Kategoriarkiv: Meining

Harry Potter og Føniksorderen saug faktisk ikkje

Det starta med Harry Potter-filmane 1 (Dei vises stein) og 2 (Mysteriekammeret), heilt greie typiske Hollywood-filmar. Eg var slett ikkje imponert – det hadde vore ei av dei litt betre filmane me kann sjå på TV Noreg (ikkje å hoppa i taket for altso). Den tredje filmen kunne eg sjå, smila og gløyma. Ingenting vondt um det, filmen var god den. Eg irriterte meg ikkje stort. Det er lengje sidan eg hev sett honom, men eg trur eg kunna gjeve han 3,5 av 6. Yver snittet altso.

So kom den fjerde (Ildbegeret)

Å hekkan. Eg hugsar den filmen godt. Eg hugsar då eg køyrde Rebecca heim og prata sers eldhuga um filmen, ganske likt i kveld faktisk. Men eldhugen eg hadde var alt frå positiv um filmen. Eg var so totalt fullstendig forskrekka yver den søppelhaugen av ein film dei hadde klårt kasta saman. Den filmen var dårleg. Manusforfattar hadde gjort ein reint elendig jobb. Ein viktug ting å hugsa for Harry Potter-tilhengjarar, manusforfatterar og regissørar;

Bøker og film er forskjellege kunstformar.

Du kann ikkje laga god film av god bok utan god tilrettelegging. Og ikkje prøv å få med so mykje som mogleg av boki – ikkje lat ho diktera filmen! Sjølve handverket i filmen var godt – men regissør og manusforfattar hadde verkeleg lagt doavlaupet ned i grunnvatnet og øydelagt filmen frå rota. Enkeltståande scenor i filmen var gode, men sett saman til ein film, held det ikkje.

Ei radikal endring med Harry Potter og Føniksorderen

På same måte som sist køyrde eg og Rebecca heim medan eg ivrig prata um filmen. Denne gongen var det ei mengd positive ord som flaug mot vindskjermen. Produsent hadde gjort det einaste fornuftige og sparka heile gjengen med kreativ kontroll etter den skandalen med førre film. I all hovudsak er det tri funksjonar som hev vorte signa med nye sinn.

  1. *Regissør David Yates* hev gjort ein stor, stor jobb. Eg trur mykja av æra til at denne filmen er so fantastisk god ligg hjå han. Historieforteljingi er framifrå i Føniksorderen, medan førre film var eit skrekkdøme på det motsette.

    Filmen er ei rein glede med Yates sitt gode arbeid med skodespelerane (dei syg ikkje i denne filmen(!)) og sitt tydelege blikk for båesmå detaljar og den viktuge heilskapen. Han hev laga ein mykje meir utradisjonell film enn kva dei andre viste, ein meir, um eg fær seia det europeisk film. No er eg ingen filmkjenner, men måten Yates fortel med kjenslor, ljos og musikk medan han frir seg meir frå den tunge Hollywood-trøya og lagar ein film som er mykje mindre «korrekt» viser meg at her er ein «europeisk» film.

    Elles gjeng òg manusforfattar Michael Goldenberg herunder, for det er sikkert mykje av honoms æra at filmen er so godt samansveisa no og ikkje berre ein haug enkeltscenor som er slengt inn «fordi dei må vera der». Det er mykje morosam dialog i filmen, mange replikkar teke rett frå boki (i fylgje Rebecca) og mange lure løysingar på korleis ein gjer bok til film utan å verta diktert av boki.

    Elles hev Mark Day som hev klippt filmen gjort ein fantastisk jobb, eg veit ikkje kor mykje som er Yates og kor mykje som er Day av den spreke og godt klippa filmen me hev fengje. Men redigeringi var iallfall spektakulær.

  2. *Musikken av Nicholas Hooper* var heilt fantastisk. Eg hadde aldri meint at førre musikkskribent burde sparkast, han hev vore med frå starten og laga flott musikk til filmen. Men Nicholas Hooper hev gjort ein endå betre jobb, saman med det nye blodet til Yates klarar dei laga fantastisk ferske scenor som det er ein fryd å sjå. Eg vart verkeleg positivt yverraska yver musikken.
  3. *Fotograf Slawomir Idziak* hev leikt med ljoset, funne kameravinklar som hev understrekt meiningi til biletet og vald rette linsor. Han hev turd bruka vidvinkellinsor som me sjeldan ser i denne typen filmar, og han hev gjort alt saman på ein fantastisk smakfull måte.

    Eg vart ikkje serleg yverraska då eg fann ut at fotografen til Føniksorderen er same fotograf som eg hev på ein film eg hev sett berre grunna fotografien; La double vie de Véronique. Den filmen hev eg i samlingi mi for fantastiske bilete og intelligent bruk av fargar. Mange meiner at den meir kjende filmen «Le Fabuleux destin d’Amélie Poulain» er inspirert av denne (og det er jo òg ein vakker fotografert film).

    Ein annan ting som kann henda hev mykje med kvifor eg elska bileti i denne filmen, er at me såg han digitalt på ein 2k-prosjektør (trur eg iallfall). Eg vart so utruleg yverraska då eg såg dei fyrste bileti i filmen, eg vart med ein gong hugteken av kvaliteten. Eg hadde vanskar med å skjula kor godt det var å sjå so ekstremt god biletekvalitet. Frå då visste eg at eg ville sjå filmen slik han var meint til å sjåast, og eg vart glad.

    For eitt år sidan var eg i Oslo på «Digital Cinema conference», der eg høyrde fyren som fargekorrigerte Føniksorderen prata um korleis han hata filmkopiar. Mykje av det harde arbeidet honoms gjekk vekk i filmkopiane. Men sidan me såg ein digital kopi skjedde ikkje dette. Bileti var sjølvsagt òg sylskarpe. Film er verkeleg bra på kino att!

Skodespelarprestasjonar

Det einaste eg beit meg merke i av opplagt negative ting, var at ho som speler Ginny ikkje klarte å le truverdig når dei hadde jolemiddag. Det irriterte meg. Elles spelte Humlesnurr ekstremt mykje betre no, etter tragedien i førre film. No er han mykje nærare slik Humlesnurr skal vera, sjølv um han framleis ikkje er Humlesnurr på same måte som han førre fyren var det. Hovudskodespelerane gjorde det òg mykje betre i denne filmen, eg er van med å grina yver kor dårleg Daniel Radcliffe (Harry Potter) speler, men denne gongen var han ganske OK. Rupert Grint (Ronny) speler bra, som normalt (som eg må innrømma, trass i at Rebecca meiner det same og hev sagt so fyrr meg (:P)) og Emma Watson (Hermoine) speler betre enn fyrr. Imelda Stauton (Dolores Umbridge) treng eg nesten ikkje nemna, ho er perfekt i rolla.

God underhaldningsfilm

Jepp. Det vart kann henda litt langt, men slik er det no ein gong. Eg vil gjerne sjå denne filmen endå ein gong for å finna problem med han. Eg hadde forventa noko so dårleg at eg ikkje tenkte eg trong sjå nøye etter for feil. Der tok eg altso feil.

Dette er ein god film for kva det er. Det er nok langt frå min favorittfilm, trass kor positivt yverraska eg vart og trass kor mykje bra eg hev skrive um han. Eg hev ganske enkelt sett filmen inn i ein bås (Hollywood underhaldningsfilm laga frå populær bok) og hatt forventningane mine deretter. Sjølv um eg er freista til å gjeva han 6/6 for å vera langt yver det eg trudde slike filmar kunne vera, so lyt eg ikkje gjeva han meir enn 5/6 um eg ikkje skal diskriminera på sjanger. Hehe.

Men det gjorde altso ikkje vondt i hjarta å sjå Harry Potter og Føniksorderen.

Brua til Terabithia, fantastisk god barne(?!)film

Filmforsmakane fyrr sjølve filmen er utelukka for barnefilmar. Reklamen og filmplakatane viser òg at det er ein barnefilm. Dei hev tilogmed omsett tittelen til norsk, noko dei diverre(?) berre gjer for barnefilmar. So dei vil hava meg til å tru det er ein barnefilm. Likevel hadde eg lyst til å sjå han, nett i dag. Veldig rart. No hev eg sett han saman med Rebecca, og eg kan raskt seia; det er den beste filmen eg hev sett so langt i år.

Barnefilm i Noreg? Ungdomsfilm i USA?

Eg hev sett litt rundt og funni ut at folk hev vorte sinte av di det ikkje var ein typisk barnefilm. Dei hadde teke med seg ungane sine og trudde dei skulle sjå ein magisk film for ungar. Eg trur filmen er veldig god for ungar, men likevel synest eg han fortener å verta kalla ungdomsfilm. For han handlar um alvorlege emne, og eg vart veldig rørt av denne filmen. Eg grein som ein liten unge. Filmforsmaken (eg klarar ikkje finna eit godt norsk ord for «Trailer», må vel laga noko nytt og spenstig) viser det som ein barnefilm. Det forstår eg godt, for det er litt vanskeleg å visa kor ekstremt god rollebygging og kor trist denne filmen er i ein liten forsmak. So dei hev berre teke med dei overflatiske delane (som forsmakar plar gjera).

Den norsk-danske filmplakaten

Noko eg beit meg merke i, derimot, var dei forskjellege filmplakatane eg såg av denne filmen. I Noreg ser det ut som ein livleg film som er full av glede og morsomme påfunn:

Broa til Terabithia

«Broen», liksom. Og kva faen? «Ei heil ny verd ventar på deg»? Det er det dummaste eg hev høyrd! Hev me sett same film? Jodå, eg forstår kva dei meiner, men å hava noko so villeiande på ein plakat er berre slemt. Folk trur dei kjem til ei heilt ny verd då, ikkje tekniske detaljar ein kann sno seg rundt når ein allereie hev sett filmen (evt. lest boki). Sjølv um det er mogleg å skriva den teksten, so er det jo ikkje det filmen handlar um. Dei som trur og ventar det vert skuffa. Kvifor omsette dei ikkje berre det den engelske plakaten seier?

Den engelske/amerikanske(?) filmplakaten

Den amerikanske plakaten er meir vaksen og passar betre til filmen. Kvifor prøver me i Europa å selja filmen som noko han ikkje er?

Bridge to Terabithia

Forresten fann eg ein annan plakat på IMDB, som ser meir ut som ein typisk Disney barnefilm. Fann ikkje stor versjon:

Bridge to Terabithia

Kinosalen var nesten tom

Det kann henda av di det var sundag, og midt på dagen. Men filmen gjeng ikkje på kvelden, av di det visstnok er ein familiefilm. Piss og tullprat. Denne burde hatt meir grunn til å gå på kvelden enn det Narnia og Harry Potter-filmane hev. Dei vert vel kann henda sett på som familiefilmar og barnefilmar, men likevel fær dei mykje høgare status når dei vert marknadsført. Men «Brui til Terabithia» hev betre skodespel, ei meir alvorleg historie og mindre «woop-woop» barneunderhaldning enn Narnia og dei fyrste Harry Potter-filmane (dei hev vorte mørkare og meir vaksent).

Faktisk so er det ikkje ein magisk verd i det heile teke i denne filmen, dette er ei realistisk historie. Eg vart sers yverraska (og glad) då eg fann det. Kann henda det var grunnen til at eg vart so rive med og grein slik eg gjorde. Det er skikkeleg synd at fleire ikkje vil sjå denne filmen. Dei burde vore meir ærleg um kva han er for noko. Eg veit mange som ikkje vil lika han kjempegodt, men synest det var ein ganske god film; dei vil truleg aldri sjå han. Hadde eg sjølv sett på TV / sett forsmaken på filmen hadde eg truleg ikkje sett han. Eg såg ein plakat ein gong, tenkte filmen såg litt tåpeleg ut og so gløymd han.

Kvifor såg eg filmen lell?

Meg og Rebecca såg ein morosam film i går «Ella the Enchanted» (Den fortrylla Ella) som eg vart positivt yverraska yver. Eg trudde han var megateit, men eg likte han. God underhaldning. Difor var eg meir villig til å sjå «Bridge to Terabithia» i dag. Det angrar eg slett ikkje på. Fantastisk, fantastisk film. Ahh. Eg kjenner meg (bitte)litt att i han frå då eg sjølv var liten.

Ho som spelte «Ella» i førnemde film var fantastisk herleg. Det same var dei tvo hovudskodespelerane i denne. Josh Hutcherson og AnnaSophia Robb imponerte meg verkeleg. Eg plar ikkje bry meg stort um skodespelarar, men hekkan so bra det var. Elska rolla til AnnaSophia.

Kva handlar filmen kort um då?

Jesse hev trent heile sumaren for å verta den raskaste sprintaren på skulen og få respekt. Når den nye eleven Leslie kjem og vinn yver alle vert han sint. Til slutt vert dei likevel gode vener, trass i at ho er rik, han fattig, ho kjem frå byen og han er bondegut. Saman lagar dei Terabithia, med monstre, troll, kjemper og farlege ekorn. Dei er konge og dronning. Denne venskapen hjelper Jess å takla tragedien som fær han til å innsjå kva Leslie hev lært han.

(Det er stole frå IMDB)

Høyrest kann henda ikkje best i verda ut. Men det er superherleg å sjå Jess og Leslie leika saman, og tragedien gjeng verkeleg sterkt inn på ein av di filmskaparane hev fengje oss til å bry oss so mykje um dei.

So um du hev litt tid og vil sjå ein film, ikkje ver redd for «Brui til Terabithia». Vurdér han saman med andre filmar, det er ingen barnefilm som utelukkar vaksne/ungdom.

Hev du sett han? Kva tykkjer du?

«10% dyrare alkohol»? Nei! «30% billigare sjokolade»!

Attende i heimen hev eg (ufrivillig) tilgang til media heile tidi att. I dag hev den store nyhenda vore eit utval som skal sjå på seravgiftene i Noreg. Dei hev funni ut at dei vil taka vekk sjokoladeavgifta; men likevel hev alle media eg hev fengje med meg i dag fokusert negativt, og nokre slengt på det positive lengst nede i ingressen.

Ein annan irriterande ting er jo at dette er del av den ekstreme alkoholfokuseringi som er. «Å neeei! Dyrare alkohol, barn i Afrika vil døøøøy!!! Dette er jo verre enn AIDS og SARS lagt i saman!!». Nettopp. Kjeempeviktig.

Media hev ei viktig oppgåve; og eg trur ikkje den oppgåva er å fokusera på det negative heile tidi. Jadå, dei kann prøva å lura seg sjølve (oss òg) med at dei er «granskande og kritiske»; men omtrent alt er berre reinspikka tull. Det meste ein fær vita via media trengte ein ikkje vita i det heile teke. Det er røyk og ljos, det er tull og tøys. Eg hev slutta fylgja med, ikkje av di eg eigentleg gjekk stort inn for det; men eg kjenner eg fær større og større avsky for media. Det finst framleis flinke folk att, men mykje hev vorte sterkt tabloidisert. Det er eg mot. Me treng ikkje all den teite negative fokuseringi. Me treng ikkje verta skremd.

TV-tal og opinion viser diverre ei anna røynd; og det er ikkje rart. Eg forstår jo folk som synest det er kjekt å sjå all verdas elende; eg forstår at det kann vera enkelt å seia «faen ta politikarane, dei gjer jo ikkje ein skikkeleg jobb; her spring kriminelle rundt og gjer meir og meir». Eg stoler ikkje på media for å fortelja meg korleis verdi er. Det viser seg at media stadig teikner mørke bilete. Gjeng drapsstatistikken ned? Lever folk godt? Då må dei finna noko negativt å fokusera på; aah, kriminaliteten er berre litt lågare enn fyrr – noko dei illustrerer med digre yverskrifter som syner at det aldri hev vore meir vondt enn no.

Kvifor er litt dyrare alkohol viktigare enn mykje billigare sjokolade?

So kvifor inn i hampen valde media å fokusera på den dyrare alkoholen? Av di det er ei negativ vinkling. Og det er so utruleg mongo at eg fær nok. Sjølv synest eg jo resultatet er kjempebra, eg vil gjerne hava alkoholforbod i Noreg (det hadde vore noko!), so det er berre bra um prisen gjeng upp. Likevel er vinklingi negativ; medan «30% billigare sjokolade» er positiv vinkling trass i at eg ikkje er so glad i sjokolade.

NTB såg ut til å gjera ein god jobb

Forresten, fyrste gong eg las denne nyhenda var på flyplassen i dag tidleg: der leverte NTB nyhende – der stod notisen i denne rekkefylgja: «Weey, 30% av sjokolade! blablabla. Det er òg forslag um 10% auke på alkohol». So eg laug litt. Det morosame er at dei fleste sikkert fekk nyhenda frå NTB, og dei valde å stokka om på prioriteringi.

For negativ fokusering skadar eit samfunn. Media burde vera mykje meir forsiktig med kva dei fokuserer på. Er 90% kjempebra i eit lite samfunn, men ein liten mafia fær alle til å fokusera på dei 10 prosentane som ikkje er, kann du stola på at ting vert verre. Folk mister motet av ingen god grunn: «eg høyrer jo berre vonde nyhende, då lever me altso i ei 100% jævleg verd».

Humm. Trøytt og vond. Eg skal prøva å ikkje gjera det til vane å meina so mykje um ting som hender i media. Det er so tradisjonelt bloggete

Zelda-abstinensar fyrr teit systemutviklingseksamen (som ikkje handlar um det)

Eg sit her og kjem inn på at eg vil spela vidare på «Zelda – Twilight Princess» heile tidi. Men Wii-en min er sjølvsagt heime i Stavanger, same med Nintendo Gamecuben. Grunnen til at eg er i Oslo og ikkje på ferie i Stavanger (som eg hev vore den siste månaden), er at eg hev tri eksamenar her. På måndag kjem det vanskelegaste; systemutvikling. Men eg fær ikkje lest stort av di eg hev ei kjensla av at eg fyrst vil gjera noko moro, altso spela Zelda…

Teite svadaord (minner meg um marknadsføyring)

Det er ikkje vanskeleg i seg sjølv, det er superenkelt, problemet er at det er ein haug svada og tull som eg ikkje er interessert i. «Fossefallmodell», «Ugruppert modell», «Gruppert modell», «Usecase», «Bruksmønstermodell», «Den redundansfri modellen», «Kravspesifikasjon», «Frå skallet og inn», «Frå kjerna og ut» og ikkje minst UML, UML, UML. Høyrast dette moro ut? Høyrast det nyttig ut? Nei! Nettopp, det er ikkje nyttig eller moro. Det er svada, ekte svadatull. Jodå, noko av dette er eigentleg interessant i seg sjølv; men ein viktig forskjell er at det ikkje er interessant å prata um det i generelle former. Altso; det er greitt nok, eg skal laga eit program og då er det jo lurt å tenkja på kva data dette programmet skal handsama.

Sjølve systemutviklingsfaget inf1050 på UiO handlar mest um å laga modellar og diagram, pluss ein heil haug planar. Eg synest det er betre å faktisk gjera noko; men eg veit jo at dei fleste firma som driv med informatikk tener masse pengar på å vera superineffektive. Dei skriv suppa si i klasse-tung Java. Det vil seia:

Klasse-tung Java: I staden for å kaupa og bruka ein hammar for å slå inn spikaren so tenkjer du; ahh, eg må sjå på dette som eit meir generelt problem – eg må laga noko ålment for å slå inn ting. So du lagar ein hammarfabrikk som kann laga allslags innslåingverkty. So tenkjer du, ahh, må laga noko endå meir generelt, ein vil jo ikkje berre slå ting inn, kann henda nokon vil skru noko. So lagar du ein fabrikk som produserer jern til eigne skrujern- og hammarfabrikkar. So tenkjer du, ahh, må gjera det endå meir generelt, slik at ein slepp å gjera dobbeltarbeid um ein nokon gong treng noko som liknar litt. So lagar du ein fabrikk for å laga fabrikkar.

Og der ser du. I staden for å kaupa den hekkans hammaren so driv du og lagar fabrikkar som produserer fabrikkar som produserer jern som produserer slåverkty som produserer ein hammar du kann bruka til å slå inn spikaren med. Då er det ikkje rart å sjå kvifor ein treng masse teikningar og diagram og anna tull fyrr ein kann gjera noko. Programmet vert treigt og vondt av slik yverabstraksjon, sers lite effektivt. So dette systemutviklingsgreiene er berre del av eit stort ineffektivt apparat som syg pengar og gjer ting treigt og vanskeleg.

Alt er ikkje mørkt eller vondt

Ohvel. Det er nok ikkje so galt, og eg hev sjølv teikna UML-diagram for mine eigne prosjekt. Dessutan abstraherer eg gjerne klassar til generelle problem når eg skriv objektorientert. Men likevel er heile faget ei forbereding for at ein skal kunna jobba i eit digert føretak som lagar «Enterprise» program system. Dette kjem ikkje eg til å jobba med. Eg tek informatikk av di det er moro, ikkje av di eg skal verta ein slave for firma som Visma. :S

Eg hev ein innebygd skepsis for INF1050, og hev ikkje likt det sidan eg såg boki. Det er ei ekte svadabok der dei skriv side opp og side ned med teite utrykk og seier ingenting. Inni mellom finn du kann henda litt meining, men det er fyrst etter du hev lese 2–3 kapittel. Eg vert vond av slikt. Og vil heller spela Zelda.

På tysdag, etter eksamenen i INF1050, hev eg eksamen i INF1010 – som er programmering. Det gjeng greitt nok. Og so er det eksamen i INF2270 Datamaskinarkitektur, det er eit moro fag. Vonar eg gjer det bra der.

Zeelda! :-(

Ting «Dag og Tid», ei fantastisk god avis!

Eg gjekk nett inn etter solsitting kombinert med avislesing i yver ein time. Eg las Dag og Tid, den frie vìkeavisi som fokuserer på kultur og ordskifte redigert på nynorsk. Og eg må berre få sagt det; eg likar den avisi so utruleg, fantastisk godt!

Ute i skinnande sol som varma hud las eg millom anna ei lang god samtale med Hanne Tømta (den dritkule teatersjefen på Rogaland Teater) og ein kommentar um kvar dei intellektuelle i Noreg er i alkoholordskiftet. Eller, problemet var vel meir at det ikkje var noko alkoholordskifte. Båe desse artiklane fylde meg med kveik og eg fekk sterk hug til å skriva um:

  1. Rogaland Teater, og teater ålment – kvifor teater er so ekstremt bra
  2. Alkoholkulturen som er i Noreg (eg hev prøvd fyrr, men eg trur eg må dela det opp i mange mindre innlegg)
  3. Dag og Tid, det er det er prøvar på no.

Kjende eg mista litt av vilja då maskini mi slo seg på, likevel. Eg var supergira då eg hadde den herlege avisi millom fingrane og sat ute i det fine v^eret, men no sit eg inne i eit myrkt rom. Likevel skal eg prøva meg på å skriva noko smått;

Dag og Tid, og kvifor alle lyt tinga denne avisi

Det var ein fødedag for fleire år sidan (hmm, vert vel, 3 år) eg hadde nett byta hovudmål til nynorsk og skreiv heilt elendig. Mine kjære tantor Siv Omdal og Gry Omdal fann då ut at dei skulle tinga den nynorske vìkeavisi til meg. Betre gåve hev eg ikkje fengje (etter det eg kann hugsa). Eg vart sjølvsagt superglad, for eg (lur som eg var) visste at for å verta god i nynorsk må ein lesa masse nynorsk, so vel som skriva masse. Eg visste eg kom til å skriva masse (det gjorde eg jo allereie) – men det var nok verre med lesingi. For kvar ser ein eigentleg nynorsk um ein gjeng på skule i Stavanger? Ingenstads. So dette var perfekt.

Det tok ikkje mange nummeri fyrr eg forstod at Dag og Tid ikkje berre var ein nynorskavis – men ei jækla god avis i same slengen. Eg vart yverraska frå fyrste sending – men tenkte dei kann henda berre var heldige med tema denne gongen – tri år seinare hev eg framleis att å finna eit nummer der eg ikkje er kjempeinteressert i iallfall tvo av sakone. Ofte mykje meir. Eg pla lesa heile avisi frå perm til perm (nytta gjerne eit par dagar på ho) – no gjer eg ikkje det lengre, av di – vel – eg fær ho ikkje der eg bur lengre.

Det tøffaste i ei avis

Noko av det som er so tøft med avisi, er at ho skriv um ting som andre teier um. Dessutan er det tøffaste i kvar ein avis dette:

  1. Ordskifte og kronikk/kommentar (ofte med nye, interessante meiningar og forskningsresultat)
  2. Kultur
  3. Lange, gode og koselege intervju med interessante folk

Dei gongane eg les Stavanger Aftenblad (det var mykje fyrr, men ikkje no – ser ikkje avisi i Oslo) er det alltid yvernemde emne eg les mest ihuga um. So, til det geniale med Dag og Tid; det er dette ho fokuserer på. Yeey! Ordskiftet i denne avisi femnar vidt om, noko av det mest interessante eg hev lese um midtaustenkonflikten, Irak og USA hev vore i denne avisi.

Det er ei «intellektuell» avis, ho prøver ikkje taka VG sin marknad; men eg trur at store delar av Noreg hadde likt ho godt. De som les heimesida mi vil absolutt finne ho sers god og interessant. Det er lett å få tak i gratiseksemplar (eg kjenner eg fær det heile tidi via NMU) – um ikkje kann ein tinga ho ei kort periode (10 vìkor).

Sist utgåva endra dei bladbunad og gjorde ei stor oppreinsking i avisi – og no spyrr dei um dei kann få nokre av dei gamle tingarane sine attende. Og sjølvsagt fleire nye tingarar. Eg tingar denne avisi, men han kjem til Stavanger. So når eg kjem attende til Oslo må eg hugsa å oppdatera tilskrifti mi. Då vil Dag og Tid få ein ny tingar, for pappa er fast lesar av avisi – og hev ingen hug om å vera noko anna.

So eg oppmodar alle til å prøva avisi, verkeleg verkeleg! (trass dei dårlege netsidone) Det er ei god avis i seg sjølv, masse originalt og viktig materiale. Mykje interessant og ein heil del tekstar du ikkje ser i andre avisar. Dessutan er ho òg på nynorsk, og ein vert betre i språket av å lesa ho. Alle burde tinga ho.

Mobbing av nynorskbrukarar er heilt greit

Eg var nett i Trondheim og viste fram ein informasjonsvideo eg hev redigert (for STEP – Ungdom møter ungdom) for lærarar og elevar som var på seminar for prosjektet. Etterpå var det «verta kjend»-aktivitetar der ein av lærarane nytta «kor tid eg hev det bra»-posten til å vitra um kor mykje ho hata nynorsk. Dette var altso etter eg hadde vist filmen på nynorsk og eksponert meg som einaste nynorskbrukar.

Fekk god attendemelding og arbeidsgjevar Nina Grindheim vart sers nøgd. Ho oppmuntra nynorskbruken min og kom med gode idèar på filmen. Dei som kjenner meg veit eg likar betre å få ei ramma – og so få gjera nett det eg vil innanfor den ramma. Og ho lot meg gjera det. Veldig bra, kreativ fridom og ingen klagar på språket mitt. Eg vonar filmen vart betre av den grunn.

Kva er STEP, er det for mobbing?

Absolutt ikkje. Eg hev jobba mykje med informasjonen til STEP for å få eit oversyn yver kva det er, og gjera han enklare slik eg kann skriva det med tvo enkle ord. Men for å sitera det på den vanskelege måten att:

Step er et forebyggende miljøtiltak i videregående skole, hvor elevene arbeider aktivt med det psykososiale miljøet i skolen.

Med det psykososiale miljøet meiner dei altso miljøet mellom elevane og korleis dei hev det med seg sjølv. Ein kann seia kor «ope, skapande og inkluderande» miljøet er. Det er altso ikkje rom for mobbing. Etter fleire år i skuleverket, gjeng eg ut frå at alle veit kva mobbing er. Ein lærer kann henda ikkje mykje um «gode psykososiale miljø» på skulen, men ein lærer iallfall mykje um dårlege miljø og mobbingi ein ofte finn der.

Likevel går læraren på direkte åtak mot språket mitt

Eg forstår so inderleg godt kvifor det er so mange som bytar frå nynorsk. Det er ikkje sjeldan eg må forsvara å skriva nynorsk. Bokmålsbrukarar vert aldri spurd kvifor dei nyttar bokmål. Dei fleste av dei hev aldri teke eit val, same kva. Ein må aktivt taka eit val for å skriva nynorsk. Det gjeng ikkje lange tidi med mobbing av lærarar og medelevar fyrr ein kjem til dette valet; vil du verkeleg halda på språket ditt og verta utsett for ei ålment godteke mobbeaksjon?

I staden for å verta lei meg og byta til bokmål, vert eg sint. Men litt lei meg òg når eg vert mobba slik. Det gjeng sterkt inn på meg, og eg synest desse personane er dei største idiotane i verdi. Eg held på nynorsken for å gjera han større, eg held på nynorsken for å gjera det meir ålment akseptert at folk nyttar nynorsk. Eg vil at det ikkje skal vera vanskeleg å skriva nynorsk. At det skal vera lov.

Læraren var ei ung blondine frå austlandet, som jobba med trivsel for elevane i skulen. God jobb, drittsekk. Ho jobbar direkte mot meg, som dei fleste gjer – med å visa desse ekstremt elendige haldningane sine. Det viser seg at dei er ein gjeng ureflekterte sauar. Dei gongane eg hev aktivt teke opp mobbingi deira, viser det seg at dei ikkje hev eit einaste argument. Dei er dumme som braud og brekar berre fordomane dei hev høyrd frå andre. Dei trur på det òg.

Mange lærarar kann ikkje anna nynorsk enn nynorskhat. Kva skjer når norsk skuleungdom «lærer» nynorsk frå desse neki? Jo, det vert «lengje leve norsk-dansken». Ein god ting med målrørsla, er at me er for fritt val av språk; me vil at elevane skal kunna velja mellom bokmål og nynorsk. Me er for fridom. Slik er det absolutt ikkje i dag. Det er veldig vanskeleg å byta til nynorsk av di ein vil. Få, til ingen ser det som eit alternativ, noko eg forstår godt. Det er ofte berre rare folk som meg som bytar til nynorsk, det er kjempesynd. Eg vil at alle skal byta til nynorsk.

Men det er vanskeleg å byta til nynorsk

Det er ikkje vanskeleg å læra seg nynorsk, det er berre å bruka det. Eg lærte meg det kjempefort etter eg byta. Men det er fleire ting som står som digre bautasteinar i vegen:

  1. Undervisningi syg (eg lærte meg nynorsk av meg sjølv, eg lærte ingenting i sidemål på skulen)
  2. Du møter dritmykje motstand, «alle» vil forklara deg kva dei tykkjer um nynorsk (som er piss, eg vil ikkje høyra det din jækla idiot – eg veit allereie kva du meiner)
  3. Du er offer for digre mobbekampanjar som Unge Høgre sin «Nynorsk syg!»-kampanje
  4. Me må alltid kjempa for å kunna skriva nynorsk der me ynskjer (somme gongar vert eg fortald at eg lyt nytta bokmål når eg lagar video for andre, WTF!?)
  5. Eg fær sjølvmeldingi mi på bokmål kvart år, trass i at eg hev valt nynorsk kvart år
  6. Ser ikkje språket ditt serleg mykje, du må ofte aktivt oppsøkja nynorsken (ikkje lesa Aftenposten, men heller tinga Dag og Tid t.d.)
  7. Les(/skriv) ein ikkje nynorsk, er det vanskeleg å verta god i det (opplagt)
  8. Og masse anna… :P

Ei side er jo at um fleire (alle, nesten alle?) hadde byta til nynorsk. Då hadde problemi gått vekk (vonar eg). Me kunne konsentrert oss um å vera snille med bokmålet for kva det faktisk er (ein viktig kulturtradisjon; norsk-dansk) og nytta nynorsken for det nynorsken er: språket vårt, norsk.

Eit par hev sagt at når norsken held på å forsvinna for engelsk i framtidi, vil nynorsken ganga høgt opp som ein reaksjon. Når folk aktivt vil velja ekte norsk, ein som kann stå mot engelsken, vél dei nynorsk. Eg trur det hev noko for seg.

Men no er det altso framleis greitt å mobba meg som nynorskbrukar båe offentleg og privat.

Klag på språket i sjølvmeldingi

For ei tid sidan fekk eg sjølvmeldingi i posten. Ho var, som alle andre år, på bokmål. Trass i at eg hev sagt frå kvar einaste hekkans gong at eg ikkje vil hava den stygge sjølvmeldingi i format «selvangivelse». Æsj. «Selvangivelse». «else, else, else». Jadå, eg veit eg hev digre fordomar mot bokmål, men eg hev laga dei sjølv – heilt medvite. Ein måte å overleva som nynorskbrukar i lengre tid.

No vil eg eigentleg ikkje skriva alt som sviv i hovudet. Eg las nett at Synnøve hadde klaga og offa seg etter fleire år med bokmål + retting, og sendt ei klage for at Nordhordaland sende ho bokmål. Det var kveikande og eg fekk lyst til å setja ut ein intensjon um å senda ein klage. So her er ho.

Eg skal senda ei klaga til likningskontoret mitt i år, for å klaga på at eg etter 3 år framleis ikkje fær sjølvmeldingi på nynorsk

Elles er dette sitatet frå Synnøve sin klage so flott at eg siterer det:

Av dei mange nynorskbrukarane som får sjølvmeldinga på bokmål, er det truleg dei færraste som skriv irriterte e-postar eller seier frå om det på anna vis. (Diverre!)

Det var jo dette eg hadde tenkt å gjera. Trass i at eg er ein røynd klagar, hadde eg tenkt å la det vera. Men ikkje no! Eg oppmodar forresten alle til å gjera det same. Ein kann godt skriva bokmål, men motta sjølvmeldingi på nynorsk. Det gjorde eg då eg skreiv bokmål. Um nokon av dykk eg sinte menneskje nett som meg, so kann du senda ein klage til likningskontoret. Truleg held dei ikkje skikkeleg oppsyn med kven som hev vald kva (eg hev jo aldri fengje sjølvmeldingi mi på nynorsk, medan mamma fær han).

So um alle sender klagar på dette hadde det vorte klageflaum i kontoret! Weey! Det hadde vore drittøft. Dessutan hadde dei kann henda vorte betre når fleire var sinte. Det er jo ærleg talt ein plikt dei hev, men dei fylgjer han ikkje serleg bra. Jæklane. So send din klage i dag!

Forresten synest eg sjølvmeldingi er litt skummel, eg hev ikkje peiling på kor mykje pengar eg tenar

Oppdatert 25. april: Eg hev sendt klaga no.

Førre innlegg var altso ein (vellukka(!)) aprilsnarr

Eg vart sers yverraska då folk trudde eg ville skriva 40% riksmål på heimesida mi. Hadde ikkje tenkt å leggja innlegget ut, kunne ikkje tenkja meg folk ville gå på det. Det var fullt av elendig språk, krøkete setningar og ein dose ting eg ikkje ville sagt. Men folk gjekk altso på.

Eg hev forstått at ingen les lange innlegg, men det er for seint no – er du lat vil du sikkert berre lesa sjølve aprilsnarren og utleda resten av denne «forklaringsteksten» frå det.

Eg vil gjerne sitera heile innlegget for å visa døme på kor elendig (morosamt dårleg) teksten er. Det er vel lite vits, men eg kann ikkje dy meg frå å trekkja fram eit par setningar.

Å fylgja lovi

Anbefalingen, som man nå befølger for å være et godt eksempel for etterfølgelse av de videre lag av vårt land, kan interesserte parter finne hjemmel for i gjeldende lovverk.

Off. Denne setninga var faktisk enkel og god i fyrsteutkastet, men eg jobba lengje med han for å gjera han dansk-bokmålsk og stygg. Eg jobba òg med å putta inn vanskelege låneord (som me hev betre ord for på norsk). Hadde eg skrive dette på nynorsk so hadde det vore noko slikt som:

Eg fylgjer tilråingi i lovi for å vera eit godt døme for andre.

For å få det unnagjort; det kann sjå ut som ein god idè å kvotera inn bokmål for å vera «politisk rettskaffen» og «betre enn andre». Slik er det ikkje, nynorsk er eit mindretalsspråk som vert undertrykt av det gamle koloni- og statusspråket bokmål. Nynorsken fær lite eksponering, og det er slik at sjølv elevar som bur i «nynorskland» ser meir bokmål enn nynorsk. Ein fær bokmålet inn ved tale og ikkje minst gjennom omverdi. Der bokmålsk normaletalemål hev status, vert nynorsk overkøyrd av målføri. Fyrr leggjetid les pappa på bokmålsk for jenta si, slik at ho vert flink i dette målet då ho startar på skulen. Det fær ikkje nynorsken.

Ei kann henda større påverknad for litt eldre ungar er språket nytta i skrift. Landsdekkjande avisar som Dagbladet og VG hev redaksjonelt nynorskforbod, og dei fleste føretak nyttar bokmål same kvar dei finn seg. Jentone les bokmål i Donald Duck & co, medan gutane les bokmål i Topp. Båe kjønni les bokmål i Harry Potter.

Det er viktig å sjå nynorsken i bruk

Eg var nyleg innom min gamle hengjeplass, hw.no/linux, eller GNU/Linux-forumet på programvare-delen av diskusjon.no som ein kallar det no. Det fyrste eg såg var ein post av ein gamal travar med kallenamn «huf». Posten hans var på nynorsk. Han skreiv bokmål sist eg var inne, men no hadde han altso byta språk. Eg byta sjølv til nynorsk i den tidi eg var aktiv på forumet, og ein kann sjå eit klårt skilje på historia yver innleggi mine. Mykje av grunnen til at eg byta, var at eg såg andre nytta nynorsk heilt sjølvsagt på nemnde forum. Eg fekk stor respekt for desse menneski, som synte seg å vera nokon av dei flinkaste folki på forumet.

Etter ei stund med nynorskpåverknad fann eg ut gjennom Simon si heimeside at det ikkje gjer noko kva hovudmål du hev på videregåande. Då byta eg hovudmål. Det tok ikkje lange tidi fyrr eg hadde kjempegod nynorskkarakter.

Er du flinkare å skriva bokmål enn nynorsk, og sånn sett redd for hovudmålskarakteren din om du byter? Tenk på sidemålskarakteren din. Karakteren din i sidemål tel like mykje på vitnemålet som karakteren i hovudmål.

So nynorsken vert overkøyrd av bokmålet, og er ikkje serleg synleg for Folk Flest™. Dette må gjerast noko med um alle i Noreg skal velja å skriva nynorsk. Eller um ein skal kunna hava reell valfridom, å kunna velja fritt mellom nynorsk og bokmål. Men dette skal ikkje vera ein tekst um nynorsk, lurer du på kvifor folk skal velja nynorsk kann du lesa meir hjå NMU.

So difor treng altso alle å høyra meir nynorsk, me kann alle saman bokmål bra – og me ser det heile tidi. Bokmålet treng inga hjelp, det tråkkar på nynorsken og difor lyt alle dei som skriv nynorsk skriva nynorsk – og ikkje «vera snille med bokmålet». Det trengst nemleg ikkje. :-)

Ai, dette vart litt vel langt. Spol framover!

Tren på bokmål for jobb (!?)

Jeg vet de fleste må bytte språk når de får jobb, så det er absolutt anbefalelsesverdig å bedyre at det å betrene seg på å beskrive tanker på det største sproget i Norge (og derfor beste?) er en god og positiv beskjeftigelse.

Hahaha. Denne setningi er til å daua av. Han er so inne i granskauen elendig. Heilt yver toppen, heilt totalt toppa, heilt ekstremt yverdrive. Eg er framleis heilt i villreie, korleis kunne noko tru eg hadde skrive slikt seriøst? Ærleg talt, «å betrene seg»? Nei, eg vert mållaus. Dessutan ville eg aldri i livet øvd meg på bokmål for å kunna byta til det um eg fekk jobb (ikkje at eg hev lyst å vera tilsett for andre!). Eg hadde ikkje godteke at nokon sa eg måtte byta til bokmål! Eg hadde vorte fly forbanna.

Men eg lurte altso folk

Eg synest dette er so fantastisk moro. Tenk at eg klarte lura folk med noko slik. Det er jo kontroversielt, og det kom på ein dag ein normalt sett ikkje stolar på slikt – so det var veldig spesielt å få seriøse attendemeldingar på innlegget. Simon var fyrste person som peika på aprilsnarren. Fyrr det so syntest Egil det var ukomfortabelt å lesa bokmål på sida mi, noko eg vart sers glad for. Dei gongene eg hev skrive bokmål til folk, reagerer dei ofte fort – og seier eg må skjerpa meg (desse skriv bokmål sjølv, altso). Det elskar eg. Nynorsk hev raskt vorte det ålment godkjende språket mitt, sjølv um eg hev skrive bokmål mykje lengre.

Jarle Petterson framheva det elendige språket mitt. Han kalla det eit yverdrive «kansellispråk», og vedgjekk via straumbrev at han gjekk på narren. Synnøve uffa seg, og kom med eit nektande ord. Rebecca vart yverraska då eg sa det – ho trudde eg meinte det. Diverre klara eg ikkje lura ho lengje; det kjendest for falskt å forsvara avgjerdi i person.

kansellistil tung målføring med gammaldagse ord og lange, innfløkte setningar etter tysk og latinsk mønster

Fekk òg ei herleg melding frå Børge som eg berre ignorerte. Eg sat og lo og lo då eg fekk meldingi, og eg visste ikkje um han var seriøs eller tulla. Difor tenkte eg like godt eg ikkje ville avsløra noko endå.

Børge: overraskende at du har begynt å skrive på riksmål. det hadde jeg ikke ventet. Men selv om din blogg da får en 40/60 rate av forskjellige målformer, så vil jo den samlede daglige utgivelse på norsk nå ha en enda lavere andel nynorsk.

Han lo godt og sa han ikkje hadde gått på ein aprilsnarr på lengje. Hehe. Det var kjempekos. Innlegget frå i går vart ein stor suksess. Eg hev ikkje hatt so moro av eit innlegg på lengje. Det verste var at største delen av moroa kom etter det var ferdig skrive :-D

Takk til alle som las aprilsnarren min, og ekstra stor takk til alle som vart lurt.

ARGH! Hekkans stygge posten, no er eg SO LEI!

FAEN! Aaargh! Eg betalte nett kjempemasse pengar for å få dei fjøsvæta nyklane mine send her til Oslo kjappast råd. Dei klarte pinadø ikkje få dei inn i postboksen til Ola og Elisabeth på eit døgn ein gong! Kva i alle regndagar!? Dessutan fungerer ikkje det blåblærete barnehagesystemet av eit idiotisk pakkesporingssystem. Heller eit pakkesporingsROT!

Ugh bugh. Eg forstår ikkje korleis i svarte natta me kann leva med eit so inkompetent og golvslikkande postvesen. Det hadde vore billigare å sendt dei moletne nyklane med toget. Det hadde gått raskare med toget. Hekkan, eg kunne jo for fjompandes svingande teke toget attende til Stavanger for den prisen. Noko eg òg burde gjort. Einaste grunnen til at eg ikkje gjorde det, var av di eg hadde lovt å innkvartera gode veninne Yvonne torsdag-fredag. Men no gjeng jo ikkje det same kva, so kva i hoppande skoglund var vitsen for meg å verta attende i denne heilkokte bollestuingi av ein landsby!?

Dessutan vart eg sur og sint av di eg kom for seint til å eta på Fredrikke.

Heime att

Eg vart aldri ferdig med denne. Eg sov på Ping i natt, la meg 0100. Vakna kl 0500 av at det var galsvettande kaldt. Eg fekk ikkje leggja meg att, vart ikkje varm att fyrr 0900. Sat og såg ein Anime-serie. Nyklane mine er no på Kringsjå. Det var alt for seint! Sidan Pappa ikkje gav meg det ekte sporingsnummeret (og sidan posten er so teite at dei hev fleire slike ID-nummer for ting) visste ikkje eg at nyklane faktisk var på Kringsjå postmottak 1400 i går. Det er ikkje på de tidi det skulle vera, men det var grunna «ufullstendig adressa». Juvbleike idiotar, den var jo komplett: sjå på postnummeret, 0864,—og so søkjer ein seg inn på nærare treff:

  • O… (15 treff)
  • Olav… (6 treff)
  • Olav M… (1 treff) => OLAV M. TROVIKSVEG

So seier resten av informasjonen seg sjølv; H0816, ja, då puttar ein han i postboks H0816. Ærleg talt, det er då for fjøli ikkje so jamrande vanskeleg. Eg hev faktisk drive so smått på med eit slikt enkelt søk sjølv, i ei oppgåve på Universitetet.

Men eg gidd ikkje skriva um dette meir. Eg brukte omtrent like mykje pengar som det ein togbillett kostar for inga jærbuande nytte. Eg var lengje ekstra i Oslo, og var lettare irritert. Det må seiast dette berre var etter eg ikkje hadde fengje nykelen. Eg var ikkje irritert på at eg hadde gløymd han i byrja – faktisk var det ganske kos fram til eg ikkje fekk han den morgonen.

Eg yvernatta hjå Ola og Elisabeth, som var kjempe-superkoseleg og ikkje minst hyggeleg. Eg var på «Kva skjer med språkjet[sic] vårt?»-ordskifte, og eg hadde koselege småturar i Soli med båe Karol og Egil. Dessutan var det jo koseleg på Ping som alltid, sjølv um nykelproblemet la stor dempar på den eine kvelden.

På toget heim no sat eg forresten i same vogn som Sylfest Lomheim (eller sjå sida laga av Sylfest-tilhengjarar). Han kjende meg ikkje att då, trass i at eg prata til han for tvo dagar sidan. Meh. Ja, ja – men han er jo ingen målhelt for meg, eg er ueinig i ein del av meiningane hans um nynorsk… ;]

Disney stoppar ytringsfridom og stengjer blogg

Ein bloggar sende ein e-post til m.a. AT&T, VISA og Bank of Amerika um det (m.a.) rasistiske innhaldet i radioprogrammet der dei reklamerte i. Då VISA trakk seg ut svara Disney-konsernet med å senda eit trugsmål til bloggaren. Ljodklippi han bruka (under «fair use») som prov, vart kalla brudd på åndsverksloven (copyright). Nettsida til bloggaren vart teki ned av nettilbodaren honom, ei «effektiv» måte å stansa ytringsfridom. Dette er endå ein maktdemonstrasjon frå eit stort fælt selskap. Å senda privatfolk i personleg ruin for å skremma andre hev vorte ei vanleg praksis for skruppellause amerikanske drittkonsern.

Spocko gjekk høfleg fram og viste nøye korleis radiovertane hadde fyrst snakka um dreping av muslimar, for å so gå yver til å lesa ordi frå føretaki. På den måten vert AT&T representert av denne radioverten, skriv bloggaren flogvetta.

«Familievenlege» (heller store, griske jævel-selskapet langt-til-høgre konservative ) Disney stiller seg bak programmet som spreier hat, eder og galle yver det folkeeigde radiobølgjenettet. Klippene Spocko (bloggaren) la ut er politiske i natur og sjølvsagt som prov for det han skriv. Disney på sin side hevdar det er kopiretta materiale, som sjølvsagt berre er tull. Alt dette handlar um er pengar og makt. Dei som hev reklamert på kanalen gjer det gjennom Disney, og godtok reklameringa av di dei stolte på Disney som «familievenlege». Ljodklippa som er lagt ut og sendt til dei som finansierer kanalen er mellom anna:

  • Oppfordring um å putta Nancy Pelosi (nyvald Speaker i USA (fyrste dame og alt det der)) i «siktet» (eit drapstrugsmål)
  • Diskutert skyting og torturering av ein neger (eg hatar dette tullet um at me ikkje fær nytta «neger», forresten)
  • Utrop um å hengja fleire bladstyrarar i store amerikanske avisar
  • Utrop um å myrda fleire millionar muslimar
  • Utbrodert korleis ein av vertane ville torturera ein araber ved å kutta av fingre og penis

Det er ikkje ulovleg å seia dette; men dei som reklamerer kann velja sjølv um dei vil stø dette. Når føretaki slutta gjelda pengane er det heilt ærleg. Men når digre Disney forsvarar sin eigen ytringsfridom (som eigentleg ikkje er poenget; radio er underlagt reglar nett som eit samfunn) kann dei ikkje berre so grovt mobba og sparka andre i andletet. Då ser me lett at det eigentleg ikkje gjeld noko anna enn makt og pengar. Og Walt Disney-konsernet er laaangt ute på høgresida og er eit slemt selskap. Æsj.

Dette var forresten eit sers bloggete, og endå meir keisamt enn normalt innlegg. Det skal ikkje verta so mange av dei, slapp av.