Månadsarki: september 2007

T-banen

Det kom ein mann inn på t-banen fira seter framfor meg. Han heldt mobilen sin ut på strak arm og såg rett i skjermen. Med den høgre handa laga han allslags rørsler som eg fort kjende att som teiknspråk. Han gjekk inn på denne måten, fann ein plass og sette seg ned. Såg ikkje rundt seg – berre inn i skjermen. «A-ha», tenkte eg, «han pratar med ein annan via videotelefoni». Eg syntest det var litt rart likevel, og kamera såg ut til å peika mot meg, og ikkje mot han sjølv. Det er vel lite truleg at mobilen hadde tvo kamera. Ingen andre såg på mannen so hardt som eg gjorde. Eg ville forstå. Men eg forstod ikkje og fortsette å lesa. Allereie neste stopp reiser han seg att, no hev han lagt ned mobiltelefonen og pratar stadig med hendene. Ei dame gjeng ut saman med han når han dreg. Eg registrerer det, men er ikkje interessert nok til å tenkja meir yver det.

Meg og Rebecca tek t-banen saman til byen. Eg skal til skrivarstova (hovudkvarteret til NMU), og ho kaupa gåve til Millam (lillesysteri hennar). Eg hev Narnia-boki til Rebecca og mi eiga jakka med. Etter eg hadde vore alt for lengje på skrivarstova dreg eg attende der Rebecca ventar. «Hmm, ser ut til at eg la boki att på skrivarstova», segjer eg sjølv um eg hev ein mistanke um at eg hev mista ho. Me finn ho ikkje. Ikkje jakka mi heller. «Du la boki på setet på t-banen då me tok han», segjer Rebecca. Då er ho nok i sekken til ein ny eigar no, tenkjer eg. Rebecca vert sjølvsagt sur på meg og eg unnskulder fyrst når ho spyrr um eg ikkje skal unnskulda. I mellomtidi hev heile t-banen brutt ned. So me er båe tvo stranda i sentrum. Svoltne, sinte, sure og lei oss. Etter kvart vert me vener att og t-banen byrjar so vidt å sviva. På t-banen attende er me endå gladare i kvarandre enn det me var då me drog, ei jakka og ei bok fattigare.

Rebecca tok t-banen til Oslo S 1000 i dag. So tok ho buss til Bø og tog til Stavanger. Det skulle vera tog til Stavanger, men NSB dreit seg vel ut. Eg var ineffektiv halve dagen fyrr eg fann ut eg ikkje hadde råd til det og drog til PING. På turen attende med t-banen såg eg ei sørpefull jenta gjennom ruta. Det var forferdeleg. Eg kunne ikkje gjera anna enn å tenkja masse vonde ting um ho. Jenta hang ut med heile kroppen – og ein gut heldt ho oppe. T-banen stoppa og jenta vart slept inn av guten. Han la ho ned på golvet inntil døri. Der sank ho saman, heilt utan nokon kontroll. Eg rista på hovudet, sukka høgt og las vidare. Eg hugsar mamma alltid tykkjer dei som drikk seg fulle drit seg ut, alle andre seier til meg «du synest vel me er teite som drikk, eg hatar å vera edru, for då synest eg alle er so teite». Nei, nei. Eg plar ikkje tenkja slik. Eg dømer ikkje på den måten. Men no gjorde eg det. I stor grad. Eg vert vel mindre tolerant på åri mine. Eg hev ekstremt liten respekt for folk som drikk seg dritings og synest det er tøft no. Det er berre tragisk. So yttarst tragisk. Dei som hev eit fornuftig forhold til alkohol er eg nøytrale til, dei som drikk lite og ikkje klagar yver det (verste eg høyrer) likar eg veldig godt. Fråhaldsfolk gjev mange pluss i totalintrykk. Det er sterke menneske.

Av t-banen raste eg forbi alle saman som vanleg. Folk gjeng utruleg seint. No hadde eg ikkje stort å tenkja på (for fyrste gong på tvo døgn) og undermedvitet fekk gjera kva det ville. I tidsrommet det tok meg frå å løfta beinet mitt og planta det på det fyrste trappetrinnet kom eg på svaret; han las opp ei melding frå mobiltelefonen for veninna si! So enkelt! :D

Rebecca hev oppdatert litt um livet i Oslo

Kjærasten min, Rebecca, skreiv i dag litt um livet ho hev her i Oslo. Ho flytta inn med meg for tvo månadar sidan, trur eg. Det vil vera høgst relevant å lesa innlegget hennar sidan mykje gjeld meg òg.

Ho skreiv mellom anna dette:

Og så bor jeg tross alt sammen med Odin, kan’ke si det er kjedelig. Det er veldig gøy, faktisk. Hihi, blir nok litt fortere irritert på’n enn før, men det hører vel med. Han er herlig å bo med, når en ser vekk fra mangelen på orden og vaskevilje. Vi har det så fint sammen, atte. Det går mye bedre enn jeg hadde venta meg, vi har det så moro :)

Det er eit ganske godt opprit av stoda i heimen, berre for meg skrive på nynorsk. Ah, og med ei nota um at Rebecca er bra å bu saman med berre ein ser bort frå den sjuke trongen til å hava det ekstremt ryddig og reint til ein kvar tid. [stort glis]

Kva driv eg med?

Eg hev inni granskauen mykje å gjera for NMU for tidi. Utanom det hev eg inn i granskauen mykje å gjera utanom. Det plar vera ymse, men no i det siste hev det mellom anna vore jobbing med firma mitt (Velmont film), universitetsinnleveringar (eg tek 50 studiepoeng trur eg), ymse sosiale ting og tid eg vil hava med Rebecca. Det høyrest ikkje mykje ut når eg skriv det ned på ein so komprimert måte, men det hev nesten drept meg i det siste. Eg hev mista litt av gnisten allereie. Truleg tek det seg opp att når eg hev fengje gjort ferdig mykje av det eg slit med no. Då må eg berre hugsa å ikkje taka på meg so mykje. Til dømes hev eg dei siste vìkone umtrent gjort ein NMU-ting til dagen. Som oftast varar det langt yver ein time. Den siste vìka hev eg faktisk gjort noko med NMU-relatert kvar einaste dag, og då hev det teke lang tid òg.

I morgon dreg eg til Møre og Romsdal der eg skal på målferd. Målferd er eit opplegg der me i NMU dreg rundt på (i hovudsak) vidaregåande skular og fortel dei den ekte historia um nynorsken. Me prøver å få dei til å innsjå ein heil del ting som skulesystemet og staten ikkje vil at dei skal vita. Det er for å gjera dei merksemde på at det framleis er målstrid i landet og at dei tek aktivt standpunkt med å «velja» å skriva bokmål. Eventuelt skal eg rundt i M&R for å prøva å omvenda dei som hev gjort negativt målbyte (frå nynorsk til bokmål). Hehe. I all hovudsak, arbeid for nynorsken.

Målferd på Hartvig Nissen VGS i Oslo

Eg var nett på min fyrste målferd her i Oslo. I går. Åleina. Heilt åleina. Ingen som såg på meg utanom elevane. Det gjekk godt i starten, men sklei ganske mykje ut i slutten. Heldigvis fekk eg gjeve eit skikkeleg branninnlegg um nynorske læremiddel i slutten, der fleire såg ut til å verta engasjerte og sers interesserte. Eg fekk ein god del underskriftar, og iallfall ei dritkul jenta som melde seg inn. Det var supertøft. Eg trur ein tøff bergenser med namn Andreas melde seg inn òg. Han kunne målsoga betre enn meg og var glad og smilande. Same kva, ei innmelding er supert.

Ahh, når det er sagt so må de skriva under på oppropet vårt. Må berre venta til det kjem på internett.

Samandrag

So, kva hev eg gjort i det siste? Arbeidd med NMU-ting. Kva skal eg gjera frametter? Arbeida med NMU-ting. Vonar berre ikkje det vert for mykje. Eg hev andre ting å pressa inn òg :-S

Ynsk meg lukka på målferd i Møre og Romsdal! :S [grue seg]

Skal prøva å vekkja sida att

Eg hev ikkje oppdatert på lengje. Det hev samaheng med at eg ikkje fekk ferdig del 2 av turen til Nord-Noreg. Han var so stor og skremmande og eg hev vore eksepsjonelt uppteken den siste tidi. Å setja seg ned og skriva eit par avsnitt er enkelt – å skriva fleire sidor tekst er verre. Eg bur no saman med Rebecca i ein ny parbustad på Kringsjå. Elles er eg sers uppteken med NMU (der eg no sit i sentralstyret) og universitetet.

Eg tek fira fag no; inf1060, inf1300, inf1400 og inf2220. Eg kutta ut inf1800 (logikk) av di det var keisamt og kutta ut stk1000 av di eksamen kræsja med eit anna fag. I NMU er det so alt for alt for mykje å gjera. Dessutan er eg ikkje åleine lengre, og det er veldig herleg. Eg ser menneskje kvar dag med andre ord. Eg hev ikkje sitte inne ein einaste heil dag. I går var eg ute ein halvtime på kvelden, sjølv um det eigentleg hadde vore ein sitja-inne dag for meg. Og eg såg altso menneskje sidan Rebecca bur saman med meg. Ganske herleg :] Det er litt problematisk med rydding, vasking og slik. Eg er ikkje so glad i det, men sambuaren min insisterer på at me skal hava det reint. Må truleg rydda òg, sidan det er rotete her.

Sidan eg hev øydelagt «ullteppet» som hadde lagt seg yver netsida no, vonar eg at eg kann gjera ferdig del tvo av nordkapp-til-Lillehammer-turen og oppdatera sida oftare. :-) Forresten brukar eg Twitter mykje meir, so det er sikkert mykje meir interessant å fylgja med på Twitter-kjelda mi.