Rebecca hev oppdatert litt um livet i Oslo

Kjærasten min, Rebecca, skreiv i dag litt um livet ho hev her i Oslo. Ho flytta inn med meg for tvo månadar sidan, trur eg. Det vil vera høgst relevant å lesa innlegget hennar sidan mykje gjeld meg òg.

Ho skreiv mellom anna dette:

Og så bor jeg tross alt sammen med Odin, kan’ke si det er kjedelig. Det er veldig gøy, faktisk. Hihi, blir nok litt fortere irritert på’n enn før, men det hører vel med. Han er herlig å bo med, når en ser vekk fra mangelen på orden og vaskevilje. Vi har det så fint sammen, atte. Det går mye bedre enn jeg hadde venta meg, vi har det så moro :)

Det er eit ganske godt opprit av stoda i heimen, berre for meg skrive på nynorsk. Ah, og med ei nota um at Rebecca er bra å bu saman med berre ein ser bort frå den sjuke trongen til å hava det ekstremt ryddig og reint til ein kvar tid. [stort glis]

Kva driv eg med?

Eg hev inni granskauen mykje å gjera for NMU for tidi. Utanom det hev eg inn i granskauen mykje å gjera utanom. Det plar vera ymse, men no i det siste hev det mellom anna vore jobbing med firma mitt (Velmont film), universitetsinnleveringar (eg tek 50 studiepoeng trur eg), ymse sosiale ting og tid eg vil hava med Rebecca. Det høyrest ikkje mykje ut når eg skriv det ned på ein so komprimert måte, men det hev nesten drept meg i det siste. Eg hev mista litt av gnisten allereie. Truleg tek det seg opp att når eg hev fengje gjort ferdig mykje av det eg slit med no. Då må eg berre hugsa å ikkje taka på meg so mykje. Til dømes hev eg dei siste vìkone umtrent gjort ein NMU-ting til dagen. Som oftast varar det langt yver ein time. Den siste vìka hev eg faktisk gjort noko med NMU-relatert kvar einaste dag, og då hev det teke lang tid òg.

I morgon dreg eg til Møre og Romsdal der eg skal på målferd. Målferd er eit opplegg der me i NMU dreg rundt på (i hovudsak) vidaregåande skular og fortel dei den ekte historia um nynorsken. Me prøver å få dei til å innsjå ein heil del ting som skulesystemet og staten ikkje vil at dei skal vita. Det er for å gjera dei merksemde på at det framleis er målstrid i landet og at dei tek aktivt standpunkt med å «velja» å skriva bokmål. Eventuelt skal eg rundt i M&R for å prøva å omvenda dei som hev gjort negativt målbyte (frå nynorsk til bokmål). Hehe. I all hovudsak, arbeid for nynorsken.

Målferd på Hartvig Nissen VGS i Oslo

Eg var nett på min fyrste målferd her i Oslo. I går. Åleina. Heilt åleina. Ingen som såg på meg utanom elevane. Det gjekk godt i starten, men sklei ganske mykje ut i slutten. Heldigvis fekk eg gjeve eit skikkeleg branninnlegg um nynorske læremiddel i slutten, der fleire såg ut til å verta engasjerte og sers interesserte. Eg fekk ein god del underskriftar, og iallfall ei dritkul jenta som melde seg inn. Det var supertøft. Eg trur ein tøff bergenser med namn Andreas melde seg inn òg. Han kunne målsoga betre enn meg og var glad og smilande. Same kva, ei innmelding er supert.

Ahh, når det er sagt so må de skriva under på oppropet vårt. Må berre venta til det kjem på internett.

Samandrag

So, kva hev eg gjort i det siste? Arbeidd med NMU-ting. Kva skal eg gjera frametter? Arbeida med NMU-ting. Vonar berre ikkje det vert for mykje. Eg hev andre ting å pressa inn òg :-S

Ynsk meg lukka på målferd i Møre og Romsdal! :S [grue seg]

4 tankar om “Rebecca hev oppdatert litt um livet i Oslo

  1. Rebecca

    bq. Ah, og med ei nota um at Rebecca er bra å bu saman med berre ein ser bort frå den sjuke trongen til å hava det ekstremt ryddig og reint til ein kvar tid.

    Sjuk trang?? Sjuk trang???!!! Det er en helt normal trang, det er du som har en sjuk trang til å ha det så inn i hampen skittent!!!

  2. Egil

    Faktumet er at jenter er mer opptatt av slikt enn gutter. Alt må se så skinnende rent ut, og et støvkorn på gulvet er et for mye. Man skulle jo tro at de var alvorlige smittebærere. Det som er det største problemet er dette med ryddingen, fordi man omtrent alltid prioriterer det estetiske foran det praktiske. Derfor synes jeg det er med korrekt å si at man roter bort ting istedenfor å rydde dem bort, fordi de ender bare opp som en uryddig masse et tilfeldig sted utenfor synsfeltet. Så blir det vi som må hjelpe å finne fram tingene igjen etterpå, fordi man ikke finner hårbørsten/leppepomaden/rettetangen/laderen/skjerfet/sjalet/tøflene/veska/mobilen … Uansett, skal man bo sammen så må begge parter ofre litt. Du er jo en rote-guru fra før Odin, så det spørs hvor mye værre det kan bli. :p

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg.