Månadsarki: desember 2007

Det er inga forbryting å sjå rulleteksten

Meg og Rebecca såg «The Golden Compass» (Det gyldne kompasset / Northern Lights) på fødedagen min 6. desember. Etter filmen lente me oss attende i stolane og tok livet med ro medan me høyrde på musikken, las rulleteksten og prata um filmen. Den digre Colosseum-salen vart ganske raskt tom, so me sat og åt upp popkornet åleina. Nede i salen stod tvo vaktar og såg sint opp på oss.

Um tid

Fyrr filmen er det masse reklame. Kjem du då filmen skal starta er det berre drit på lerretet. Dette sit folk og ser på, eg gjer det ofte sjølv. Likevel forsvinn folk som dugg for soli når filmen er slutt og du kann sitja og njota musikken og lata filmen sine intrykk søkkja inn. Det er tid for å kosa seg litt lengre i stolen og prata med sidejenta di, det er å visa respekt for dei som hev laga filmen. Tidi du brukar på å roa ned slik er ikkje lang. Det er ei koseleg tid. Gjeng du på kino, so er det ikkje av di dette er noko du «må få gjort», men av di det er kos. Kvifor spring folk ut av salen som um dei hadde pesten i hælane då? Nei, det veit eg ikkje.

Kinoarbeidarar

So stod desse to folki heilt nede i salen og venta då. Dei stod og såg opp på oss. Stod og glante. Stygt. Skikkeleg stygt. Med hat i augo. Dei kunne ikkje godt koma opp og seia me måtte ganga; me hadde jo trass alt gjeve yver 200 kr for å sitja der (hekkan det er so mongodyrt!). Ho eine dama gjekk, medan mannen stod att. Då rulleteksten var ferdig, pakka me saman og gjekk mot døri.

Rebecca gjekk fyrst og såg burt på fyren, han såg vekk med eit surt utrykk. Eg såg han inn i augo og smilte, men fekk det same sinte, sure andletet. For ei tispa!

Utgang

Me kom ut i hallområdet. Alle dørene var lukka, og det var fleire som var rømningsvegar. Me hadde verkeleg ikkje peiling på kvar me skulle gå ut, eg ville jo ikkje setja av ein alarm heller (alt ljoset var slege av). So me gjekk rundt til andre sida av salen, men der òg var det låst og lukka. Då kom kinofyren etter oss og såg endå sintare ut, han låste opp ei dør. Eg sa at me ikkje fann utgangen, han svara surt «Den hadde du funne um du ikkje absolutt måtte gå rundt til andre sida av kinoen». Ærleg talt, dei dørene var lukka – eg kunne jo faenmeg ikkje vita at dei var låst opp og ikkje kobla til alarm. Det står jo store alarmboksar ved sidan av dei.

I Stavanger, «Across the Universe»

Mange dagar seinare sit meg og Rebecca på Kino1 i Stavanger og ser slutten på «Across the Universe». Då rulleteksten kjem (med bilete og musikk) sit ein god del av salen att, faktisk. Me ser det saman, medan eit par gjeng. Likevel er det heilt tomt i salen når den svarte delen av rulleteksten kjem. Filmen «Across the Universe» var ekstremt mykje betre enn «Det gyldne kompasset» (som var skikkeleg, skikkeleg dårleg og skuffande). So det var i gode ordlag me prata um filmen medan me koste oss med den kule musikken.

Bak i salen stod ein annan filmtilsett og venta på at alle (altso me) skulle gå ut av salen. Me rydda saman tingi og gjekk mot utgangen, eg såg opp på mannen og smilte – han smilte attende med augo. Ah, mykje herlegare, mykje meir koseleg. Eg plar nærast alltid sjå rulleteksten på filmar (ikkje når dei er kjempedårlege og eg vil gå) og hev aldri vorte utsett for so sinte og vonde tilsette som på kino i Oslo.

Inga forbryting å sjå rulleteksten

Å gå på kino i Stavanger i motsetnad til Oslo er som å vera på andre sida av universet.

Alle lær seg: det inga forbryting å sitja att å sjå rulleteksten. Det er kos!

Eksponering og publisering berre for halvdugelege skular

I Stavanger Aftenblad den 20. desember kunne me lesa um og sjå utfalli av dei nyaste nasjonale prøvone. Diverre fær me ikkje heile sanningi i korkje datagrunnlaget eller i artikkelen som fylgjer med. Fleire skular er utelatne frå offentleggjeringi på grunn av for få elevar i ei av dei tri graderingsgruppone. Dette tyder fort fjerning av dei beste (og dårlegaste) skulane. Er det ynskjeleg å berre visa fram dei halvdugande skulane?

Sjå for deg ein skule med gode lærarar. Skulen klarar å lyfta brorparten av elevane upp til det beste nivået, med ein del att på millomnivå og eit par elevar som treng spesialuppfylgjing på botnen. Denne skulen som kannhenda fekk 65% bra, 30% medels og 5% dårleg hadde ikkje vorte med i offentleggjeringi av di skulen hadde for få dårlege elevar. Hæ? For dårlege elevar!? Kor tid vart det eit godt kriterium for å kåra «den beste skulen» i Aftenbladet? Me kann vera mot slike kåringar, men det er no slik utfalli frå dei nasjonale prøvone oftast vert tolka og brukt.

Den hevda grunnen til at skular med få dårlege (og få flinke) elevar vert fjerna frå listone er av omsyn til elevane i dei små gruppone. Eit edelt mål, men er det verkeleg naudsynt og fungerande? Eit tal for ein heil skule merkar ikkje ut einskilde elever. Um ein snok likevel etlar gjeta kven desse få elevane er, må han allereie vita kven som normalt ikkje gjer det bra på prøvor. Då veit han jo allereide det han vil vita og dei nasjonale prøvone vert ikkje ein inngangsport til denne informasjonen. So lengje einskilde prestasjonar er hemmelege vert snoken heller aldri heilt sikker.

So kvifor vert ikkje utfall frå alle, eller ingen, skular offentleggjort? Er det med vel vitande vilje at me framleis må leva i den norske halvdugleiken? Kor tid kann me endeleg sjå at det ikkje er noko galt i å vera flink, same um ein er skule eller elev? Tidi er inne for å kasta det pessimistiske og lite uppbyggjande målet um å vera halvdugande; me må oppfordra skular og elevar til å stræva um å verkeleg duga! Og for all del ikkje opna for sensurering av dei som er best!

Heime i Stavanger

Eg gløymde mobiltelefonen min i bustaden på Kringsjå, eg stod tidleg upp og måtte skunda meg for å rekkja det grytidlege toget. Turen gjekk utruleg raskt, eg las litt avis, gjorde lite på datamaskini og vips so var eg i Kristiansand. Eg høyrde ei kjend stemma rett attmed meg då eg skulle ut å trekkja luft; det viste seg at det var ingen andre enn Helene Stenhaug som stod der rett ved.

Ho hadde plass rett bak meg på komfort, det passa jo ypparleg. Ho fortsette med å skriva på kortfilmen hennar, søknadsfristen for stønad i Filmkraft var nemleg i dag. Etter me hadde prata um filmen, gjekk ho til arbeid. Ho er lite tullete, ustrukturert og i-siste-liten som meg, so ho hadde ikkje gjort stort arbeid på søknaden fyrr denne dagen då fristen gjekk ut. Eg fekk ikkje gjort stort arbeid den korte tidi det tok fyrr me var i Sandnes heller. Vel inne i Stavanger gjekk eg heim.

So no er eg heime

Rebecca var litt sjuk, so eg kunne ikkje sjå ho, men det fær eg gjera i dag. Helene kom bortum litt seinare, ho jobba med filmen sin saman med meg og Pappa. Me åt litt mat, utanom Helene. Litt seinare skulle me på jolebordet til Filmkraft, men Helene måtte berre få inn søknaden fyrst. Dette tok tid. Tid. Tid.

Helene mista stadig konsentrasjonen av di eg spelte Wii eller såg på den nye digre plasma TV-en vår. Me skulle eigentleg på Jolebordet kl 2000, men kom ikkje fyrr i 0000-tidi. Nett slik eg kom fira timar sein til jolebordet i NMU. Der vann me litt, såg få kjendeog drog.

No er klokka mykje, og eg såg slutten på ein film eg ikkje såg byrjingi av (Blue Max, eller noko) og forstod fint lite. Zzz. Klokka er yver 0300. Men, oh so godt det er å vera heime att…

Inf2220; må nok jobba litt meir fyrr eksamen

Eksamen i dag gjekk ikkje serleg bra. Det er den fyrste eksamenen eg ikkje er trygg på at eg står. Det var inf2220; algoritmar og datastrukturar. Eg fekk lese endå mindre enn normalt, ikkje ein dag lesing fyrr eksamen slik eg plar, men ingen ting. Eg var på sentralstyre-samlingi, so det var ikkje mogleg.

Men eg kjenner eg hev lært litt meir. Kannhenda eg vert endå flinkare til å lesa til fagi mine no. Kannhenda eg til og med skal gå på forelesningar. Berre på litt vanskelege fag og dei som ikkje er for keisame sjølvsagt, som statistikk (grøss og gru). Det er ikkje det at eg gjer for lite informatikk, men mykje av det eg lærer meg og gjer er berre indirekte relevant til fagi eg tek. Eg vert mykje flinkare i informatikk som ein stor samlesekk, men det hjelper lite når skulesystem er lagt opp på ein ganske lineær og «no fokuserer me på dette»-liknande metode.

Kannhenda ein litt meir prosjektbasert metode hadde vore bra? Men det er jo moro å plutseleg verta veldig mykje betre i eit spesifikt område. Slik er det jo òg når me jobbar me prosjekt, då må me plutseleg verta gode i grafar um me t.d. skal laga ein trafikanten.

Heim!

Eg klarte skaffa meg ein komfort-billett med toget til Stavanger i morgon. So um eg klarar å stå upp, so gjeng ting godt. Eg gler meg enormt til å koma heim.

Ingen fred dei neste tvo dagane

No er eg på veg upp til hytta der me skal hava sentralstyre-samlingi. So eg vert vekk til i morgon. Eg dreg rett frå samlingi til eksamen i inf2220, som er den siste eksamenen eg hev att; det vert spanande. Eg eg litt usikker sidan eg fær ikkje ein dag å øva fyrr eksamen slik eg normalt har, no er eg på ei hytta og må vera med på det som skjer der…

Me skal laga jolekort for NMU og prata um stoda. Utanum det so må eg få ringd alle folki me hev sett upp på vinterlægerprogrammet; det hev eg endå ikkje fengje tid til. Dessutan gløymer eg alltid finna telefonnummeri deira. Finn heller ikkje programmet mitt. So rart, eg er sikker på det vart burte då eg byta sekk. Må hava flydd vekk eit par papir då. Klokka er sers tidleg, og t-banen gjeng um 6 minutt; eg hev ikkje fengje meg noko mat – må få ordna det seinare.

  • SST-samling frå no til i morgon, rett til
  • Eksamen 3 timar, rett til
  • Heim å laga salat (og potet, wtf?) til NMU sitt jolebord
  • Vera på jolebordet til NMU
  • Sova
  • Tog heim

Ingen fred å få dei neste tvo dagane…

MMmm, god omelettoppskrift!

Eg hev vorte ein racer på omelettar det siste halve året. Dei siste omelettane eg hev laga hev vore heilt fantastisk gode, i dag storkosa eg meg verkeleg. Difor tenkte eg at eg kjapt skulle skriva ned grunntrinni, slik at eg kann hava det skriftleg um andre er interesserte.

Oppskrift, osteomelett med kvitlauk

Eg hev laga veldig mange forskjellege variantar, det er veldig enkelt å tulla rundt for å so koma opp med ein god omelett. Eg skriv ned den eg laga i dag; osteomelett med lauk, kvitlauk, gastromat (norsk «krydder») og ingen mjølk.

Det var ei ekstremt enkel oppskrift som smakte himmelsk:

Dette treng du (ingrediensar)

  • 1 vanleg skei med smør
  • 3 egg
  • 1 fedd kvitlauk (ein båt altso)
  • Lauk (dobbelt so mykje lauk som kvitlauk, berre kanten av ein stor lauk)
  • Ei lita neva (hand) rispa ost
  • 1 flat teskei med gastromat (du finn det i krydderhylla på butikken)
  • 1/4 teskei med oregano (vanleg krydder)

Framgangsmåte (tek rundt 10 minutt)

  1. Set steikeplata på omnen, (varme 4 (av 6)) og ha i smøret
  2. Kutt opp kvitlauken og lauken i små bitar
  3. Hiv det oppi steikepanna når smøret er smelta
  4. Ha dei tri eggi oppi skåli
  5. Putt krydderet oppi skåli, rør til det vert gult
  6. Fordel det som er i steikepanna likt utyver
  7. Når lauken og kvitlauken er brun, hell innhaldet i skåli yver
  8. Roter steikepanna rundt ein gong slik at egget lagar ein «kant» inne i panna
  9. Hell litt av osten oppå omeletten (osten vil søkka ned i han)
  10. Når eggekanten du laga fjernar seg frå plata, bruk steikespada di til å lausriva omeletten frå plata
  11. Ha resten av osten på den eine halvsida av omeletten (den sida som sit mest fast)
  12. Pass på at omeletten er passe fast på yverflata (kann renna litt, skal vera litt blaut)
  13. Bruk steikespaden for å koma under den motsette sida av osten og legg han forsiktig yver, no hev du ikkje ein rund omelett lengre, men ein halvmåne
  14. Strø litt ost på toppen som pynt
  15. Omeletten er ferdig når osten hev festa seg
  16. Skli omeletten yver på ein tallerken ved hjelp av steikespaden

Njot omeletten din med salat! :D

Variasjonar

Det er sjølvsagt veldig, veldig, veldig lov å laga variasjonar av denne. Det er berre godt og enkelt. Grunnen til at eg laga omeletten på denne måten i dag var ganske enkelt av di det var dette eg hadde. Ein av mine betre omelettar brukte eg sopp;

Sopp

  • Meir smør i panna
  • Steik soppen brun og god
  • Ha han yver på ein tallerken
  • Når omeletten er i stadiet der du puttar «resten av osten på», so heller du berre soppen oppi

Det er veldig vanskeleg å laga ein omelett som er vond, det er enkelt og godt. Vil du bruka litt mjølk i?

Med mjølk

  • Ha i mjølk når du rører eggi, ikkje for mykje, omtrent ein liten «skvulp»

Hev du ein god omelettoppskrift?

Kom med han då. :-)

Sol fungerer att!

No fungerer maskini mi att! Eg hev lodda og stade på, fiksa og mekka. Teke heile hurumheii frå kvarandre og faktisk klart å klora det saman att. Ikkje like godt som fyrr, men absolutt brukande. Det viktigaste er jo at straumen fungerer att! Eg veit ikkje korleis stoda for netet er, eg hev ikkje rørt det. Eg er ikkje automatisk hugteken av å lodda 8+ leidningar på under ein cm…

Demontering

Sol (den berbare maskini mi) i deler

Det var neimen ikkje enkelt! Eg sleit, det var alltid ei skrua til på ein eller annan rar plass som måtte av. Var aldri sikker på um eg måtte riva hardt for å få av delen; eller um det er ein annan måte å fjerna han på. For kvar nye skrue, kvar ekstra del, vart eg meir og meir fortvila. Spesielt ei av skruane til skjermen var irriterande; eg hadde øydelagd gjengane på skrua. Til slutt fekk eg ho opp då Gus (Håvard) hjelpte meg og viste meg O-store-tang.

Til slutt sat eg att med ein heil haug skruer og ein heil haug deler eg ikkje hadde peiling på kvar kom frå.

Avlodding

Eg såg likevel straumkontakten som er Sol sitt livs store problem. Eg starta lodda han av. Etter ei stund var han av. Eg ville finna ein lik del for å kaupa på ELFA.

Kauping av elektronikk på ELFA

Det var ei søt jenta bak disken. Eg forklarte og viste ho delen og kabelen, samt sa nummeret på delen eg ville sjå på (me hev ein tøff bok med alt ELFA hev her på PING). Ho fann til slutt fram ein som passa ganske bra og eg kaupte han for 15 kr. Det var langt frå gale.

Kann eg bruka denne delen?

Eg visste delen ikkje passa heilt til hovudkortet, men eg tenkte eg skulle sjå på det. Eg dreiv mykje på med slike elektronikk-testarar for å finna ut korleis desse tvo delene fungerte og korleis eg måtte lodda delen på hovudkortet til maskini mi.

Til slutt fann eg ut kva som var galt med den gamle delen. Eg gjekk inn for å heller prøva å fiksa den. Det gjorde eg. Litt lodding her, litt lodding der. Eg fiksa opp i den teite delen, og VOOPS! Der var han på kortet!

Straumkontakten på hovudkortet

Deilig!

Putta maskini saman att (men fyrst testing)

Eg var veldig redd for at eg hadde øydelagd maskini på ein eller annan rar måte. Det er jo ein resistor som hev falle ut av maskini (men det skjedde for lengje sidan), og eg hev jo drege ut allslags rare kablar og skrudd ut masse skurer. Eg sat maskini hallvegs saman att, kopla på skjerm og tastatur; og straum. Venta i spenning saman med Egil:

Odin, meg med den fungerande maskini

Yey! Han fungerer! Eg hadde ikkje sett harddisken i (med vilje), so difor skrudde eg berre resten av maskini saman (det var ikkje lett) og slo ho på. No skriv eg på Sol og alt fungerer storarta. Eg hev framleis ikkje testa nettverkskabel, men det kann eg leva med. Nett no nyttar eg trådlaust net på PING; trådlaust er herlegare enn kabel same kva.

Etterdønningar

Eg sit att med ei berbar maskin som manglar skruar i ein heil legion hòl. Dessutan sit eg att med ein heil skokk skruar som eg ikkje veit kvar skal. Haha. Dei fungerer ikkje i dei gapande hòli, so noko er veldig feil. Men det er eigentleg ingen problem for maskini fungerer jo att!.

Prismedvitne tjuvar

Bussen humpar nedetter eit endelaust ørkenlandskap. Men det veit ikkje eg, eller dei andre – for me søv alle saman. Det er ein ekte sovebuss med ekte senger, ikkje slik ein ekkel, rølput nattbuss som eg er van med. Praten sit laust når soli kjem upp og folk byrjar vakna.

Eg er heilt trygg på folki sjølv um eg eigentleg ikkje veit kven dei er, eller kvifor me er her.

Arizona desert gas station Bilete frå «driek på flickr»:http://flickr.com/photos/driek/84002321/ cc: «by-nc-sa»:http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/deed.en

Sovebussen svingar inn til ei lita hytta ved vegen. På andre sida ligg ein ganske karakteristisk ørken-bensinstasjon. Me gjer oss klar for mykje hyttekos ute i ørkenen.

Etter mykje kos

Eg vert godt kjend med desse 10–15 folki. God stemning. Litt seinare utpå dagen køyrer ein vanleg buss inn på området, han er svart og ut kjem 5 gutar.

Dei er visst tjuvar og skal rana oss. Ingen av oss vert serleg sinte, men irriterte yver at tjuvane skal koma her. Ein av dei hev kort blondt hår og ser ganske ung og sprek ut. Han finn veg inn til kjøkenet der eg stend og lurer på um eg skal laga min herlege nachos-tallerken til dei nye venene mine.

Han seier ikkje noko, men leitar fram skuffen der kjøkenutstyret ligg. Han raskar ut alt etegognet (norsk for «bestikk») og tek det med seg. Eg synest han er ganske søt. Knivane, skeiane og gaflane er ikkje våre og dei er langt frå fine eller verd stort meir enn ein hundrings. Det vert likevel litt vanskelegare for oss på hyttetur uten. Då han kjem ut signaliserer han til resten av gutane at jobben er gjort; dei hev etegognet.

Bussen stend der framleis, men det gjer òg tvo racerbilar. Eg ser burt på ei av dei nye veninnene mine og spyrr um dei hugsa «fiksa» bilane. Ho smiler lurt og ser tjuvane hoppa oppi den eine racerbilen. Bilen skyt med ekstrem fart rett inn i trappa og steilar hardt fyrr han brasar ned upp-ned. Eg ottast guten vert skada, men det gjer han ikkje.

Dei slenger sekken med kjøkenutstyret på ryggen og flytter yver i den andre racerbilen. Diverre hev ikkje den nok bensin, so dei køyrer yver til bensinstasjonen. «Ai,» tenkjer eg, «no kjem dei seg unda lell!».

På bensinstasjonen

Dei pratar med mannen på bensinstasjonen. Vil at han skal fylla på, men det vil han ikkje råda dei, seier han. «Det er mykje billegare å kaupa bensin i neste by», mumlar han fyrr han kjem med kronargumentet; «25% billegare faktisk!». Tjuvane ser med ein gong logikken i dette, og vil sjølvsagt ikkje gjelda bensin hjå denne stasjonen når dei kann få det 25% billegare ein annan plass.

So legg dei i veg burtetter ørkenen i full fart og eg vert fortalt av venene mine at bilen ikkje hev nok bensin til å koma til neste by. Medan eg vert fortalt dette ser eg ei av jentone gjelda bensin-mannen ei bunka pengar.

Haha. Der fekk dei att, dei prismedvitne tjuvane.

Ynskjelista til jol

Då meg og Rebecca gjekk tur rundt Sognvatn i går, kom eg på ein ny ting på ynskjelista mi til jol. Eg vart stornøgd, for dette med ynskjelister+meg hev ikkje vore ei lang historia. Rebecca (og andre) spyrr meg so ofte um kva eg ynskjer meg, so hev eg eigentleg ikkje stor å koma med.

Likevel fann eg ut noko eg verkeleg ynskjer meg av dei fleste:

  • Kinotur! Inviter meg ut på kino saman med deg. Eg vil ikkje hava eit par kinobillettar, eg vil gå med deg.
  • Cafétur! Med deg
  • Restaurant! Du betalar (må vera veggismat), me tvo går (evt. fleire :p)

Sjølvsagt var eg stornøgd. Noko liknande dette hadde jo verkeleg vore storsaker! Andre ting i same bane er sjølvsagt òg kult; eg vert gjerne med på ein hyttetur… :-)

Meeen, eg vil gjeva noko materialistisk!!!

Ja. Du vil vel det. Det hev Rebecca òg sagt (ho er lei av at eg alltid ynskjer meg «snill kjærast»). Ho hev kome på herlege ting kvar einaste jol og fødedag, men eg tenkte eg skulle vera snill å laga ei meir tradisjonell lista òg. No hev ho vorte ganske stor, og eg skal lista ho upp her:

  • Hårtrimmemaskin (eller hårklippemaskin, eg må kunna klippa båe 1cm og 1mm)
  • Kart yver Noreg som eg kann henga på veggen og verta flink i geografi

… Her stoppa lista mi, men so kom eg på meir i går:

  • GPS tur«tellar» (slik at eg kann laga kart til OpenStreetMap! Må sjølvsagt fungera i Linux)
  • Skikkeleg sykkel (tynne dekk, ingen dempar, godt girsystem, ikkje noko 3000 kr drit – eg ville ikkje taka denne med, men Rebecca sa ein ting til på lista var bra),
  • Ny berbar datamaskin (anten Lenovo X61 med masse RAM eller ei lita Apple-maskin (helst utan Apple-programvare))

Dei siste tvo er ganske usannsynlege; men Rebecca sa at eg kunne skriva det opp lell. Um 30 stk gjelda 300 kr (som er mykje!) so er jo det 9 000. Menmen. Elles kom eg på ein ting til:

  • Skjerf (eg fekk det beste skjerfet i verdi av fetter Anders Omdal i fjor, men !”#$% eg mista det!)

Forresten er det sikkert mykje eg ynskjer meg som eg ikkje kjem på. T.d. gav mamma, pappa, Falke og Kitty Karina meg ein sekk no til fødedagen min. Ein skikkeleg god sekk, hekkan kor glad eg vart. Sekken eg hadde heldt på å gå i frå einannan, men eg hadde ikkje tenkt tanken at eg kannhenda burde hava ein ny. Det trass i at eg gjeng rundt men denne sekken konstant. Det var ei fantastisk gåve! :D

Men, helst ikkje gje nokon gåve

Eg er so dårleg på slikt sjølv; dessutan likar eg ikkje det digre forbrukarsamfunnet. <der rauk straumen> … Kaup, kaup, kaup. Lei deg? Kaup noko! Gå å «shopp». Æsj.

Jolekort er bra. Noko sosialt er kult. Hmm. Ja. :-)

Men, poenget er: eg er so glad for eg klarte laga ei ynskjelista! :D

Sol (maskini mi) er defekt, snart ryk batteriet

For 2 ½ år sidan hadde eg maskini mi (ECS Green 551) inne til Multicom for å fiksa straumpluggen og gjera ho stille. Eg hev umtrent berre nytta maskini på skrivebord etter den tid (for å unngå slitasje), men no er eg på denne vonde plassen att. Garantien gjeld ikkje no lengre (ho er 3 ½ år gamal), so eg fær prøva å fiksa det sjølv denne gongen. Vonar det gjeng bra, eg er so avhengig av å ha ei datamaskin med internett.

Dette skreiv eg på netsida mi for 2 ½ år sidan:

Laptopen min funka heller ikkje lengre i dag – buhuuu.. Men den er fiksbar håpar eg, får vel sende han til Multicom når eg kjem til Noreg.

Og eit utdrag frå eposten eg sende til Multicom (som òg ligg på den gamle netsida mi):

Jeg flyttet så til Oxford for et år og merket etter en periode på noen måneder at strøminngangen begynte å bli “dinglete” og slakk. … Jeg så at det var et sånnt garanti merke under laptopen – så jeg vil ikke åpne den for å prøve å fikse det selv, jeg har en anelse om at strøminngang-greia har løsnet fra hovedkortet. Uansett har jeg prøvd alle mulige stillinger nå – og laptopen får ikke strøm i det hele tatt!

Ser ein burt frå bokmålen og Oxford, so gjeld dette um att (ja, eg skreiv nynorsk på netsida mi for moro, bokmål elles).

Eit slit, nettverk òg

Det er ikkje berre straumkontakten det er noko gale med no. Òg nettverkskontakten er galen og må puttast i ein spesiell posisjon for at ho skal fungera. Det stend um millimeter, og etter litt tid so mistar eg internett att. Dette er heilt ekstremt irriterande sjølvsagt. Likevel hev meg og Rebecca hatt det slik i 2 månader no. Der mista eg faktisk internett (eit par minutt), måtte flytta kabelen opp på høgtalaren att. Men den lealause straumkontakten hev altso teke kvelden no, eg brukar maskini frå batteriet.

Lite tid att fyrr straumen ryk! Kva var det andre eg skulle skriva…? Gah. Ja-ja. Eksamenen i inf1060 gjekk greitt, men neste gjeng nok endå verre um eg ikkje fær fiksa maskini mi. Det er jo den einaste leringsressursen eg hev!

Eg er so glad i maskini mi. Ikkje døy :-(