Månadsarki: april 2007

Jobbing med pappa på vitjing i Oslo

No er eg ganske sikker på at omtrent ingen lurar på kvar eg hev vore og gjort i det siste. Men eg skal fortelja um det lell. Torsdag og fredag hadde eg pappa på vitjing, me skulle filma 17 intervju med sentrale folk i psykiaterforeningi. Dagen då han kom rydda eg vaska rommet til det var umogleg å kjenna att.

Rommet mitt var bomba. Totalbomba og gløymd i fleire år. Det låg eit knust glas på golvet, neddyssa i støv. Midt på golvet var eit svart mynster av fast skit. Under sengi låg sand og digre hybelkaninar som truga med å bita av meg foten kvar gong eg la meg. Tok eg eit steg inn i rommet flaug støv opp frå det tjukke «støvteppet» på golvet – det saug seg inn i ein støvspiral bak meg. Og so lukta det ganske, eh, ufint. Midt i rommet stod ei feltseng og tok opp all golvplass. Oppå denne låg eit lass av gamle klede – stinkande svette.

Eg hadde ingen reine klede att. Det hev eg ikkje hatt på tvo vìkor. Godt eg hadde nokre klede som lukta litt mindre enn dei andre, so desse hev eg altso brukt. Dessutan hev eg flykta heim eit par gongar og fått vaska nokre klede der. Det var omtrent ikkje ein flekk av rommet som ikkje var dekka av rot. Flekkane som ikkje hadde gamle klede, størkna sjokolade, bås eller blad/papir på seg var som sagt dekka støv. Golvet var eigentleg ikkje å finna på rommet mitt.

So det vart rydd og vask

Eg nytta omtrent heile onsdagen på å vaska rommet. Den kinesiske naboen min såg på støvhaugen eg kasta, ho såg på rommet og vart heilt frå seg. Ho hadde aldri trudd det kunne sjå slik ut inne hjå meg; so ekstremt reint. Pappa hadde fødedag på torsdagen (dagen etter), so eg tenkte eg måtte gjera sopass for han. Eg hadde inga gåve, men eg kunna jobba ein heil dag for at han skulle kjenna seg godt heime i hybelen min. Eg vaska òg alle kledi mine.

Ein forfriskande nyhende var òg ommøbleringi av rommet, det ser no heilt annleis ut enn slik det var då eg flytta inn. Det var moro å plassera ting på ein annan måte; spanande.

Neste dag, jobb, jobb

Me satt opp utstyret og tok i mot folki som skulle intervjuast. Det gjekk greitt – eg såg på biletet, høyrde på ljod og justerte etter kor høgt/lågt dei prata. Kjende meg i godt leie og trygg på utstyret. Det viste seg seinare at eg tok opp ljod litt for lågt, men slikt må ein berre venta fyrste gong ein nyttar heilt nytt utstyr og ikkje kjenner til det.

På kvelden gjekk me på teater. Det norske teateret. Noregs mest populære teater, og det er eit nynorskteater. Moro. Me såg «Katt på heitt blekktak». Var vanskeleg å høyra kva Ane Dahl Torp sa i byrja, men etter litt byrja eg båe forstå og høyra. Ho prata litt vel raskt og utydeleg i starten. Ei anna sak var vel òg det å verta van til å høyra røystone frå so langt vekk.

Svimings, nesten

Eg heldt forresten på å svime av då eg sprang for å rekkja t-banen fyrr stykket, eg måtte heim å henta semesterkortet for å få rabatt. Eg hadde ikkje ete noko serleg sidan me hadde so tettpakka program, og eg må eta kvar 4–5 time no. So eg hadde nok båe fengje lite vatn og lite mat – so då eg spurta ein lang veg gjekk det hardt ut yver meg. Det var litt teit. Men eg vart klår yver problemet då. So me åt raskt på ein vegetarplass (sist gong me var der var det i høve min fødedag, denne gongen pappa sin :p) fyrr stykket.

Etterpå gjekk me på Indisk restaurant på Grønland og kosa oss. Det var godt. Hyggeleg og god mat.

Jobbing og heimreise for pappa

Neste dag var det opp å filma att. Vart ein lang dag. Men med mange interessante folk. Det var moro å gjera desse intervjui. Eg var eigentleg usikker på kor interessant det ville verta, eg tenkte eg kom til å keia meg stort. Det vart ikkje tilfelle. Ein såg likevel fort kven som var medievant og prata ofte um fagfeltet sitt. Det var ekstrem forskjell på folk. Veldig moro. Eg vonar forresten òg at utsjånaden på bileti vart bra, trass lita tid og låg prioritet.

Me klarte få intervjua alle i Oslo-området på denne tidi. Veldig yverraskande. Då slepp eg gjera resten åleine. So åt me på «Punjab» (ein annan indisk restaurant på Grønland) og pappa drog heim. Eg fekk avtale i Trondheim neste torsdag (det er i morgon no) med eit intervju. Diverre viste det seg at han var i USA. So eg dreg opp til Trondheim i morgon utan nokon stor plan. Heldigvis er det jo landsmøte i Noregs Mållag frå fredag. Men eg treng yvernatting torsdag til fredag.

Sluttankar

Det var moro å få vitjing av pappa. Dette er faktisk fyrste gongen nokon i familien hev vitja meg her i Oslo. Det var koseleg å hava han rundt og få eit (sers lite omfattande) intrykk av korleis eg hev det her. Dei tvo dagane han hang her var likevel ikkje typiske då – det er mange gode dagar, og mange treige der eg ikkje fær gjort stort. Diverre hev det vorte fleire treige i det siste, men det er ei sinnstemning eg vil endra på. Frametter kjem eg til å hengja meir i Stavanger òg – eg trur det kann endra ein del.

Me fær sjå. No må eg leggja meg, tidleg tog å nå i morgon. Dessutan må eg slå av maskini mi, ho hev yver 15 dagar oppetid no – det er rekord (gamle var 13 dagar).

Johan Galtung pratar på Sophus Lies auditorium i dag

I dag kl 14.00 pratar Johan Galtung på Sophus Lies auditorium um «USA – imperiets nedgang og fall, … og kva so?». Det er i regi av SmiO og nokre studentar på nordisk årsstudium. Eg laga plakat til dette, og skal sjølvsagt vera på det. Men me hang opp eit par-få plakatar i går – dimed trur eg ikkje det kjem so mange som sist. Då var det jo plass til 500, men likevel heilt fullt. Folk kom ikkje inn! Det er difor me skipar til noko nytt med denne kjende fredsforskaren. Eg gler meg!

Sendt klaga på sjølvmeldingi

Det viser seg at min frist for å senda inn sjølvmeldingi er 30. mai og ikkje april som det er for dei flest. Dette er av di eg er sjølvstendig næringsdrivande. Eg hev sendt klaga eg lova, og fekk eit kort «Klaga registrert»-svar i dag.

Tenkte kann henda nokon ville vera interessert i å lesa klaga. Ho er skrive raskt og gale, so det er kann henda meir moro å lesa Synnøve si klage som ser litt meir gjennomtenkt ut.

Klage på sjølvmeldingi: kvifor fær eg bokmålspapir heile tidi?

Til: Stavanger 1103 Fellespost Emne: Klage på sjølvmeldingi: kvifor fær eg bokmålspapir heile tidi?

Eg klagar på det elendige systemet som gjer at eg fær sjølvmeldingi på bokmål kvart år.

No hev eg vore tolmodig i fleire år, kvart år hev eg valt å få sjølvmeldingi mi på nynorsk. Men likevel kjem ho stadig på bokmål. Eg byrjar verta ganske lei det. Eg vil ikkje ha ho på bokmål, eg vil ha ho på nynorsk.

Hugsar eg rett hev eg fengje ho på nynorsk ein eller tvo gongar, men dei siste etter eg byta hovudmål hev alle vore på bokmål. So eg vil gjerne at de fiksar denne hekkans feilen. For kvar person som klagar er det ein diger bøling som ikkje gidd. Eg gadd eigentleg ikkje – men so byrja eg verta so grundig lei – og eg vil ikkje hava sjølvmeldingi på bokmål neste år. Fær eg det sender eg brev um å få ho tilsend på ny med ein gong.

Rogaland er eit nynorskfylke, eg synest Stavanger kann senda ut likningane på nynorsk som standard. Folk treng lesa meir nynorsk, sjølv um det ikkje er so mykje tekst på sjølvmeldingi er det viktig å sjå han er i bruk. So kann folk spesifikt velja norsk-dansk heller, um dei absolutt vil hava det.

Send meg sjølvmeldingi på nynorsk neste år!

Det var det. ;-)

I draumen min spelte eg Johnny Cash på Rogaland Teater

Eg var i Stavanger på vitjing, og Rogaland Teater tok kontakt. Dei hadde eit stykke um Johnny Cash (sikkert liknande «Walk the line»), men hovudrolla var visst på sjukehus. «Du er jo flink, Odin», og so ville dei at eg skulle spela. Greitt nok, eg elskar Rogaland Teater og stå på scena der. Eg hadde ikkje peiling på kva stykket gjekk ut på, men eg starta no å spela – og etter litt såg det ut som publikum likte det.

Eg sprada rundt på scenen og var gjerne litt vimsete. Eg hadde med meg gitar og spelte nokre songar, eg var ganske livleg faktisk. Motspelaren min var Rebecca (kjærasten min), ho kom inn til slutt. Eg hadde jo ikkje peiling på stykket, sjølv um eg trur fyrste akt gjekk veldig bra. Eg laga ein kort pause midt i akta då, av di eg ikkje ante kor tid det skulle vera pause. Men ingen gjekk heldigvis – og eg trur teppet kom raskt opp att.

Eg byrja spela litt saman med Rebecca, og plutseleg av ein eller annan grunn vart ho sjuk/skada (i draumar so skjer ting plutseleg berre, og det er heilt logisk der og då). Eg trur ikkje eg visste kva eg skulle gjera, men eg sat meg ned med ho og prata noko svada og hadde tenkt å henta gitaren. So gjekk teppet ned. Etter litt høyrde eg folk gjekk ute i salen, so teppet ville ikkje gå opp att. Det var pause, eg fekk vita det av inspisienten. Eg fekk litt småpanikk då eg fann ut eg ikkje hadde peiling på kva som hende i neste akt. Eg kom meg opp i kantina og såg at nokon vaska opp. Då eg var liten på teateret, vaska eg ofte opp sjølv, sa eg. Av di eg var der so seint på kvelden då dei andre hadde gått. Det er jo sjølvsagt berre tull, og eg anar ikkje kvifor eg sa noko slikt.

Andre akt (…vart aldri ferdig)

Eg spurde nokon um kva som var historia i andre akt. Det var fleire som ikkje heilt klarte å forklara, men då eg var nede på scena att var det nokon som kunna visa meg litt av byrjingi iallfall. Dei sa eg skulle gå til eit slag orakel/dame i tempel og vera fortvila av di Rebecca var skada/sjuk. Teppet gjekk opp, og eg gjorde det. Men tempeldama vart sint. Ho kunna ikkje tulla med naturen og «blablablabla». So er det diverre litt uklårt, eg hugsa ho sa noko veldig fornuftig her og so gjekk eg og spelte triste visar på gitaren min. Men dette fornuftige hugsar eg altso ikkje, eg hugsar berre alt tullet.

Ola og Elisabeth var der òg

Ahh, det var moro at Ola var bak scena òg, eg spurde han um eg måtte tenkja på kvar kamerai i salen stod (det vart filma). «Nei, det må du ikkje», sa han. Trur eg såg Elisabeth oppe i kantina òg. (Ola og Elisabeth er kjærastar og naboane mine, dei heng på skrivarstova til NMU dagleg – for dei jobbar der. Dei er òg dei som tyder absolutt mest for meg i Oslo).

Eg hadde vona eg kunna seia noko lurt til slutt her, slik at ikkje innlegget vart hengjande med dinglande open slutt. Men, nei, draumen min vart ikkje konkludert av di eg vakna (og av di eg ikkje hugsar slutten). Eg stod opp kl 0730, ganske bra. :) Soli i andletet hjalp meg opp. Men no må eg gå og laga noko frukost og leggja Universitas ut på nett. Og so må eg rydda, og gjerne vaska klede – for pappa kjem i dag (:o).

Eg hev ikkje sett «Walk the line», men eg kann tenkja meg at det absolutt ikkje hev nokon samanheng med dette eg klara produsera i dramuen? :P

Ny og fungerande arkiv-funksjon til netsida

Då hev eg endeleg teke meg saman og laga ein skikkeleg arkiv-funksjon til netsida. Um du lurar på kva eg hev skrive i gamle dagar kann du berre sjå i arkivet. Men det er jo ikkje eit fullt arkiv, eg hev jo ikkje lagt yver dei gamle-gamle innleggi mine frå Oxford. Eg tenkjer på um eg skal gjera det, – so kann henda eg fortel det er ferdig gjort her ein dag. :-)

Mobbing av nynorskbrukarar er heilt greit

Eg var nett i Trondheim og viste fram ein informasjonsvideo eg hev redigert (for STEP – Ungdom møter ungdom) for lærarar og elevar som var på seminar for prosjektet. Etterpå var det «verta kjend»-aktivitetar der ein av lærarane nytta «kor tid eg hev det bra»-posten til å vitra um kor mykje ho hata nynorsk. Dette var altso etter eg hadde vist filmen på nynorsk og eksponert meg som einaste nynorskbrukar.

Fekk god attendemelding og arbeidsgjevar Nina Grindheim vart sers nøgd. Ho oppmuntra nynorskbruken min og kom med gode idèar på filmen. Dei som kjenner meg veit eg likar betre å få ei ramma – og so få gjera nett det eg vil innanfor den ramma. Og ho lot meg gjera det. Veldig bra, kreativ fridom og ingen klagar på språket mitt. Eg vonar filmen vart betre av den grunn.

Kva er STEP, er det for mobbing?

Absolutt ikkje. Eg hev jobba mykje med informasjonen til STEP for å få eit oversyn yver kva det er, og gjera han enklare slik eg kann skriva det med tvo enkle ord. Men for å sitera det på den vanskelege måten att:

Step er et forebyggende miljøtiltak i videregående skole, hvor elevene arbeider aktivt med det psykososiale miljøet i skolen.

Med det psykososiale miljøet meiner dei altso miljøet mellom elevane og korleis dei hev det med seg sjølv. Ein kann seia kor «ope, skapande og inkluderande» miljøet er. Det er altso ikkje rom for mobbing. Etter fleire år i skuleverket, gjeng eg ut frå at alle veit kva mobbing er. Ein lærer kann henda ikkje mykje um «gode psykososiale miljø» på skulen, men ein lærer iallfall mykje um dårlege miljø og mobbingi ein ofte finn der.

Likevel går læraren på direkte åtak mot språket mitt

Eg forstår so inderleg godt kvifor det er so mange som bytar frå nynorsk. Det er ikkje sjeldan eg må forsvara å skriva nynorsk. Bokmålsbrukarar vert aldri spurd kvifor dei nyttar bokmål. Dei fleste av dei hev aldri teke eit val, same kva. Ein må aktivt taka eit val for å skriva nynorsk. Det gjeng ikkje lange tidi med mobbing av lærarar og medelevar fyrr ein kjem til dette valet; vil du verkeleg halda på språket ditt og verta utsett for ei ålment godteke mobbeaksjon?

I staden for å verta lei meg og byta til bokmål, vert eg sint. Men litt lei meg òg når eg vert mobba slik. Det gjeng sterkt inn på meg, og eg synest desse personane er dei største idiotane i verdi. Eg held på nynorsken for å gjera han større, eg held på nynorsken for å gjera det meir ålment akseptert at folk nyttar nynorsk. Eg vil at det ikkje skal vera vanskeleg å skriva nynorsk. At det skal vera lov.

Læraren var ei ung blondine frå austlandet, som jobba med trivsel for elevane i skulen. God jobb, drittsekk. Ho jobbar direkte mot meg, som dei fleste gjer – med å visa desse ekstremt elendige haldningane sine. Det viser seg at dei er ein gjeng ureflekterte sauar. Dei gongane eg hev aktivt teke opp mobbingi deira, viser det seg at dei ikkje hev eit einaste argument. Dei er dumme som braud og brekar berre fordomane dei hev høyrd frå andre. Dei trur på det òg.

Mange lærarar kann ikkje anna nynorsk enn nynorskhat. Kva skjer når norsk skuleungdom «lærer» nynorsk frå desse neki? Jo, det vert «lengje leve norsk-dansken». Ein god ting med målrørsla, er at me er for fritt val av språk; me vil at elevane skal kunna velja mellom bokmål og nynorsk. Me er for fridom. Slik er det absolutt ikkje i dag. Det er veldig vanskeleg å byta til nynorsk av di ein vil. Få, til ingen ser det som eit alternativ, noko eg forstår godt. Det er ofte berre rare folk som meg som bytar til nynorsk, det er kjempesynd. Eg vil at alle skal byta til nynorsk.

Men det er vanskeleg å byta til nynorsk

Det er ikkje vanskeleg å læra seg nynorsk, det er berre å bruka det. Eg lærte meg det kjempefort etter eg byta. Men det er fleire ting som står som digre bautasteinar i vegen:

  1. Undervisningi syg (eg lærte meg nynorsk av meg sjølv, eg lærte ingenting i sidemål på skulen)
  2. Du møter dritmykje motstand, «alle» vil forklara deg kva dei tykkjer um nynorsk (som er piss, eg vil ikkje høyra det din jækla idiot – eg veit allereie kva du meiner)
  3. Du er offer for digre mobbekampanjar som Unge Høgre sin «Nynorsk syg!»-kampanje
  4. Me må alltid kjempa for å kunna skriva nynorsk der me ynskjer (somme gongar vert eg fortald at eg lyt nytta bokmål når eg lagar video for andre, WTF!?)
  5. Eg fær sjølvmeldingi mi på bokmål kvart år, trass i at eg hev valt nynorsk kvart år
  6. Ser ikkje språket ditt serleg mykje, du må ofte aktivt oppsøkja nynorsken (ikkje lesa Aftenposten, men heller tinga Dag og Tid t.d.)
  7. Les(/skriv) ein ikkje nynorsk, er det vanskeleg å verta god i det (opplagt)
  8. Og masse anna… :P

Ei side er jo at um fleire (alle, nesten alle?) hadde byta til nynorsk. Då hadde problemi gått vekk (vonar eg). Me kunne konsentrert oss um å vera snille med bokmålet for kva det faktisk er (ein viktig kulturtradisjon; norsk-dansk) og nytta nynorsken for det nynorsken er: språket vårt, norsk.

Eit par hev sagt at når norsken held på å forsvinna for engelsk i framtidi, vil nynorsken ganga høgt opp som ein reaksjon. Når folk aktivt vil velja ekte norsk, ein som kann stå mot engelsken, vél dei nynorsk. Eg trur det hev noko for seg.

Men no er det altso framleis greitt å mobba meg som nynorskbrukar båe offentleg og privat.

Ånei, ein diger farleg lastebil går amok!

Då eg nesten hadde skrive eit heilt innlegg til dei uvitande stakkarane på kanalen #alinux.no, tenkte eg slikt fjas passar jo betre på heimesida. Her kann folk som vil lesa fjaset mitt få lesa det. Men nok metaprat; eg vakna nett til denne fantastiske dagen, eg hev ein (1) plan, og eg draumte godt.

Av ein eller annan grunn kjenner eg for å lima inn det eg skreiv på kanalen, det er jo sers arbeidssparande. Eg kjenner for å eta mat og for å gå på do. Etter det kjenner eg for å ganga ut. So eg kann godt kutta litt ned på tidi. So, innlimings!

Fyrst litt forhistorie

19:58 < Velmont> Jeppjepp, men då dreg eg. Hadde vore moro um nokon andre drog opp òg, men er vel ikkje so mange som gidd slikt :] Kann henda eg gjeng raskt, anar ikkje kva miljøet er der.
19:58 < Neophus> :)
19:58 < Neophus> du får kose deg

Går litt tid…

20:29 < @remiss> Velmont: vel.. hadde du sagt i fra hadde jeg sikkert blitt med :o

Koselege Roger. Eg hev vore på bytur med han fyrr, då eg kjende meg sers åleine. Det var koseleg og kjekt.

So til neste dag:

08:13 < Velmont> remiss: Eg vart fort trøytt og ville gå heim for å sova. Men so kom mortehu, – so eg sat og prata med han alt for lengje fyrr eg drog heim.
08:13 < Velmont> Eg er so glad sidan eg hev litt plan for dagen i dag. Eg treng ikkje sitja inne på datamaskini heile dagen (yey!!!).
08:14 < Velmont> Eg må ned til byen for å få Hifi-klubben til å sjå på hovudtelefonane mine, dei er øydelagde og eg synest å hugsa eg hev superlang garanti.
08:15 < Velmont> Men eg synest verdsveven hev vorte so sers keisam i det siste. Det skjer jo aldri noko nytt. Sjølv um eg hev 100 bloggar på netvibes og masse anna, so er det lite som fær meg engasjert. Eg må verkeleg byrja leva meir i ekte verdi, ho er mykje betre.
08:17 < Velmont> Hmmm. Kann henda eg faktisk skulle byrja trena eller noko. Eg hev jo ingenting å gjera på skulen, – eller, alt eg hev er jo på datamaskini, men eg treng jo pause frå det. Kann henda eg kann setja meg i ein park i byen, eta is (økologisk is! Yeey!) og lesa bok.
08:17 < Velmont> Det gjorde eg ofte då eg fyrst kom til Oslo. Då var eg mykje meir kontaktsøkjande (sidan eg ikkje hadde internet). Var koseleg å sitja å sjå på folk frå parken. Hmm. Kann henda eg skal gjera det etter eg hev vore på Hifi-klubben.
08:18 < Velmont> Hmm. Eg hev jo eit heilt blogginnlegg her jo. Lurer på um det er betre å oppdatera bloggen med noko slikt fjas som dette, eller å ikkje gjera det – men ikkje hava oppdatering på lengje… Hummm.
08:19 < Velmont> Det var utruleg få som forstyrra meg. Rundt 0 faktisk. Og det er jo ganske lite, må eg seia.
08:19 < Velmont> Eg hadde driiiitkul draum, hugsar mykje av han òg. Kjempekult. Ahh. Vart òg vekkja av soli – det var herleg. Er so herleg å stå opp tidleg.

So fann eg ut at eg altso skulle skriva fjas her heller. Og dette her skreiv eg nett no:

08:31 * Velmont skriv på heimesida, og unngjeng å fylla loggane dykkar med fjas. (:-D)

Moro å sjå at eg hev nytta omtrent 10 minutt på å klargjera teksten ovanfor.

Draum

Hadde eg ikkje i eit smart minutt stoppa, so hadde eg fortald litt um draumen på kanalen. Men det kann eg gjera no heller. Eg hugsar draumen sers klårt, som eg hev gjort i det siste. Eg byrjar allereie mista detaljar og tidssans, men veit framleis mykje.

Me var på ein slags skule, det var fleire Ping-folk tilstades – Håvard og Carl synest eg klårt å hugsa iallfall. Veit ikkje kvar Morten gøymde seg. Utanom det var det mange andre kjendfolk rundt, men eg var ikkje so oppteke av folk. Bygget såg ganske nytt ut, det var reint og kvitt. Ping-gjengen utforska bygget for å finna kule ting og plassar (slik me ofte gjer). Eg hadde nett kome inn i ein garderobe, som alle saman på samlingi visstnok bruka. Var ein del folk der. Håvard og Carl hev klatra opp i eit hòl i taket og hev funni eit nytt rom der. Dei er sjølvsagt sers oppspilt yver funnet.

Men det er vel ikkje so interessant, so me hoppar litt fram i tid.

Ah, forresten fann dei seinare eit rom til. Det var meir interessant, var sers spesielt. Eg forstod ikkje korleis dei hadde kome opp, men so fann eg ei lita branntrapp innanfor ein dør. Faktisk var det ein ganske diger trapp, som gjekk rundt og rundt oppetter. Ho var /heilt/ kvit. Eg gjekk opp trappa, som etter masse oppettergåing vart brattare og brattare, so gjekk ho bratt ned att, utan trappar, heilt glatt og utan rekkverk. Ho gjekk omtrent ein halv runde ned slik fyrr ho gjekk inn i ei open dør der resten av folki var. Det var på ein måte eit lite rekkverk, ein litan kant på veggen som ein kunna putta spissen på fingrane inn i – men det var sers dårleg grep. Det gjekk bratt ned og eg var skikkeleg redd då eg starta på det. Men eg starta sjølvsagt. Det var ein nervepirrande tur. So var det meir utforsking.

Litt seinare kom eg inn i garderoben att. Folk var i ferd med å ganga, me skulle visst dra. Eg er alltid treig med å pakka, denne gongen var inga unnatak. Eg hadde kome frå eit lite bruka rom, og fekk nesten bombedøri stengd (då hadde eg vore der inne :|), men eg unngjekk det. Vart litt skremt då. Folk byrja gå, eg gjekk til slutt (det er ein litt stor ting her, som eg hev gløymd :( ). Ute såg eg bussen på andre sida av plassen, det var ein litan skog mellom oss, og på sida av den skogen stod ein ekstremt diger bil. Det såg ut som ei heisekran på ein måte. Han var kjempelang og hadde nokre ekstremt høge røyr som hang ned frå eit oppheng høgt oppe.

Den digre bilen såg absolutt ikkje slik ut:

Stor brannbil/byggebil i draumen min

Men det var litt vanskeleg å forklara med ord. Jaja. Slik såg han ikkje ut, og han var kjempeskummel. Bussen stod altso bak dei tankane, og skogen var til høgre for «hysone». Då eg gjekk forbi desse digre hysone (munningi var digert!) kom eg i fare for å bumpa borti den eine…: og heile tingen starta røra på seg! Altso, nett som ein pendel,—alle fira hysor byrja svinga. Det gjekk seint i byrja, kom mot meg – såg rett inn på det digre greiene – so forsvann det seg litt bak, og kom attende til meg med større fart og denne gongen måtte eg dukka.

Eg vart livredd (hadde eg berre stande der, og ikkje dukka, hadde eg vorte drept – so kraftig var det), dei svingde ein gong til og denne gongen hadde dei fengje enormt sver fart. Eg sprang mot bussen, – eg såg at alle sprang til vindauget for å sjå kva som skjedde. Då eg såg attende på bilen såg eg at det kom ut diiiigre mengder svart/grøn gusje som vart slengt yver den lille skogen, og svinginga gjekk stadig raskare.

Plutseleg såg eg at bilen byrja verta ustabil, svingingi var so sterk no at hysone gjekk omtrent opp i 90 grader vinkel frå der dei normalt stod, og bilen tippa noko enormt frå side til side med svingingi. Han kom til å detta. Det vart meir og meir brutalt, og dei digre tankane bak traileren/lastebilen byrja springa lekk, det kom grøn gusje ut. Eg fekk kjeft av folk (som eg berre såg teit på, ærleg talt – akkurat som um eg ikkje veit at dette ikkje er bra! Mongisar). Ein digert brøl, og heile maskini datt yver den lille skogen, det vart ein ekstrem flom av grøn gusje – og bussjåføren fann endeleg ut at det var ekstremt farleg her og me måtte dra. Hmm. So vakna eg. Ahh. No kann eg eta og dra til byen!

Hmm. Var det noko anna eg skulle seia? Ja, sikkert, men det fær so vera :D (Ah, jo, eg oppdaterer Twitteren min ofte, men ingen andre ser ut til å gjera det :-( ).

Oppdatert

09:57 < Neophus> hva er “hysone”?
09:57 < Neophus> hylsene?
10:14 < Velmont> Neophus: «Brannhysa»—- Det er… «munnen» til ein brannslange.

Egil prata so mykje han kunne um innlegget for å verta sitert frå IRC:

10:22 < @Egil> Velmont, tegningen blei genial :D har den som bakgrunn
10:28 < Velmont> Egil: Hahaahh :p Øøø. Det klarar du ikkje halda serleg lengje. :P Eg vart skikkeleg lei av å teikna til slutt. Burde kann henda gjort det i Gimp i staden for Inkscape òg.
10:32 < @Egil> Velmont, tja kvifor ikkje?
10:32 < @Egil> har jo vanligvis bare standard bakgrunn fra operation-themet (*box)
10:35 < Velmont> Egil: Det er jo ikkje nettopp fint, spanande, inspirerande eller morosamt. Er jo berre eit skikkeleg rot :-) Ikkje serleg høveleg til bakgrunn.
10:36 < @Egil> eg syns an var morsom
10:36 < @Egil> men fronten ligna mest på ein gammal t-banevogn

Her kjem provet:

10:42 < @Egil> men ein må jo spørra seg, ka er den grønne gusjå?
10:43 < @Egil> kanskje det er ein ny væske som brannvesenet har utvikla for å slokka bedre
10:43 < @Egil> så hadde de tenkt å laga skogbrann i parken for å testa!
10:43 < @Egil> så du gjore egentlig et slag for miljøet
10:44 < @Egil> og den grønne gysjå e sikkårt laga av naturlige ingredienser, så opprenskningsarbeidet er nok ikkje så viktig
10:44 < @Egil> hadde væsken vært kunstig hadde de nok valgt ein mindre naturlig farge som blå
10:45 < Velmont> Egil: Det virka ikkje serleg naturlig, nei… Det var nok ganske giftig.—- Eg trur det var ein bygningsbil, ikkje ein brannbil.
10:45 < @remiss> hmm.. ja.. grønn er vel vanligvis “giftig”
10:45 < @Egil> då synes eg du bør mekka update me denne nye tolkningen

Slik. Du fekk oppdatering Egil ;-) Heheh. (Snart ferdig med å eta (tørre skivor))

Klag på språket i sjølvmeldingi

For ei tid sidan fekk eg sjølvmeldingi i posten. Ho var, som alle andre år, på bokmål. Trass i at eg hev sagt frå kvar einaste hekkans gong at eg ikkje vil hava den stygge sjølvmeldingi i format «selvangivelse». Æsj. «Selvangivelse». «else, else, else». Jadå, eg veit eg hev digre fordomar mot bokmål, men eg hev laga dei sjølv – heilt medvite. Ein måte å overleva som nynorskbrukar i lengre tid.

No vil eg eigentleg ikkje skriva alt som sviv i hovudet. Eg las nett at Synnøve hadde klaga og offa seg etter fleire år med bokmål + retting, og sendt ei klage for at Nordhordaland sende ho bokmål. Det var kveikande og eg fekk lyst til å setja ut ein intensjon um å senda ein klage. So her er ho.

Eg skal senda ei klaga til likningskontoret mitt i år, for å klaga på at eg etter 3 år framleis ikkje fær sjølvmeldingi på nynorsk

Elles er dette sitatet frå Synnøve sin klage so flott at eg siterer det:

Av dei mange nynorskbrukarane som får sjølvmeldinga på bokmål, er det truleg dei færraste som skriv irriterte e-postar eller seier frå om det på anna vis. (Diverre!)

Det var jo dette eg hadde tenkt å gjera. Trass i at eg er ein røynd klagar, hadde eg tenkt å la det vera. Men ikkje no! Eg oppmodar forresten alle til å gjera det same. Ein kann godt skriva bokmål, men motta sjølvmeldingi på nynorsk. Det gjorde eg då eg skreiv bokmål. Um nokon av dykk eg sinte menneskje nett som meg, so kann du senda ein klage til likningskontoret. Truleg held dei ikkje skikkeleg oppsyn med kven som hev vald kva (eg hev jo aldri fengje sjølvmeldingi mi på nynorsk, medan mamma fær han).

So um alle sender klagar på dette hadde det vorte klageflaum i kontoret! Weey! Det hadde vore drittøft. Dessutan hadde dei kann henda vorte betre når fleire var sinte. Det er jo ærleg talt ein plikt dei hev, men dei fylgjer han ikkje serleg bra. Jæklane. So send din klage i dag!

Forresten synest eg sjølvmeldingi er litt skummel, eg hev ikkje peiling på kor mykje pengar eg tenar

Oppdatert 25. april: Eg hev sendt klaga no.

Førre innlegg var altso ein (vellukka(!)) aprilsnarr

Eg vart sers yverraska då folk trudde eg ville skriva 40% riksmål på heimesida mi. Hadde ikkje tenkt å leggja innlegget ut, kunne ikkje tenkja meg folk ville gå på det. Det var fullt av elendig språk, krøkete setningar og ein dose ting eg ikkje ville sagt. Men folk gjekk altso på.

Eg hev forstått at ingen les lange innlegg, men det er for seint no – er du lat vil du sikkert berre lesa sjølve aprilsnarren og utleda resten av denne «forklaringsteksten» frå det.

Eg vil gjerne sitera heile innlegget for å visa døme på kor elendig (morosamt dårleg) teksten er. Det er vel lite vits, men eg kann ikkje dy meg frå å trekkja fram eit par setningar.

Å fylgja lovi

Anbefalingen, som man nå befølger for å være et godt eksempel for etterfølgelse av de videre lag av vårt land, kan interesserte parter finne hjemmel for i gjeldende lovverk.

Off. Denne setninga var faktisk enkel og god i fyrsteutkastet, men eg jobba lengje med han for å gjera han dansk-bokmålsk og stygg. Eg jobba òg med å putta inn vanskelege låneord (som me hev betre ord for på norsk). Hadde eg skrive dette på nynorsk so hadde det vore noko slikt som:

Eg fylgjer tilråingi i lovi for å vera eit godt døme for andre.

For å få det unnagjort; det kann sjå ut som ein god idè å kvotera inn bokmål for å vera «politisk rettskaffen» og «betre enn andre». Slik er det ikkje, nynorsk er eit mindretalsspråk som vert undertrykt av det gamle koloni- og statusspråket bokmål. Nynorsken fær lite eksponering, og det er slik at sjølv elevar som bur i «nynorskland» ser meir bokmål enn nynorsk. Ein fær bokmålet inn ved tale og ikkje minst gjennom omverdi. Der bokmålsk normaletalemål hev status, vert nynorsk overkøyrd av målføri. Fyrr leggjetid les pappa på bokmålsk for jenta si, slik at ho vert flink i dette målet då ho startar på skulen. Det fær ikkje nynorsken.

Ei kann henda større påverknad for litt eldre ungar er språket nytta i skrift. Landsdekkjande avisar som Dagbladet og VG hev redaksjonelt nynorskforbod, og dei fleste føretak nyttar bokmål same kvar dei finn seg. Jentone les bokmål i Donald Duck & co, medan gutane les bokmål i Topp. Båe kjønni les bokmål i Harry Potter.

Det er viktig å sjå nynorsken i bruk

Eg var nyleg innom min gamle hengjeplass, hw.no/linux, eller GNU/Linux-forumet på programvare-delen av diskusjon.no som ein kallar det no. Det fyrste eg såg var ein post av ein gamal travar med kallenamn «huf». Posten hans var på nynorsk. Han skreiv bokmål sist eg var inne, men no hadde han altso byta språk. Eg byta sjølv til nynorsk i den tidi eg var aktiv på forumet, og ein kann sjå eit klårt skilje på historia yver innleggi mine. Mykje av grunnen til at eg byta, var at eg såg andre nytta nynorsk heilt sjølvsagt på nemnde forum. Eg fekk stor respekt for desse menneski, som synte seg å vera nokon av dei flinkaste folki på forumet.

Etter ei stund med nynorskpåverknad fann eg ut gjennom Simon si heimeside at det ikkje gjer noko kva hovudmål du hev på videregåande. Då byta eg hovudmål. Det tok ikkje lange tidi fyrr eg hadde kjempegod nynorskkarakter.

Er du flinkare å skriva bokmål enn nynorsk, og sånn sett redd for hovudmålskarakteren din om du byter? Tenk på sidemålskarakteren din. Karakteren din i sidemål tel like mykje på vitnemålet som karakteren i hovudmål.

So nynorsken vert overkøyrd av bokmålet, og er ikkje serleg synleg for Folk Flest™. Dette må gjerast noko med um alle i Noreg skal velja å skriva nynorsk. Eller um ein skal kunna hava reell valfridom, å kunna velja fritt mellom nynorsk og bokmål. Men dette skal ikkje vera ein tekst um nynorsk, lurer du på kvifor folk skal velja nynorsk kann du lesa meir hjå NMU.

So difor treng altso alle å høyra meir nynorsk, me kann alle saman bokmål bra – og me ser det heile tidi. Bokmålet treng inga hjelp, det tråkkar på nynorsken og difor lyt alle dei som skriv nynorsk skriva nynorsk – og ikkje «vera snille med bokmålet». Det trengst nemleg ikkje. :-)

Ai, dette vart litt vel langt. Spol framover!

Tren på bokmål for jobb (!?)

Jeg vet de fleste må bytte språk når de får jobb, så det er absolutt anbefalelsesverdig å bedyre at det å betrene seg på å beskrive tanker på det største sproget i Norge (og derfor beste?) er en god og positiv beskjeftigelse.

Hahaha. Denne setningi er til å daua av. Han er so inne i granskauen elendig. Heilt yver toppen, heilt totalt toppa, heilt ekstremt yverdrive. Eg er framleis heilt i villreie, korleis kunne noko tru eg hadde skrive slikt seriøst? Ærleg talt, «å betrene seg»? Nei, eg vert mållaus. Dessutan ville eg aldri i livet øvd meg på bokmål for å kunna byta til det um eg fekk jobb (ikkje at eg hev lyst å vera tilsett for andre!). Eg hadde ikkje godteke at nokon sa eg måtte byta til bokmål! Eg hadde vorte fly forbanna.

Men eg lurte altso folk

Eg synest dette er so fantastisk moro. Tenk at eg klarte lura folk med noko slik. Det er jo kontroversielt, og det kom på ein dag ein normalt sett ikkje stolar på slikt – so det var veldig spesielt å få seriøse attendemeldingar på innlegget. Simon var fyrste person som peika på aprilsnarren. Fyrr det so syntest Egil det var ukomfortabelt å lesa bokmål på sida mi, noko eg vart sers glad for. Dei gongene eg hev skrive bokmål til folk, reagerer dei ofte fort – og seier eg må skjerpa meg (desse skriv bokmål sjølv, altso). Det elskar eg. Nynorsk hev raskt vorte det ålment godkjende språket mitt, sjølv um eg hev skrive bokmål mykje lengre.

Jarle Petterson framheva det elendige språket mitt. Han kalla det eit yverdrive «kansellispråk», og vedgjekk via straumbrev at han gjekk på narren. Synnøve uffa seg, og kom med eit nektande ord. Rebecca vart yverraska då eg sa det – ho trudde eg meinte det. Diverre klara eg ikkje lura ho lengje; det kjendest for falskt å forsvara avgjerdi i person.

kansellistil tung målføring med gammaldagse ord og lange, innfløkte setningar etter tysk og latinsk mønster

Fekk òg ei herleg melding frå Børge som eg berre ignorerte. Eg sat og lo og lo då eg fekk meldingi, og eg visste ikkje um han var seriøs eller tulla. Difor tenkte eg like godt eg ikkje ville avsløra noko endå.

Børge: overraskende at du har begynt å skrive på riksmål. det hadde jeg ikke ventet. Men selv om din blogg da får en 40/60 rate av forskjellige målformer, så vil jo den samlede daglige utgivelse på norsk nå ha en enda lavere andel nynorsk.

Han lo godt og sa han ikkje hadde gått på ein aprilsnarr på lengje. Hehe. Det var kjempekos. Innlegget frå i går vart ein stor suksess. Eg hev ikkje hatt so moro av eit innlegg på lengje. Det verste var at største delen av moroa kom etter det var ferdig skrive :-D

Takk til alle som las aprilsnarren min, og ekstra stor takk til alle som vart lurt.

40% av beskjeftigelsene mine beskrevet på riksmål!

Dette var aprilsnarr 2007, ein overraskande vellukka ein.

Så har jeg altså besluttet å forfatte 40% riksmål (det er bokmål) på sidene mine. Anbefalingen, som man nå befølger for å være et godt eksempel for etterfølgelse av de videre lag av vårt land, kan interesserte parter finne hjemmel for i gjeldende lovverk. Loven anfaller ikke privatpersoner, men med få etterfølgelseseksempler for denne lov, vil jeg bevekte opp mot denne skjevheten.

Et par dager tidligere hadde jeg forvillet meg inn i en kjeller på Studentersamfundet. Her beskuet jeg en debatt om vårt felles norske sprog. Gode holdninger var beundringsverdig nok en befriende lett anliggendendehet hos store deler av panelet (som bestod av tre mennesker). Det var litt verre med deler av salen, beklagelig vis. I alle henseende identifiserte jeg meg med de høyereadstående panelmedlemmene sin bemerkelsesverdige kvalitet og ikke minst kjærlighet for begge de to norske sprog. Aktørene i panelet var gode forbilder, og nå vil altså jeg også følge opp.

Hvorfor riksmål, en «del» av bokmålet?

Når jeg skriver nynorsk, skriver jeg høynorsk – som er den gode, faste varianten av nynorsk. Det bør i så henseende ikke komme som en overraskelse at jeg velger å skrive riksmål når jeg i dette anliggende prøver meg på mitt gamle hovedmål.

Dessuten kan det hende at jeg formodentligvis vil ta meg jobb i en av de mange bedrifter som finst rundt om i vårt land, jeg er såpass realistisk at jeg ser at ingen vil ha en nynorskskrivende ansatt. Jeg vet de fleste må bytte språk når de får jobb, så det er absolutt anbefalelsesverdig å bedyre at det å betrene seg på å beskrive tanker på det største sproget i Norge (og derfor beste?) er en god og positiv beskjeftigelse.

Så befriende!