentmållaget i Nidaros. Det var kjekt – han virka ikkje alt for fråstøytt av hybelen min og sov godt på golvet. Han var kjempeheldig og fekk liggjeunderlag frå båe meg og Ola, so då hadde han inga grunn til å ikkje sova som ein prins.

Og so var resten av helgi moro. Vebjørn skreiv eit innlegg um det i bloggen sin. Spesielt moro, utanom alt det som var ekstra moro, var alle endringsframleggi. Det hev ikkje vore so mykje endringsframlegg, masing og so lang votering på nokon av LST-møti eg hev vore på. Eg leverte faktisk 3–4 endringsframlegg sjølv. Dessutan jobba eg i «Nemndi for årsmeldingi, fråsegner, lov, tuft og andre vedtak» og ikkje minst matgruppa der eg gjorde ein fantastisk jobb. Kanskje eg òg kjem til nynorskhimmelen for mi enorme innsats i å gå fram og tilbake til Meny 3–4 gonger og elles sjå på dei andre i gruppa arbeida.

Nei, den helgi kjennest nærast som eit heilt liv, og eg gidd ikkje skriva ein livsbiografi. Eg trur ikkje det hadde vore interessant nok for nokon å lesa ein biografi – so difor vil eg ikkje skriva meir. Eg kjenner meg ganske nøgd med lengda på dette innlegget no. Enklare å lesa kortare innlegg. Dessutan gjespar eg og vil leggja meg. Mykje å gjera i morgon!