Månadsarki: januar 2009

Spray ned ein rulletrapp nær deg

Det er ikkje sjeldan eg hev dårleg tid. Då gjeng eg fort. Det er heller ikkje sjeldan eg gjeng fort til dagleg (elder som eg likar kalla det «normal fart»).

Folk er ålment sett supertreige. Dei gjeng totalt utan mål og meining, og hev ikkje ei tanka i verdi for at det kann vera andre som ikkje likar at dei tek heile fortauget, elder verst av alt rulletrappa, når eg skal forbi.

Kva gjer folk i rulletrappa? Dei STÅR FAENMEG STILLE. Eh. Ei rulletrapp er ikkje laga for at du skal verta endå treigare ditt slimete fossil av ei utdøydd snegla!

Desse supermongisane klarar ikkje lesa dei små fine lappane som sporvegane hev laga; «Vennligst stå på høyre side» elder kva det no enn er. Grenselaust irriterande. I dag brukte eg irritasjonen på å tenkja korleis lappane kunne vorte betre. Det beste hadde sjølvsagt vore at treige folk berre kunne sitte heime, men då hadde det ikkje vore mykje folk i byen. So eg kom eg på ein upplagt idè som e ikkje forstår at folk hev sett i gang allereide;

Kva med å laga tvo soner i rulletrappa? Ei raud og ei blå, tagga ned med høveleg tekst som sjølv oldemor kann forstå då ho dreg på handletur i byen og er irriterande på alle område inkludert rulletrapproblemet. Men når ho ser ei blå sona held ho seg vonleg vekk grunna den høvelege påskriften. Eg laga ei teikning:

Det morosame her er at all den ungdommen som gjeng rundt og skriv meiningslause ting yveralt endeleg kann få noko fornuftig å gjera. Det vil truleg appelera av di det er like ulovleg, men fleire folk vil sjå det (alle yverser tagging no, det er so normalt). Hugs berre å skriv dei høvelege meldingane i dei forskjellege sonane mellum underskriftene slik at tante treig fær det med seg.

Looking really crap

Det er herleg å sjå at MS Comic Sans vert mindre brukt her på BI der eg og Helene (og Klaus, sjølvsagt, som er sjef for heile Marknadsføringsdagen) hev sitte heile dagen. Hev sett mykje bra, mange gode presentasjonar frå flinke folk. Men den forferdelege skrifttypen som gjer at eg mister all respekt for bodskapen lurte seg fram frå marknadsføringssjefen for Lilleborg (visstnok dei som reklamerer mest i Noreg).

Ganske ironisk står det «looking really good» og handlar um utsjånad, men skrifttypen gjeng direkte mot alt som står.

Looking really crap med ms comic sans

Det verste er sjølvsagt at sers mange av forelesarane på IFI (Informatikk på UiO) brukar skrifttypen som gjer det vandskeleg å fokusera på innhald og ikkje bli sint på folk si medvitsløyse. Rart at folk brukar han og visstnok synast han er fin. Eg trur dei berre lurer seg sjølv.

Berlin, Januar 2009

Eg fekk aldri skrive noko meir um Berlin-turen vår enn då me var på flyplassen på veg ned (dette innlegget er eigentleg skrive 2009-05-25). So eg tenkte eg kunne leggja ut eit par bilete med tekst for å fortelja litt kort um turen. Andre hev jo allereide gjort det.

Den siste lenkja hev dette biletet frå eit prøverom i Berlin. Det er Janne-Kristin og Helene, som de ser. Biletet er Ida sitt. Dei andre som var med på turen var Synnøve og Klaus

jannekristin-og-helene

Det viste seg at Klaus ikkje hadde same ladar som eg trong til mitt kamera, so det vart litt få bilete. Kamera mitt slutta fungera etter ei stund. Utruleg synd. Eg stal kamera til Klaus nokre gonger, men eg kunne jo ikkje godt taka det frå han!

Ikkje yverraskande frå førre innlegg um Berlin-turen, men her er det ekte prov på kven som er linselusen. Det er ikkje eg som tek bilete av Janne-Kristin, det er Janne-Kristin som plasserer seg i bileti mine (og ja, eg skal fiksa netsida di snart :) ).

Gjengen på flyplassen, henter bagasje

Me fann ut at S-bahn var tingen å taka inn til byen. Det me gjerne kallar tbane i Noreg. Dei hev tvo variantar, U-bahn som gjeng (for det meste) under jordi og stoppar mange plassar, og S-bahn som gjeng yver bakken og er ein slags ekspress.

01-opptiltoget

Klaus skaffar billett

Rommet me hadde leigd hjå JetPak viste seg å vera utruleg fint. Det var ikkje mange euroane me betalte for det rommet, so me hadde ingen grunn til å venta noko særleg fint. Det var tilogmed eit eige gå-inn-i-skap som jentene likte sers godt (dei er jo trass alt jenter). <- Hohoho, sjekk kor dømmande eg er.

Ida og Helene inne i klesskapet

Ida og Helene inne i klesskapet

Ida, Janne-Kristin og Synnøve på tbanen, legg merke til Synnøve sitt skjørt. Eg såg det ikkje fyrr no! Wow! Snakk um match.

Ida, Janne-Kristin og Synnøve på tbanen, legg merke til Synnøve sitt skjørt. Eg såg det ikkje fyrr no! Wow! Snakk um match.

Vapiano. Her åt me 2-3 gongar. Billeg, fersk pasta som dei lagar til deg medan du står og ser på. Veldig bra. Du fær eit plastikkort som du betalar alt med, og so må du betala gjeldi di når du gjeng derifrå. Ganske effektiv heile plassen.

Vapiano. Her åt me 2-3 gongar. Billeg, fersk pasta som dei lagar til deg medan du står og ser på. Veldig bra. Du fær eit plastikkort som du betalar alt med, og so må du betala gjeldi di når du gjeng derifrå. Ganske effektiv heile plassen.

Tidleg morgon. Ida sminker seg.

Tidleg morgon. Ida sminker seg.

Og Klaus held fram med å sova. :-)

Og Klaus held fram med å sova. :-)

Frukosten min hjå JetPak sin vesle kafé. Minner meg um england og ...mindre bra frukostar der ;-)

Frukosten min hjå JetPak sin vesle kafé. Minner meg um england og …mindre bra frukostar der ;-)

Ida drikk morgonkaffi på JetPak-kafèen

Ida drikk morgonkaffi på JetPak-kafèen

Janne-Kristin og kaffien hennar

JetPak-kaféen var seriøst miniliten. Ikkje god plass til oss der, litt stress å eta når folk venter på å få sitjeplass.

JetPak-kaféen var seriøst miniliten. Ikkje god plass til oss der, litt stress å eta når folk venter på å få sitjeplass.

Me fær gaiding «kor er dei beste plassane» frå ei JetPak-tilsett, ho var ekstremt ivrig til å hjelpa. Eg gjekk alltid rundt med det kartet i lomma, sidan eg elskar kart.

Me fær gaiding «kor er dei beste plassane» frå ei JetPak-tilsett, ho var ekstremt ivrig til å hjelpa. Eg gjekk alltid rundt med det kartet i lomma, sidan eg elskar kart.

Synnøve på jøde-monumentet for 2. verdskrig, me var på gaida tur. Dei andre gjekk på tyskspråkleg, men eg og Synnøve tok den engelske varianten ;-)

Synnøve på jøde-monumentet for 2. verdskrig, me var på gaida tur. Dei andre gjekk på tyskspråkleg, men eg og Synnøve tok den engelske varianten ;-)

Muren, området til venstre er «death strip». Utruleg interessant.

Muren, området til venstre er «death strip». Utruleg interessant.

Trabant, trabi, drøymebilen! Drittøff! :D

Trabant, trabi, drøymebilen! Drittøff! :D

Pause i den gaida turen.

Pause i den gaida turen.

Luftwaffe, Nazistane si flyvåpenbyggning, nazist-arkitektur på sitt b--verste. Var frykingytande. Skummelt.

Luftwaffe, Nazistane si flyvåpenbyggning, nazist-arkitektur på sitt b–verste. Var frykingytande. Skummelt.

Synnøve på _parkeringsplassen_ der Adolf Hitler tok livet sitt. Dei ville ikkje gjera det til eit monument slik at nynazistar kunne gå der. So... Ein heilt vanleg parkeringsplass utan so mykje som eit skilt.

Synnøve på parkeringsplassen der Adolf Hitler tok livet sitt. Dei ville ikkje gjera det til eit monument slik at nynazistar kunne gå der. So… Ein heilt vanleg parkeringsplass utan so mykje som eit skilt.

Me gjekk inn i eit fredsmonument, som i all tysklands historie hev vore ymse krigsmonument. Av di Tyskland elskar krig.

Me gjekk inn i eit fredsmonument, som i all tysklands historie hev vore ymse krigsmonument. Av di Tyskland elskar krig.

På U-bahn, skal ut på byn og eta ;)

På byn for å eta. Her er me endeleg alle saman på bilete! Jepp, eg sit bak ein herleg alkoholfri Beck’s. Dei var sers gode.

Ah, eg berre tulle på førre. Janne-Kristin var jo òg med. Veit ikkje um det er min alkohofrie Mohito (satan den er ekstremt god! :D), elder noko anna ho drikk av.

Me såg ein «Sporvegane»-buss på veg heim. Yay, norsk i utlandet, slikt elskar me nordmenn. Dei hadde skaffa vin, og eg hadde jo 10.000 forskjellege typar alkoholfri øl heime.

Me såg ein «Sporvegane»-buss på veg heim. Yay, norsk i utlandet, slikt elskar me nordmenn. Dei hadde skaffa vin, og eg hadde jo 10.000 forskjellege typar alkoholfri øl heime.

Dagen derpå. På Starbucks. Helene og Klaus stel kvar sin Starbucks-kopp (utanum koppane dei kaupte), av di dei ikkje er til sals. Ida er trøytt, hoho. :)

Dagen derpå. På Starbucks. Helene og Klaus stel kvar sin Starbucks-kopp (utanum koppane dei kaupte), av di dei ikkje er til sals. Ida er trøytt, hoho. :)

Synnøve og Janne-Kristin. Me kaupte sjokolade.

Synnøve og Janne-Kristin. Me kaupte sjokolade.

I Berlin Zoo. Her gjeng kamera mitt. Ikkje meir straum resten av turen. Eit stort nederlag for meg. Gjorde ilt i hjarta. :-(

I Berlin Zoo. Her gjeng kamera mitt. Ikkje meir straum resten av turen. Eit stort nederlag for meg. Gjorde ilt i hjarta. :-(

Fleire bilete eg tok, med Klaus sitt kamera

Eg stal kamera til Klaus òg, men berre når eg hadde veldig lyst å taka eit par bilete. Difor mange færre, og mindre uplanlagde bilete.

Janne-Kristin på Dunkin' Donuts

Helene på Dunkin' Donuts

Klaus på Dunkin' Donuts

Ida på Dunkin' Donuts

Janne-Kristin på Vapiano, drikk te

Helene på Vapiano med te

Janne-Kristin og Klaus på ein koseleg restaurant

Alkoholfri øl + sirup, det smakte... Rart, på ein interessant måte.

Alkoholfri øl + sirup, det smakte… Rart, på ein interessant måte.

All mi alkohofrie øl (på det tidspunktet). Becks Alkoholfrei, Clausthaler Preimum og Erdinger Weiss Alkoholfrei var mine favorittar.

All mi alkohofrie øl (på det tidspunktet). Becks Alkoholfrei, Clausthaler Preimum og Erdinger Weiss Alkoholfrei var mine favorittar.

Og so nokre av Klaus sine eigne bilete

Eg mangla bilete av ein heil del, so eg fyller inn med bilete frå Klaus.

Eg legg ut flyplass-innlegget på bloggen min

Synnøve, Odin (eg), Ida, Janne-Kristin og Helene

Ida. Dette biletet er berre driiitkult. All kudos til Klaus her. Hekkan eg digger det. Det var ein kul trakt som du putta penger ned i, so snurra dei og snurra og snurra. Me brukte alle pengane me hadde :P I Berlin Zoo.

Odin/Eg!

På sushi-plassen, beste sushien eg nokon gong hev smaka, eg hev slutta eta sushi (og fisk) etter dette. For ingenting slår dette. So eg er ekte veggis no, etter denne upplevingi her.

Ferdig med biletepost

Dette var berre utruleg frustrerande og tidkrevjande og eg ser ikkje at det hev nokon stor verdi. So eg kjem ikkje til å halda fram med denne typen innlegg. Då skriv eg helder eit par sider tulletekst og putter eit-par få bilete mellom. For denne stilen passar meg verkeleg ikkje.

Er de einig? Kva tykkjer de um slike innlegg?

På veg til Tyskland

Me sit på Rygge flyplass, Moss no og ventar på flyget. Helene skaffar seg parfyme og eg hostar på alle kjemikaliane. Dei luktar no godt på avstand, og dessutan luktar dei godt på Helene – so det er OK.

Dei eg dreg med er; Helene, Klaus, Janne-Kristin, Ida og Synnøve.

Det er utruleg deilig at Klaus hev med kamera, – so eg hev ladar. I tillegg må eg ikkje taka bilete heile tidi um det skal verta bilete. Av ein elder annan grunn hev eg fengje det inn i hovudet at eg ikkje må taka so mykje bilete. Det hev noko med at eg hev merkelappa og kategorisert fleire tusen bilete i det siste, og det hev teke time-på-time-på-time. Litt leid av det.

Eg sit forresten ikkje åleine og nerder på flyplassen, var ikkje eg som starta ein gong, det var ho her:

Mohoawahaw. Ho ser ikkje serleg vaken ut akkurat. Helder ikkje særleg vakker, som JK trudde eg skreiv.

Du fær truleg aldri eit brev av meg

Ein gong i tidi hadde eg ein netkjærast, ho sende meg ekte brev med bilete lukt. Ein dag slo ho upp og eg fekk ei ny ei. Eg hev òg hatt ei brevveninna, det ende med at ho sende det tredje brevet og eg hev til dags dato endå ikkje svara. Eg er totalt elendig til å fylgja upp brev.

Å skriva og senda eit brev i posten er ikkje vandskeleg eigentleg, det er berre nett vandskeleg nok til at eg aldri gjer det. Mange gode intensjonar til tross; det skjer ikkje.

Netkjærast rekna eg aldri som kjærast. Hev vel aldri fortald um dei fyrr. Då eg i 2005 sa at eg aldri hadde hatt ein kjærast nemnde eg ikkje at netkjærastar var uekte ein gong.

No er det slik at eg aldri kjem til å hava ei netkjærast att, av di eg hev min perfekte ekte-kjærast, Helene, allereide. Brevvener og andre ting som krevjer postlagde brev kjem eg sikkert til å møta igjen, so difor er problemet stadig noko å tenkja på.

Netkjærast i AW (Active Worlds)

Scywalker88 var kallenamnet mitt i dei dagar (elder hadde eg vorte del av Master-klanen og heitte MasterScy88?). Eg hang upp eit bilete av meg sjølv i den virtuelle verdi (det som er vist):

netkjærast1: Så søt!
Scywalker88: rødme
Scywalker88: flørte, flørte
netkjærast1: flørte mer

Ho la upp bilete av seg sjølv. (det er ikkje det som er vist her)

Scywalker88: Søt du også
netkjærast1: skal vi være nettkjærester?

Alt dette er sjølvsagt ekstremt fritt frå minnet. Det kann henda at det finst loggar, men dei er i so fall på ein eldgamal harddisk.

Det var masse flauskap og rauming og so var me netkjærastar.

Etter litt fekk eg eit brev i posten med allslag. Eg prata med netkjærasten min kvar dag, eg skreiv tilogmed eit brev attende. Det stoppa der alle mine brev plar stoppa:

  1. Finna konvolutt
  2. Finna frimerke
  3. Finna postboks og gå dit

Ja, det ser ganske tragisk ut, og det er det òg.

Det gjekk ikkje stort betre med den andre. Etter det hev ikkje andre spurd, og no er det toget gått for lengje sidan. ;-)

Finland, brevveninna, elder ikkje

I 9. klasse var eg i Finland. Siste dagen fyrr me skulle dra, manna tvo 8.-klassejentor seg til å spyrja um eg og Erlend ville vera brevvener med dei. Dei ville hava internasjonal kjennskap tydelegvis. JaOK til det. Dei fekk adressor og me fekk deira. So vart dei kjempenøgde og hoppa glade avgarde.

Ei stund etter fekk eg fyrste brevet. Med bilete. Ho spurde um eit bilete att. Eg byrja på eit svar, men eg sleit mest med faktum at eg ville skriva for hand (viss ikkje er det jo ingen vits å senda post-brev!). Dette tok lang tid. Det skjedde aldri.

Ein månad seinare fekk eg eit nytt brev. «Kvifor svarar du ikkje» osb. Eg skreiv faktisk litt på papir, men so var det middag og so gløymde eg heile greia.

Eit halvt år seinare fekk eg endå eit brev. Det var ganske flaut. Og eg kjende meg bra mongoteit og dum då. Er jo heilt sant, eg tenkjer framleis på dette her 8 år seinare. Eg fekk aldri svart.

Med jamne mellomrom (1-2 gongar i året) tenkjer eg at eg lyt skriva att, fortelja kvifor eg aldri svara. Orsaka ekstremt for det. Men so gløymer eg det, elder so skjer det ikkje. No hev eg jo vitterleg korkje adressa elder nokon av brevi att helder. Hugsar eg gjekk med det eine brevet i lomma ein heil månad av di eg tenkte eg skulle svara.

Nei, elendige greidor!

Post er superfint, handskrive er herleg

Eg er ikkje mot post på nokon som helst måte. Utanum at det kostar masse-masse (spesielt for stakkars NMU). Ja og so dette med at sender du eit brev frå eitt postnummer til eit anna i Stavanger so skjer dette:

  1. Brevet teki frå postnummer 4019
  2. Brevet vert send Stavanger-Oslo
  3. Brevi vert sorterte i Oslo
  4. Brevet vert send Oslo-Stavanger
  5. Brevet levert til postnummer 4020

Då er det lurare for meg å gå dei 15 minutti å levera brevet sjølv. Aldri at det kjem til å skje.

Dei vandskelege brevi

Men, altso. Eg elskar å få post, handskrive er superherleg, koseleg. Men det er ikkje so alt for lett å faktisk bruka det for ein som hev vakse upp med datamaskiner, epost og internett.

Året 2008

Det morosame med å hava eigen blogg er at det er lett å sjå kva eg hev gjort dette året ved å sjå gjennom arkivet til bloggen min, som visar alle postane på ei sida. Likevel er det ein del ting eg aldri fekk skrive um, som lyt med. Dessutan tek det lang tid å lesa dei 56 alt-for-lange innleggi eg skreiv i laupet av året (jøss, visste ikkje det var so mange!).

Januar, 2008

Eitt år sidan no. Eg sat på internett og las upp på ny teknologi, det same som eg gjer no. Dessutan jobba eg med Cinelerra, medan eg i år hev jobba med Lumiera (som er ein uoffisiell arvtakar etter Cinelerra).

Dessutan hadde eg vore veggis i snart eitt år, no vert det vel altso tvo år.

Februar 2008

Eg vart kasta ut av Universitetet av di eg var på målferd i Telemark for NMU og hadde heilt gløymd å betala semesteravgifti mi. Skit. So det halvåret måtte eg finna på noko anna enn å studera.

Og so prøvde eg å berre leva på rå frukt og grønt. Det gjekk utruleg bra til slutt, men eg gjorde det aldri igjen slik eg hadde lyst. Kannhenda eg prøver meg på ny i 2009?

Mars 2008

Eg og Mats fann ut litt slik kjapt og gale at me skulle dra til Sør-Afrika for å vitja verdas kulaste nynorske nederlender, Michaël de Boer. Tja, eg vil faktisk dra det so langt som å segja verdas kulaste nynorske utanlanding. Kulaste eg kjenner iallfall.

Eg skreiv aldri um dei siste dagone, der eg mellom anna hoppa i strikk (!) (dette er aldri nemnd på bloggen fyrr), og Mats kasta seg utfor brui med den digre bandasjen på foten. Han sleit med å koma seg upp att, haha. Eg hev video av det, so kannhenda det kjem ein gong. Han hadde jo slite seg upp på eit fjell der dei fleste berre tek kabelbanen, men dette var altso værre.

April 2008

Landsmøte i NMU. Eg heng med masse kule folk. Eg vert sint av å køyra bil i Oslo. Eg fortel at eg hev fengje meg vikarjobb i Stavanger som lærar på Randaberg VGS.

Mai 2008

Eg jobbar masse-masse på Randaberg VGS. Jobber litt for Pat Savage.

Helene vitjar meg, og me dreg til Italia. Eg og ho vert kjærastar i månadsskiftet.

Juni 2008

Eg og Helene bur hjå Klaus. Eg er litt i Oslo og Stavanger, eg hugsar eigentleg ikkje alt som skjedde, men det var masse.

Juli 2008

Sumarlægeret til NMU var rundt denne tidi. Den var fantastisk kul.

Eg reiser litt åleina i Danmark og finn ut at Danmark åleina syg.

August 2008

Eg og Helene reiser i Portugal-Spania-Frankrike. Diverre fekk eg aldri skrive um dette. Det skjedde so mykje på so kort tid og eg hadde alt anna å gjera enn å blogga. Men det var dritkult.

Elles tek eg bilete av ein tjuv på Granit i Oslo. Eg hev framleis ikkje brukt gåvekortet eg fekk av dei. Ah, vel, Helene hev. ;-)

September 2008

Eg er på studentsamling med NMU i Trondheim. Kos. Det var ein teit «professor» der, og eg skriv eit sint innlegg.

Eg hev sett Tropa de Elite mange gongar allereide, superbra film teksta på nynorsk.

Oktober 2008

Mangfaldsseminar i Bergen med NMU. Sang karaoke på nattoget burt. Elder iallfall inni meg. Diverre fekk eg store problemer med karaokeutstyret då me skulle hava karaoken. Det gjorde det heile ganske flaut og elendig. :-( Heldigvis kann eg ein måte som fungerer no, men det var sørenmeg ikkje enkelt å båe ha 2 skjermar som viste tekst i tillegg til å få ljod som ikkje hakka.

Eg, Helene og eit par vener av ho dreg til Budapest og er på Queen-konsert der.

November 2008

Eg og Helene var på Stockholmstur, på Al Green-konsert. Hugsar ikkje kva meir som skjedde.

Elles stressa me fælt med eksamenar og anna ymse. Eg jobbar jo i Nei til EU og det tek 50% av tidi mi. Livet gjekk vel sin vante gang sidan eg ikkje kjem på noko spesielt her. Hang med Helene kvar dag (som flytta ut av bustaden sin av di dei ho leigde av viste seg å vera ganske på kanten), og hang mykje med folki i Ivan Bjørndals gate. Det er altso Klaus og Birgitta i tillegg til Janne-Kristin som på ein måte budde hjå oss sjølv um ho ikkje gjorde det. Det gjer ho komande halvår! :D

Desember 2008

Eg hadde fødedag og fekk eit kult objektiv og Nikon D90, i tillegg hadde me jolefest.

Eg kom til Stavanger og var i brullaupet til fetteren min, Buster. Det var veldig kos. Helene drog etter brullaupet for å feira jól på Voss.

So kom joli, det var kos. Eit par dagar etter var eg på joleavslutning med Målsiddisane (det er Stavanger-lokallaget til NMU). Helene kom heim att, og det var nyttår.

Frametter 2009

Eg og Helene var friske som fisk på nyttår. Dagen etter og no, tvo dagar etter er me supersjuke og vonde. Ikkje ein god start på året. Likevel tenkjer eg det vert bra, endå betre enn førre.

Andre oppsumeringar

Eg orsakar for at dette vart endå grunnare enn normalt, men eg er altso supersjuk.