Eg prøvde og prøvde å få ho til å koma med meg. Men ho hadde ikkje berre meg. Eg gav stadig meir, men til slutt kunne eg ikkje gjeva meir – og ho gjekk med ein annan. Tårevåt i mi eiga ulukka søkte eg trøst i andre, langt frå like sofistikert og fantastiske, nokon meir heime på dynga enn med meg. Men eg drukna no sorgen min i dei… Og det kjendest godt.
9 innspelEg skreiv aldri då eg fekk jobb i Universitas. Helder ikkje då eg vart tilsett i Nei til EU som IT-andsvarleg. Dessutan skreiv eg ikkje um då eg fekk ei vikarstilling på Randaberg VGS. Eg skreiv um då eg uppretta firma mitt, men eg hev ikkje skrive um alle uppdragi eg fær heile tidi. Det vert uansett litt mykje å skriva på bloggen, men same kva; eg gjer mykje for tidi.
11 innspelOk: faen i helvette for ein jævlig dag det var. Å satan. Og no lurer du på, kva i all bokmålsveldet kann få meg so stormande mongosint? Jo, kva anna enn Oslo + bil. Eg hev spydd ut litt eder og ein dæsj galle på dette fyrr, men so skjer det altso um att. På ein annan måte. Lat meg forklara:
13 innspelTvo dagar tidlegare hadde me gjenge upp ein pissebakke som ingen utanum engelskmenn vil synast var noko å skryta av i det heile teke. Ærleg talt, slike bakkar må me jo ofte gå upp for å koma til det hekkans sjukehuset i regionen; då er det lite interessant at nokon med krykkor gjer det. Men desse engelskmenni altso. Denne dagen skulde me prøva noko langt meir tøft, me skulde stiga Table mountain (bordfjellet :p)!
7 innspelDenne dagen hugsar eg eigentleg alt for lite av. Eigentleg er alle dagene ei diger smørje som hev ein veldig rar form for kronologi inne i hovudet mitt. Heldigvis hev eg eit par bilete frå kamera for å hjelpa meg med koronologien. Me hadde ein piknik i denne herlege, herlege botaniske hagen og gjekk rundt utan t-skjorta og såg på menneske i parken. Det var sers avslappande og deilig. Er ikkje so mykje å seia eigentleg;
