Månadsarki: mars 2008

Sør-Afrika, dag 0 og 1, reisa og fyrste tur

Me kom oss vel fram til Sør-Afrika. Turen var lang og trøyttande, men me hadde ein lang dag etter me kom fram.

Heathrow, engelskmennene og invalide Mats

Allereie på Gardermoen so merka me at flyplassfolk handsama Mats på ein spesiell måte. Han gjeng jo med foten i gips og hoppar rundt på krykkone sine. Då me snart var framme i tryggleikssjekken på Heathrow etter me hadde gjenge ein kilomenter omtrent, vart han sluppen forbi ei sperring som sparte han rundt 10 meter. Tryggleiksvakten utførde det med stor pomp og prakt. Eg byrja le stort og sa at dei hjalp han med alt mogleg (hadde vore ein god del fyrr) – då me runda svingen var tryggleikssjekken der. Ein mann ropte etter Mats og slapp han inn til ein flyplasscannar utan noko kø, medan eg måtte inn i den digre køen. Dama som var bak oss lo godt då (ho var frå Noreg).

Invalide Mats på flyplassen

South African Airways vidare

Me vart forresten flytta lengre fram i flyet grunna vanføre Mats, ganske tullete og rart. På flyet viste det seg at nokon nordmenn me prata med på bussen skulle same vegen. Det som var rarare var at dei sat rett framfor oss.

På flyet var det slike skjermar i setene, slik det var då eg drog til Filippinene for 11 år sidan. Flyet vart ein god time forseinka grunna tekniske problem, men til slutt kom me upp i lufti og kunne sjå på film osb. Eg såg desse filmene på turen:

  • Enchanted (Eventyr i New York
  • Love in the age of colera
  • Biefilmen

Eventyr i New York hev eg sett fyrr, men han er so fornøyeleg at eg godt såg han um att. Eg fekk ikkje sett heile Biefilmen av di dei viste ein mongo turistfilm på flyet fyrr me landa. Irriterande. Elles `la eg meg ikkje` fyrr 0400, og etter det sov eg ikkje i det heile teke. Eg spelte ein heil del poker.

Dag 1: Sør-Afrika

Me måtte kasta all maten me hadde pluss alt Mats tok med til Michael grunna teite tollreglar i Sør-Afrika.

Michael i Sør-Afrika

Michael kom og henta oss, og køyrde endå verre enn det han gjorde i Noreg. Skikkeleg elendig. Var ingen setebelte i bilen heller. Heldigvis vart eg fort van med båe køyrestilen og ingen belte. Me køyre forbi ein sokalla Township som er ein ghetto for negrar, små blikkskur som dei bur i. Vonar me fær koma litt nærare på det seinare. Hadde vore interessant å sjå skikkeleg. Eg var ganske redd for kriminalitet i byrjingi – men det dabba heldigvis fort av. Eg liker ikkje å gå rundt å vera mistruisk og småskvetten.

Academia

På vegen såg me sjølvsagt mange digre, digre eigendomar med ekstreme gjerde rundt (såg nærast ut som fengsel). Slik var det og i den vesle (ganske store) ghettoen Michael bur i. Dei slapp oss rett gjennom tryggleikskontrollen, me var jo trass alt kvite alle saman.

Etter ein kjapp tur innum hybelen stakk me til byen for å finna solkrem, shorts og sandalar. Det var ein heil haug ungdom i eit slags senter i sentrum, umtrent berre kvite. Utanum all kassapersonalet, vaskepersonalet, servitørane o.l. Det var ein herleg atmostfære i bygget, Michael kjenner veldig mange her nede. Det er ganske tydeleg at dette er ein universitetsby. Han viste oss puben politiet hadde raida for narkotika med 50 politifolk, skutt i taket og plaga folki der.

På tur med Dien og Hans

Dien og Hans

Me møtte foreldri til Michael, som og vitjar Michael no. Me køyrde ut til ein sumarfuggel-plass og åt lunsj. Og so hang me i hagen lengje, det var skikkeleg herleg og fint. Masse, masse dyr og herlege insekt.

Michael i Sumarfuggelhagen

Me drog vidare då dei stengde. Køyrde rundt i umrådet. Brått punkterte dekket. Me fann til slutt ein jekk, og eit ekstradekk – men det var ingen skiftenykel, so me fekk ikkje teke av dekket. Me var midt uti ingenting, so det var litt stress. Etter ei stund stoppa ein av desse mange pickupane som hev lasteplanet fullt av negrer som køyrer til/frå jobb, ein liten bil stoppa og. Dei lurte på kva problemet var, og me forklarte. Til slutt stoppa dei ein annan pickup av same type og fann ein skiftenykel som passa.

Bilproblem, poffa dekk

Me køyrde so vidare og såg på store hus med digre, vonde piggtrådar (slik alt hev her umtrent). Me såg på vakker natur og tok ein lang biltur fyrr me til slutt åt middag på ein fin restaurant. Starta med Sushi og hadde etterpå ein fiskeplata og ein veggisplata. Perfekt. Eg smakte svartsopp, det var so utruleg himmelsk godt.

Til Sør-Afrika!

No er det slett ikkje lenge til eg tek flyet til Heathrow som gjeng vidare til Cape Town i Sør-Afrika. Wohoo. Eg er på PING for å senda ein del epost fyrr eg må skunda meg til Gardermoen. Internett fungerte plutseleg ikkje i heimen.

Som sagt i 10 000 meter-innlegget mitt so tok eg feil av avreisedagen, det var visst i dag. So no er meg og Mats klare til å taka fly yver lange strekk. Turen ned tek 16 timar, turen opp att 17. Me skal vitja (og bu hjå) Michaël, vår Nederlanske nynorske (høgnorske) kamerat. Det vert superbra, vonar eg.

Eg kjem vel til å skriva litt medan eg er der nede um eg finn internett på høvelege plassar. Eg hev kaupt eit lite drittvideokamera slik at eg kann taka litt video av turen òg—dessutan hev eg jo med meg det fine, flotte fotoapparatet! Yey.

Eg hev ikkje hatt problem med å pakka denne gongen, heller ikkje med å taka uppvasken fyrr eg drog og kasta den maten som var mest på kanten. Det hev vel mykje med at eg plutseleg på laurdagen fann ut at eg ikkje skulle reisa same dagen lell.

Men no tikkar klokka mot møtetidi vår på Gardermoen, so eg lyt vel koma meg av garde. Vil helst ikkje missa dette flyet!

Symd 10 000 meter

Det var som eg tenkte, veldig enkelt. Det viste seg at det ikkje var fyrr i morgon at eg skulle dra til Sør-Afrika, difor tok eg meg ein lang symjetur (ok, han var ikkje lang og eg hadde tenkt å taka han same kva) og fullførde dei 1000 metrane som var att.

_ Dato _ Meter _ Totalt
tors 26/2 400 400
fre 27/2 600 1000
mån 3/3 1000 2000
tys 4/3 1900 3900
ons 5/3 250 4150
tors 6/3 1050 5200
fre 7/3 700 5900
mån 10/3 2000 7900
fre 14/3 1100 9000
laur 15/3 1000 10000

So, eg symde 10 000 meter på 19 dagar, altso umtrent 500 meter dagen. Um me berre tek med dagane eg faktisk symde so var det 10 dagar og det vert difor 1000 meter/dagen.

Dette var moro, eg kjem til å halda fram med å symja, men eg må kannhenda setja meg litt høgare mål enn det eg hadde no. Problemet mitt var sjølvsagt at eg verkeleg ikkje hadde peiling på um 10 000 meter var mykje eller ikkje.

Prosjekt ferdig, suksess!

Klippa hår, no er eg (endeleg) skalla

Ja, so var det endeleg gjort; håret er vekk. Rebecca lyt ikkje lesa vidare med mindre ho vil sjå bilete av det. Eg fekk fleire kompliment for det i går, og eg synest sjølv det er mykje herlegare utan hår – dessutan ser det betre ut. Eg tok skjegget òg.

Eg hev det med å skriva um når eg klypper håret; sist gong tok eg ikkje alt håret, men kutta det kort. Tvo månadar fyrr der vart eg klyppa på 16. mai av russ – det vart ikkje superfint akkurat. Eg er flinkare sjølv. Dessutan hev eg jo klypt soldat Espen sitt hår ganske kort.

Då Rebecca drog ut og eg hadde skikkeleg stått opp drog eg fram den tøffe hårklippemaskini eg fekk til jól. So var det berre å starta. Resultatet er her:

Odin med klypt hår, heilt skalla

Forresten ser eg endå tøffare ut i ekte live, og spesielt med skinn-jakka mi!!! :D:D:D

Fruktprosjektet er ferdig (dag 26)

Eg hev endå ikkje sett tennene i kokt mat, eg er eigentleg ganske redd for det. Etter eg var sjuk i omstillingsperioden (dag 12–16) endra fordøyingssystemet mitt seg; det omstilte seg til å forventa rå frukt og grønt. Dessutan hev eg halde eit lågt feitt- og proteininntak og levd for det meste på karbohydratar.

Symjing med symjeprosjektet

I tillegg hev eg jo dette symjeprosjektet mitt. Eg ventar eigentleg at eg kjem til å verta litt dårleg når eg gjeng attende til å vera vanleg vegetarianar – og vera sjuk + måtta symja masse er ikkje heldig. Eg trudde eg hadde symd 5 000 meter i dag tidleg, so eg symde nett 2 000 meter for å koma opp til 7 000. Då eg sjekka loggen eg hev i symjehallen vart eg imidlertid positivt yverraska, eg la alle tala saman og fann ut at eg hev symd 7 900 meter. Det er altso berre 2 100 meter att, og det kann eg godt klara på ein enkelt dag. Eg legg ut lista når eg er ferdig med symjeprosjektet.

Matlyst

For å seia sanningi: av ein eller annan sjuk, sjuk grunn hev eg ikkje so lyst på stort anna enn vassmelon, mango og tørka tomat nett no. Eg vil jo ikkje pressa i meg noko mat berre av di «no er prosjektet ferdig og eg skal verta veggis att». Eg må jo ha lyst på det. Før omstillingi so etla eg ofte «vanleg mat», i alle fall annan kvar dag. Midt i omstillingsperioden var eg sjuk og so ekstremt lei av heile prosjektet, eg ville gjeva upp mange gongar. Eg hadde aldri trudd eg ville verta so likegyldig til å få eta kokt/steikt mat, sjokolade, kaker, braud og ost att.

Likevel hev eg ikkje lyst til å halda fram med å eta rå frukt og grønt,—eg kjenner meg veldig bra no, eg hev kjempegod energi – eg vaknar kjempetidleg kvar morgon, og ventar ofte i 1–2 timar fyrr Rebecca vaknar. Alt peikar mot at det er lurt å fortsetja… men… Eg vil ikkje. Det er meir stress, eg må eta so mykje heile tidi. Eg kjenner at det ikkje gjeng ein time utan at eg stappar i meg eit par bananar, nokre appelsinar, tygger litt spinat og hiver nedpå ein sopp. Det hev vore lite spinat og sopp i det siste, og fruktmiksaren eg kaupte (blenderen) vart øydelagd – hekkans Clas Ohlson…

Men eg vil altso attende

Mykje av det sosiale med eting er borte, no et eg aldri det alle dei andre et. Folk tilbyd meg mat, braudskive med ost – men eg må seia nei. Rebecca lagar kjempegod middag; pannekaker, linsegryte, risotto og so et ho det åleina. Det er eg ganske lei av. Då ho åt pannekaker sist, vart eg ikkje overvelma av ein trong til å eta pannekaker, eg etla det ikkje; men eg var veldig lei meg av di eg ikkje kunne setja meg ned og eta saman med ho. Og der trur eg mykje av grunnen til at eg vil gå attende til å eta vanleg veggismat ligg. Dessutan saknar eg litt å stå framfor grytene og laga mat. Det å vera veggis er ikkje rart i det heile teke for meg no, ikjke veganare heller—alt er mindre ekstremt enn berre rå frukt og grønsaker (og rå nøter).

Sumardiett

Forresten prata eg med ein kjend på tbanen, då eg fortalde han um dietten min nikka han godkjennande og sa at ein kjærast han hadde åt berre frukt og grønt kvar sumar. Ho hadde gjort det sidan ho var liti. Ho orka berre ikkje eta tyngre. Veldig interessant. Det kann godt henda eg vert frista til å prøva dietten att ein annan gong; det ser eg absolutt ikkje vekk frå.

Jepp. So litt seinare i dag so kjem eg nok til å hiva i meg ei skiva eller laga kokt ris. Vonar berre ikkje eg vert alt for dårleg…

Ooops, 9 000 meter på 10 dagar

Eg gløymde jo heilt å sjekka kor uppteken eg eigentleg er frametter då eg fann ut at eg skulle symja 10 000 meter til 31. mars. Men det viser seg at eg dreg til Sør-afrika um 12 dagar (!) og etter det hev eg ingen tid til symjing grunna landsmøtet i NMU. Dessutan hev eg vore sjuk i det siste, og dimed hev eg ikkje fengje symd slik eg skulle.

Dessutan er laurdagar og sundagar i symjehallen «familidagar» med evig ungar, gamle og midt i mellom i bassenget – med andre ord vanskeleg å få symd. Då sit eg altso att med 10 dagar der eg skal symja dei resterandee 9 000 meterane. Det vert 900 meter/dagen, og det midt i avvenningi mi av rå fruktdietten

I dag tok eg eit kraftak og symde 1000m utan pause (utanum då eg måtte flytta meg for å ikkje kræsja meg folk), so det vert vel eigentleg berre 8 000 meter på 10 dagar. :-)

Same kva, det vert spanande frametter; eg skal klara det…!

Fruktprosjekt dag 19, sjukdom og nedkorting

Sjølve dagen då eg var halvvegs i «rå frukt»-prosjektet mitt var den verste eg hev hatt. Trass i at dagane fyrr var kjempegode. No er eg endeleg god att, noko eg var i går òg. Eg hev sett på planen min og ser at eg ikkje kann halda prosjektet til sin sluttdag, dag 30. Det vil øydeleggja planene mine litt.

Sjukdom

Eg måtte tidleg upp for å dra på målferd til Brumunddal. Eg kjende meg ganske dårleg av å stå opp so tidleg, eg åt ei pæra. Eg kom meg ned til Sentralstasjonen, der byrja eg kjenna meg veldig dårleg. Det pressa på, eg var kjempekvalm. Eg sprang og fann toalettet til slutt, men det kosta 10kr. Og eg hadde ingen pengar på meg (berre bankkortet som vanleg); det trengde på, eg sprang, fann ingen plass – ah, bak der med heisen gjeng det få folk. Ein mann kom mot meg medan eg sprang mot heisen og såg på at eg spydde på golvet inne i kroken. Faen i helvette. Eg kjende meg sjølvsagt heilt utruleg dårleg. Medan alt dette hadde skjedd hadde toget gjenge i frå meg. Eg sette meg til å venta på neste, ein time seinare.

Eg kaupte ein fruktdrikk for å få masse papir eg kunne tørka spya ut or skjegget (ekkelt). Eg sippa so vidt på han. Toget kom, eg gjekk inn. Vart supersjuk at – reiv opp ein bosspåse som låg ved setet og spydde oppi den. Det er ganske innljosande at det ikkje var lurt å stå opp tidleg å eta ei pæra, – eller noko anna. Eg hadde ikkje lyst på nokon anna mat, men vart frastøtt av alt. Til slutt kom eg fram til Brumunddal der 60 elevar hadde venta på meg i tvo timer; eg kom fram til slutten av timen men gadd ikkje gå inn. Eg var kjempedårleg. Eg fekk ei seng på skulen og fekk sova eit par timar.

Betring

Då eg vakna var eg mykje betre. Eg heiv i meg litt frukt, heldt målferd (som gjekk yverraskande bra, eg eigde, wohoo) og var i god form. Etter eg kom heim att på kvelden vart eg dårleg att. Den neste dagen fortsette det, eg hadde ikkje lyst på noko, eg vart frastøtt av all mat utanum småting som nøter, vassmelon og… braud. Men eg heldt meg litt lengre, sjølv um eg var superklår til å gjeva upp. Eg tenkte; vert eg skikkeleg sjuk att, so vurderer eg skikkeleg å gje upp. Det var godt å eta nøter.

God att

No kjenner eg meg bra att. Meg og Rebecca var ute å kaupte inn masse forskjelleg god frukt på sundag (på Joker) – dadler, nøter, meloner, jordber, maiskolber, bringeber og gode modne bananar. Eg trur problemet mitt dei siste dagane var at eg åt for lite, eg hadde ikkje lyst å eta og difor fekk eg for lite i meg. No hiver eg innpå att, og passar på at det er nok.

Nedkorting av prøveperioden grunna Sør-afrika

Det er veldig, veldig, veldig dumt å gjera det. Men eg kjem til å korta ned prosjektet til berre 25 dagar, i staden for 30. Det hev praktiske grunnar: eg skal til Sør-afrika. Avreisa var dagen etter slutt på prosjektet, – men det gjeng ikkje bra dersom eg vert sjuk av å gå attande til vanleg veggis (eller veganar (men eg ventar heller med å prøva vegan-liv)). Eg vil ikkje vera sjuk i Sør-afrika den vesle tidi eg er der! Turen er òg alt for dyr til å sløsa med.

So med 25 dagar so fær eg 5 dagar på meg til å verta frisk veggis, det burde vel halda.