Kategoriarkiv: Jobb

Lang dag på jobb

Det er ikkje alltid enkelt å vita når nok er nok. Eller iallfall å høyra etter og ta konsekvensen av det. Ikkje ta meg feil, eg har hatt ein fantastisk bra dag, men slutten er mindre spektakulær og energirik enn dagen hadde fortent fordi eg ikkje gav meg.

Eg stod opp 05.30 etter ein halvtime med feila soveforsøk, 06.20 stod eg utanfor døri til kontorbygget. Utan nylkelkort.

Funderte litt over stoda eg var komen opp i, det kunne ta lang tid før nokon kom og det var utruleg kaldt ute. Dessutan ligg det nye Opera Software hovudkvarteret på toppen av Nydalen, so det er eit gåstykke til ekte sivilisasjon.

Eg rota rundt i lommene og sekken for å kjenna om eg likevel hadde fått med meg nykelkortet. Helene meiner jo eg er so fæl til å leita, noko ho diverre har hatt rett i ein gong slik at ho no reknar det for fakta. Etter den vanlege flaumen av skuffande nesten-treff drog eg opp skattekortet for 2013 som eg har gløymd å levera, inni der låg eit lånenykelkort!

Eit ulovleg lånekort må eg få leggja til. Me skal gje dei attende so snart me finn det ekte nykelkortet vårt, men det hadde eg heldigvis gløymd å gjera. Eg hugsa ikkje koden, men gjetta ein haug meir eller mindre plausible nummer eg hadde eit vagt minne om.

Vel oppe i tredje etasje 06.30. Lyset i alle etasjane til Opera var av, so eg var fyrstemann. Iallfall av dei eg såg.

Det var so stille og herleg. Eg fekk gjort ein haug.

Då lunsj kom hadde eg allereie gjort jobb for ein arbeidsdag, og same morgonen kjendest som om han var del av gårsdagen. Nett slik eg alltid har elska og som eg har skrive om på netsida mi fleire gongar før. Det skjer diverre slett ikkje so ofte som før. At det skjedde i dag gav meg masse ekstra energi etter lunsj òg. Eg jobba som ei maskin, hadde små ein-til-ein-møter med folk hist og pist.

14.30, då 8-timersdagen eigentleg er slutt var eg framleis i storslag, fyrst då det lei mot 17. byrja eg verta trøytt. Og her gjorde eg feilen. I staden for å gå heim so tidleg og la heile dagen vera perfekt, vart eg verande for å vera med på den sosiale henginga i kantina på fredagane.

Friday beer (misliker det ekskluderande namnet) startar 17., men eg ville berre gjera ein siste ting ferdig. Det gjek sørpetreigt, tappa meg for energi og var ikkje særleg nyttig til slutt likevel. Ein utruleg ineffektiv time.

Vel nede i kantina 18.00 fekk eg ikkje stort positivt ut av det, slik eg naivt må ha trudd eg skulle. Mange av samtalane var berre fortsetjing av jobb; det var det som kom automatisk. Til slutt fekk eg meg litt viljestyrke og bestemte at det var OK å gå. 20.30.

Heime hadde Helene laga Palak paneer og var overraska over kor tidleg heime eg var for å vera ein fredag. Men det var ikkje tidleg for meg i dag, det var motsatt, i dag gjekk eg heim alt for seint.

Det tek meg alltid eit par ekstra minutt

So er eg endeleg klar til å gå. Det tok si tid berre det. På veg ut ser eg ned mot Nydalsdammen og der står ein raud redningsdykkarbil. Hm. Ei klynge ungar står og ser på.

Kva er dette? Kvifor er froskemannen ute i vatnet og dykkar? Eg må jo gå, skulle jo koma heim til eit skapeleg tidspunkt.

So spanande! Eg klarar ikkje dy meg og går til eit vindauge rett ved plassen min på det nye kontoret til Opera. Ja, det er fin utsikt frå kontoret.

Det skjer ikkje stort. Han dykkar no rundt der, men eg kan jo ikkje gå utan å vita kva dette er for noko.

Eg står heilt pal og ser på alle dei treige rørslene. Til slutt kjem dykkaren inn til vasskanten. Kastar opp ei babydokke. Tek litt tid til og so forstår eg det var trening eller noko liknande då froskemannen stig i land.

So vert eg altso seinare heim enn eg skulle. Noko slik er det heile tida. :)

Meirverdiavgiftinnbetaling

Eg betalte nett i underkant av 23 000 kr inn til statskassa. Kjennest vondt ut, eg hadde heilt gløymd meirverdiavgifti.

I byrjingi då eg vart momsregistrert, so sette eg av all momsen eg tok inn og heldt oversikt yver kor mykje av pengane som «ikkje var mine». Til slutt vart det sopass mykje pengar at eg tenkte dei heller burde stå på høgrentekontoen, so eg flytta dei.

Etter det mista eg heilt oversikt. Sjølvsagt er det ikkje stort vandskeleg å finna ut av denne oversikti att. Det er ganske enkelt berre å sjå gjennom alle utgåande fakturaer.

So, det vart i underkant av 23 000, og sidan eg ikkje hev heldt godt nok oppsyn med det so kjennest det som om det er 23 000 av «mine» pengar som forsvinn, sjølv um dei aldri eigentleg hev vore mine.

Eg klarte å trekkja frå ein del på momsen, eg hev jo reist som ein galning i jobben. Problemet er berre at reising berre hev 8% mva (moms), so store rekningar gjev omtrent ingen fråtrekk.

Moralen er at eg må byrja bruka mykje meir pengar, eg må byrja kjøpa inn ein haug utstyr for å få fratrekk på det.

Eit problem som er utruleg irriterande med ENK (enkeltpersonsforetak), er at me ikkje fær bruka statens regulativ for reising o.l. For å få fratrekk og kunna utgiftsføra ting, so må me skriva opp kvar minste vesle filleting.

Kjøpte to bananar og ein sjokolade, 20 kr. Må ha kvittering og masse administrasjon for det. Det er ikkje verd det. Men til saman so vert det ein heil del. Med staten sine reiserekningsskjema fær du jo trekkja frå ekstremt mykje pengar for absolutt alt.

So, ja, eg må betala inn ein liten formue no. Leit. Dessutan hev eg gjort ein heil haug manuelt arbeid for å få berre bittelitt fråtrekk. Det irriterer meg grøn.

Kvifor i alle dagar fær eg ikkje skikkelege kvitteringar i netbanken min når eg hev kjøpt noko på ein butikk? Eg kunne lett hatt eit eige kort til firma mitt, og so når eg kjøper noko, so kunne butikken sendt (fått laga automatisk) ei skikkeleg kvittering som vert lagra i netbanken min. Då kann eg berre henta alle dei rekningane inn, skriva dei ut og vopsi-dopsi, ha eit ferdig utlogerekneskap, med alle dei forbanna smårekningane ferdig fylt inn.

Eg hev jo ikkje teke vare på ein einaste matkvittering, og eg hev mista halvparten av dei andre.

Kvifor finst ikkje dette? Det er jo heilt idiotisk. Eg lurer på kor mange arbeidsår som vert sløst vekk kvar dag på slike totalt ineffektive system. Det hadde vore ein fin plass å optimalisera tidsbruk… Tenkjer det hadde vore veldig bra reint samfunnsøkonomisk. So kunne folk gjera litt meir nyttige ting enn apekattliknande kvitteringspåpassning og innskriving.

Ja, eg er ganske irritert på at eg hev brukt dagesvis på å finna fram kvar minste vesle kvittering og når eg legg alt saman so er mva-rekningi mi omtrent like stor…

Ny nynorsk Universitas

Heilt sidan eg kom heim frå Portugal-Spania-Frankrike-turen hev eg jobba hardt med den nye netsida til Universitas. Eg starta eigentleg frå botnen, men då tidsfristen kom krypande litt vel fort bygde eg helder vidare på den gamle sida. Eg hev meir elder mindre tatt i all koden som hev med visning av netsida å gjera.

På nynorsk

Eg ville ikkje skriva bokmål heilt utan vidare, eg skriv jo nynorsk som standard med mindre nokon pålegg meg noko anna. So då vart det nynorsk, og dessutan trur eg at eg fort hadde gløymd eg skreiv bokmål og slæge yver til nynorsk att. Nett slik det var i gamle dagar då eg skreiv bokmål og skulle skriva nynorsk. Var fort å slå yver til bokmål att, av di eg tenkte på bokmål.

No tenkjer eg på nynorsk, og då vert det «naturleg» (sjølvsagt er ikkje språk naturleg, det er kulturelt) for meg å skriva nynorsk. Likevel fekk eg høyra av redaktør Worren i går at «Me er trass alt ein bokmålsavis som hev opna for nynorsk og ikkje motsett». Det er jo sant, – men sidan språket mitt er nynorsk so skriv eg sjølvsagt automatisk det. :)

So eg jobbar med å yversetja netsida til bokmål no, so skund deg inn på universitas.no og sjå han i nydeleg nynorsk språkdrakt fyrr det forsvinn. Elles hev eg tenkt å utbetra sida ganske mykje den komande tidi. Berre sei i frå um de hev gode idèar.

Eg hev jobb, mange

Eg skreiv aldri då eg fekk jobb i Universitas. Helder ikkje då eg vart tilsett i Nei til EU som IT-andsvarleg. Dessutan skreiv eg ikkje um då eg fekk ei vikarstilling på Randaberg VGS. Eg skreiv um då eg uppretta firma mitt, men eg hev ikkje skrive um alle uppdragi eg fær heile tidi. Det vert uansett litt mykje å skriva på bloggen, men same kva; eg gjer mykje for tidi.

Eg lyt segja at eg er kjempeuppteken for tidi. Eg bur i Stavanger att (det hev eg vel helder ikkje skrive um) og jobbar på full spreng her. Med mange jobbar. Den eine overlappar den andre. Alle fekk sitt høgdepunkt på likt. Det er veldig moro, og eg jobber berre med bra og interressante ting. Men eg hev fengje svevnproblem og er litt for sliten.

Faktisk hev eg skrive litt um Universitas etter kvart. Er jo ein stadig større del av kvardagen min, so er kannhenda ikkje rart at slikt smitter yver til den offentlege dagboki mi. So eg treng ikkje skriva meir um det. Utanum, jo, det må eg:

Universitas, oppreinska prodsys, og masse problem

Eg fekk lov til å reinska upp prodsys. Det vart dyrt. I tid. Og flauskap for meg. Eg hadde nytta ein del tid på oppreinskingi, so kom dagen då det skulde ut til journalistane. «Det tek 20 minutt,» segjer eg. Ein halv arbeidsdag seinare gjeng eg. Fikser eit par feil dei neste dagane. So kjem dagen då netavisi skal ut. Eg hadde venta med å fiksa min del av prodsys. «Det tek eg når den tid kjem,» hadde eg tenkt. Eg rekna ein halv arbeidsdag (4 timar) på å fiksa det og leggja ut netavisi. To-tri arbeidsdagar seinare og mange dagar for seint klarte eg få netavisi ut. Men min del av prodsys fungerer framleis ikkje rett. Hekkan. Masse masse jobb.

Dessutan skal Universitas gjera ei netsatsing no; so masse jobb der òg. Veldig moro jobb. Eg liker godt å jobba med Universitas.

Nei til EU

Eg hev fengje ei dritbra 50% stilling i ein organisasjon som er betre enn nesten alle (sjølv um ingenting slær O’store heilage Norsk Målungdom). Stillingi er litt drifting av epost, intranettet osb, osb. Dessutan er ein del utvikling og framyvertenkjing på planen. NTEU vil verta digre når EU-kampen kjem, datasystemene må tóla det, dessutan må organisasjonen vera supereffektiv og få pumpa ut god informasjon. Nett no er det ikkje mykje jobb eg kann gjera, – sjølv um det tek litt tid å planleggja kva eg skal gjera og ikkje minst setja seg inn i korleis ting heng saman der burte no. So det gjer eg no.

Lærarvikar Randaberg VGS

Dette er grunnen til at eg hev flytta heim til Stavanger att no. Eg vart tilbydd ein dritbra lærarvikarstilling på RVGS. Eg hev no ei klassa i vevutvikling, der dei skal laga ei netsida som prosjekt. Dei kunde ein god del frå fyrr visst, diverre viste det seg å vera litt mangelfullt lell, so eg burde nok ha gjenge gjennom det for dei. Eg merkjer eg lærer mykje meir enn dei, – eg lærer å verta ein betre lærar. Det treng eg. Vonar dei fær noko ut av det.

Eg gjeng mest rundt og hjelpar ein og ein no. Funne ut det er litt ineffektivt for dei store tingi; småproblem og slikt kann eg fort fiksa og forklara – problemet vert litt meir strukturelle problem. Hev ikkje tid til å sitja tvo timar og forklara det til kvar einskild elev. Diverre. So slikt burde eg nok teke i plenum. Men eg trudde dei kunde/hugsa det. Menmen. Eg skal jobba hardare denne víka for å få poengi mine gjennom.

Men eg er superglad for å få tilbodet. Er berre so redd for at eg ikkje gjer det godt nok. Etter vevtimene er ferdig so skal eg hava kvar (av dei 4) klassone ei víka kvar i Illustrator. Eg fyretrekk sjølvsagt Inkscape, men eg skal læra dei Illustrator og so gjeva dei innføring i Inkscape for dei som ynskjer òg. Er jo trass alt teknikken osb dei skal læra, ikkje so mykje programmet i seg sjølv. Skal jo verta tenkjande, ganglege menneskje må vita!

Firma mitt, Velmont Film, elder eigentleg berre Velmont

Og so hev eg mange prosjekt med firma mitt. Russkilde 2008, eit Stavanger 2008-prosjekt, kulturruss. Eg filma litt. Skal kannhenda gjera meir. Eg jobber med ei netsida til ein illustratør, men han er uppteken for tidi. Hev eit dokumentarfilmprosjekt. Hev endå eit dokumentarfilmprosjekt. Hev ei DVD-omsetjingsjobb, ein portugisisk dokumentar trur eg. Pappa hev dei vanlege DVD-kopieringsjobbene, og der må eg skriva programvaren han brukar for det. Hm. Og so fær eg heile tidi fleire jobbar av Skjalg. Eg må forresten fiksa netsida honoms. Men det ligg litt langt nede i køen.

So eg hev mykje å gjera

Dei siste dagane hev eg jobba frå kl 8 (vakna 6) til kl 2 (sovna kl 2). So 4 timar med svevn kvar natt, tri netter på rad og fullt køyr på dagane. Rett nok er eg supertrøytt og sliten nett no. Eg kviler masse no for å gjera ein best mogleg jobb i lærarjobben, heldigvis kann Universitas no venta so lengje eg fær neste netavis ut på tidi. Same kann Nei til EU so lengje problemene med epost og netsida er vekk snart. Firma mitt er jo berre meg, og eg hev ingen harde innleveringsprosjekt nett no, so det gjeng godt. Eg vil verkeleg gjera ein god lærarjobb, det er viktigast for meg nett no. :-)

Jepp. So eg prøver taka det litt med ro no. Og der fekk eg endeleg uppdatert netsida og skrive litt um jobbane mine!

Attendetråkk som Dagbladet for Universitas?

Dagbladet.no hev byrja med noko me kallar «attendetråkk» (frå trackback via tilbaketråkk :P ), som viser kva sider som lenkjer til det aktuelle nyhendet. Eg hev det same på sida mi, berre ikkje serleg fint vist – dessutan er det veldig få som faktisk lenkjer til mine innlegg (av di dei ikkje er informative) so eg hev ikkje gidda laga det finare/betre. MEN! Då Børge skreiv um at Dagbladet.no pratar med netet kom eg på at dette kannhenda var noko eg kunna gjera for Universitas.

Kvifor visa «sidor som lenkjer til dette innlegget»?

Det er nok betre å lesa innlegget til Børge for å få svar på dette, sidan han interesserer seg stort for slikt og kann mykje um det:

Endelig begynner norske “Main Stream Media” å innse fordelene ved å oppmuntre til en offentlig diskurs ved å vise til bloggposter som linker til artiklene sine.

Eg såg det so vidt fyrr Børge skreiv um det, på Eirik Newth sitt debattinnlegg «Fildeling er framtida». Det er forresten eit kjempegodt innlegg som eg er veldig einig i. Eg er ein stor tilhengjar av fri kultur på same måte som eg er tilhengjar av fri programvare, fridom og folkestyre ålment sett. Difor er eg òg tilhengjar av eit demokratisk språk som ikkje er kulturimperialistisk og representerer yverklassa (altso er eg for norsk (nynorsk) i motsetnad til dansk-norsk (bokmål)). Men det var ein digresjon.

Noko for Universitas?

Sidan eg fekk ein god attendemelding på innlegget mitt um arbeidet med Universitas (som er ein meir enn det eg normalt fær :P), tenkte eg at eg skulle skriva um det litt oftare. No kann eg skriva spesielt um den nye greina eg kjem til å laga i Universitas som vil heita «attendetråkk» eller noko; ikkje av di det er spesielt interessant for verdi, men av di eg veit nokre få set pris på det. Det vil òg vera ein slags pådrivar for å få meg til å gjera han ferdig. Fyrst og framst lyt eg spyrja vyrde redaktør Leif M. Kirknes, men han er ein informatikar sjølv, so han forstår nok kvifor dette er tøft. :-)

Eg ser at Dagbladet driv mykje med eksperimentering og nye funksjonar på netsida si. Eg må seia meg veldig mot all denne iPhone-hypa dei driv med, eg vert sjuk av mindre, men det er jo moro at dei fær leika seg so mykje med netsida som dei gjer.

Hadde eg berre kunna prioritert Universitas litt meir, so kunne eg ha gjort fleire kule ting der – men eg prioriterer nok anna. Same kva, eg skal sjå um eg fær laga ein «kva bloggar lenkjer til dette nyhendet»-boks. :-)

Eg jobbar i Universitas, studentavisi

No er det jo ganske lengje sidan eg starta som netandsvarleg i Universitas. Det var vel ein gong i august sist år, men eg hev likevel ikkje prata noko stort um det. Det er ein ganske morosam jobb når eg hev tid til å gjera litt ekstra. Mitt store programmeringsprosjekt på Universitas hev vore å få netsida til å bruka MySQL i staden for Oracle; og å få sida til å verta mykje kjappare enn det han var fyrr.

Det kann høyrast keisamt ut, men å fiksa på koden på netavisi er faktisk kjempemoro. Eg storkoser meg når eg heile tidi sit og betrar sida, bit for bit. Eg brukar eit revisjonskontrollsystem som heiter Git, som gjer at det er enkelt for meg å hava ein stabil side (den som alltid finst på universitas.no) i tillegg til den eg gjer sjølve arbeidet på. Eg hev òg forskjellege «greiner» som eg jobber på, altso, for å taka eit eksempel:

Praktisk eksempel, korleis fiksa søkjesystem midt inni ei større sideumleggjing

Ein av tingi eg absolutt ville fiksa var mellomlagring av bilete på netsida. Altso; fyrr so vart kvart einaste bilete gjort mindre då du gjekk inn på sida, dette er jo heilt ekstremt ineffektivt. Du kann lesa meir um dette i sleppnotane til Universitas. Same kva, å fiksa biletesystemet var ikkje gjort på ein dag – og då eg hadde gjort halvparten av systemet låg heile netsida i brakk og kunne ikkje brukast. Plutseleg fann eg ut eg ville laga eit betre søkjesystem for netsida, men eg ville ikkje vera hemma av det halvferdige biletesystemet. Difor hadde eg innanfor «utviklingsversjonen» tvo greiner ut; biletesystem, og søkjesystem. Vanlege småfiksar gjekk fyrst i den vanlege utviklingsversjonen fyrr eg henta dei inn i produksjonsversjonen (den stabile). Småfiksane vart òg henta inn i greinene mine når eg jobba på dei.

På denne måten fekk eg ferdig søkjesystemet uavhengig av dei store endringane eg hadde gjort i det uferdige biletesystemet. Når søkjesystemet var ferdig flytta eg det til slutt inn i produksjonsversjonen; og då vart det sloppe. Hadde eg berre hatt ein utviklingsversjon utan greinar, so hadde eg ikkje kunna sleppa søkjesystemet som vart starta etter eg hadde brekt sida med eit halvferdig biletesystem.

Arbeidsoppgåver

Det var eigentleg ei stor avsporing, men det viser litt korleis eg jobbar og ikkje minst kva eg gjer i Universitas. Det eg gjer oftast, likevel, er å leggja ut netsida kvar onsdag morgon. Stillingi mi heiter «netandsvarleg», men eg hev òg andsvar for det eigenutvikla produksjonssystemet som avisi brukar internt. Er noko feil med det, so må eg fiksa upp.

Men! Eg vil berre seia ein ting til; å gjera sida raskare er drittøft. Nett no er eg mest hugen på å gjera ei litt større umleggjing av sida og endra litt på nettbunaden; sidan eg hev fiksa so mykje av snøggleiken allereie. Denne tabellen er henta frå sleppnotane til Universitas versjon 3

Lasting av framsida
VersjonSekund
1~5-6
2~2.5
3~1

Ahh. Sjå på dei tali… Frå heile 5–6 sekund til eitt herleg sekund. Det er slags morosam oppgåve, sidan eg brukar so lite tid på det, ein-tvo timar i vìka. Men då hev eg iallfall sagt i frå um det, slik Egil foreslo for eit halvt år sidan. :-)