Månadsarki: juli 2010

I Philadelphia

No er me i Philadelphia, og det er ikkje lengje til me set føtene våre i Noreg. Rundt 10 timar til. Gler oss til det.

Me sov ganske OK på flyplassen i Los Angeles (LAX), …, elder, vel, nei, eigentleg ikkje, men hadde venta at det skulle verta mykje verre. :-) Ned til LAX tok me Virgin Airlines, som var ein veldig koseleg tur! Eg skal skriva noko um Virgin Airlines seinare. Veldig synd at resten av turen vår er med US Airways, for me merkar verkeleg forskjellen no, ja!

Me vert hengjande litt i Oslo, litt i Kviteseid og kannhenda litt i Stavanger fyrr me (elder iallfall eg) er attende i Bergen.

Skal t.d. gjenta iseljingi på Øya-festivalen frå i fjor. Ahh, isrosa! Vonar ikkje det regnar denne gongen ;-)

Dessutan skal eg iallfall få uppdatert yversiktsinnlegget mitt òg, og kannhenda skriva ein del meir um kva me gjorde rundtom dei forskjellege plassane me var i litt meir detalj (i eigne innlegg). Elder er ikkje det interessant no når me ikkje er i junaiten lengre? :-)

Uppdatert: Eg fiksa litt på yversiktsinnlegget yver USA-turen vår no.

Vestkystturen vår i USA (sambandsstatane), eit yversyn

Tenkte det var greit å ha eit samleinnlegg yver heile turen. Når (viss) eg legg ut eigne innlegg for dei forskjellege delene av turen, so vil eg lenkja det herifrå.

Dette vert på ein måte ei samleside. Dessutan trur eg det er kjekt å ha ein kjapp gjennomgang av turen vår som no snart hev vara 1 månad og 3 veker.

Los Angeles, hostell, dag 1-3

Me sov på hostell. Det var dyrt og dårleg. Fann ut at LA = må ha bil, so me skaffa oss ein. LA var ikkje i det heile teke kva me venta. Veldig skuffande.

Los Angeles, couchsurfing hjå Nayan, dag 3-5

Vår fyrste CS-uppleving. Veldig koseleg. Han budde midt i Hollywood og er ein flashutviklar med kjærleik til slalom. Han tok oss med på surfing.

Los Angeles/Palmdale, couchsurfing hjå Rajan, dag 5-7

Me drog på ein couchsurfing strand-fest. Me visste ikkje heilt kvar me skulle bu, men rett fyrr me drog fekk me ei meldig frå Rajan at me kunne bu hjå han. Me møtte og prata med mange hyggelege folk, det var ein hyggeleg kveld.

Morgonen dagen me reiste var me på Fox Studios, og såg innspeling av filmmusikken til Charlie St. Cloud, yay!

Mojave-ørkenen, i bilen, dag 7-8

Me var på veg til Las Vegas, og sov i bilen på ein rasteplass.

Las Vegas, hotell, dag 8-10

Det var utruleg varmt, og me gambla berre so vidt. Synd, eg ville eigentleg spelt blackjack på bord, men då hadde nok pengane rast ut! Me tok det med ro i varmen, såg Las Vegas og dyppa oss so vidt i badebassenget.

Redlands, couchsurfing hjå Nick, dag 10-11

Me var på veg ned til San Diego, og ville ha ein stopp på vegen. Me fekk ein i-siste-liten sofa frå han. Han las til eksamen, so me brukte kvelden vår på å sjå film frå Netflix-på-wii-en honoms.

San Diego, i bilen, dag 11-12

San Diego var mykje hyggelegare by enn Los Angeles. Me var glade for det. Fekk ikkje ein CS-vert, so me leita rundt for å finna ein trygg plass å sova i bilen.

San Diego, couchsurfing hjå Lance, dag 12-14

Lance tok oss inn, han hadde ein typisk amerikansk forstads-einetasje-hus. Veldig kult. Me vart med på tur på scootarane honoms, elskar den fridomskjensla. Eg hadde fengje langt skjegg, eg fekk det klypt.

Newport Beach, couchsurfing hjå Samuel, dag 14-15

Helene ville bu i Orange county litt, for å sjå korleis det var. Me var ikkje lengje med Samuel, men nok til å lika fyren godt. Var ikkje stort mykje å gjera i Newport Beach, men me brukte dagen på eit veldig flott utandørs kaupesenter. Dessutan såg me Twilight: Eclipse på kino.

Los Angeles, hostell, dag 15-16

Me tok ein avslappingsdag på hostell. Det hadde symjebasseng, men det var for skittent til å prøva seg uti. Stadig ikkje glad i LA.

Los Angeles, couchsurfing hjå Adam, dag 16-21

So kom mirakelet. Me fekk bu hjå Adam, ein ekte kjernekar i West Hollywood. Me fekk nykel og vart buande hjå Adam heile 5 dagar. Det var veldig avslappande og herleg. Me gjorde ymse småting kvar dag, men hadde base ein plass yver lengre tid. Saman med Adam byrja me lika LA litt betre.

Me såg ymse filmar saman, gjorde ekskursjonar (eg rørte ikkje bilen på 5 dagar (ahh)) og tok det ålment med ro.

Siste dagen var eg og Helene på Goldfrapp-konsert, som var heile grunnen til at me heldt oss so ekstremt lengje i sør-kalifornia sjølv um me båe ynskja mykje sterkare å dra nord.

Santa Barbara, soving i bil, dag 21-23

Me hadde skaffa oss bustad via couchsurfing, men det var ikkje akkurat det me hadde tenkt oss. Det lukta kattepiss yveralt og det var små dyr rundt i heile stua. Dessutan var det ganske bråkete og folk som gjekk inn og ut med ljoset på. So me gjekk like godt ut i bilen og sov mykje betre der.

Santa Barbara i seg sjølv var kjempebra. Liten sentrumskjerne som du kann gjennom.

Kvar dag sat eg timesvis på ein kaffiplass dei hadde der og drakk koffeinfri chai med soyamjølk. Lovar deg, det var fantastisk godt! Elska den plassen og den drikken, ahh.

San Luis Obispo, couchsurfing med Ben, dag 23-24

San Luis Obispo såg ut som ein like herleg by. Han var liten (yay!) med totalt yverkomleg sentrumskjerne. Dessutan var det eit veldig ungt miljø ute, og han syntest meg veldig «laid back». Me budde altso hjå Ben. Ben eigde eit hus, bak dette huset stod eit lite skur, Ben budde i dette skuret og leigde ut huset til nokre jenter. Utruleg kult! Skuret honoms var lite, men ekstremt koseleg. Elder «the hideout» som eg valte å kalla det på engelsk.

Ben tok oss med på ein tur rundt SLO, og so dansa me til eit reggae-band på ein bar.

Monterey, couchsurfing med Elijah, dag 24-25

Me køyrde upp Big Sur, ein veldig piktoresk plass. Det var svingute, fjellute vegar! Utan autovern! Yay!!! Endeleg moro å køyra. Problemet var at ingen hadde mine køyreskillz i slike umråde, so der eg ville halda fartsgrensa (50mph, 80km/t) og aldri koma under han, so køyrde alle andre umåteleg treigare. So det var mykje forbikøyring på meg den dagen! Wohoo. Endeleg litt fart og spaning inn i bilkøyringi her.

Elles stogga me på mange utsiktspunkt, og tok bilete. Små ekorn kom og ville ha mat. Moro.

Vel framme i Monterey viste Elijah oss rundt, so åt me indisk og sov godt til dagen etter.

San Francisco, hostell, dag 25-26

Flott hostell. Me åt amerikanske pannekakar av di hostellet gav alle gratis røre til frukost. Me såg Twilight: Eclipse på kino. Og so gjekk me ein tur gjennom SF.

SF var ganske fint, men likevel ein litt vel stor by for min smak merker eg. Diverre hang me aldri i Castro-området, som eg trur er meir eit område me hadde likt godt.

San Francisco, i bilen, dag 26-27

Me sov på Golden Gate. Var innum tebutikk. Der sat me med ein veldig morosam amerikaner/kineser som var veldig engasjert um te. Han fortalte oss korleis engelskmennene lagde te heilt feil, og korleis me skulle laga te og um forskjellege timar. Veldig moro. Sat der vel ein time og smakte forskjellege tear fyrr me stakk.

San Fransinco, couchsurfing hjå Alesha (Alex), dag 27-28

Her traff me litt av ein kul fyr! Kona og barnet til Alex var på heimevitjing i russland, so Alex var åleina og kunne godt trengja litt selskap. Me var honoms fyrste couchsurfarar, og det var sers moro. Me drog ut å handla saman (han ville absolutt betala for bønneburgarane våre). Han gav oss sengi honoms, og sov sjølv på sofaen (!). Me sat langt ut på natta og prata um distribuerte sosiale netverk, som diaspora og GNU Social. Han forstod alt etter eg hadde forklart, veldig moro.

Dagen etter kom ei anna surfer inn, Elizaveta frå Russland. Sers koseleg.

Tahoe City, couchsurfing hjå Eric, dag 28-30

Diverre hadde eg dumma meg ut og skrive feil dato til Eric. So ingen visste me kom, og me visste ikkje at ingen visste. So me brukte ein gode 4-5 timar etter me kom fram til å stressa med «kva skjer no?». Eg sjekka ein siste gong fyrr me drog, og no var Eric kome heim, Helene hadde allereide sovna diverre, so eg måtte vekka ho att. Ho sov ikkje for godt den natta (men det gjorde eg! :D).

Eric var ekstremt uppteken (i lake Tahoe tener dei alle pengane på sumaren (restaurant osb) og brukar dei resten av året), men venene honoms var like kule dei. So sat og spelte kort og hadde det kjempekos. Var òg i boblebad. Eg og Helene var på kayaktur, og ein liten fjelltur.

South Lake Tahoe, couchsurfing hjå Jacob, dag 30-31

Me bestemte oss for å vitja sørsida av Lake Tahoe òg, iom. at me ikkje hadde ein plan for Yosemite-yvernatting enno. Jacob elskar syklar, so han hadde mange. Me lånte syklar, eg ein utan gir (fastmontert). Det var veldig skummelt, men kult. «Problemet» med dei er at han er akkurat som ein 3-hjulssykkel, pedalane er kopla direkte slik at når sykkelen gjeng framyver so gjeng òg pedalene. Veldig stress når du ikkje er van til det, dessutan hev du ingen bremser, so du må berre bremsa med å stritta i mot pedalane. Vandskeleg. Men moro. Og skummelt.

Eg og Helene hadde umtrent lagt oss. Då skulle nokon av dei ut på ein «open mic night». Trass kor trøytt eg var, sa eg ikkje nei til ein liten utflykt, og fekk låna ein annan sykkel (supertynne dekk!!! :D:D:D). Det var typisk amerikansk, god stemning og folk var ikkje redde for å upptre. Herleg. Smakte eit nytt alkoholfritt øl òg. Gode tider.

På heimvegen såg me 2 stk dytta ein diger amerikansk pickup truck. Me hoppa av syklane og hjalp til. Spurte «kvar til?», dei skulle til ein bensinstasjon, men me dytta feil veg. Heldigvis kom ein bil bak oss og blinka inn til sida. Han kom og hjalp til med startkablar til bilen. So me tok syklane og sykla vidare heimyver. Hoho.

Yosemite, i bilen, dag 31-32

Me køyrde gjennom vakre Tuolumne meadows, og gjekk upp Lembert Dome.

Sov i bilen rett utanfor ein campingplass utanfor Yosemite.

Dagen etter gjekk me upp mist trail til Nevada Falls, og gjekk ned John Muir trail. VAKKERT!

Yosemite, couchsurfing hjå Matt, dag 32-33

Matt er brannmann i Yosemite. So me budde innanfor nasjonalparken den dagen. Han hadde ein annan couchsurfar på vitjing. Etter yvernattingi so gjekk me alle saman upp til Clouds rest. Ein lang tur. Me tok alt for lite vatn med, og hadde ingenting på nedturen. Vart veldig dehydrert og me vart etne levande av mygg. Diverre var altso slutten av fjellturen ganske vond.

Etter ein gratisdusj i Yosemite Valley var me mykje betre att, og sidan me hadde brent so mykje tid i Yosemite so drog me like godt bort til kampingplassen att for å sova i bilen.

Yosemite, i bilen, dag 33-34

Me køyrde, kom fram til Berkley og hang der litt, fyrr me sette nasa mot golden gate att.

San Fransinco, i bilen, dag 34-35

Sov på Golden Gate. Då me vakna starta dei 24 vonde timane me hadde på denne turen. I korte trekk; alt gjekk gale og eg skada meg nok til å gjera resten av turen vandskeleg. Les alt i eige innlegg.

San Francisco, couchsurfing hjå Alex (Alesha), dag 35-37

Alex hjalp oss stort. Men eg vart for det meste liggjande på sofaen og passa på kneet mitt. Diverre ikkje slik me hadde tenkt å ha desse dagane med Alex.

Sacramento/Portland, greyhoundbuss, dag 37-38

Me tok nattbuss. Gjekk ganske OK. Ikkje so ilt som eg hadde trudd. Likevel nattbuss…

Portland, couchsurfing hjå Tyler, dag 39-41

Portland er fantastisk! :D Gratis transport inne i sentrum. Ganske OK-liten sentrumskjerne. Hyggelege folk. Roleg atmosfære. Mykje som skjer. Det var faktisk Federated Social Web Summit medan me var der, men eg visste ikkje um det!!!! :((((( Eg vart so leid meg. Tyler var kul, arbeidde i Intel. Me fekk eige rom med god seng.

OSCON (Oreilly Open Source Conference, elder noko slikt) starta då me drog.

Vancouver (Canada), couchsurfing hjå Vicky og Jef, dag 41-43

Vancouver var herleg. Litt meir som Noreg. Kult med km og liter, i staden for desse mongogreiene dei brukar i USA. Tulleland.

Jef arbeidde i Electronic Arts, og me fekk koma på ein liten umvisning. Det var sers moro. Me hang mykje med Colin og Megan, som var barna deira, og spelte mykje Wii og ymse anna. Spelte kort òg. Dei var ein veldig nerdete familie som likte anime/manga og japansk popkultur godt. Passa meg utmerka! Passa faktisk Helene godt òg, me trivdest utruleg godt hjå Vicky og Jef. Diverre måtte Jef jobba 16-timars dagar av di dei var i ferd med å gjera eit spel klårt for pressevisning.

Seattle, hostell, dag 43-46

Likar denne byen òg. Verkar til at dei meir nordlege amerikanske byane er noko for oss. Seattle er digert, men likevel OK. Offentleg transport er ganske bra, ikkje so veldig yversiktleg som t.d. Portland, men likevel er det gratis i sentrum og det ser ut til å gå ein haug busser heile tidi.

Hostellet var veldig fint, men kosta oss mykje. Helene kaupte eit kort for å gjera so mykje yoga ho ville på ei veke. Forresten vart ho dårleg, svima av og låg i sengi heile dag 44, dakar.

Forresten tok dette innlegget 5 timar og 12 minutt å laga. Eg skreiv teksten fort nok som berre det. Men WordPress viser seg um att til å vera det verste bloggsystemet som finst når det kjem til bilete. HEKKAN so mykje arbeid! :(

Eg må snart laga eige bloggsystem att ser eg. WP er ikkje bra nok lengre.

Uppdatert

Seattle, couchsurfing hjå Marina (og Oro), dag 46-48

Moro å endeleg få ein vert i Seattle. Diverre fekk me aldri hengt ute med Marina elder Oro, men dei var sers koselege å sitja inne i bustaden å prata med. Me hev kannhenda enno ein plass å vitja i Russland no (Marina er frå Russland) ;]

Los Angeles, vond benk på flyplassen, dag 48-49

Ja, var vel ikkje stort å prata um dette her, men det var no ei yvernatting. Kjempekul flytur med Virgin Airlines fyrst, so ein keisam ein med US Airways.

Me hev hatt betre 24 timar på turen enn desse…

Dagen starta godt nok, vel, eg vart vekka kl 3 på natta av nokre flaskesamlarar som stal flaskar frå resirkuleringsbåskassane (dei hev eigne hòl til panteflaskar). Eg gjekk ut og tok eit bilete. Og so gjekk eg og la meg att, mykje kaldare. Det blåste som Stavanger i storm.

Nyklar på ein vond plass

Tidleg på morgonen var det tåkete, ekkelt og kaldt. Eg starta bilen og køyrde yver Berkley-brui til Berkley. Me skulle på umvisning på University of California Berkley, Helene hadde gjort ein reservasjon for fleire veker sidan.

Til slutt vakna ho, og me gjekk inn på ein Starbucks for å få oss litt internett o.l. Eg drakk ein mellomstor soya jordbær-krem Frappucino med vispa krem.

På vegen attende kom me fram til det fryktelege; eg hadde stoppa bilen, byta bukser (det var so kaldt i shorts) og so låst han.

Med andre ord. Nyklane var låste inne i bilen.

Fsck.

Parkeringspengar

Eg bad Helene vakta yver bilen medan eg gjekk attende og prøvde fiksa dette. Eg fekk låna telefon og telefonkatalog. Eg fann korkje bilupplåsarar elder Super Cheap Car Rental i katalogen, so eg spurde ein fyr med PC um han kunne slå det upp for meg. Det gjorde han.

Dei kunne ikkje koma og hjelpa oss, men me kunne ta tbanen ut til dei og henta ekstranykel. Eg gjekk for den planen. Einaste problemet var at det var vandskeleg å høyra kva han sa, og fort hadde eg gløymd ljoden som skulle vera stasjonen. Same kva.

Eg gjekk attende til Helene, som var heilt totalt fortvilt. På bilen låg ein parkeringsbot. Det hadde kome ei dama som ikkje hadde høyrd på noko fornuft, og gjeve oss parkeringsbot på $40.

Mongo. Var jo umogleg for oss å leggja lappen inni bilen når han ikkje var mogleg å få upp! Og å leggja ein lapp på vindaugeviskaren var jo so godt som å beda folk um å taka han til eigen bil. Det var fyrr me prøvde og fann ut at han kom ut med kvittering òg, slik at me kunne ha gjort det. Ugh. Jamvel, dritkjerring.

Eg sprang mot BART (som er T-bane på San Franciscosk) og kom med eitt på at eg ikkje hadde denne adressa/t-bane-stoppen lengre. Eg sprang inn på ein kafè att og fann ein tilfeldig kvisete gut med PC. Han var veldig hjepeviljug (som eg hadde gjetta då eg valde nett han) og fann tilogmed serviett og penn til meg. Me såg på kartet, og so var eg orientert.

Mannen som daua av di han ikkje ville reisa seg fyrr dronningi

Eg kom på BART til «Millbrae», lite visste eg um kor lang tid denne reisa ville taka. Det eg derimot visste var dette:

  • Eg hev ingenting å gjera på, iom. at eg lot Helene passa på sekken
  • Eg må på do (av ein viss jorbærkrem, soya-greie)

Punkt ein var i byrjingi det største problemet, men etter ein gode 10 minutt byrja eg irritera meg litt meir yver det andre punktet. Etter nærare 30 minutt byrja det verta uuthaldeleg. Eg kunne ikkje sitja lengre og byrja gå rundt i vogna. Etter 40 minutt sveitta eg som ein gris og tenkte konstant på soga um han som døydde då blæra sprakk. Det var frekt å reisa seg fyrr dronningi, og i eit middagsselskap som berre varte og varte so vart han sitjande til han til slutt segna um daud på golvet.

Eg hev gjort liknande mange gongar fyrr. Det gjer skitvondt, ekstremvondt. Men dette var lengre enn nokon gong fyrr. Dei siste 5 minuttane var heilt uuthaldelege. Eg mista fotfestet og måtte halda meg fast i stengene. Eg var på nippet til å svima av og kjende sveitta reinna frå panna. Ei dame kom bort til meg, veldig bekymra og spurde kva som var gale. Eg sprang upp, spurde kvar doen var, – gutedoen var uppteken, eg sprang til jentedoen, inn døri og sette meg ned.

Ingenting. Venta litt, og so gjekk det, utruleg smertefullt og seint. Etter to minutt opna nokon døri (eg hadde gløymd låsa døri), brydde meg ikkje stort. Då eg gjekk ut fekk eg kjeft av tryggleiksfolki um at eg måtte låsa døri når eg gjekk på do. Vel, lett for han å segja, han trudde ikkje han skulle segna um få sekundar seinare.

UC Berkley, nei

Eg fann plassen etter litt leiting og fekk nykelen. So var det berre å starta turen attende. Då eg kom inn var Berkley-turen ferdig for lengst. Heile turen fram og attende hadde teke meir enn 3 timar. Heldigvis var Helene med bilen då eg kom.

Knall og fall

Eg skulle gjera eitkvart, so me skilde veg att. Eg drog ned for å betala parkeringsboten. Stappa på rikt med pengar i parkometeret der nede. Køen var lang, eg fekk nummer 47, og dei var nett no på 11. Det gjekk seint.

Etter 48 minutt var dei på 44, og det var kjappe drag nokre gonger, eg var redd for å mista plassen min. Jamvel visste eg parkometeret var i ferd med å gå ut. Dei blodtørstige jæklane. So eg sprang-sprang-sprang ut gata til bilen, sprang yver fotgjengeryvergangen med den ugjevne asfalten.

Etter Yosemite hev skoene mine vorte ganske øydelagde. Den høgre skoen min vrengde såla seg mot asfalten og eg falt med venstre kne fram mot asfalten. Venstre kneskål traff asfalten og tok mot all støyt fyrr eg rulla rundt og traff og fekk eit halvdjupt sår på skulderen. Eg vart liggjande midt i vegen. Ikkje lengje, men lengje nok til at ljoset for bilene hadde blitt grønt. So eg karra meg upp med smerte i heile kroppen og spesielt kneskåla og skulderbladet. Blødde ned hendene, men det var slike vonde, men greie yverflatesår.

Eg fekk betalt parkometeret og bota.

Kneet forverrar seg

Eg gjekk no rundt med kneet. Klarte ikkje å unngå hinka då, men det gjekk no litt. Helene mobba meg, forståeleg nok. Ikkje alltid like enkelt å vita um hinkingi er yverdriven elder ikkje. Etter litt sitting og bilkøyring til Alesha (Alex), gjekk me upp trappone. Då kjende eg det verkeleg. Uverkeleg smerte. Utruleg vondt. Helene vart flau og ville ikkje at eg skulle gjera meg slik til, men slik var det ikkje. Eg kom inn og gjekk på badet, tok av meg buksa og såg på den digre kneskåla mi med det ferske raude såret på.

Utruleg vondt. Eg hev høyrd mykje skummelt um kneet, frå mange. So der og då bestemte eg meg for at eg måtte til legen for å sjå på dette. Det er noko eg normalt aldri gjer.

So vart det, etter mykje om og men. Eg kjende meg mykje betre etter alle gode tips frå Alex, men gjekk likevel kl. 01.00 av di eg hadde bestemt meg tidlegare på kvelden. Sjukehus i USA er dyre som fy, og eg er ganske redd for ein liten sjangs av å måtta taka rekningi sjølv. Det er eg lite interessert i. Men eg stoler ikkje heilt på reiseforsikringi mi (Chartis TravelGuard), men so fær me sjå.

Sjukehus

Me drog der. Venta litt. Vart teken inn av ei sjukepleier. Etter ei god stund fekk me møta legen. Ei utruleg hyggeleg dame, som var veldig «norsk» av seg. Ho tykte innstillingi mi var kjempebra. Eg hadde sagt, eg føler ikkje «å, eg må døy»-smerte no, so eg trur ikkje me treng taka nokre tester for å sjå um noko i kneet er brukke. Ho sa at folk i USA alltid ville ha alle testane, og dei kom inn for dei minste små idiotiske ting.

So drog me heim.

Men 24 timar var enno ikkje yver

Ein del av grunnen til at eg ville til legen so fort var òg av di eg ville til Alcatraz, som me hadde til dagen etter. Det er umogleg å koma ut der utan å tinga godt i vegen på fyrehand.

So me stod upp tidleg neste morgon for å få det til.

Helene stod paralysert i døri då eg kom ned. «Nokon hev brote seg inn i bilen! Vindauga er knust!».

Me kunne ikkje dra til Alcatraz no. … Og faen til uflaks då.

Helene si veske var stolen, med Nintendo DS og spel, mobiltelefon, GPS-en vår og ein del anna. Verdien av alt saman rekna me til å vera rundt 14.000 kr.

So, vonar forsikringi hjelper til på det òg. Men stadig skeptisk til dei (Helene er ikkje, ho hev full tiltru til at dei fiksar alt). Me hev totalt separat reiseforsikring kvar for oss, iom. at me ikkje hev meld flytting til same plass. Me hev vore sambuarar ganske lengje, men ikkje i auga til loven av di me ikkje hev adresse same plass (eg hadde framleis i Stavanger (byta no), og Helene hev framleis på Urdland).

Alex

Me stod utanfor og venta, og hadde lukka døri bak oss, so me banka på og ringde på døri til stakkars Alex som me budde med. Han trong låg-stress folk til å bu med, sidan han ikkje hadde fengje gjort noko arbeid den siste veka med so mange sofasurfarar i huset. Me sa, «ja, det er ingen problem».

Det fyrste som skjer når me kjem inn døri er at eg hev skada kneet mitt og treng masse pleie og hjelp til allslags. Han hjelper oss med sjukehus-uppslag og finna ut kva som er problemet med kneet, og so køyrer han oss til sjukehuset og låner oss pengar til taxi attende.

Han legg seg til slutt seint-seint (me var ferdige på sjukehuset rundt 03.00).

Og denne dagen, framleis innanfor dei 24 forferdelege timane, ringjer me på i ein time til han til slutt vaknar og slepper oss inn. Og no hev me problem med bilen. Ikkje låg-stressa akkurat.

Kl. 10 gjekk alarmen honoms, då var me på veg ut døri for å køyra bilen til levering. Me fekk seinare vita han stod upp då, for å byta um på bilane våre (flytta vår inn i garasjen, av di du berre fær stå i gata 2 timar), men vart litt småstressa då nykelen me hadde gjeve han var vekk. Heh, jaja.

Status i dag

Eg fekk krykkor på sjukehuset, men dei er vonde å gå med. Det er slike store, type amerikanske. Dei gjer ilt under armane og er uhamslege. Ikkje som norske/europeiske.

Me fekk ikkje;

  • Drege på Alcatraz ( vonar me i det minste fær pengane att på forsikringi :-( )
  • Drege på UC Berkley-umvisningi

Og nett no (4 dagar seinare) so er det veldig keisamt for meg å flytta meg rundt. Kneet mitt vert kokvarmt dersom eg hinkar litt på det, men det er so utruleg frustrerande og irriterande å bruka krykker at eg stort sett ikkje gjer det. Det er veldig sært, den eine kneskåli mi er kald som resten av kroppen, medan den andre varmar som eit atomkraftverk dag inn og dag ut.

Utpå kvelden etter ein del gåing, og so stillesitjing, so gjer det spesielt ilt. Ikkje slik grin-grin, elder au-det-gjer-ilt, men eg kjenner på ein måte at kneskåli sitt skeivt på og at det svir litt slik dunkande. Eg skal gå til legen att når me er heime i Bergen, eg treng pollentabelettar same kva.

Elles

Helene segjer: «Eg er alt i alt ikkje so leid meg. Litt synd med den handdekorerte Nintendo DS-en med dalmisflekkar og alle studentkortene mine. Resten er enklare å erstatta. Dessutan er det jo moro å kunna byta ut sliten mobil, gamal mp3-spelar, stygge bilete på studentkortene mine osb.» … (ho les det, og legg til) … «Tja, berre eg sa det heilt annleis og med innleving…»

Og elles er humøret godt. :P Forresten kaupte eg nett nye sko som hev ein såle som ikkje gjer at eg snublar heile tidi. Fyremon ;-)

I Portland, Oregon

No er me (endeleg? :P) ute av California, og hev byrja den korte turen vår til Oregon. Etter det er det upp til Washington kor me skal vera litt lengre.

Portland verkar som ein veldig koseleg by. Han er mykje meir europeisk enn byane i California. Kollektivtransport er gratis i sentrum her! Flotte greier. Dei hev òg 4 forskjellege kollektivsystem på ein billett. Trikkane (MAX, einaste me hev teke so langt) er moderne og er fulle av skikkelege folk. Med andre ord, ikkje berre uteliggjarar og kjeltringar slik me fekk erfara i Los Angeles.

Helene sit og lagar rekneskap av kvitteringane våre dei siste dagane. Det trengst for å få litt yversikt att.

I natt tok me nattbussen frå San Francisco til Portland. Det var som nattbussar flest, ikkje særleg godt, men likevel betre enn venta. Eg fekk sove ein 3-4 timar i slutten av di eg fekk to sete for meg sjølv. Me tok dei verdskjende Greyhound-bussane. Me stoppa ein time eller so i Sacramento òg, so fekk teke ein bitteliten tur der.

Me skal sova hjå ein Tyler i natt og neste natt. Etter det er det TOG upp til Seattle, det tek ikkje meir enn 3,5 timar iom. at Portland er ganske langt nord i Oregon.

Kajaktur i Lake Tahoe

Me er ved USA sin nest største innsjø, den djupaste dei hev her trur eg. Det er eit skikkeleg flott område, minner meg um Noreg – som må vera eit ganske godt kompliment. ;-)

Nett no bur me med Eric og dei 3 andre i kollektivet. Dei er alle saman skikkeleg kule og venlege. Me hev for det meste funne på ting sjølv, men i går, medan Helene endeleg fekk sjekka eit par bøker til masteren sin, so spelte me kort. «Shithead,» som eg vann godt i, og «Nerf» som er veldig likt det kortspelet me speler i Noreg som ikkje hev nokon ventetid (nokon må hjelpa meg med namnet her). Eg var heilt elendig i Nerf, nett som normalt med det liknande spelet i Noreg. Forskjellen er at i Nerf brukar du vanlege kortstokkar og alle legg kabal på sitt eige felt i tillegg til å leggja kort ut på bordet.

Me lo mykje den kvelden der. Etterpå gjekk me til boblebadet og badstua og prata um krig og afghanistan og pengar og universitet og slik ;-)

Få uppdateringar på netsida

Helene starta dagen med Pilates (etter me hadde ete Oatmeal med kanel 1 ), og eg sat på pcen og skulle skriva til netsida.

På biletet er eg i San Francisco, slik eg normalt ser ut framfyre pcen — alt for lite pctid på meg her på reise. :P

Eg måtte berre fiksa ein del CouchSurfing-ting fyrst, og plutseleg hadde heile timen gjenge. Slik hev det vore heile tidi. Den vesle PC-tidi me hev hatt (og avogtil ikkje so liten helder!) gjeng berre til å finna kvar me skal sova dei neste dagane. Då me budde i West Hollywood hjå Adam (som ingen veit um, det er jo superlengje sidan me skreiv noko!), kunne me hatt tidi til det – men me hadde berre so fullt program med Adam heile tidi at me berre ikkje fekk det til.

Me må få skrive um resten av turen òg, men då treng me ein helder lang pause der det ikkje skjer noko stort og me ikkje treng gjera so mykje på CouchSurfing.

Eit godt tips, viss du vil vita um me er i live, og kva me driv med, so kann det vera lurt å sjekka referansane på CouchSurfing-profilen min, der skriv av og til folk um møtene våre. Viss du ikkje er medlem, so må du trykkja på personane som hev skrive um meg for å sjå kva eg hev skrive um dei. Av ein elder annan grunn ser du berre alt når du er logga inn.

Forrigår, til Tahoe

Me starta turen vår på IKEA i Berkley, kaupte ein heil pizza til $9, sers billeg. God var han òg.

Me dreit oss litt ut (vel, eg), av di eg skreiv feil dato til Eric, so han trudde me kom dagen etter (den faktiske datoen me hadde skrive). So me kom fram til låst hus, og trudde dei då budde i ein av dei andre 250 husene som hadde same adresse (var ein slik «township» 2 der alle hadde same adresse, men kvart sitt «unit number»). Me køyrde seint rundt husene og såg etter opent trådlaust internett, eller eit netverk som var sårbart for cracking (hysj!). Kvifor brukte me ikkje berre mobilen min? Vel, den daua faktisk.

Han hadde ligge saman med ein salsa-saus frå ein taco eg åt nokre dagar fyrr, og dei svingute vegane hadde marinert mobilen min godt og saftig. So viss nokon lurer på kvifor mobilen min er umogleg å nå fram til so er det difor. Elles er GPS-en vår heilt øydelagd no, varte ikkje meir enn 3 vìker. Elendige greier. :-/

Til slutt kom me fram og alt gjekk bra ;-) Helene hadde allereide sovna, diverre, so ho måtte vakna att for å koma inn. Det er ikkje særleg moro.

I går, ein liten fjelltur frå Emerald Bay til Eagle Falls-vatnet

Vatnet var isande kaldt, men herleg etter den litt for enkle turen. Han var markert som moderat (eg lurer på kva dei lette er då!?).

I dag, kayak! :D

Me ville ut 2 timar. Det kosta $30 per stykk, men sidan me budde med Eric, so klarte han å få spesialtilbod for oss slik at me fekk det for $30 til saman, yay ;-)

  1. det er i ferd med å verta ein klassikar for oss her no. Billeg og sunnare enn alt anna me stappar i oss heile dagane []
  2. ikkje som i Sør-Afrika, trur eg:P []