Månadsarki: mai 2009

Eksamenslesning i herlege, fantastiske Kviteseid

Å, det er so evig herleg her i Kviteseid! Eg og Helene kom her i går med buss. Det var ein dyr tur. Diverre. Viss ikkje hadde det vore lett å drege mykje oftare. Falke, Kitty Karina, Ylva (veninna av KK) og pappa var der allereide.

Eg skulle liksom lesa til eksamen i INF3190. Eg fekk lese mykje meir enn det eg truleg hadde fengje lese i Oslo, eg plar jo ikkje lesa stort meir enn ein time elder tvo fyrr eksamen. Likevel fekk eg verkeleg ånda yver meg her. Hadde eg vore her tidlegare so hadde eg lett kunna lese heile pensum og hugsa store deler av det. Diverre vart eg att i Oslo grunna ein visning (som viste seg å vera totalt ueigna, hadde me fengje litt meir info på telefon so…) og eit forsøk på å få gjort obligane til å taka eksamen i FYS3240.

falke_kutter_tre

Etter me hadde ligge ute i det herlege veret fekk eg so utruleg lyst til å klyppa graset og fiksa i hagen. Kviteseidsyndrom altso. Fær lyst å vera aktiv. Det er spesielt. Og veldig bra. Kjennast herleg.

Eg starta denne dagen med frukost, fortsette med lesing, hadde lunsj og sette oss ut i soli att for å lesa. Falke og Pappa byrja å kutta tre i hagen. Falke er ein kløpper med motorsag og klatring i tre, han jobber med slikt. Eg filma litt av det og las vidare uppe på altanen med den flotte utsikten.

Til slutt tok ynskje um å vera med yver, og eg og Helene vart med. Det var veldig kjekt. Det er godt å gjera skikkeleg arbeid og ikkje berre sitja å trykka på ei datamaskin som eg normalt gjer. Eg vert glad av å vera ute. Inne vert eg berre irritert, sint og sur av.

kittykarina_og_helene_rydder

Me gjekk ned til Kvitseidsvatnet og bada saman med Kitty Karina og Ylva som var der allereide. Falke kom ned etter litt.

helene_daffar_seg

På vegen heim kaupte me is. Pappa laga god middag. Eg og Helene las litt meir (framleis sol) fyrr me til slutt drog ned til der me skulle setja upp flytebrygga vår. Dei var nesten ferdige. Det vart ei flott brygge. Der skal me leggja båten vår, når me fær ein. Gler meg stort til det. Yay!

Eg fekk køyra traktor for fyrste gong, det var veldig moro. Falke viste meg. Eg byta til vanleg bil for å henta han, og køyrde jentane upp til nokre hestar. Vel heime prøvde eg lesa meir, men det gjekk helder dårleg. So eg sat på internett som me stel frå naboane sitt trådlause. Me hev kaupt ei stor antenna som me koplar til pcen, og vips, steling av internett! Hoho. So deilig.

kittykarina_og_ylva_i_kviteseid, nb, dette er ikkje brygga vår, men den kommunale badebrygga

I staden for å dra på vitjing til nokre naboar vart eg, Helene, Ylva og Kitty Karina inne og såg Lovleg Blond 2. Ingen god film, men hadde faktisk moral som var ok. Utanum at filmen var ganske flau.

…og alle var einige um at det hadde vore ein god dag! :D

Kva gjer eigentleg alle saman på sundagar?

Eg hev lurt på dette heile livet mitt. Eg klarar aldri gjera ein einaste interessant ting dei fleste sundagar. Eg sit inne og venter på at noko skal henda på internettet, men det skjer ingen ting. Det er ingen på internett. Ingen nye innlegg på bloggar, ingen kule nyhende, ingenting. Sundag er den verste dagen som finst. Dritkeisam.

So… Sidan ingenting skjer på sundag. Kva gjer alle andre? Sit dei òg å ser på PC-skjermen og venter på at noko skal henda heile dagen? Eg kann ikkje nemna kor mange timar eg hev gjort ingenting på ein sundag og kjend meg heilt totalt mongo etterpå.

Gjer folk andre ting på sundagar? Kva då for eksempel? Alt er jo stengd. Sundag er ålment sett ein totalt sugen dag. Dei kristne gjeng vel i kyrkja, berre at alle dei kristne eg kjenner gjeng ikkje i kyrkja, so kva dei gjer er likevel eit mysterium.

Nokon burde seriøst laga ein sundagsorganisasjon for å få meir ting til å skje på sundagar. Fleire opne butikkar, fleire kurs, fleire ting som skjer. Gah.

Totalt urelatert so såg eg i dag at trerekkja på andre sida av Akerselva utanfyre vindauga mitt byrjar gro att, slik at eg ikkje ser folk som gjeng tur lengre. Ser fint og grønt ut!

Akerselva utanfor vindauga mitt, vert grønare

Og ein liten ekstra goodie for dei som brukar FireFox 3.5 (elder Opera med video-tagg+Theora-stønad), korleis det såg ut utanfyre vindauga 15. mai. I tillegg til at Helene sit i sengi og syng litt. ;-)

Eg fekk Akoha-korti mine i posten!

I dag (vel, eigentleg ikkje, men drit i det) dumpa eit brev ned i postkassa mi. Eg sat no i sofaen som alltid og hadde laga meg herlege braudskiver med jordbêrsyltety og banan. Ana fred og ingen fare. Fyrr Omar kjem inn døri og gjev meg brevet, og Helene fyk upp av stolen og vert supernyfiken.

akoha-post-bananjoberskjeva

Brev frå Kanada!? Det ser jo nesten heimelaga ut òg. Faktisk ei veldig koseleg brekpakke. Helene skal absolutt opna det, men eg segjer ho må venta. So sit eg no der og hackar vidare på pcen. Helene granskar brevet frå alle bauar og kantar. Det tek ikkje lange tidi fyrr ho hev fengje ut alt innhaldet utan å eigentleg opna brevet. Eg ser upp og sukker tungt. So mykje for ei klår melding um å ikkje opna brevet. :-)

Helene sjekker ut Akoha, ikkje

So, kva er dette? Helene gadd ikkje lesa brevet som fylgde med, men ho såg gjennom korti. Las alle saman ut høgt. «Thanks for playing Akoha».

«Your Akoha mission: », fortset ho på det neste kortet, «invite someone for coffee! Yay!». «Ja,» svarar eg, stadig yverraska yver kor liten verdi instruksane mine um brevopningi var verd. «Your Akoha mission: invite someone for coffee!»

akoha-brev-og-kort

Ja, det var visst fleire like kort, ja. Helene finn fram like entusiastisk med neste kort:

«Your Akoha mission: thank someone!»

21 kort seinare er ho ferdig, tek upp brevet på ny og spyrr «kva er dette?». Ho gløtter kjapt yver arket fyrr ho legg det attende oppå den uopna konvolutten min (ja, særleg uopna). Eg opna han, då det viste seg ein lukka konvolutt ikkje var nokon hindring likevel.

«Nei, gidd ikkje lesa det,» segjer ho fyrr ho gjeng burt til kjøleskåpet for å henta noko å drikka (trur eg).

So kva er Akoha

Det er eit «send det vidare»-spel, som fungerer med at du gjer eit «uppdrag» som står på kortet. Eg hev allereide registrert alle korti mine på netsida til Akoha, og når nokon andre fær eit kort av meg (av di eg t.d. inviterte dei på kafè (eg drikk ikkje kaffi, so vert teit å invitera dei på kaffi – men brukar det kortet lell), registrerer dei seg med koden frå kortet på sida.

Når den personen gjer det so fær eg «oppdrag fullførd», og no er det deira uppgåve å «senda det vidare». Du kann sjå heile historia til kortet. Viss eg er heldig so reiser det langt, viss eg er uheldig, so sender aldri personen kortet vidare.

So, uppdrag for uppdrag so gjer folk koselege ting med kvarandre. Greitt nok at det er noko me ofte gjer utan å gjera det til eit spel, men eg likar spel, dessutan er det jo ei god orsaking for å vera snill! :D

Anatomien av ei stille-periode

So er det tusund år sidan eg hev uppdatert, og det teitaste du kann gjera er å nett skriva slike orsakingspostar for det. Kven veit, kannhenda den neste posten vert endå ein orsakingspost? Det er berre flaut å lesa. Likevel er det noko som er likt ved alle desse stilleperiodene.

Eg fær ofte stilleperioder når noko stort hev skjedd. Noko so kult/stort/tøft og flott at eg absolutt skriva um det. Problemet er at det er so stort at det vil taka lang tid å skriva. Difor fær eg aldri starta.

So når eg eigentleg hev tenkt å skriva noko smått på netsida mi, vert det utsett av di eg framleis ikkje hev skrive um den store kule tingen. Og slik held det fram…

No er det langt yver ei månad sidan sist. Eg trur dette er den lengste stilleperioda eg hev hatt på bloggen min etter han vart relansert i 2005.

So, eg vonar å løsna skrivebommen (heh…) med dette innlegget.

Kort skal det vera òg!

Eit halvår med psykisk slit = 0 studiepoeng?

So… Eg vil eigentleg ikkje skriva det på netsida mi ein gong. Eg er berre so leid og sliten og trøytt.

Eg tok tri fag i år:

  • MAT1030 Diskret matematikk
  • FYS3240 Digital Instrumentering
  • INF3190 Nettverk

MAT1030 forsvant fort av di eg hadde andre ting å gjera enn matteobligar. Men eg vart leid meg. Då fær eg ikkje ein bachelor i Informatikk i Oslo. So frå der gjekkk alt nedyver.

Eg hev altso ikkje jobba skikkeleg med eit einaste fag. Det hev likevel slitt på meg psykisk, trass i totalt fråverande arbeidsinnsats.

Eksamen i FY3240 nærma seg, eg hadde rundt 10 dagar att, so eg tenkte det var på tide å gjera dei obligatoriske uppgåvene. Av ein elder annan grunn hadde eg ikkje tenkt på at dei måtte inn ei tid fyrr eksamen, ikkje rett fyrr — difor viste det seg no at det berre var ein dag eg hadde att til å gjera dei.

So eg prøvde meg på det i dag. Eg fekk faktisk gjort yverraskande mykje. Eg hev gjort Oblig 1 heilt, Oblig 2 er nesten gull – eg treng berre litt kjapp veiledning av di eg fær ein del rare teikn ut på LCD-skjermen når eg skriv via COM-porten til mikrochipen (det forstod sikkert berre Egil). Oblig3 var eg i gang med, og eg fekk no styrt flysimulatoren til slutt med spakane; men då såg eg at det var ei oppgåve B der òg (som alle dei andre, ugh) i tillegg til Oblig 4 der eg må læra meg LabVIEW som ser ut som noko irriterande greier.

Det stod òg at me burde gå gjennom opplæringsprogrammet for LabVIEW, det skulle berre taka 5-6 timar og ville spara oss mykje tid…

5-6 timar? Uhh. Eg vil gjerne vera ferdig på 3-4 timar. So, nei. Eg droppa heile LabVIEW. Og dimed heile faget. Og dimed droppa eg 10 studiepoeng til. So eg står att med 30-20=10 studiepoeng.

Og dei siste 10 poengi…

Kva skjer med dei?

Nei, det er faktisk òg usikkert. Eg hev vore i ein drit-i-det-modus lengje no, og gler meg berre til å vera ferdig med jobb og skule og alt saman. Eg skal ikkje vera forplikta til å gjera noko, og det vert superherleg. Eg skal berre gjera ting eg synast eg kjekt. Men det er framleit halvt år fram i tid, men eg ser fram til det.

Eg kjenner det som 3. klasse på vidaregåande, eg var so sjukt leid og so ekstremt klar til å gjera noko anna ei tid. Det er eg no òg. Halvt år att. 2010…

Attende til inf3190

So. Den hadde eg masse problemer med. Heimeeksamen1 gjorde eg på ein dag. Det var rein katastrofe. Forstår ikkje korleis eg klarte det. Eg fekk C på han, noko som er ganske yverraskande (altso, bra).

Det gjekk verre med den andre uppgåva. Eg lova eg ikkje skulle gjera det same um att. Men det gjorde eg. Berre denne gongen var uppgåva ekstremt mykje vandskelegare. Ikkje faen um det gjeng an å gjera det på tvo dagar når du allereide er sliten og trøytt og hev graut iblanda sirup i hovudet.

So eg fekk F. Det er fyrste gong eg hev fengje stryk på ein eksamen, aldri skjedd fyrr. Eg synast det er litt rart. Eg gjorde jo noko, fungerte jo litt :P Men det står vel til innsatsen.

No, um nokre få dagar hev eg eksamen i INF3190, eg trur eg framleis fær taka han, men eg lyt få ganske so god karakter viss eg i det heile teke skal stå i faget.

Viss ikkje står eg altso att med eit halvt års slit og 0 studiepoeng. Det er verre enn å verta kasta ut av Universitetet slik eg vart sist vårsemester. Då kunne eg jo faktisk gjera andre ting.

Ja, so fær me sjå um det vert 0 studiepoeng på meg då… Snork.