Kategoriarkiv: Spesiell dag

Forberedt?, filmlaging på ein skuledag

Ein stress dag kor det er rett før eg sovner flatt. Har take siste scene av ein film, laga musikk, redigert og vist filmen til Helene i dag. Det blei ein veldig lang dag. Men akk så kjekk. Kjempekjekk dag! Imorgon blir denne filmen vist på TV-vest (på Triplet kl. 17:00, sjå det!) – Helene var i studio i dag for å presentera filmen. Resten av dagen gjekk med til redigering (planleggjing) av den andre filmen… Produktiv dag.

Dette må bli kort, sidan mamma seier eg må leggja meg. Klokka er 20:15. Nei, korkje meg eller mamma er blitt gal; eg er berre utruleg trøytt. Det heng sterkt saman med dagen i dag. Sidan han var så spesiell må eg skriva litt om han lell. Det starta kl 07:40, då Terje (min jobbkamerat) sto på vegen utafor huset mitt medan eg låg i sengja mi og sov. Pappa sa klokka var 07:40 i den vanlege du-din-sløve-idiot-du-kjem-for-seint-i-dag-óg-stemmen, og då fekk eg fart på meg. Av med pysjamas, på med klede, hallvegs på med sko, jakka i handa og rett ut døra. Eit minutt seinare sat eg i bilen til Terje.

Start på racet

Eg hadde nett satt meg ned foran laptopen då eg fekk ein telefon frå administrasjonen. «Det er nokre jenter her som seier du skal hjelpa dei med ein film». Jepp, fann fram alt utstyret og starta setja opp eit klasserom til filming av den aller siste scena. Eg treng ikkje seia stort om det, viser heller eit bilete.

Filming til bokkastingsscene. Med kamera på «dolly» og alt ;-)

Dagen før hadde Helene (Stenhaug) ringd meg og sagt noko slikt som;

Åååå!!! Eg stresse syygt! TV-Vest ringte nettopp, sant? Filmen te gruppå vår e einaste påmelde film te UKM, sant? Så ringte di og ville visa filmen min på senning imårå! Og du vett jo kor lide me e kommt. Me har josje redigert feri ellår någe.

Stressa Helene i telefon, sagt veldig raskt

Eg braut ho av og sa det var greitt. Eg skulle hjelpa til. Setja av dagen imorgon til arbeidet. No var den dagen der, – seinare skulle denne filmen som me no skulle filme ein scene til bli vist på TV. Helene kom for seint, men me hadde allereie jobba og fått ein god del ferdig til då ho kom. Me gjorde opptaka ferdig, med hjelp frå Terje til «dollyen». Det hadde take oss ca. to timar å skyte den siste scenen.

Plutseleg fekk eg vita av Helene at ho skulle vera på TV-Vest kl. 1500. … BLÆÆÆÆÆÆÆ!!! DET går jo ikkje! Eg klikka heilt der. Så sa ho; også må eg gå 1330 då for å rekkja det. HAHAHA. Det visste eg var umogleg – nei, ho måtte gå 1430, med masse blod og svette kunne me klåra det til då. Eg sprang fram og tilbake for å setja opp alt utstyret til redigering – fekk god hjelp frå Desirée som er del av gruppa til Helene. Stjal nokre høgtalarar frå eit klasserom, fekk Yvonne til å kjøpa mat og drikkje til meg og lot Terje taka over alle IT-pliktane mine på skulen.

Musikk

Me digitaliserte klippa (la dei inn på pcen/macen) og såg på det me hadde. Me trong musikk. No. – Hadde laga noko tull i «Soundtrack», eit program til å laga musikk ut frå enkle lydsnuttar, men det var ikkje bra. Det er tullete med «sjuk» musikk i slike program. Han blir alltid så flat og kei – manglar dybde og detalj. Så heller laga musikk med munnen enn eit program, sa eg og spurde Yvonne om råd. «Det er jo instrument, og lydstudio på skolen», sa ho. Sant nok. Me sprang inn og laga avtale. Trass i at dei eigentleg ikkje kunne. Dei fekk ikkje spela i timen, måtte spela i storefri.

Javel, då speler me det inn i storefri, sa eg. Jaaaa, veeel. Sa dei, gjekk med på det – så ivrig og styrande som eg var. Nokon minna meg på at dei hadde eigne greier å spela inn. Aaahhh. Sidan dei berre har 30min lovleg speletid i dag så må dei nesten få bruka det på sitt eige prosjekt. Eg skulle heller skaffe særavtale til vårt prosjekt. Me trong 4 min med musikk til filmen vår, det skulle me få klåra å taka opp på eit kvarter. Eg tenkte å gå til rektor, men det var ikkje han som hadde problemet fekk eg vita. Lyden forplanta seg noko sjukt ned til trykkeriet/klasserommet. Eg stakk ned til Einar (trykkar/lærar) og forklåra stoda – han sa ja nærast før eg hadde spurd. Kjempemoro. Me fekk 10/15 min til å bråka og laga musikken.

Me hadde fått ein teknikar (hekkan, hugsar ei namn), ein trommis (Thomas) og ein pianospelar (Dag Øverland, lærar på M&K) til å laga musikk til oss. Starta regien, – forklåra om filmen og korleis me ville ha det. Eg visste nett korleis Helene ville ha det og me snakka relativt mykje i munnen på einannan. Eg var så gira og oppsett på å få det ferdig at eg sikker køyrde over ein del andre folk. Men det var vel litt naturleg i den stoda. Me fekk laga musikken, (heilt fantastisk! At me klåra laga 4 min (5 forskjellege tema/deler) musikk på 25 min inkludert utmiksing var ikkje anna enn storarta! All ære til gutane på M&K som hadde alt klårt til innspeling allereie.

Dag leita fram nokre enormt kule effekter og lyder til oss og spelte inn – me forklåra berre om filmen og kjenslene så kom han fram med nett det me leita etter. Dét er stilig! Kjempekult, eg heldt på å daua då. Så kult å jobba med flinke folk.

Redigering

Så sprang me tilbake til redigeringa. Fekk take inn lydane og starta på redigeringa for fullt. Klokka var no 12:30, me hadde høgst to timar på å redigera heile filmen ferdig (frå botn!). Eg skal ikkje gå nærare innpå dei intensive timane, men Helene dikterte medan eg redigerte og kom med forslag. Det var nervepirrande, me gjorde mykje kult. Det var kjempemoro sjølv om eg hadde feber og ikkje eigentleg var i slaget. Men moro kva adrenalin og vilje kan gjera.

Redigering på gang, på Mac-en

Laga rulletekst raskt (VELDIG raskt, gløymde minst halvparten av folka(!)) og fargekorrigerte den 2,5 min lange filmen. Så prøvde eg køyra det ut (klokka var 14:50, klokka tikkte…), men det hang seg på eit punkt i filmen heile tida! Då blei eg frustrert. Hadde ordna avtale med Terje om at han køyrde oss til TV-Vest (:D), men måtte få ut filmen fyrst. Eg tok ut den ikkje-fargekorrigerte filmen (ser billigare ut, den andre ser meir proff ut) og det fungerte. Låste ned utstyret og sat meg i bilen 15:00. Ugh. Ringde pappa, nokon på RVGS trong nøklane eg hadde i lomma. Obs. Jaja, dei må spørja den andre personen på skulen som har nøklane til video-skapet.

TV-vest

Me sprang inn. 15:15. Whooo. Ingen problem, for dei var forsinka lell. Me traff Melanie som går på RVGS og er vidare i Idol. Dei hadde nett take opp dagens episode, og stakk litt etter me kom. Det var særs moro, men skriv ei meir om det. Fortalde historia om filmen til div. folk og etter 45 min (lang ventetid, ja – men moro) var Helene i studio og eg inn og ut av kontrollrommet og studio.

Kjartan speler gitar, medan Helene og Tom ser på

Dei hadde sagt dei ville visa 2 min av filmen. Men han var jo 2,5 – så anten måtte dei visa 30sek, eller heile filmen. Dei viste heile. Lene Klovning sa «Her skal me sjå eit klipp av filmen» lell, då. Me hadde sagt til Kjartan at heile filmen blei vist. Eg gjekk 1645 for å dra til byen å registrera meg med Rogland Barne- og ungdomsteater. Om ikkje ville eg mista medlemskapet. Sa til teknikarane at dei måtte køyra filmen i 16:9 – dei skulle fiksa det til imorgon (blir moro å sjå om dei hugsar det ;D ).

Inne i TV-Vest-studioet, i eit innslag

Teateret

Mamma henta meg, me køyrde til teateret – grunna kø var eg der 1655. Fem minutt seinare og eg hadde ikkje vore del av teateret lengre. Men det var eg. «Lovleg seint», merka Bjørn. «Som vanleg», sa eg.

Utanføre traff eg yngre Bjørn (som sa ja til å vera med i neste film (ei gruppe med bl.a. Ole Magnus Totland) me laga på skulen, fortel meir om det ein anna gong!) og helsa stort på han. Ein utruleg dyktig skodespelar, kanskje med sin styrke på improvisasjon (???). Og – DÅ – kom – CAMILLA JENSEN!! :D Wohoo! Ho har eg ikkje sett på evig lengje. Mi gode, gode veninne frå Hetland. Oh. Ho kjøpte billettar til teateret. Eg hang med ho og snakka med Sissel i mobilen medan ho dreiv med billettkjøp.

Huset mitt, leigd ut

Eg skulle bli henta av Sissel på teateret, – eg skulle skriva under slik at ho fekk depositumet sitt ut. Men det var framleis tull med skadane på huset. Difor fekk ho det framleis ikkje. Var mykje telefonering. Eg ringde mamma for å høyra kor ho var, og kor lengje eg kunne hengja med Camilla før ho køyrde heim. Det var ikkje lengje. Eg fekk snakka litt med ho før eg måtte stikke etter mamma (som eg såg i undergangen med teateret). Ååh. Så kos å sjå ho.

Middag

Var god middag. Pølser i kvit saus. Mm. Pappa som laga.

Monica-redigering og -drøs

Eg skulle snakka med Reidar Larsen, som lagar musikken (og lydane) til «Hva er det med Monica». Me snakka, drakk kaffi (medan eg nærast sovna). Så gjekk me opp og såg filmen to gongar, diskuterte masse og fann ut korleis me skulle gå fram. Me vil vera ferdig til mondag. Uuughh. Jaja, – ikkje så stort mykje igjen anna enn å laga ein betre slutt, pluss meir finpuss.

Innleggskriving

Så sat eg her. Og har bruka ALT for mykje tid. Eg må leggja inn bilete óg. Ugh. Har snakka litt med folk óg då. Typisk. Eg skulle jo leggja meg. No er klokka 22:00! :|—Ferdig. Ok, klokka er – NEEI, 22:40! MÅ SOVA. Trykk publiser.

Alle sjå på TV-vest, Triplet kl. 17:00 imorgon (03. februar 2006)!

Då eg blei kjærast med Rebecca

9. Oktober 2005: Ah! Rebecca! :D Eg var på middag hos Rebecca og Miriam i går, etter eit «veddemål» eg hadde med Reb. Det var heilt utruleg koseleg, godt og intimt på slutten. Hihihih :D Heilt til slutt kunne eg ikkje dra; bilen var dau… Det var litt småflaut : )

Eg hadde vore med Hege og Monique tidligare på dagen. Skulle køyre Falke ut på Ølberg, så stakk eg innom i same slengen. Fiksa lett på datamaskina hennar som hadde alt for lite RAM. Supertreig XP-maskin. Rommet hennar var kjempefint, eg har berre sett det frå eine kanten før og ikkje særleg skikkeleg. Men det var særs flott :)

Etter me hadde truffe vonde klassekameratar av jentene på europris og dei hadde kjøpt hårfarge stakk eg til Reb og Miri. Tor Raymond hadde parkert bilen slik at eg hadde rundt 40cm klåring for å ryggje ut. Arh. Det blei mange fram- og tilbakekøyringar før eg var ute. :)

Eg fekk god varm klem av Rebecca då eg kom inn, Miriam rett etter. : ) Prata litt med mora før me tok maten opp. Reb og Miri et ikkje tomat, Reb åt ikkje guakomole (spelling!?).


Eg slutta å skriva dette innlegget der. Eg fann ut alle ville sjå eg var forelska i Rebecca (eg har endra tittel, han var kalla «Middag med Rebecca og Miriam» før). Hadde planar om å skriva det slik òg – for å så leggja det ut når me evt. hadde blitt samen. Heh.

Det var ei utruleg tid med masse usikkerheit, veldig spanande. Synd eg ikkje skreiv meir, eg hugsar sikkert ikkje like godt no, men kjenner eg må skrive litt iallfall. Om to år hugsar eg kanskje endå mindre. Ein del ting eg ikkje skriv, men slikt gløymer eg ikkje likevel ;-)


Tor Eirik: koss gjekk det igår? :)
Odin: ∗glis∗
Odin: Heheh :p

Me sat oss i sofaen etter litt, snakka masse. Lo og hadde det moro. Så gjekk me inn på rommet til Rebecca, det var ganske rart. Det var utruleg rart. Heh. Ok. Me sat på sengja, Miriam var så overtrøytt at ho hoppa rundt på golvet. Me hadde prikka litt på kvarandre, – så handa mi var plassert på Rebecca si. Me såg på Miriam som hadde show, medan me neesten heldt hender. Det kjem eit punkt kor slike ting blir flaue, men me haldt det stadig lengre. Då blei eg sikker på at Rebecca ville med ganske grei sannsyn bli kjærasten min.

Og, – hahahah – så Miriam det. Ho sto med hode på skakke, sto å lura på kva dette var for noko. «Javel?». Så gjekk eg, og bilen ville ikkje starta. Anita (mora) hadde lagt seg, men eg måtte vekkja ho. Det var kjempeflaut, men eg kan ikkje skriva om slike detaljar.

… Litt seinare la eg handa på kneet hennar, så la ho handa oppå mi, og slik sat me kjempelengje, haha, Miriam såg ned på det og smilte og fekk eit rart utrykk i fjeset; slik «eh, javel :|:p :)». Var så enkelt å forstå situasjonen då me nærast sat og haldt hender : ))

Meg, frå chatlogg med Tor Eirik

Neste dag

Dette var litt moro. Eg sende meldig til Reb om eg skulle vera med ho litt i dag. Eg kan eigentleg lima inn høvelege delar av chatloggen til Tor Eirik. Det blir enklere. Eg snakka med han rett etter eg hadde sykla heim frå ho.

Odin Hehe. Vel. Øhm.—Det var veldig rart. Veldig rart :)
Tor Eirik hehehehe, i’m all ears ;)
Odin Hah, er ikkje berre enkelt å vite kor å byrje. Ahvel, me sat i sengja – hadde massert ho tidligare, me hadde stirra kvarandre i augo utruleg lengje. Så klåra eg liksom ikkje meir skikkeleg, eg starta sjå ned, såg lengje ned – «hva tenker du på?». Såg opp. Smilte, såg ned.—Prøvde å sjå opp igjen, såg leeengje inn i augo. Snakka litt om det.—Så hugsar eg ikkje heilt; men til slutt sa eg noko som; Eg må seie deg noko. Det er litt, øhm. Rart.
Odin Eg er, … forelska i deg.
Odin Så blei det stille, og ho fortsatte å sjå meg inn i augo,—tri, fir,—«nei? (overraska glad)»,—så brukte me masse tid slik. Sa ikkje stort. «Jeg har jo likt deg lenge», sa ho.
Odin Ho hadde litt vanskeleg for å tru det, altså; spurde “seriøst?” eit par gonger.
Odin Snakka om at kjenslene der ho trudde det var slik eg var mot alle gode veninner o.l.—Men ho hadde tenkt mykje på det, om det var noko meir.
Odin Blei alltid utruleg glad då eg kom på MSN, eller då ho var med meg osb.
Tor Eirik hihihi :)
Odin Visste ikkje kva ho skulle seie osb : )) Tenkte mykje. Hm. Det var veldig rart alt det der. Såg mykje på einannan o.l.—Stakkar Miriam. : ) Var veldig rar stemning. Ikkje heilt godt for ho lille.
Tor Eirik hehehe, va miri og der? :)
Odin Ho var nede og såg på TV.
Odin Men ho kom opp eit par gonger.
Odin Då me sto på verandaen og ikkje klåra kysse einannan (stod næærme, ein mm nærare, ein mm vekk igjen—berre nokre få cm frå einannan, eg sto på føtene hennar) kom ho. Tok opp døra. “Eeehm, jeg tror jeg vet hva som foregår her…!”
Tor Eirik
Odin Ho ville ikkje gå, me sto ute, visste mora venta på ho inne osb. Snakka om det. Så sa ho bl.a. «Jeg vil kysse deg», men det gjekk liksom ikkje : p Så eg sa at me var så like at ingen ville take leiinga.
Tor Eirik aaaaaw :) litt synd at ingen av dåkkår endte opp me å ta iniativet då :)
Odin Nok av tid, sa det óg. : ))
Odin Tidligare på dagen gjekk me åt ytraberget… Eg bant foten hennar åt min, så gjekk me opp på eit lite fjell, heldt rundt kvarandre i ein time eller så då : ))) Me sto leeeeengje på toppen og såg utover, berre haldt om einannan. (dette var før sjølvsagt)
Tor Eirik hehehe, skikkelig søtt!
Tor Eirik avtalt å møda na igjen snart? :)
Odin Ho skal på overnatting imorgon, så, nei. Har ikkje det.
Odin Eg vil ikkje trø ned dørene heller :P Sjølv om eg ikkje trur det er eit problem for ho, så er eg redd for Miriam. – Og vil ikkje at mora skal synest eg er plagsom : ))
Tor Eirik hehehe :) går jo an å møtast andre plasser enn hos hu og, vettu ;)
Odin Ja. Ho må få vitje meg her neste gong kanskje : )
Tor Eirik mhm! :)
Tor Eirik regne med du e rimelig peppa nå? ;)
Odin Peppa? Hm. Eg må sove. Jobb imorgon! Masse framover.
Tor Eirik hehehe :) hmm, ikkje mye eksessiv energi? :P
Odin Soveenergi. : ) Det var veldig roleg alt saman der. Superroleg.
Tor Eirik hehehe :)
Tor Eirik du har litt å sova på inatt :)
Odin Lange klemmar, sto i utallige minutt : ))

Så blei me saman

Ho var i Haugesund, sende eit par meldingar. Ho tenkte mykje på det.

Riktig det, men jeg fikk tross alt melding av deg først der du sa:» Eh. Korleis går det? Tenkte eg skulle sende melding til deg siden eg har tenkt så mykje på deg no», eller noe sånt. Ta med det òg ;)

Kommentar frå Rebecca

Traff ho i byen, dro til meg. Alt var så kaldt. Kaldt og overfladisk. Veldig ekkelt. Sto der i mørket og steikte pannekakar. Ho på andre sida av komfyren. Eg gjekk på do – tenkte «aghrrr!!! :((( Dette er for dumt, eg vil ikkje stå heile 30cm vekk frå ho, eg vil vera nær». Kom inn, – ga ho ein klem. Slik blei me ståande. Det var herleg. Endeleg, etter nærast ein heil dag med skulte kjensler.

«Er vanskeleg å lata som ingenting», sa eg. Og kjende eg, veldig sterkt. Litt seinare kyssa me. Så, er resten historie og noko må ein halda for seg sjølv (om ikkje keier eg dykk meir allereie enn eg har!).

Ja, haha, så lade kan me ble! Hahah!

Det sa mammaen åt Espen! Og så lo ho! :D Sånn søt mamma-latter. Hihihi. Espen har koseleg mamma. Så lo eg óg! Så var det kjempekoseleg :D Wee, fina vere óg! Vore mykje på hjul i dag. Har elles vore med Monique, Henrik og Pat. Ganske kos dag altså, hihih.

Jøss! Eg er så utruleg overglad at ein skulle trudd eg hadde lese ei heil bok av Rebecca sine utrulege tekstar (Reb er ei solajente, som utanom å vere ei søt kjempeflink skodespelarinne, er heilt. Utruleg. Flink. Åt skrive. Ho får meg til å glise høgt å bli glad same kva! Wee!) WOOW! Endå ein melding frå Hege! Jøss, eg som ikkje trudde eg kunne bli stort gladare :D Hihi. Hege er ikkje lett å få melding av, ho plar ikkje svare på meldinger. Som er ein stor frustrasjon for mange. Sjølv synest eg det er moro å sende meldingar – om eg ikkje får svar frå Hege (som eg ikkje forventar) så gjer det ikkje stort: men det er desto meir moro når eg plutseleg får. Hihih.

God natt søvn i KK si seng

Tidlig i dag sto eg opp. Gjekk ut av senga åt Kitty Karina (ja, eg plar sove der, hihi). Og så åt eg superduper frukost medan eg prata med Reidar. Kornflakes med syltetøy (jada, Siri :) ) og masse god mjølk på! Pat var endå ikkje heime, så eg tenkte eg skulle redigere vidare utan han. Dra ut på Sola. Eg avtala med Reidar at eg skulle hente harddisken. Så sjekka eg MSN ein siste gong for å sjå om Monique var inne; det var ho! :D Wee. Sidan ho ikkje har mobil (det er ikkje flaut Mon :) ) så kunne eg diverre ikkje advare ho om at eg var på veg åt Sola. Hihi. Men så var ho altså inne! Supert! :D Ho måtte hente noko hos ei veninne, så eg sa eg kunne køyre ho. Vips så var det avtala.

Monique har det berre med å hente harddiskar

Så køyrde eg den nydelege vegen ut åt Sola. Ein veg eg har køyrd mange gongar no. Då eg kom åt innkøyrsla åt Monique såg eg ho. Eg tuuta. Ho snudde seg ikkje, hihi. Men så blei ho tydelegvis litt nysgjerrig og snudde seg, så kom ho. Ho var glad som alltid – så køyrde me åt kulturhuset. Reidar sto og venta, tøft! :D Eg hadde nett kjend at lommane mine mangla eit stk. mobiltelefon, så det var veldig hendig. Monique måtte fint bli med opp, eg såg berre på ho dumt (eller noko liknande iallfall) då ho lurte på om ho skulle bli med. SJØLVSAGT MONIQUE!? :D

Monique fekk henta det ho skulle, så ville eg køyre ho opp åt huset hennar, så fekk eg sjå det. Vél oppe spurde ho om eg ville inn og helse på pappaen hennar. Ja! :D Kvifor ikkje, kunne eg få omvising óg – hehe. Eg snakka litt med han (Sigbjørn? :)) om utsikten frå huset deira bl.a. Han var nemlig utruleg flott! :D Wee, masse finere enn vår iallfall, hiihi. Me spelte fuzzball! Då kunne eg stryke det av lista med ting meg og Monique har avtalt me skal gjere! (***Stryyk***) Det var kjempekjekt! Som eg hadde forventa eigde ho meg, men eg vann ein gong! Mohahawhawhaw. Me spelte med Siri (lillesyster åt Mon) og Amalie (veninne av Siri). Meg og Siri eigde Mon og Amalie. Haha! :D Då meg og Amalie spelte (båe uerfarne) gjekk det overraskande bra :] Men sjølvsagt vann proffane.

Etter masse super speling spelte me litt meir. JA!!! :D:D

Pizza!!!

Så var det slutt. Siri og Amalie spelte Sims 2. Meg og Monique prata. Såg gjennom bilete på rommet hennar og eg inspiserte karakterane hennar med kritiske augne, heldigvis for ho hadde ho ganske gode karakterar. Likevel sat eg opp kva eg forventa av ho. Då eg kom heim regna eg ut kva snitt det blei (forventningane mine), det er 4,93. Så rett under 5. Men det er realistiske forventningar. Det er det eg heilt ærleg trur Mon får. Så kan ho jo alltids jobbe litt ekstra å få betre ;) MEEEN! Hekkan pekkan, eg har jo pizza nede, har sitte aalt for lengje (***GLISE***)!

HAHA! Du trudde vel pizzaen min var smart der din lyring! Hihih, men det var han ikkje av di eg hadde ikkje satt han inn! Godt var dét, han hadde vore ultrasvart etter to timar i ovnen nemleg! Haha @ deg som trudde han var svart! Men. No har eg bruka all tida mi åt prate med ANNA. Ho er ifrå sverige, eg traff ho på veg åt Hvar. Så difor er han allereie ferdig. WEE! :D Superpizza!. Seriøst denne var enormt god! For ein gongs skuld kjøpte eg ein dyr pizza. Det må eg gjere oftare! WOOW han var god! :D :D

Hadeklem

MmmmMmmMmm. No kom eg heilt utav det her. Skriv med Anna og rapar på god pizza. Må ned å hente Farrisen min óg. Hmm. Kor er eg? Jooooo! Hos Monique! Eg er forresten blitt ein lean-mean farris-drinking machine, notert i margen? OK! Ja. Eg var hos ho i. Hm. Var det 2 eller 3 timar? Det var iallfall ein del. – Då eg gjekk gløymde eg å gje ho klem, men så spurde ho litt halvlunkent og skuffa då eg sat meg inn i bilen: «Skal eg ikkje få klem?». Åååh! :D Sjølvsagt! :D Hehe. God varm klem :)

Henrik er dritkul!

Så heim. Hadde trass alt avtale med Henrik. Ringde han, og han kom opp. Eg hjalp han med å take bilete og me snakka om masse interessant. Supert. Henrik er dritkul! :D Brann CD åt han, med musikk og bileta. Han ville laste ned Gimp og Workrave sa han. Yess, guddi! Gimp eig PS! Mohahahawhawhaw.

Så hugsar eg ikkje kva eg gjorde

Hmmm. Må jo ha vore noko. – Ah. Eg trur eg fekk melding av Pat! Han kom heim, ja. Kunne eg hente han 19:05? Jadå! Eg starta redigere litt på presentasjonen. Men så hang Final Cut seg, HAHAHAH. Teit. Jaja. Var dårleg det eg bruka ein time på lell :((( Så køyrde eg åt Sola igjen. Var redd for parkeringsvaktane. Henta Pat. Køyrde åt den overhypre kjærasten hans, Unni. Ho sang me ikkje måtte kome så raskt, så me stakk innom Madla handelslag etter Pat hadde hjulpe meg med 200kr åt bensin. Me sprang rundt i butikken og henta nyttige ting.

Me køyrde åt IKEA. Pat var veldig engasjert og livlig som vanleg, men Unni var eksepsjonelt hyper. IKEA er jo alltid ein oppleving. Hm. Så køyrde eg dei heim, stoppa på Rimi litt. Då sende eg melding åt Hege. På vegen åt Tananger (via Sola, igjen :p) vibrerte mobilen! Wihiii! :D Skal berre hente eit skjerf…. Slik. Ja :D Las meldinga åt Hege, var kjeeempeglad for å få svar. Heilt utruleg, ho som ikkje svarar :p

FLOTT himmel, fin musikk!

Himmelen var heilt eksepsjonellt vakker der eg køyrde. Wooow! WOW! :D Eg var amazed. Må ty åt engelske ord så vakkert det var, hahahaha :p Så stoppa eg då eg var på Sola igjen. Skreiv melding åt Hege, der eg sa eg bl.a. «Eg fekk MELDING FRÅ HEGE! Ho som aldri svarar!» eller noko i den duren. Harr, harr. :p Så blei eg utruleg glad. Endå gladare enn det eg allereie var. Så køyrde eg igjen. OG SANG. HØGT.

«I AM SAAAILING, I AM SAAAILIIING!!!» <—- Slik! Sang så høgt eg kunne, stemma sprakk avogtil, men det er berre koooos :D Så fekk eg slike «lyn»­ av lukke heile tida innimellom, hm. Det er utruleg vanskeleg å forklåre! :D Men det er slik at eg syng, så plutseleg blir eg berre kjempelukkeleg, så strammar magen seg og heile kroppen blir anspent. Så blir stemmen skurrete. Wee :D Eg starta syngje Perfect Day av Lou Reed då. Hihih. Heerleg! :D

No kan det virke på nokon som om grunnen til at eg blei så glad var meldinga frå Hege. Det er jo ein koseleg/skummel tanke etter kva augne du les med. Men det var iallfall ikkje tilfelle, var meir oppbygging heile dagen mot eit toppunkt i bilen der eg starta syngje høgt og til slutt i mange km/t kom lukkelyna :D

Så lat kan mora til Espen bli!

Eg køyrde innom Kiwi på veg heim. Måtte ha MAT. Eg sang i butikken og folk såg rart på meg. Ei søt jente som er eit år yngre enn meg (og som har gått på Ullandhaug med meg) sat i kassa :) (<@Eppaen> Victoria) Var hyggeleg. Eg kjøpte 3 bananar, 1 oetker-pizza, 1 farris bris, 1 drumstick-godteri, 1 extra raud (eg kjøper det aldri åt meg sjølv, men et ein del når eg har dei). Så sat eg meg inn i bilen, – såg bilen åt Marit. Såg ut som om Espen var inni (dei er litt like, han og mora). Eg lente meg ut av bilen. Bjørg Marit var fint kledd, eg sa «Du køyrer vel ikkje åt Kiwi, Marit!?» og overraska ho. Leande svara ho «Jo! Haha! Så late kan me bli! Hahaha!» og gjekk inn. Hihihi. Stilig mamma Espen har. :D

Heime! :D

Eg fekk mail frå Anna, trudde det var spam. «vill prata med dig!», liksom. Raraste. Men så hugsa eg jo ho igjen frå Kroatia! :D Wee. Elles har eg sitte masse på IRC. Hekkan. Eg bør leggje meg. Redigere litt åt Pat imorgon! Skal møte han 12. Må få redigert masse no! Monique er på hytta på Voster, Hege er på hytta på Sandnes forresten. Anna bur midt i Sverige, og Henrik er rundt 16 og speler kjempebra musikk. Han bur på storhaug. Hmm, noko meir? Ja, sjekk ut Tor Eirik sin nye blogg! :D

Møte med Monique

Ahhh. Drømme-drømme. Drømme om redigering. Med eit vaknar eg og fyk opp av senga; eg skal jobbe! Masse å gjere i dag – kva er klokka!? Eg ser på ho. Ah. 8:30. Herlig. I dag skal det skje ein del. :)

Eg la meg tidleg i går. Ikkje det eg normalt ville ha kalla tidleg, men tidleg no. Skulle jo redigere for Pat neste dag; er ikkje greitt å få timebetaling som frilans for å sove! Ja; det er sant. Eg har mine fyrste skikkelege oppdrag med firmaet; det er særs spanande. Eg sat nydusja og las bloggar (!) medan tida klokka nærare 10 (møtetid). Pappa banka på Falke, og eg «vakna»: sprang ned.

Endring i dagsplan; kontraktmøte

Fyrte opp litt super økologisk havregryn+rosinar då pappa sa «Du huske at du ska på kontraktmøte i dag klåkkå to?». AI! Hekkan. For det fyrste: eg må vere vekk midt i redigeringa, men for det andre og mykje verre: eg hadde avtale om å møte Monique (bloggen hennar) rundt det tidspunktet. Etter eg hadde den siste skeia svelgt sprang eg opp for å skrive mail åt Monique. Måtte seie ifrå om endringane i planane.

Då eg svingde inn åt Sola kulturhus ringde Pat. Fyren som skulle køyre han kom ikkje. Jadå; henter deg eg, sa eg då han sa han var på Madla. Hm. Eg køyrde gjennom bomstasjonen på veg inn igjen; ja, det var iallfall sløs av pengar (vel, eg får timebetalt – bruker litt av dei ;) ). På tilbakevegen, etter masse leiting rundt på Madla, snakka me om buddhisme. Det var kos :) Me starta logging av ein god teip med video straks. Reidar Larsen, som den utrulege pianisten han er (og beste lydmannen eg veit om) jamma lett på det digitale flygelet hans. MIDI-lydfila åt det pianoet var på heile 3GB! Mektig imponert av lyd og ferdigheiter. :]

Redigering startar – men så hang Final Cut seg

Rundt 13:40 fekk eg melding frå Monique; nett då det var perfekt at ho kom (eg skreiv det i mailen, flink som ho er hadde ho sjekka han før ho dro). Eg måtte berre redigere litt kjapt; programmet avslutta og eg – ja – hadde ikkje lagra på nokre timar. Var ingen problem då; var berre 30 min effektiv redigering – resten var digitalisering.

Pat var i storhumør, han likte det eg kasta ned på dei 10 minutta. Eg såg på klokka og satt Pat i arbeid med meir logging. Oipps, ville ikkje late Monique vente. Hoppte ned trappane. Veldig spent på å møte ho. Wihiii :D

Monique på Sola Kulturhus

Monique er ei av solajentene, dei me traff i Oslo på Den Unge Scene-festivalen. Altså del av Sola kulturhus si teateroppsettjing. Dagane etter turen var det mange som la med til på MSN Messenger-nettverket. Eg hadde take eit bilete av Monique som dansa med Olav (frå mi gruppe – Rogaland Teater), difor la ho meg til. Etter det har me skrive mykje på MSN, nett no er den største loggen eg har Monique sin.

Ho sat åleine der på ein stol då eg braste ut døra. Reiste seg opp og så fekk eg klem. Forresten kan dykk lese Monique sine tankar om dagen på bloggen hennar. Kjende ho godt igjen, er ikkje reint få bilete av ho eg har sett. Ga ho ein skikkeleg veneklem. :D Eg blei overraska over dialekta. Solask eller noko. Heh, søtt.

Me hadde prata om stillheit og flaue situasjonar om ingen seier noko før. Eg hadde tenkt å lage ein slik situasjon ein gong – men gløymde det diverre. Dei er magiske slike stunder :D Eg hadde sjølvsagt tenkt å take det opp rett etter. Men sidan Monique var så utruleg lett å snakke med kunne ikkje ein slik flau situasjon oppstå likevel. Med mindre eg plutseleg skulle slutte å svare ho. Berre halde kjeft og fryse ho ut. Men det hadde ikkje vore det same; det hadde vore slemt, ikkje flaut.

Aye, kontraktmøte…

Eg visste eg hadde dårleg tid, men det kunne no heller vente – måtte få snakka litt fyrst. Etter eit minutt eller noko ringde Pappa.
«Er du på veg!?»
«Eg er på Sola, reiser no», svara eg smilande
«ER DU IKKJE LENGRE FFS ”!(&#!/)#”!¤&/#omgplzn00b!!!11»
Måtte berre smile åt Monique – hehe, var litt morosamt. Så la eg på.
«­Hm. Eg har eit møte i Stavanger, vil du vere med?» (håpe)
«Javel», sa ho smilande (yess! Hadde vore for teit å møtt ho for å snakke i eit minutt)

Så var det berre å køyre ned i den supre toyotaen :D Broooommm… Så var me til slutt med Garanti Eigendomsmekling. Monique såg ut til å ville sitje i bilen – så eg tillot meg å seie at ho måtte vere med :) Eg sat meg ned med mamma og pappa som allereie snakka med meglaren. Vil eg ha kaffi? Eigentleg ja, men eg ville ikkje la Monique vente for lengje – dessutan heiv eg nett nedpå to koppar. :D Han gjekk gjennom kontrakten, mamma spurde om ditt og datt. Tok litt tid. Hmhm. Eg var litt hugen på å signere og dra :p Men det er jo mykje pengar det er snakk om, viktige greier. Men kva er kontrakten eigentleg om?

Huseigar Odin H. Omdal

Mamma og pappa kjøpte nett eit nytt hus og dei ville at eg skulle signere under huset slik at det sto i mitt namn. På den måten blir det enklere for meg i framtida å evt take over det. Så huset er mitt på papir – men det er ikkje det eigentleg. Eg har ikkje betalt ei krone (vel, meg og Falke slang nett 5 000 inn kvar), og skal eg bu der (som eg vil! :D) må eg betale ~8000kr månaden. Det er renter og avdrag på lånet – så eg må nok vente litt før eg har råd åt dét :/

Rogalands avis og Union-fabrikken

Eg signerte og signerte (moro! :D Eg likar å skrive under ting). Sa eg hadde litt dårleg tid – så eg slapp høyre det siste formelle greiene. Mamma og pappa har full kontroll likevel ;) Monique sat og gomla godteri og las RA. Ho var på fyrste side. Eg lo godt då eg såg ein satirisk teikning av Høgre og Union. Monique smilte med;
«Forstår du han?» spurde eg.
«Nei» (søtt smil).
Hehe, då måtte me jo helst forklåre når ho kom med slike smil :)

Teikninga viste på høgre side Norske Skog Union-fabrikken uti vatnet med tri par hender som stakk opp frå det. Ovanføre ruta sto det «Høgre er veldig mot statlege inngrep i marknaden…». På den andre ruta sto høgremannen med ei gulrot i handa og Union stod staseleg i bakgrunnen. Teksten fortsatte ­«…unntatt i valår». Hahaah. Så nyydeleg take på kornet :) Veit ikkje om Monique forsto der eg snakka om nedleggelse av fabrikken og Høgre som eigentleg drit i normale folk, men må sanke stemmar i valår. Men ho er ei veldig smart jente, så ho tok han heilt sikkert :)

Pizza åt Pat på Pizzabakaren

Eg lova Pat å kome med mat åt han. Så me sto og venta, gjekk opp åt Hetland skule for å mimre litt (eg iallfall :p). Men eg skal spare de for alt det der. Like greitt. Eg tygga fortsatt på drops frå Garanti, mamma og pappa legg trass alt igjen ein del pengar der – me må få litt ekstra ut av det, hehe. Monique ymta om at pizzaen sikkert var ferdig; og med det dro me åt Sola igjen.

Monique var usikker på om ho skulle følgje etter opp etter meg åt Team Studio. Forstår det, eg hadde sikkert vore usikker sjølv. Difor forsikra eg ho om at eg ville ha ho med opp. Hugsar ikkje heilt korleis, eller om dette i det heile take er sant (Monique hugsar sikkert betre). Synest likevel å hugse eit søtt «Kva?» utrykk frå ho, så eg veljer å tru det var slik; den historia var finast.

Nei takk åt pizza

Då me kom opp forklåra eg at pizzaen var klår. Så sa eg at eg hadde ein ven med.
«A girlfriend?», spurde Pat.
«A friend that’s a girl, yes», svara eg.
Pat visste eg ikkje hadde nokon kjærast – men mange veninner. Me har bl.a. snakka om kor dårleg ordet ­«girlfriend» er. Må ein liksom seie «a friend that is a girl»? Kor teit er ikkje det. Eg kan jo heller ikkje gå rundt å kalle veninnene mine for «my girlfriends», det ville jo blitt feil sidan det tyder kjærast på engelsk… Hrmpf!

Pat rynka på nasen, «Eeehm. There is chilli on.».
«Oooh! Well, sorry – I didn’t know». Eg kjøpte jo berre det pizzaen eg synest er best! :p

Videoredigering

Hadde nett slengt saman noko, var ikkje noko spesielt bra – så eg måtte forklåre det åt Monique. Opptil fleire gongar. Kva tyder det? Jo, at eg var redd for at Monique skulle synest det var dårleg/middelmådig. Var opptake av kva Monique synest. Hehe. Hm.

Så måtte ho gå – eg ga ho visstnok klem (eg måtte spørje – hugsa ikkje sjølv, heh). Om eg ikkje hadde burde eg iallfall.

Morten og Cate! Middag

Eg skulle åt middagsvitjing. Var der på tida. Mamma og pappa kom ein halvtime for seint. Typisk. HAH! Me fekk kjempegod middag av dei, som alltid eigentleg. MMM! :D Eg ringde Tone, ho SOV. Klokka var snart 8. Koseleg å snakke med ho—me avtala å gå tur rundt mosvatnet.

Tur med Tone rundt mosvatnet

Det var veldig kos. Tone er ei utruleg veninne :D Kjempeglad i ho. Snakka om masse. Også må eg invitere ho ein gong. Ja. Det sa ho – bra :).

Post-dag-ting :p (etterord!)

Heh. No er klokka 3:30, og eg har sitte og skrive med Monique og Hege (Mon er på vitjing), dei gjekk ut no – så då legg eg meg. Dagen før skreiv eg med Hege til 2:45. Så tida eg normalt plar prioritere åt heimesida (24–02/03) har eg prioritert til litt kjekkare ting :) Difor går det treeeeigt med sida no, for dei som lurte (takk Simon og Monique! :D). Forresten skyndte eg resten av dagen ferdig, var med Tone i over 2 timar, så den har liten plass.

Ein Monofunken dag

Etter langt-på-natt-hack natt med Falke, skulle meg og Kitty Karina spele i Robert Vawter sin film «Monofunken». Bursdagsfesten til Tone førdagen blei diverre avlyst. Kitty Karina var hos fetter Buster så eg måtte hente ho for å dra heilt til Sandnes… Ville bli ein lang, trist dag med misting av diverse.

Dagen før skulle eg levere Kitty Karina hos Christian, Buster og Betina. Kunne jo ikkje vere åleine når Falke var i Kristiansand, mamma og pappa i Kviteseid og eg hos Tone (før eg fann ut det ikkje var noko). Eg hadde gjeve ho løyve til å gå til butikken og kjøpe snop (fekk 200kr, fekk bruke 40, sa eg); dei måtte kome tilbake etterpå slik at me eventuelt kunne lage ny avtale. Men tida gjekk; og KK kom ikkje tilbake. Etter ein time blei eg uroleg; men visste ikkje kor ho kunne vere, dessutan var det endå 1–2 timar til avlevering. Så eg sat meg ned og venta på ho. Etter ein time starta eg leiteaksjon i nabolaget. Gjekk innom alle dei plassane eg veit ho har veninner. Eg fekk vite av far til Helene at ho hadde vore med Ida, utanfor huset deira. Han viste meg kor det var.

Mora sa dei hadde drege til Auglend skule. Av alle ting. KK hadde visstnok sagt ho ikkje skulle vere heime til nokon fast tid. Dårleg gjort, ikkje bra. Så eg gjekk opp for å hente sykkelen slik eg kunne dra bort. Etter eg hadde drikke litt gjekk eg ut igjen; og då kom akkurat KK. Ho lurte på om me skulle dra til Betina no, eg sa nei. Eg hadde venta i 3 timar på ho. Ho skulle jomen meg få vente like lengje på at eg skulle køyre ho sjølv! Så eg sat meg ned i stolen med ryggen til og mediterte i ein halvtime, ho heldt seg heilt stille. Trur ho teikna.

Eg laga mat til oss, burritoes kjøpt på Mega. Eg fortalte ho at no var det 2 ½ time igjen. Etter litt sa ho unnskuld, og meinte det. Var vel eigentleg det eg venta på; så eg sa me ville køyre med ein gong me hadde ete. Då åt me burritosane (som var kjempegode) og var gode vener igjen :) Er kjekkere slik. Sjølv om eg blir litt skuffa når ho ikkje tek det eg seier seriøst. Det er veldig slitsomt.

Sidan bilen er øydelagd kunne me ikkje køyre til Pollestad. Eigentleg trur eg ikkje han er så øydelagd, han fungerer fint når eg køyrer han. Sikkert feil bruk av mamma og pappa som er feilen (hehe)… Tog var iallfall løysinga. Det kosta 33 kr for båe to til Sandnes, ikkje alt for galt. Kostar derimot 20 kr å dra nokre få kilometer til byen med buss for ein person!

På toget møtte me Alun, som eg kjende igjen frå teateret. Eg helsa på han, då han satt seg nærast vedsida av meg. Viste seg at han var hovudpersonen i filmen. Eg har lese manus, men sikkert gløymd store deler. Scena eg spelte saman med Hege Alsaker var heilt i byrja av filmen. Me filma han tidleg januar. Eg var horekunde, medan ho var hora – filma medan ho gjekk. Eg låg i senga og tende ein røyk og ringde dotter mi (søt stemme); «Sei til mamma at eg blir litt sein; jobbar overtid… Ok… Ja… Ja… Hehe, ja… Me snakkast! Klem!». Medan eg snakkar gjer eg Hege nokre hundrelappar. – Rett og slett ekkelt.

Filmsettet på Monofunken

Robert sto og venta på oss på togstasjonen i Sandnes; me skulle hente ei skodespelar (Marion) og køyre til Pollestad der dei hadde fått lånt ein butikk. Me fekk is av Robert på vegen. Framme var me i gang med å setje opp ljosa og gjere alt klårt. Det tok si tid; slik det alltid gjer. Var mykje venting, men til slutt fekk me filma litt. Me skulle stå i ein kø i butikken og gå gjennom kassa. Hovudpersonen skulle kome bakerst; han er forelska i kassedama. Så kom Marion bak, som var forelska i hovudpersonen. Ikkje noko snakking; berre stirring på dei. Var ei forsåvidt enkel scene reint forklaringsmessig; men mange folk var involvert og eg er sikker på at kvar einaste shot var forskjellig! Eg misunner ikkje Robert når han skal klippe det saman! :-o

Kitty Karina blei lei. Ho starta å leike med sprettballen ho fekk i isen sin. Etter lang tid (4 timar på settet) filme dei at me gjekk og handla i butikken; eg som snill far (som tidligare i filmen hadde vore med prostituert…) og KK som dotter mi. Me var ferdig etter det. Heimturen stod igjen. Eg trudde eg hadde mista Bratz-en til KK (ein dyr barbi-greie; æsj) som ho fekk dagen før til bursdagsgåve. Men eg hadde visst berre lagt han bak i bilen. Det var ein ekkel situasjon; eg ringde og stressa fælt med å få han tilbake. Såg berre kor lei seg KK blei. :(

Kitty Karina sit på golvet i butikken, keier seg...

Det var veldig stress; litan tid til toget gjekk – me kom fram til Sandnes rett før. Dei sa me måtte springe. Eg sprang i førvegen for å stoppe toget slik at KK kunne kome etter. Eg sprang og sprang, såg at KK forsvann bak meg (ho spring seint, + at ho har sko med innebygde rulleskøyter (teit spør du meg, menmen)). Eg klåra kome opp til toget rett før konduktøren blåste det vidare. Eg heldt toget igjen i ein 6–7 sek, men KK kom ikkje. Toget gjekk.

Då det gjekk såg eg at det gjekk feil veg. Like greitt at eg ikkje kom på toget. Andre vegen gjekk det ekte toget. Dritt. Men kor var KK? Ho kom ikkje opp, – eg sto og venta. Sprang ned; Robert hadde køyrd opp til meg og sa eg var på feil side. Vel, kunne ikkje eg lukte. Eg som aldri tek buss eingong. Eller, forsåvidt; hadde eg bruka logikk så – men me hadde dårleg tid så gløymde tenkje etter. Eg brydde meg fint lite om det no; Kitty Karina var vekk. Eg sprang litt febrilsk rundt for å finne ho. Til eg såg ho stå borte med ein buss med to vaksne. Dei snakka med ho; gret tydeleg. Oooff. Stakkar :(((

Eg gjekk bort og sat meg ned og klemde ho. Lengje satt me der, ho hiksta litt, eg unnskulda fleire gonger. Var jo min feil; det var dumt gjort. Kjende meg dårleg då. Stakkar KK, blei mykje vondt på ein dag. Etter litt gjekk me bort og fann ein buss til Stavanger. Off. Eg vil ikkje miste Kitty Karina meir.

Kitty Karina 8 år

Den beste lillesystera eg nokon gong har hatt er blitt heile 8 år i dag. Det er 10 ½ år mellom oss. Ho blei 8 i går, 17. juni. Me var på Havanna badeland, dagen før tok eg ho med på bowling, og i dag skulle eg eigentleg ha laga ein CD til ho.

Bowling

Malen på bowling!

Meg, Espen, Kitty Karina (KK) og Malén var på «Åsen Bowling». KK eigde alle, og vann båe rundane. Eg kom på ant siste og siste plass. Sjølv var eg òg den einaste som klåra å få 0 poeng, fekk det tilogmed to gonger. Elles fekk eg fleire gonger berre ein kjegle ned o.l. – Kan eigentleg konkludere med at eg ikkje er nokon stor bowlingspelar. Men det var slett ikkje lenge sidan eg slo til med 3x X (strike, i Frankriket) i starten av eit spel. Etter det trudde eg vel plutseleg at eg kunne spele bowling; og prestasjonane gjekk deretter (dårleg). Her er lista over poeng:

Namn Runde 1 Runde 2 X og /
Kitty Karina 111 100 2 / 4
Malén 67 87 0 / 1
Espen 101 98 2 / 4
Odin 96 71 1 / 5

Espen var altså ikkje så utruleg langt vekke, medan eg måtte sloss meir med Malén om plassen min. Når sant skal seiast så gulla Espen noko sjukt mot slutten. Eg leda over han største delen av fyrste runde ;)

Havanna badeland

Kitty Karina, munnen open

Eg var ikkje heilt lysten på å dra for mi eiga del. Magien med slike plassar er diverre ganske fråvêrande no. Hugsar kor glad eg var i badeland i gamle dagar. Men var KK sin bursdag trass alt, så eg kunne jo gå for hennar del. Var eigentleg ikkje noko stort problem; men eg måtte dra meg opp frå stolen :p Me reiste til Sandnes og såg etter ein matstad. Til slutt havna me på NBSD i Vågen. Steikje dyrt. Men god mat. Kitty Karina fekk heimlaga is av di ho hadde bursdag. Utruleg god is.

Havanna såg ikkje ut til å ha vore gjort noko med på lenge. Same gamle plassen, berre mykje meir forfallen enn kva han var sist eg var der. Det kan godt vere det berre er eg som er blitt eldre og klårar sjå plassen heilskapleg. Skitne veggar. Slitte golv. Mangel av ljos fleire plassar; blått, mørkt og kaldt. Dei har tilsett tre utruleg flotte jenter til å jobbe – kanskje for «pynte» opp på ein enkel måte? Men det hjelper ikkje noko stort når heile stemninga på plassen er laber og ikkje særleg lystbetont. Med berre nokre få ringar til den store vannsklia må ein stå i kø for å få ein.

Vel, ting var strengt take ikkje skitne – det virka slik. Meg og Falke gjekk ned i romerbadet. Det er jo 18—års grense der, så eg hadde aldri vore der før. Det var ein rolig plass som var mykje større enn det eg hadde trudd. Plassen var prega av fordums storskap; men dagens forfall. Likte meg iallfall ganske greitt der, var kaldare – og roleg. Var ein kald stamp, herleg å take ein dukkert i. Me snakka, sat i boblebad og tok det roleg. Før me gjekk ut igjen og leika i skliene med Mariann og Kitty Karina. Det gjekk utruleg fort, var ganske moro faktisk. Mariann datt ut fyrste gongen; eg visste ikkje det ville gå så fort :p Men sidan eg er så tjukk går det tydelegvis raskare.

CD?

Eg må få laga den CDen til Kitty Karina. Eg gjer ho alltid det. Får lage han imorgon tidlig. Det som er mest stress er jo alltid å finne ut kva eg skal leggje på. Her er ei foreløpig liste:

  • Akon – Lonely
  • Cloroform – Imaginary Girlfriend
  • David – Wild at heart
  • Christian Walz – Wonderchild
  • Gavin DeGraw – I Don’t Want to Be
  • Jorun Stiansen – This Is The Night
  • Maria Arredondo – Mona Lisa Eyes
  • WigWam – In My Dreams
  • Ronan Keating – If Tomorrow Never Comes
  • Kent – Max 500
  • Kurt Nilsen – A Part Of Me
  • Brian McFadden – Real To Me (Oppdatert, nedover her er nye songar)
  • Ravi og Dj Løv – Dødssøt
  • Westlife – Mandy
  • Fool’s Garden – Lemon Tree
  • Gaute – Miss you when you’re gone
  • Margaret Berger – This is perfect
  • Chesney Hawks – The One and Only
  • Kaada – That’s Life O-Oh
  • Jostein Hasselgård – I’m Not Afraid To Move On
  • Lolly – Mickey (frå Monique)

Speletid: 80 min

Gjerne kom med kommentarar på denne lista! Eg har alle Absolute Music 0–47, så lurar på om eg berre skal brenne heile plate 47 ut som ein ekstra bonus. Der er det jo masse musikk ho vil ha. Eg har take med noko bra musikk (Cloroform, Kent og Kurt Nilsen (som eg òg trur ho likar)) og noko litt eldre. Men eigentleg er alt inne for triksing og miksing; einaste songen eg ikkje tek vekk er Imaginary Girlfriend. Den står. Så, skyt laus!

1. mai!

Den store raude dagen, arbeiderenes dag. No er ikkje eg ein arbeider, men eg vil sikkert bli ein om nokre år. Sjølve toget og pikniken etter var utruleg moro.

Eg ville eigentleg skrive dette same dagen det skjedde, men sida mi var nede kl. 23–01 i går, difor må eg skrive det no. Etter eg hadde stått opp seint utpå dagen (som eg er sikker på at du kjenner deg igjen i når ein har fri) måtte eg finne ut kor tid toget gjekk. Det fann eg i gårsdagens aftenblad, – SA til reddningen. Eg fann ut at klokka var 13:30, og at toget starta på same tid. Så eg drog raskt ned, diverre gløymde eg å take med kameraet – noko eg fort kjente var lite gunstig.

Spole framover -> eg gjekk heilt bak i toget der ungdommen skulle halde til. Eg ville gå under parolen om ingen sosial dumping. Eg er veldig mot sosial dumping, utan å gå nærare inn på det (er trøytt, heng på skulen osb) :) Same kva, det var ikkje mange som sto bak den parolen. Meir presist 0 stk. Eg traff elevrådsleiar på Hetland, Maren Eriksen, saman med Cahtrine og Lene som òg er i elevrådet. Eg blei introdusert som Marens sekretær til folk rundt. Moro :)

Etter eg hadde gidd vekk eit utal russekort fann eg kamerat Kenneth Marswall (som eg har laga ei relativt flau vevside til), han stod saman med Luisa Pinzon – òg er ei veninne frå Ullandhaug. Dei er kjærester og har vore saman… Lenge. :) Kenneth er nestleiar i SU Stavanger, medan Luisa er leiar. Utruleg koselege. Stod lenge å snakka med Kenneth heilt til toget starta veldig forsinka. Parolen “Revolusjon” hadde allereie utruleg mange tilhengarar (nesten all ungdommen) – medan “Sosial dumping” hadde 0 utanom dei to som bar parolen, eg måtte jo gå der èg då.

Eg ropte saman med “Revolusjon”-parolen. Ikkje noko spesielt der. Vanlege flotte slagord ;) Veldig moro, eg gidd ikkje forklare kor kjekt det var. Anten så var du der eller ikkje (når sant skal seiast trur eg ca, 0% av dei som kjem til å lese dette var der. Så synd for dykk!). Eller, Salve var der faktisk – som han sa i kommentarane, men han såg meg ikkje, så det var ikkje så kult. Tone (i klassa) såg meg sitjande utanfor domkykja. Men ho gjekk ikkje bort til meg og hilsa! Slemt, veldig dårleg gjort, var ei slem veninne av ho (kalla «Idun») som sa ho ikkje fekk lov (seier ho iallfall. Hah!). Ikkje helse på gode kameratar fyrste mai, veit ikkje i kor god jord dèt fell. Mora til Tone er SV-politikar, så endå større grunn til at Tone burde kome opp å helse på oss. Jaja. :)

Eg har skrive meg vekk. Som sagt, eg gjekk mot «Sosial dumping», bak meg gjekk «Revolusjon»-parolen med resten av folka. Elevrådsleiaren min gjekk foran meg saman med EO og gjekk under parola mot friskulane. Dei fleste parolane i toget kunne eg godt gått bak, men det var «Sosial dumping» eg hadde sett meg ut på førehand. Eg gjekk største del av toget baklengs, sang og ropa saman med den revolusjonære gjengen bak meg. Sjølv er eg ikkje heilt oppglødd over væpna revolusjon, eg er nok litt meir sosialdemokrat der. Trur eg ligg litt mellom SU og SV, sjølv om eg kanskje heller meir mot SU i desse kapitalistiske tider.

Etter toget var det appelar. Hovudtalaren hadde ei alt for lang tale, synest eg. Jadå, det var sikkert nokre som høyrde gjennom heile og likte det godt. Dèt eg høyrde etter på (20–40% kanskje?) var jo flott, men slike tekster skal ikkje «lesast», dei skal spelast! Ein må ha innlevelse, og ein må ikkje snakke for mykje. Skrive meir konkret, samanfatte litt meir. OK, det skal eg òg gjere. Så eg tek det litt kort mot slutt her (vil sove!); etter hovudtalaren haldt Ommund ein flott tale, med engasjement! Herlig! Etter det var det piknik (eller korleis ein skriv det) utanfor domkykja på plenen. Eg snakka med eit par folk, bl.a. Thea frå Kongsgård og sjølvsagt Kenneth. Eg er forferdelig til å huske namn, men eg snakka ganske mykje med ein annan stilig kis frå Kongsgård òg, kjempekoseleg. Han ville gå i Oxford, men fekk aldri søkt, synd. Ein kan ikkje seie anna enn at sosialister er utruleg hyggelege folk, noko ein ikkje alltid kan seie om FpU og Unge Høgre (unnskuld :( ).

Eg fekk brød og pålegg, samt drikke. Kjempestas. Men eg lurer på om dei betalte noko for maten oppe på Folken, då dei åt frukost. Eg gløymde å spørje, det burde eg ha gjort (gløymde/turde ikkje). To FpU-arar sat på ein benk, nokon fekk ein god idè – og alle saman sprang bort til benken med alle dei raude flagga for å take eit bilete. :] Eit fint bilete av to sure FpU-arar med masse sosialister og raude flagg rundt som høveleg dekorasjon.

Etter dèt gjekk ein tog, i ei lang rekke gjekk gjengen etter diverse folk i byen med raude fanar. Til slutt kom det ein i dress, me klappa godt for han og smilte bredt. Det var moro. Men akk, så keisamt det er å skrive om. Ein super dag. Eit dårleg innlegg.

Folkens, kva synest de om slike innlegg som dette? Bør eg berre unngå å skrive dei og ha ein dag utan å publisere noko. Eller bør eg faktisk leggje ut det eg skriv sjølv om det er elendig? Er det verkeleg elendig? Har det ei fjern interesse? Kommentèr. Eg skriv for meg sjølv har eg sagt, men ting eg legg ut bør jo ikkje vere direkte keitt (då har eg sikkert ikkje særleg nytte av det seinere i livet heller). Så lenge eg har eit mini-publikum vil eg jo skrive for dèt. :)

Mitt livs lengste helg?

Eg var hos audun, i byen på Maxwells, var på bursdags-fest hos Victoria, på ein dårleg klubb, Andrew WK “party” (konsert) osv, osv.. ;)

(26–28.9.03) Sitt her, ein mandags kveld og skal skrive ned mitt livs lengste helg (etter som eg huskar :P). Eg hadde bare bestemt meg for å være litt meir sosial og plutselig fekk eg masse opplevelsar på lita tid. Siden eg ikkje trenge å ta nokon buss (har jo najs sykkel :> ) slapp eg å tenke på dét. Men eg veit ikkje heilt kva helga starta med så eg får fortelle slik eg huskar.

Etter ein rar skoledag der me hadde videokonferanse uten at læreren kunne høre vår lyd gjekk eg, Jørgen og Niklas til Virgin Megastore for å kjøpe billettar til Dimmu Borgir konserten i London. Meg og Jørgen rusla så heimover mens me snakka om stort og smått. Etter me hadde vært på B&Q i ein halvtime og testa dørhåndtak gjekk me til Jørgen.

Han hadde eit greit stort rom me tv, den heldiggrisen :P Me såg “Rugrats” og “Sabrina the Teenage Witch” før eg ville ha litt mat og sykla heim. Tidligere den dagen hadde eg fått vite at Audun skulle ha folk hos seg. Det regna litt utfor så eg ville ikkje dra, slik eg eigentleg hadde tenkt. Eg slo på mobilen min og hadde fått ein voice-message, eg hørte på den og det var PCWorld som ville arrangere eit intervju med meg.

Eg blei veldig glad og måtte sjølvsagt fortelle det til nokon, derfor starta eg sykkelturen min til Audun. Då eg gjekk ut av døra møtte eg Aurore og Fransoise, som er Aurore sin søte bestevennine i frå Belgia :) Eg helsa og hjalp dei å bere bagasjen inn. Eg måtte bort til Audun og jentane hadde nok ikkje noko imot at eg dro uansett så eg sprang ut igjen.

Det var allereie mørkt då eg dro så eg måtte ha lysa mine på. Eg var veldig glad så eg sang og plystra på Roy Orbisons “Pretty Woman” ganske så høgt. Då eg stoppa i eit kryss i midten av byen kom ein annan sykkelist på sia av meg og laga eit hemma fjes :P

Vél ute på “Jæren” – som Audun kallar det – forsvant alle lys. Det var békmørkt! Eg såg ikkje ein skit med unntak av ei kvit linje på venstre side, og to tette på høgre. Stripa heilt på høgre av vegen såg eg ikkje. Det minna meg om ein gammal Science-Fiction film då skipa køyrer over lyshastighet. Var seriøst kult. Eg sykla litt roligere siden eg ikkje såg ein ting, men fekk eit skikkeleg kick av å forflytte meg på den måten. Heilt hyper blei eg av turen så eg virka vel litt oppglødd då eg kom til Audun ;)

Gutane (Audun, Niklas og Thomas) såg litt rart på meg då eg tok meg ein dusj hos Audun, men eg trengte det. Hadde ikkje tid heime og eg lokta ikkje noko særlig fantastisk. Då eg lokta litt betre sykla eg til byen, dei andre venta på bussen. Etter eg hadde venta ein stund kom dei óg inn til byen. Me gjekk alle saman til “the Goose” pub’en og satt å snakka litt. Etter dét besøket reiste me til Maxwells kor Ont (Parouge) jobbar som bartender.

Me kom inn på bare £1 (ca 12kr) fordi me kjente Ont (sist gong var det 0, men dørvaktane var ikkje sikre denne gongen). Vél inne traff me Ont som kasta flasker og miksa drinker inne i baren, han er sinnsjukt flink. Flinkaste bartenderen eg har sett. Han laga ein drink til meg og ein til Thomas.

Eg hadde ikkje sagt til han at eg ikkje drakk alkohol så eg ga han vekk og bestilla “something without Alcohol” fra ein annan (Ont var veldig opptatt, alle bestilla selvfølgeleg av han :P). Eg skulle til å betale, men han sa bare “You’re with Ont, it’s OK mate”. Hehe, kjekt :D

Resten av kvelden hendte det så mykje at eg kan ikkje skrive det fordi det blir for mykje å lese. Må tenke på kor mykje tid folk vil bruke på å lese sia mi óg :P Av småting eg kan nevne var når Thomas gjekk rundt og tok bilde av folk, blei kjent med dei og fekk emailen deira. Han snakka også varmt med dørvakta, og fekk eit virkeleg bra bilde av han!

Me gjekk ca kl 2 og kjøpte ein burger kvar fra kebab-bilen utfor Maxwells (kebab var litt dyrt, sikkert fordi det er ein tradisjon å spise det på natta). Eg kom heim 2:30 og la meg. :>

¤Neste morgen, Lørdag¤, sto eg opp 8:30 og spiste frukost. Eg sykla til byen og satt på internett på biblioteket der. Eg tusla videre, kjøpte kontant kort og møtte Thomas som skulle ta bussen til Morten. Eg sa han måtte sende meg melding då han kom tilbake til byen.

Etter eg hadde gått fra Thomas fant eg ut at eg ville prøve å komme meg til Morten eg óg. Så eg satt meg på sykkelen og sykla opp Iffley Road, eg kjøyrde vedsiaav ein buss og lurte på om Thomas var i den. Eg sykla saman med bussen heilt til eg såg at Thomas kom ut på eit stopp. Han blei litt overraska av å se meg :P Morten henta oss også satt me hos han og prata o.l.

Eg fann ut at dei skulle i bursdag til Victoria Maria (fint at alle inviterer meg hele tia</ironi>) før eg dro heim for mat. Då eg hadde spist dusja eg og tok på meg finklær før eg satte mot byen. Der møtte eg Audun, Jon, Niklas osv. De skulle også i bursdag (kunne man se på de fine klærne :P) så jeg prata med dem helt til bussen kom før eg sykla mot Victoria. Eg visste ikkje kor ho bodde men eg fann det til slutt etter eg spurte Marie Louise.

Der hadde eg(me?) det veeeldig kjekt uten at eg gidder å gå noko særlig meir inn på dét. (Om du ikkje merka det så er det ein ny dag sånn eigentleg her eg sitter og skriver. Er heller ikkje på Aurore sitt rom idag, tror ho er ute. Er uansett tirsdag kveld og eg er litt trøtt/sliten osv) Då ein stor del av gjengen ville ned til byen dro me, eg venta på bussholdeplassen til bussen deira kom. Eg starta å kjøre ned dei enorme bakkane opp til Victoria Maria (SYKE BAKKAR! :( ), etter ein stund kom eg til ein motorveg. Det måtte være feil. Eg sjekka kartet og rektignok – det var feil. Eg måtte sykle opp ein del av bakken igjen og rulle ned akuratt motsatt veg.

Ute på hovedvegen (Botley Road(?)) tok eg det med ro mot byen, siden eg tok feil veg hadde eg ikkje sjangs til å ta igjen bussen uansett. Noko som viste seg å være feil, ca med PCWorld tok nemlig den samme bussen még igjen og då var det jo ingen problem å sykle forbi den igjen. Så eg stoppa på nokre lyskryss og såg inn i bussen der “resten av klassen” satt (ikkje heile – nei). Wow, nå er det gått enda en uke+ siden dette skjedde! Eg sitt her, Tirsdag, 8 dagar siden eg starta dette dokumentet, er gale :P Får skrive slik eg huskar, sjølv om et er lenge sia.

Eg traff folka så i byen der eg venta på dei. Var litt vanskeleg å få oversikt over situasjonen, folk ville hit og dit. Eg blei me Elisabeth og me to gjekk mot Go Na Na, der Lotte og Morten skulle være allereie. Det kosta 5pund for å komme inn! 60kr, svei hardt, men eg betala for Elisabeth allikevel. :P Hmm, ho låna vel eigentleg, men eg må visst spør for å få dei tilbake. Ho har gløymd det og eg huskar det aldri… Go Na Na var ein drittplass, med drittmusikk, drittlys og drittpris. Heh.. :P Lotte lika imidlertid musikken; kver sin smak :P

Eg tusla ut med folka, de gjekk etter mat. Sjøl ville eg ikkje spandere 3pund på kebab så eg stakk på Yates’ der Niklas og Audun visstnok satt. Yates’ lika eg heller ikkje, dei hadde grei musikk men wow, skitten plass! Gidd å ha tepper på eit utested liksom! Det va jo fullt av øl, cola og andre ulumskhetar! Skoa satt seg fast i teppet og det var tungt å gå -> æsj!

Så gjekk eg tilbake til “gamle”-folka og kjøpte meg ein hamburgar og brus allikevel…. :P Lotte og Morten gjekk eg heim med, leia sykkelen. Klokka var vel rundt 2 då me gjekk ned Iffley Road mot Morten. Etter ein hyggelig prat var Morten ved veis ende. Eg og Lotte fortsatte mot Cowley mens me snakka om stort og smått… Hmm, eg tror det var for det meste smått. Har aldri fått nokon skikkeleg defenisjon på kva “stort” og “smått” betyr, men me snakka sikkert om smått ;) Smått er forressten eit ganske teit ord. “Smått” liksom, høyr på kvisleis dét høyras ut! Kl 3 var eg heime ca. Seint :S

¤Søndag¤ skjedde fysst masse du ikkje gidder å lese, så eg vil ikkje skrive det. Sååååå dro meg, Sisilie og Jon på konsert! ANDREW WK!! :P Hehe.. Meg og Jon ville jo bare gå pga. Espen er sånn hallveis wannabe-AWK-fan. Sisilie ville være med fordi: kvifor ikkje!? :D Ho hadde bare blitt “positivt missunleg” hvis ikkje (ho brukar den frasa ja). Eg kom litt seinare enn Jon&Sisilie pga. masse (snakka med Aurore før eg dro = tar sin tid fordi det er så kjekt ;) ) derfor kom eg bak i køen. Eg såg at ein vakt gjekk oppover køen og såg på nokon kort og ga stempel på hånda. ”ååja, student-rabatt” tenkte eg og dro fram kortet. Når vakta kom ga eg det til han og han såg lenge og rart på kortet mitt før han utbrøt “Ahh! Cool mate!” og ga meg stempel. Eg undra litt over kvifor han sa det til meg og ingen andre…

Det eg ikkje visste va at dette stempelet meina “over 18” slik at folk kunne kjøpe alkohol. Kortet eg ga viste selvfølgelig at eg er 16år (fordi eg ér jo dét) så vakta syntes det var rart at eg ga han dét. Eg drikk ikkje alkohol, men 95% av alle ungdom gjør (iallfall slik eg ser det) og vakta gjorde 100% sikkert dét når han var under 18. Han syntes vel det var veldig tøft av meg å vise dét kortet og tenkte tilbake på sine dager… Jaja, morsomt var det nå i etterkant :P Selvfølgelig kjøpte jeg ingen alkohol, men en “Orange Juice” som jeg så ofte gjør.

Me plasserte oss heilt framme, i midten. Ganske bra ;) Fysst spelte “N3ar Lif3 Xp3ri3nce” eller noko i den duren. De var ganske gode og bassisten deres var ein vill mand :P Lang kis med digert smil, stilig :> Etterpå kom eit helt forjævlig band, Winnebago Deal, satan i helvette for noko dritt! Ikkje pga. musikken deres som EIGENTLEG, sånn når eg tenkar etter var ganske bra, meeen pga. de jævla drittfolka av nokon dop-vrak fans dei hadde så ødela alt. De starta å spille og me merka fort at noko var gale. Nokon folk hadde blitt totalt ville og starta slosskamp bak der me sto.

Det blei eit digert hål bak oss der 3–4 jævlar sprang rundt og dunket inni folk. Det er umogleg å forklare kor ekkelt og forferdelig det var. Men det var rett før Jon begynte å sloss med den eine jævelen, eg forstår guten så sinnsjukt godt. Hadde eg hatt ei hagle hadde eg med glede trykka han opp i trynet på den jævla krøllete, rødhårete guten med ekkel streng og blåst hjernen ut på han. Den ekle drittungen trenger ikkje hjernen sin uansett, stygge dopvrak.

Folka var verkeleg dopa, dei var heilt totalt vekke. Eg albua han eine driten i nyra hardt, og han viste ikkje ein grimaste – men kroppen blei fysisk flytta på av kraften fra slaget mitt. Sisilie (inkludert meg) blei seriøst redd og ville gå vekk til eit roligare sted. Me gjorde dét… Så kom endelig AWK på, det var kjekt, var ganske bra faktisk. Eg hadde forventa det til å være litt av ein flopp…. (Snork, eg gidd ikkje skrive meir detaljert, får tenke deg sjølv :P)

Dametekket? :P

Lørdag 4 Oktober, bursdagen til Jon, skjedde mykje rart. Folk (den halvdelen som er jenter) saa, nei, stirra paa meg :| Var virkeleg skummelt :S Ein dag, unormal til tusen…

Disclaimer: Det som står skrevet her er litt sånn halv-privat og litt overdrevet kanskje. Men eg har visst lagt det ut uansett, sjøl om teksten eigentleg ikkje slapp gjennom sensuren min. Så ikkje ta alt som god fisk :P

Jon sin bursdag! Eg hadde allereie sagt at Jon skulle få låne gitaren min i nokon ukar som presang. Noko han var veldig glad for. Eit problem eg hadde – kvisleis skulle eg få frakta settet? Eg tenkte ‘buss’, og kjøpte dagskort likeså. Utenfor “The Nelson” puben i Cowley var det slosskamp mellom nokon menn så eg prøvde å følge med, men bussen gjekk :/ På kom to jentar då ho eine såg på meg, vel, normalt å sjå på folka som sitt i ein buss – tenkte eg.

Nere i byen stressa eg vidare med gitaren og forsterkaren, folk såg på meg då ja, men eg såg ikkje på dei for ein gangs skyld. Uansett så fann eg bussen som gjekk til Jon og hoppa på, ei stund etter fekk eg telefon fra Pappa. Koselig :) Eg måtte brått legge på då eg gjekk av bussen (telefon+gitar+forsterker+dårlig tid = går ikke (Unnskyld Pappa :) )) Satt meg ned hos Jon, snakka og trykka på laptopen hans imens han spela gitar.

Då eg vart kjempe-kolosalt-utrolig sulten stakk eg til byen. Den franske restauranten “Sofi de France” gjekk eg på, Niklas og Jørgen sin gamle lunsj stam-plass (med Eurobar som pub/bar plassen og Kebabkid som nattmat plassen). Eg kjøpte kyllig-baguette og is te, måtte betale 4,5 pund. Ca 50kr. Dyrt tenkte eg, får nok noko tørt dritt! Meen, då eg fekk maten såg det veeeldig godt ut. Dét var det óg, de hadde masse sauser på og de hadde gjort det varmt, smeltet cheddar osten osv.. Heeerlig mann! :D

Eg gjekk meg så ein tur eller noko (hugsar ikkje), uansett såg eg at det var tilbud på MacDonalds, de store burgerene til 99p (12kr ca). Dette måtte eg bare utnytte for å utnytte det :P Så eg kjøpte ein QuarterPounder og gjekk opp for å sette meg. Ikkje særlig lett siden lokalet var fullt, men eg fann ein ledig plass med ei jente og ein gammal mann. Eg spurte mannen (ikkje jenta mao.) om det var ledig og dét var det (sjølvsagt, eg spurte for å være høfleg) :P Eg såg ned på burgeren og då eg såg opp igjen såg jenta på meg. Eg satt rett ovanfor ho så det var litt vél nærme å se inn i augo til folk. ;)

Jenta var søt då eg såg på ho (og ho ikkje såg på meg) eg såg ut vindauge og då eg snudde hodet tilbake såg ho på meg igjen. Freaky :-o Var litt kjekt då :P Eg var ferig med burgeren og leka litt med boksen bare for å sitte litt lengre (var også (veldig) kaldt ute så eg hadde 2 grunnar) men etter ein stund måtte eg gå. Kan ikkje sitte der for alltid. Eg tok nr1 bussen til Cowley denne dagen. Den var kjempefull og eg sto i midtgangen saman med masse folk. Rett foran meg sto ei jente som var eit hode mindre enn meg og såg opp inn i augo mine, det var litt vel intimt så eg prøvde å overse det. Argh, er vanskelig med slikt, ein skal vel ikkje stirre på folk på den måten :S

Litt seinare etter me hadde vært hos Audun dro meg, Jon, Audun, Morten, Thomas, Jørgen og Niklas tilbake til byen. På bussholdeplassen satt ei jente å stirra på meg då eg gjekk forbi, Niklas gjekk hallvegs i kø, jenta såg fortsatt på meg, eg dytta han fram fordi eg ikkje ville stå der å se dum ut. Eg sa så dette til folka, ganske rart at jentene har sett sånn på meg idag, og bare idag, aldri før. Me gjekk ned til Bridge, der stakk Morten og Niklas inn. På tilbakeveien så eg ein Karaokebar og ville inn, Audun osv ville selvf. ikkje! Slem, slem, kjedelig og slem Audun >:(

Eg sang og dunka borti dei for å vise kor kjekt det var med karaoke og var veldig livlig. Eg så inn vindauge og det sto ei fin jente der inne og smila til meg. Rart, som resten av dagen. Eg høryde på det keisamme snakket om kva me skulle drive med då eg snur meg og jenta vinker til meg. Eg vinker tilbake og ho vil tydligvis ha meg inn :) Eg vil enno inn og prøvar å presse Jørgen med meg, men akk, nei, folka eg heng med er alt for keisamme. Før me gjekk snudde eg meg for å se igjen og då reiste ho seg opp og smila/vinka igjen… Rare folk.. :|

For ein merkelig dag. Normalt får eg vel augnekontakt med ei jente per måned og då ser ho fort vekk, mens på denne eine dagen var det motsatt. Ingen av desse tinga har gjentatt seg så kanskje det bare var eit avkom av min normalt eksepsjonelt dårlige fantasi. Eg har tre moglege grunnar, den eine er at eg aldri har registrert det før, andre at eg var spesiell den dagen (lite trolig) :P Og den eg tror på nå er at eg bare feiltolka alt, sjølv om eg va sikker kvelden eg kom heim den dagen. Hadde eg skreve dette då hadde det vært betre og skrive med meir innlevelse :P Men Aurore og kjæresten såg på film på laptopen min så eg hadde han ikkje. (for ordens skyld så er det 1 uke siden den dagen nå, lørdag mao. :P)