Månadsarki: februar 2009

Richard M. Stallman i dag! Med LIVE video

Eg sit i sengi og hev endå ikkje rørt meg ut i dag. Men no må eg snart reisa ned på Chateu Neuf for å vera der 2 timar fyrr. Skal nemleg vera med å filma. Det vert fyrst sendt som ein straum, http://nuug.no/live.m3u, viss du vil sjå på (ja! Frå 1700 og utyver) so lyt du bruka VLC.

Det kann skje feil, då må du sikkert berre prøva å køyra han på ny.

Eg gler meg! Det vert kjempekult å høyra Richard M. Stallman prata. Litt keisamt å måtta styra pubilkumskamera, men eg fær no vore tilstades. Eg skulle eigentleg gjera heile straumen sjølv, men heldigvis kom NUUG si videogruppa og hjalp til. So det vert annleis.

Men eg må springa, eg hev eit møte å nå (vel, eg kjem til å koma litt seint).

Eg og Falke og rumpebrett i snjoen

Sidan eg framleis ikkje hev fengje kaupt dress (dei stengjer so tidleg og hev ikkje ope i helgene), hev eg framleis ikkje fengje leika skikkeleg i snjoen. Sidan eg hev veslebror Falke på vitjing, so tok eg meg ein tur ned i sentrum. Eg kom på at eg hadde lyst på akebrett, eg fann ikkje eit kult nok akebrett – men eg fann rumpebrett.

So eg kaupte eitt til meg (svart) og eitt til Helene.

So testa eg og Falke rumpebretti på Sagene;

Filmen kann lastast ned direkte frå archive.org (er akkurat den eg hev lagt til her òg då, brukar h264 – so skulle fungera for dei fleste). Musikken er fri, so lengje eg skriv at det er Tryad som hev laga han.

Me vart godt våte på rygg og bukser. Eg hadde so masse snø i ryggen då eg kom inn at det vart ein litt vel stor dam på golvet. Vops. Falke fraus som i gode gamle dagar då me sprang ute i snjoen med alt for lite klede på.

Det var hyggeleg.

Norsk målungdom sine netsider

Det var lengje ei sanning i Norsk Målungdom at netsidene våre var for myrke. Dessutan var dei vandskelege å finna i sidan dei mangla søkjefunksjon. No treng dei ei ny omleggjing, og denne gongen er det utsjånaden og struktur som er i høgsetet. Det er absolutt på tide.

Etter eit par år i målungdomen sette eg meg uppgåva; nye netsider til NMU. Eg tenkte eg ikkje gadd endra netbunaden på andre måtar enn å gjera han lysare. Det var sjølve systemet i botnen som skulle verta meir fleksibelt slik at me seinare kunne gjera ei full omleggjing av bunaden.

Eg såg veldig lengje på Drupal, men fann det til slutt for vandskeleg å koma i gong med. Tidi byrja skorta på (skulle vera klårt til landsmøtet), so eg gjekk med WordPress av di eg kunne det og ville kunna setja upp noko veldig kjapt.

Då eg var halvferdig fann eg ut at det var utruleg vandskeleg å laga ein kopi av den gamle sida med WordPress, han var ikkje fleksibel nok. Eg skreiv ein del spesialkode for å få alt til, men det vart veldig stygt. So ein mogleg veg framyver er kannhenda å helder bruka eit fullt CMS, som t.d. Joomla!

So lat oss gå gjennom korleis sida hev endra seg dei siste 5 åri

Den originale sida er ganske mørk og heng litt att.

Ho er ikkje like stygg som mange andre sider var på den tidi. Ho var ganske OK synast eg. Eg er aldri den som hev hatt aller mest mot denne sida.

Versjonen som vart sluppe landsmøtet 2008 (ca. eitt år sidan)

Dette er «min versjon» av nett den same sida. Det er verd å leggja merke til at det faktisk ikkje er min versjon i det heile teke, men at eg ganske enkelt hev prøvd å kopiera den gamle sida med litt andre fargar og gjera framsida bittelitt meir strukturert. Det fungerte ikkje særleg bra, det er framleis den elendige «nyhende»-straumen nedyver som særs sjeldan vert uppdatert.

Dessutan manglar mykje informasjon um målungdomen og vìnstremenyen er verre enn den som var i fyrste versjonen.

Ho er forresten ganske stygg.

Ei endring eg gjorde i forrigår

Jobba bittelitt med utsjånaden fyrr heile sida kjem til å verta kasta på dynga. No ser ho litt finare ut. Sidan eg sat der og såg Alias med Helene og Janne-Kristin fortsette eg litt på den dødsdømde sida.

Med bilete

So eg la til eitt bilete frå vinterleiren vår i Kviteseid. Og vips. Plutseleg såg dei ganske mykje meir innbjodande ut.

Med bilete kann dykk òg sjå at eg berre viser eitt nyhendeinnlegg på framsida. Det er ganske enkelt av di dei vert so sjeldan uppdatert at det ikkje er vits å visa dei andre lell. Med dei nye sidene må me tenkja mykje hardare på kva som kjem på framsida.

Delingi av sida i aktivist og hovudsida for folk som ikkje er medlem på sida.

So no gjeng ikkje den versjonen av sida ned i historia som alt for superstygg. Sjølv um det sikkert er den netsida som hev eksistert kortast tid. So eg vil veldig gjerne vera med på ei større umleggjing av netsida på ny. Arbeidet er allereie starta. Det kann verta interessant å sjå korleis det vert til slutt.

Eg tok meg god tid (vel, alt er relativt, hadde liten tid) med umleggjinga av Universitas.no som vart ein veldig stor suksess. Eg burde gå gjennom ein del av den.

Elendig produktdesign på fruktdrinkmiksarar

Då skjedde det um att. Min andre øydelagde fruktmiksar/blender. Hekkans billege dritt, desse 600 kroner dyre kjøkkenmaskinene som ikkje er gode for nokon ting.

Ok. KVEN FAEN FANN UT AT KOLBENE SKULLE VERA AV GLAS!?

Sett upp mot plastikkolber so er glaskolber:

  1. Dyre
  2. Stygge
  3. Vandskelege å halda reine
  4. Tunge
  5. Plasskrevjande
  6. Farlege (helder plastikk i hovudet enn masse glas)
  7. og sist og aller mest: JÆKLEG ENKLE Å ØYDELEGGJA

Min fyrste fruktdrikkmiksar

Den hadde eg på Kringsjå og brukte til å laga fruktdrikkar i rå frukt, og grønt-prosjektet. Den vart øydelagd av di det var GLAS og ikkje plastikk.

Ok. Du lagar fruktdrikkar 4-5 gongar til dagen. Utanum at fruktdrikkmiksaren er heilt elendig og ikkje fungerer til det han er laga til, so er jo denne hekkans drittkolba av glas utruleg vandskeleg å vaska. So det er sjølvsagt ei stor fyremon å vaska kolben med ein gong du hev laga fruktdrikken.

So. Kald kolbe grunna masse is i. Alt innhald yver i eit digert glas, og so vaska kolben.

Ingen god idè. For det er jo glas! FAENS GLAS! Ikkje moderne, hard plastikk. Nei, GLAS. HEKKANS DRITTGLAS.

So den sprekk sjølvsagt.

Andre fruktdrikkmiksar/blender

Eg hadde lova å aldri kaupa ei ny slik drittmaskin. Men so flytta mortehu til Kanariøyene og selde alt han eigde, so eg kaupte maskini av han for å hava noko. Han var sjølvsagt like elendig som den førre, so difor bruka eg han sjeldan.

I dag kom eg svolten heim, opna kjøleskåpsdøri, såg ingenting interessant, slang ho att medan eg gjekk vekk.

Og so dett heile tunge driten i golvet frå toppen av kjøleskåpet. Og fordi det er faens drittglas: glaskolba sprengjer mot bakken og det er små glassbitar yver heile golvet. VITS! VITS!

Forresten er eg utruleg glad for at eg gjekk vekk frå kjøleskåpet, viss ikkje hadde eg truleg hatt eit par veldig sår i hovudet nett no. Kvifor miksaren stod so langt ute på kanten anar eg ikkje. Det var jo òg ganske ulurt, um enn ikkje like ulurt som å velja glas då.

Det er ikkje ei einaste fyremon med å bruka glas i staden for plastikk! Ikkje ei einaste! Berre drit!

Salsargumentet; lett å øydeleggja sel mange

Jo, det er eitt argument for glas; desse ærkemongoane som lagar slike elendige fruktmiksarar vil selja mange. So difor brukar dei glas som ikkje tóler ein drit for at du skal kaupa inn dritet heile tidi.

Det er berre so inn i hampen synd at dei let mongo seljarar leia produktdesignet, når eitkvart fornuftig menneskje ville ha laga kolbene av plastikk. Kvifor ikkje la dei mykje smartare ingeniørane/produktdesignarane få velja korleis produktet skal vera, i staden for dei stokk dumme marknadsfolki?

Ein skikkeleg fruktdrikkmiksar…

Ein skikkeleg fruktdrikkmiksar kostar jo ~5000 kr, so det er eit stort hopp. Det var rett fyrr eg kaupte ein veldig lengje, og no lurer eg søren meg på um eg skal kosta på meg det att.

Og den til 5000 hev sjølvsagt ein firkanta upåkosta plastikkolbe!

Kitty Karina hev OLPC XO-1 i huset!

Ein gong for lengje sidan i november 2007 skreiv eg at eg hadde tinga ein OLPC XO-1 datamaskin til veslesyster mi (og kannhenda mest til meg sjølv, hoho). I går dumpa han ned i postkassa (vel, ein DHL-mann kom med han).

Jolaftan og jolaftan

Han skulle eigentleg koma til jolaftan, det var då ho fekk han. Fyrst i 2007, og so no i 2008. Eg tinga han 15. desember 2008 denne siste gongen, og ein dag etter var han registrert i Stavanger. So eg kunne gjeva han på jolaftan! Det var før det slemme tollvesenet kom inn.

Tollvesenet sin superkraft; vera yverdrive skittreige

Ok. So 16. desember. I går var det 5. februar. Kva faen, orsak språket (som um nokon bryr seg), tok tollvesenet 51 dagar? Det heile var ganske enkelt:

  • Eg donerte masse pengar
  • Eg fekk ei datamaskin i gåve, verdien på gåva var ~2000kr

Altso; ustress. Eg ville mykje helder betala den hekkans tollen (sjølv um eg t.d. ikkje trengte) og få han 18. januar, enn at dei skulle sitja og fisa på stolen sin i 51 dagar fyrr dei fann ut at dei berre skulle senda han vidare utan meir stress.

Masse kudos til DHL, som er dritkjappe, masse ukudos til tollvesenet som er drittreige.

Kvifor denne tonen?

Det hev seg slik at 7. januar so drog eg til Oslo, her eg er no. Altso:

  1. Eg fær ikkje prøvd maskini (elder sett ho)
  2. Det er utruleg idiotisk å ikkje gjeva jolegåve til veslesyster tvo år på rad

Irriterer meg òg at det trådlause netet heime ikkje fungerer. Som nokon fekk med seg var tenaren min, Acona, utan net eit par dagar. Den trådlause routeren me brukte daua. So pappa skaffa nytt netverkskort til Acona og hev sett upp Acona som NAT-ande router og brannmur. Men me hev framleis ikkje fungerande trådlaust net. Og slike ting synast eg det er mykje enklare å vera i Stavanger å fiksa, i staden for å gjera det herifrå…

Veslesyster Kitty Karina skreiv nett dette innspelet på bloggen min:

Heei odin no har eg fott OL pcen, men den har ikkje de 3 siste bokstavene i alfabete.
Saa klarer eg ikkje og skifta spraak. Men den er kjekk og ha uansett =).

Skal få fiksa at tastaturet registrerer æ, ø og å på dei vanlege plassane—og so fær me skifta språk. Veit ikkje kor godt umsett han er, men eg skal iallfall kunna hjelpa til på den norske umsetjingi. :-)

Eg kjem nok til å skriva meir um sjølve OLPC-en når eg vitjar Stavanger. Gler meg stort til det :-)

Vonar iallfall Kitty Karina vert flink med maskini, slik at ho kann visa meg han når eg kjem. Kannhenda ho tilogmed hev laga sitt fyrste program? :D

Samnorsk-Odin, Tjukke-feite-Odin og NTEU-Odin

For eit par dagar sidan spurde Eva Marie (som eg jobbar saman med i Nei til EU) um korleis ho laga fleire innhaldslister i epostlesaren Thunderbird no att. Eg hadde forklart dette fyrr, so eg fann ut det var tid for å skriva ein kort korleis-gjera-dette-epost. So eg skreiv ein i all hui og hast fyrr eg stakk ned på NTEU-kontoret der eg hev fengje for vane å hengja på dagane.

Tjukke-feite-Odin

Grunnen til at eg heng der er båe av di det er eit godt, koseleg miljø—men òg mykje av di me fekk ei kaffimaskin. Kvifor i alle dagar likar eg det, eg som hev slutta med koffein, lurer du sikkert på. No er det slik at eg modererte det til å ikkje med viten vilja skal drikkja noko som hev masse koffein.

Jo, denne vidundermaskini lagar jo sørenmeg varm sjokolade òg! Det tok verkeleg lang tid fyrr eg fann utav dette, Helene mådde prøva vidunderet fyrst. Etter det hev eg diverre drikke litt for mykje varm sjokolade med krem.

So tjukke-feite-Odin vert nok snart å sjå.

NTEU-Odin

På pulten min kann det sjå ut som um eg ikkje er på kontoret so ofte. Det er feil.

Den må ryddast, forresten. Men nett no rydder eg vekk heimeområde frå tenaren vår, og eg fær større glede av det. :P

Eg er innum kontoret nesten heile 50% arbeidstidi mi no. Viser seg at 50% arbeidstid er utruleg mykje. Kjenner det nesten som um halve den vakne tidi mi er hjå NTEU. Når det er so koseleg på kontoret, so vert det berre til at eg heng der og fær gjort meir enn eg eigentleg hadde tenkt då eg stakk nedum. Greitt å ikkje berre sitja i sofaen heime og fiksa ting, på kontoret fær eg båe sjokolademjølk, men òg prata med folk.

Eg heng so mykje på kontoret at Helene-kjærasten min hev funni ut at viss ho vil eta med meg må ho koma innum kontoret. :p

Samnorsk-Odin

Og so attende til Eva Marie og Remi. Snill som eg var stakk eg jo nedum for å hjelpa Eva Marie med sitt innhaldslista-i-Thunderbird-problem.

«Nei, der er han jo! Samnorsk-Odin!»
«Huh? Eg er då langtifrå samnorsk!», segjer eg litt snytt
«Åjooodå! Sjå no berre her», segjer Eva Marie og viser meg den utskrivne eposten min:

Eg unnskulda meg med å ha skrive NMU-normal (dvs. so god nynorsk som er mogleg innanfyre ordboki (+ a-mål, og ikkje i-mål)) på diverse. Men no er det slik at alle veit eg skriv ein slags halvhøgnorsk. Men samnorsk er det då verkeleg ikkje! So eg vonar ikkje namnet slær rot.

Ja, men elles gode tider i NTEU.

Eg vil ha dress!

Eg ringde nett Wenaas og fekk høyra at dei faktisk hadde utsal i Oslo. Det er jækla kaldt her i Oslo. Det er òg kjekt å gå ute elder å kunna leika i snjoen utan å tenkja so mykje yver at det kann båe verta vått og kaldt. Difor er dress/varmedress/kjeledress/jærbunad tingen.

Hadde eg hatt ein varmedress, so hadde eg brukt han oftare. Eg pla «stjela» mamma sin då eg budde i Stavanger, men her hev eg ikkje mi eiga. Eg ville hava ein her i Oslo.

So eg leitte fram på internett, fyrst på QXL, so på finn.no og til slutt fann eg felleskjøpet sine netsidor. Der fann eg det eg leitte etter! Herlege varmedressar! Eg vart godt yverraska då eg såg prislappen; under femhundrelappen!

Det viser seg at felleskjøpet ikkje hev butikkar i Oslo! So eg måtte ut av byen um eg skulle kaupa dress hjå dei. Det held ikkje. So etter eit par dagar foreslo Erik (som eg bur saman med på Lilleborg) at eg kunne ringja Wenaas. Han er i frå Hedmark (og pratar slikt herleg målføre), so han kann litt um varmedressar og Wenaas.

Eg fekk nett svar, og langt aust i Oslo, nær Risløkka T-bane, finst eit Wenaas butikk-utsal. Der skal eg i morgon! :D

Bilete av meg i ny dress fylgjer dei neste dagane…

DRESS FOR TEH WIN! :D