Månadsarki: mai 2010

Ugress-konsert!

Det var med stor glede at eg såg plakatar som fortalte om ein komande Ugress-konsert på Kvarteret. Eg har elska Ugress heilt sidan eg var på konsert med dei (vel, han) på The Gathering 2003.

Eg gløymde heile upplegget likevel. Eit par dagar fyrr det starta såg eg plakaten att og sprang ned til Apollon for å høyra um det framleis var billettar att;

«Hah, ja, mange, ingen problem det, stress ned» …sa han.

So då stressa eg ned og tenkte eg helder burde prøva få folk med meg. Og det starta eg med. Eg spurte med meg ein 4-5 stk, men ingen kunne/ville. Hadde berre Egil budd i Bergen so hadde han vore med glatt, er eg sikker på.

Eg skreiv ei melding på Couchsurfing (profilen min, CS er heilt genialt!) same dagen, det var 3 stk som svara. Ein ville, men skulle på noko anna (saman med mange andre CS-erar), dei to andre sa «kannhenda». Han eine høyrde eg ikkje frå fyrr midt på natta etter konserte, medan han andre likevel ikkje kunne av ymse grunnar.

Jaja, so eg gjekk åleina.

Konserten starta 21.00, so eg var der 20.45. Hah! Men konserter fungerer ikkje slik i Noreg. So eg spurte kor tid Ugress gjekk på, det var 22.30. Eg gjekk heim att og venta. Då eg var der fyrr 22.30 var det framleis ekstremt få på den store plassen. Eg vart ganske satt ut.

Eg kaupte meg ein Erdinger Weiss Alkoholfrei og stod og hang litt i det digre nesten-tomme rommet. Ei gruppe på fire kom inn, dei kaupte øl i baren. Eg gjekk bort.

Fekk med meg at dei tykte det var få folk, og lurte på um det kom fleire til 23 då. Ugress skulle visst på 23 no.
«Eg var redd for at det skulle verta fullt, men, hah, tydelegvis ingenting å vera redd for!», sa eg, for å introdusera meg.
«Ha, ja! Eg og, eg er heilt sjokkert yver oppmøtet her,» svarte Mats, òg ein Ugress-fan.

So prata me litt, eg vart med dei upp ein annan plass for å unngå å hengja i det tomme rommet. 23 gjekk me ned att. Ein del fleire folk. Kannhenda 20 stk no (10 frå fyrr). Eg gjekk åleina fram og stilte meg vedsidan av nokon andre.

So kom han på. Og det starta. Og musikken starta. Og etter veldig kort tid, so var rommet fullt. Elder, såg iallfall slik ut frå der eg stod. So alle saman vart flaue yver at det var so få folk og gjekk helder ein annan plass.

Konserten starta. OG HEKKAN FOR EIT FANTASTISK LJOSSHOW. Tøft videoshow, ein fantastisk LED-skjerm som hadde so sterke LED at han vart båe brukt til dritkul stilisert/prosessert video (og mykje frå gamle filmar) men òg som den kulaste råaste ljoskastaren du kann tenkja deg. Han blenda lett publikum med den.

Det tok litt tid fyrr eg kom inn i danse-mooden iom. at eg var dønn åleina. Men etter eit par låtar so vart det sveitteframkallande slik konsertar skal vera.

Halvvegs uti, såg eg Solgunn (førre SmiB-leiar). Kjekt å kunna dansa og taka av litt skikkeleg då. Det var greitt når eg stod med Solgunn. Ho er forresten utruleg god å ha på konsertar av di ho dansar so mykje og bra. Skapar stemning og fest ;-)

Musikken var sjølvsagt , heilt fantastisk. Songane frå dei gamle albumi var best, men heile upplegget var kjempekult.

Eg tok eit lite upptak med det totalt elendige og forkastelege kamera på mobilen min. Det var i ein augoblink der eg ikkje var heilt inni musikken, so det er ikkje på det beste tidspunktet. Dessutan klarar ikkje ffmpeg å transcoda det sære ljodformatet AMR til vorbis, so ingen ljod.

Då konserten var ferdig (alt for tidleg!), møtte eg eit par folk gjennom Solgunn. Eg hadde tenkt spyrja ho kvifor eg burde jobba på Hulen (Hòla), og ikkje Kvarteret – men det viste seg at alle eg stod og hang med òg jobba der, so eg spurte det same. So eg er yvertydd, og skal hjelpa til på Hulen til neste semester. Gler eg meg til. Miljøet ser mindre og meir samansveisa ut. Eg spurte eit par i ein bar på Kvarteret, men dei var ikkje like interesserte i å verva meg forstod eg.

Greitt nok, det er heilt tilfeldig kven eg spurte, og hadde eg spurt nokon andre so kunne eg sikkert fengje eit meir entusiastisk svar. T.d. er det ofte slik at dei som er nærast «sentrum» (og jobbar mest) er mest entusiastiske. Solgunn er jo ganske sentral på Hulen (leiarar er vel ofte dei mest sentrale folka), men det var ikkje berre ho, alle Hulen-folki me traff vart heilt i hundre yver at eg hadde lyst til å verta med. :-)

Me tok ein kort tur uppom Hulen, fyrr eg gjekk heim. Framleis med den utruleg gode Ugress-konsert-kjensla i kroppen. Vonar ikkje det vert for lengje til neste gong. :D Og kannhenda andre kann koma med òg då, sjølv um det ikkje viste seg heilt naudsynt.

Nye nynorsk.no

1. mai slutta nynorsk.no å fungera, so eg byta han ut med ein nytt system som eg hev brukt Ella CMS (skrive i Django) til å driva. Eg hev skrive ein eigen Ella-modul for å gjera referansane til andre nyhende, som er det meste nynorsk.no er.

Eg finn ikkje passordet og brukarnamnet til feedburnerkontoen til nynorskno, so irriterande nok fær eg ikkje endra rss-en til den nye plasseringi. Same kva, eg lurer på kva folk tykkjer um omformingi? Eg hev eit par eigne idèar på kva eg vil gjera med nynorsk.no, men eg mista litt pågangsmotet no når eg hev brukt so mykje tid på å i det heile teke få han upp i ei enkel utgåve.

Men viss andre kjem med gode framlegg (som ikkje er so alt for vandskelege å fiksa) so vert det kannhenda litt meir moro å fiksa på det.

Dei gamle nynorsk.no-sidene finst framleis på gamal.nynorsk.no, og ser/såg slik ut:

Dei nye ligg upplagt nok på nynorsk.no. Eg hev fiksa skikkeleg no-www for nynorsk.no òg no, herleg. I skrivande stund ser nynorsk.no slik ut:

Brukar du nynorsk.no? Saknar du noko frå dei gamle sidene? Kva vil få deg til å bruka nynorsk.no meir? Gamle nynorsk.no var mykje meir ein portal for nynorskting, korleis kann me få det attende, kva er viktugast?

Blodig alvor på national theatret

So var eg og Helene i Oslo att, ein elder annan gong. Litt lengje sidan no, men tenkte likevel eg skulle skriva nokre korte ord um vitjingi vår til Nationaltheateret.

Eg hev vore der fyrr, sett eit fossestykke, som var heilt elendig sett upp (Skuggar). Skuleteater kallar eg det. Fullt av «meining» som ikkje er der og tåkete prat. Fossestykke som vert sett upp som rein hard realisme vert dritbra, fyren skriv jo eigentleg utruleg realistisk berre du brukar teksten korrekt. Eg hev spelt i eit fossestykke sjølv som hadde to fantastiske regissørar som fekk augo mine upp for korleis fosse kann lesast/spelast.

Same kva, det var forventningane mine. Låge. Åvel, eg såg òg et Jo Strømgrens Kompani-stykke på Nationaltheatret. Dei kallar seg ei dansegruppe, ikkje vert skræmd av det slik eg vart fyrste gong, det er EKSTREMT bra greidor. So eg hev gode erfaringar derifrå òg.

Blodig alvor er ein komedie regissert av Kjetil Bang-Hansen. Eg fann det ikkje so veldig moro diverre. Dette teateret når diverre ikkje Det Norske Teatret og Rogaland Teater til knei. Eg er for å ha so mange bra teater som mogleg, men National ser ikkje ut til å få det til.

Eg vert ikkje engasjert i det. Heile greia var OK underhaldande, men, vel, studentrevyane fær det betre til. Helene var ikkje stort imponert helder og sa me fekk halda fram å vera faste Det Norske Teatret-gjestar.

Det var forresten eitt morosamt punkt, – noko gjekk gale (masse barneleik kom ut på høgtalarane) og dei stogga stykket og gjorde ein god del av stykket umatt. Då skodespelarane stod på scena og slo eigne vitsar lo eg godt saman med resten av salen. Det var skikkeleg morosamt! Det er kannhenda litt enklare å slå slike metavitsar, men det segjer noko at det ikkje hadde vore ei slik latterkule fyrr me gjekk ut av stykket. Forresten, dette var ei prøveforestilling fyrr generalprøven.

Men tydelegvis andre som likte stykket, Nadia (ho frå TV2) sat rett ved sidan av oss, sønen hennar elska stykket tydelegvis – lo masse.