Sundagshat(t)

Folk som kjenner bloggen min veit kor mykje eg hatar sundagar, vel, helligdagar er jo trass alt berre ein sundagsorgie på rad og rekkje. Verst vil eg no segja denne irriterande påska er. Eg kann ikkje hugsa ei tid det hender mindre interesante tig enn då. Alt står stille, ingen gjer noko, ingenting skjer og alle eg kjenner reiser vekk. Kann det verta verre?

I går vart tilogmed kontoret til SmiB stengd, so eg fær ikkje sitja på maskina å gjera fornuftige ting helder. Eventuelt; eg fær ikkje leika arbeidsnarkoman.

Påska er ei tid for å uppdaga at du likevel kunne vera daud. Når eg tenkjer meg um, so er førre setning mykje meir enn retorikk; heile denne jesussoga dei hev lagt midt i påska er jo um å døy. Forresten er det ingen spor til noko innhald som forklarar hatte-tvitydigheiten i mellomtittelen her (sundagshat(t)), det kjem helder ikkje.

Jaja. Slik gjeng no dagan’.

Forsøk på kontakt

Same kva, eg prøvde uppnå litt personleg kontakt i går, men eg feila hardt. Eg drog på ei couchsurfer-samling, men eg kjende jo ingen av dei. Eg gav upp då eg hadde spurt 3-4 grupper um dei var «frå couchsurfing». Eigentleg fann eg dei til slutt trur eg, stod og hang litt etter eg hadde gjeve upp, og høyrde ei av gruppene skifta litt mistenkjeleg mellom norsk og engelsk. Dessutan prata dei stundom um reise, og det er jo heile poenget med couchsurfing, reis rundt i verda og treff lokale folk ved å bu på sofaen deira. Same kva, på det punktet hadde eg vorte so demoralisert av å spyrja folk at eg bere gjekk meg ein lutrygga ur gjennom byen.

Teknikken neittar hjelpa

Vel heime fekk eg lyst til å spela Ninendo Wii, me hadde ingen skjerm å spela på. Då kom eg på at de stod ein TV nede i kjellaren, so eg henta den.

Han fungerte ikkje – eg hadde ikkje fjernkontrollen og det var totalt umogleg å byta til AV-kanalane med knappane på skjermen. Kjipe DMtech-TV! Billegdrit.

Eg lærte meg korleis TV-ar «autosensar» noko nytt frå SCART-kontakten. Du treng 12V inn på pin 8 og jord inn på pin 21. Eg lagde ein fæl overgang frå laptopladaren min inn i SCART-inngagen på TV-en. Minus i 8 og pluss i 21 og motsett. Men TV-en byta ikkje. Anten gjorde eg det feil, elder so gjekk det ikkje.

Hadde berre Wii-en min hatt SCART-utgang so hadde alt vore enklare, sikkert. Eventuelt so er berre TV-en so billeg og elendig at han aldri implementerte den delen av spesifikasjonen.

So eg gav upp. Og no må eg sjølvsagt dra det tunge dråget ned att i kjellaren. URK!

Etter det prata eg litt med Helen i telefonen og so surfa eg på couchsurfing-sida og skaffa meg ein sofa å sova på i Utrecht i Nederland. til Linux Audio Conference 1.-4. mai. Ikkje heilt sikker på um eg klarar koma meg til Lumiera-møtet der enno.

Neste dag, ingenting inne

So la eg meg og sov alt for lengje utpå dagen. Kannhenda like greitt sidan det skjer endå mindre i dag skjærtorsdag, trass i at det er 1. april som plar vera ein kjekk dag. Jaja. Etter eg stod upp 12 so gjorde eg stort sett ingentig til eg slo på pce og svarte på epost.

So gjorde eg ingenting.

Etter det brukte eg resten av syltetyet på ei skjeva kl. 13. Etter det heldt eg fram med ingenting.

Kl. 14 såg eg innum kvitre og fann aprilspøken til BA via Simon (boba):

boba: Kjip spøk: http://www.ba.no/nyheter/article5050705.ece *sint* (men veldig glad viss dei gjer som ThinkGeek, og faktisk gjennomfører det!) http://kvitre.no/notice/64758

Eg skreiv eit leserinnlegg som for fyrste gong i dag var noko meir enn ingenting.

Eg sende innlegget til strategiske personar i målrørsla for attendemelding og sette meg ned til det som ville verta ein time ingenting. Til slutt vart eg leid av å stirra innboksen min daud etter svar, og forfatta ein epost til BA.

Nett då fekk eg eit svar frå Eva der ho hadde skrive um heile teksten min. Resultatet var fantastisk. Ho hadde teke poengi mine og gjort dei lett forståelege. Dessutan gjorde ho teksten mykje meir lettlesen. Eg sende so inn den endra teksten.

Kort tid etter fann eg meg leid av å gjera ingenting inne, so eg stakk ut.

Ingenting ute

Eg spaserte rundt i regnet og heldt vel eigentleg fram med ingenting. Tok bilete av fotballtilhengjarar frå Osterøy som gjekk til ein pub med ski. So starta eg gå upp fløyen.

Eg tok meg ein pause i ei fin lysning. Sat der og tenkte. So tok eg fram notatboki mi og starta skriva dette innlegget (eg er komen til topps no).

Notid

Vel. Ingenting i notid er unormalt keisamt, so eg stoggar skriva no.

…

Det er gått ein halvtime sidan sist setning. Det er tåka til ganske kraftig no. Eg hev berre stått stille og sett på byen og folk. No går eg bortetter på andre sida av Fløyen. Kvar dag når eg vaknar ser eg nemleg bort på det fjellet. Eg hev lyst til å gå og stå der litt.

Mange timar seinare

Ahh! A-ah! På veg ned! Anar ikkje kor mange timar det er gått, men sikkert ein heil del. Eg gjeng nedeter ei fantastisk løype som Helene aldri hev vist meg. Ho hev berre vist meg standardløypa der det er flüst med barnevogner og krampeaktig kule folk flashy joggedressar og den nyaste iPed stikkande ut øyro. Fast bestemt på å sjå rett ned i bakken, um du so mykje som ymtar frampå eit helsingssmil.

«Eg jogger og høyrer på SUPERBRA musikk og er råkul og kann difor ikkje helsa på folk fordi eg er so ‹inni› musikken og eg joggar. Og nemnde eg forresten at eg er råkul og at eg synast retro joggedressar i stygge fargar er DØNN TØFT og at eg hev nyaste iPed stikkande ut øyro som moderne øyrehår!?»

Eg kann ikkje for sikkert segja det er det dei tenkjer, men det eg veit er at dei gjeng glypp av ein helvetes (ja! banneordbra!) flott tur.

For eg fann ein ekte sti nedyver fløyen og lat meg få segja med ein gong; han er framifrå! Diverre snor han seg ikkje heilt ned, men likevel vert turen rundt rekna 860 gongar betre den vegen. Han er bratt. Bratt og glatt og sers moro.

Det er kulare å gå forsiktig ned, taka eit par sjangsar og kjenna du vert utfordra, enn å berre gå rett fram på katastrofekeisame vegar som berre gjev deg ein heil masse tid til å tenkja på ingenting. Moralen er jo at ingenting ikkje er bra for deg.

Same kva; denne vegen er bra for deg. Med solnedgagen i andletet og heile Bergen nedanfor deg må du passa på å ikkje trø utanfor eit stup. Perfekt!

Halvvegs rasta eg ved ein sers aktiv bekk og drakk det mest fantastiske vatnet eg nokon gong hev smaka (vatn frå fjellbekkar plar smaka slik). Litt fyrr det fann eg eit stup med noko klatreutstyr og ein sige nedetter. Eg klatra ikkje ned – eg trur tanken er at du skal festa ein taug i deg som tryggleik fyrr du brukar stigen.

Interessant nok byrja lukka mi å snu seg allereide fyrr denne nedturen. Kva gjorde eg i dei «mange timane» som eg so glatt hoppa yver?

Ja, no kann du lura. Neinei. Du hev vel allereide lese yverskriften under her og hev ein viss idè… So like greitt å starta:

Påsketur med skattejakt på Fløyen

På veg til «andre sida av Fløyen» (som jo var målet mitt nett då) fann eg eit søkkvått papir liggjande på bakken. Eg let jo som kjend aldri noko som hev ligge på bakken få liggja i fred so eg tok det upp. Det var påskeneter med tittelen «Påsketur med skattejakt på Fl…», ja, du veit allereide ;-)

Hey! Noko for meg! Vel. Utanum at det var veldig tilpassa barnefamilier. Båe vaksenspursmål og barnespursmål. Eg fekk vel prøva meg på båe tvo. Det var ein del vegvisningar og hint, det stod òg at du måtte gå rett veg, men eg visste ikkje kvar eg var, so eg byrja berre gå.

Etter litt kom eg til eit vatn og kjende meg att på kartet. Eg hadde kome til slutten av løypa.

«Jaja,» tenkte eg, «fær vel berre starta frå her eg då!». Det var heller ulurt, ville det visa seg. Grunna dette brukte eg nemleg ekstremt mykje tid på å finna alle postane. Men det var jo eigentleg ikkje dumt for då fekk ein heil del tid då eg kannhenda i staden hadde tenkt på ingenting, og det er jo iallfall ikkje moro. No gav eg faktisk litt intrykk av at det ikkje var moro å febrilsk leita etter postane i lang-lang tid, men det var det jo. Eg kjende meg på uppdrag (trakk litt ned at det stundom kom 5-åringar forbi som var ferdige med naturstien trass i at dei starta lengje etter eg gjorde) og synast det var kjekt å verta litt kjend med området uppe på Fløyen.

Eg gjekk altso ein heil del feil. Ved å gå rett veg og fylga innstruksane kunne du nok let gjera heile naturstien på eit kvarter. Eg veit ikkje heilt kor lang tid eg brukte, men det nærma seg nok tvo timar.

Arket mitt falt frå kvarandre og vart totalt ubrukeleg i felten, dessutan hadde eg store problemer med vaksenuppgåva på post 2. «Visjon» på ti ord. Eg hadde ikkje peiling.

Nede att, levering av naturstipåskenøttuppgåva

Me skulle levera løysingi i billettluka nede ved fløibanen, so eg tok den øydelagde papirbiten med ned og sa eg trong ein ny å skriva yver på. Brukte ein del tid for eg hadde ikkje funne svar til oppgåve tvo. Eg skreiv no «engasjement» som ikkje er 10 bokstavar men det gav det gode løysingsordet MELKE, som faktisk er eit ord (verb infinitiv).

«Eg hadde litt problem,» sa eg.
«Du fær no sjokolade same kva,» smilte jenta i billettluka.

Rett oppfor MARBLE hadde eg skrive POIROT som eit alternativ.
«Det er det fyrste du hev skrive her som er korrekt.»
«Poirot?» Litt idiotisk spursmål frå mi side eigentleg.
«Ja,» sa ho og såg på resten av svari mine.

Hmm. PELKE.

«Men PELKE er ikkje eit ord,» stadfesta eg, «eg sleit hardt på oppgåve tvo».
«Hehe, ja, dei var ikkje godt upplagte nokon av dei,» lo ho.
«Sant, eg meiner ‹Visjon›, kva faen!?»
«Mm, løysingi der er ‹åpenbaring›.» Ah, den typen «visjon». Eg tenkte ikkje svo bibelsk.

«Men PÅLKE er helder ikkje eit ord,» segjer eg, smart som eg er.
«Nei, nr. 3 er ‹fastelavn›. Det skal vera PÅSKE.»
«Ahh, sjølvsagt!» segjer eg, men det var tydelegvis ikkje so sjølvsagt når eg måtte finna utav det sjølv, «alle spursmåli er ganske relaterte til påske», fann eg endeleg ut.

«Vil du fiksa på det?».
«Haha,» ler eg og tenkjer kann eg det? «Javel,» eg segjer jo ikkje nei til å kunna vinna noko eg.

Eg skriv inn det forskjellege, men stoggar på fastelavn:
«Men ‹fastelavn› passar ikkje inn,» frå fyrr står VALENTINE.
«Det skrivast visst LA-V-N.»
«Åja. Heh. Takk,» segjer eg litt forlegent iom. at eg hadde ganske mykje feil på denne greia.

Eg leverte arket inn med feili retta med ein blå penn uppå den svarte og fekk ein kvikklunsj (som var yverraskingi alle saman vart lova etter fullført tur). Noko eg ikkje hev sagt er at heile denne turen hev eg gomla kvikklunsj av di eg kaupte tvo på Narvesen i går og hadde dei i lomma. So eg var ikkje serleg svolten på meir…

Heim og frametter

Vel heime gjorde (gjer, eigentleg) eg tri ting:

1. Kaupte billett til Stavanger i morgon
2. Lagde mat (rjomegraut)
3. Skreiv (skriv) inn innlegget frå papir til netsida mi

Eg må vel òg få lagt inn eit par bilete for å lokka folk til å iallfall scrolla gjennom heile greia. Skal ikkje vera enkelt.

Sluttord

So trass i at heile dagen fekk ein uventa positv vri på slutten her, so hev eg altso funne ut at eg skal ditcha heile Bergen resten av påska; eg dreg ned til Espen sin påskesamling på Fjøløy.

Ingen!

For dei som lurer på kvar Helene er, so er ho heime på Voss og arbeider litt med skuleting.

So kom laurdagen, eg stod tidleg upp (som ofte skjer dersom du legg deg tidleg, det er rein kos!) og måtte venta lang tid fyrr butikken opna. Då han endeleg gjorde det, stakk ut for å kaupa litt mat. Der fann eg litt dårleg språk i BT som eg skreiv um i går.

Vel heime laga eg det same som eg sit og gomlar i meg i dag, på same måten. Ved sidan av Fjord, Eee-pcen min. Ei lita anekdote der;

Fjord, Eee-pcen med nytt OS

Eg hev irritert meg yver at eg hev hatt Ubuntu 8.10 på den maskini, altso ein Ubuntu frå 2008(!). Gamal og vond. Dessutan hev ho vore litt treig og hatt problem med å t.d. spela musikk utan å hakka.

So etter mykje om og men (eg prøvde installera nyaste Ubuntu eit par gongar) la eg inn Arch Linux¹ medan eg sat uppe på universitetet i Bergen. Arch krevde 600-700 MB med oppdateringar, som er ganske mykje for den vesle mobiltelefonen min². Eg gadd ikkje venta på det og prøvde helder få upp Universitetsnetet (eduroam). Sjølv um eg ikkje hev brukar i Bergen so kann eg bruka brukaren min i Oslo ved å skriva odinho@uio.no, ganske hendig.

Etter lang tid for å fiksa det fekk eg netet upp³. Og her er yverraskingi; eg fekk ikkje lengre 200KB/s, men heile 2MB/s då eg lasta ned! Det er ein tidobling! Berre med å byta operativsystem (vel, det er sikkert berre grunna ny og betre Linux-kjerne)! Ein annan ting var at maskina mi hadde mykje betre dekning til det trådlause aksesspunktet og at eg ikkje vart kasta ut kvart kvarter slik eg var i Ubuntu. I tillegg er maskini mykje snøggare no. Nei, det lønte seg stort å leggja inn gode gamle Arch Linux. <3

Attende til Kvarteret

So eg sat no der og hacka i veg på maskini medan eg åt maten min. Eg hev det med å berre sitja inne heile dagane dersom eg ikkje finn på noko og kjem meg ut. Eigentleg sat eg berre å venta på at Kvarteret skulle opna, det gjorde ikkje det fyrr 1500. No var klokka… 0900.

Eg hadde bra lyst til å sitja å arbeida med Universitas elder dei nye målungdomssidene (ligg mellombels her, dersom nokon vil sjå kor lite me er kome sidan sist) elder noko anna, problemet mitt er at eg ikkje klarar gjera skikkeleg arbeid på den vesle skjermen. Eg treng upp på Universitetet for å få ein stor skjerm kopla til. Men der krevjer dei UiB-kort, det hadde eg ikkje. Eg gjekk gjennom parken og vart tilbode «veldig bra speed!». Yverraska yver kor ekstremt mange dei er, desse rusmisbrukarane. Fleire enn eg nokon gong hev sett i Oslo.

Biblioteket var stengd. Eg sat der på fredag og las gjennom gamle nummer av Vestlandsfa’n, som var ei avis Studentmållaget i Bergen gav ut. Eg prøver finna ut av soga vår, ho er litt tåkete. Tenkte eg kunne halda fram med det på ein laurdag, hadde vore koseleg, men nei.

So eg gjekk utan mål og meining rundt i sentrum heilt til eg fann ein Deli de Luca med tilbod på bollar og sitjeplassar i andre etasje. Jaja. So eg sat der til Kvarteret opna.

Kvarteret-kafeen

Då klokka altso var 1500 hadde eg gjort ingenting veldig lengje. So stakk eg til Kvarteret-kaféen. Der gjorde eg òg fint lite. Eg såg på klokka og fann ut at det fyrste starta 1930. So eg heldt fram med å venta. Då det rundt 1900 kom ein heil del finkledde jentor som byrja pynta rundtomkring kjende eg meg fort lite velkomen so eg stakk.

Oi. Eg er på 815 ord allereide. FSCK, eg må tidskomprimera meir her.

Tivoli

Eg kom meg på «studentkultur i Bergen»-ordskiftet til Studentersamfunnet, som ikkje var so mykje ordskifte som det var koseleg mimring frå tvo av dei i Prodseg (dei hadde andsvar for utformingi av lokalet). Det var i «Tivoli»-lokalet.

Speilrommet

Eg måtte gå midt uti, av di eg skulle på crIMePRO med longform improvisasjon i same bygget, i «Speilrommet».

Eg tykte det var særs underhaldande, og lo godt av den 45 minutt lange totalt improviserte stykket. Eg hjalp til med å rydda etter stykket (eg skreiv under på ein «eg skal vera med å hjelpa Immaturus» då eg vart medlem, og det var dei som arragerte det), sers glad for å faktisk ha noko å taka meg til for fyrste gong i dag.

Storelogen

Etter det traff eg Audun Klyve Gulbrandsen og han skulle på Jazzkonsert i same hus, so eg vart med der. Det var i «storelogen». Eg prøvde kaupa ein Clausthaler (som eg òg hadde gjort tidlegare på dagen i kaféen), men det viste seg vandskeleg – det hadde dei aldri gjort fyrr og han fantest ikkje i datasystemet. So eg fekk no vatn i staden for, hrmf. Dessutan fær eg berre medlemsrabatt på «vanleg hansa», og eg er fint lite interessert i alkoholhaldig øl, so det syg for meg. I Oslo fær eg masse rabatt på alkoholfri øl, kostar faktisk ikkje meir enn 10 kr i baren(!).

Teglverket og Pianosalongen

Då me stod og prata etter konserten traff eg Ida (frå SmiB), saman med Julie, Live og Ane. Med dei var eg innum to rom til; Teglverket og Pianosalongen (viss det var korrekt namn). Då klokka var yver 00 stakk eg heim, på den tidi hadde det kome so grovt mange folk at eg ikkje gadd stå i kø berre for å gå i ein gang.

So eg stilte meg i køen for å gå ut (for det var det òg).

Moralen er, kom tidleg på Kvarteret, då er det få folk, men ikkje alt for tidleg for då er det ingen, pluss at då skjer det ikkje noko. So, ca 19-00 er vel ei god vitjingstid.

Og elles må eg verkeleg finna på noko å gjera dei dagane då det ikkje skjer noko. Laurdag og sundag, eg ser på dykk.

1. Arch Linux er ein herleg distro. Du oppdaterer aldri til ein ny versjon, av di han heile tidi uppdaterer pakkane for deg. Kjem ein ny Firefox ut? Den er der dagen etter. Ny Inkscape? Det same. På den måten er du alltid oppdatert på det nyaste. Problemet er at når kvar del av systemet heile tidi vert uppdatert so kann ting verta ustabilt av di det ikkje er testa. Det er ein låg nok pris for meg ;-)
2. i januar lasta eg ned 7.5GB med mobilen! Med 3G gjeng det kjapt (100-200KB/s), men eg fær berre EDGE på Universitetet – so det hadde teke LANG tid.
3. Frå installasjonen er Arch Linux heilt rein, BERRE det du absolutt treng, ingenting meir. Difor er det ingen grafiske måtar å kopla seg upp til slike avanserte brukarnamn/passord-baserte trådlause netverk. Faktisk er det ingen grafiske ting i det heile teke, du fær berre ein konsoll og det er alt. Brukte ein heil del tid på å finna dei korrekte innstililngane for å få trådlaust net…

Mogleg relaterte innlegg

• På veg til Bergen
• Til Bergen (og attende), og INF3190 ferdig
• Karaoke på nattoget til Bergen!

Heldigvis hadde eg sett av god tid (for eg hadde ærend å gjera), so denne gongen kom eg fram til kystbussen godt i tide.

Same kva, no sit eg på MS Stavangerfjord på den vesle Eee-pcen min (namnet hennar er faktisk Fjord :-) ) og tenkte eg for ein gong skuld skulle bruka kamera som sit i maskini.

Me ser jo fort at det absolutt ikkje er laga til å taka bilete med, men til videoprat o.l. Same kva, de ser jo at eg er i live.

No legg ho til land, eg må inn i bussen att (ikkje det, eg hev jo internett same kvar eg er i landet, men eg leser bok på mobilen der) :-)

1. Mamma, Pappa og Kitty Karina hadde same bensin-problem på nyttår.

Mogleg relaterte innlegg

• Prismedvitne tjuvar
• Det akademiske kvarter, Bergen
• Vis respekt, betal for heimturen din!

Irriterande nok gjekk kamerabatteriet ganske tidleg uppe på Knudaheio (som var ei hytta Arne og Hulda) bygde då Arne fann ut at Jæren ikkje var so feiande flott som han hugsa.

Eg forstår ikkje det, jæren er kjempeflott. Helene trudde Knudaheio var langt vekk frå barndomsheimen hans Arne Garborg. Slik var det ikkje, litt lengre inn på høgjæren men ikkje lengre enn ein 5 kilometer.

Parkeringsplassen til Knudaheio var totalt nedsnødd, so me parkerte i «all parkering forbudt»-snuplassen. Austsida av skilta var på nynorsk, medan vestsida var på bokmål.

Som sagt gjekk batteriet. Ganske irriterande iom. at soli gjekk ned og den gyldne timen starta der du fær dei beste bileti. Eg hadde nett fenge humøret yver meg, og då gjekk batteriet.

Fekk so vidt eit par bilete av Helene saman med ein stein som var hogd ut som Arne Garborg. Det vesle raude huset/hytta i bakgrunnen er hytta deira.

Same kva, det var ein flott koseleg tur :-)

Mogleg relaterte innlegg

• Ferdig med å lesa siste Harry Potter-bok; Deathly Hallows
• Ingen fred dei neste tvo dagane
• Misslukka filmdag på sørlandet

• Unni Elisabeth (mamma)
• Skjalg (pappa)
• Falke (veslebror)
• Kitty Karina (veslesyster)
• Siv (tante)
• Rita (kusine)
• Åsne (kusine)
• Gry (tante)
• Steinar (fetter)
• Merte (ven av familien)
• Odin (ja, det burde du vita)

Der bursdagar plar vera skuffande, elder i det minste ikkje ulik einkvar annan dag, yverraskar joli kvart år med å vera koseleg. I år var absolutt inga avvik. Eg fekk ikkje stort mange gåver og var godt nøgd med det. Dei eg fekk var òg av det nyttige og/elder koselege slaget.

Eg vil nemna tri ting eg sette spesielt god pris på:

• Heimehekla slips frå Janne-Kristin. Det er drittøft (gjekk med det heile kvelden sjølvsagt), det hev kosta noko (alle hev pengar, tid og litt omtanke finst mindre av) og det er originalt.

• Wii Sports Resort frå Helene. Eg ynskja meg dette men kom ikkje på det fyrr eit par dagar fyrr jol.. eg sa til Falke eg ynskja meg det, men han kaupte det ikkje av di Helene allereide hadde gjort det ein månad fyrr. Ho sa nemleg frå um det slik at andre ikkje skulle kaupa det. Hekkan for ei herleg jenta altso! ;)

• Skisokkar frå Siv. Dette er ikkje noko å kimsa av, utruleg gode med mjuk støtte der det gjer vondt frå skistøvlar, varme som få (ekte ull) og sist og langt frå minst; same kor stressande dagen er: ingen lukt same kva. Herlege greidor!

Og det var jolaftan… :)

Mogleg relaterte innlegg

• Heime i Stavanger
• Helene med ny frakk i Praha
• Eit musehakk mindre einsamt på Bjerke

Ylva er altso ei veninna av Kitty Karina, KK er veslesyster mi.

Eg ville ikkje bli med i starten, av di eg trudde eg måtte vera med i limoen, heldigvis var det ikkje slik, eg måtte køyra sjølv og då vart alt OK med ein gong.

Diverre var det ikkje plass til Ylva i Limoen (småjentor liker jo slikt ;) ), so me stakk på L45 elder L54 (heitte «Okkupanten» fyrr), den billege kommune-finansierte ungdomskaféen i Sandnes. Det er ein utruleg herleg plass der alt dei sel er kjempebilleg. Raude Kors hev ein lik plass i Oslo, men eg gløymde han heilt og gjekk der berre ein gong ( :-( ).

Eg hadde teke på meg dressen (ekte dress, ikkje jærbunaden min) for høvet, og hadde sjølvsagt ikkje flytta kortet mitt frå dei gamle buksene. So me vart då sitjande der utan å kaupa noko, og eg som hadde so godt lyst. Etter eg og Ylva hadde sitte og prata ei stund vart me spurd um me ville ha gløgg. Supre greidor! Gratis gløgg, men ikkje berre det; me fekk klementiner og eit fat med forskjelleg twist, kjeks og kaker. Eg hev no aldri lurt på kvifor den ungdomskaféen er plassen å vera :-)

Kitty Karina kom i Limousinen, eg tok bilete av ho, me gjekk inn, mingla, eg traff Robert Vawter (som eg og Kitty Karina hev truffe fyrr i 2005, då me var med i ein film for han (eg mista KK den dagen)). Helene Stenhaug skulle òg koma, men ho kom sjølvsagt alt for seint ;-)

Me såg filmen og hang på plassen i lengre tid. Fyrr me drog heim att, og eg tok ein kopp varm sjokolade på sjokoladepiken med min fetter Buster.

Mogleg relaterte innlegg

• Kitty Karina 8 år
• Eksamenslesning i herlege, fantastiske Kviteseid
• Kitty Karina hev OLPC XO-1 i huset!

No regnar det då, sjølvsagt…

Og no skal eg ut.

Mogleg relaterte innlegg

• Heime i Stavanger
• I Philadelphia
• Togbillett til Stavanger (eg flytter frå Oslo(!))

Ein bustad utan ei datamaskin er ein trist bustad¹. So eg drog med meg Fjell, maskina eg kaupte for konfirmasjonspengane. Denne maskini er i frå 2001. Altso skitgamal. Eg installerte nyaste Ubuntu på han, men han ville ikkje starta, for harddisken i denne maskini gjekk no til h*. So eg køyrer Ubuntu direkte frå ein CD no, gjeng ikkje særleg fort og eg mister alt når eg slår av maskini – men slik er no livet.

I dag sende eg jolegåve til Helene. Eg mangla 3 kr (kosta 160 å senda ein pakke til Voss!), men dei betalte mannen bak meg i køen. Ein time seinare fekk eg ein telefon um at eg hadde mista korthaldaren min på parkeringsplassen rett utfor. Ugh.

Det leid mot kveld, og eg vart ganske rastlaus av å ikkje ha prata/hengd med nokon, so eg jogga/gjekk til Scancheholen att. Det gjekk mykje snøggare enn eg hadde trudd. Google sa det ville taka meg rett yver ein time, men det tok ikkje meir enn 30-40 minutt.

Eg hev fengje tvo uppgåver av mamma og pappa; kaupa inn frukost og pynta til jol. Det siste er ganske fryktinngytande, men eg måtte no prøva på eit vis. Difor hadde eg med meg ein tom sekk upp, eg fann ymse joleting på loftet og stappa so mykje eg klarte ned i sekken. Eg må innrømma at det ikkje vart stort mykje.

Menmen, eg høyrer dei kjem med ein del spansk joledekorasjon, so det vert vel ei herleg hybridløysing då. So fær me sjå um eg klarar å få det upp på ein måte som ikkje ser superstygg ut. Eg kjenner sterk tvil.

1. vel, eg er ikkje so sikker. Langt i frå, eg kunne hatt godt av å koma meg vekk frå pcen, men iom. at eg er heilt åleina hev eg ikkje stort mykje anna å gjera på lell (her lurer eg òg meg sjølv, eg kunne gjort masse anna)

Mogleg relaterte innlegg

• Heime i Stavanger
• XO-1, One Laptop Per Child (OLPC)
• Sol (maskini mi) er defekt, snart ryk batteriet

Der fann eg eit kjøkkenhandkle^[3] men ikkje stort anna. Eg festa det rundt halsen som eit skjerf. Det hjelpte godt. Likevel var øyro verst. Eg grov litt til og fann eit sokkepar. Eg hev hatt paret der sidan eg reiste til Haugesund, men fekk aldri brukt dei^[4]. Ein sokk gjekk ikkje rundt hovudet, men viss eg knyta dei saman so gjekk det.

Vips so fekk eg eit panneband. Då var det plutseleg jysla herleg å sykla heim.

Notar

1. Merk, dersom du ikkje hev konto på underskog so virker det ganske dølt, men med ein gong du hev konto so er det ei heil ny verd på den sida der. Underskogpils er kvar fyrste fredag i månaden, og dette var min fyrste gong (trass i at eg hev vore medlem lengje).
2. Trass i at eg hev veldig lite og tynt med det, so hjelper det faktisk stort.
3. Eg tok det med til Helene for å selja is med Isrosa ein gong.
4. Jadå, dei var reine!

Mogleg relaterte innlegg

• «Innhaldsrikt» blogginnlegg um innedag med middag, vitjing og puslespel
• Helg i Kviteseid
• Jobbing med pappa på vitjing i Oslo

Som detaljlesande lesarar av sida mi hev funne ut (alle tvo), so sit eg mykje inne for dagane. I dag er det måndag, sist gong eg var skikkeleg ute (som ikkje var butikktur) var torsdag. Rett nok ikkje like gale som då eg var sjuk^[1], men no hev eg verkeleg ingen grunn til å ikkje gå ut. Anna enn at eg ikkje klarar dra meg upp av stolen.

Rett nok hev eg keia meg mykje dei siste dagane, men i dag var det annleis. Og nett difor hev eg tenkt å fylla bloggen min med endå meir ikkje-interessant informasjon som eg må lida meg gjennom når eg i ein alder av 39,5 fær midtlivskrise og finn ut at eg skal lesa alt det eg hev skrive til meg sjølv gjennom alle desse åri. Kannhenda like greitt å få vita at dagleglivet mitt eigentleg ikkje var noko særleg meir interessant den gong då som no (i 2027, altso).

So er det kannhenda ein annan grunn til at eg uppdaterer bloggen min nett i dag då. Kva kann det vera? Jo, det hev truleg tvo grunner;

1. Eg fekk nett høyra at eg hev vore flink å uppdatera netsida mi i det siste. Det manar jo sjølvsagt fram til meir. Kvantitet er ikkje det same som kvalitet. Noko dei kjølege i innspelsfelteti mine viser; mange av dei siste postane hev få til ingen innspel.

2. Eg fekk òg fylgjande innspel frå pappa for litt sidan:

   Odin… Det hadde vore kjekkt å få nokre oppdateringar så me veit korleis det går med deg. Her i Spania føler me oss langt vekke frå deg…

So hev eg no uppdatert trass i at det hev vore lite å segja (som viser att i totalt fråverande innspelsmengde).

Og det held fram, endå meir sjangerkorrekt enn sist:

Middag

I dag åt eg lauksuppa. Eva lagde. Ros til Eva.

Vitjing

Mariell og Jostein kom på vitjing. Kos. Me drog upp på loftet der eg aldri hev vore. Eg fann ein diger stabel med tingi mine der uppe, Helene hev bori^[2] alt upp. Ros til Mariell, Jostein og Helene.

Puslespel

Janne-Kristin hev kaupt puslespel og fann det for godt å setja eg og Eva i aktivitet. So me hev pusla heile kvelden. Ros til Janne-Kristin.

Frametter

Fylg med, og vert ein av dei fyrste til å vita kva eg et til middag i morgon!

Tenkjer det burde læra JK å uppmuntra meg til meir blogging.

Heh, nei, eg berre tuller. Simon nemnde nett middagsblogging^[3], og eg hev hatt lyst til å gjera det sidan den gong. ;-)

Notar

1. Eg skreiv aldri um då eg var sjuk, trass i at eg var 5-6 døgn inne (utan so mykje som ein butikktur!) og vart ganske gal av det.
2. Det var noko gale med dokpro-ordboki, so eg skreiv «hev bert». Fann ut av det ved å installera ordbanken lokalt på maskini, so «bori» er korrekt for «bera».
3. Middagsblogging er uinteressant blogging. Type «kva gjorde eg i dag», der «i dag» er ein … mindre spesiell dag

Mogleg relaterte innlegg

• Vitjing av Tim i Frankriket
• Jobbing med pappa på vitjing i Oslo
• Kom på vitjing til oss

Men so er det eigentleg mest av di eg no vil leggja meg men ha nok til å kunna leggja ut eit innlegg der eg kann segja det var veldig kjekt i dag òg.

Klassisk kveld! Veeeeldig bra. Festmiddag var koseleg, festen på Filmkraft-båten etterpå super. So var alt yver for i år…

Du treng som vanleg ein ganske ny netlesar type god (eg brukar Firefox 3.5) for å sjå videoen. :-)

Mogleg relaterte innlegg

• Tryggleiksforvirring på Fjord1-båtane
• Kva gjer eigentleg alle saman på sundagar?
• Månadens video: Videodagbok frå Amandus

Eg hev skrive nok av lange festinnlegg(Norsk besøk, Det var ein dag i går,Vill mandag (merk, dei er seriøst skitgamle og flaue, ikkje ta nynorsken der for god fisk), so eg skal halda det herleg kort. Til gjengjeld må eg få fortelja litt um dagane her på festivalen.

Diverre so kunne eg ikkje koma heile upphaldet som eg hadde fengje gratis upphald og festivalpass for. Eg var nemleg på FrOSCon (som eg gjerne vil skriva um dersom eg tek meg saman) med Helene. Her i Haugesund skulle eg møta ei anna Helene, Stenhaug, so hadde me vore tvo som ikkje kjende nokon men iallfall kvarandre. Diverre so tok eg eit ganske mykje seinare fly for å spara litt pengar og Helene Stenhaug var so heldig at ho måtte på ei filminnspeling i Stavanger.

Alle lenkjer til filmer er mine kortinntrykk frå filmen på kvitre.

Dag 1, måndag. So då kom eg til Haugesund heilt åleina. Og det var ganske treigt og keisamt fyrste dagen, eg fekk sett ein film. «Kaos i landsbyen», fransk animasjon. So la eg meg, utan å ha prata noko særleg med nokon. Minna meg litt um då eg var åleina i Danmark, berre då var det ingen rundt. So dette var verkeleg mykje betre, eg hadde det fint.

Dag 2, tysdag, såg eg masse film. Heile dagen. Moro.

• Un prophète
• 16 min ymse scener frå Avatar
• Fish Tank
• UP (Se opp)

Gjekk på premierefesten til UP, men det gjekk ikkje so bra som eg skreiv på kvitre:

No på premierefest elder noko for UP. Alkohol og kjøt, ingen plass for meg. Gamle menneskje. Står tragisk åleina. Patetisk. Eg stikk.

Eg vart invitert til etterfest på båten, men droppa det då eg kom ned i lugaren. Gadd ikkje stå og lura meg innpå samtalar og risikera å sjå ut som ein idiot. Dessutan var eg so svolten at eg ikkje gadd gjera noko meir enn å liggja.

Dag 3, onsdag, altso i dag, jobba eg mykje. Det gjorde eg òg dei tvo andre dagane, men ikkje like mykje. Eg skulle eigentleg sjå masse film, men vops der gløymde eg den fyrste, jaja, surfe-surfe, vops den andre, surfe-surfe, vops den tredje. Og plutseleg var den dagen vekk. Trudde eg. Ikkje. Eigentleg ikkje altso.

Eg stakk upp og såg ein til film (eg hadde nemleg sett ein tidleg etter frukost). So filmane eg såg var:

• Close to you
• Forførelsens kunst

Eg fekk meg ein falaffel (vis frå svolten dagen fyrr) og gjekk ned til båten. Då eg kom inn fekk eg høyra at eg fint vel måtte vera med på wrap-festen til Tomme Tønner. So eg gjorde det. Dei serverte redbull og vodka (elder kvafaen dei plar putta uppi), eg tok ein rein redbull utan noko utvatning. Smakte ikkje godt, men eg fær vel strekka meg litt for å vera «konform».

Det var stadig berre ein venegjeng utpå golvet, so eg kunne ikkje godt starta dansa og stå åleina. Viss det var tvo venegjengar so kunne folk godt tru eg høyrde til i ein av dei og då er det OK. Eit par minutt gjekk og so klarte eg ikkje halda meg lengre og byrja dansa.

Fem timar med dansing, iblanda ein del vatn, ein Clausthaler og ein koseleg telefon med Helene. So var det stopp. No var tingen å få folki vidare ned til Filmkraft-båten (det er hotellet, her eg hev lugaren min). Det gjekk bra. So fekk eg roa meg ned litt og prata med koselege folk som var genuint hyggelege å prata med.

Meen. Sovings, er ein dag i morgon òg, (ser på klokka), vel, kannhenda…

Eg kjenner eg gler meg til å flytta etter Helene til Bergen. Det er ein annan mentalitet på vestlandet enn på austlandet. Eg veit godt kva eg fyretrekk.

Mogleg relaterte innlegg

• Vann gratis opphald og inngang på Haugesund filmfestival 2009
• Heime i Stavanger
• Garborgheimen og Knudaheio på jæren

På onsdag og torsdag var det godt vêr og høgt trykk, utanum eit kraftig regnskyll midt på dagen. Det satte litt stogg på sal resten av dagen. Likevel ikkje so labert som no…

Eg hev ete mykje is då. Isrosa er verkeleg den beste isen i verdi, men no er eg kald. Veit ikkje um eg gidd hengja att for å sjå Karin Park og Røyksopp eingong. Hmm.

Forresten fyrste innlegg frå telefonen.

Uppdatert

Eg gjekk ikkje. Eg byrja prata med Øystein, selde litt is og hoppa på Karin Park-konsert. Eg tykte ikkje musikken var spesielt bra, men det var kjekt å hengja litt på konsert.

Folk byrja samla tomme ølplastikkglas i hetta til ein fyr framfyre meg utan at han visste det. Var ganske kult. Til slutt vår det glas til ein 10 kr der, og då ein litan unge kom forbi leverte kameraten dei til guten. Då hadde me ledd av fyren med ølglasi i hetta ganske lengje

Til slutt var det Röyksopp-konserten. Eg gjekk burt med Kristian fyrst, me stod langt bak og det var ikkje so mykje stemning å henta der bak. Var sjølvsagt totalt evig med folk på konserten. Etter litt gjekk me attende. Eg samla litt flaskar og tente totalt 18 kr. Dei donerte eg ikkje til NU (som dei spurde um eg ville), men tok sjølv. Tenkjer dei er i betre hender der Hohoh.

Eg gjekk attende att med Birgitta, me lurte oss mykje nærare. Det kosta å gå gjennom ein heil haug sørpa.

Der var det høgare ljod og større stemning. So eg kjende eg kunne dansa ganske mykje utan at det var teit. Er lov å gjera det når du står langt framme.

So, det vart ein bra kveld lell ;-) Dessutan fekk eg med meg litt is til heimen. Det vert nok stor stas når Helene kjem på måndag.

Mogleg relaterte innlegg

• Eit musehakk mindre einsamt på Bjerke
• I Philadelphia
• Utan treningskort, nykelkort, mobil og pengar

Eg skulle laga ein effektiv video-lagringsmaskin til pappa, slik at han kunne taka inn den digre mengda med video som me hev. Han vil taka vare på det og redigera det ned. Familievideo og anna. Eit godt prosjekt. Rita og nokre veninner ville redigera videoen dei hadde teke på turen sin rundt verdi, so eg kunne halda på med det medan eg hjalp dei so smått med å redigera på Mac-en til Randaberg VGS.

Videomac, Final Cut Pro og øydelagde harddiskar

Ei lang historia kort: dei tapre jentone nytta ein heil dag som viste seg å berre verta til inga nytte. Den eksterne harddisken (Lacie, skikkelege drittdiskar) viste seg å vera heilt øydelagd. Eg kom ikkje på det fyrr. So dei nytta 8 timar på å taka inn ein og ein halv videokassett og ingen redigering. Veldig nedtur. So eg sa dei like godt burde prøva å gjera det ein annan plass. Eg fekk ikkje tid til å laga programmet for videoinnhenting til pappa.

DV og Linux

Då eg kom heim såg eg på det lille drittkamera pappa hadde skaffa for å bruka til å taka inn video; det fungerte ikkje på Mac-en i byen. Eg syntest jo det var veldig teit og ville feilsøkja med den berbare maskini mi heime (Sol). Det fungerte berre, heilt utan vidare. Eg vart sjølvsagt imponert. Hadde sers liten plass på disken, men eg tok inn eit par-få scenar og starta opp Cinelerra.

Eg hev vore veldig hard mot Cinelerra. Mitt videoredigeringsprogram er Final Cut Pro HD, og sjølv um det er veldig irriterande å måtta bruka Mac OS X berre for å redigera video; so synest eg ikkje programmi som er til Linux for ein grei penge er gode nok. Eg hadde eigentleg skuve frå meg heile Cinelerra ganske lengje. Sidan eg ikkje fekk gjort det eg ville ganske raskt, so kasta eg det. At det ofte hang då eg testa det ut gjorde det ikkje stort betre. Men eg tenkte, no som eg hev fengje inn DV-videoen på ein so enkel og god måte kann eg jo like godt prøva å redigera det!

Cinelerra

Men, wow! Eg vart so glad og yverraska, det fungerte jo sørenmeg! Eg kutta og stod på, det tok ikkje lang tid fyrr eg var ferdig med eit lite klipp. O, hallelujah, det vart noko. Ikkje eitt einaste kræsj. Litt seinare las eg manualen og fann tvo ting eg sakna. Cinelerra er framleis ikkje god nok til å erstatta Final Cut Pro for meg, langt i frå; men han er absolutt, absolutt god nok for private prosjekt. Eg kjem truleg til å gjera meir videoredigering på mi eiga maskin frametter, dette var so moro.

Bluetooth, blåtann

Maskini mi er so gamal at ho ikkje kom med blåtann. Dumt. Difor kann eg ingenting um blåtann. Dumt, teit. So eg kaupte ein blåtann-usb-sak av Espen. Ganske lurt.

So etter litt streving med Bluez fann eg ut at blåtann ikkje var stress i det heile teke. På same måte som folk tykkjer kommandolina i Linux er stress. Med ein gong du hev funne ut av det er det superlett. So no er blåtann superenkelt. Fungerer mykje på same måte som å setja upp netverk i Linux fann eg ut.

Wiimote + OpenGL

Men eg hev jo ingen blåtann-ting. Eller hev eg? Jo! Wiimotane mine! Etter litt hadde eg ein pc med mus styrt av Wiimoten. Tøft. Men ikkje tøft nok. Eg tenkte, hmm. Tenk å laga eit lite spel. Det hadde vore moro. Men eg kann jo ikkje OpenGL. Jaja, eg fær læra meg det. So då lærte eg meg OpenGL. Etter ein dag kunne eg flytta farga og malte figurar rundt i eit 3D-rom. Eg brukte cwiid-biblioteket for å bruka Wiimoten til «spelet» mitt, og etter ein del hacking fungerte det! Wey! Eg vart sers stolt. Hev vist det til mange. :] Eigentleg ingenting å vera stolt yver, men likevel – eg synest det er tøft.

Ubuntu 7.10 på ein MacBook

Gode kamerat Bror-Magnus var innom og ville hava Linux på MacBooken sin. Han ville prøva Linux til ljodarbeid, med realtime-kjerna og alt. Det tok ein god del tid å leggja inn; men det viste seg at det fungerte til slutt. Eg var so glad at me ikkje trong Bootcamp til å få det til å fungera (då måtte han jo ha betalt for den teite oppgraderingi til Leopard, doh). Måtte fiksa dei trådlause driverane sjølv, men elles fungerte alt ut av boksen (ikkje kamera, men det kann fiksast). Dessutan var ikkje alt sett opp korrekt, eit stort problem er jo at desse teite maskinene berre hev ein museknapp. Ganske teit. Men trur me fann ei enkel løysing på det til slutt (Ubuntu hadde visst innebygd stønad for slikt tull!).

Vonar Bror-Magnus klarar læra seg UbuntuStudio då. Me burde gått litt meir gjennom ting, men eg hadde ikkje tid.

Django, Cinelerra3

Eg hev nesten lese heile Django-boki. På natta. Det er ikkje bra, slem gut. Elles vil eg hjelpa til med Cinelerra3, problemet er at det er eit videoredigeringsprogram. Altso, noko veldig vanskeleg. Eg er langt frå ei rockestjerneprogrammerer, langt frå ein medels flink programmerer tilogmed, difor er det eit litt høgt mål. Men eg skal hjelpa til, og hev funne ut at eg kann (prøva å) hjelpa til på webgit, som må fungera skikkeleg fyrr utviklingi av Cin3 gjeng vidare.

Elles er eg no skikkeleg gira på å laga ein heil film der eg berre brukar fri programvare! :D

Mogleg relaterte innlegg

• Russedrakta
• Avspeling av NRK Nett-TV i nyaste Ubuntu (den enkle metoden)
• Lenovo ThinkPad utan Windows-skatt, plz?

Ho hadde plass rett bak meg på komfort, det passa jo ypparleg. Ho fortsette med å skriva på kortfilmen hennar, søknadsfristen for stønad i Filmkraft var nemleg i dag. Etter me hadde prata um filmen, gjekk ho til arbeid. Ho er lite tullete, ustrukturert og i-siste-liten som meg, so ho hadde ikkje gjort stort arbeid på søknaden fyrr denne dagen då fristen gjekk ut. Eg fekk ikkje gjort stort arbeid den korte tidi det tok fyrr me var i Sandnes heller. Vel inne i Stavanger gjekk eg heim.

So no er eg heime

Rebecca var litt sjuk, so eg kunne ikkje sjå ho, men det fær eg gjera i dag. Helene kom bortum litt seinare, ho jobba med filmen sin saman med meg og Pappa. Me åt litt mat, utanom Helene. Litt seinare skulle me på jolebordet til Filmkraft, men Helene måtte berre få inn søknaden fyrst. Dette tok tid. Tid. Tid.

Helene mista stadig konsentrasjonen av di eg spelte Wii eller såg på den nye digre plasma TV-en vår. Me skulle eigentleg på Jolebordet kl 2000, men kom ikkje fyrr i 0000-tidi. Nett slik eg kom fira timar sein til jolebordet i NMU. Der vann me litt, såg få kjendeog drog.

No er klokka mykje, og eg såg slutten på ein film eg ikkje såg byrjingi av (Blue Max, eller noko) og forstod fint lite. Zzz. Klokka er yver 0300. Men, oh so godt det er å vera heime att…

Mogleg relaterte innlegg

• Heime til jól, lite utetid, butikkar i Stavanger
• Ingen fred dei neste tvo dagane
• I Stavanger til jol

«Kva meinast med “Dude, where’s my språk?”», spyrr ho meg på Stavangersk.
«Eh», stammar eg lett og startar på ein forklaringsmåte fyrr eg gjeng ganske lite fjongt yver til ein annan. Eg vil jo for all del at me skal kunna fortsetja å prata, so det er ingen god strategi å berre gjeva eit enkelt dårleg svar med ein gong. Dessutan veit eg jo sjølvsagt kva mange meiner um nynorsk og difor vil eg ikkje få den nye samtalepartnaren min til å hata meg med ein gong. Ærleg talt, når det endeleg er nokon som pratar til meg på t-banen vil eg jo at det skal vara litt.

Eg held fram, «du ser sjølv um… Eh…». Til slutt forstår eg det, eg hev jo aldri vore spesielt god med ord, det er betre å berre seia det og so hengja fast og ynskja denne personen er interessert i kvifor. Eg ville ikkje hava eit nynorsk-bokmål-ordskifte, av di eg hev det med dei fleste og det er keisamt på tilfeldige folk. Men det vert vanskeleg å halda seg unna når det er heile meiningi med jakkemerket. So eg seier det til slutt slik det er:

«Det er ein kampanje me hev (eg seier ikkje kven «me» er), for å få nynorsk teksting på kino».
«Åja. For det er det kannhenda lite av frå fyrr?», svarar ho. Yey, oppfylgjingsspursmål¹, so koseleg!
«Ja. Nærare null prosent».

Det vert keisamt å skriva ned heile samtala, og dessutan hugsar eg nok ikkje so mykje lell. Det vert mest dikting i so fall. Då t-banen stoppa på Kringsjå gjekk me båe av – då hadde vel sjokket hennar på at eg òg prata Stavangersk lagt seg. Ho hadde kome inn på NRK som legg opp til meir målførebruk (dialektbruk) i TV, og her hev jo eg meiningar som kannhenda er rare sjølv innanfor målrørsla. «Tja, eg er no av den oppfatning at me treng ei reising for nynorsk normaltalemål. Ikkje for å taka yver for målføri, langt frå, men for å auka statusen honoms og dimed òg auka statusen til nynorsk». Syna at nynorsk finst og vert bruka, at det ikkje trengst skjemst yver. Diverre gjer eg det sjølv, eg tør ikkje prata nynorsk normaltalemål når eg ynskjer. Eg må verta sterkare for å kunna gjera noko slikt.

Same kva, eg rører meg inn på ganske keisame område. Attende til det interessante; nokon prata til meg på offentleg transport i Oslo. So. Det var kjempeglatt på asfalten, då me var i trappa høyrde me mykje hoiing og hyling nedanfor oss. Då me kom ned sjølv heldt me sjølv på å snubla – det var ikkje lett å halda seg på beina. Turen ned den vesle bakken frå Kiwien var kjempemoro, eg sklei ned og storkoste meg. Då me kom forbi der eg skulle inn, fortsette eg berre å ganga; eg ville ikkje slutta å prata no. Me prata um korleis Kringsjå var ein god plass å bu, men ingen nordmenn budde her og alle syntest synd på oss då me sa me budde på Kringsjå. «Å, stakkar deg, kor tid skal du flytta?» er eit vanleg spursmål.

Til slutt kom me fram til oppgangen hennar, då vart me ståande å prata der lengje. Heilt til ho fraus so ekstremt at me måtte gå inn i gangen. Kva hadde me prata um so langt?

• Språk
  • Nordmenn er ikkje flinke i engelsk
  • Me er mykje betre til å tenkja og forma idéar på morsmålet vårt
  • Å nytta engelsk i staden for norsk gjev motparten (um dei hev engelsk som morsmål) enorme fortrinn
  • Ein heil haug småhistoriar som forklarar korleis språk er makt
    • Eg tenkte m.a. polakken som jobba hjå oss ikkje var kjempesmart, av di han prata gebrokkent engelsk – det viste seg at mannen var skikkeleg oppegåande
    • Ann-Helen var på utveksling i tyskland og mista yvertaket mot ein tvo år yngre gut (ho var ikkje so flink i tysk), men då dei trefte ein engelskmann såg guten at Ann-Helen ikkje var dum og han søkk ned i skorne
• Ho heitte Ann-Helen, og eg heitte Odin
• Hjernen
  • Placebo
    • Alkoholen sine sosiale evner er eit placebo; det er ikkje biologisk slik
    • So norsk fyllefest er skodespel, men det morosame er at so lengje ein trur på noko fast, so er det slik!

Ugh. Eg gidd for all del ikkje skriva ned alt me prata um. Av ein eller annan grunn vert det for keisamt på ei netsida ;-)

• Kor «kaldt» (sosialt og klima) Oslo er i forhold til Stavanger
• Noreg er «kaldt» i forhold USA
• Latvia er «superkaldt» i forhold til Noreg
  • Ho heldt på å stupa på bussen, og klarte redda seg akkurat. Ho smilte til ei dame på den måten me gjer når me akkurat klarte å berga oss frå audmjuking. Venta sjølvsagt å få eit lite smil attende, som ein «eg såg deg og kva som skjedde, me hev noko smått saman no» – men dama snudde seg berre vekk (!!!!!)
• Eit smil gjer mykje
• Folk pratar ikkje med einannan på t-banen
  • Me prata saman, moro at det viste seg at båe var frå Stavanger
• Ho hev budd eit år i USA
  • Eg eit år i England
• Ho hev teke nordisk master (?) og var sers interessert i språk
  • Men hadde sjølvsagt feil meiningar um nynorsk-bokmål, men det var jo ikkje anna å venta
• Positivitet fungerer so uendeleg bra
• Ho retta mykje på kjærasten sitt domenespesifikke (altso, at du pratar i fagtermar med folk innanfor ditt fag – og brukar det same normalt òg) språk
• Ho forska på nynorsk mot bokmål og norsk samla mot engelsk (trur eg)
• Ah, best av alt, ho sa: …høyrer på Språkteigen på mp3-spelaren
  • Kva? Eg smiler stort, peiker ned på lomma mi der eg hev mange podkastar frå P2, deriblant Språkteigen
  • Eg høyrde på «Verdt å vita» på P2 då ho byrja prata til meg
  • Me vert einige um at P2 radio er bra (yey!)
• ZZzzzz

Av sporet

Eg hev eigentleg heilt gløymd kva eg ville seia. Sikkert noko um at det er so uendeleg koseleg når ein kjem i god prat med ekstremt hyggelege folk på t-banen. Hev rota meg vekk i uendelege detaljar. Berre tull. Klokka var mykje då me gjekk av t-banen. Stod nesten ein time å prata utanfor uppgangen, dritkalt. Ho var kjempekald på hendene og måtte på do. Det hev vart litt lengje, men vore sers koseleg. Skikkeleg hyggeleg jenta. Eg ser deg nok att på t-banen ein gong. Ja, vonar det. Hadebra.

Diverre slutta det midt i bokmål-nynorsk-ordskiftet (som måtte koma til slutt, ugh²), noko ho var sers lei seg for (eg veit ikkje kor lei meg eg eigentleg var³). Argumenta var dei same, gamle «bokmålet er størst» – og den litt meir keisame «engelsken er det me må kjempa mot». Vel, um me ikkje vil hava engelsk inn, so er språkstrid det beste me kann hava; då vert folk merksamd på språk og vernar betre um det. Vert meir av identiteten.

Det laga dagen min altso. Eg er fast i trui på at i morgon vert ein god dag av di nokon ville taka kontakt med meg på t-banen; og av di det var so ekstremt hyggeleg å møta so mykje godhug på ein so lite truleg plass.

Tidlegare då eg budde i Oslo prøvde eg gå rundt, smila til folk og prøva å gjera Oslo ein betre plass. Etter mykje tid hev eg lagt dette av meg, hev vorte påverka av Oslo og vorte meir innestengd (men ikkje på Latvia-nivå!).

Notar

¹ Hekkan, eg vert so vond på nynorskordboki. -setjing frå setja er med ji, men -fylging frå fylgjing er utan! Inni hampen? Er eg berre dum eller er det rot her? Er det samnorsken som er ute på ferde att? Eg ventar på svar frå lure folk (t.d. Jarle)

² Problemet er at eg veit eg tyt yver av gode argument – eg treng berre god tid på det. Eg vert òg provosert når eg høyrer dei same meiningane som eg sjølv hadde hatt um eg framleis var bokmålsbrukar; og dessutan vil eg veldig gjerne at folk verkeleg skal forstå. Men det tek vìkor å forklara slikt. Det hjelper heller ikkje med forklaring; folk må forstå. Men eg hev altso yvertalt eit par-få folk um at nynorsk er tingen, so det gjeng berre eg fær nok tid. Vert jo lei av å alltid ordskiftast um det same då…

³ Eg kunna diverre heldt på til neste dag, og det hadde jo ikkje vore bra – so eg var glad.

Mogleg relaterte innlegg

• T-banen
• Nye nynorsk.no
• Ny nynorsk Universitas

Meg og Rebecca tek t-banen saman til byen. Eg skal til skrivarstova (hovudkvarteret til NMU), og ho kaupa gåve til Millam (lillesysteri hennar). Eg hev Narnia-boki til Rebecca og mi eiga jakka med. Etter eg hadde vore alt for lengje på skrivarstova dreg eg attende der Rebecca ventar. «Hmm, ser ut til at eg la boki att på skrivarstova», segjer eg sjølv um eg hev ein mistanke um at eg hev mista ho. Me finn ho ikkje. Ikkje jakka mi heller. «Du la boki på setet på t-banen då me tok han», segjer Rebecca. Då er ho nok i sekken til ein ny eigar no, tenkjer eg. Rebecca vert sjølvsagt sur på meg og eg unnskulder fyrst når ho spyrr um eg ikkje skal unnskulda. I mellomtidi hev heile t-banen brutt ned. So me er båe tvo stranda i sentrum. Svoltne, sinte, sure og lei oss. Etter kvart vert me vener att og t-banen byrjar so vidt å sviva. På t-banen attende er me endå gladare i kvarandre enn det me var då me drog, ei jakka og ei bok fattigare.

Rebecca tok t-banen til Oslo S 1000 i dag. So tok ho buss til Bø og tog til Stavanger. Det skulle vera tog til Stavanger, men NSB dreit seg vel ut. Eg var ineffektiv halve dagen fyrr eg fann ut eg ikkje hadde råd til det og drog til PING. På turen attende med t-banen såg eg ei sørpefull jenta gjennom ruta. Det var forferdeleg. Eg kunne ikkje gjera anna enn å tenkja masse vonde ting um ho. Jenta hang ut med heile kroppen – og ein gut heldt ho oppe. T-banen stoppa og jenta vart slept inn av guten. Han la ho ned på golvet inntil døri. Der sank ho saman, heilt utan nokon kontroll. Eg rista på hovudet, sukka høgt og las vidare. Eg hugsar mamma alltid tykkjer dei som drikk seg fulle drit seg ut, alle andre seier til meg «du synest vel me er teite som drikk, eg hatar å vera edru, for då synest eg alle er so teite». Nei, nei. Eg plar ikkje tenkja slik. Eg dømer ikkje på den måten. Men no gjorde eg det. I stor grad. Eg vert vel mindre tolerant på åri mine. Eg hev ekstremt liten respekt for folk som drikk seg dritings og synest det er tøft no. Det er berre tragisk. So yttarst tragisk. Dei som hev eit fornuftig forhold til alkohol er eg nøytrale til, dei som drikk lite og ikkje klagar yver det (verste eg høyrer) likar eg veldig godt. Fråhaldsfolk gjev mange pluss i totalintrykk. Det er sterke menneske.

Av t-banen raste eg forbi alle saman som vanleg. Folk gjeng utruleg seint. No hadde eg ikkje stort å tenkja på (for fyrste gong på tvo døgn) og undermedvitet fekk gjera kva det ville. I tidsrommet det tok meg frå å løfta beinet mitt og planta det på det fyrste trappetrinnet kom eg på svaret; han las opp ei melding frå mobiltelefonen for veninna si! So enkelt! :D

Mogleg relaterte innlegg

• Nokon tok kontakt med meg på t-banen!
• Oceans 13 med mortehu, elles eksamen i morgon
• Eksamensperioden starta att

No vil eg eigentleg berre fyka av garde, so eg limer inn ymse ting eg hev skrive til andre. Ein lett enkel måte å unngå å seia dei same tinga om att heile tidi.

Meg og Børge um «spoleringar» (spoilers, uh)

me: Hei, ferdig med Deathly Hallows?
Børge: nope, har akkurat startet på kapittel 9
du er alt for rask! : )
me: hehe. [nose smile] Koseleg.
Herleg at du tek deg tid, berre ikkje kom borti for mange folk som vil øydeleggja for deg.
Det er no same kva ganske vanskeleg, sidan boki er komplisert nok til at det er umogleg å «spoila» mykje med mindre du ynskjer å høyra det sjølv.
Børge: nei, det er det jeg er redd for, da..
ok, godt : )
me: Og dei fleste spoilarane eg hev lese no er berre tull.
(eller ikkje serleg viktuge)
Eg klarar ikkje formulera ein skikkeleg bra spoiler sjølv heller, for det finst eigentleg ikkje [tongue]

Meg og Leif Arne

Leif: [Leif Arne tinga boki til jobben] So eg får henne i morgon.
me: Hum. Er best å kaupa i butikken [nose wink] Då fær ein boki med ein gong.
Leif: Du har nog rett!
Men du er ferdig?
me: Ja, eg var ferdig for litt sidan. So no hev eg ete, dusja, rydda huset, teke ut av oppvaskmaskini og alt anna som hev ligge brakk sidan i går natt.
Leif: hehe
Då var ho god lesnad?
me: Ja, absolutt-absolutt [grin]
Leif: Trist å vera ferdig med serien?
Sent at 7:54 PM on Sunday
me: Nei, den siste boki er so ekstremt god og so fantastisk herleg spanande, oppklårande og søt at det berre kjennest godt. [tongue]
Leif: Oioi, det er imponerande.
me: Detaljert med mykje herleg informasjon, mange hopp, krinkar og krokar. :]
Leif: Eg gler meg alt.
Kva er sidetalet?
me: 607. [nose smile]
Leif: Det er kann henda til og med stuttare enn den førre?
me: Ja, ikkje veit eg. Ganske likt vil eg seia. Ser iallfall like feit ut.

Mogleg relaterte innlegg

• Harry Potter og Føniksorderen saug faktisk ikkje
• Eg er (nesten) ein morgonfugl!
• I Oslo utan bustad, om att

Me hadde ein fin biltur fram, trass i at me køyrde oss vekk. Eller, eigentleg ikkje – eg hugsa stoppet me køyrde forbi, men trudde me kunne velja ein annan veg. Etter eit par mil var eg heilt vekk. Me fortsatte og fortsatte. Etter kombinert dopause og kartlesing fann me ut at me var på veg til Hovden. Litt lengre oppe låg Haukeli. So eg hev no køyrd yver Haukeli for fyrste gong. Me vart mykje raskare framme enn det eg hadde rekna, men eg trur likevel Haukeli-vegen er lengre enn om Åmli.

Var flott i Kviteseid som alltid. Herleg og roleg. Det er ein fantastisk plass, ingen støy. Det er so rart å kjenna det på kroppen. All ljoden ein normalt ikkje merkar når ein er inne heime (i ein by) summar heile tidi i bakhovudet. Me hadde eit par rolege dagar, der den største oppgåva var å laga middag kvar dag. Det var veldig moro, men vart ein god del omelett (som eg hev vorte so god å laga :p Heh). Me hev lese bøker og Rebecca hev inspisert huset. Herleg.

Men det hev ikkje berre vore fryd og gaman i laupet av helgi. No er eg på NMU sumarleir, og i går var eg på Landsstyremøte. Eg hadde miksa datoar slik at eg trudde LST-møte = 11, og leir = 12. Diverre viste det seg at LST = 10, og leir = 11. Eg hadde kaupt billett til Rebecca den 11, og hadde planlagt å vera saman heile den tysdagen òg. So fekk eg dette problemet, eg måtte vekk ein heil dag fyrr Rebecca sitt tog gjekk. Ganske teit.

Me måtte dra kl. 0730 tysdag for å få Rebecca av på toget, og meg på LST-møte. Me hadde ikkje rydda skikkeleg natta fyrr so me drog ikkje fyrr 0800. Då hadde me tvo timar til toget gjekk. Det skulle gå bra, sidan Gule sider rekna at me ville bruka 1t 50min. Eg veit eg er raskare enn det Gule sider reknar. Me klarte å køyra feil. Ganske. Tenkte det var for seint å snu. Burde ikkje tenkt slikt, ein time seinare var me der me skulle på E18. Ein time sløsing, ein diger omveg um Skien. So kom me bak trailerar og måtte køyra seeint. Me kom 20 minutt for seint etter ein god del feilkøyringar til. Vondt.

Mista altso andre tog, og måtte ut med endå meir pengar. Måtte venta til neste tog, hadde omtrent ikkje bensin att. Me fann det, fann mat (bensinstasjon) og såg American Beauty i bilen. Etter fire timar kom toget.

Eg fann ut frå Rebecca at ho ikkje betalte togbillett til Stavanger, so det vart ikkje so mykje pengar brukt lell. Men turen var alt i alt superfin. Berre irriterande kor mykje problem som dukka opp.

Mogleg relaterte innlegg

• På Kviteseidtur med Rebecca
• Meg og Lab til Kviteseid!
• Kviteseid tur-retur

Farlege kneskador

Eg vart sjølvsagt redd. Kneet hev eg høyrd skrekkelege soger um frå mange tungor. Det er det vanskelegaste å gjera noko med på kroppen, det lækjarane kvier seg mest for å vera borti. Hev du øydelagd kneet, nei då kann du få problem. So då eg fekk denne store smerta for 3. gong (og var sers flau av å plutseleg måtta setja meg ned midt i ein folkemengde og ikkje koma opp att) fann eg ut at no måtte eg verkeleg gå til lækjaren. So no, eit par vìkor seinare var eg der.

Eg hev ikkje jogga eller spurta medan eg hev vore heime no. Hev ofte tenkt på kneet og at eg må vera forsiktig. Det hev gjort småvondt til tider, men aldri låst seg som i Oslo. Hjå lækjaren fekk eg vita det ikkje var noko klinisk galt, ikkje som han fann. Då vart eg letta. Han sa eg ikkje skulle bry meg um dei digre knekke-ljodane som kjem frå det når eg går i trappar o.l. Han trudde det trong opptrening (altso ikkje berre spurta slik eg gjer for å so sitja bom stille eit par dagar). Visste nok det, men eg vil ikkje øydeleggja det heller. Han sa eg burde skaffa ein støttebandasje.

Støttebandasje

So det kaupte eg i dag. Eg fekk ikkje gjort det i går, butikkane stengde. Men i dag fekk eg. Kr. 460, som eg synest var veldig dyrt. Men um det hjelper meg med kneet so er det vel verd det. Elles kosta lækjaren 160 kr. So mykje hev eg ikkje brukt direkte på kroppen min nokon gong trur eg. Fær eg problem med ryggen (som godt kann henda slik eg sit) vert det nok endå meir.

Med støttebandasjen på stakk eg attende til kontoret. Då eg gjekk opp trappene kom det den verste knekkingi eg nokon gong hev høyrd. Alt frå kneet. Måtte ignorera det. Vonar det ikkje lovar vondt.

Støttebandasjen hjelper leddet å halda seg varmt, det er visst bra. Då tòler det meir, og det fungerer visst betre. So no visste du det, um du er like ignorant som meg når det kjem til å taka vare på kroppen din. (No trur eg han treng søvn)

Mogleg relaterte innlegg

• Me hev hatt betre 24 timar på turen enn desse…
• Rana og Påkjøyrd
• Sokkar knyta som øyrevarmarar

So, kva fekk eg gjort? Er gjerelista følgd? Ja!

Eg fann ut at eg berre held på hybelen og gjeldar dei 5.000 kronone det vil kosta å halda på ein ubudd hybel i heile sumar. So vert det enklare for meg og Rebecca å skaffa parbustad på Kringsjå. Vil helst kaupa eigen bustad; men det er so stress og eg er so redd for å gjera det.

Eg fekk ringd Helene Stenhaug, som var sers moro. Ho er alltid moro å prata med, no skal ho visst verta journalist i Bermuda. Av alle ting. Dette hadde ho ordna i dag. Ho må vera den mest impulsive frie (og «galne») personen eg kjenner. Ho er betre enn meg på mitt aller beste (nokon vil seia verste), og ho er det heile tida. Ho er heilt fantastisk kul.

Alle skulegreione gjorde eg. So eg er litt betre rusta til eksamen i morgon. Skal til og med øva med Egil i morgon tidleg på PING. Kult! Eg spelte ikkje Wesnoth eitt minutt ein gong (Egil spelte ein time). Surfing vart det litt av, men mindre enn normalt. Eg ringde Rebecca som var ganske oppteken, ingen problem – ingen tok telefonen heime, so eg prøvde få tak i mamma men det gjekk ikkje.

So lat oss sjå på gjerelista

1. Læra karnough-diagram
2. Skriva ut maskininstruksjonlista
3. Læra boolsk algebra
4. Ringja Helene Stenhaug
5. Vonleg ringja mamma og Rebecca
6. Ikkje bruka heile dagen på å surfa og/eller spela Wesnoth
7. Prata med SiO um hybel/parhybel

Wow! Eg veit kva du tenkjer. «Hekkan, Odin er superflink som klarte gjera alle punkti på lista». Du hev heilt rett. Eg er superflink. So no skal eg vera endå flinkare å leggja meg, slik at eg kann stå opp tidleg og øva INF2270 med Egil i morgon :]

Mogleg relaterte innlegg

• Oceans 13 med mortehu, elles eksamen i morgon
• Korleis gjekk inf2270-eksamen, og kor er sekken min?
• Maria Mena-konsert

Eg hev det med å ikkje gjera kva eg bør. Og det hev eg gjort alt for mykje i det siste. I morgon hev eg eksamen i 2270. Eg fann ut han vil verta mykje vanskelegare enn eg hadde trudd. So i morgon hev eg fylgjande gjerelista:

Gjerelista for i morgon (onsdag 13. juni)

1. Læra meg kardinaldiagram
2. Skriva ut lista yver maskininstruksjonar for x86-prosessorar (inkludert float x87!)
3. Læra meg boolsk algebra betre
4. Ringja Helene Stenhaug (evt. epost/jabber – må få filmmanuset til sumaren no)
5. Vonleg ringja mamma og Rebecca
6. Ikkje bruka heile dagen på å surfa og/eller spela Wesnoth
7. Prata med SiO Bolig um kva som skjer med hybel/parleiligheit til neste semester (la til denne etter publisering, kl 0300)

Lite nyttig døgning

Forresten draumde eg masse i dag. Eg la meg, sov, draumde, la meg, draumde i syklus fleire gongar. Eg skreiv ein tekst der eg prata um det eg hugsa – men det vart ganske teit, so det spørst um eg publiserer det.

Det var koseleg å gå på kino med mortehu. For tvo dagar sidan sat me på saman på PING til klokka var 06, då drog han. Eg drog heim 07. Då hadde eg døgna (utan grunn). Eg la meg 0800 og vakna seint på dagen. Prata med Rebecca og sat på datamaskini. So la eg meg att, og so var det dagen i dag. Var altso inne ein heil dag. Det var jævleg. Gjorde ingenting. Ugh.

Spring mot t-banen

Ja, etter kinoen var ferdig gjekk me seint til t-banen. Me kom på eit pessimalt tidspunkt (mortehu fortalde meg det var det motsette av optimal – fann ingenting i ordboki); banen hadde nett gått og det var 26 minutt til neste. So me gjekk heilt til Jernbanetorget, der fann me ut at det var framleis 15 minutt att, so me gjekk attende ein liten omveg. Mortehu heldt rekningi med tidi (eg hev ikkje peiling, eg gjev ofte uttrykk for at eg kann matte – men det er berre at eg innbiller meg sjølv um det, eigentleg vert eg forvirra av tal).

Me møtte på ein utanlanding som spurde um eit hotel, me gav han veg og mista dimed litt tid. Me gjekk treigare òg. Mortehu sjekka klokka og såg at ho var 2350; altso nett då t-banen kjem. Me var utfor Universitetet i Oslo si jus-avdeling; «no må du springja um du skal rekkja det» (eller noko), sa Morten. So eg spurta. Raskt. Var kjempemoro. Eg rakk toget akkurat. Såg det kom inn då eg var på utsida av Nasjonalteateret t-bane-stasjon. Eg kom meg akkurat inn i siste vogn fyrr dørene vart lukka. Sidan eg er i elendig form, pusta og pesa eg lengje etterpå.

Men no er klokka mykje, og eg lyt sova um eg skal få gjort den enorme gjerelista eg hev laga til i morgon. No er han på netet òg, so då er han endå viktigare. Natta! (0200… gah!)

Oppdatert: La til noko eg gløymde i gjerelista… :-)

Mogleg relaterte innlegg

• Korleis gjekk det med dagens gjerelista?
• Korleis gjekk inf2270-eksamen, og kor er sekken min?
• Dr. Ho på Ping steikefest

DJ Dr. Ho (disc jockey doctor ho)

På UiO fær me brukarnamn. Det plar vera fornamn+litt av etternamnet. Mitt vart altso «odinho». Det tok faktisk litt tid fyrr Ping-folket fann dette ut, men plutseleg vart det vidt kjend at mitt brukarnamn var «odinho». Og då vart eg sjølvsagt omdøypt til «odinho» som Ping-norm er. Fleire omtalar Håvard som «gus» og Morten som «mortehu», so det er sers vanleg. «Ho» er altso hore på engelsk, so difor var dette litt moro. Til og med Rebecca lo av meg då ho var på vitjing på Ping og høyrde kva eg heitte der. So då eg hang yver platone, miksebordet og synthane til mortehu fekk eg DJ-namn «Dr. Ho».

Steikefest, kva er dette?

Nokon lurar på kva steikefest er, eg nyttar Morten si flotte forklåring; du hev høyrd um grillfest? Vel, steikefest er det same, berre ein steiker i staden for å grilla. So altso komfyr i staden for gullgrill. Forresten er båe «steikefest» og «stekefest» heilt reine på Google i skrivande stund, dette visste sjølvsagt Ping då det vart utlyst. Det er nemleg berre me som hev hatt dette (dokumentert på nett iallfall). So ganske fantastisk.

Korleis var dagen min fyrr steikefesten?

Eg vakna ganske tidleg, av ein eller annan rar grunn. Sat på musikk, men heldt på å daua av trøyttskap att. Eg drøymde litt, herleg, og so såg eg endå ein episode av Aishiteruze Baby. Eg ser at eg berre hev tvo episodar att no, vert lei meg. Ein i kveld og ein i morgon tidleg til frukost. Buhu. Hev vore moro. Må finna ein ny serie no. So fann eg filmmusikken til «Så som i himmelen», for eg ville høyra på «Gabriellas Sång», den fann eg og høyrde på han høgt. So drog eg ned til Ping og koste meg der. Åt masse is (som eg hev til vane for på Ping i desse dagar) og ein del sjokolade. Eg kaupte masse bøker på sal – nei, det var i går.

Me hev ein ny medlem i Ping, han hev vakse opp i Filippinene, der eg er fødd. Han heiter michaee (Michael) og er sers kul. Me installerte OpenArena (gratis/fri versjon av Quake III) og spelte mot kvarandre og nokre bottar. Eg vann kvar einaste gong (wohoo!). Eg er likevel ganske sikker på at michaee tek meg ganske raskt snart, for han er ein ekte spelar; medan eg driv ikkje so mykje på med slikt. Men eg digga å spela litt Quake att! Det er herleg! Spelte kann henda 7–8 rundar fyrstemann til 20 «frags».

So gjekk eg til mortehu

Etter litt viste han fram platespelaren sin, og sette på ein Techno-CD, so starta eg og prøva ut alle funksjonane til platespelaren pluss litt scratching osb. Det var sers moro um du ikkje hev fengje det med deg. Etter litt prøvde eg meg på Bass-synthen honom, og lagde ein del rytmar. Guitar Hero II vart kobla til, og leika med å laga bass til songane som vart spelt der. I slutten klarte eg endeleg laga ein rytme som passa perfekt (nett då eg hadde klart laga noko kult var songen yver normalt sett); eg spelte han høgt til gitarspelingi. Ingen merka noko, men då det var ferdig merka dei sjølvsagt at bassen/rytma til songen berre fortsette. Det var jo av di eg hadde laga ho og miksa det inn. Var ein elskeleg maskin kann ein seia.

So fekk eg prøva den kulaste synthen, der ein kunne spela og laga supertøff ljod/musikk; eg brukte bass-synthen og den avanserte saman med musikken som spelte frå datamaskini til å laga kul musikk i «teste-kanalen» på miksebordet. So all musikken eg laga høyrde eg berre sjølv inne i hovudtelefonane. Kann henda like greitt; trur neppe det hadde vore gildt å høyra på knoting i lengda. Men inni mellom vart det sers bra. So, vart litt forelska i dei maskinane.

Det var jo masse utanom òg

Mortehu hadde laga dritgode salatar, det var masse kjekke Ping-folk og god mat. Eg åt berre salatane då. Me fekk velkomstdrinkar då me kom – eg var ein av dei som ville hava utan alkohol; og eg laga meg mange seinare. Eksperimenterte og fann ein utruleg god drink til slutt.

God alkoholfri drink

1. Halvt glass fylt av knust is
2. Del opp ein halv lime i båtar og legg i glaset
3. Fyll halve glaset med Sprite (eller annan sitronbrus)
4. Fyll resten opp med Ananasjuice
5. Tøm innhald yver i riste-reiskap (mortehu hadde drinkristar/-miksar)
6. Rist i 4 sekund
7. Tøm innhaldet yver i glaset att
8. VOILÁ, sers god drink! :D

Mm.

So tok eg tbane heim

…medan eg prata med Rebecca. Eg gjekk 2300 av di det ikkje er lengje til eksamen. Hmmm. So eg lyt leggja meg no (00:20), eg legg meg nok 00:30 og so ser eg Aishiteruze Baby, so vert klokka 01:00, som er betre enn 02:00 og 03:00. Ah, på slutten traff eg Ola og Elisabeth. Som er eit veldig snilt kjærestepar. Var godt å sjå dei, eg hev vel eigentleg sakna dei.

(Sjå der! Eg kann faktisk skriva nye innlegg um eg vil!)

Mogleg relaterte innlegg

• Ping lyt skaffa seg blogg
• På Ping heile natta
• I Oslo utan bustad, om att

Rommet mitt var bomba. Totalbomba og gløymd i fleire år. Det låg eit knust glas på golvet, neddyssa i støv. Midt på golvet var eit svart mynster av fast skit. Under sengi låg sand og digre hybelkaninar som truga med å bita av meg foten kvar gong eg la meg. Tok eg eit steg inn i rommet flaug støv opp frå det tjukke «støvteppet» på golvet – det saug seg inn i ein støvspiral bak meg. Og so lukta det ganske, eh, ufint. Midt i rommet stod ei feltseng og tok opp all golvplass. Oppå denne låg eit lass av gamle klede – stinkande svette.

Eg hadde ingen reine klede att. Det hev eg ikkje hatt på tvo vìkor. Godt eg hadde nokre klede som lukta litt mindre enn dei andre, so desse hev eg altso brukt. Dessutan hev eg flykta heim eit par gongar og fått vaska nokre klede der. Det var omtrent ikkje ein flekk av rommet som ikkje var dekka av rot. Flekkane som ikkje hadde gamle klede, størkna sjokolade, bås eller blad/papir på seg var som sagt dekka støv. Golvet var eigentleg ikkje å finna på rommet mitt.

So det vart rydd og vask

Eg nytta omtrent heile onsdagen på å vaska rommet. Den kinesiske naboen min såg på støvhaugen eg kasta, ho såg på rommet og vart heilt frå seg. Ho hadde aldri trudd det kunne sjå slik ut inne hjå meg; so ekstremt reint. Pappa hadde fødedag på torsdagen (dagen etter), so eg tenkte eg måtte gjera sopass for han. Eg hadde inga gåve, men eg kunna jobba ein heil dag for at han skulle kjenna seg godt heime i hybelen min. Eg vaska òg alle kledi mine.

Ein forfriskande nyhende var òg ommøbleringi av rommet, det ser no heilt annleis ut enn slik det var då eg flytta inn. Det var moro å plassera ting på ein annan måte; spanande.

Neste dag, jobb, jobb

Me satt opp utstyret og tok i mot folki som skulle intervjuast. Det gjekk greitt – eg såg på biletet, høyrde på ljod og justerte etter kor høgt/lågt dei prata. Kjende meg i godt leie og trygg på utstyret. Det viste seg seinare at eg tok opp ljod litt for lågt, men slikt må ein berre venta fyrste gong ein nyttar heilt nytt utstyr og ikkje kjenner til det.

På kvelden gjekk me på teater. Det norske teateret. Noregs mest populære teater, og det er eit nynorskteater. Moro. Me såg «Katt på heitt blekktak». Var vanskeleg å høyra kva Ane Dahl Torp sa i byrja, men etter litt byrja eg båe forstå og høyra. Ho prata litt vel raskt og utydeleg i starten. Ei anna sak var vel òg det å verta van til å høyra røystone frå so langt vekk.

Svimings, nesten

Eg heldt forresten på å svime av då eg sprang for å rekkja t-banen fyrr stykket, eg måtte heim å henta semesterkortet for å få rabatt. Eg hadde ikkje ete noko serleg sidan me hadde so tettpakka program, og eg må eta kvar 4–5 time no. So eg hadde nok båe fengje lite vatn og lite mat – so då eg spurta ein lang veg gjekk det hardt ut yver meg. Det var litt teit. Men eg vart klår yver problemet då. So me åt raskt på ein vegetarplass (sist gong me var der var det i høve min fødedag, denne gongen pappa sin :p) fyrr stykket.

Etterpå gjekk me på Indisk restaurant på Grønland og kosa oss. Det var godt. Hyggeleg og god mat.

Jobbing og heimreise for pappa

Neste dag var det opp å filma att. Vart ein lang dag. Men med mange interessante folk. Det var moro å gjera desse intervjui. Eg var eigentleg usikker på kor interessant det ville verta, eg tenkte eg kom til å keia meg stort. Det vart ikkje tilfelle. Ein såg likevel fort kven som var medievant og prata ofte um fagfeltet sitt. Det var ekstrem forskjell på folk. Veldig moro. Eg vonar forresten òg at utsjånaden på bileti vart bra, trass lita tid og låg prioritet.

Me klarte få intervjua alle i Oslo-området på denne tidi. Veldig yverraskande. Då slepp eg gjera resten åleine. So åt me på «Punjab» (ein annan indisk restaurant på Grønland) og pappa drog heim. Eg fekk avtale i Trondheim neste torsdag (det er i morgon no) med eit intervju. Diverre viste det seg at han var i USA. So eg dreg opp til Trondheim i morgon utan nokon stor plan. Heldigvis er det jo landsmøte i Noregs Mållag frå fredag. Men eg treng yvernatting torsdag til fredag.

Sluttankar

Det var moro å få vitjing av pappa. Dette er faktisk fyrste gongen nokon i familien hev vitja meg her i Oslo. Det var koseleg å hava han rundt og få eit (sers lite omfattande) intrykk av korleis eg hev det her. Dei tvo dagane han hang her var likevel ikkje typiske då – det er mange gode dagar, og mange treige der eg ikkje fær gjort stort. Diverre hev det vorte fleire treige i det siste, men det er ei sinnstemning eg vil endra på. Frametter kjem eg til å hengja meir i Stavanger òg – eg trur det kann endra ein del.

Me fær sjå. No må eg leggja meg, tidleg tog å nå i morgon. Dessutan må eg slå av maskini mi, ho hev yver 15 dagar oppetid no – det er rekord (gamle var 13 dagar).

Mogleg relaterte innlegg

• Wohoo, pappa skriv nynorsk i brev
• Møte med Pappa og Falke i London
• Kom på vitjing til oss

So. Her sit eg på Ping og knaskar salat. Eksamen i STK1000 i morgon. Eg vart trøytt allereie for tri timar sidan, og kunne godt likt å sova i sengi mi. Men, neidå, ikkje i dag. Likar ikkje denne eksamenen heller. I og med at eg ikkje veit heilt kva han gjeng ut på. Eg gløymde STK-boki mi att i Oslo, då eg eigentleg hadde tenkt å hava ho med slik eg kunna jobba med det. Egil seier det er kjempelett då, so eg satsar på at eg står utan å eigentleg vita kva faget handlar um.

Ugh. Men eg er kjempetrøytt no. Kann henda eg skal prøva å sova litt. Vert tidleg opp i morgon, – vert ein rar eksamen. Og so må eg få nyklane attende.

Mogleg relaterte innlegg

• STK1000: «Ikkje møtt til eksamen»
• Ingen fred dei neste tvo dagane
• Korleis gjekk det med dagens gjerelista?

Ei pakka til meg!

Wohoo! Eg putta ho på fanget og prøvde febrilsk å opna pakka. Det var ikkje mykje enkelt. Ho var sikker vasstett, so mykje teip var det rundt ho.

Oi, t-banen

Der kom plutseleg t-banen, må springja inn for å koma med. Eg er jo alt for sein til forelesinga allereie.

Eg fann ein måte å opna pakka på

Nyklar er hendige. Ein gut sit til høgre for meg og tykkjer eg er mongo av di eg tek bilete av at eg opnar ei pakka. Han veit ikkje eg hev planar um å leggja det ut på intarwebben. For det er jo jysla spanande å sjå på, må tru!

w00t! Sære greier, eg fekk noko sers nyttig

Ei LOMMABOK! Wohooo! Med masse pengar i (yver 2 000 kr), mange flotte kort, mykje tekst og avtalar. Nei, dette er jo heilt utruleg. Eg stressa fælt utan denne, forstår ikkje korleis eg kunna leva utan han. Men no fekk eg han altso, i ei hendig pakka. :-D

Heh. Ja. Det var det. Eigentleg er “heile historia i galleriet”:http://velmont.net/galleri/ei-pakka-i-posten/, men eg tenkte ingen ville sett det um det berre låg der.

Mogleg relaterte innlegg

• Til Oslo, pakkingi att
• Til Sør-Afrika!
• Medan me venter…

Eg vel å hugsa attende til fredag morgon. Klokka rang, og det var tidleg. Torsdag og fredag hev eg ingen forelesingar, so det er slappe dagar eg plar laga mange avtalar på. Teit nok plar eg sova endå lengre enn normalt på desse dagane. Kvifor rang klokka tidleg då, spyr du. Jo, ganske enkelt av di dette var ei spesiell klokke; ei… uh, brannalarmklokke. Eg var fast innstilt på å sova lengre lell, iallfall i ca. fem sekund fyrr eg hugsa kva brannalarmar er til for. Eg banna litt høgt inni meg (um det gjeng) og knakk ymse ledd på plass. Sat føtene på golvet, lurte på um eg kunna ganga ut i bokseren, innsåg kor teit det var og tok på meg klede. Sleit på meg skoi og la endeleg handa på dørhandtaket. Ute på gangen ville det vera ein høg, ekkel alarmljod – men då eg opna døri fekk eg ikkje høyra henne. Ho gjekk nemleg av. Ugh. So eg gjekk inn att.

Sjølve lange møtet

Lite vits å leggja seg att no. Vel, eigentleg ikkje. Ikkje i det heile teke. Hadde eg lagt meg so hadde eg sovna raskt. No veit du eg ikkje la meg. So då gjorde eg masse anna dei 8 timane det tok fyrr eg skulle vera på LST-møte. So var eg på møte. For sein. Eg var i godt humør. Kjempekos. Klokka vart masse, og eg var heldig og pådrog meg ein yvernattingsgjest; Jens Morten frå Studentmållaget i Nidaros. Det var kjekt – han virka ikkje alt for fråstøytt av hybelen min og sov godt på golvet. Han var kjempeheldig og fekk liggjeunderlag frå båe meg og Ola, so då hadde han inga grunn til å ikkje sova som ein prins.

Og so var resten av helgi moro. Vebjørn skreiv eit innlegg um det i bloggen sin. Spesielt moro, utanom alt det som var ekstra moro, var alle endringsframleggi. Det hev ikkje vore so mykje endringsframlegg, masing og so lang votering på nokon av LST-møti eg hev vore på. Eg leverte faktisk 3–4 endringsframlegg sjølv. Dessutan jobba eg i «Nemndi for årsmeldingi, fråsegner, lov, tuft og andre vedtak» og ikkje minst matgruppa der eg gjorde ein fantastisk jobb. Kanskje eg òg kjem til nynorskhimmelen for mi enorme innsats i å gå fram og tilbake til Meny 3–4 gonger og elles sjå på dei andre i gruppa arbeida.

Nei, den helgi kjennest nærast som eit heilt liv, og eg gidd ikkje skriva ein livsbiografi. Eg trur ikkje det hadde vore interessant nok for nokon å lesa ein biografi – so difor vil eg ikkje skriva meir. Eg kjenner meg ganske nøgd med lengda på dette innlegget no. Enklare å lesa kortare innlegg. Dessutan gjespar eg og vil leggja meg. Mykje å gjera i morgon!

Mogleg relaterte innlegg

• Sjuke tider me lever i, helgi er ikkje lengre kva ho var
• Møte med Monique
• I Oslo utan bustad, om att

… Og so mista eg alle idèar. Eg hadde eigentleg ikkje lyst å skriva, eg berre kjende eg burde oppdatera. So det vert eit av dei sers dårlege innleggi. Dei det byrjar flomma yver av. Eg fær skriva av det nyaste i boki mi, det eg skreiv dagen eg kom til Oslo for under ei veka sidan;

Dagen då eg kom «heim att(????)» til Oslo

Rart er det – eg hev ikkje hatt føtene på Oslosk jord lengje fyrr eg kjenner for å skriva eit par uleselege ord ned i blokki mi. Ikkje ein (1) einaste gong etla eg det i Stavanger. Er verkeleg herleg korleis ein er forskjellege personar på forskjellege stader.

Eg veit det er banning i kykja – men eg kjenner meg eigentleg litt glad for å vera attende i tigerstaden¹. Eg hev store planar for semesteret og hev mykje å sjå fram til. Trur eg. Elles hende det noko rart nett. Sidan eg no er yver 19 år (offameg), må eg skaffa meg studentkort til transport. Det er ikkje lett. Eg kann ikkje få tak i det no. Difor stod eg framføre automaten og lurte; kva er lurast, flexi- eller dagskort? Eg visste ikkje kva som løna seg for meg. So eg stod og grubla hardt.

«Lurer du på noko?», kom plutseleg ei søt jenta². Oi! Hæ? Dette er eg ikkje van med! Eg er van med at ingen snakkar med einannan i Oslo. Eg er van med at folk ikkje gjer slik. Men her kom ei blid jente og vilja hjelpa meg. Fantastisk! Eg elskar slik!

Sidan eg mista flyget heim tok eg altso no tog. Eg såg filmar eg hev hatt lengje på maskini; The Insider, Bandidas, Over The Hedge og The Coperation del 1/3. Alle bra, men The Coperation var sers tankjevekkande og fekk meg oppildna. Den dokumentaren må de sjå! Kjempeflott. The insider var ein stilig film, den lyt du sjå um du berre vil verta underheldt og ikkje provosert.

…og umtrent der slutta teksten. Eg starta vel lesa i boki eller noko.

Neste dag

Eg stakk på Ping og sat der heile dagen trur eg. Vart invitert på hyttetur, sa ja.

Fredag, hyttetur

Eg hadde sove på Ping, rakk ikkje siste t-bane. La meg kl 0500, som normalt og stod upp 1000. Eg sat og hacka Universitas til eg drog heim for å henta alt eg trong til hyttetur på hytta langt uppå fjellet utan korkje dass, vatn eller straum. Eg hadde ikkje ete den dagen og vart difor glad då me stoppa på ein Statoil for litt mat. Eg åt ei pylsa. Me køyrde vidare – plutseleg laga bilen ein rar ljod og all motorkrafti forsvann.

Me stoppa opp (sjølvsagt, bilen gjeng ikkje framyver utan motor) og undra oss. Me var langt frå Oslo og langt frå hytta. 2–3 timar båe vegar. Bilen såg ut til å vera ufiksbar. Ringde NAF, dei kom med bil og han kunna seia at reima som koplar stempla var ryke. Måtte byta ut heile motoren; for stempla hadde visst slått hól i han.

Ingen gnåla. Det var sers bra. Var sers løysingsviljuge; som kanskje er noko ein burde venta av folk på Ping. Meg, Håvard og Carl vart igjen på den lille plassen, sat der og venta i tvo timar fyrr Geir var attende (då hadde han sett av Magne og Jan i Hønefoss for å taka buss heim). So køyrde me heim att til Oslo… Var litt av ein hyttetur, – ingen hyttetur altso. Hadde kaupt mykje mat.

Eting av maten

La meg seint. 0500. Dagen etter hadde me funne ut at me skulle hava pokerkveld hjå Geir. Drog ut og åt middagen som vart laga. Måtte bruka ein del av maten me hadde kaupt til hytteturen. Me spelte poker lengje, – det gjekk sers bra for meg i starten. So heldt eg på å mista alle sjetongane mine, men klara lura til meg fleire igjen. Men so gjorde eg ein feil, prøvde å lura nokon, men det gjekk ikkje. Då mista eg alt. Ute av spelet (ikkje fyrst heldigvis ;-) ). So det blei ikkje 500 kr i premie på meg, men det får so vera. Var sers moro iallfall. Koseleg.

Eg sat oppe med Carl, Håvard og Geir. Eg drakk ein liter kakao som eg laga. Synest eg var flink. Eg la meg i 5-tida. (Anar eg eit mynster?).

Tidleg opp

Me vart vekka, sjølvsagt. Dei andre hadde lagt seg i 12-tida og var tidleg oppe (a-menneskje (eg rullar augo)). Eg tok eit brød med meg, og ost. Låg i bagasjerommet i bilen, var ikkje plass til alle. Då me kom til Oslo drog eg til hybelen. Der vart eg sitjande. Eg starta jobba litt på Universitas og la meg kl…. ja, nettopp, 0500.

Fyrste skuledag, i går måndag – eller i dag på ein måte

Opp 0945, i dag det. Eller, eigentleg i går. No er klokka 0430. Snart leggjetid. Eg tek mange fag dette semesteret. Skal prøva å taka tvo semester i eitt. Tek eit fag med Egil mellom anna, det er jo sers moro. Egil og Karol. Fær sjå korleis det går med alle desse faga. Eg må opp til mange andre fag i morgon, må sova her på Ping til rundt 1000 – for å so gå på førelesing. Kom på, må sjekka nett kva dette er. Kva tid og kvar.

Slik. Off. Stress dag i morgon. Jaja. No byrjer eg verta trøytt. Klokka snik seg mot 0500, og eg skal tidleg opp imorgon. Dessutan bråkar det mykje her på Ping, so svevnen er ikkje god når eg hev gløymd øyreproppane mine i Stavanger ( :’-( ).

Natta.

Notar

¹ Eg veit kvifor det heiter tigerstaden no! Hihi. Det var eit dikt av ein kjend norsk forfattar som snakka um kampen millom bøndene og byfolket. Han nytta eit bilete på store staden mot den lille, ein tiger mot ei geit (eller noko anna, rett meg). So, difor vart Oslo tigerstaden.

² Når me snakkar um søte jentor, so gler eg meg stadig til den søtaste av dei alle skal koma og bu med meg.

Mogleg relaterte innlegg

• Sida forsvann andre gong og vart berre vekk
• D70-kamera og linse er vekk
• Uproff masseepost til NMU-medlemene mine

Dette er skrive i går, laurdag.

Rebecca var her dagen før det igjen, på fødedagen min (som eg synest eg hev skrive dritmykje om). Tidleg morgon etter hadde eg eksamen, traff mellom anna på Børge og Jo Andreas. Førre dag hadde eg fengje melding om at eg hadde fått hybel med internett på Kringsjå. Meg og Rebecca drog dit i regnet og fann ut korleis ein flytta. Ho drog heim att på kvelden, og eg stakk på/til Ping der dei gjorde seg klar til å sjå film. Genialt! Eg slang meg i sofaen og såg Clerks 2. Var ein grei film. Var ein herleg kveld. Hacka litt smått på den berbare før eg stakk heim.

Dagen etter, i går (fredag)

Eg hadde planlagt å flytta denne dagen. Slik vart det ikkje. Eg stod opp kl 1400 og kjende toget var gjenge. Dessutan var det superskittent og -rotete og vekeslutt. Eg hadde avtale med Espen, men han såg etter jolegåver. Oi, der er noko eg hev gløymd totalt! Sat meg på Fredrikke for å eta lunsj/frukost. Kaupte graut (billig, kr 25) og traff Synnøve. Eg fann mandel i grauten, gjekk til kokken og vart overlessa av ting eg eigentleg ikkje trong. Ah, utanom dei halvsteikte rundstykka då. Eg laga dei alle i dag og åt dei til båe frukost, lunsj og kvelds. Forresten hev eg putta alle kleda mine i vaskemaskina i kjellaren og gløymd det. Er sikkert stengd der no, so vonar eg fær sjå kleda igjen! Hadde vore litt stress utan…

Jaja, eg prata so smått om i går; eg la sausmugga og usb-koppvarmar-og-huben att på Ping og stakk for å treffa Espen. Me hang litt og eg traff ei kjend frå Universitetet på Kiwi. So nytta eg mi overlegne stadsans og fann fort fram til Sigbjørn og Margit. Joleverkstaden var absolutt ikkje i gang. Berre Anne Stine var kome. So å vera ein halvtime for sein, som meg og Espen var, er visst alt for tidleg. Men til slutt vart det livleg, og eg kunne ikkje unngå å dra fleire vitsar på Espen sin kostnad. Nett som gode gamle dagar. Til slutt fór me heim. Kvar til sitt.

I dag (eller, eigentleg i går, men same det (laurdag))

I dag var ein u-god dag. Eg var på Ping kl 1500 og vart til 2400. Gjorde ikkje stort, hadde vore greitt elles. Men me åt jo pizza, såg ein Family Guy-episode, såg ein Mythbusters-episode og var ein ganske stor gjeng – so det var ikkje alt for gale. Dessutan fekk eg forska litt på Oracle-databasa. Men synd eg ikkje fekk migrert ho til MySQL. Jaja. Seinare.

Ekte i dag (dette er skrive rett inn, ikkje via boka (sundag))

Ja, hang største delen av i dag òg på Ping. Fekk henta kleda mine i kjellaren, og bretta dei fint opp. No ligg dei og stryk seg sjølv på rommet, nett slik eg hev lært av mamma. Morten sit til venstre for meg og hackar Sony PSP-en sin (han lagar eit spel som han hev fått masse pengar av filmfondet for å laga – det skal køyra på alle slags rare konsollar og datamaskiner – so han vil hava fleire stader å testa det enn berre Macen honom). Me åt burjare (hamburger) i dag. Stor og dyr som me plar kaupa. Håvard sa noko moro i går då me var so mange folk – han var heilt overvelda av folketalet – normalt sett er det jo berre «meg, Morten… og Odin som er fast inventar her i helgene». Haha :-) Då lo eg godt. Det er jo heilt sant. So herleg sant òg. Ping er ein herleg plass.

Men eg hev ikkje gjort noko stort i dag heller

Mogleg relaterte innlegg

• Espen er klar for krig igjen
• Maria Mena-konsert
• Klippa hår, no er eg (endeleg) skalla

Eg hev ein kamerat på Bjerke, det vil seia ein eg pratar med då eg stundom ser han. Han er frå Asia og gjeng på BI. Eg hev prata ein del med han om «norwegian-danish and norwegian» og korleis dei fleste nyttar den fyrste. I dag såg eg han på Bjerkebussen og helsa der eg sat med den absolutt forferdelege maten frå Deli de Luca (nei, det vert kebab fast etter dette! Det er mykje billigare òg).

Full heis

Me fekk veksla eit par ord i inne i heisen, full av dei asiatiske venene honom. So gjekk han av i andre etasje – og eg var igjen i heisen med ein flokk supersøte asiatar. Ho eine hadde lent seg på knappane, så halvparten av etasjane var markert. «Haha, you pushed them all», lo dei andre. Eg gliste breitt – desse folka var riktig herlege! Dei krangla litt om det, for det meste på engelsk, men med eit par ord på eitt eller anna asiatisk språk imellom. Eg ville gjerne bryta inn med ein hyggeleg setning, dei virka so opne og mottakelege for det.

Men eg var snart på mi etasje – og det var berre tvo av dei att. Rett før døra lukka seg bak meg fekk eg glad ynskja dei god natt med svar attende. Superkos! No kjenner eg at eg hev fleire å kunna småprata med enn asiat-venen min og naboen min (som eg ikkje hev sett på lengje! Verkar fordufta)…

Likevel er det langt ifrå nok til å få meg til å tenkja at Bjerke er ein kei, kei, trist og einsam plass. Ugh, eg vil flytta.

Mogleg relaterte innlegg

• Varm, varm dusj. Ahh
• Eg hev fått tildelt hybel!
• Fruktprosjekt dag 19, sjukdom og nedkorting