Me sov ganske OK på flyplassen i Los Angeles (LAX), …, elder, vel, nei, eigentleg ikkje, men hadde venta at det skulle verta mykje verre. :-) Ned til LAX tok me Virgin Airlines, som var ein veldig koseleg tur! Eg skal skriva noko um Virgin Airlines seinare. Veldig synd at resten av turen vår er med US Airways, for me merkar verkeleg forskjellen no, ja!

Me vert hengjande litt i Oslo, litt i Kviteseid og kannhenda litt i Stavanger fyrr me (elder iallfall eg) er attende i Bergen.

Skal t.d. gjenta iseljingi på Øya-festivalen frå i fjor. Ahh, isrosa! Vonar ikkje det regnar denne gongen ;-)

Dessutan skal eg iallfall få uppdatert yversiktsinnlegget mitt òg, og kannhenda skriva ein del meir um kva me gjorde rundtom dei forskjellege plassane me var i litt meir detalj (i eigne innlegg). Elder er ikkje det interessant no når me ikkje er i junaiten lengre? :-)

Uppdatert: Eg fiksa litt på yversiktsinnlegget yver USA-turen vår no.

Mogleg relaterte innlegg

• Tidleg uppe i dag
• Anatomien av ei stille-periode
• Åleinereis, Danmark / Silkeborg

Dette vert på ein måte ei samleside. Dessutan trur eg det er kjekt å ha ein kjapp gjennomgang av turen vår som no snart hev vara 1 månad og 3 veker.

Los Angeles, hostell, dag 1-3

Me sov på hostell. Det var dyrt og dårleg. Fann ut at LA = må ha bil, so me skaffa oss ein. LA var ikkje i det heile teke kva me venta. Veldig skuffande.

• Vel framme i Los Angeles
• I Los Angeles sentrum
• Stogga av trafikkpolitiet

Los Angeles, couchsurfing hjå Nayan, dag 3-5

Vår fyrste CS-uppleving. Veldig koseleg. Han budde midt i Hollywood og er ein flashutviklar med kjærleik til slalom. Han tok oss med på surfing.

• Surfing!

Los Angeles/Palmdale, couchsurfing hjå Rajan, dag 5-7

Me drog på ein couchsurfing strand-fest. Me visste ikkje heilt kvar me skulle bu, men rett fyrr me drog fekk me ei meldig frå Rajan at me kunne bu hjå han. Me møtte og prata med mange hyggelege folk, det var ein hyggeleg kveld.

Morgonen dagen me reiste var me på Fox Studios, og såg innspeling av filmmusikken til Charlie St. Cloud, yay!

• Innspeling av filmmusikken til Charlie St. Cloud

Mojave-ørkenen, i bilen, dag 7-8

Me var på veg til Las Vegas, og sov i bilen på ein rasteplass.

Las Vegas, hotell, dag 8-10

Det var utruleg varmt, og me gambla berre so vidt. Synd, eg ville eigentleg spelt blackjack på bord, men då hadde nok pengane rast ut! Me tok det med ro i varmen, såg Las Vegas og dyppa oss so vidt i badebassenget.

• Casino!

Redlands, couchsurfing hjå Nick, dag 10-11

Me var på veg ned til San Diego, og ville ha ein stopp på vegen. Me fekk ein i-siste-liten sofa frå han. Han las til eksamen, so me brukte kvelden vår på å sjå film frå Netflix-på-wii-en honoms.

San Diego, i bilen, dag 11-12

San Diego var mykje hyggelegare by enn Los Angeles. Me var glade for det. Fekk ikkje ein CS-vert, so me leita rundt for å finna ein trygg plass å sova i bilen.

• Soving i bil

San Diego, couchsurfing hjå Lance, dag 12-14

Lance tok oss inn, han hadde ein typisk amerikansk forstads-einetasje-hus. Veldig kult. Me vart med på tur på scootarane honoms, elskar den fridomskjensla. Eg hadde fengje langt skjegg, eg fekk det klypt.

• San Diego

Newport Beach, couchsurfing hjå Samuel, dag 14-15

Helene ville bu i Orange county litt, for å sjå korleis det var. Me var ikkje lengje med Samuel, men nok til å lika fyren godt. Var ikkje stort mykje å gjera i Newport Beach, men me brukte dagen på eit veldig flott utandørs kaupesenter. Dessutan såg me Twilight: Eclipse på kino.

Los Angeles, hostell, dag 15-16

Me tok ein avslappingsdag på hostell. Det hadde symjebasseng, men det var for skittent til å prøva seg uti. Stadig ikkje glad i LA.

Los Angeles, couchsurfing hjå Adam, dag 16-21

So kom mirakelet. Me fekk bu hjå Adam, ein ekte kjernekar i West Hollywood. Me fekk nykel og vart buande hjå Adam heile 5 dagar. Det var veldig avslappande og herleg. Me gjorde ymse småting kvar dag, men hadde base ein plass yver lengre tid. Saman med Adam byrja me lika LA litt betre.

Me såg ymse filmar saman, gjorde ekskursjonar (eg rørte ikkje bilen på 5 dagar (ahh)) og tok det ålment med ro.

Siste dagen var eg og Helene på Goldfrapp-konsert, som var heile grunnen til at me heldt oss so ekstremt lengje i sør-kalifornia sjølv um me båe ynskja mykje sterkare å dra nord.

Santa Barbara, soving i bil, dag 21-23

Me hadde skaffa oss bustad via couchsurfing, men det var ikkje akkurat det me hadde tenkt oss. Det lukta kattepiss yveralt og det var små dyr rundt i heile stua. Dessutan var det ganske bråkete og folk som gjekk inn og ut med ljoset på. So me gjekk like godt ut i bilen og sov mykje betre der.

Santa Barbara i seg sjølv var kjempebra. Liten sentrumskjerne som du kann gå gjennom.

Kvar dag sat eg timesvis på ein kaffiplass dei hadde der og drakk koffeinfri chai med soyamjølk. Lovar deg, det var fantastisk godt! Elska den plassen og den drikken, ahh.

San Luis Obispo, couchsurfing med Ben, dag 23-24

San Luis Obispo såg ut som ein like herleg by. Han var liten (yay!) med totalt yverkomleg sentrumskjerne. Dessutan var det eit veldig ungt miljø ute, og han syntest meg veldig «laid back». Me budde altso hjå Ben. Ben eigde eit hus, bak dette huset stod eit lite skur, Ben budde i dette skuret og leigde ut huset til nokre jenter. Utruleg kult! Skuret honoms var lite, men ekstremt koseleg. Elder «the hideout» som eg valte å kalla det på engelsk.

Ben tok oss med på ein tur rundt SLO, og so dansa me til eit reggae-band på ein bar.

Monterey, couchsurfing med Elijah, dag 24-25

Me køyrde upp Big Sur, ein veldig piktoresk plass. Det var svingute, fjellute vegar! Utan autovern! Yay!!! Endeleg moro å køyra. Problemet var at ingen hadde mine køyreskillz i slike umråde, so der eg ville halda fartsgrensa (50mph, 80km/t) og aldri koma under han, so køyrde alle andre umåteleg treigare. So det var mykje forbikøyring på meg den dagen! Wohoo. Endeleg litt fart og spaning inn i bilkøyringi her.

Elles stogga me på mange utsiktspunkt, og tok bilete. Små ekorn kom og ville ha mat. Moro.

Vel framme i Monterey viste Elijah oss rundt, so åt me indisk og sov godt til dagen etter.

San Francisco, hostell, dag 25-26

Flott hostell. Me åt amerikanske pannekakar av di hostellet gav alle gratis røre til frukost. Me såg Twilight: Eclipse på kino. Og so gjekk me ein tur gjennom SF.

SF var ganske fint, men likevel ein litt vel stor by for min smak merker eg. Diverre hang me aldri i Castro-området, som eg trur er meir eit område me hadde likt godt.

San Francisco, i bilen, dag 26-27

Me sov på Golden Gate. Var innum tebutikk. Der sat me med ein veldig morosam amerikaner/kineser som var veldig engasjert um te. Han fortalte oss korleis engelskmennene lagde te heilt feil, og korleis me skulle laga te og um forskjellege timar. Veldig moro. Sat der vel ein time og smakte forskjellege tear fyrr me stakk.

San Fransinco, couchsurfing hjå Alesha (Alex), dag 27-28

Her traff me litt av ein kul fyr! Kona og barnet til Alex var på heimevitjing i russland, so Alex var åleina og kunne godt trengja litt selskap. Me var honoms fyrste couchsurfarar, og det var sers moro. Me drog ut å handla saman (han ville absolutt betala for bønneburgarane våre). Han gav oss sengi honoms, og sov sjølv på sofaen (!). Me sat langt ut på natta og prata um distribuerte sosiale netverk, som diaspora og GNU Social. Han forstod alt etter eg hadde forklart, veldig moro.

Dagen etter kom ei anna surfer inn, Elizaveta frå Russland. Sers koseleg.

Tahoe City, couchsurfing hjå Eric, dag 28-30

Diverre hadde eg dumma meg ut og skrive feil dato til Eric. So ingen visste me kom, og me visste ikkje at ingen visste. So me brukte ein gode 4-5 timar etter me kom fram til å stressa med «kva skjer no?». Eg sjekka ein siste gong fyrr me drog, og no var Eric kome heim, Helene hadde allereide sovna diverre, so eg måtte vekka ho att. Ho sov ikkje for godt den natta (men det gjorde eg! :D).

Eric var ekstremt uppteken (i lake Tahoe tener dei alle pengane på sumaren (restaurant osb) og brukar dei resten av året), men venene honoms var like kule dei. So sat og spelte kort og hadde det kjempekos. Var òg i boblebad. Eg og Helene var på kayaktur, og ein liten fjelltur.

• Kajaktur i Lake Tahoe

South Lake Tahoe, couchsurfing hjå Jacob, dag 30-31

Me bestemte oss for å vitja sørsida av Lake Tahoe òg, iom. at me ikkje hadde ein plan for Yosemite-yvernatting enno. Jacob elskar syklar, so han hadde mange. Me lånte syklar, eg ein utan gir (fastmontert). Det var veldig skummelt, men kult. «Problemet» med dei er at han er akkurat som ein 3-hjulssykkel, pedalane er kopla direkte slik at når sykkelen gjeng framyver so gjeng òg pedalene. Veldig stress når du ikkje er van til det, dessutan hev du ingen bremser, so du må berre bremsa med å stritta i mot pedalane. Vandskeleg. Men moro. Og skummelt.

Eg og Helene hadde umtrent lagt oss. Då skulle nokon av dei ut på ein «open mic night». Trass kor trøytt eg var, sa eg ikkje nei til ein liten utflykt, og fekk låna ein annan sykkel (supertynne dekk!!! :D:D:D). Det var typisk amerikansk, god stemning og folk var ikkje redde for å upptre. Herleg. Smakte eit nytt alkoholfritt øl òg. Gode tider.

På heimvegen såg me 2 stk dytta ein diger amerikansk pickup truck. Me hoppa av syklane og hjalp til. Spurte «kvar til?», dei skulle til ein bensinstasjon, men me dytta feil veg. Heldigvis kom ein bil bak oss og blinka inn til sida. Han kom og hjalp til med startkablar til bilen. So me tok syklane og sykla vidare heimyver. Hoho.

Yosemite, i bilen, dag 31-32

Me køyrde gjennom vakre Tuolumne meadows, og gjekk upp Lembert Dome.

Sov i bilen rett utanfor ein campingplass utanfor Yosemite.

Dagen etter gjekk me upp mist trail til Nevada Falls, og gjekk ned John Muir trail. VAKKERT!

Yosemite, couchsurfing hjå Matt, dag 32-33

Matt er brannmann i Yosemite. So me budde innanfor nasjonalparken den dagen. Han hadde ein annan couchsurfar på vitjing. Etter yvernattingi so gjekk me alle saman upp til Clouds rest. Ein lang tur. Me tok alt for lite vatn med, og hadde ingenting på nedturen. Vart veldig dehydrert og me vart etne levande av mygg. Diverre var altso slutten av fjellturen ganske vond.

Etter ein gratisdusj i Yosemite Valley var me mykje betre att, og sidan me hadde brent so mykje tid i Yosemite so drog me like godt bort til kampingplassen att for å sova i bilen.

Yosemite, i bilen, dag 33-34

Me køyrde, kom fram til Berkley og hang der litt, fyrr me sette nasa mot golden gate att.

San Fransinco, i bilen, dag 34-35

Sov på Golden Gate. Då me vakna starta dei 24 vonde timane me hadde på denne turen. I korte trekk; alt gjekk gale og eg skada meg nok til å gjera resten av turen vandskeleg. Les alt i eige innlegg.

San Francisco, couchsurfing hjå Alex (Alesha), dag 35-37

Alex hjalp oss stort. Men eg vart for det meste liggjande på sofaen og passa på kneet mitt. Diverre ikkje slik me hadde tenkt å ha desse dagane med Alex.

• Me hev hatt betre 24 timar på turen enn desse

Sacramento/Portland, greyhoundbuss, dag 37-38

Me tok nattbuss. Gjekk ganske OK. Ikkje so ilt som eg hadde trudd. Likevel nattbuss…

Portland, couchsurfing hjå Tyler, dag 39-41

Portland er fantastisk! :D Gratis transport inne i sentrum. Ganske OK-liten sentrumskjerne. Hyggelege folk. Roleg atmosfære. Mykje som skjer. Det var faktisk Federated Social Web Summit medan me var der, men eg visste ikkje um det!!!! :((((( Eg vart so leid meg. Tyler var kul, arbeidde i Intel. Me fekk eige rom med god seng.

OSCON (Oreilly Open Source Conference, elder noko slikt) starta då me drog.

• I Portland/Oregon

Vancouver (Canada), couchsurfing hjå Vicky og Jef, dag 41-43

Vancouver var herleg. Litt meir som Noreg. Kult med km og liter, i staden for desse mongogreiene dei brukar i USA. Tulleland.

Jef arbeidde i Electronic Arts, og me fekk koma på ein liten umvisning. Det var sers moro. Me hang mykje med Colin og Megan, som var barna deira, og spelte mykje Wii og ymse anna. Spelte kort òg. Dei var ein veldig nerdete familie som likte anime/manga og japansk popkultur godt. Passa meg utmerka! Passa faktisk Helene godt òg, me trivdest utruleg godt hjå Vicky og Jef. Diverre måtte Jef jobba 16-timars dagar av di dei var i ferd med å gjera eit spel klårt for pressevisning.

Seattle, hostell, dag 43-46

Likar denne byen òg. Verkar til at dei meir nordlege amerikanske byane er noko for oss. Seattle er digert, men likevel OK. Offentleg transport er ganske bra, ikkje so veldig yversiktleg som t.d. Portland, men likevel er det gratis i sentrum og det ser ut til å gå ein haug busser heile tidi.

Hostellet var veldig fint, men kosta oss mykje. Helene kaupte eit kort for å gjera so mykje yoga ho ville på ei veke. Forresten vart ho dårleg, svima av og låg i sengi heile dag 44, dakar.

Forresten tok dette innlegget 5 timar og 12 minutt å laga. Eg skreiv teksten fort nok som berre det. Men WordPress viser seg um att til å vera det verste bloggsystemet som finst når det kjem til bilete. HEKKAN so mykje arbeid! :(

Eg må snart laga eige bloggsystem att ser eg. WP er ikkje bra nok lengre.

Uppdatert

Seattle, couchsurfing hjå Marina (og Oro), dag 46-48

Moro å endeleg få ein vert i Seattle. Diverre fekk me aldri hengt ute med Marina elder Oro, men dei var sers koselege å sitja inne i bustaden å prata med. Me hev kannhenda enno ein plass å vitja i Russland no (Marina er frå Russland) ;]

Los Angeles, vond benk på flyplassen, dag 48-49

Ja, var vel ikkje stort å prata um dette her, men det var no ei yvernatting. Kjempekul flytur med Virgin Airlines fyrst, so ein keisam ein med US Airways.

• I Philadelphia

Mogleg relaterte innlegg

• Innspeling av filmmusikken til Charlie St. Cloud
• Kajaktur i Lake Tahoe
• Soving i bil

Nyklar på ein vond plass

Tidleg på morgonen var det tåkete, ekkelt og kaldt. Eg starta bilen og køyrde yver Berkley-brui til Berkley. Me skulle på umvisning på University of California Berkley, Helene hadde gjort ein reservasjon for fleire veker sidan.

Til slutt vakna ho, og me gjekk inn på ein Starbucks for å få oss litt internett o.l. Eg drakk ein mellomstor soya jordbær-krem Frappucino med vispa krem.

På vegen attende kom me fram til det fryktelege; eg hadde stoppa bilen, byta bukser (det var so kaldt i shorts) og so låst han.

Med andre ord. Nyklane var låste inne i bilen.

Fsck.

Parkeringspengar

Eg bad Helene vakta yver bilen medan eg gjekk attende og prøvde fiksa dette. Eg fekk låna telefon og telefonkatalog. Eg fann korkje bilupplåsarar elder Super Cheap Car Rental i katalogen, so eg spurde ein fyr med PC um han kunne slå det upp for meg. Det gjorde han.

Dei kunne ikkje koma og hjelpa oss, men me kunne ta tbanen ut til dei og henta ekstranykel. Eg gjekk for den planen. Einaste problemet var at det var vandskeleg å høyra kva han sa, og fort hadde eg gløymd ljoden som skulle vera stasjonen. Same kva.

Eg gjekk attende til Helene, som var heilt totalt fortvilt. På bilen låg ein parkeringsbot. Det hadde kome ei dama som ikkje hadde høyrd på noko fornuft, og gjeve oss parkeringsbot på $40.

Mongo. Var jo umogleg for oss å leggja lappen inni bilen når han ikkje var mogleg å få upp! Og å leggja ein lapp på vindaugeviskaren var jo so godt som å beda folk um å taka han til eigen bil. Det var fyrr me prøvde og fann ut at han kom ut med kvittering òg, slik at me kunne ha gjort det. Ugh. Jamvel, dritkjerring.

Eg sprang mot BART (som er T-bane på San Franciscosk) og kom med eitt på at eg ikkje hadde denne adressa/t-bane-stoppen lengre. Eg sprang inn på ein kafè att og fann ein tilfeldig kvisete gut med PC. Han var veldig hjepeviljug (som eg hadde gjetta då eg valde nett han) og fann tilogmed serviett og penn til meg. Me såg på kartet, og so var eg orientert.

Mannen som daua av di han ikkje ville reisa seg fyrr dronningi

Eg kom på BART til «Millbrae», lite visste eg um kor lang tid denne reisa ville taka. Det eg derimot visste var dette:

• Eg hev ingenting å gjera på, iom. at eg lot Helene passa på sekken
• Eg må på do (av ein viss jorbærkrem, soya-greie)

Punkt ein var i byrjingi det største problemet, men etter ein gode 10 minutt byrja eg irritera meg litt meir yver det andre punktet. Etter nærare 30 minutt byrja det verta uuthaldeleg. Eg kunne ikkje sitja lengre og byrja gå rundt i vogna. Etter 40 minutt sveitta eg som ein gris og tenkte konstant på soga um han som døydde då blæra sprakk. Det var frekt å reisa seg fyrr dronningi, og i eit middagsselskap som berre varte og varte so vart han sitjande til han til slutt segna um daud på golvet.

Eg hev gjort liknande mange gongar fyrr. Det gjer skitvondt, ekstremvondt. Men dette var lengre enn nokon gong fyrr. Dei siste 5 minuttane var heilt uuthaldelege. Eg mista fotfestet og måtte halda meg fast i stengene. Eg var på nippet til å svima av og kjende sveitta reinna frå panna. Ei dame kom bort til meg, veldig bekymra og spurde kva som var gale. Eg sprang upp, spurde kvar doen var, – gutedoen var uppteken, eg sprang til jentedoen, inn døri og sette meg ned.

Ingenting. Venta litt, og so gjekk det, utruleg smertefullt og seint. Etter to minutt opna nokon døri (eg hadde gløymd låsa døri), brydde meg ikkje stort. Då eg gjekk ut fekk eg kjeft av tryggleiksfolki um at eg måtte låsa døri når eg gjekk på do. Vel, lett for han å segja, han trudde ikkje han skulle segna um få sekundar seinare.

UC Berkley, nei

Eg fann plassen etter litt leiting og fekk nykelen. So var det berre å starta turen attende. Då eg kom inn var Berkley-turen ferdig for lengst. Heile turen fram og attende hadde teke meir enn 3 timar. Heldigvis var Helene med bilen då eg kom.

Knall og fall

Eg skulle gjera eitkvart, so me skilde veg att. Eg drog ned for å betala parkeringsboten. Stappa på rikt med pengar i parkometeret der nede. Køen var lang, eg fekk nummer 47, og dei var nett no på 11. Det gjekk seint.

Etter 48 minutt var dei på 44, og det var kjappe drag nokre gonger, eg var redd for å mista plassen min. Jamvel visste eg parkometeret var i ferd med å gå ut. Dei blodtørstige jæklane. So eg sprang-sprang-sprang ut gata til bilen, sprang yver fotgjengeryvergangen med den ugjevne asfalten.

Etter Yosemite hev skoene mine vorte ganske øydelagde. Den høgre skoen min vrengde såla seg mot asfalten og eg falt med venstre kne fram mot asfalten. Venstre kneskål traff asfalten og tok mot all støyt fyrr eg rulla rundt og traff og fekk eit halvdjupt sår på skulderen. Eg vart liggjande midt i vegen. Ikkje lengje, men lengje nok til at ljoset for bilene hadde blitt grønt. So eg karra meg upp med smerte i heile kroppen og spesielt kneskåla og skulderbladet. Blødde ned hendene, men det var slike vonde, men greie yverflatesår.

Eg fekk betalt parkometeret og bota.

Kneet forverrar seg

Eg gjekk no rundt med kneet. Klarte ikkje å unngå hinka då, men det gjekk no litt. Helene mobba meg, forståeleg nok. Ikkje alltid like enkelt å vita um hinkingi er yverdriven elder ikkje. Etter litt sitting og bilkøyring til Alesha (Alex), gjekk me upp trappone. Då kjende eg det verkeleg. Uverkeleg smerte. Utruleg vondt. Helene vart flau og ville ikkje at eg skulle gjera meg slik til, men slik var det ikkje. Eg kom inn og gjekk på badet, tok av meg buksa og såg på den digre kneskåla mi med det ferske raude såret på.

Utruleg vondt. Eg hev høyrd mykje skummelt um kneet, frå mange. So der og då bestemte eg meg for at eg måtte til legen for å sjå på dette. Det er noko eg normalt aldri gjer.

So vart det, etter mykje om og men. Eg kjende meg mykje betre etter alle gode tips frå Alex, men gjekk likevel kl. 01.00 av di eg hadde bestemt meg tidlegare på kvelden. Sjukehus i USA er dyre som fy, og eg er ganske redd for ein liten sjangs av å måtta taka rekningi sjølv. Det er eg lite interessert i. Men eg stoler ikkje heilt på reiseforsikringi mi (Chartis TravelGuard), men so fær me sjå.

Sjukehus

Me drog der. Venta litt. Vart teken inn av ei sjukepleier. Etter ei god stund fekk me møta legen. Ei utruleg hyggeleg dame, som var veldig «norsk» av seg. Ho tykte innstillingi mi var kjempebra. Eg hadde sagt, eg føler ikkje «å, eg må døy»-smerte no, so eg trur ikkje me treng taka nokre tester for å sjå um noko i kneet er brukke. Ho sa at folk i USA alltid ville ha alle testane, og dei kom inn for dei minste små idiotiske ting.

So drog me heim.

Men 24 timar var enno ikkje yver

Ein del av grunnen til at eg ville til legen so fort var òg av di eg ville til Alcatraz, som me hadde til dagen etter. Det er umogleg å koma ut der utan å tinga godt i vegen på fyrehand.

So me stod upp tidleg neste morgon for å få det til.

Helene stod paralysert i døri då eg kom ned. «Nokon hev brote seg inn i bilen! Vindauga er knust!».

Me kunne ikkje dra til Alcatraz no. … Og faen til uflaks då.

Helene si veske var stolen, med Nintendo DS og spel, mobiltelefon, GPS-en vår og ein del anna. Verdien av alt saman rekna me til å vera rundt 14.000 kr.

So, vonar forsikringi hjelper til på det òg. Men stadig skeptisk til dei (Helene er ikkje, ho hev full tiltru til at dei fiksar alt). Me hev totalt separat reiseforsikring kvar for oss, iom. at me ikkje hev meld flytting til same plass. Me hev vore sambuarar ganske lengje, men ikkje i auga til loven av di me ikkje hev adresse same plass (eg hadde framleis i Stavanger (byta no), og Helene hev framleis på Urdland).

Alex

Me stod utanfor og venta, og hadde lukka døri bak oss, so me banka på og ringde på døri til stakkars Alex som me budde med. Han trong låg-stress folk til å bu med, sidan han ikkje hadde fengje gjort noko arbeid den siste veka med so mange sofasurfarar i huset. Me sa, «ja, det er ingen problem».

Det fyrste som skjer når me kjem inn døri er at eg hev skada kneet mitt og treng masse pleie og hjelp til allslags. Han hjelper oss med sjukehus-uppslag og finna ut kva som er problemet med kneet, og so køyrer han oss til sjukehuset og låner oss pengar til taxi attende.

Han legg seg til slutt seint-seint (me var ferdige på sjukehuset rundt 03.00).

Og denne dagen, framleis innanfor dei 24 forferdelege timane, ringjer me på i ein time til han til slutt vaknar og slepper oss inn. Og no hev me problem med bilen. Ikkje låg-stressa akkurat.

Kl. 10 gjekk alarmen honoms, då var me på veg ut døri for å køyra bilen til levering. Me fekk seinare vita han stod upp då, for å byta um på bilane våre (flytta vår inn i garasjen, av di du berre fær stå i gata 2 timar), men vart litt småstressa då nykelen me hadde gjeve han var vekk. Heh, jaja.

Status i dag

Eg fekk krykkor på sjukehuset, men dei er vonde å gå med. Det er slike store, type amerikanske. Dei gjer ilt under armane og er uhamslege. Ikkje som norske/europeiske.

Me fekk ikkje;

• Drege på Alcatraz ( vonar me i det minste fær pengane att på forsikringi :-( )
• Drege på UC Berkley-umvisningi

Og nett no (4 dagar seinare) so er det veldig keisamt for meg å flytta meg rundt. Kneet mitt vert kokvarmt dersom eg hinkar litt på det, men det er so utruleg frustrerande og irriterande å bruka krykker at eg stort sett ikkje gjer det. Det er veldig sært, den eine kneskåli mi er kald som resten av kroppen, medan den andre varmar som eit atomkraftverk dag inn og dag ut.

Utpå kvelden etter ein del gåing, og so stillesitjing, so gjer det spesielt ilt. Ikkje slik grin-grin, elder au-det-gjer-ilt, men eg kjenner på ein måte at kneskåli sitt skeivt på og at det svir litt slik dunkande. Eg skal gå til legen att når me er heime i Bergen, eg treng pollentabelettar same kva.

Elles

Helene segjer: «Eg er alt i alt ikkje so leid meg. Litt synd med den handdekorerte Nintendo DS-en med dalmisflekkar og alle studentkortene mine. Resten er enklare å erstatta. Dessutan er det jo moro å kunna byta ut sliten mobil, gamal mp3-spelar, stygge bilete på studentkortene mine osb.» … (ho les det, og legg til) … «Tja, berre eg sa det heilt annleis og med innleving…»

Og elles er humøret godt. :P Forresten kaupte eg nett nye sko som hev ein såle som ikkje gjer at eg snublar heile tidi. Fyremon ;-)

Mogleg relaterte innlegg

• Frankrike turen
• Ingen vatn! …og resten av turen til Sirdalen
• I LA-sentrum

Portland verkar som ein veldig koseleg by. Han er mykje meir europeisk enn byane i California. Kollektivtransport er gratis i sentrum her! Flotte greier. Dei hev òg 4 forskjellege kollektivsystem på ein billett. Trikkane (MAX, einaste me hev teke so langt) er moderne og er fulle av skikkelege folk. Med andre ord, ikkje berre uteliggjarar og kjeltringar slik me fekk erfara i Los Angeles.

Helene sit og lagar rekneskap av kvitteringane våre dei siste dagane. Det trengst for å få litt yversikt att.

I natt tok me nattbussen frå San Francisco til Portland. Det var som nattbussar flest, ikkje særleg godt, men likevel betre enn venta. Eg fekk sove ein 3-4 timar i slutten av di eg fekk to sete for meg sjølv. Me tok dei verdskjende Greyhound-bussane. Me stoppa ein time eller so i Sacramento òg, so fekk teke ein bitteliten tur der.

Me skal sova hjå ein Tyler i natt og neste natt. Etter det er det TOG upp til Seattle, det tek ikkje meir enn 3,5 timar iom. at Portland er ganske langt nord i Oregon.

Mogleg relaterte innlegg

• Nokon hev visst fritidsproblem
• Fleirfasisk/polyfasisk soveprosjekt lagt på is
• Supernatt på byen

Nett no bur me med Eric og dei 3 andre i kollektivet. Dei er alle saman skikkeleg kule og venlege. Me hev for det meste funne på ting sjølv, men i går, medan Helene endeleg fekk sjekka eit par bøker til masteren sin, so spelte me kort. «Shithead,» som eg vann godt i, og «Nerf» som er veldig likt det kortspelet me speler i Noreg som ikkje hev nokon ventetid (nokon må hjelpa meg med namnet her). Eg var heilt elendig i Nerf, nett som normalt med det liknande spelet i Noreg. Forskjellen er at i Nerf brukar du vanlege kortstokkar og alle legg kabal på sitt eige felt i tillegg til å leggja kort ut på bordet.

Me lo mykje den kvelden der. Etterpå gjekk me til boblebadet og badstua og prata um krig og afghanistan og pengar og universitet og slik ;-)

Få uppdateringar på netsida

Helene starta dagen med Pilates (etter me hadde ete Oatmeal med kanel¹ ), og eg sat på pcen og skulle skriva til netsida.

På biletet er eg i San Francisco, slik eg normalt ser ut framfyre pcen — alt for lite pctid på meg her på reise. :P

Eg måtte berre fiksa ein del CouchSurfing-ting fyrst, og plutseleg hadde heile timen gjenge. Slik hev det vore heile tidi. Den vesle PC-tidi me hev hatt (og avogtil ikkje so liten helder!) gjeng berre til å finna kvar me skal sova dei neste dagane. Då me budde i West Hollywood hjå Adam (som ingen veit um, det er jo superlengje sidan me skreiv noko!), kunne me hatt tidi til det – men me hadde berre so fullt program med Adam heile tidi at me berre ikkje fekk det til.

Me må få skrive um resten av turen òg, men då treng me ein helder lang pause der det ikkje skjer noko stort og me ikkje treng gjera so mykje på CouchSurfing.

Eit godt tips, viss du vil vita um me er i live, og kva me driv med, so kann det vera lurt å sjekka referansane på CouchSurfing-profilen min, der skriv av og til folk um møtene våre. Viss du ikkje er medlem, so må du trykkja på personane som hev skrive um meg for å sjå kva eg hev skrive um dei. Av ein elder annan grunn ser du berre alt når du er logga inn.

Forrigår, til Tahoe

Me starta turen vår på IKEA i Berkley, kaupte ein heil pizza til $9, sers billeg. God var han òg.

Me dreit oss litt ut (vel, eg), av di eg skreiv feil dato til Eric, so han trudde me kom dagen etter (den faktiske datoen me hadde skrive). So me kom fram til låst hus, og trudde dei då budde i ein av dei andre 250 husene som hadde same adresse (var ein slik «township»² der alle hadde same adresse, men kvart sitt «unit number»). Me køyrde seint rundt husene og såg etter opent trådlaust internett, eller eit netverk som var sårbart for cracking (hysj!). Kvifor brukte me ikkje berre mobilen min? Vel, den daua faktisk.

Han hadde ligge saman med ein salsa-saus frå ein taco eg åt nokre dagar fyrr, og dei svingute vegane hadde marinert mobilen min godt og saftig. So viss nokon lurer på kvifor mobilen min er umogleg å nå fram til so er det difor. Elles er GPS-en vår heilt øydelagd no, varte ikkje meir enn 3 vìker. Elendige greier. :-/

Til slutt kom me fram og alt gjekk bra ;-) Helene hadde allereide sovna, diverre, so ho måtte vakna att for å koma inn. Det er ikkje særleg moro.

I går, ein liten fjelltur frå Emerald Bay til Eagle Falls-vatnet

Vatnet var isande kaldt, men herleg etter den litt for enkle turen. Han var markert som moderat (eg lurer på kva dei lette er då!?).

I dag, kayak! :D

Me ville ut 2 timar. Det kosta $30 per stykk, men sidan me budde med Eric, so klarte han å få spesialtilbod for oss slik at me fekk det for $30 til saman, yay ;-)

1. det er i ferd med å verta ein klassikar for oss her no. Billeg og sunnare enn alt anna me stappar i oss heile dagane
2. ikkje som i Sør-Afrika, trur eg:P

Mogleg relaterte innlegg

• Soving i bil
• I Portland, Oregon
• San Diego

Fyrste natta sov me i bilen av di me ikkje fekk ein couchsurfing-vert, neste dag var me so heldige at me fekk ei melding frå Lance. Me kom fram seint i kvellingi (21) og traff han og Matt (som ofte sov over). Lance hadde eit typisk amerikansk hus, slike du ser på «ekstrem oppussing». Alt i ein etasje, garasjen hang inntil huset. Kjøkken og stue i eitt stort rom der det var høgt under taket. Han hadde ein gigasofa, men me fekk eige rom med dobbelseng.

Lance var ein perfekt vert, avslappa, hjelpeviljug og likevel engasjert. Me såg This Is It, Michael Jackson-konsertgreia fyrr me la oss fyrste dagen.

Eg spurte um ein billeg frisør/barberar, av di eg seriøst trengde ein klipp av hår og skjegg. «My brother has a haircutter machine,» svara han og fór av stad for å henta. Utruleg herleg, kjenner meg mykje betre med mindre hår/skjegg. :-)

Dagen etter tura med bakpå scooterane til Lance, Lance og Matt køyrde. Matt måtte på jobb etter ei stund, so me sette han av. Då fekk eg ein eigen scooter, og det var sjølvsagt gode dagar. Helene ville ikkje køyra trass i at ho hev sertifikatet for det, men det kann eg no godt forstå. Jenter hev ikkje den upåklagelege sjølvkjensla når det kjem til motorkøyrety. Dessutan dreg ho ikkje rundt på sertifikatet slik eg gjer.

Me sov ei natt til og hang litt rundt i San Diego fyrr me so køyrde vidare.

Mogleg relaterte innlegg

• Vestkystturen vår i USA (sambandsstatane), eit yversyn
• Kajaktur i Lake Tahoe
• Casino!

Nasjonalskog, Mojave-ørkenen

Fyrste gongen sov me i Mojave-ørkenen, som er ein nasjonalskog, og som er fullt lovleg å sova i. Dessutan var me på ein sokalla «rest-stop» og der er det lovleg å sova same kvar du er. Du må tòla ein del motorljod rundt deg då, og ein del trailersjåførar hist og pist.

Helene syntest det var roleg og bra.

Soving i eit nabolag

Andre gongen var det litt meir krisesovings, me hadde ikkje planlagt det. Me klarte ikkje finna ein vert på couchsurfing. Me hadde ein plan B, som var å dra upp til campingplassen der verten vår frå natta fyrr var, men me fann det ikkje og dessutan virka det meir bale enn det trong vera. So etter soli hadde falt (og Helene sov nesten allereide medan eg køyrde rundt) og ein halvtime leiting på måfå, stoppa eg til slutt berre ein veldig mørk plass i eit finare nabolag rett med ein tennisbane og ein liten ranch på andre sida.

Problemet med denne vegen var at det var ein del trafikk der, men ikkje alt for mykje.

Politi

Me er veldig redd for politiet her, so me hev kaupt ein slik solskjerm slik at du må sjekka bilen ganske nøye for å sjå at nokon søv der. Dessutan hjelper han sjølvsagt med varmen. :-)

På min vesle 30min-runde såg eg 2-3 politibilar, litt skræmande, men til slutt berre måtte me stoppa. Eg hadde ei soge klår i tilfelle me evt. vart tekne – eg hev høyrd du ikkje plar få anna enn ei åtvaring viss dei tek deg.

Me sov litt uroleg då bildører small att, men til slutt vart det ganske so stille.

Det er eigentleg heilt greit å sova i bilen, den einaste tingen som gjer det so vandskeleg er at det er ulovleg.

Me kjem nok til å halda fram med det ein del, spesielt når me vert litt flinkare til å finna mørke, stille, rolege og trygge plassar der det òg er liten sjangs for å verta teken.

Mogleg relaterte innlegg

• I Oslo utan bustad, om att
• I Portland, Oregon
• Kajaktur i Lake Tahoe

Nayan (som me budde hjå) tok oss med på surfetime. Det var mykje vind og ein heil haug bylgjer. Eigentleg ikkje optimalt, bylgjene var digre – og det er bra, men dei kom heile tidi so det var utruleg slitsomt. Det er ikkje normalt. Men båe eg og Helene fekk surfa ein heil del gongar.

Eg klarte å reisa meg upp heile tri gongar. Det gjekk ganske lett, og var fantastisk tilfredstillande. Eg kann ikkje segja eg klarte å styra noko særleg då, men det kjem nok.

Hadde det vore litt færre bylgjer so hadde det heile vore enklare av di me ikkje hadde vore totalt utslitne allereide når me kom ut. Eg kom meg på ei stor bylgja, berre for å finna ut at armane svikta meg totalt slik at eg falt pladask med andletet rett ned i surfebrettet av di eg var so råsliten.

Men for ein morgon! Dette må me gjera meir av :D

Mogleg relaterte innlegg

• Casino!
• Wii-skriving
• Togbillett til Stavanger (eg flytter frå Oslo(!))

Eg stappa på ein dollar. Vann ingenting. Helene fann ein annan maskin, og vann ganske stort. Ho slengde på ein dollar, vant litt og so tapte alt. Ein dollar til og ho fekk ut $3.79. Etter det brukte ho ein dollar til og var uppe i $2.40 i vinning, og eg sa ho måtte taka det ut.

Spelemaniaen tok ho den siste gongen, og ho tapte alt saman. So, Helene sitt reknestykke:

$3.79 – $1 – $1 – $1 = 79¢

Mitt reknestykke var litt verre. Eg prøvde ein gamaldags einarma banditt, og to dollar på ein Star Wars-versjon. Det såg slik ut:

- $1 – $1 – $1 = – $3

So Helene vann dette her lett.

Tidlegare på kvelden so tok eg berg- og dalbanen dei hev her inne på hotellet. Moro. Eg er han i raud t-skjorte viss de ikkje ser det allereide.

I morgon byter me hotell. Etter det veit me ikkje heilt kva som skjer.

Mogleg relaterte innlegg

• Kajaktur i Lake Tahoe
• Til Kroatia, flyplass
• Heime i Stavanger

Heilt til venstre på vegen var det tvo «car pool»-felt, altso felt for bilar med 2 elder fleire folk i. So eg skifta felt heile vegen bort dit. Det var nesten ingen trafikk der.

So, korleis kjem eg inn på denne vegen? Det var tvo sterke, gule, heilstrekte strekar mellom kollektivfeltet og dei vanlege. I Noreg og Europa vil det absolutt tyda «det er ikkje lovleg å krossa yver her». So vel, me køyrde langs lina, langt, langt. I den treige køen.

Me leigde altso bil likevel. Det var eit sant helvete å koma seg rundt utan. Det kosta oss $1397.00 for 1 månad, altso 9000 NOK inkludert alle forsikringar. Me skal levera han i San Francisco. Fann altso Super Cheap Car hire som leigde bilar til under-25 utan å leggja på ein totalt latterleg ekstrem straff-pris på topp.

Ein bil køyrde ut frå kollektivfeltet og inn i vårt felt, han kryssa altso dei gule linene. Kort tid etter køyrer ein annan bil ut framfor oss yver i kollektivfeltet.

Kollektivfeltet skiljer seg frå hovudvegen og fær sin eigen bru som fletter seg inn i den andre motorvegen me skal yver på. So litt i panikken av å måtta sitja i den treige køen stort lengre so svinger me yver i kollektivfeltet.

Sekund etter ligg ein Highway Patrol bak oss, og eg frys til is. Han kjem upp på sida vår, ligg der litt og slakkar av og legg seg bak oss. Eg vil ikkje akselerera upp, for at det ikkje skal tolkast som um eg vil køyra frå han. Eigentleg vil eg helst berre at han skal køyra forbi meg. Men, nei.

Han ligg bak oss, og etter eit par-10 sekund til so kjem ljosi på.

Han segjer noko til meg, vandskeleg å forstå/høyra. Me kjem til ei avkøyring. Eg høyrer noko um «right» og byter felt til høgre, men det var visst totalt feil og han skrik, nei, nei, nei. Eg vert sjølvsagt råstressa og køyrer til venstre att ut i ei trafikkøy mellom avkøyringi og vegen. Han stoppar bak meg og vinkar og veivar og pratar og eg forstår ingenting. Men etter litt forstår eg at eg skal køyra ned der. Og det gjer me.

Me stoppar nede, etter at eg fyrst trudde me skulle stoppa, og so ikkje so eg gassa upp att og då skreik han «STOP!». So ruller eg ned vindauga og tek fram førarkortet.

Han er råsint.

1. Me køyrde yver den gule streken
2. Me køyrde seint (eg var paralysert av å ha politiet rett i baken)
3. Me fylgde ikkje instruksjonane han gav

Når han fær sertifikatet vert han veldig suspekt og spyrr «WHAT is THIS!?».
«Uh, it’s the norwegian drivers license».

So, til slutt kastar han berre sertifikatet inn i bilen. Ingen bot. Gjeng attende til sin bil, og råkøyrer vekk og rundt ein sving.

Bah. For ei forferdeleg oppleving.

Mogleg relaterte innlegg

• Soving i bil
• San Diego
• OpenID, korleis og kvifor?

I dag tidleg var me i Palmville med Rajan, som me hadde sove hos. Me køyrde inn til Fox Studios og var med på innspeling av filmmusikken til Charlie St. Cloud med Zac Efron (sjå det, Kitty Karina!). Me vart invitert av komponisten Rolfe Kent (på IMDB), som me traff på ein couchsurfing-fest i Los Angeles.

I ettertid (no!) fann me ut at han hev komponert tittelmusikken til Dexter-serien! OMG! :D

Me elskar den serien.

Same kva, me var der på innspelingi, og fekk sjå orkesteret spela med Rolfe som dirigent. Vart eit par takningar på eit par av scenene. Utruleg interessant.

Ein flau ting; det var mat på eit bord. Ein i orkesteret tok ein kjeks, eg tenkte; det såg godt ut, so eg tok ein òg. Dei gjorde seg klar til upptak (det er 60 stk inne i orkesterboksen) medan eg tygde litt på kjeksen. Og, 8, 7 .. 2, 1. Eg byrjar kjenna eg må hosta, og til slutt er det umogleg å halda det, HOST HARK HOST HARK. Og det stoggar ikkje, eg fær ikkje hosta skikkeleg, so det held berre fram. Eg må ta meg for nasa for å ikkje laga so mykje ljod, men hikkar litt host litt-om-litt. Utruleg flaut.

Etter takningi spring eg inn i kontrollrommet der du kann bråka litt utan problem. Rolfe kjem inn, og er godt nøgd med takningi, men han må takast um att av di det var ein del «romljod i byrjingi». Hah :-(

Eg gler meg stort til å sjå filmen på kino ;-] Helene vil prøva sjå han på premieren her i USA.

Det hev skjedd ein del dei siste dagane, og eg skal skriva um dette når eg fær tid:

• Stoppa av trafikkpolitiet / bil (gjort)
• Surfing
• Couchsurfing hjå Nayan
• Grillfest på stranda
• Couchsurfing hjå Rajan
• Griffith Park (dyrepark og observatorium)
• Universial studios

So fylg med :-)

Mogleg relaterte innlegg

• Kajaktur i Lake Tahoe
• Vestkystturen vår i USA (sambandsstatane), eit yversyn
• San Diego

Me fann bil, og tinga ein for ein månad for $1400 inkludert båe andsvarsforsikring og kasko. Skal henta han i morgon.

Det tok ei halv æve å koma seg inn til byen. Vel, me bur jo allereie i «byen». LA latar til å vera mange byar som hev smelta saman. Han er ekstremt stor og flat. Langt i frå kompakt. Veldig keisamt eigentleg. Ikkje slik eg likar byar. Det tok oss vel ein time å koma inn til det dei kallar «downtown» med buss og to byte med metrolina.

Som eg sa i førre innlegg, er verkeleg offentleg transport heilt utruleg dårleg her. Det må berre opplevast. Det er veldig stressut å bruka. Det visste me jo, men trudde aldri skikkeleg på det. Bur jo 20 millionar menneske i denne byen, må jo vera noko grunnlag for å laga eit litt skikkeleg transportsystem. Men, nei.

Eit stort problem er sjølvsagt måten dei hev «laga» byen på. Iom. at han er alt for stor, og det er so digre avstander mellom alt so er det få folk per kvadratkilometer truleg. Likevel er det ikkje mindre enn t.d. Oslo, og der hev dei jo fint klart å laga eit godt transportsystem. Menmen.

No sit me på ein heller dårleg Starbucks i sentrum, me hev ikkje klart å finna ein litt større, koseleg kafé der me sit litt meir privat (og ikkje midt ved dei utruleg bråkute kaffimaskinane). Det gjekk ikkje. Me sat ute ein periode, men ein galen mann plaga oss veldig. Han var trugande og spurte um å få pengar eller få kaka vår heile tidi. Skikkeleg trugande. Ei dame kom ut, han sa noko, og so slo han kaffien ut av hendene hennar, ho fortsette berre vidare. Sikkert livredd.

Ei anna dame kom yver vegen, han gjekk til ho, skræmande, og hytta neven etter ho, eg trudde han skulle slå ho – og so gjekk ho attende til der ho kom frå. Ho vart redd.

So me stakk inn, var ikkje koseleg der nei. Han tok Helene sin kakesmaksprøve.

Fyrr det var me på turistinformasjonen, me treng allslags kart til å få litt yversikt. Dei hadde evig med ulike brosjyrar, og me hev diverre teke med oss fleire kilo av dei. Off, so mykje boss det vert.

No skal me ut på ein gåtur. Alt er betre i dag no som me hev sove, slik eg tenkte. Dessutan vert det truleg veldig moro å endeleg få ein bil! So fær me helder gløyma at det kostar oss ein god del, det vart heldigvis mykje billegare enn det alle dei kjende (store) selskapa tek.

Mogleg relaterte innlegg

• Vel framme i Los Angeles
• Heime til jól, lite utetid, butikkar i Stavanger
• Supernatt på byen

Ravsvolten. Me hev døgna, det er no godt meir enn 24 timar sidan me stod upp. Var utruleg stressut å taka buss her; dei gjeng utruleg sjeldan og busstasjonen ser ut som Tsjernobyl – omtrent ikkje eit menneske der.

Tydeleg at me kjem til å få det ekstremt vandskeleg utan bil. Det er nesten so me berre må leiga ein for å koma oss rundt i byen.

Bussjåføren var umogleg å forstå og vart utruleg sint på meg av di eg prøvde betala.

Hostellet her er av rådårleg standard for pengane me betalar.

Men, no, sovings! :S

Alt truleg mykje betre i morgon. :-)

Mogleg relaterte innlegg

• Stoppa av trafikkpolitiet
• Spray ned ein rulletrapp nær deg
• San Diego

Eg gløymde heile upplegget likevel. Eit par dagar fyrr det starta såg eg plakaten att og sprang ned til Apollon for å høyra um det framleis var billettar att;

«Hah, ja, mange, ingen problem det, stress ned» …sa han.

So då stressa eg ned og tenkte eg helder burde prøva få folk med meg. Og det starta eg med. Eg spurte med meg ein 4-5 stk, men ingen kunne/ville. Hadde berre Egil budd i Bergen so hadde han vore med glatt, er eg sikker på.

Eg skreiv ei melding på Couchsurfing (profilen min, CS er heilt genialt!) same dagen, det var 3 stk som svara. Ein ville, men skulle på noko anna (saman med mange andre CS-erar), dei to andre sa «kannhenda». Han eine høyrde eg ikkje frå fyrr midt på natta etter konserte, medan han andre likevel ikkje kunne av ymse grunnar.

Jaja, so eg gjekk åleina.

Konserten starta 21.00, so eg var der 20.45. Hah! Men konserter fungerer ikkje slik i Noreg. So eg spurte kor tid Ugress gjekk på, det var 22.30. Eg gjekk heim att og venta. Då eg var der fyrr 22.30 var det framleis ekstremt få på den store plassen. Eg vart ganske satt ut.

Eg kaupte meg ein Erdinger Weiss Alkoholfrei og stod og hang litt i det digre nesten-tomme rommet. Ei gruppe på fire kom inn, dei kaupte øl i baren. Eg gjekk bort.

Fekk med meg at dei tykte det var få folk, og lurte på um det kom fleire til 23 då. Ugress skulle visst på 23 no.
«Eg var redd for at det skulle verta fullt, men, hah, tydelegvis ingenting å vera redd for!», sa eg, for å introdusera meg.
«Ha, ja! Eg og, eg er heilt sjokkert yver oppmøtet her,» svarte Mats, òg ein Ugress-fan.

So prata me litt, eg vart med dei upp ein annan plass for å unngå å hengja i det tomme rommet. 23 gjekk me ned att. Ein del fleire folk. Kannhenda 20 stk no (10 frå fyrr). Eg gjekk åleina fram og stilte meg vedsidan av nokon andre.

So kom han på. Og det starta. Og musikken starta. Og etter veldig kort tid, so var rommet fullt. Elder, såg iallfall slik ut frå der eg stod. So alle saman vart flaue yver at det var so få folk og gjekk helder ein annan plass.

Konserten starta. OG HEKKAN FOR EIT FANTASTISK LJOSSHOW. Tøft videoshow, ein fantastisk LED-skjerm som hadde so sterke LED at han vart båe brukt til dritkul stilisert/prosessert video (og mykje frå gamle filmar) men òg som den kulaste råaste ljoskastaren du kann tenkja deg. Han blenda lett publikum med den.

Det tok litt tid fyrr eg kom inn i danse-mooden iom. at eg var dønn åleina. Men etter eit par låtar so vart det sveitteframkallande slik konsertar skal vera.

Halvvegs uti, såg eg Solgunn (førre SmiB-leiar). Kjekt å kunna dansa og taka av litt skikkeleg då. Det var greitt når eg stod med Solgunn. Ho er forresten utruleg god å ha på konsertar av di ho dansar so mykje og bra. Skapar stemning og fest ;-)

Musikken var sjølvsagt rå, heilt fantastisk. Songane frå dei gamle albumi var best, men heile upplegget var kjempekult.

Eg tok eit lite upptak med det totalt elendige og forkastelege kamera på mobilen min. Det var i ein augoblink der eg ikkje var heilt inni musikken, so det er ikkje på det beste tidspunktet. Dessutan klarar ikkje ffmpeg å transcoda det sære ljodformatet AMR til vorbis, so ingen ljod.

Då konserten var ferdig (alt for tidleg!), møtte eg eit par folk gjennom Solgunn. Eg hadde tenkt spyrja ho kvifor eg burde jobba på Hulen (Hòla), og ikkje Kvarteret – men det viste seg at alle eg stod og hang med òg jobba der, so eg spurte det same. So eg er yvertydd, og skal hjelpa til på Hulen til neste semester. Gler eg meg til. Miljøet ser mindre og meir samansveisa ut. Eg spurte eit par i ein bar på Kvarteret, men dei var ikkje like interesserte i å verva meg forstod eg.

Greitt nok, det er heilt tilfeldig kven eg spurte, og hadde eg spurt nokon andre so kunne eg sikkert fengje eit meir entusiastisk svar. T.d. er det ofte slik at dei som er nærast «sentrum» (og jobbar mest) er mest entusiastiske. Solgunn er jo ganske sentral på Hulen (leiarar er vel ofte dei mest sentrale folka), men det var ikkje berre ho, alle Hulen-folki me traff vart heilt i hundre yver at eg hadde lyst til å verta med. :-)

Me tok ein kort tur uppom Hulen, fyrr eg gjekk heim. Framleis med den utruleg gode Ugress-konsert-kjensla i kroppen. Vonar ikkje det vert for lengje til neste gong. :D Og kannhenda andre kann koma med òg då, sjølv um det ikkje viste seg heilt naudsynt.

Mogleg relaterte innlegg

• Stockholmtur med Al Green-konsert
• Karaoke på nattoget til Bergen!
• Badabom; konsert med Vamp!

Eg hev vore der fyrr, sett eit fossestykke, som var heilt elendig sett upp (Skuggar). Skuleteater kallar eg det. Fullt av «meining» som ikkje er der og tåkete prat. Fossestykke som vert sett upp som rein hard realisme vert dritbra, fyren skriv jo eigentleg utruleg realistisk berre du brukar teksten korrekt. Eg hev spelt i eit fossestykke sjølv som hadde to fantastiske regissørar som fekk augo mine upp for korleis fosse kann lesast/spelast.

Same kva, det var forventningane mine. Låge. Åvel, eg såg òg et Jo Strømgrens Kompani-stykke på Nationaltheatret. Dei kallar seg ei dansegruppe, ikkje vert skræmd av det slik eg vart fyrste gong, det er EKSTREMT bra greidor. So eg hev gode erfaringar derifrå òg.

Blodig alvor er ein komedie regissert av Kjetil Bang-Hansen. Eg fann det ikkje so veldig moro diverre. Dette teateret når diverre ikkje Det Norske Teatret og Rogaland Teater til knei. Eg er for å ha so mange bra teater som mogleg, men National ser ikkje ut til å få det til.

Eg vert ikkje engasjert i det. Heile greia var OK underhaldande, men, vel, studentrevyane fær det betre til. Helene var ikkje stort imponert helder og sa me fekk halda fram å vera faste Det Norske Teatret-gjestar.

Det var forresten eitt morosamt punkt, – noko gjekk gale (masse barneleik kom ut på høgtalarane) og dei stogga stykket og gjorde ein god del av stykket umatt. Då skodespelarane stod på scena og slo eigne vitsar lo eg godt saman med resten av salen. Det var skikkeleg morosamt! Det er kannhenda litt enklare å slå slike metavitsar, men det segjer noko at det ikkje hadde vore ei slik latterkule fyrr me gjekk ut av stykket. Forresten, dette var ei prøveforestilling fyrr generalprøven.

Men tydelegvis andre som likte stykket, Nadia (ho frå TV2) sat rett ved sidan av oss, sønen hennar elska stykket tydelegvis – lo masse.

Mogleg relaterte innlegg

• Rebecca og Miriam spelar snart i Moulin Rouge
• Which Witch på Det Norske Teateret
• Kjærleiken overraskar igjen på Det Norske Teatret

Helene lagde handlelista, Nå pizzadeig (slik at eg kunne laga han), ost, tomat og mais. So gjekk ho i dusjen og sende meg av garde. Eg var so leikande glad av di eg hadde vore på seiling so eg fann like greitt ut at eg skulle jogga. Hadde på meg den svarte skinnjakka mi att av di dressen min var for blaut, eg tok ikkje med meg meir enn VISA-kortet. Eg plar alltid hava alle korti mine med meg, men kva skal eg med dei ned til butikken ein sein kveld halv eleve liksom?

Illustrasjonsbilete. Frå dagbladet.no, av HEIKO JUNGE / SCANPIX

Halvvegs til butikken so set eg farten upp litt og kastar ut refleksen min. Alt det neste skjedde so ekstremt fort at eg ikkje veit heilt kva som hende, men eg såg ein bil til venstre for meg. Han dreiv og tok meg att. Eg såg at han svingde inn mot meg, so eg sette upp farten min for å koma fyrr bilen ut (for å ikkje koma i vegen for han inn på fortauget). Med eitt set bilen upp farten og svingar kjapt inn framføre meg. Eg anar verkeleg ikkje kva eg skal gjera, det er nett som um bilen ikkje vil at eg skal springja vidare, det vesle hòlet eg ville springja gjennom er no vorte so lite at eg ikkje kann springja gjennom det.

I det bilen bremsar snøggt rett fyrr han treff husveggen spretter båe bildørene opp og to stykk fýk ut. Ei dame i framsetet og ein mann i baksetet. «POLITI!», ropar dei og er ute og held hendene mine fyrr eg fær tenkt meg um Mannen spyrr kjapt;
«Kva heiter du?» (det må segjast at eg eigentleg ikkje hugsar stort mykje av dette trass i kor få minutt det var sidan, eg vart heilt totalt satt ut)

Dei er til saman fire stykk i bilen, og alle er i full kommandouniform. Altso, ingen vanleg politiuniform, men med FULL SKUDDSIKKER VEST. Dei er store, og ser skumle ut og, no må de taka dette litt med ei klype salt sidan alt skjedde so fort, eg trur dei var bevæpna. Eg er nesten heilt sikker på at dei hadde glock (pistol) i beltet, men her snakkar eg tenestevåpen halvautomatisk altso.

«Odin Hørthe Omdal», svarar eg kjapt som ljon med hjarta i halsen, heilt sikkert EKSTREMT yverraska
«Kann du norsk?»
«Ja», svarar eg kontant med store augo og ser på båe tvo
«Du ser veldig ut som ein me er ute etter,» dei verka litt roa, «hev du legitimasjon …» eg prøver å bevega armane mine, men dei er båe tvo fastlåst av politifolkene som reagerer ljonfort på rørslene mine. Dei passar seg for at eg ikkje rekk mot våpen. Han fortset, bestemt, men roleg i stemma «… på deg som eg kann få tak i.»

«Ja, ee, prøv høgre og venstre lomme i jakka». Han romsterer rundt. «Eg skal berre ein kort tur på butikken, so eg trur ikkje eg tok med meg førarkort, so det er berre eit dårleg VISA-kort». Han finn ikkje noko. «Det er vel i bukselommene mine då».

Eg lurer på kva som kjem til å henda. Eg kann måtta vera med til stasjonen. Kor tid finn dei ut at eg er feil mann? Er eg feil mann i det heile teke, hev identiteten min vore stolen og brukt til ulovlege ting? Eg hev jo ikkje førarkortet med meg, Helene er i dusjen og ingen vits å ringja nett no. Dette var utruleg spanande, tenkjer eg.

«Me gjer ikkje dette for å skremma deg,» segjer politimannen, «du liknar veldig,» han verkar litt brydd yver at dei overrumpla meg so fælt.
«Eg er ikkje lettskremt,» segjer eg, «ingen problem,» som faktisk er sant. Eg likar jo spaning i kvardagen.
«Bur du her?», spør politidama som held meg fast i den andre armen.
«Ja, eg bur i Fredrik Meltzers gate 38, rett upp den vegen,» viser eg med augo og nikking av houvdet i og med at hendene mine er ganske ubrukelege.

Politimannen finn fram VISA-kortet mitt og bruker til slutt mobilen min til å sjå på det (myrkt).
«A-a, ja, orsak for det heile altso. Men du såg altso skremmande lik ut.» Dei trekkjer seg inn att i bilen og eg byrjer gå att. Ja. Gå, denne gongen. Fyrr eg på slutten av gata byrjar jogga att. Eg må jo bruka alt dette adrenalinet til noko, eg ser bilen køyra seint frametter når eg svinger nedum til Ica.

På Ica gjeng det endå meir upp for meg kor utruleg tøft eg syntest det heile var, eg storgliser, og merker meg alle saman i butikken – ingen anar at det luskar ein ekte politikommandestyrke rett utanfor døri – pluss at eg vart teken av dei! Kult!

Mogleg relaterte innlegg

• Knust bilrute
• Idag blei eg påkjøyrd
• Soving i bil

Sundagshat(t)

Folk som kjenner bloggen min veit kor mykje eg hatar sundagar, vel, helligdagar er jo trass alt berre ein sundagsorgie på rad og rekkje. Verst vil eg no segja denne irriterande påska er. Eg kann ikkje hugsa ei tid det hender mindre interesante tig enn då. Alt står stille, ingen gjer noko, ingenting skjer og alle eg kjenner reiser vekk. Kann det verta verre?

I går vart tilogmed kontoret til SmiB stengd, so eg fær ikkje sitja på maskina å gjera fornuftige ting helder. Eventuelt; eg fær ikkje leika arbeidsnarkoman.

Påska er ei tid for å uppdaga at du likevel kunne vera daud. Når eg tenkjer meg um, so er førre setning mykje meir enn retorikk; heile denne jesussoga dei hev lagt midt i påska er jo um å døy. Forresten er det ingen spor til noko innhald som forklarar hatte-tvitydigheiten i mellomtittelen her (sundagshat(t)), det kjem helder ikkje.

Jaja. Slik gjeng no dagan’.

Forsøk på kontakt

Same kva, eg prøvde uppnå litt personleg kontakt i går, men eg feila hardt. Eg drog på ei couchsurfer-samling, men eg kjende jo ingen av dei. Eg gav upp då eg hadde spurt 3-4 grupper um dei var «frå couchsurfing». Eigentleg fann eg dei til slutt trur eg, stod og hang litt etter eg hadde gjeve upp, og høyrde ei av gruppene skifta litt mistenkjeleg mellom norsk og engelsk. Dessutan prata dei stundom um reise, og det er jo heile poenget med couchsurfing, reis rundt i verda og treff lokale folk ved å bu på sofaen deira. Same kva, på det punktet hadde eg vorte so demoralisert av å spyrja folk at eg bere gjekk meg ein lutrygga ur gjennom byen.

Teknikken neittar hjelpa

Vel heime fekk eg lyst til å spela Ninendo Wii, me hadde ingen skjerm å spela på. Då kom eg på at de stod ein TV nede i kjellaren, so eg henta den.

Han fungerte ikkje – eg hadde ikkje fjernkontrollen og det var totalt umogleg å byta til AV-kanalane med knappane på skjermen. Kjipe DMtech-TV! Billegdrit.

Eg lærte meg korleis TV-ar «autosensar» noko nytt frå SCART-kontakten. Du treng 12V inn på pin 8 og jord inn på pin 21. Eg lagde ein fæl overgang frå laptopladaren min inn i SCART-inngagen på TV-en. Minus i 8 og pluss i 21 og motsett. Men TV-en byta ikkje. Anten gjorde eg det feil, elder so gjekk det ikkje.

Hadde berre Wii-en min hatt SCART-utgang so hadde alt vore enklare, sikkert. Eventuelt so er berre TV-en so billeg og elendig at han aldri implementerte den delen av spesifikasjonen.

So eg gav upp. Og no må eg sjølvsagt dra det tunge dråget ned att i kjellaren. URK!

Etter det prata eg litt med Helen i telefonen og so surfa eg på couchsurfing-sida og skaffa meg ein sofa å sova på i Utrecht i Nederland. til Linux Audio Conference 1.-4. mai. Ikkje heilt sikker på um eg klarar koma meg til Lumiera-møtet der enno.

Neste dag, ingenting inne

So la eg meg og sov alt for lengje utpå dagen. Kannhenda like greitt sidan det skjer endå mindre i dag skjærtorsdag, trass i at det er 1. april som plar vera ein kjekk dag. Jaja. Etter eg stod upp 12 so gjorde eg stort sett ingentig til eg slo på pce og svarte på epost.

So gjorde eg ingenting.

Etter det brukte eg resten av syltetyet på ei skjeva kl. 13. Etter det heldt eg fram med ingenting.

Kl. 14 såg eg innum kvitre og fann aprilspøken til BA via Simon (boba):

boba: Kjip spøk: http://www.ba.no/nyheter/article5050705.ece *sint* (men veldig glad viss dei gjer som ThinkGeek, og faktisk gjennomfører det!) http://kvitre.no/notice/64758

Eg skreiv eit leserinnlegg som for fyrste gong i dag var noko meir enn ingenting.

Eg sende innlegget til strategiske personar i målrørsla for attendemelding og sette meg ned til det som ville verta ein time ingenting. Til slutt vart eg leid av å stirra innboksen min daud etter svar, og forfatta ein epost til BA.

Nett då fekk eg eit svar frå Eva der ho hadde skrive um heile teksten min. Resultatet var fantastisk. Ho hadde teke poengi mine og gjort dei lett forståelege. Dessutan gjorde ho teksten mykje meir lettlesen. Eg sende so inn den endra teksten.

Kort tid etter fann eg meg leid av å gjera ingenting inne, so eg stakk ut.

Ingenting ute

Eg spaserte rundt i regnet og heldt vel eigentleg fram med ingenting. Tok bilete av fotballtilhengjarar frå Osterøy som gjekk til ein pub med ski. So starta eg gå upp fløyen.

Eg tok meg ein pause i ei fin lysning. Sat der og tenkte. So tok eg fram notatboki mi og starta skriva dette innlegget (eg er komen til topps no).

Notid

Vel. Ingenting i notid er unormalt keisamt, so eg stoggar skriva no.

…

Det er gått ein halvtime sidan sist setning. Det er tåka til ganske kraftig no. Eg hev berre stått stille og sett på byen og folk. No går eg bortetter på andre sida av Fløyen. Kvar dag når eg vaknar ser eg nemleg bort på det fjellet. Eg hev lyst til å gå og stå der litt.

Mange timar seinare

Ahh! A-ah! På veg ned! Anar ikkje kor mange timar det er gått, men sikkert ein heil del. Eg gjeng nedeter ei fantastisk løype som Helene aldri hev vist meg. Ho hev berre vist meg standardløypa der det er flüst med barnevogner og krampeaktig kule folk flashy joggedressar og den nyaste iPed stikkande ut øyro. Fast bestemt på å sjå rett ned i bakken, um du so mykje som ymtar frampå eit helsingssmil.

«Eg jogger og høyrer på SUPERBRA musikk og er råkul og kann difor ikkje helsa på folk fordi eg er so ‹inni› musikken og eg joggar. Og nemnde eg forresten at eg er råkul og at eg synast retro joggedressar i stygge fargar er DØNN TØFT og at eg hev nyaste iPed stikkande ut øyro som moderne øyrehår!?»

Eg kann ikkje for sikkert segja det er det dei tenkjer, men det eg veit er at dei gjeng glypp av ein helvetes (ja! banneordbra!) flott tur.

For eg fann ein ekte sti nedyver fløyen og lat meg få segja med ein gong; han er framifrå! Diverre snor han seg ikkje heilt ned, men likevel vert turen rundt rekna 860 gongar betre den vegen. Han er bratt. Bratt og glatt og sers moro.

Det er kulare å gå forsiktig ned, taka eit par sjangsar og kjenna du vert utfordra, enn å berre gå rett fram på katastrofekeisame vegar som berre gjev deg ein heil masse tid til å tenkja på ingenting. Moralen er jo at ingenting ikkje er bra for deg.

Same kva; denne vegen er bra for deg. Med solnedgagen i andletet og heile Bergen nedanfor deg må du passa på å ikkje trø utanfor eit stup. Perfekt!

Halvvegs rasta eg ved ein sers aktiv bekk og drakk det mest fantastiske vatnet eg nokon gong hev smaka (vatn frå fjellbekkar plar smaka slik). Litt fyrr det fann eg eit stup med noko klatreutstyr og ein sige nedetter. Eg klatra ikkje ned – eg trur tanken er at du skal festa ein taug i deg som tryggleik fyrr du brukar stigen.

Interessant nok byrja lukka mi å snu seg allereide fyrr denne nedturen. Kva gjorde eg i dei «mange timane» som eg so glatt hoppa yver?

Ja, no kann du lura. Neinei. Du hev vel allereide lese yverskriften under her og hev ein viss idè… So like greitt å starta:

Påsketur med skattejakt på Fløyen

På veg til «andre sida av Fløyen» (som jo var målet mitt nett då) fann eg eit søkkvått papir liggjande på bakken. Eg let jo som kjend aldri noko som hev ligge på bakken få liggja i fred so eg tok det upp. Det var påskeneter med tittelen «Påsketur med skattejakt på Fl…», ja, du veit allereide ;-)

Hey! Noko for meg! Vel. Utanum at det var veldig tilpassa barnefamilier. Båe vaksenspursmål og barnespursmål. Eg fekk vel prøva meg på båe tvo. Det var ein del vegvisningar og hint, det stod òg at du måtte gå rett veg, men eg visste ikkje kvar eg var, so eg byrja berre gå.

Etter litt kom eg til eit vatn og kjende meg att på kartet. Eg hadde kome til slutten av løypa.

«Jaja,» tenkte eg, «fær vel berre starta frå her eg då!». Det var heller ulurt, ville det visa seg. Grunna dette brukte eg nemleg ekstremt mykje tid på å finna alle postane. Men det var jo eigentleg ikkje dumt for då fekk ein heil del tid då eg kannhenda i staden hadde tenkt på ingenting, og det er jo iallfall ikkje moro. No gav eg faktisk litt intrykk av at det ikkje var moro å febrilsk leita etter postane i lang-lang tid, men det var det jo. Eg kjende meg på uppdrag (trakk litt ned at det stundom kom 5-åringar forbi som var ferdige med naturstien trass i at dei starta lengje etter eg gjorde) og synast det var kjekt å verta litt kjend med området uppe på Fløyen.

Eg gjekk altso ein heil del feil. Ved å gå rett veg og fylga innstruksane kunne du nok let gjera heile naturstien på eit kvarter. Eg veit ikkje heilt kor lang tid eg brukte, men det nærma seg nok tvo timar.

Arket mitt falt frå kvarandre og vart totalt ubrukeleg i felten, dessutan hadde eg store problemer med vaksenuppgåva på post 2. «Visjon» på ti ord. Eg hadde ikkje peiling.

Nede att, levering av naturstipåskenøttuppgåva

Me skulle levera løysingi i billettluka nede ved fløibanen, so eg tok den øydelagde papirbiten med ned og sa eg trong ein ny å skriva yver på. Brukte ein del tid for eg hadde ikkje funne svar til oppgåve tvo. Eg skreiv no «engasjement» som ikkje er 10 bokstavar men det gav det gode løysingsordet MELKE, som faktisk er eit ord (verb infinitiv).

«Eg hadde litt problem,» sa eg.
«Du fær no sjokolade same kva,» smilte jenta i billettluka.

Rett oppfor MARBLE hadde eg skrive POIROT som eit alternativ.
«Det er det fyrste du hev skrive her som er korrekt.»
«Poirot?» Litt idiotisk spursmål frå mi side eigentleg.
«Ja,» sa ho og såg på resten av svari mine.

Hmm. PELKE.

«Men PELKE er ikkje eit ord,» stadfesta eg, «eg sleit hardt på oppgåve tvo».
«Hehe, ja, dei var ikkje godt upplagte nokon av dei,» lo ho.
«Sant, eg meiner ‹Visjon›, kva faen!?»
«Mm, løysingi der er ‹åpenbaring›.» Ah, den typen «visjon». Eg tenkte ikkje svo bibelsk.

«Men PÅLKE er helder ikkje eit ord,» segjer eg, smart som eg er.
«Nei, nr. 3 er ‹fastelavn›. Det skal vera PÅSKE.»
«Ahh, sjølvsagt!» segjer eg, men det var tydelegvis ikkje so sjølvsagt når eg måtte finna utav det sjølv, «alle spursmåli er ganske relaterte til påske», fann eg endeleg ut.

«Vil du fiksa på det?».
«Haha,» ler eg og tenkjer kann eg det? «Javel,» eg segjer jo ikkje nei til å kunna vinna noko eg.

Eg skriv inn det forskjellege, men stoggar på fastelavn:
«Men ‹fastelavn› passar ikkje inn,» frå fyrr står VALENTINE.
«Det skrivast visst LA-V-N.»
«Åja. Heh. Takk,» segjer eg litt forlegent iom. at eg hadde ganske mykje feil på denne greia.

Eg leverte arket inn med feili retta med ein blå penn uppå den svarte og fekk ein kvikklunsj (som var yverraskingi alle saman vart lova etter fullført tur). Noko eg ikkje hev sagt er at heile denne turen hev eg gomla kvikklunsj av di eg kaupte tvo på Narvesen i går og hadde dei i lomma. So eg var ikkje serleg svolten på meir…

Heim og frametter

Vel heime gjorde (gjer, eigentleg) eg tri ting:

1. Kaupte billett til Stavanger i morgon
2. Lagde mat (rjomegraut)
3. Skreiv (skriv) inn innlegget frå papir til netsida mi

Eg må vel òg få lagt inn eit par bilete for å lokka folk til å iallfall scrolla gjennom heile greia. Skal ikkje vera enkelt.

Sluttord

So trass i at heile dagen fekk ein uventa positv vri på slutten her, so hev eg altso funne ut at eg skal ditcha heile Bergen resten av påska; eg dreg ned til Espen sin påskesamling på Fjøløy.

Ingen!

So eg kaupte inn kålerabi, poteter og selerirot. Gulrøter hadde me allereide. Kutta det kjapt upp medan vatnet varma seg og hadde det uppi saman med ein grønnsaksbuljong.

Steike det vart godt! Det er:

• Billeg
• Utruleg godt
• Veldig enkelt
• Kjapt

Råbra med andre ord. Kvifor er ikkje dette standardretten?

Eg lagde 3 digre porsjonar, so i dag kokte eg det upp att til frukost, og no vart det lapskaus. Genialt, herleg frukost.

Mogleg relaterte innlegg

• Eg fekk Akoha-korti mine i posten!
• Overrumpla av politiet
• MMmm, god omelettoppskrift!

Ei vakker nynorsk, roleg kvinnestemme fortel oss um tryggleiksinformasjonen til båten, der det normalt sett berre vert sagt, «sjå på skjermane». Eg plar ikkje vera alt for glad i denne tryggleiksinformasjonen som eg hev høyrd 14 gongar fyrr. Interessant nok irriterer det meg ikkje, det er ei god stemme av typen NRK radio, som du gjerne kann ha på i bakgrunnen. Dessutan er det flott nynorsk normaltalemål.

Eg hev skrive ein epost og rost Fjord1 for at dei brukar nynorsk på plakatar, skjermane og informasjon til passasjerane¹. Trudde eg hadde lagt brevet ut på netsida mi, men fann det ikkje (fær leggja det til seinare).

Med eitt skjær ei anna stemme inn. Den bokmålske datadama som kviner «sjå på skjermane for viktug tryggleiksinformasjon». No høyrer ingen av oss nokon ting av kva dei segjer, av di dette bokmålsmarrakelset absolutt skulle øydeleggja og pressa seg inn.

Slik er det. Finst det nynorsk ein plass, so kann du banna på at bokmålet kjem og lagar kvalm.

1. Det er litt vedmodig at eg ser at dei hev tapt seg litt. Plakatar i kaféen og nokre som heng på dørane er på bokmål. Dei ser litt heimelagde ut, so det er kannhenda ikkje Fjord1-firmaet som hev laga dei, men dei tilsette på båten…

Mogleg relaterte innlegg

• Nye nynorsk.no
• Ny nynorsk Universitas
• Nynorsk heimeside

Under dusken sin er ikkje noko å hoppa i taket over:

Hei

Her finner du denne ukens toppsaker fra Under Dusken:

…

Med vennlig hilsen
Anne Skalleberg Gjerde
Ansvarlig redaktør

Men sjå denne herlege tekstsnutten frå Universitas:

Hei,

Her er denne vekas Universitas-toppsaker. Du finn heile avisa på www.universitas.no frå onsdag formiddag.

Ha ein fin dag!
Mvh
Anna Werenskjold,
redaksjonsleiar og debattredaktør i Universitas.

Og sjekk denne koselege frå Studvest:

Hei,

Nedanfor finn du toppsakene frå Studvest denne veka.

Resten av avisa, samt avisa i pdf-format, er å finne på www.studvest.no etter midnatt.

Neste Studvest kjem onsdag 17. februar.

Ha ei fortsatt fin veke!

Med venleg helsing
Mari-Louise Uldbæk Stephan
Nyhenderedaktør i Studvest

Er ikkje det berre superflott!? :D Det gjorde verkeleg dagen min.

1. Orsak UiS, UiT og UiA, de hev verkeleg ingen høgprofilerte studentaviser… Dessutan trur eg ikkje dei hadde vore like kule som Studvest og Universitas som hev nynorskbrukande redaksjonsleiarar

Mogleg relaterte innlegg

• Ny nynorsk Universitas
• Eg jobbar i Universitas, studentavisi
• Attendetråkk som Dagbladet for Universitas?

For dei som lurer på kvar Helene er, so er ho heime på Voss og arbeider litt med skuleting.

So kom laurdagen, eg stod tidleg upp (som ofte skjer dersom du legg deg tidleg, det er rein kos!) og måtte venta lang tid fyrr butikken opna. Då han endeleg gjorde det, stakk ut for å kaupa litt mat. Der fann eg litt dårleg språk i BT som eg skreiv um i går.

Vel heime laga eg det same som eg sit og gomlar i meg i dag, på same måten. Ved sidan av Fjord, Eee-pcen min. Ei lita anekdote der;

Fjord, Eee-pcen med nytt OS

Eg hev irritert meg yver at eg hev hatt Ubuntu 8.10 på den maskini, altso ein Ubuntu frå 2008(!). Gamal og vond. Dessutan hev ho vore litt treig og hatt problem med å t.d. spela musikk utan å hakka.

So etter mykje om og men (eg prøvde installera nyaste Ubuntu eit par gongar) la eg inn Arch Linux¹ medan eg sat uppe på universitetet i Bergen. Arch krevde 600-700 MB med oppdateringar, som er ganske mykje for den vesle mobiltelefonen min². Eg gadd ikkje venta på det og prøvde helder få upp Universitetsnetet (eduroam). Sjølv um eg ikkje hev brukar i Bergen so kann eg bruka brukaren min i Oslo ved å skriva odinho@uio.no, ganske hendig.

Etter lang tid for å fiksa det fekk eg netet upp³. Og her er yverraskingi; eg fekk ikkje lengre 200KB/s, men heile 2MB/s då eg lasta ned! Det er ein tidobling! Berre med å byta operativsystem (vel, det er sikkert berre grunna ny og betre Linux-kjerne)! Ein annan ting var at maskina mi hadde mykje betre dekning til det trådlause aksesspunktet og at eg ikkje vart kasta ut kvart kvarter slik eg var i Ubuntu. I tillegg er maskini mykje snøggare no. Nei, det lønte seg stort å leggja inn gode gamle Arch Linux. <3

Attende til Kvarteret

So eg sat no der og hacka i veg på maskini medan eg åt maten min. Eg hev det med å berre sitja inne heile dagane dersom eg ikkje finn på noko og kjem meg ut. Eigentleg sat eg berre å venta på at Kvarteret skulle opna, det gjorde ikkje det fyrr 1500. No var klokka… 0900.

Eg hadde bra lyst til å sitja å arbeida med Universitas elder dei nye målungdomssidene (ligg mellombels her, dersom nokon vil sjå kor lite me er kome sidan sist) elder noko anna, problemet mitt er at eg ikkje klarar gjera skikkeleg arbeid på den vesle skjermen. Eg treng upp på Universitetet for å få ein stor skjerm kopla til. Men der krevjer dei UiB-kort, det hadde eg ikkje. Eg gjekk gjennom parken og vart tilbode «veldig bra speed!». Yverraska yver kor ekstremt mange dei er, desse rusmisbrukarane. Fleire enn eg nokon gong hev sett i Oslo.

Biblioteket var stengd. Eg sat der på fredag og las gjennom gamle nummer av Vestlandsfa’n, som var ei avis Studentmållaget i Bergen gav ut. Eg prøver finna ut av soga vår, ho er litt tåkete. Tenkte eg kunne halda fram med det på ein laurdag, hadde vore koseleg, men nei.

So eg gjekk utan mål og meining rundt i sentrum heilt til eg fann ein Deli de Luca med tilbod på bollar og sitjeplassar i andre etasje. Jaja. So eg sat der til Kvarteret opna.

Kvarteret-kafeen

Då klokka altso var 1500 hadde eg gjort ingenting veldig lengje. So stakk eg til Kvarteret-kaféen. Der gjorde eg òg fint lite. Eg såg på klokka og fann ut at det fyrste starta 1930. So eg heldt fram med å venta. Då det rundt 1900 kom ein heil del finkledde jentor som byrja pynta rundtomkring kjende eg meg fort lite velkomen so eg stakk.

Oi. Eg er på 815 ord allereide. FSCK, eg må tidskomprimera meir her.

Tivoli

Eg kom meg på «studentkultur i Bergen»-ordskiftet til Studentersamfunnet, som ikkje var so mykje ordskifte som det var koseleg mimring frå tvo av dei i Prodseg (dei hadde andsvar for utformingi av lokalet). Det var i «Tivoli»-lokalet.

Speilrommet

Eg måtte gå midt uti, av di eg skulle på crIMePRO med longform improvisasjon i same bygget, i «Speilrommet».

Eg tykte det var særs underhaldande, og lo godt av den 45 minutt lange totalt improviserte stykket. Eg hjalp til med å rydda etter stykket (eg skreiv under på ein «eg skal vera med å hjelpa Immaturus» då eg vart medlem, og det var dei som arragerte det), sers glad for å faktisk ha noko å taka meg til for fyrste gong i dag.

Storelogen

Etter det traff eg Audun Klyve Gulbrandsen og han skulle på Jazzkonsert i same hus, so eg vart med der. Det var i «storelogen». Eg prøvde kaupa ein Clausthaler (som eg òg hadde gjort tidlegare på dagen i kaféen), men det viste seg vandskeleg – det hadde dei aldri gjort fyrr og han fantest ikkje i datasystemet. So eg fekk no vatn i staden for, hrmf. Dessutan fær eg berre medlemsrabatt på «vanleg hansa», og eg er fint lite interessert i alkoholhaldig øl, so det syg for meg. I Oslo fær eg masse rabatt på alkoholfri øl, kostar faktisk ikkje meir enn 10 kr i baren(!).

Teglverket og Pianosalongen

Då me stod og prata etter konserten traff eg Ida (frå SmiB), saman med Julie, Live og Ane. Med dei var eg innum to rom til; Teglverket og Pianosalongen (viss det var korrekt namn). Då klokka var yver 00 stakk eg heim, på den tidi hadde det kome so grovt mange folk at eg ikkje gadd stå i kø berre for å gå i ein gang.

So eg stilte meg i køen for å gå ut (for det var det òg).

Moralen er, kom tidleg på Kvarteret, då er det få folk, men ikkje alt for tidleg for då er det ingen, pluss at då skjer det ikkje noko. So, ca 19-00 er vel ei god vitjingstid.

Og elles må eg verkeleg finna på noko å gjera dei dagane då det ikkje skjer noko. Laurdag og sundag, eg ser på dykk.

1. Arch Linux er ein herleg distro. Du oppdaterer aldri til ein ny versjon, av di han heile tidi uppdaterer pakkane for deg. Kjem ein ny Firefox ut? Den er der dagen etter. Ny Inkscape? Det same. På den måten er du alltid oppdatert på det nyaste. Problemet er at når kvar del av systemet heile tidi vert uppdatert so kann ting verta ustabilt av di det ikkje er testa. Det er ein låg nok pris for meg ;-)
2. i januar lasta eg ned 7.5GB med mobilen! Med 3G gjeng det kjapt (100-200KB/s), men eg fær berre EDGE på Universitetet – so det hadde teke LANG tid.
3. Frå installasjonen er Arch Linux heilt rein, BERRE det du absolutt treng, ingenting meir. Difor er det ingen grafiske måtar å kopla seg upp til slike avanserte brukarnamn/passord-baserte trådlause netverk. Faktisk er det ingen grafiske ting i det heile teke, du fær berre ein konsoll og det er alt. Brukte ein heil del tid på å finna dei korrekte innstililngane for å få trådlaust net…

Mogleg relaterte innlegg

• På veg til Bergen
• Til Bergen (og attende), og INF3190 ferdig
• Karaoke på nattoget til Bergen!

Eg las dette båe 4, 5 og 6 gongar og forstod framleis ikkje kva dei hadde skrive. Jojo, eg forstod det godt, men eg kunne ikkje forstå kvifor kriminalomsorgen på vestlandet skulle meina noko slikt. Viss du ikkje fekk det med deg i biletet er det denne teksten eg pratar um:

For få ansatte gir fangene mulighet til å drive kriminell viksomhet, mener ledersen i kriminalomsorgen på Vestlandet.

Hæ? Men er ikkje det ein god ting! Me vil vel helder at få fangevoktarar mogleggjer kriminell verksemnd, enn at mange gjer det!

Eg ville no helder meina at dei tilsette som faktisk «mogleggjer» at dei innsette kann driva kriminell verksemd burde sparkast. At nokon av dei i det heile teke let dette henda er alt for mange! So mi setning vert helder:

I fylgje kriminalomsorgen finst det fengelstilsette som gjev fangane mogleik til å driva kriminell verksemd. Same kor mange elder få det er so er det for mange, meiner Odin Hørthe Omdal og segjer kriminalomsorgen midt i mot. Få slutt på det, legg han til.

Dersom nokon trur eg ikkje fekk med meg at dei eigentleg meinte «Mangel på fengselsvaktar fører til at innsette fær driva kriminell verksemd i løynd», so kann dei taka det heilt med ro. Eg såg det då eg las resten av teksten. Men inga orsaking for å ha so flaut dårleg språk på framsida til ein so stor avis!

Mogleg relaterte innlegg

• Heime til jól, lite utetid, butikkar i Stavanger
• Lite mat og slik
• UKM 06 i ueigna lokale

I det siste hev eg stått upp kl 9. elder tidlegare kvar einaste dag, utan unnatak. Det er ganske deilig, spesielt no når eg er hjelpar her på vetterlægeret til NMU. Her hev eg no stått upp 07.00 og 07.30. I går la eg meg tidleg og kunne gle meg til å stå upp tidleg for å vaska og styra på kjøkkenet heilt utan press, stress og andre folk rundt.

Eg hev fengje gjort meir i det siste òg, i staden for å stå upp seint på dagen og gjera ingenting resten av han, elder som eg gjorde i byrjigi; stå upp tidleg og gjera ingenting lell, so gjer eg noko etter litt. Eg klarar ikkje godt koma meg rett ut, eg vert sitjande ein 2-3 timar på maskini fyrst, men det er betre enn fyrr. Dessutan hev eg ofte mykje å gjera på maskini og det er der eg gjerne gjer det eg må få gjort òg.

Men det er mykje kjekkare å ha faktiske ærend, av di luft og aktivitet gjer meg meir effektiv. So eg hev flytta på meg og arbeidd forskjellege stader dei seinaste dagane eg hev vore her i Bergen no.

Å stå upp tidleg gjer meg meir effektiv, og det kjenst betre å stå upp når eg føler for det i staden for å alltid villa liggja lengre.

Då er frukosten klar og eg ventar på at alle treigingane skal byrja eta.

Mogleg relaterte innlegg

• Glad gjer vasking gjer glad
• Visningssystem for videoloop for Stavanger Museum
• Til Oslo, pakkingi att

Immaturus er ei studentteatergruppe her i Bergen. Eg trudde aldri eg skulle byrja med det att. Sant nok so ynskjer eg ikkje stå på ein scene lengre, men eg vil gjerne hjelpa til. Dessuta saknar eg sjølve klubb-konseptet med teateret, at me fekk leika oss når det ikkje var stykke.

So eg vart med i Improvisasjonsgruppa til Immaturus. Hadde det sers moro der i dag :-) Lengje sidan eg hev fengje «lov» til å leika på den måten.

So no i helgi på vetterlæger med NMU, og neste torsdag improgruppa att…

Det kjenst godt! :D

Mogleg relaterte innlegg

• Mimi er kjempesuperkul
• Teateret!! Weee! :D
• Which Witch på Det Norske Teateret

Me var utruleg heldige som fann ein bustad, det var faktisk ganske vandskeleg å finna noko som var fint nok til at eg fekk høyra Helene syngja um morgonen, som kosta mindre enn noko som ville totalt ruinert oss (no ruinerer det oss berre) og som var ganske midt i sentrum. Men det gjorde me altso til slutt!

Det var ein del ting å fiksa, som det alltid er når du flytter til ein ny plass. Mest upplagt er badet, der det hev vore ei vasslekkasje, slik at det skal fiksast av folk no i helgi (når me er i Oslo). Men det var ikkje slike ting eg meinte, eg meiner meir «gjera det fint og leveleg».

Me prøver å ikkje bruka for mykje pengar, so sjølv um me fort kunne svidd av 1.5K på ein brukt sofa, so fekk eg Helene til å leita litt til. Ho var bra forelska i den sofaen, men ho fann til slutt ein som var gratis og «heilt OK».

Men korleis flytter du ein sofa frå ein ende av Bergen til den andre? Lite vits å betala 800 kr for å leiga ein bil når me stresser raui av oss for å gjera ting billeg. Det voldte meg mykje smerte, men til slutt ringde eg Dag (ven av familien) som hjalp meg med å henta og køyra sofaen til oss.

Då Helene kom heim frå den engelske plasseringstesten¹ hennar (ho fekk toppscore!) vart ho bra yverraska; sofaen var finare enn ho hadde trudd. Ho var fylgjeleg kjempeglad.

Det vetle problemet ut av vegen, til eit anna. Ljos. Staden hadde ingen ljos, rart nok. Menmen, slik var det no ein gong. So etter litt «ugh, det er ingen ljos her» eit par dagar, stakk me ut på IKEA. Litt fram og tilbake vart det sjølvsagt, men til slutt tok me berre det billegaste som ikkje såg ekstremstygt ut.

Sidan taket er i gips, og eg aldri hev gjort noko som helst med gips fyrr (åvel, laga ei maska ein gong) var eg ganske i vilska yver kva me skulle gjera. Eg ville jo ikkje øydeleggja taket.

Til slutt prøvde me no ut å hengja upp ein krok rett i taket, det gjekk jo det; lampa er heldigvis lett. Eg kaupte inn slike gips-plast-ting, men me hadde ingen drill. So rett i gipsen. Kabelen heldt eg fast med slike kabelholder+spiker-ting, og det såg heilt OK ut til slutt.

Helene hjalp forresten til. So då fekk me ljos. Og det var ein stor forskjell! Det vart totalt bekmyrkt kl. 16 kvar dag. Litt koseleg var det, men på eit punkt fær du nok ;-)

So det var det, ei lita soge um bustaden her i Fredrik Meltzers gate 38.

Forresten, no hev de alle adressa mi;

To flugar i ein smekk, heh.

So no er det so koseleg her, berre kom på vitjing :-) (Helene er alltid redd for at eg er so negativ på netsida mi, so må enda det veldig positivt ;-) )

1. Helene skal ta eit kurs for å til slutt gå upp til IELTS-testen som ho treng for å studera ved engelskspråklege universitet.

Mogleg relaterte innlegg

• Glad gjer vasking gjer glad
• Til Bergen (og attende), og INF3190 ferdig
• Which Witch på Det Norske Teateret

So, korleis skal eg løysa det? Dette var planen min:

• Ta toget til Oslo
• Rydd og gjer klar tingi mine
• Leig ein billig bil eit døgn
• Køyr til Bergen
• Last av
• Snu, køyr attende til Oslo
• Ta toget “heim att” til Bergen

Ei satans reise med andre ord. Men so sa ein lur person (orsak, totalt gløymd kven), kva med å leiga bilen i Bergen og berre køyra Bergen-Oslo-Bergen?

Hekkans smart! Heilt utruleg at eg ikkje kom på det!

Det hadde sine grunner, desse problemene dukka upp:

• Då hev eg ingen “fritid” i Oslo til å pakka/finna ut kva eg skal taka med til Bergen.
• Det vert veldig stressande.
• Eg kjenner ingen billege utleigeselskap i Bergen (og rent a wreck er på Flesland, ugh)

Men eg søkte no rundt. Fann ut at eg fær, som medlem i Motorførerenes avholdsforbund 10 prosent avslag hjå Budget. Eg sjekka eit drøss andre òg, men Budget var verkeleg billegast sjølv utan rabatten frå MA. So, kalaset kom på 895.

Vel. Før ein heil masse gebyr det ikkje stod noko um fyrr i eposten eg fekk etter tingingi var klar.

Eg må betala 125kr i bot av di eg er under 25 år, OMG! Gidd å sei i frå um det.

Eg må betala 100kr i avgift av di eg køyrer i byar som hev AutoPass-brikker. Ugh. So det vert nok litt dyrare til slutt, saman med bensin då.

Jaja, det var eigentleg ingen annan måte likevel, eg kann ikkje taka med meg so mykje på tog. Til slik flytting treng du nesten bil.

Mogleg relaterte innlegg

• Togbillett til Stavanger (eg flytter frå Oslo(!))
• Jobbings, harddisk, bysykkel og miljøpartiet dei grøne
• HEKKANS DRITTVEGAR I OSLO!!!!

Heldigvis hadde eg sett av god tid (for eg hadde ærend å gjera), so denne gongen kom eg fram til kystbussen godt i tide.

Same kva, no sit eg på MS Stavangerfjord på den vesle Eee-pcen min (namnet hennar er faktisk Fjord :-) ) og tenkte eg for ein gong skuld skulle bruka kamera som sit i maskini.

Me ser jo fort at det absolutt ikkje er laga til å taka bilete med, men til videoprat o.l. Same kva, de ser jo at eg er i live.

No legg ho til land, eg må inn i bussen att (ikkje det, eg hev jo internett same kvar eg er i landet, men eg leser bok på mobilen der) :-)

1. Mamma, Pappa og Kitty Karina hadde same bensin-problem på nyttår.

Mogleg relaterte innlegg

• Prismedvitne tjuvar
• Det akademiske kvarter, Bergen
• Vis respekt, betal for heimturen din!

Irriterande nok gjekk kamerabatteriet ganske tidleg uppe på Knudaheio (som var ei hytta Arne og Hulda) bygde då Arne fann ut at Jæren ikkje var so feiande flott som han hugsa.

Eg forstår ikkje det, jæren er kjempeflott. Helene trudde Knudaheio var langt vekk frå barndomsheimen hans Arne Garborg. Slik var det ikkje, litt lengre inn på høgjæren men ikkje lengre enn ein 5 kilometer.

Parkeringsplassen til Knudaheio var totalt nedsnødd, so me parkerte i «all parkering forbudt»-snuplassen. Austsida av skilta var på nynorsk, medan vestsida var på bokmål.

Som sagt gjekk batteriet. Ganske irriterande iom. at soli gjekk ned og den gyldne timen starta der du fær dei beste bileti. Eg hadde nett fenge humøret yver meg, og då gjekk batteriet.

Fekk so vidt eit par bilete av Helene saman med ein stein som var hogd ut som Arne Garborg. Det vesle raude huset/hytta i bakgrunnen er hytta deira.

Same kva, det var ein flott koseleg tur :-)

Mogleg relaterte innlegg

• Ferdig med å lesa siste Harry Potter-bok; Deathly Hallows
• Ingen fred dei neste tvo dagane
• Misslukka filmdag på sørlandet

• Unni Elisabeth (mamma)
• Skjalg (pappa)
• Falke (veslebror)
• Kitty Karina (veslesyster)
• Siv (tante)
• Rita (kusine)
• Åsne (kusine)
• Gry (tante)
• Steinar (fetter)
• Merte (ven av familien)
• Odin (ja, det burde du vita)

Der bursdagar plar vera skuffande, elder i det minste ikkje ulik einkvar annan dag, yverraskar joli kvart år med å vera koseleg. I år var absolutt inga avvik. Eg fekk ikkje stort mange gåver og var godt nøgd med det. Dei eg fekk var òg av det nyttige og/elder koselege slaget.

Eg vil nemna tri ting eg sette spesielt god pris på:

• Heimehekla slips frå Janne-Kristin. Det er drittøft (gjekk med det heile kvelden sjølvsagt), det hev kosta noko (alle hev pengar, tid og litt omtanke finst mindre av) og det er originalt.

• Wii Sports Resort frå Helene. Eg ynskja meg dette men kom ikkje på det fyrr eit par dagar fyrr jol.. eg sa til Falke eg ynskja meg det, men han kaupte det ikkje av di Helene allereide hadde gjort det ein månad fyrr. Ho sa nemleg frå um det slik at andre ikkje skulle kaupa det. Hekkan for ei herleg jenta altso! ;)

• Skisokkar frå Siv. Dette er ikkje noko å kimsa av, utruleg gode med mjuk støtte der det gjer vondt frå skistøvlar, varme som få (ekte ull) og sist og langt frå minst; same kor stressande dagen er: ingen lukt same kva. Herlege greidor!

Og det var jolaftan… :)

Mogleg relaterte innlegg

• Heime i Stavanger
• Helene med ny frakk i Praha
• Eit musehakk mindre einsamt på Bjerke

Ylva er altso ei veninna av Kitty Karina, KK er veslesyster mi.

Eg ville ikkje bli med i starten, av di eg trudde eg måtte vera med i limoen, heldigvis var det ikkje slik, eg måtte køyra sjølv og då vart alt OK med ein gong.

Diverre var det ikkje plass til Ylva i Limoen (småjentor liker jo slikt ;) ), so me stakk på L45 elder L54 (heitte «Okkupanten» fyrr), den billege kommune-finansierte ungdomskaféen i Sandnes. Det er ein utruleg herleg plass der alt dei sel er kjempebilleg. Raude Kors hev ein lik plass i Oslo, men eg gløymde han heilt og gjekk der berre ein gong ( :-( ).

Eg hadde teke på meg dressen (ekte dress, ikkje jærbunaden min) for høvet, og hadde sjølvsagt ikkje flytta kortet mitt frå dei gamle buksene. So me vart då sitjande der utan å kaupa noko, og eg som hadde so godt lyst. Etter eg og Ylva hadde sitte og prata ei stund vart me spurd um me ville ha gløgg. Supre greidor! Gratis gløgg, men ikkje berre det; me fekk klementiner og eit fat med forskjelleg twist, kjeks og kaker. Eg hev no aldri lurt på kvifor den ungdomskaféen er plassen å vera :-)

Kitty Karina kom i Limousinen, eg tok bilete av ho, me gjekk inn, mingla, eg traff Robert Vawter (som eg og Kitty Karina hev truffe fyrr i 2005, då me var med i ein film for han (eg mista KK den dagen)). Helene Stenhaug skulle òg koma, men ho kom sjølvsagt alt for seint ;-)

Me såg filmen og hang på plassen i lengre tid. Fyrr me drog heim att, og eg tok ein kopp varm sjokolade på sjokoladepiken med min fetter Buster.

Mogleg relaterte innlegg

• Kitty Karina 8 år
• Eksamenslesning i herlege, fantastiske Kviteseid
• Kitty Karina hev OLPC XO-1 i huset!