Månadsarki: juli 2007

Ferdig med å lesa siste Harry Potter-bok; Deathly Hallows

Då er eg ferdig med å lesa den siste Harry Potter-boki, Deathly Hallows. I går natt var meg, Rebecca, Tonje og ein haug andre i byen for å kaupa boki eitt minutt yver eitt då ho vart sluppe. Fredagen fyrr fekk eg ein utruleg hug til å lesa boki raskt. Ikkje la heile verdi få lest ho fyrr meg. Og no er eg altso ferdig, ikkje alt for lengje etter det var mogleg å få henne. Og du treng ikkje lesa med lukka augo, for eg vil ikkje spolera boki.

No vil eg eigentleg berre fyka av garde, so eg limer inn ymse ting eg hev skrive til andre. Ein lett enkel måte å unngå å seia dei same tinga om att heile tidi.

Meg og Børge um «spoleringar» (spoilers, uh)

me: Hei, ferdig med Deathly Hallows?
Børge: nope, har akkurat startet på kapittel 9
du er alt for rask! : )
me: hehe. [nose smile] Koseleg.
Herleg at du tek deg tid, berre ikkje kom borti for mange folk som vil øydeleggja for deg.
Det er no same kva ganske vanskeleg, sidan boki er komplisert nok til at det er umogleg å «spoila» mykje med mindre du ynskjer å høyra det sjølv.
Børge: nei, det er det jeg er redd for, da..
ok, godt : )
me: Og dei fleste spoilarane eg hev lese no er berre tull.
(eller ikkje serleg viktuge)
Eg klarar ikkje formulera ein skikkeleg bra spoiler sjølv heller, for det finst eigentleg ikkje [tongue]

Meg og Leif Arne

Leif: [Leif Arne tinga boki til jobben] So eg får henne i morgon.
me: Hum. Er best å kaupa i butikken [nose wink] Då fær ein boki med ein gong.
Leif: Du har nog rett!
Men du er ferdig?
me: Ja, eg var ferdig for litt sidan. So no hev eg ete, dusja, rydda huset, teke ut av oppvaskmaskini og alt anna som hev ligge brakk sidan i går natt.
Leif: hehe
Då var ho god lesnad?
me: Ja, absolutt-absolutt [grin]
Leif: Trist å vera ferdig med serien?
Sent at 7:54 PM on Sunday
me: Nei, den siste boki er so ekstremt god og so fantastisk herleg spanande, oppklårande og søt at det berre kjennest godt. [tongue]
Leif: Oioi, det er imponerande.
me: Detaljert med mykje herleg informasjon, mange hopp, krinkar og krokar. :]
Leif: Eg gler meg alt.
Kva er sidetalet?
me: 607. [nose smile]
Leif: Det er kann henda til og med stuttare enn den førre?
me: Ja, ikkje veit eg. Ganske likt vil eg seia. Ser iallfall like feit ut.

Harry Potter og Føniksorderen saug faktisk ikkje

Det starta med Harry Potter-filmane 1 (Dei vises stein) og 2 (Mysteriekammeret), heilt greie typiske Hollywood-filmar. Eg var slett ikkje imponert – det hadde vore ei av dei litt betre filmane me kann sjå på TV Noreg (ikkje å hoppa i taket for altso). Den tredje filmen kunne eg sjå, smila og gløyma. Ingenting vondt um det, filmen var god den. Eg irriterte meg ikkje stort. Det er lengje sidan eg hev sett honom, men eg trur eg kunna gjeve han 3,5 av 6. Yver snittet altso.

So kom den fjerde (Ildbegeret)

Å hekkan. Eg hugsar den filmen godt. Eg hugsar då eg køyrde Rebecca heim og prata sers eldhuga um filmen, ganske likt i kveld faktisk. Men eldhugen eg hadde var alt frå positiv um filmen. Eg var so totalt fullstendig forskrekka yver den søppelhaugen av ein film dei hadde klårt kasta saman. Den filmen var dårleg. Manusforfattar hadde gjort ein reint elendig jobb. Ein viktug ting å hugsa for Harry Potter-tilhengjarar, manusforfatterar og regissørar;

Bøker og film er forskjellege kunstformar.

Du kann ikkje laga god film av god bok utan god tilrettelegging. Og ikkje prøv å få med so mykje som mogleg av boki – ikkje lat ho diktera filmen! Sjølve handverket i filmen var godt – men regissør og manusforfattar hadde verkeleg lagt doavlaupet ned i grunnvatnet og øydelagt filmen frå rota. Enkeltståande scenor i filmen var gode, men sett saman til ein film, held det ikkje.

Ei radikal endring med Harry Potter og Føniksorderen

På same måte som sist køyrde eg og Rebecca heim medan eg ivrig prata um filmen. Denne gongen var det ei mengd positive ord som flaug mot vindskjermen. Produsent hadde gjort det einaste fornuftige og sparka heile gjengen med kreativ kontroll etter den skandalen med førre film. I all hovudsak er det tri funksjonar som hev vorte signa med nye sinn.

  1. *Regissør David Yates* hev gjort ein stor, stor jobb. Eg trur mykja av æra til at denne filmen er so fantastisk god ligg hjå han. Historieforteljingi er framifrå i Føniksorderen, medan førre film var eit skrekkdøme på det motsette.

    Filmen er ei rein glede med Yates sitt gode arbeid med skodespelerane (dei syg ikkje i denne filmen(!)) og sitt tydelege blikk for båesmå detaljar og den viktuge heilskapen. Han hev laga ein mykje meir utradisjonell film enn kva dei andre viste, ein meir, um eg fær seia det europeisk film. No er eg ingen filmkjenner, men måten Yates fortel med kjenslor, ljos og musikk medan han frir seg meir frå den tunge Hollywood-trøya og lagar ein film som er mykje mindre «korrekt» viser meg at her er ein «europeisk» film.

    Elles gjeng òg manusforfattar Michael Goldenberg herunder, for det er sikkert mykje av honoms æra at filmen er so godt samansveisa no og ikkje berre ein haug enkeltscenor som er slengt inn «fordi dei må vera der». Det er mykje morosam dialog i filmen, mange replikkar teke rett frå boki (i fylgje Rebecca) og mange lure løysingar på korleis ein gjer bok til film utan å verta diktert av boki.

    Elles hev Mark Day som hev klippt filmen gjort ein fantastisk jobb, eg veit ikkje kor mykje som er Yates og kor mykje som er Day av den spreke og godt klippa filmen me hev fengje. Men redigeringi var iallfall spektakulær.

  2. *Musikken av Nicholas Hooper* var heilt fantastisk. Eg hadde aldri meint at førre musikkskribent burde sparkast, han hev vore med frå starten og laga flott musikk til filmen. Men Nicholas Hooper hev gjort ein endå betre jobb, saman med det nye blodet til Yates klarar dei laga fantastisk ferske scenor som det er ein fryd å sjå. Eg vart verkeleg positivt yverraska yver musikken.
  3. *Fotograf Slawomir Idziak* hev leikt med ljoset, funne kameravinklar som hev understrekt meiningi til biletet og vald rette linsor. Han hev turd bruka vidvinkellinsor som me sjeldan ser i denne typen filmar, og han hev gjort alt saman på ein fantastisk smakfull måte.

    Eg vart ikkje serleg yverraska då eg fann ut at fotografen til Føniksorderen er same fotograf som eg hev på ein film eg hev sett berre grunna fotografien; La double vie de Véronique. Den filmen hev eg i samlingi mi for fantastiske bilete og intelligent bruk av fargar. Mange meiner at den meir kjende filmen «Le Fabuleux destin d’Amélie Poulain» er inspirert av denne (og det er jo òg ein vakker fotografert film).

    Ein annan ting som kann henda hev mykje med kvifor eg elska bileti i denne filmen, er at me såg han digitalt på ein 2k-prosjektør (trur eg iallfall). Eg vart so utruleg yverraska då eg såg dei fyrste bileti i filmen, eg vart med ein gong hugteken av kvaliteten. Eg hadde vanskar med å skjula kor godt det var å sjå so ekstremt god biletekvalitet. Frå då visste eg at eg ville sjå filmen slik han var meint til å sjåast, og eg vart glad.

    For eitt år sidan var eg i Oslo på «Digital Cinema conference», der eg høyrde fyren som fargekorrigerte Føniksorderen prata um korleis han hata filmkopiar. Mykje av det harde arbeidet honoms gjekk vekk i filmkopiane. Men sidan me såg ein digital kopi skjedde ikkje dette. Bileti var sjølvsagt òg sylskarpe. Film er verkeleg bra på kino att!

Skodespelarprestasjonar

Det einaste eg beit meg merke i av opplagt negative ting, var at ho som speler Ginny ikkje klarte å le truverdig når dei hadde jolemiddag. Det irriterte meg. Elles spelte Humlesnurr ekstremt mykje betre no, etter tragedien i førre film. No er han mykje nærare slik Humlesnurr skal vera, sjølv um han framleis ikkje er Humlesnurr på same måte som han førre fyren var det. Hovudskodespelerane gjorde det òg mykje betre i denne filmen, eg er van med å grina yver kor dårleg Daniel Radcliffe (Harry Potter) speler, men denne gongen var han ganske OK. Rupert Grint (Ronny) speler bra, som normalt (som eg må innrømma, trass i at Rebecca meiner det same og hev sagt so fyrr meg (:P)) og Emma Watson (Hermoine) speler betre enn fyrr. Imelda Stauton (Dolores Umbridge) treng eg nesten ikkje nemna, ho er perfekt i rolla.

God underhaldningsfilm

Jepp. Det vart kann henda litt langt, men slik er det no ein gong. Eg vil gjerne sjå denne filmen endå ein gong for å finna problem med han. Eg hadde forventa noko so dårleg at eg ikkje tenkte eg trong sjå nøye etter for feil. Der tok eg altso feil.

Dette er ein god film for kva det er. Det er nok langt frå min favorittfilm, trass kor positivt yverraska eg vart og trass kor mykje bra eg hev skrive um han. Eg hev ganske enkelt sett filmen inn i ein bås (Hollywood underhaldningsfilm laga frå populær bok) og hatt forventningane mine deretter. Sjølv um eg er freista til å gjeva han 6/6 for å vera langt yver det eg trudde slike filmar kunne vera, so lyt eg ikkje gjeva han meir enn 5/6 um eg ikkje skal diskriminera på sjanger. Hehe.

Men det gjorde altso ikkje vondt i hjarta å sjå Harry Potter og Føniksorderen.

Helg i Kviteseid

Frå fredag til måndag var meg og Rebecca i Kviteseid. Familien min hev no yverteke barndomshuset til mamma der. Butikken i underetasjen er lagt ned (og rydda), og sjølve huset er ein feriestad no. Eg likar meg kjempegodt i Kviteseid, og er sers glad for at Rebecca kjenner det same. Me vitjar nok Kviteseid ein del når me vert faste Oslo-buarar båe tvo :-)

Me hadde ein fin biltur fram, trass i at me køyrde oss vekk. Eller, eigentleg ikkje – eg hugsa stoppet me køyrde forbi, men trudde me kunne velja ein annan veg. Etter eit par mil var eg heilt vekk. Me fortsatte og fortsatte. Etter kombinert dopause og kartlesing fann me ut at me var på veg til Hovden. Litt lengre oppe låg Haukeli. So eg hev no køyrd yver Haukeli for fyrste gong. Me vart mykje raskare framme enn det eg hadde rekna, men eg trur likevel Haukeli-vegen er lengre enn om Åmli.

Var flott i Kviteseid som alltid. Herleg og roleg. Det er ein fantastisk plass, ingen støy. Det er so rart å kjenna det på kroppen. All ljoden ein normalt ikkje merkar når ein er inne heime (i ein by) summar heile tidi i bakhovudet. Me hadde eit par rolege dagar, der den største oppgåva var å laga middag kvar dag. Det var veldig moro, men vart ein god del omelett (som eg hev vorte so god å laga :p Heh). Me hev lese bøker og Rebecca hev inspisert huset. Herleg.

Men det hev ikkje berre vore fryd og gaman i laupet av helgi. No er eg på NMU sumarleir, og i går var eg på Landsstyremøte. Eg hadde miksa datoar slik at eg trudde LST-møte = 11, og leir = 12. Diverre viste det seg at LST = 10, og leir = 11. Eg hadde kaupt billett til Rebecca den 11, og hadde planlagt å vera saman heile den tysdagen òg. So fekk eg dette problemet, eg måtte vekk ein heil dag fyrr Rebecca sitt tog gjekk. Ganske teit.

Me måtte dra kl. 0730 tysdag for å få Rebecca av på toget, og meg på LST-møte. Me hadde ikkje rydda skikkeleg natta fyrr so me drog ikkje fyrr 0800. Då hadde me tvo timar til toget gjekk. Det skulle gå bra, sidan Gule sider rekna at me ville bruka 1t 50min. Eg veit eg er raskare enn det Gule sider reknar. Me klarte å køyra feil. Ganske. Tenkte det var for seint å snu. Burde ikkje tenkt slikt, ein time seinare var me der me skulle på E18. Ein time sløsing, ein diger omveg um Skien. So kom me bak trailerar og måtte køyra seeint. Me kom 20 minutt for seint etter ein god del feilkøyringar til. Vondt.

Mista altso andre tog, og måtte ut med endå meir pengar. Måtte venta til neste tog, hadde omtrent ikkje bensin att. Me fann det, fann mat (bensinstasjon) og såg American Beauty i bilen. Etter fire timar kom toget.

Eg fann ut frå Rebecca at ho ikkje betalte togbillett til Stavanger, so det vart ikkje so mykje pengar brukt lell. Men turen var alt i alt superfin. Berre irriterande kor mykje problem som dukka opp.

Eg burde verta kokk

So var det tid for middag att, og kjøleskåpet er fullare enn nokon gong fyrr. I ymse glimt av arbeidsvilje og positive syn um framtida handlar eg stort inn på matvare etter matvare. Kaupar inn ting eg ikkje veit kva er til ein gong, men tenkjer eg kann sikkert bruka det på ein eller annan måte. Eg kann putta ting saman og eta sunt, som ein flink gut.

Eg må slutta med ferdigpizzaen innser eg for, eit kjøleskåp fullt av varor som ikkje er rørt på ei vìka lover ikkje bra. Maten må etast fyrr han vert dårleg. Og eg dreg jo til Kviteseid i morgon! Med rak vilje og stå-på mot fyrer eg jerngryta opp på steikjeplata. Etter ein stund ser eg TV-rommet byrjar verta røyklagt. Inne på kjøkkenet ser eg omtrent ikkje til andre veggen. Etter grytevask og dobbelsikring um at det ikkje er meir att nedi ho ringjer telefonen. Eg legg på då eg merkjer at det atter ein gong er litt vanskeleg å sjå. Ah vel, dei er vel berre slik desse grytone, seier eg medan eg tenkjer eg ikkje burde verta kokk.

I kjøleskåpet hev eg altslag rart. Ooo, sopp! So eksotisk! Ut med, hakk opp og putt i gryta som allereie er full av litt for mykje olivenolja.

Rein sopp er ingen middag

Må hava meir oppi. I kjøleskåpet ligg eit par laukar (jadå), eg tek ein og kappar han opp. So oppi gryta. Dansar lett rundt kjøkkenet medan eg rører rundt i gryta. Eg kjenner meg godt og veit med eitt at her må meir til. Dette gjeng jo som det susar! Eg tek oppi litt forskjelleg krydder eg ikkje veit kva er og kuttar opp nokre tomatar. Heller på litt meir olivenolja saman med tomatane.

Eg burde verta kokk

Eg luktar. Aaaahhh. So godt det luktar! Det ser godt ut òg. Eg vert kjempesvolten og tenkjer heilt bestemt at eg burde verta kokk. Ja, eg tenkte feil i stad, det er jo sant at eg burde verta kokk.

Eg dansar vidare og klarar ikkje stoppa, meir må i gryta! Eg skal laga supergod middag! Eg må òg få brukt opp meir av det eg hev kaupt. Eg opner ein boks med bønner og tek fleire tomatar oppi. Eg rører og rører. Rører og rører. Eg skreller ei potet. Eg lagar småterningar og puttar nokre få nedi, so finn eg ut at dei ikkje vil verta steikte ferdig på denne tida. For eigentleg var retten ferdig for lengje sidan.

Alt er steikt lengje nok. For lengje. Faktisk. Og eg hev rørt for mykje. No er det ikkje lenger ei lekker blanding som luktar godt. Det er ein brun graut. Det ser heilt forferdeleg ut. Det ser ut som most katt. Og smakar sikkert verre. … Hekkan.

Fram med tallerken og middag ferdig

Eg splæsjer litt av gugga yver på ein tallerk og legg ved mange blad ishavssalat på sida. Gusje.

Eg tok so absolutt feil, eg burde jo for all del ikkje verta kokk.

No hev eg ein hipp støttebandasje på kneet

I går var eg hjå lækjaren. For fyrste gong friviljug hev eg sagt til mange, men det gjeld nok berre for nokre definisjonar av friviljug. Fyrste gong på heilt eige initiativ er vel heller rett. I dag kaupte eg ein støttebandasje til kneet. For eit par vìkor sidan starta det venstre kneet mitt å fuska. Eg spurta til t-banen for å rekkja siste bane, og vips so var kneet ubrukeleg. Ein 3–4 gongar skaut det so gale at eg ikkje klarte stå. Eg klarte ikkje røra beinet. Måtte lena meg til veggar og halda i handtak som ein gamal mann.

Farlege kneskador

Eg vart sjølvsagt redd. Kneet hev eg høyrd skrekkelege soger um frå mange tungor. Det er det vanskelegaste å gjera noko med på kroppen, det lækjarane kvier seg mest for å vera borti. Hev du øydelagd kneet, nei då kann du få problem. So då eg fekk denne store smerta for 3. gong (og var sers flau av å plutseleg måtta setja meg ned midt i ein folkemengde og ikkje koma opp att) fann eg ut at no måtte eg verkeleg gå til lækjaren. So no, eit par vìkor seinare var eg der.

Eg hev ikkje jogga eller spurta medan eg hev vore heime no. Hev ofte tenkt på kneet og at eg må vera forsiktig. Det hev gjort småvondt til tider, men aldri låst seg som i Oslo. Hjå lækjaren fekk eg vita det ikkje var noko klinisk galt, ikkje som han fann. Då vart eg letta. Han sa eg ikkje skulle bry meg um dei digre knekke-ljodane som kjem frå det når eg går i trappar o.l. Han trudde det trong opptrening (altso ikkje berre spurta slik eg gjer for å so sitja bom stille eit par dagar). Visste nok det, men eg vil ikkje øydeleggja det heller. Han sa eg burde skaffa ein støttebandasje.

Støttebandasje

So det kaupte eg i dag. Eg fekk ikkje gjort det i går, butikkane stengde. Men i dag fekk eg. Kr. 460, som eg synest var veldig dyrt. Men um det hjelper meg med kneet so er det vel verd det. Elles kosta lækjaren 160 kr. So mykje hev eg ikkje brukt direkte på kroppen min nokon gong trur eg. Fær eg problem med ryggen (som godt kann henda slik eg sit) vert det nok endå meir.

Med støttebandasjen på stakk eg attende til kontoret. Då eg gjekk opp trappene kom det den verste knekkingi eg nokon gong hev høyrd. Alt frå kneet. Måtte ignorera det. Vonar det ikkje lovar vondt.

Støttebandasjen hjelper leddet å halda seg varmt, det er visst bra. Då tòler det meir, og det fungerer visst betre. So no visste du det, um du er like ignorant som meg når det kjem til å taka vare på kroppen din. (No trur eg han treng søvn)

Brua til Terabithia, fantastisk god barne(?!)film

Filmforsmakane fyrr sjølve filmen er utelukka for barnefilmar. Reklamen og filmplakatane viser òg at det er ein barnefilm. Dei hev tilogmed omsett tittelen til norsk, noko dei diverre(?) berre gjer for barnefilmar. So dei vil hava meg til å tru det er ein barnefilm. Likevel hadde eg lyst til å sjå han, nett i dag. Veldig rart. No hev eg sett han saman med Rebecca, og eg kan raskt seia; det er den beste filmen eg hev sett so langt i år.

Barnefilm i Noreg? Ungdomsfilm i USA?

Eg hev sett litt rundt og funni ut at folk hev vorte sinte av di det ikkje var ein typisk barnefilm. Dei hadde teke med seg ungane sine og trudde dei skulle sjå ein magisk film for ungar. Eg trur filmen er veldig god for ungar, men likevel synest eg han fortener å verta kalla ungdomsfilm. For han handlar um alvorlege emne, og eg vart veldig rørt av denne filmen. Eg grein som ein liten unge. Filmforsmaken (eg klarar ikkje finna eit godt norsk ord for «Trailer», må vel laga noko nytt og spenstig) viser det som ein barnefilm. Det forstår eg godt, for det er litt vanskeleg å visa kor ekstremt god rollebygging og kor trist denne filmen er i ein liten forsmak. So dei hev berre teke med dei overflatiske delane (som forsmakar plar gjera).

Den norsk-danske filmplakaten

Noko eg beit meg merke i, derimot, var dei forskjellege filmplakatane eg såg av denne filmen. I Noreg ser det ut som ein livleg film som er full av glede og morsomme påfunn:

Broa til Terabithia

«Broen», liksom. Og kva faen? «Ei heil ny verd ventar på deg»? Det er det dummaste eg hev høyrd! Hev me sett same film? Jodå, eg forstår kva dei meiner, men å hava noko so villeiande på ein plakat er berre slemt. Folk trur dei kjem til ei heilt ny verd då, ikkje tekniske detaljar ein kann sno seg rundt når ein allereie hev sett filmen (evt. lest boki). Sjølv um det er mogleg å skriva den teksten, so er det jo ikkje det filmen handlar um. Dei som trur og ventar det vert skuffa. Kvifor omsette dei ikkje berre det den engelske plakaten seier?

Den engelske/amerikanske(?) filmplakaten

Den amerikanske plakaten er meir vaksen og passar betre til filmen. Kvifor prøver me i Europa å selja filmen som noko han ikkje er?

Bridge to Terabithia

Forresten fann eg ein annan plakat på IMDB, som ser meir ut som ein typisk Disney barnefilm. Fann ikkje stor versjon:

Bridge to Terabithia

Kinosalen var nesten tom

Det kann henda av di det var sundag, og midt på dagen. Men filmen gjeng ikkje på kvelden, av di det visstnok er ein familiefilm. Piss og tullprat. Denne burde hatt meir grunn til å gå på kvelden enn det Narnia og Harry Potter-filmane hev. Dei vert vel kann henda sett på som familiefilmar og barnefilmar, men likevel fær dei mykje høgare status når dei vert marknadsført. Men «Brui til Terabithia» hev betre skodespel, ei meir alvorleg historie og mindre «woop-woop» barneunderhaldning enn Narnia og dei fyrste Harry Potter-filmane (dei hev vorte mørkare og meir vaksent).

Faktisk so er det ikkje ein magisk verd i det heile teke i denne filmen, dette er ei realistisk historie. Eg vart sers yverraska (og glad) då eg fann det. Kann henda det var grunnen til at eg vart so rive med og grein slik eg gjorde. Det er skikkeleg synd at fleire ikkje vil sjå denne filmen. Dei burde vore meir ærleg um kva han er for noko. Eg veit mange som ikkje vil lika han kjempegodt, men synest det var ein ganske god film; dei vil truleg aldri sjå han. Hadde eg sjølv sett på TV / sett forsmaken på filmen hadde eg truleg ikkje sett han. Eg såg ein plakat ein gong, tenkte filmen såg litt tåpeleg ut og so gløymd han.

Kvifor såg eg filmen lell?

Meg og Rebecca såg ein morosam film i går «Ella the Enchanted» (Den fortrylla Ella) som eg vart positivt yverraska yver. Eg trudde han var megateit, men eg likte han. God underhaldning. Difor var eg meir villig til å sjå «Bridge to Terabithia» i dag. Det angrar eg slett ikkje på. Fantastisk, fantastisk film. Ahh. Eg kjenner meg (bitte)litt att i han frå då eg sjølv var liten.

Ho som spelte «Ella» i førnemde film var fantastisk herleg. Det same var dei tvo hovudskodespelerane i denne. Josh Hutcherson og AnnaSophia Robb imponerte meg verkeleg. Eg plar ikkje bry meg stort um skodespelarar, men hekkan so bra det var. Elska rolla til AnnaSophia.

Kva handlar filmen kort um då?

Jesse hev trent heile sumaren for å verta den raskaste sprintaren på skulen og få respekt. Når den nye eleven Leslie kjem og vinn yver alle vert han sint. Til slutt vert dei likevel gode vener, trass i at ho er rik, han fattig, ho kjem frå byen og han er bondegut. Saman lagar dei Terabithia, med monstre, troll, kjemper og farlege ekorn. Dei er konge og dronning. Denne venskapen hjelper Jess å takla tragedien som fær han til å innsjå kva Leslie hev lært han.

(Det er stole frå IMDB)

Høyrest kann henda ikkje best i verda ut. Men det er superherleg å sjå Jess og Leslie leika saman, og tragedien gjeng verkeleg sterkt inn på ein av di filmskaparane hev fengje oss til å bry oss so mykje um dei.

So um du hev litt tid og vil sjå ein film, ikkje ver redd for «Brui til Terabithia». Vurdér han saman med andre filmar, det er ingen barnefilm som utelukkar vaksne/ungdom.

Hev du sett han? Kva tykkjer du?