Kategoriarkiv: Teater

Når vi døde våkner

Wee! Kom frå teateret nett, det var eigentleg planen at eg skulle vere der tidligare – men dagens gang har gjort det annleis. I siste delen av denne dagen (eg tek ikkje for meg den fyrste) har det vore jogging, forseintkoming, tusling i regn, kort møte, impulskjøp (vel, det treng ikkje vere materalistisk av den grunn! Meir impulshandling :P) og sist men ikkje minst; teatervitjing.

Hihih. Trøytt og fêl kom eg heim frå Randaberg. Eg har sitte oppe åt 3 på natta i helga og jobba med Sanitasfilmen, medan eg måtte opp 07 på morgonen for å kome på Randaberg. Dét kombinert med at eg faktisk gjer ein jobb der borte, eg går veldig mykje rundt i bygget, spring, hjelper, går på lunsj med pappa og anna moro utraderer nærast staminaen min. Heh. Vel, det er alltid mykje meir å gå på då, om ein er motivera. Eg slang meg ned på sofaen som eg har gjort etter eg starta siviltenesta, kvilte.

Skulle på teateret, prata med Monique og Rebecca – det ga meg som alltid liten tid. 20 min til eg skulle vere på teateret. Vêret var regnete (treng ikkje vere dårleg av den grunn!) og eg måtte jogge. Jogge-jogg. Kom ned akkurat i tide. Trudde eg. Våt la eg merke til at kjellerteateret var mørkt. Ingen der. Eg byrja rekne. Teateret startar 16, men eg er flytta åt den andre gruppa. Det varar 1t 30m, altså, mi økt startar 1730. Eg såg på klokka. Den var 1830. Yep. Det var jo moro.

Sende melding åt Rebecca om elendigheita. Hadde nett prata med ho om teateret, dessutan har eg omtrent berre hennar nummer på mobilen. Bibliotek, Geir IT, Labecca, Millam, Pizzabakaren, Skjalg/Pappa er nummera eg har inne for dei som måtte vere interessera. Eg jobber med å utvide lista, så send meg nummeret ditt! Same kva; eg hadde nok send melding åt Rebecca sjølv om eg hadde hatt 10 000 nummer; det var det rette å gjere trass alt. :D

Eg gjekk. Jakka open. Regnjakke. Vindstopper inni, open den óg. Skjorte heilt inderst. Den var faktisk igjen til ein forandring. Eg var litt kald tidligare på dagen, så då kneppa eg igjen. Men plar nærast alltid vise t-skjorta mi då, ikkje av andre grunner (trur eg) enn at Mamma har indoktrinert meg. Det er ho som har kledd meg opp heilt frå då eg ikkje hadde moglegheit åt råde sjølv ein gong. Men så har ho gjort ein god jobb; så ho får berre fortsetje… :D

Det hølja. Men eg gjekk. Fredeleg. Ah. Det var ganske moro. Eg gjekk i midten av vegen; på kvar side sto det masse folk stilt inntil veggane, eller dei gjekk under tak. Eg var åleine i midten av gatane då eg gjekk stillferdig ned mot Sølvberget. Det var folk rundtom, ein del faktisk; men det var nærast som eit kongeleg opptog. Eg gjekk med open jakke, gjennomblaut skjorte og våt-katt-hår nedover, rooleg. Ingen andre var rolege. Det var så herleg. Berre sjå på menneskja som stressa rundt. Ah. Regnet var herleg. Smalt hardt mot hovudet då eg stille gjekk over Arneageren, andre sprang.

Betala 75kr åt mannen på Mediabiblioteket, eg hadde gebyr, så såg eg Marius! Han sat på ein av pcane og dreiv på – snakka med han før eg lånte eit par nye cdar. (Rusher litt gjennom; eg er trøytt som ein, øhm, eit. Ehm. Ja. Trøytt iallfall). Eg gjekk mot bussterminalen; ingen månedskort der etter 18, neivel. Bruka lang tid på Rema 1000, eg hadde ikkje lyst på noko – men eg hadde no ein gong gått inn for å sjå om eg fekk den gamle kjensla. Hekkan, eg går inn i butikker av pür vane; eg vil jo ikkje ha noko!

Fann åt slutt lappar og sjokolademjølk. Jaja. Det åt eg på ungdomskulen (minus sjokolademjølk pluss cola) nemleg. Då eg gjekk forbi teateret blei eg plutseleg veldig gira (frå å vere trøytt), eg kom meg inn til billettluka og snakka litt med Hanne Tømta, teatersjÆfen med stor æ. Kjøpte ein billett åt «Når vi døde våkner» kl 2100. Det eg ikkje har sagt fram til no er at Rebecca skulle sjå dette stykket. Dette visste eg jo sjølvsagt, haha, det var difor eg kjøpte han. Såpass sjølvinnsikt har eg. Likevel så tenkte eg ikkje over det; eg sprang inn å kjøpte billett – heilt i hundre.

Oppover bakken byrja eg imidlertid tenkje litt igjen. Ehhm. Oi. Det var kanskje ikkje… Heilt. Sende melding åt Rebecca (ca noko som):

Eeehm… Eg kjøpte billett åt stykket, impulskjøp då eg gjekk forbi teateret. Dårleg gjort av meg å ikkje spørje. Er det greitt? :S

Ikkje nett slik, hugsar ikkje heilt… For dei som ikkje er heilt inne i alt saman; Rebecca kjenner eg frå ein Oslotur, eg har vore på vitjing hos ho og lillesystera ein gong og truffe dei 2 gongar på Sola Teater. Elles har eg vel eigentleg berre prata med ho på MSN. Tingen er at det var veldig frekt av meg å berre trengje meg på slik, eg visste ho skulle der med klassa, så hadde eg berre kjøpt billett. Det kunne jo fort bli ein rar situasjon. Nett no hugser eg ikkje alt det der som eg tenkte på, men eg var veeeldig bekymra. Dessutan svara ho ikkje. Var laaang ventetid.

Eg såg på mobilen berre for å sjekke. Åh. Der låg det jo melding, teite mobil. Det var greitt. Ååh. Endeleg bra :p Hehe. Det var ein enorm lettelse. Dårleg gjort av meg å gjere slikt. Men gjekk bra. Eg var i superduperhumør igjen, hihi, så moro, på teater ;D Visste aldri eg skulle det i dag då eg sto opp.

Traff Espen på vegen. Snakka med han ein del. Må sjå han oftare, han har jo ikkje sivilteneste så han er heime.

Teaterstykket var kjempebra! :D Eg satt med Rebecca og Inga (!!) som eg óg kjenner. Eg kjenner ho berre frå MSN, men har gjort det sidan jula 2003, så det er 2 år snart. Ho blei veldig overraska/overrumpla då ho fekk klem. Hahah. Hadde vel ikkje gått heilt opp for ho då ho såg meg; men eg såg straks på ho som den eg kjenner frå internett. Hehe :)

No er eg kome åt den delen eg eigentleg ville skrive om. Men eg er så tullete at eg har skrive fleire paragrafar tull (alt som er før sjølve teateret eigentleg); så no må eg berre leggje meg. Årh, dumme meg. Raskt samandrag; kjempemoro, stykke ferdig. Kjempebra. Stå utanføre og snakka med Rebecca, Inga, Penda (oops) og Hanne. Koos : ) Dei var sjølvsagt kjempekoselege. Men det har eg jo forventa og visst lengje då. Rebecca har eg jo møtt før, men overraskar meg alltid over kor utruleg koseleg ho er når eg ser ho igjen. :D

Gjekk til busstoppet; snakka; dei gjekk på; hadebra. Eg gjekk inn på Kiwi (kvifor!?). Åt slutt fann eg nokre druer. Camilla A sat i kassa, ho kjende meg ikkje igjen trur eg. Eg sa namnet hennar og snakka, medan eg såg ho ikkje visste heilt kva ho skulle gjere. Haha. Rart. Hugsar ho kom åt meg då eg ikkje kjende ho og sa; «Åååh! Du er Odin, blabla bla Lilla, blabla». No var det motsett. Hmm. Vel. Ho må ha hugsa meg sidan eg trass alt har sett ho eit par gonger. Jaja. :p

Så, fina vere. Hmmm. Diverre blei dette langt i frå det eg hadde tenkt. Menmen, leggjetid blei passera for 40 min sidan allereie! Så det har ikkje vore anna enn hastverk her. Får gjere det opp ein anna gong! Dritkul dag iallfall! :D Slutten av dagen var best, slutten av teksten verst ;)

Teateret!! Weee! :D

Yes! Åhhh. Kom nett frå teateret. Ah, det er så utruleg digg. Eg elskar teateret. Eg går på Rogaland barne- og ungdomsteater: ungdomsteateret. Er ei gruppe der me leiker og improviserer. Teateret brukar gruppane åt take ut skodespelarar åt stykka deira. Noko av det beste med teateret er folka som går der. Dei er heilt supre!

Sist var eg med i «Lilla», som eg har skrive om før på sida. Det var kjempemoro, trudde ikkje eg ville bli take ut åt fleire stykker. Men blei altså. No er eg tilbake i klubben, og det var særs moro.

For sein

Eg snakka med Monique på MSN, så tida gjekk fort. Eg klåra brenne middagen óg grunna Monique si magiske altoppslukande evne åt få meg åt gløyme alt anna. Måtte hente farmor. Køyrde ned – blablabla – tok si tid. Eg var på teateret 16:20, altså 20 minutt for sein. Etter eg hadde truffe på Lone og Snehvit-gjengen på hovudscena visste eg kor eg skulle. ­­­«Ja, deer har me Odin»­, eller noko sa Bjørn liksomirritert (heh, vonar eg :P). Hekkan for ein gjeng! Var 44 stk i rommet! Mange kjende, såg Mimi. Ho er kjempekoseleg. Snakka litt med ho før me starta skikkeleg.

Ganske standard leiker; kunne ikkje gjere noko skikkeleg av di me var så mange, sa Bjørn. Kjende heller ikkje alle saman; ein del som er flytta opp frå barneteateret. Pluss ein del eg aldri har klårt lere meg kven er. Uhm. Det er jo litt flaut :p Gjekk rundt og flørta (ein leik), så var det faktisk 3 stk som meinte eg var den som sjarmerte dei mest! w00t! Eg som er dårleg åt slikt!? Åt slutt kom me endeleg åt ein skikkeleg leik. Wee! Improvisasjon! Ein skulle vere politikar, medan resten av gruppa skulle stille spørsmål. Alt ­«journalistane» stilde spørsmål om måtte vere sant og politikaren måtte forsvare standpunktet. Eg eeelskar slikt. Olec var rask med å melde seg. Han var einaste óg. Det gjekk kjempebra. Måtte argumentere for mange rare ting.

Improvisasjon! Wee! :D

Då ein ny skulle prøve rakk eg labben høøgt opp i vêret. Velg meg, velg meg!!! Det var visst ikkje nødvendig sidan eg var den einaste av dei 44 folka som ville fortsetje. Huuummm. Kva er dette for noko? :-O Veldig rart! Vonar det berre er pga. det er fyrste gong. Teaterfolk skal ikkje vere redd for improvisasjon foran mange folk ∗skjennepå∗. Ahh. Herleg å setje seg i stolen, sjå utover folkehavet og gjere seg klår åt dei fyrste krasse spørsmåla i den heite politiske utspørjinga. Det var kjempemoro! Sjølvsagt! Ahh. Er så moro å improvisere! :D Folk lo. Bjørn og Glenn-André óg.

Er så supert på teateret. Men trur det er einaste plassen eg klårar improvisere slik óg då. (Hehe, eg garderer meg om nokon vil at eg skal improvisere ein anna plass :P) Ellen tok over for meg. Etter lang tid.
«Javel, kven vil prøve no?».
«…».
Akk. Synd det der. Eg ville veldig gjerne halde fram, men, hahaha. Trur ikkje eg kunne seie det :P Åt slutt gjekk Ellen opp. Hm. Går i dei same, gamle, gode folka. Då ho var ferdig blei det knysst. Ingen andre turde. Bjørn ville ikkje peke nokon ut sidan det var fyrste gong i år. Jaja. Så gjekk me tidlig heller då. Marius ville ha meg med åt ein eller anna plass. Eg var kjempetørst, så foreslo Rema 1000. Sa åt Ellen at me skulle på date på Rema-en. Heheheh : ))

Ville ikkje på date, måtte eg seie – men me kunne gå på butikken. Hehe. Han er så koseleg Marius. Skikkeleg stilig :) Hadde aldri vore på date i det heile take før fortalde eg.
«Koffår de!?», svara han.
«Uhm. Eg veit ikkje. Kanskje folk ikkje er interessera i meg?», undra eg med Farrisen i handa.
«Trur du det?­».
«Nei, eg gjer vel eigentleg ikkje det. Eg har maange veninner, men aldri hatt kjærast. Eg er vel meir ein ven-type enn kjærast-type», eller noko liknande sa eg medan eg leitte etter sjokolade.
«Er kjærestane dine guter eller jenter?», sa Marius (ja, samtalen er ikkje heilt korrekt, eg hadde ikkje sagt eg aldri hadde hatt kjærast)
«Om eg hadde hatt ein så hadde det nok vore jente».
Hehe. Marius er herleg direkte.

Rakel :)

Tusla meg oppover. Vona eg ville sjå nokon andre frå teateret. Det er så utruleg mange kjempekoselege folk. Eg blir så glad av å sjå/snakke med dei. Ei ny sat på bakken og venta på å bli henta. Eg kjende ho igjen. La merke åt ho i namnleiken – hugsa namnet hennar; ho hadde ein så utruleg vakker munn med flotte tenner. Men no hugsa eg ikkje namnet. Noko på R. Eg sto eit par meter og prøvde å hugse. Ho snudde seg. Ai. Kan ikkje stå å sjå på ho lengre utan å virke spinn hakkande gal. – Eg ville helst kome på namnet hennar før eg gjekk bort å helsa på ho. Men no måtte eg gå bort før.
«Hei!», starta eg på veg bort.
«Hei», sa R sitjande inntil ein stolpe.
«Eg gjekk og hugsa på namnet ditt då me leika, men no har eg gløymd det.», eller noko sa eg.
Ho smilte, eller sa noko. Eg fortsatte «Synest å hugse det starta på R?». Det var rett.
«Hmmm… … Rakel?», kom det ut.
«Ja! .. Og Odin?», svara ho.
Jadda. Typisk. Eg er sjølvopptake og hugsar ikkje andre sine namn, men alle hugsar mitt. :S Snakka litt om det. Hehe.

Ho hadde ein skinnsykkelhanske på eine handa, og eit armbånd og eit svettebånd på andre. Ho var ny i ungdomsklubben og gjekk GK på Lundehaugen. Vore med i to stykkar før. I Hakkebakkeskogen var ho Lille Mus Mei (eller noko, uhm, dei er så like dei musene). Faktisk så ligna ho ei lita mus, med dei stilige tennene.

Ho hadde endra seg mykje frå ungdomsskulen; vidaregåande er heilt annleis. Det er så utruleg sant. Er det alle seier; var slik med meg óg. Så gled dykk alle 10.-klassingar som les dette :p Heheh. Før på ungdomsskulen så var ho mykje meir stille. Ho var jo veldig pratsom no. Dessutan tok ho imot sjokolade frå meg. Normalt skal folk vere «hyggelege» og unnlate. Vel; eg har nyhende, det er meir hyggeleg når folk tek imot! :D Wee!

Gruppa delt i to

Diverre syntest ikkje Rakel det var like moro på teateret lengre. Ho kjende ikkje ho kunne gjere nett det ho ville; tulle seg til slik ho kunne på skulen no (var veldig glad i luni :) ). Men det var jo fyrste gong, var ei stor gruppe (neste gong mindre, eg kjem 17:30, Rakel og Marius 16:00) og dessutan var eksen hennar med alle venene hennar der. Eg veit eg kom i gruppe med Hege og Katrine (sikkert Olec óg då) – heldigvis. Neste gong ser eg kven som er på gruppa; då er det nok mange kjekke folk sidan omtrent alle på teateret er kjempekule. Vel. Eigentleg same kva gruppe eg er i, alltid kjempekule folk. Men hadde vore moro å take dei eg kjenner best å putta alle i ei gruppe då, men veit eg ikkje kan gjere det :p

Så kom foreldra åt Rakel og henta ho. Eg køyrde heim og var kjempesuperglad :D Wee. Det er så kos på teateret. Har gått der i snart 12 år, og eg er ikkje lysten på å slutte akkurat!

DUS-festival i Oslo

Lilla personer, alle oss - Odin, May-liz, Olav, Ole Christoffer, Pernille og Robert.

Oschlo. Mm. På torsdag hadde eg fyrst «Nyere historie» før eg sykla heim og kasta nokre klede i sekken av di eg skulle til Oslo. DUS-festival. Den Unge Scene. Me skulle spele stykket vårt «Lilla» to gonger på festivalen, og sjå på mange andre stykker – samt møte kjekke folk. Hyggeleg var det, sjølv om det alltid må skje ein del drit ting når Odin er på reisefot. Alltid.

I Oslo held ein seg på rommet sitt

Flyturen gjekk greitt; hax flytog, sidan drosje til hostellet. Nei, ikkje hotell. _Hos_tell, ja. Turkameratane mine var særs misnøgde med standarden. Dei har tydelegvis ikkje vore ute å reist noko særleg – kvaliteten var jo superb i høve til kva ein finn på reisefot i andre land. Problemet med staden var meir mangelen av felles samlingsplass. Noko hostell normalt har. Vel, dei hadde jo det – men med stengetid kl. 11; det er jo ikkje særleg kult.

Hostellrommet, der me budde

Rommet vårt.

I Oslo sentrum så er det ikkje mykje å gjere på kvelden. Oslo «by night» syg til dei grader spør du meg. Eg tenkjer på kva min gode ven Espen seier til meg om vald, gjenger og kriminalitet i Oslo då ein diger neger med rastafletter plutseleg mumlar noko uforståeleg. Olav, som eg går saman med, snur seg for å høyre kva han sa igjen. «Vill do ha speed eller kåla?». Eh, nei. Me treng korkje kokain eller speed.

Stoda i ungdomteaternoreg

Me har sett mange bra stykker medan me har vore her i Oslo. DUS (Den Unge Scene) er eit opplegg der me har fått fire manus, og rundt 30 grupper rundtom i Noreg har satt dei opp. 12 av desse kom til Oslo.—DUS er berre eit testprosjekt, fyrste gong dei har hatt det; eg vonar det blir meir. Men trur dette var mitt fyrste og siste (eg er trass alt ingen skodespelar, og eg trur karriera mi er ferdig no når eg skal starte å jobbe). Men eg unner sjølvsagt andre gleia av å vere med.

Me treng betre teater for ungdom. Normalt har du teater for unger og vaksne, teater for ungdom finst liksom ikkje. Ungdom flest synest at teater er teit; det har noko med dei stykkene som blir sett opp. Om ei vaksenførestilling sel dårleg, annonserar dei det som ei ungdomsførestilling; et voilà; dritt på sitt verste.

Sosialisering

Me har truffe eit par folk medan me har vore her. Veldig mange faktisk. Dei me snakka mest med, og som eg synest var særskild interessante, var teatergruppa frå Sola. Ein gjeng veldig hyggelege jenter som har take kontakt med oss fleire gonger. Kjende dei allereie igjen frå den fyrste delen av DUS festivalen, det var våre oppsettinger som gjekk vidare frå Rogaland. Det var deira stykke eg likte best av dei me såg på den regionale festivalen. Dei spelte eit stykke som heiter «Orkhons Død» – sjølv om manus ikkje var utruleg fengande så var skodespelarprestasjonane enorme.

Orkhons død, jentene bukker

Sola-jentene bukker etter «Orkhons død». Frå venstre: Ukjend, Frances (Ivan), Rebecca (Thuul), Ukjend, Siri (ikkje Hege nei, det er tvillingsystera) (Orkhon/Oskar), Ukjend, Kjersti (Yöro), ukjend, ukjend, ukjend. – Berre halve gruppa. Synest eg har vore flink å lære namn eg…

Eg hugsar godt kor positivt overraska eg blei. Skal ikkje leggje sjul på at eg ikkje hadde så store forvetningar; det såg ut som om nokon av dei kunne ha gått på barneskulen! Men, altså; veldig bra. Andre gongen eg såg det blei eg jo ikkje like overraska, då eg allereie visste dei var gode. Thuul (Rebecca, «austlendingen»), Ivan (Frances) og Orkhon (Siri) var særs flinke.

Solagruppa var på ca. 30 personer, men det var berre rundt halvparten som spela. Dette var av di dei hadde laga to versjonar av stykket – så gjekk berre ein videre frå kulturskulen, men leierane meinte alle burde vere med. Bra tanke. Viktig å take med heile gruppa.

fÆst

Etter ei stund fann me ut at desse jentene var interesserte i Olec (ikkje alle, men iallfall brorparten). Gruppeleiaren deira sa det tilogmed. På festen som var på fredagen utfordra faktisk leiaren Olec til å gå å danse med ei av jentene – slik at dei kunne ha noko å snakke om på resten av turen. Olec, som meiner han ikkje kan danse, gjorde det. Nokre få sekund seinere stod det minst 20 ungdomsskulejenter rundt han og dansa. Hahaha, kjempemoro.

Olec og Rebecca dansar

Olec og Rebecca («austlendingen») dansar :D Sjå kor moro dei har det, hihihi.

Den festen var faktisk utruleg moro. Då me fyrst kom var stemninga temmelig slapp. Eg haldt på å stupe av søvnmangel frå førdagens seinere-enn-kl-3-maraton. Me hadde vore oppe og spela kort (eg og Bjørn vann sjølvsagt (Games, keeims!)), etter det låg me i sengene og snakka. Me hadde heile gruppa vår på eit rom; meg, Olav, Olec, Pernille og May-liz. Det var visst eigentleg ikkje lov. Men sidan Pernille og May-liz klåra skremme vekk dei førre romkameratane sine var det plutseleg plass til oss. Det var ei veldig hendig løysing. Eit problem blei det likevel siste dag, då eg ville sove grunna nær føreståande eksamen – men ingen andre ville. Det blei til at eg sovna rundt 2:30. Ikkje beste tidspunktet, men det blei jo iallfall litt søvn.

Same kva, tilbake til festen. – Eg dansa jo såklart, som mange av dykk som les heimesida veit. Litt tidligare på kvelden hadde eg snakka med Pernille (som dansar ballett) og May-liz; dei trudde ikkje eg dansa på festar. Dei kunne aldri sjå det for seg. Hm. Neivel :p. Men så veit eg ikkje om det eg gjer er dansing heller, kjem vel antakeleg ann på definisjonen. Er dansing rytmisk beveging til musikk så dansar eg i høgaste grad, men om ho er teit/idiotisk eller kul/fin er ein anna diskusjon.

Austlendingen :)

Eg kjende igjen ei av jentene frå Sola spesielt godt—men klåra ikkje stadfeste ho; heilt til ho kom bort til meg og spurde om eg gjekk på Salsa. Aaaah! Yes. Så då hadde eg jo faktisk eit levande bevis på at eg ikkje var ein antidanse-person; Kristine. Dei hadde visst kalla meg «Salsa-guten». Heh. :) Me hadde kallenamn på ein person i deira gruppe òg; Rebecca har ei austlandsk dialekt, så me kalla ho like godt «austlendingen» heilt til me lærde namnet hennar. Det er litt moro at dei hadde kallenamn på meg faktisk, det tyder jo at dei har nemnd meg ein eller anna gong. Det synest eg er kult :]

Show pÃ¥ det opne teateret. Flamme-kis.Me snakka ein del om «austlendingen» av di Olav òg synest ho var flink. Olav er i tillegg utruleg enkel å mobbe. Sidan han meinte ho var flink tyda det liksom automatisk at han var forelska i ho. Eg var fan av Rebecca – men eg kan tenkje meg det ikkje er like moro å plage meg med det av di eg normalt ikkje reagerer så fælt på det. Olav gjorde det, og frå då av blei han mobba med det. At han satt seg ned for å fortelje Rebecca kor flink han syntes ho var gjorde ikkje ting betre (eg synest det var ein kjempefin ting å gjere, kudos!). Same kva; det var kjempemoro iallfall. «Sjå! Der er austlendingen Olav; gå bort til ho då! :D».

Dansing

Tilbake til festen var det eit fantastisk flamme- og akrobatshow (eg er ikkje heilt kronologisk), pluss at me åt. Etter mykje raving kom leiaren til Sola-jentene bort og gav Olec utfordringa eg skreiv om tidligare. Det fekk meg litt vaken, eg fekk lyst til å danse då eg fyrst hadde klåra dra meg inn til dansegolvet. Litt seinere dansa eg. Om enn, ikkje så mykje – eg hadde nett snakka om dansing; då blei det litt vanskelegare å gjere det. Hadde ikkje vore moro å få «Eh, kallar du det der dansing?» rett etter eg sjølv hadde påstått eg iallfall kunne danse litt :p

Men same kva, det er keitt. Ingen gidd lese meir om slikt. Spole framover; eg dansa litt med Helen og Kristine. Seinere sto me 20–30 personer i ring og dansa – eg turde ikkje danse i midten av ringen. Hadde nok litt lyst – men lell. Teatergruppa mi prøvde dra meg ut – men eg turde ikkje :p Eg elskar å danse, men eg trur eg ser så teit ut medan eg gjer det. Siste songen blei spela. Ferdig. Hm. Pernille klåra få ein song til. Ho ville tydelegvis ha meg ut, fekk med seg Rebecca; då måtte eg jo berre. Når Pernille starta med slike kreative løysinger, hahahah. Genialt Pernille. Så då dansa eg litt i ringen. Hihi. Var særs moro.

Var nokon som kommenterte dansinga mi, – positivt. :) Jess! :D Hehe. Eg fekk òg skryt av Pernille :) Men så hadde jo ikkje ho forventa noko særleg heller då ;) Same kva, det var veldig moro – og kanskje eg synest dansinga mi er litt mindre uhøveleg no.

Teaterhøgskulen

Utanfør teaterhøgskulen, KHiO - fabrikkvegg

Hm. Det skjedde utruleg mykje på den turen. Eg må drepe mykje av det for å ikkje skrive for mykje, så eg får hoppe til dagen etter; stemmeoppvarming på KHiO (Kunsthøgskulen i Oslo – teaterskulen). Flott bygg. Var med Sola-gruppa igjen (jadå – har skrive det mange gonger no, men me såg dei ofte :p ). Katrine J. Ims, kjærasten til Olec, skulle til tredjeprøve. 30 stk på tredjeprøve, berre 10 kjem inn. I år hadde teaterhøgskulen rundt 600 søkarar, som allereie er «luka vekk». Ho er allereie ein av dei 5% som har kome så langt. Utruleg dyktig. :) Eg har forresten gått i teateret med Katrine heilt sidan eg starta, me spela i Robin Hood saman.

Stemmeoppvarminga var moro, me hadde ei søt «lærarinne», Anna, som gjekk andre klasse på teaterhøgskulen. Det var veldig hyggeleg iallfall. Seinare på dagen var det ei «høyring» som var sånn ca 75% keisam, medan resten var interessant. Bjørn (sjefen for Rogaland Teater: Barne og ungdomsteateret, og instruktøren vår) sa noko om at han ynskja å sjå sterkare kvinneroller i tekstane DUS fekk levert frå forfattarane.

Kei høyring

Kei DUS høyring. Bjørn synest det er keisamt.

Rebecca kom med ein replikk der ho sa det var sterke kvinneroller i nokre av stykka og kom med døme på det. Det var den fyrste og einaste replikken med ein viss substans frå ungdom den dagen. Bjørn tok ordet heilt i slutten og retta på seg; «Rebecca, det kom feil ut, eg meinte eg ville sjå fleire sterke kvinneroller». Så gjekk han bort ho, gav ho ei rose og ein god klem. Hehe. Det var høgdepunktet på den elles keisame høyringa. For meg iallfall.

Robert hadde kome midt inne i høyringa. Han hadde ikkje vore med oss sidan han måtte spele i ein konsert i Stavanger på fredagen. Det var ikkje lenge til me skulle spele stykket vårt no. Eg var fint lite interessera i å sitje å spise lunsj; no ville eg berre dusje. Eg hadde ikkje dusja etter festen førdagen, det tyda at eg kjende meg skitten. Robert sa han ikkje lukta noko – eg overproblematiserte sikkert. Lell, eg ville ikkje snakke med folk sidan eg kjende meg så ekkel.

Open dusj

Pernille har nett stått opp, rett før me drar til KHiO.

Nede i 2U på Det Norske Teateret fann eg til slutt ein dusj. Sjølve løysinga var ganske, hm, interessant. Det var nemlig kombinert WC/do/dusj. Dei hadde faktisk gjort den fine løysinga at ein måtte kle av seg rett foran døra ut til gangen. Ein kunne jo ikkje take av seg kleda inne i dusjen, då ville ein jo bli blaut. Så det var ikkje utan spente nerver eg gjorde meg klår til å dusje. Forventa at nokon skulle opne døra kvart sekund. Eg var rask til å kle om. (U)Heldigvis kom det ingen (hehe). Dusjen hadde eit slikt ekkelt forheng som flyg mot deg medan du dusjer og fester seg til kroppen din.

Oppvarming! Yes. Litt «sipp-sipp», ein oppvarmingsleik me plar ha. Aksel Hennie (Uno og Johnny Vang (kul film)) lo visstnok av oss då me varma opp :]—Litt tidligare hadde han litt spørjande proklamert at dette var Noregs beste barneteater. Men det var feil i følgje Bjørn; Noregs beste _ungdoms_teater! Hehe ;)

Fyrste førestilling i Oslo

Olav venter på at me skal ut å spele, medan Robert stemmer gitaren.

Spenninga mot fyrste førestilling på lang tid bygde seg opp. Energien stod i taket.—Før oss var ei veldig lang førestilling, ho høyrdest ganske treig og keisam ut òg. Folk var meir eller mindre sultne på underhaldning. Meg, Olec og Robert måtte hjelpe til på skiftet for å gjere det raskast mogleg (to stykker blei spela rett etter einannan, utan pause for publikum…). Me ville ha eit ope skift, så alle fekk sjå meg då eg var ute å bar på ting og tang :p Hehe, me fekk faktisk klapp og eg høyrde Sola-jentene snakke då me kom inn; «endeleg!». Hahaha. Koseleg :p

Pernille var ikkje nøgd, – det hadde visst gått veldig dårlig. Aiai. Krise. Meg og Robert stod utanfør og gjorde oss klåre. Men publikum lo meir og meir, dei var meir og meir tilstades og det høyrdest ut som om Olav og Olec spela veldig bra. Det hadde tydelegvis take seg opp – byrja hadde vore litt haltande, men det fiksa seg. Då eg og Robert kom inn var publikum varme, så det gjekk glatt :] Førestillinga gjekk heilt supert! Då me kom ut for å bukke sto publikum allereie! Sjukaste! Det såg eg ikkje ein einaste gong andre plassar på festivalen. Heilt usannsynleg kjempemoro. :D

Eg var redd for å gå ut – det er ikkje berre enkelt å møte skryt. Det er alt for lett å virke hoven :( Eg tok på meg nokre stygge klede og hang litt rundt. Olav hadde blitt sparka i skrittet under førestillinga – Olec traff ikkje skikkeleg :p Pernille og May-liz hadde sagt det til Sola-jentene. Hehe, det lo eg godt av då dei sa det borte på den faste hengeplassen (Deli De Luca). Genialt :] Ho hadde antyda noko om at han trong klemmer :p Hihihih.—Seinere stakk alle utanom Olav. Me gjekk ned mot teateret åleine. (Ein anna gong stakk jentene vekk frå oss då dei såg «Jorun» og «Tone» som var med i «Idol». Eg har faktisk fått med meg kven det er.)

Ei, eh, annleis andre førestilling

Lilla, prøvescenen på Det Norske Teateret.

Då me var nede med Det Norske Teateret blei me overfalt; fekk mange klemmer og skryt. Hihih. Alle synast synd på Olav. Hehe. Så. Neste førestilling; rett og slett elendig. Eg hadde kopla opp forsterkaren til Olav feil (in/ut-kablane stod motsett) sidan eg ikkje kunne teste utstyret då me bar det inn. Olav klåra ikkje fikse det, og Olec turde ikkje prøve; meg og Robert forklara han korleis han skulle gjere det—men han var vel for redd for å improvisere på noko han eigentleg ikkje kunne. Eg blei eigentleg veldig skuffa av Olec der. Kunne alltids funne ut noko. Blir for dumt å late som at det ikkje er eit problem.

Same kva. Det blei ein elendig førestilling. Eg var skitsur. Lot ikkje folk få sjå det då, men eg var det. :p Hehe. Det skulle bli verre. Når du allereie kjenner deg drit plar ikkje ting bli betre med det fyrste heller. Einkvar småirritasjon blir eskalert til eit høgare nivå. Meg og Olav hadde bært ein forferdelig tung koffert til teateret, no skulle dei tilbake. Olec skulle ut med Katrine. Greitt nok. Me var framleis 5. Robert måtte bære sine eigne ting sidan han nett hadde kome, litt verre. 4 stk, 2 som er jenter. Men så bestemte dei plutseleg at meg og Olav skulle bære heile driten til hotellet, av di dei heller ville gå til byen. Eh. Kanskje ikkje me òg ville det? Hekkan eg var sur då.

Litt slik misting osb

Olav, Pernille og Olec på badet.. Trøytte fjes.

Så eg sleit meg halvt i hjel. Det er ikkje tull eingong. Armane mine var heilt pumpa då me kom fram, – dei var harde som stål. Digre. Uff. Me fekk litt pizza (dårleg pizza då, menmen). Snakka med Ben (vår amerikanske ven) og Rebecca, Frances og Kjersti. Blei i betre humør då. Etter litt lura eg på kor kamera var blitt av. Kor i all…?—TADAAAAAAAAAAAAAA. Jodå, sjølvsagt. Skapet på Det Norske Teateret. Eg tok ut pengar, låna mobilen til Olav (mobilen min var òg i skapet) og ringde. Ringde, ringde. Akk. Dei har stengd. Eg fann ut at dei ville ha stengt til::: Mondag.

Mondag. Eg tenkte; kan jo like godt berre bli igjen ein ekstra dag åleine då? Men, nei. Kva hadde eg på mondag? Jo. Eksamen. Supert. – Så, då tenkte eg ikkje stort meir på det. Fekk ordna meg med fleire kontaktnummer slik at eg kunne fikse det heile frå Stavanger. Det fungera faktisk ganske bra. Litt plaga av at eg ikkje hadde kamera vidare, men hadde god tiltru til DNT.

Masse småaktivitetar

Av andre ting eg gjorde som eg ikkje gidd utdjupe noko meir (innlegget er for langt allereie) har me byvandring åleine. Då gjekk eg innom FotoVideo.no og såg på linser og filtre til D70-kameraet. Eg blei forelska i ei Nikon 12mm f1.4-linse! :D Ho kosta rundt 16.000 kr. Eh… Eg såg òg etter eit macro-objektiv, Sigma 105mm f2.8 EX Macro DG 1:1 såg ut som eit godt kjøp for 3.400 kr. Eg må sjekke den linsa nærare. Hadde vore moro med eit 1:1 macroobjektiv.

Elles var me mykje på Deli De Luca. Olav blei forelska i eit bilete som hang der, ei fin jente jobba der, me såg Jorun og Tone frå Idol og sat i vindauge og snakka om folk som gjekk forbi. Då jentene såg Idol-jentene blei dei jo heilt ville. Ein ser kva TV har gjort med ungane… Me gjekk i byen og åt på Egon på Karl Johan ein dag òg. Ah, og så kjempegod is i fina vêre! :D

Heimatt

Eg stod opp tidlig til frukost som vanleg (denne gongen var eg åleine), og las Morgenbladet medan eg åt. Etter det fann eg ein datamaskin på hotellet vedsida av hostellet! Jess! Eg sat meg ned og skreiv “Smokeh”. Så starta eg på dette innlegget. Rebecca osb gjekk forbi og helsa nett då eg skreiv om dei – heh, det var litt stilig :] Me gjorde oss klår. Ringte taxi. Til togstasjonen? Ok… Me fekk tilbod om å sitje på til flyplassen for 1000kr, – det var jo billigare enn flytoget; så det gjorde me. Vèl framme stod me å sjekka inn, då kom Sola-gjengen. Sjølv om dei hadde starta turen lengje før oss kom dei seinare. Mohawhahw.

Eg sat v/ gate og spelde gitar. Rebecca sat rett bak Olav og såg på noko bak seg, – Bjørn sa “Sjå der!” til Olav og pekte. Olav snudde seg og såg rett på Rebecca, berre nokre cm i frå. Haaha. Det var kjempemoro, Olav blei utruleg flau, medan me lo og lo. Hihihi. Var ei kjekk heimreise. Var ein kjekk tur. Kjempemoro :) No sèt eg sluttstrek og får heller fikse eit par bilete til innlegget. Godt gjort om du er kome heilt ned hit! Det var altså turen. I korte trekk :)