Kategoriarkiv: Dagbok

Me har omtrent slutta med sjølvpubliserte lange tekstar

I gamle dagar var me færre på nett, men folk skreiv meir sjølv. Eller slik kjendest det iallfall ut. Eg og andre skreiv og la ut lengre tekstar i hytt og pine. Det var god trening og ein måte å halda tankane litt organiserte på. I dag har Twitter teke over mykje av ynsket om å seia noko for oss fleste, men med det har me mista dei litt lengre tankerekkjene.

Eg er so veldig lei meg for at eg slutta å skriva oppdateringar til netsida mi. Eg synast eg har mista frykteleg mykje på det. No var denne netsida aldri særleg god på tema eller nokon ting, det var i hovudsak ei dagbok om kva eg dreiv på med. Ingenting av det særleg interessant, men det gjorde at eg var van med å skriva lengre tekstar meint for publisering i kvardagen. Viss eg då for ein gong skuld hadde noko viktig å seia, so vart det oftare enn ikkje ein tekst av det.

Det er framleis ein del folk som skriv, og det er alt for mange ulike nyhendenetsider rundtom. Akkurat der er der Twitter for meg har gjort den største endringa. Eg les frykteleg mykje, titals artiklar kvar dag, men eg tenkjer og skriv lite sjølv. Det gjer meg lei, og truleg er det òg litt fordummande. Éin ting som iallfall er sikkert er at det får meg til å vera meir passiv – når det er so mykje bra innhald der ute vert det til at eg aldri gjer noko særleg sjølv. Det er sikkert nokon andre som har sagt det betre, eller tenkjer smartare.

Sidan eg har telefonen med meg heile tida, som burde vera ein bra måte å få skrive noko kor tid som helst har i praksis motsett effekt. Det er so knotete å skriva og redigera lengre tekst mobilt at det vert til at det ikkje skjer. Og sidan eg er ganske lei av, eller har mista inspirasjon av å bruka for mykje tid på å lesa artiklar i laupet av dagen har eg ikkje den same driven eg hadde hatt til å få noko ut av tankane når eg endeleg sit med ei datamaskin med større skjerm og tastatur.

So kva kan gjerast med det? Berre skriva meir tullete innhald på bloggane att. Til slutt kan det henda det kjem noko bra ut av det. I minsto trur eg iallfall det vil kunna få meg til å kjenna meg betre.

Kitty Karina på vitjing i Oslo

KK kom fredag kveld og var ein heil time forseinka, då flyet båe kom ein halvtime seint frå Oslo og brukte like mykje tid på å få ræva si ut lufthamn Stavanger, Sola. Til slutt kom ho fram utan batteri.

Me var trøytte og slitne, men spelte eit slag bønnespel medan me åt pizza.

Helene fekk gjort litt arbeid laurdag morgon og eg og KK vakna til ferdig frukost med varme rundstykker og egg.

Dagen brukte me ute, fleire ulike plassar rundt i Oslo. Eg hadde ein laptop eg fekk av Opera i sekken. Den hadde bestemt seg for å vera irriterande:

Er på shoppingrunde med Helene og KK, Opera-laptopen i sekken set av tjuverialarmar. Jækla flaut non stop :(

Me åt på Olivia, som var overdrive dyr og ikkje spesielt bra.

Vel heime spelte me Link Crossbow training;

Drog ut å prøva Link crossbow training på Wii i det lengste, men spelte endeleg m Helene og KK i dag. Moro! :D (eg vann samanlagt)

Etter frukost i dag spelte me meir :D

Ute regna det. Me sit på ein sjokoladekafé på grünerløkka no. :)

Etter det gjekk me til mathallen på Vulkan og kjøpte ost til mamma og pappa. På veg ditbort tok eg bilete av ein annan innsjø i vegbanen til Oslo. Dette er ned bakken frå Alexander Kiellands plass.

Tok litt video óg. Då gjekk diverre batteriet.

Fekk med oss ein vaffel på sundagsmarknaden på Blå før me drog heimatt. Det hadde vore få folk ute grunna det fæle vêret.

Pannekaker, filmregissør og flipperspel

Førre veke bada eg etter lunsjen på jobb, hadde ein filmregissør frå Romania på overnatting, inviterte ein ire på middag, hjalp Tone å flytta og spelte flipperspel på Bitraf.

Ionut

Det dumpa inn ein epost frå BeWelcome ein laurdags kveld. Ein filmregissør frå Romania var på ein filmfestival i Tromsø, men skulle vera to dagar i Oslo. Eg inviterte han heim til meg sidan Helene var vekk og eg godt kunne trengja litt selskap på kveldene.

Me var oppe til seint på kveld og prata båe dagane. Han var overraska over at eg var ein sopass relevant vert, sidan han trudde eg berre dreiv med IT. Lite visste han om mitt faderlege opphav og ymse filmprosjekt eg har fått vera med derifrå.

Eg likte Ionut utruleg godt og må vel truleg få vitja han når eg dreg til Romania ein gong. Elles fekk eg kjempelyst til å laga meir video/film att etter eg prata med han. So fær me sjå om det vert noko då, skortar jo litt på utstyret og ikkje minst vilja til å bruka ufri programvare…

Bading

Lachlan med Opera i bakgrunnen, eg med akerselva i bakgrunnen. Fått meg ein liten kakaovom, ja.

Eg har lengje sett ut på Nydalsvatnet frå kontorplassen min og fått lyst til å ta meg ein dukkert. Plutseleg kom enno ein soldag klemt mellom regnversdagane og eg var uti. Lachlan vart med slik at eg ikkje var åleine. :)

Middag

Ionut var forsovidt fyrste vitjinga eg har hatt i nye bustaden til meg og Helene, men gsnedders var andre. Ein utruleg koseleg fyr som kan hinsides mykje om absolutt alt. Eg var ganske ubesluttsom, so gsnedders fiksa like godt ein god kinesisk middag til oss. Eg reknar med å laga det same i lange tider frametter, enkle, billege, gode greier.

Fredagsøl

Opera har slik fredagsøl. Eg har ikkje gått i det siste. Etter kl. 17 på fredagar so fær eg alltid gjort so sjukt masse, kjem inn i ein skikkeleg god arbeidsstim, og plutseleg er klokka 21 og eg er heilt åleine att. Vel, min taskteamkamerat João held ofte ut like lengje.

Denne gongen kom derimot gsnedders og henta meg, so då la eg ned det sers produktive arbeidet mitt likevel. Han skulle jo heim i helga. Me stakk ned på Alexander Kiellands plass og drog på Kabash eller kva det namnet no var. God hummus.

Eg og Lachlan og Swetank fann ut at me skulle hoppa i strikk dagen etter. Heilt til me fann ut det var på Rjukan, so me må nok utsetja det ei helg eller to.

Flipper

Ikkje delfinen, men nesten like bra; me har fått oss flipperspel på Bitraf. Det er eigentleg Teknisk Museum sitt, dei skal laga eit spel for å læra folk om fotosyntese. Flipperspelet er på Bitraf no fordi den einaste flipperspelreperatøren i Noreg likte hackerspacet vårt so godt at han like godt kunne fiksa ting der. Veldig kult for oss som får flipperspel til avveksling frå alt det andre me gjer.

Flytting

Tone var ein absolutt engel og kom med bil slik me fekk kjøpt båe eit digert skåp og ein sofa frå Finn (netsida, ikkje personen; personen var ei ho, og ho var svensk). Når folk hjelper til med flytting so tener dei flyttekredittar, so det var sjølvsagt at eg skulle hjelpa til motsett veg. Dessutan so er det eigentleg ganske moro å flytta, spesielt når eg ikkje er den som må gjera det.

Diverre vart det total fiasko for min del. Eg spelte flipperspel på Bitraf til langt på natt og stod opp lovleg seint dagen derpå. Starta å vaska buret til Skorpus (koserotta vår) og lagde meg frukost medan eg høyrde på radio. Lite hugsa eg om avtalar lagt tidlegare i veka.

Eg kom to timar for seint. Som var superflaut. Heldigvis fekk eg hengd opp to bilete i minsto. I tillegg til at eg stod og såg på at Eva bygde hyller medan eg lata som om eg var nyttig på nokon som helst måte. Jaja. Koseleg var det no. Tone kjøpte tilogmed pizza til oss.

Pannekaker!

Lachlan og kjærasten (Irina) hadde invitert til pannekakebrønsj. Det var 15. Eg synast eg var litt seint ute, men bysykla kjapt opp.

Eg var fyrste person som kom, 15.05. Det tok god tid før nummer to og tri kom. Alle var par, og eg var jo eigentleg invitert i par eg òg. Heldigvis klarte eg fort å gløyma det, sjølv om me til slutt var 4 par og ein meg.

Lachlan laga forresten slike proffe pannekaker på ei stor takke og med alt utstyret dei som lagar pannekakar heile dagen har. Eg åt fyrst ost og tomat, so åt eg nutella, banan og jordber.

Ein av dei på brønsjen flyg med slik paraglider. Dagen før hadde han flydd 45 minutt. Det er eit kurs ein gong i året i Hemsedal. Det kostar 9000 og det skal eg gjera. Etter eg er kvitt lånet iallfall. :(

Parprogrammering

Eg parprogrammerte m.a. innmeldingssystem for Bitraf saman med mortehu. Dvs. mortehu programmerte og eg såg for det meste på, som eg sa på identi.ca.

Såg òg Expendables. Skikkeleg dårleg film. erikberg og mortehu gjekk før meg, men eg var kjapt etter 23.45 eller noko. Eg såg at eg hadde berre lukka to av fire vindauge. Kom meg ikkje innatt, ingen batteri på mobilen (brukar mobilen til å opna ytterdøri).

Spurte ein tilfeldig fyr som budde i nabolaget om å låna mobilen honoms. Eg brukte den til å opna ytterdøri, springa inn og lukka vindaugi. Det kjentest bra. Fyren vart imponert over systemet vårt for døropning. Det er eg òg forsovidt.

So var veka slutt

Elles sat eg på do i laupet av veka og skræmde vítet av meg sjølv då eg trudde ein dverg stod og såg på meg frå gangen. Eg tenkte å skriva om det på identi.ca men spørst kva du skal utsetja folk for. Her på bloggen kjem no folk i minsto friviljug…

No er det tysdag. Måndag såg eg film, i dag jobba eg berre, og oppdaterte bloggen på fyrste gong på alt for lengje. I morgon kjem Helene attende. Gler meg til det.

Attende i Oslo

Hadde ein flott ferie heime i Stavanger, men no er eg heime att i Oslo. Jadå, me er mange med fleire heimar. Eg var litt redd for å gerta ståande ute og frysa i dag, men det gjekk seg til. No er eg klar for å sova i ein litt for stille bustad.

Det er ikkie so moro å dra frå familien i Stavanger der det alltid er folk tilstades. Det treng ikkje skje stort, men det er ei god kjensle berre å vita at Falke er på rommet sitt og speler eller at Kitty Karina sit og småpratar på Facebook og kannhenda kjem nedom. Her i Oslo er det ingen når Helene er på Voss i höve masterarbeid eller -öving.

Difor var eg alt for lengie på PING i dag. Eg hadde det moro og ville ikkje friviljug gå heim og vera åleine att etter nesten ein månad pause frå det. Det eg ikkje tenkte nöye nok etter på, var at eg har glöymd korthaldaren min i Stavanger…

Klokka vart vel over 0100 för alarmen i bygget kasta oss ut frå PING, og då stod eg att utan noko kort til döra her på Vestgrensa studentby. Eg venta ein 20 minutt til klokka var over 0130 og lurte meir og meir på om eg måtte tenkja på noko lurt.

Heldigvis trong eg ikkje vera so lur; eg gjekk ein runde rundt huset og såg vindauga under vår bustad framleis hadde ljos i seg. Eg kjenner jo mitt bustadsnummer, so då var det berre å trekkja 100 frå det og voilà: nokon å ringja på til.

Eg tykkjer ikkje det er kjempemoro å forstyrra folk slik, men eg ville ikkje stå ute i natt heller. So ein stemme i ringjeboksen slapp meg til slutt inn.

semesteret er ikkje starta enno, so bygget her ikkje so fullt som den pleier. Godt eg kom meg inn likevel.

I morgon vert det litt verre iom. at eg no har brukt opp alle kontantane mine, men den tid den sorg :)

Sundagstur nær Sola Flyplass

So var det ein sundag (og de kjenner mitt sundagshat). Eg tok bilen og køyrde berre på måfå. Eg stogga på Stavanger lufthamn Sola.

Eg tok litt bilete og litt video. So skulle eg berre kjapt setja han saman. PiTiVi var utruleg vrang og det tok meg kjempelang tid. Eg klarte ikkje sjå kva eg klypte ein gong, av di han viste eitt bilete annankvar sekund… Skuffande. Jaja, det vart noko av det likevel. Og dagen var ganske OK.

Det er totalt utan meining, langt, og noko feil med videoen i Firefox 4 iallfall. Jaja, eg brukte so mykje tid på det at eg nesten berre må leggja det ut :( :P

Laurdagen fyrr var eg på allslags kaféar med mamma og pappa, og vart påspandert ein heil haug dyre ting eg aldri hadde kjøpt på kafé sjølv. Traff Camilla RL på Sting òg (veninne frå barneskulen). Og so gjekk eg på Rogaland Teater og såg «Haugtussa» med Helene Stenhaug og ei veninne av ho.

Endå ein uting med Bergen

Eg køyrde heim ein fyr i Stavanger for ikkje so alt for lengje sidan, og me kom innpå Bergen, der han hadde budd fyrr.

«Eg tykkjer det regner like mykje i Bergen som i Stavanger eg», seier eg.
«Ah, ja, i regndagar, ja, men i mengde so er det dobbelt so mykje».

Og det er sant. Kor sant det er, hev eg merka no i det siste. HEKKAN kor ekstremt det regner her.

I dag snødde det. Eller, so mykje me kann kalla snø for snjo her. Slaps er vel meir korrekt, nett som i Stavanger, men her kjem problemet;

Dobbel mengd regn i Bergen? Det tyder jo sørenmeg dobbelt mengd med slaps i Bergen òg! Det var eg uheldig å kjenna i dag…

Stille fredagskveld i heimen…

Fekk lyst til å laga ein video att, men visste ikkje heilt med kva. Då vert det slik :P

Eg hev, heile denne veka, ikkje fengje gjort noko stort anna enn å bruka heilt ekstremt mykje tid på å setja up tenaren til Norsk Målungdom (fosse). So då vert fort ting ståande att på bordet. Dessutan vert eg rastlaus etter eit par dagar i sofaen framfor pcen.

Føler snart dette vert ein ekte blogg-blogg her no. Neste vert vel «dagens outfit»…?

Fuglar rundt meg i parken

Eg sat der og såg på ei skjæra og ein ravn som prata mykje, jakta litt på kvarandre og fann seg mat. Flytta seg hit og dit. Diverre kom eg ikkje på å filma det fyrr dei hadde flyge vekk – men eg tok litt video frå der eg sat lell.

For å kunna bruka som testprosjekt for PiTiVi og ripple-edit-patchen min.

Eg segjer noko totalt utydeleg i byrjingi der, ikkje bry dykk um det :] Videoen er 11MB, som er litt vel mykje.

Dette tok meg rundt 25 minutt med arbeid, som er litt for lang tid, men TTT. Dessutan

Vassgraut til morgonseglas

Eg stod upp litt tidlegare i dag for å vera med på ein liten segltur ut i Bergensfjorden. No må eg faktisk skunda meg. Same kva, den vanlege havregrauten min kunne eg ikkje laga, iom. at havren hadde vore ganske enkkel. Diverre. Skal ikkje segja meir um det.

So tenkte eg attende, mamma viste meg nett noko eg aldri hadde visst gjekk an; å laga graut på MJØL. Det er visstnok ekstremt vanleg òg. Alle gjer det. Vel, alle gjorde det, i gamle dagar.

Då laga dei vassgraut for tenestefolket (og folk flest), medan dei med pengar til salt i grauten (vel, dei fleste hadde det) brukte mjølk.

Fattig som eg er gjekk eg for vassgraut.

Det var ganske enkelt;

  • Vatn
  • Mjøl
  • So litt meir vatn av di eg tok for mykje mjøl

Og so kok-rør-kok-rør-kok. Og so ferdig.

Og det er kjempegodt! :D

Men no må eg skunda meg

oppdatert frå brygga: Bah, 10 minutt for sein grunna havrefadesen.

Tvo påskedagar; frå itrande hat til noko anna

I dag er det ein slik utruleg irriterande helligdag. Det var det forsåvidt i går og heile denne vìka óg. Det er ikkje anna enn dørgande keisam.

Sundagshat(t)

Folk som kjenner bloggen min veit kor mykje eg hatar sundagar, vel, helligdagar er jo trass alt berre ein sundagsorgie på rad og rekkje. Verst vil eg no segja denne irriterande påska er. Eg kann ikkje hugsa ei tid det hender mindre interesante tig enn då. Alt står stille, ingen gjer noko, ingenting skjer og alle eg kjenner reiser vekk. Kann det verta verre?

I går vart tilogmed kontoret til SmiB stengd, so eg fær ikkje sitja på maskina å gjera fornuftige ting helder. Eventuelt; eg fær ikkje leika arbeidsnarkoman.

Påska er ei tid for å uppdaga at du likevel kunne vera daud. Når eg tenkjer meg um, so er førre setning mykje meir enn retorikk; heile denne jesussoga dei hev lagt midt i påska er jo um å døy. Forresten er det ingen spor til noko innhald som forklarar hatte-tvitydigheiten i mellomtittelen her (sundagshat(t)), det kjem helder ikkje.

Jaja. Slik gjeng no dagan».

Forsøk på kontakt

Same kva, eg prøvde uppnå litt personleg kontakt i går, men eg feila hardt. Eg drog på ei couchsurfer-samling, men eg kjende jo ingen av dei. Eg gav upp då eg hadde spurt 3-4 grupper um dei var «frå couchsurfing». Eigentleg fann eg dei til slutt trur eg, stod og hang litt etter eg hadde gjeve upp, og høyrde ei av gruppene skifta litt mistenkjeleg mellom norsk og engelsk. Dessutan prata dei stundom um reise, og det er jo heile poenget med couchsurfing, reis rundt i verda og treff lokale folk ved å bu på sofaen deira. Same kva, på det punktet hadde eg vorte so demoralisert av å spyrja folk at eg bere gjekk meg ein lutrygga ur gjennom byen.

Teknikken neittar hjelpa

Vel heime fekk eg lyst til å spela Ninendo Wii, me hadde ingen skjerm å spela på. Då kom eg på at de stod ein TV nede i kjellaren, so eg henta den.

Han fungerte ikkje – eg hadde ikkje fjernkontrollen og det var totalt umogleg å byta til AV-kanalane med knappane på skjermen. Kjipe DMtech-TV! Billegdrit.

Eg lærte meg korleis TV-ar «autosensar» noko nytt frå SCART-kontakten. Du treng 12V inn på pin 8 og jord inn på pin 21. Eg lagde ein fæl overgang frå laptopladaren min inn i SCART-inngagen på TV-en. Minus i 8 og pluss i 21 og motsett. Men TV-en byta ikkje. Anten gjorde eg det feil, elder so gjekk det ikkje.

Hadde berre Wii-en min hatt SCART-utgang so hadde alt vore enklare, sikkert. Eventuelt so er berre TV-en so billeg og elendig at han aldri implementerte den delen av spesifikasjonen.

So eg gav upp. Og no må eg sjølvsagt dra det tunge dråget ned att i kjellaren. URK!

Etter det prata eg litt med Helen i telefonen og so surfa eg på couchsurfing-sida og skaffa meg ein sofa å sova på i Utrecht i Nederland. til Linux Audio Conference 1.-4. mai. Ikkje heilt sikker på um eg klarar koma meg til Lumiera-møtet der enno.

Neste dag, ingenting inne

So la eg meg og sov alt for lengje utpå dagen. Kannhenda like greitt sidan det skjer endå mindre i dag skjærtorsdag, trass i at det er 1. april som plar vera ein kjekk dag. Jaja. Etter eg stod upp 12 so gjorde eg stort sett ingentig til eg slo på pce og svarte på epost.

So gjorde eg ingenting.

Etter det brukte eg resten av syltetyet på ei skjeva kl. 13. Etter det heldt eg fram med ingenting.

Kl. 14 såg eg innum kvitre og fann aprilspøken til BA via Simon (boba):

boba: Kjip spøk: http://www.ba.no/nyheter/article5050705.ece *sint* (men veldig glad viss dei gjer som ThinkGeek, og faktisk gjennomfører det!) http://kvitre.no/notice/64758

Eg skreiv eit leserinnlegg som for fyrste gong i dag var noko meir enn ingenting.

Eg sende innlegget til strategiske personar i målrørsla for attendemelding og sette meg ned til det som ville verta ein time ingenting. Til slutt vart eg leid av å stirra innboksen min daud etter svar, og forfatta ein epost til BA.

Nett då fekk eg eit svar frå Eva der ho hadde skrive um heile teksten min. Resultatet var fantastisk. Ho hadde teke poengi mine og gjort dei lett forståelege. Dessutan gjorde ho teksten mykje meir lettlesen. Eg sende so inn den endra teksten.

Kort tid etter fann eg meg leid av å gjera ingenting inne, so eg stakk ut.

Ingenting ute

Eg spaserte rundt i regnet og heldt vel eigentleg fram med ingenting. Tok bilete av fotballtilhengjarar frå Osterøy som gjekk til ein pub med ski. So starta eg gå upp fløyen.

Eg tok meg ein pause i ei fin lysning. Sat der og tenkte. So tok eg fram notatboki mi og starta skriva dette innlegget (eg er komen til topps no).

Notid

Vel. Ingenting i notid er unormalt keisamt, so eg stoggar skriva no.

Det er gått ein halvtime sidan sist setning. Det er tåka til ganske kraftig no. Eg hev berre stått stille og sett på byen og folk. No går eg bortetter på andre sida av Fløyen. Kvar dag når eg vaknar ser eg nemleg bort på det fjellet. Eg hev lyst til å gå og stå der litt.

Mange timar seinare

Ahh! A-ah! På veg ned! Anar ikkje kor mange timar det er gått, men sikkert ein heil del. Eg gjeng nedeter ei fantastisk løype som Helene aldri hev vist meg. Ho hev berre vist meg standardløypa der det er flüst med barnevogner og krampeaktig kule folk flashy joggedressar og den nyaste iPed stikkande ut øyro. Fast bestemt på å sjå rett ned i bakken, um du so mykje som ymtar frampå eit helsingssmil.

«Eg jogger og høyrer på SUPERBRA musikk og er råkul og kann difor ikkje helsa på folk fordi eg er so ‹inni› musikken og eg joggar. Og nemnde eg forresten at eg er råkul og at eg synast retro joggedressar i stygge fargar er DØNN TØFT og at eg hev nyaste iPed stikkande ut øyro som moderne øyrehår!?»

Eg kann ikkje for sikkert segja det er det dei tenkjer, men det eg veit er at dei gjeng glypp av ein helvetes (ja! banneordbra!) flott tur.

For eg fann ein ekte sti nedyver fløyen og lat meg få segja med ein gong; han er framifrå! Diverre snor han seg ikkje heilt ned, men likevel vert turen rundt rekna 860 gongar betre den vegen. Han er bratt. Bratt og glatt og sers moro.

Det er kulare å gå forsiktig ned, taka eit par sjangsar og kjenna du vert utfordra, enn å berre gå rett fram på katastrofekeisame vegar som berre gjev deg ein heil masse tid til å tenkja på ingenting. Moralen er jo at ingenting ikkje er bra for deg.

Same kva; denne vegen er bra for deg. Med solnedgagen i andletet og heile Bergen nedanfor deg må du passa på å ikkje trø utanfor eit stup. Perfekt!

Halvvegs rasta eg ved ein sers aktiv bekk og drakk det mest fantastiske vatnet eg nokon gong hev smaka (vatn frå fjellbekkar plar smaka slik). Litt fyrr det fann eg eit stup med noko klatreutstyr og ein sige nedetter. Eg klatra ikkje ned – eg trur tanken er at du skal festa ein taug i deg som tryggleik fyrr du brukar stigen.

Interessant nok byrja lukka mi å snu seg allereide fyrr denne nedturen. Kva gjorde eg i dei «mange timane» som eg so glatt hoppa yver?

Ja, no kann du lura. Neinei. Du hev vel allereide lese yverskriften under her og hev ein viss idè… So like greitt å starta:

Påsketur med skattejakt på Fløyen

På veg til «andre sida av Fløyen» (som jo var målet mitt nett då) fann eg eit søkkvått papir liggjande på bakken. Eg let jo som kjend aldri noko som hev ligge på bakken få liggja i fred so eg tok det upp. Det var påskeneter med tittelen «Påsketur med skattejakt på Fl…», ja, du veit allereide ;-)

Hey! Noko for meg! Vel. Utanum at det var veldig tilpassa barnefamilier. Båe vaksenspursmål og barnespursmål. Eg fekk vel prøva meg på båe tvo. Det var ein del vegvisningar og hint, det stod òg at du måtte gå rett veg, men eg visste ikkje kvar eg var, so eg byrja berre gå.

Etter litt kom eg til eit vatn og kjende meg att på kartet. Eg hadde kome til slutten av løypa.

«Jaja,» tenkte eg, «fær vel berre starta frå her eg då!». Det var heller ulurt, ville det visa seg. Grunna dette brukte eg nemleg ekstremt mykje tid på å finna alle postane. Men det var jo eigentleg ikkje dumt for då fekk ein heil del tid då eg kannhenda i staden hadde tenkt på ingenting, og det er jo iallfall ikkje moro. No gav eg faktisk litt intrykk av at det ikkje var moro å febrilsk leita etter postane i lang-lang tid, men det var det jo. Eg kjende meg på uppdrag (trakk litt ned at det stundom kom 5-åringar forbi som var ferdige med naturstien trass i at dei starta lengje etter eg gjorde) og synast det var kjekt å verta litt kjend med området uppe på Fløyen.

Eg gjekk altso ein heil del feil. Ved å gå rett veg og fylga innstruksane kunne du nok let gjera heile naturstien på eit kvarter. Eg veit ikkje heilt kor lang tid eg brukte, men det nærma seg nok tvo timar.

Arket mitt falt frå kvarandre og vart totalt ubrukeleg i felten, dessutan hadde eg store problemer med vaksenuppgåva på post 2. «Visjon» på ti ord. Eg hadde ikkje peiling.

Nede att, levering av naturstipåskenøttuppgåva

Me skulle levera løysingi i billettluka nede ved fløibanen, so eg tok den øydelagde papirbiten med ned og sa eg trong ein ny å skriva yver på. Brukte ein del tid for eg hadde ikkje funne svar til oppgåve tvo. Eg skreiv no «engasjement» som ikkje er 10 bokstavar men det gav det gode løysingsordet MELKE, som faktisk er eit ord (verb infinitiv).

«Eg hadde litt problem,» sa eg.
«Du fær no sjokolade same kva,» smilte jenta i billettluka.

Rett oppfor MARBLE hadde eg skrive POIROT som eit alternativ.
«Det er det fyrste du hev skrive her som er korrekt.»
«Poirot?» Litt idiotisk spursmål frå mi side eigentleg.
«Ja,» sa ho og såg på resten av svari mine.

Hmm. PELKE.

«Men PELKE er ikkje eit ord,» stadfesta eg, «eg sleit hardt på oppgåve tvo».
«Hehe, ja, dei var ikkje godt upplagte nokon av dei,» lo ho.
«Sant, eg meiner ‹Visjon›, kva faen!?»
«Mm, løysingi der er ‹åpenbaring›.» Ah, den typen «visjon». Eg tenkte ikkje svo bibelsk.

«Men PÅLKE er helder ikkje eit ord,» segjer eg, smart som eg er.
«Nei, nr. 3 er ‹fastelavn›. Det skal vera PÅSKE.»
«Ahh, sjølvsagt!» segjer eg, men det var tydelegvis ikkje so sjølvsagt når eg måtte finna utav det sjølv, «alle spursmåli er ganske relaterte til påske», fann eg endeleg ut.

«Vil du fiksa på det?».
«Haha,» ler eg og tenkjer kann eg det? «Javel,» eg segjer jo ikkje nei til å kunna vinna noko eg.

Eg skriv inn det forskjellege, men stoggar på fastelavn:
«Men ‹fastelavn› passar ikkje inn,» frå fyrr står VALENTINE.
«Det skrivast visst LA-V-N.»
«Åja. Heh. Takk,» segjer eg litt forlegent iom. at eg hadde ganske mykje feil på denne greia.

Eg leverte arket inn med feili retta med ein blå penn uppå den svarte og fekk ein kvikklunsj (som var yverraskingi alle saman vart lova etter fullført tur). Noko eg ikkje hev sagt er at heile denne turen hev eg gomla kvikklunsj av di eg kaupte tvo på Narvesen i går og hadde dei i lomma. So eg var ikkje serleg svolten på meir…

Heim og frametter

Vel heime gjorde (gjer, eigentleg) eg tri ting:

  1. Kaupte billett til Stavanger i morgon
  2. Lagde mat (rjomegraut)
  3. Skreiv (skriv) inn innlegget frå papir til netsida mi

Eg må vel òg få lagt inn eit par bilete for å lokka folk til å iallfall scrolla gjennom heile greia. Skal ikkje vera enkelt.

Sluttord

So trass i at heile dagen fekk ein uventa positv vri på slutten her, so hev eg altso funne ut at eg skal ditcha heile Bergen resten av påska; eg dreg ned til Espen sin påskesamling på Fjøløy.