Årsarkiv: 2010

24 år.

Det kjem vel ikkje som nokon stor yverrasking på nokon, men eg vert eitt år eldre kvart einaste år, og dette året so var det 24 som var talet.

Eg og Helene stod upp so tidleg me klarte (10-ish), av di me skulle vera på ein kinesisk klinikk 11.30. Det hadde vore ein kupong på groupon eit par veker fyrr, og eg kjøpte ein til Helene for moro skuld. Til slik adventspresangkalendergåve. Eg er jo ganske lite glad i dei der greiene, og protesterer sjølvsagt kvart år, men so skaffar eg noko då, for at Helene skal verta glad.

So me åt frukost (som me aldri plar gjera, so det var veldig fint) og gjekk ut i det alt for kalde veret. Me skulle taka buss, men ingen av oss hadde sjekka skikkeleg korleis me tok buss dit. Det viste seg å ikkje vera so enkelt, so me berre gjekk heile vegen. Godt hjelpa av kartet og GPS-en i telefonen min; det er verkeleg hendig viss nokon ikkje hev prøvd det sjølv.

Vel framme i ein bustadblokk ein halvtimes gåtur frå staden vår (andre sida av Store Lungegårdsvatnet) fann me denne klinikken. Det var sære greier, ein bustad som var gjort om. Var lite og litt sært. Menmen, Helene var fyrst. Ho fekk stukke ein haug nåler i seg (akupunktur), og etterpå tok dama å varma opp lufta inni nokre koppar og plasserte dei på ryggen hennar.

(her byrja eg å søkja etter bilete av det, og vart heilt satt ut, so no, omtrent ei veke seinare, fortset eg…)

Det som skjer då er at huden vert sugd opp i koppen, og det heile ser ganske groteskt ut (jadå, skal spara dykk for bilete). Eg fekk same opplegget sjølv om eg ikkje spurte om det, so me var båe tvo raude og vonde på ryggen etterpå.

Gåva mi; eit kjend syn

Vel heime fekk eg pakka mi:

Ein fruktdrikkmiksar!

I innlegget «Elendig produktdesign på fruktdrikkmiksarar» hadde eg nett klart å øydelagd min andre fruktdrikkmiksar av nett den typen; og var forståeleg nok sint, frustrert og alt det som verre er. Men eg vart veldig glad av denne nye, Helene hev rett i at eg hev prata ganske mykje um fruktdrikkmiksarar etter eg klarte å øydeleggja den andre. Det er nesten tvo år sidan eg hev hatt ei slik maskin no.

Den Helene skaffa ser òg ut til å vera kraftigare enn dei to andre eg hadde fyrr. Dessutan so veit eg jo no at eg ikkje må:

  1. Vaska han i varmt vatn etter me hev hatt noko kaldt i.
  2. Setja han uppå kjøleskåp.

Herlege Helene hadde sjølvsagt kjøpt inn allslags forskjelleg frosen frukt òg, slik at me den dagen laga fleire liter med herlege fruktdrikkar. Me hev drikke minst eitt glas dagen etter det. Vel, ikkje no, iom. at me båe tvo er i Oslo nett no (på PING ;-) ) – men når me hev vore heime i Bergen.

Sushi

So reiste me på ein sushiplass i Bergen, me tok den som hadde best veggisutval. Interessant nok so spurte eg kelneren litt ut um veggistilbodet, av di dei hadde berre 2 forskjellege val, og han sa sjølvsagt at dei kunne laga til meir. Det sa eg til slutt berre «nei, elles takk» til og tinga heller dei tvo forskjellege dei hadde på menyen.

Men då eg fekk maten min, er eg heilt sikker på at dei hadde diska det opp 10x betre enn normalt. For her var asparges, avokado, squash og gulrot i nigirien som berre skulle ha avokado. Og makien hadde tempura-gulrot i(!! :D). Det var godt. Men dyrt som alltid. Me burde læra oss og laga slik veggissushi heime. Treng jo ikkje fersk fisk til det, so det burde vera ganske ustress.

Til slutt

Og alle var einige um at det hadde vore ein fin dag. :-)

Sogndal flyplass; flottaste innflygingi i Noreg?

image

Dette er andre gong eg tek Widerøe sitt morgonfly frå Bergen til Sogndal (Haukåsen), og for eit skue! Flyet flyg tett på fjelli og fjorden. Fantastisk fint.

Eg tok eit bilete, men dette er på det tidspunktet dei elles sers so søte flyvertinnene kjem med tulleregelen um at ingenting elektronisk er lovleg 1, so berre eit lite veldig kjapt knips med mobilkamera (som syg). Det var litt flaut av di den idiotiske dritmobilen fann ut at det var kjekt å laga ein helvettes høg lukkarljod trass i at **han ikkje hev ein lukkar ein gong!** Aldri høyrd ei so elendig standardinnstilling. D90-kamera, som eg låg i sekken er mykje mindre elektronisk enn mobilen, og tek brukande bilete i staden for ubrukelege; men det ser so stort ut at «regelbrotet» sikkert vert grovare. Mongis.

Men alt det gjorde ikkje so mykje, for innflygingi er faktisk berre *so* fin. Denne bussturen ned til sentrum er fin den òg, men eg sit på feil side som vanleg.

So, gjerne ta deg ein flytur til småplassane rundt her i Noreg vinterstid, det er flotte greier. :)

  1. Ja-ja, eg veit det ikkje er deira feil, so dei er berre søte – men det er no ein gong usøtt å koma med tullete reglar same kven sin skuld det er og kor mykje dei er pålagde å gjera det []

Dagbladet og VG på nynorsk (korleis?)

I dag lanserte me endeleg dei tvo sidone nynorskvg.no og nynorskdb.no som me hev jobba med i nesten eit år no. Det er del av Norsk Målungdom sin haustkampanje, «Opphev nynorskforbodet i Dagbladet og VG».

Eg hev stått for alt det tekniske, og alt saman putrar og går på ein tenar hjå Linode i London. Veldig mykje av tidi mi hev gått med til å uroa meg yver kva som skjer dersom sida fær ein del trafikk. So i det høve har eg måtta lært meg ein heil del ny teknologi for å kunna skalera det heile ut til fleire maskiner dersom det vert litt for populært for ei maskin.

Det var berre 5 minutt med batteri att på maskina nett, so de fær leva med elendig teikning. Dessutan gløymde eg at Varnish eigentleg er der eg hev skrive nginx (lastfordelar), men dei er uansett ute av funksjon – det er noko eg putter inn dersom me treng meir fart på frontenden.

Den store svarte ulven her er apertium, som er hovudgrunnen til at ting går råtreigt. Apertium et lett 80-200 MB RAM for å omsetja ei side. I den fyrste versjonen eg skreiv so var det berre Apertium og Apache som nettenar, då vart apertium opna for kvar person som gjekk inn på ei side viss sida ikkje var lasta frå fyrr. Det tok meg ikkje meir enn å gå inn på to artiklar på likt for at tenaren kræsja og OOM-killeren (ikkje-meir-minne-drapsmaskina) i Linux drepte som galen. Fyrr den tid brukte han harddisken som minne (swap), noko som er supertreigt og fekk alle dei forskjellege jobbane til å hopa seg opp.

Det var opplagt nok ingen vinnande strategi.

Måten systemet fungerer på no er ganske elegant av di det er mogleg å leggja til fleire tenarar som gjer det harde arbeidet veldig enkelt.

Når du gjeng inn på ei side, skjer no dette;

  1. Sjekk urlen (adressa) mot databasen (mysql), viss han finst, returner den ferdigomsette sida.

    • Viss omsetjinga er over GAMAL minutt, legg ein ny jobb til i køen (celery, som pratar med rabbitmq)
  2. Viss urlen ikkje var i databasen, legg ein ny jobb i celerykøen og vis lastar-side.

    • Laste-sida prøver den same urlen kvart andre sekund heilt til han fær den ferdig omsette sida (1.)

So, det ligg potensielt eit par jobbar i køen no.

På ei (eller 20) anna maskin, køyrer celeryd som tek ein og ein jobb frå køen og køyrer dei etter kvarandre, når sida er omsett so lagrar dei resultatet i databasa.

Eg hev fylgd med på trafikken til sidene, og nett no med dette systemet so klarar me køyra båe nynorskvg og nynorskdb på ein liten vps, men me bruker stadig meir av ressursane, so det er kannhenda eit poeng å køyra opp eit par tenarar til, problemet er at det vil medføra ein del nedetid, av di eg må gjera systemet nettverksbasert og ikkje på ei maskin slik som no.

Men nett no sit eg på bussen til Bergen og maskini mista internett, so det fær venta. Det er jo for løye dette her, so folk tòler nok litt treigskap. Dessutan so er sidene framleis relativt kjappe. :)

Når det kjem til Varnish so er det litt interessant at det var VG som betalte for utviklingi av programmet i fyrste omgang; so det er moro dersom eg puttar det inn for nynorskvg ;)

Hanne Nabintu Herland; smart, interessant og viktig

OK. Eg hev ei høna å plukka. Ikkje rakk ned på Hanne Nabintu Herland. Fyrst og fremst; gå på sak, ikkje person. Og høyr etter! Ikkje kall ho dum, den dama er so langt frå dum at eg forstår ikkje bæret av folk som meiner noko anna. Ho er rivande smart, og hev utruleg godt ressonerte og viktuge poeng. No baserer eg dette her på det foredraget eg var på, og ikkje på videoen, som eg ikkje hev sett heile av. Men veit de kva? Eg er einig med ho og det er synd at det er so kontroversielt!

So dette var litt av eit foredrag, eg unnar andre å sjå det. I går, medan eg luska rundt i Bergens gatar og leita etter noko å gjera (ja, slik gjeng no dagan»!) kom eg over ein plakat om eit Hanne Nabintu Herland-foredrag dagen etterpå. Eg sende straks ei melding til Janne-Kristin og lurte på om eg skulle dra. «Jaaaaa!!!» var svaret. So det gjorde eg.

Det var, som eg venta, heilt fullt oppe i storelogen. Eg stod godt til rette heilt bakerst og foredraget hennar «Tilbake med norske verdier» (kannhenda eg hugsar namnet feil) byrja. Foredraget som fylgde var med eitt unnatak rakt gjennom imponerande, gjennomtenkt og veldig smart. Ho tok opp viktuge ting på ein veldig god måte. Eg er ikkje, og treng ikkje å vera einig i alt, men eg var einig i veldig mykje.

So, kjem dette som eit sjokk på nokon? Eg vil tru det kann. Av ein eller annan grunn so vert Hanne Nabintu Herland, og det ho meiner, sett på som obskønt, bakstreversk og heilt utruleg fælt i «mine miljø» og dei båsane eg kannhenda vert sett i av folk som ikkje kjenner meg so godt. Eg meiner, det var ikkje lengje sidan det stod på netsida mi her at eg var medlem i sosialistisk ungdom, at eg var humanist/ateist (vel buddhist stod det ei stund, og det hev eg eigentleg ikkje gått vekk frå, eg er framleis eit slag buddhist) og eg heng på universitetet med alt det tankegodset som fylgjer med. Folk veit at eg held med Miljøpartiet dei Grøne (MDG) nett no, men eg kann fort stemma på Sosialistisk Venstreparti, og vert ikkje det litt rart når Herland heile tidi bruker «venstresida» som negativt ord? Nuvel, eg trur det er ein falsk motsetning, at du trur noko treng ikkje gjera deg umottakeleg for nye idear og ikkje minst nyanseringar. Det er lov å ha meir enn ein tanke i hovudet om gangen. Eg hev endra synspunkt på mangt gjennom livet mitt og eg er veldig stolt av det; stolt av å ikkje binda meg til eitt tankesett, men ha evna til å læra. Det klarar heldigvis dei fleste, av dei eg kjenner iallfall. ;-)

Eg skal ikkje skriva frå foredraget, for det gjer ho betre sjølv, og dessutan er eg ikkje so interessert i å sitja framfor maskina so mykje lengre no.

Ho hev sers kontroversielle syn på kvinnekampen og feminisme. Det tok ho mellom anna opp. Ho er ikkje ein antifeminist; kvinnekampen tok fram til eit punkt veldig viktuge kampar for å få maktbalansen til å jevna seg. Men det gjekk for langt, no er han skeiv. Han er for hardt på kvinnenes side. Dette vert folk ilsinte over, og spesielt dei fyrenemnde venstresosialistiske gruppene.

Men veit de kva? Eg er sørenmeg ganske einig med ho der tilogmed! Og for å kjapt få noko klart; eg kjenner meg ikkje undertrykt og «wai wai stakkars meg»; det er ikkje difor eg er einig. Eg må få lov til å segja noko slikt utan at det dermed skal tyda at eg ynskjer meg meir makt eller noko. Det er heller ikkje det Herland segjer, det ho segjer er at kvinner og menn er forskjellege. Og det er rett! Det er veldig korrekt. Men politikken og intellektualismen i dette landets store ynskje er at kvinner og menn skal verta like på ymse statistikkar. Når det kjem til rettar, so er det opplagt slik, men der er me, og der hev me vore, pendelen (som Herland viser so fint) hev vore på det punktet, og svingt forbi.

No er jo eg personleg ein ganske feminin mann, og det må eg jo få lov til å vera; eg treng ikkje respekt for nokon tradisjonell mannsrolle personleg, men me treng det som heilskap i samfunnet. Ikkje den «valdeleg»-delen av «mannsrolla» då, den høyrer ikkje heime der. Men den vanlege familiefarrolla.

Hanne Nabintu Herland vert litt latterleggjort av somme i mitt miljø. Nokon kallar ho dum (noko som er riv ruskande gale, og det visste eg frå før, ho er DEFINITIVT ikkje dum, ho er særs smart), og andre berre ler av dansingi hennar.

Eg vart rått provosert då Herland sa dette om feminisme, og ei gruppe folk byrja le framme i salen. Dei lo so høgt at det overdøyvde ho. Ho satte dei godt og vel på plass, og det var absolutt det rette å gjera. Kva faen skjer med at folk er so jækla usikre på seg sjølv, at når nokon kjem med ein annan meining enn deg, so må du LE for å LATTERLEGGJERA personen? Kva er det for ein forkasteleg, nedverdigande hersketeknikk? Hanne prata mykje om respekt og ein gamal europeisk verdi som å kunna ha skikkeleg debattklima, det er gode verdiar, og viktuge å hegna om. Det er sokalla siviliserte verdiar som gjer oss til siviliserte menneske.

Desse folki som sit og ler av dette må vera ekstremt usikre i si sak, og usikre på seg sjølv til å ty til noko so ekstremt som det. Eg mistar respekten for slike folk, det vitnar om låg sjølvkjensle, og er ikkje bra.

Eg gjekk inn på netsida hennar no, og der finn eg ein heil del eg ikkje er einig i, so det var ikkje so moro nett no (for dette innlegget ;p) – men viss du er ueinig i noko so treng du ikkje søkkja til det nivået å le av det. Venstresidefolk som liksom skal vera so opne og inkluderande. Gjeld ikkje alle saman det, nei.

Åvel. Dette vart truleg den dårlegaste teksten eg hev skrive i år, men lat gå. Kannhenda det vert noko diskusjon.

Det finst nyansar, og Herland kjem fram i media som om ho er ekstremt unyansert. Det er feil. Men ho segjer noko rett ut, og utan å nyansera det for å vekta opp mot den andre sida som er skeiv. Det er nett min debatteknikk òg.

Ho sa sjølv som eg skreiv på identica:

Nabintu: det er lov å vera ueinig, det er ikkje alltid eg er einig med meg sjølv! <sallatter> Ja, de veit jo eg ikkje alltid er nyansert :)

Vel, det fær vera det for i dag. No vil eg heim.

Ah, ein siste ting, som fekk meg til å elska Nabintu på turen hennar ut; ho segjer:

Det er so liten respekt for å vera annleis i dette landet! So liten respekt ….

Og so kjem ho med eit par døme. Og so mellom anna;

Dei som ikkje drikk fær masse bullshit, og må svara for seg, kvifor drikk du ikkje? JA? Kvifor skal plutseleg det vera gale? Me hev alt for mykje alkoholproblemer i dette landet, SO ER IKKJE DET FINT DÅ!?

Ahh. So sant, so sant!

Såg nett «The social network»

…og det var ein veldig underhaldande film. Det gjer meg ilt i hjarta likevel, av di det minner meg på den videoen eg ville laga som forklarar kvifor det er viktugt at me ikkje hev eit sentralisert sosialt netverk slik som Facebook, men eit distribuert, fritt eit.

Det hev eg no i minst eitt og eit halvt år tenkt på, og eg hev framleis ikkje kasta meg uti det. Folk eg pratar med forstår tankane ganske fort, so brorparten av dei som les bloggen min veit det. Dimed er òg eigentleg mykje av vitsen med å gjera det vekke, likevel so er det eit prosjekt som eg ikkje klarar å la gå. Det skal berre vera ein liten forklaringsvideo, men eg klarar ikkje lata det vera med det, — eg tenkjer eg vil ha med nokre teikningar og animasjonar og og og og… Der stoggar det liksom ;-)

Diaspora kom, og fekk masse mediedekning, og bra var det. Dei kom seint, men dei var unge, i USA (som alle må vera for å gjera noko på internett, verkar det som) og gjorde det heile enkelt å forstå. Det er nett der eg hev mi interesse òg, det må vera enkelt å forstå. Og eg er veldig for at Diaspora ser ut til å nytta so mykje ressursar på å få ting til å sjå fint ut og vera enkelt å bruka. Det er so uendeleg viktugt.

Eg likar likevel ikkje måten dei bygger det på, Ruby passar seg ikkje for eit friprog-prosjekt som du vil spreia rundt for alle vindens vegar. Men-men, eg skriv no friprog i Python og Django eg, so eg er vel ikkje so folkeleg på den fronten akkurat eg heller.

Litt attende til sjølve filmen. I byrjingi er det masse teknisk, det fantastiske er at det er mogleg å sjå på utan å verta flau! For det er korrekt! Og det er herleg at Mark Zuckerberg brukar KDE og Linux, at han fortel oss korleis han hentar ned bileta (eg hev gjort dette sjølv, eg henta ned alle profilane til alle på russ.no då eg var russ, og fekk snart den absolutt mest besøkte profilen på russ.no) – og dei dummar det ikkje ned. Dei hopper yver ein heil del, men det dei segjer er korrekt, og enkelt å få til.

Ahh, berre det å få sitja og sjå vim og emacs og ein heil del andre kjende, herlege program på flotte Linux-skrivebordsmiljø 1 er ein fryd gjennom heile filmen. Men mest i starten.

Same kva, eg vart (er framleis) båe engasjert og litt nedtrykt av filmen. Nedtrykt av di det berre verkar so mykje vandskelegare å koma til og sikra oss eit fritt internett som ikkje held venene gissel; Facebook er so store og mektige, og det er ingen opplagt rute å fylgja for å frigjera alle som vert haldne der.

Men på den andre sida so er det jo ekstremt enkelt, eg meiner, eg likar Facebook so godt grunna den veldig gode biletefunksjonaliteten. Eg veit det er difor mamma elskar Facebook. Det er eit par enkle, små funksjonar som er viktuge. Bileta kopla til det sosiale, at andre lett kann sjå det, og at det kann delast og spreiast og kommenterast. Det er ikkje avanserte greier. Mykje vandskelegare å gjera distribuert, men å laga det i ein silo som Facebook gjer er barnemat.

Det er menneska som er på Facebook som gjer det til det det er, at det er umogleg å ikkje vera på grunna den altomfattande, ekstreme tyngda det fær grunna det.

Det er jo det me er interesserte i, andre menneskje.

  1. Lurer på kvifor eg ikkje såg noko Gnome då. Ingen som brukar Gnome? Finn eg litt sært, menmen… []

Endå ein uting med Bergen

Eg køyrde heim ein fyr i Stavanger for ikkje so alt for lengje sidan, og me kom innpå Bergen, der han hadde budd fyrr.

«Eg tykkjer det regner like mykje i Bergen som i Stavanger eg», seier eg.
«Ah, ja, i regndagar, ja, men i mengde so er det dobbelt so mykje».

Og det er sant. Kor sant det er, hev eg merka no i det siste. HEKKAN kor ekstremt det regner her.

I dag snødde det. Eller, so mykje me kann kalla snø for snjo her. Slaps er vel meir korrekt, nett som i Stavanger, men her kjem problemet;

Dobbel mengd regn i Bergen? Det tyder jo sørenmeg dobbelt mengd med slaps i Bergen òg! Det var eg uheldig å kjenna i dag…

Korleis lasta ned (lagra) video frå NRK Nett-TV (i Ubuntu Linux)?

siri-m på underskog spurte «Hvordan laste ned filmsnutt fra NRK?». I og med at dette er noko eg gjer ofte, sa eg at ho kunne bruka mplayer. Han skal fungera i båe OS X og Windows.

Langt i frå like enkel å installera som i Ubuntu, då, men brukbar. Viss du hev Ubuntu kann du installera han ved å trykkja på denne apt-lenkja: apt://mplayer.

So eg lagde ein kort video for å visa korleis du lastar ned video frå NRK Nett-TV (køyr han i fullskjerm, for sida mi er for smal)

Merk: Du må klikka på det kvite på netsida til NRK for å få fram «vis kjeldekode», altso ikkje klikk på biletet/der videoen skal vera.

Dessutan registrerer eg (i videoen!) at NRK Nett-TV plutseleg fungerer rett i Firefox utan at eg hev gjort noko for å fiksa det, kor tid skjedde det?

Andreas gav fylgjande tips i innspelsfeltet:

Hej, du kan òg berre høgreklikke på videoen etter den har starta å spele og velje “kopier”. Så slepp du å gå inn i kjeldekoda :)

Eit draumspel, med Immaturus på Kvarteret

Jøss, det var ei yverrasking. Her kjem eg og ventar skuleteater av verste sort, og so er det noko heilt anna.

Det står i heftet:

Kven er eg, kven er du? Er vi her, eller ein annan stad? Vi er tilstade, men i høve til kva? Er vi fri, finst det fridom? Er vi i fanganskap som i ei gjentaking? Eller er alt berre ord? Kva er eit ord? Finst vi i det heile tatt, eller er alt berre ei blanding av draum, røyndom og dikt?

Fyrst, fantastisk at det er på nynorsk! Alle skrivefeili (3) 1 er diverre tilstades i den faktiske teksten, men det er likevel færre feil per setning enn det eg hadde for få år sidan.

Same kva! Det er ikkje hovudpoenget med utdraget. Eg vonar du ser det like godt som eg. Det er vandskeleg å ikkje sjå det.

Strindberg. Eit draumspel. Metameining, symbolisme, realisme, draum, ikkje draum, kva er? Kva er ikkje? Suggererande! LJOSFONTENE!

Uhm. Jaaa. Saaaant… Akkurat.

Dette las eg i Studvest sin Strindberg i ny drakt:

Enkelte indirekte stemningsskapende replikker har vi eksempelvis byttet ut med lyd og lys. Deler av tekstdramaturgien er omgjort til visuell dramaturgi. Likevel har vi hele tiden prøvd å beholde det ulogiske og drømmeaktige i stykket, forteller Malvik.

Skrekkfullt. Eller, eigentleg ikkje. For mykje tekst, for mange replikkar vert veldig fort ukult i feil hender. Men motsett veg er òg skrekkeleg: «Hey! La oss laga eit modernistisk Et dukkehjem der alt berre er dans og ljos og wohoo, og so tek me vekk alt som er forståeleg for då er me kunstnariske!!!».

Stykket til Strindberg høyrast eigentleg skrekkfullt ut. Det høyrast ut som eit slikt flugelimband som trekk til seg stykke av sørgjeleg dårleg kvalitet, trass i kva teksten eigentleg kann vera. Som Jon Fosse.

Fosse skriv stykke som kann setjast bra opp, men omtrent ingen gjer det 2. Dei skal absolutt visa kor smarte dei er ved å gjera det til ei uoppnåeleg høgkultur; sjå ut i salen med blanke augo, framfør replikkane som um du leiker teater og kei publikum til dei sovnar. Sjølv um Fosse ikkje skriv ut meiningi svart på kvitt, tyder ikkje det at ho ikkje finst! Du skal finna den meiningi som regissør og få han ut til publikum. Å gjera halve jobben, er ein jobb ikkje gjort.

Eg gjeng ikkje på teater for å sjå på folk som leiker teater, eg gjeng for å verta rørt, underhaldt og engasjert.

Skuleteater, skuleteater, skuleteater. Det skrik skuleteater. Lag på lag av sokalla «meinig», som er totalt meiningslaus. Sjølv um det hev gav meining for regissøren midt i hasjtåka under LSD-rusen, tyder ikkje det at det er bra teater berre av di det er «annleis», innvikla og uforståeleg. Uforståeleg er ikkje synonymt med mystisk, bra og høgkultur, det er synonymt med tullete, elendig og verst av alt; SKULETEATER.

So etter den alt for lange introen (orsak), kjem me til «Eit draumspel», framførd av Immaturus:

Dette stykket er ikkje slik!

Det er faktisk særs bra! Yverraskande so, ikkje berre av di eg hadde so mongolåge forventningar, men sjølv med eit opent sinn.

Toppen av teksten her skulle jo tru at dette heng saman med det faktiske stykket. Det er likevel berre forventningane mine til det, og det som er so fantastisk med dette stykket er at dei fær fram meiningi so utruleg godt. Greitt nok, det kann vera, og ER ekstra lag lengre nede, men det er nett det; ekstra lag, ting du kann tenkja på når du kjem heim. Men dei gav oss (publikum) noko å sjå på medan me var der òg. Det var moro, og interessant.

Eg er forresten òg imponert yver kvaliteten på produksjonen. Eg visste aldri at Immaturus hadde so peiling. Ville trudd dei gjekk meir i Nationaltheatret-tradisjon (dårleg), enn Rogaland Teater og Det Norske Teatret sine spor (bra teater).

Rogaland barneteater hev gjeve meg upplæring som gjer at eg veit kva eg skal sjå etter, og eg såg ein del slike typiske feil, men dei var ikkje graverande. Det som er veldig typisk er at folk speler hardt og høgt for å vera skremmande/engasjerte osb, og so speler dei på same tidi all mogleg endring og «vekst» ut. På den måten at dei ikkje kann yverraska oss lengre. Det er betre å halda ein del av det inne, og heller ha ei endring, ei oppbygging.

1. månad seinare

Same kva, no hev dette innlegget ligge alt for lengje inne som eit utkast av di eg hev vore redd for å såra nokon. Det er altso ikkje hensikten min, eg hadde det kjempemoro på stykket og eg gler meg til å sjå Katt på heitt blikktak (som eg hev sett eit par andre oppsetjingar av, aldri vore særleg imponert) no dei neste dagane.

Dessutan hev eg ikkje lese andre meldingar av eit draumspel av di eg skulle få ut min eigen tekst fyrst (som eg skreiv same dagen eg såg det, akkurat ein månad sidan i dag(!)).

So, her gjeng «publiser»-knappen.

  1. Vel, den eine er ikkje ein skrivefeil i seg sjølv, men ekstremt dårleg ordlegging, som er verre enn skrivefeil. []
  2. Basert på mitt litt vel knappe datagrunnlag, orsak. []

Stille fredagskveld i heimen…

Fekk lyst til å laga ein video att, men visste ikkje heilt med kva. Då vert det slik :P

Eg hev, heile denne veka, ikkje fengje gjort noko stort anna enn å bruka heilt ekstremt mykje tid på å setja up tenaren til Norsk Målungdom (fosse). So då vert fort ting ståande att på bordet. Dessutan vert eg rastlaus etter eit par dagar i sofaen framfor pcen.

Føler snart dette vert ein ekte blogg-blogg her no. Neste vert vel «dagens outfit»…?

Fuglar rundt meg i parken

Eg sat der og såg på ei skjæra og ein ravn som prata mykje, jakta litt på kvarandre og fann seg mat. Flytta seg hit og dit. Diverre kom eg ikkje på å filma det fyrr dei hadde flyge vekk – men eg tok litt video frå der eg sat lell.

For å kunna bruka som testprosjekt for PiTiVi og ripple-edit-patchen min.

Eg segjer noko totalt utydeleg i byrjingi der, ikkje bry dykk um det :] Videoen er 11MB, som er litt vel mykje.

Dette tok meg rundt 25 minutt med arbeid, som er litt for lang tid, men TTT. Dessutan