Kann ikkje alltid vera heldig

Det stod ein annan trikk litt lengre upp i gata, 11, den eg skulle taka. Eg lurte på kvifor han berre stod der. Motorstopp, kannhenda.

Eg hadde ikkje ete i heile dag, so då eg gjekk forbi ei falaffelsjappa vart eg ståande å grubla. Skal eg? Eg gjorde det. Såg på poltijaktar på SVT4. Bilar som knuste med spektakulære kræsj tett etterfylgd av politi i USA. Altso, politiet kræsja aldri, dei berre filma det heile.

Då eg kom ut med falaffel-rull i hand (ååååhhhhh, nam) såg eg at trikken ikkje stod på plassen sin, men hallvegs uti krysset rett etter stoppestaden.

Eg hadde forstått at det var noko meir alvorleg då eg venta på falaffelen, for det kom båe brannbilar, sjukebilar og politi medan eg stod der. Det var sjølvsagt meir interessant enn TV-skjermen, men likevel er eg so vaksen og gamal no at eg ikkje stikk nasa mi uppi alt. Sjølv um det er det eg eigentleg vil. Eg hev berre lært meg desse irriterande normene som segjer at slikt gjer me ikkje. Diverre.

Då eg gjekk ut måtte eg heldigvis gå forbi, so då kunne eg skulda på det. Eg vart sjølvsagt ståande litt vel lengje å sjå på, men det må då vera lov. Ein drosje hadde kræsja inn i 11-trikken frå venstre. Det såg ut som eit skikkeleg smell. Drosjen var litt knust i fronten og trikken såg litt herpa ut.

Det klibra ekstremt i fotograf-fingen min òg, men kamera var bak i sekken som vanleg, so eg klarte halda meg.

Stadig fleire brann- og politibilar kom, i tillegg til mange bilar frå Oslo Sporvegar (elder Ruter). Nokre av dei dirigerte trafikk vekk.

Eg er ofte for sein. I dag skulle eg på sentralstyremøte i NMU 1800 (vel, eigentleg for å setja saman den nye tenaren til NMU), fyrr det skulle eg eta middag med dei (1700). Eg kom ikkje på noko av det. Eg vart berre sitjande. Det er langt frå fyrste gongen.

Ofte fær forseintkomingi mi positive konsekvenser. Då startar dei som oftast supernegative, men so snur eg på det og segjer «men dette var då ei moro oppleving, det er noko eg kjem til å hugsa!» og so vert eg glad att.

Denne gongen vart det ikkje slik. No når kræsjet fyrst skjedde so var det ergerleg at eg ikkje rakk den fyrste trikken. Tenk kor stor uppleving det hadde vore. Det er slett ikkje kvar dag ein fær vera med i ein kollisjon! Men slik gjekk det no altso diverre ikkje.

Kann ikkje alltid vera heldig med timingen, somme gongar gjeng upplevingane i frå deg rett framfyre andletet ditt… :-/

NB: eg hev båe nesten-kræsja, og kræsja fyrr.

Ein tanke om “Kann ikkje alltid vera heldig

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg.