Kategoriarkiv: Innenlands

Amandustur til Lillehammer

Eg starta på denne for lengje sidan; men så gadd eg aldri gjera han ferdig. Kan like godt leggja ut det lille det er og linkja vidare til ei flink jente som faktisk hev skrive noko; Rebecca. Eg skal prøva å redigera videodagboka frå turen og heller leggja den ut.

No sit me på toget på veg til Lillehammer. Flyet gjekk 1t15min etter det skulle, slik at me mista toget me hadde kjøpt til Lillehammer. Me mista óg kursa som starta i Lillehammer på same tid. Menmen, slik er det no ein gong med reising.

Me filma ein del videodagbok for å få tida til å gå på flyplassen. Me traff Glenn Andrè Kaada (skodespelar på Rogaland Teater) på flyplassen, han var med Silje Salomonsen (kjend skodespelar) og Arild Ommundsen (regissør av bl.a. Monstertorsdag). Eg har snakka med alle før, sjølv om eg ikkje ville vedde på at andre enn Glenn Andrè hugsa meg godt.

Turen har vore ganske mykje lengre enn originalt trudd, Rebecca ligg og søv – medan Espen ser ut vindauget. Eg kjenner eg er trøytt òg, når me kjem fram har me reist i ca. 8 timar. Då skal me på ein opningskonsert; eg vonar berre dei har mat. Ugh, eg er svolten.

Forresten åt eg pølse til frukost på flyplassen; det var heilt utruleg kor godt det smaka. Dette var ikkje ei ekkel gilde-pølse (hekkan, den driten smakar salt!), men av merke Franks. Rart, eg trudde ikkje eg lika nokon av dei masseproduserte norske pølsene. No er det ikkje slik at eg ikkje kan eta dei «normale» pølsene, det er berre det at dei ikkje akkurat er gode. Det fungerer jo når ein er svolten.

Eg skal prøva å skriva noko til skuleavisa om Amandus-turen her, får sjå korleis det går. Det må jo vera interessant og relevant til ein skuleavis. Jaja, den tid. Turen blir iallfall moro, vonar eg. :)

Tilbake i Stavanger

Det blei ikkje meir skriving medan eg var på tur; så eg får taka ei kort oppsummering no. Kan seia at det ikkje blei nokon pris, og at eg har take ca. to og ein halv DV­tape med råstoff til videodagboka. Tipper han blir 20 minutt. Eg får kanskje leggja han ut når han er ferdig. :­)

No hev det gått ekstra 2–3 veker…

…og eg er ein litan paragraf lengre. Om du er interessera i turen bør du kanskje heller lesa Rebecca si heimeside. Meir spesifikt desse innlegga:

Eg hadde lagt vekt på litt andre ting, sjølvsagt, det er ganske moro. Eg skreiv jo nærast ingenting. Usj. Eg skal i allefall prøva å få redigert Amandus­videodagboka. Hev framleis ikkje starta (!). Akk, eg gidd ei skriva meir. :-)

Framleis ikkje vist Amandus?

Eg hev ikkje sett at det hev gått på TV. No ser ikkje eg på TV då, men eg sjekker programguiden… Huuuummmmmm…

Dagens kortsynte avskum hev sitjeplass på toget

Ei gamal dame med ei superljos, nasal stemme kjem inn i matvogna og proklamerer høgt og betrevitande til trailersjåførmannen sin: «Å, fysj! Her sit dei som ikkje vil betala plassbillett». Ho kjøper ein øl til maten og stadfester på ny kor überharry dette paret er. Vebjørn mumlar nokon overraska toner om å sjå den type folk på toget.

Stemma hennar skjer i øyra trass dei lange metrane mellom oss. Ho snakkar med konstant full intesitet i stemma. Eg roer av litt då eg plutseleg høyrer den anklagande stemma skingrande mot meg «Nei, før hadde dei skild det det stod “kun for spisende”!».

Nokre folk er berre teite. Me hadde betalt ordinær plassbillett, men toget var fullt. Me hadde altså ikkje fått sitjeplass. Å sitja på nåde i dei dårlege stolane i kafèvogna er drit; ekstra drit når ein må høyra på idiotiske FrP-veljarar som liksom ser ned på deg i tillegg. Det er nærast tragikomisk at dei ikkje veit kor håplaust teite dei er sjølv. Men det er jo ikkje stort å taka alvorleg frå slike folk. Dei kan jo ikkje sjå ned på oss før dei får sitt eige hovud ut av rennesteinen. Smaklaust!

Ingen vatn! …og resten av turen til Sirdalen

Midt i snøødet. Stranda. Like ironisk som sjømannen som døyr av tørst midt på havet. Eg er, saman med franskmennene, omgjeve av snø. Dyp, kvit, kald snø. Men vatn har me ikkje. Utanom 10-litersgryta med snø som etter særs mykje stress blei ein skvett vatn. Straum har me heldigvis, men dette vatnet ein elles tek for gitt savnar eg fælt.

Måndag. Eg er på tur med Tim, Matthieu og Aureliè. Peisen eg sit med byrjer døy ut. Eg lurer på kor dei fann ved. Hytta er diger. Ei flott hytte. Coop Obs! si firmahytte i Sirdalen. Eg inspiserte sikringar og trykkmålarar medan dei laga kveldsmat. Kjenner eg er veldig svolten, men mest av alt vil eg ha noko vatn å drikkja. Akk.

Dumme snø, eg vil ha vatn, ikkje snø. Pumpa vil ikkje gå. Eller, me får iallfall ikkje vatn. Tim og Matthieu sit og speler kort medan dei pratar groggy fransk, det blir meir som lyder for meg enn noko anna. Det er ein miljølyd nett som knitringa frå peisen.

Litt historie før hytta

Dei kom i går. Med flyet frå Frankfurt. Der har meg og Espen òg vore. Då me vitja dei. Denne gongen var det motsett. Det var nydeleg ve^r då eg henta dei. Lurte på om eg var sikker å køyra med. Jadå, eg fortalde dei at eg var ein meister i å køyra bil. Brorparten av Noregs sjåførar meiner jo dei er over gjennomsnittet, så kvifor skal ikkje eg?

Me dro til byen og sat oss på Kult.kafèen. Kjøpte den vanlege dyre kaffien og eg ein brownie. Betala 115 kr for det. Whoo. Må hugsa det, slik eg kan få pengar tilbake. Vel, om dei betalar mat eit par dagar så…

Sengene me sov i var for det meste madrasser slengt rundt diverse stadar i rommet mitt. Eg tok den minste, snill og liten som eg er. Dei la seg før 22 og sov til langt utpå dag. Det kan eg ikkje vera sikker på då, sidan eg var på jobb på den tida. Då me kom heim bruka me masse tid på å dilla (og mamma tid på å diskutera Islam og anna religion, som ho rett og slett eeelskar) før eg til slutt protesterte og sa me måtte dra.

…så måtte dei venta på at eg skulle bli ferdig med å pakka. (Eg hadde jo ikkje gidda gjera det medan dei sat der og gjorde ingenting). Med iRiveren/mp3-spelaren min i anlegget via kassettadapteret starta turen i den skranglete Toyotaen. Han rista seg av stad med til tider skurrande lyd frå høgtalarane. Det blei fort mørkt, og då me køyrde av hovudvegen augna eg fort eit problem; EG SER JO SØRENMEGIKKJE VEGEN!

Det gjekk litt seinare i svingane då. Med enormt dårleg sikt og leddgikt i samtlege ledd ensa eg ein bil bak meg. Sjølv om han låg bak meg med vanlege køyreljos på, så ljoste han vegen betre opp enn meg! Eg synest han låg litt tett oppi meg, ville ha han forbi. Då eg endeleg hadde fått han forbi la eg meg kloss i raua hans. Medan han trudde eg var ei gamal bestemor på måndagstur, fekk han fort vita at han ikkje ville miste meg av syne med det fyrste. No skulle eg få tjuvlåna ljosa hans!

…Etter litt køyrde han av til Gilja då. Det var surt. Men no hadde eg fått nattkøyring i blodet igjen, då gjekk alt betre. Snart kom snøen òg. Blei litt skliing på isen innimellom. Men det gjer ein jo berre meir vaken, iallfall når det er så udramatisk som det var. Verre var det med bensinnivået, som no var trugande lavt. Med Thomas Dybdahl i kupèen og ein tiger på tanken var me klår igjen. Bensinen kosta den nette sum av 440kr, Tim råda at me skulle betala 110kr kvar. Fin den.

Hytta er diger. Pappa sa han er for 50 personer, eg vil ikkje sei det er overdirve – heller motsett. Dei andre er i seng no, noko eg òg burde gjeve kor trøytt eg er. Matthieu laga nett litt saft av vatnet me har bruka så mykje tid på å laga. Det var godt å få litt veske i kroppen. Dei klagar fælt på vatnet, eg seier me har snø og kan kjøpa vatn imorgon. «Men me kan ikkje dusja med dèt», svarar dei. Dette ordskiftet har me hatt før. Eg forstår faktisk ikkje kvifor ein absolutt skal dusja heila tida når ein er på ferie/hytta. Eg klårar faktisk fint gå ei uke og meir utan å dusja eg. Er det berre eg som er ein sjuk sjuking?

Nei, dei ser fornuften min til slutt. Vatn bør me fyrst og framst bruka til å drikkja, dusjing kjem langt bak i mi overlevingsliste. Trur faktisk det ikkje er med. Eg dusjar slik kvar andre/tredje dag ettersom eg kjem på det. Luktar eg ein del (nei, det treng ikkje vera vondt) kjem eg ofte på det. Om eg likevel ikkje gidder dusja når eg lukter, seier mamma i frå. Det er jo ganske greitt. Poenget er at dusjing er fint og bra, men gidd å få abstinens om det ikkje finst på staden! Det er då utruleg mykje viktigare ting å tenkja på… :S

No trur eg Tim skal leggja seg òg. Trur eg tusler inn sjølv. Har gjort mykje moro i dag. Hadde vore herleg om me hadde vatn i springen imorgon, sjølv om eg ikkje trur på det. Me får sjå. God natt! Forresten har eg ikkje prata med Rebecca korkje i dag eller i går, sjølv om eg har tenkt mykje på å gjera det. Rart korleis eg kjenner eg vil prata/vera med ho så kort tid etter me sist såg einannan.

Sola skin inn medan me ventar på at alle skal vakne

Tysdag. Vasstrykket er på 4. Det er tusen gonger betre enn då det sto på null i natt. Men me har framleis ingen vatn. Dag Bjørnsen trur det er fryse imellom pumperommet og huset her, så eg har sat ein ovn i gangen mellom dei. Trur ikkje den nye eg sat inn har særleg effekt då, sidan han ikkje fungerer. Slo opp den andre ovnen, og tetta eit par hòl i gangdøra. Bør bli litt varmare der inne no. Vonar det er nok til at me kan få vatn i hytta.

Meg og Matthieu sit og ventar på at dei andre skal vakne. Klokka er 1000. Me vil bort på butikken å kjøpa etterlengta mat, og kanskje ein dunk vatn. Tim laga omelett med bacon i går. Kjempegodt, men lite. Ingen frukost i dag, me gløymde taka med brød og har ingen mjølk til frukostblandinga. Fann litt godteri i hytta i går, no har me nesten ete alt. Frukosten min var saltsild. Forresten er det jysla kaldt her. Eg bør skru på noko varme i stugo her.

Vatn!

Då me kom heim frå butikken fortalde dei meg at vatnet nede no rant med konstant trykk. Eg såg i pumperommet og trykket låg på 3.8, litt under 4 no. Det var framleis ingen vatn oppe, så eg gjekk inn der varmtvatnet til kjøkkenent blir laga. Eg skrudde på hovudkrana der, og høyrde lyden av vatn som byrja straume. Wohoo. Vatn! Gjekk opp og lot vatnet renne litt, men plutseleg slutta det. Ughhh… Gjekk inn i straumpanelet og fann at pumpa stod av. Hum. Rart. Slo han på igjen, inn i pumpehuset – trykket steig medan eg såg på. 0.5, 1.0, 1.5, 2… Stilig. Det er verkeleg smelta til i røyra no. Oppe igjen fungerte vasken med lavt trykk. Ahvel, kva gjer det – me har jo vatn!

Pizza for massene

Nett no har me ein Pizza Originale Mozzerella i ovnen. Har tri andre me skal eta, så skal me ut å finne utav lån av ski osb til imorgon. Kjenner eg er godt svolten no. Wohoo. Me kjøpte berre eitt brød. Eg trur det går bra.

Alpint!

Me køyrde til Ålsheia for å finna prisar o.l. då Tim kom på at me kunne like godt leiga ski i dag og gå resten av dagen. Det gjorde me, så me har vore på ski frå 14–16. Etter det kom me heim og laga Taco. Fulgte ikkje oppskriften, så det blei utruleg godt.

Eg vann littebitt då me spelte kort. Elles har eg skrive om sist laurdag då me starta filminga til hyttefilmen til Ole Magnus og co. Imorgon skal me tidleg opp og prøva eit anna trekk. Skal prøva å stå heile dagen. Blir stress, og ikkje minst dyrt. Eg var skutt etter to små timar i dag. Formen er ikkje slik han ein gong var. Men, leggjetid 0:00! Forresten fungerer vatnet bra no.

Ny, full skidag

Onsdag. Eg vakna av meg sjølv og sto opp kl.0830. Det var nett då eg hadde tenkt eg skulle opp, eg slo av alarmen som ville gått av litt seinere og vekka dei andre. Dei er framleis ikkje oppe og klokka er no 0850, me skulle liksom ete 0900. Vel, eg et frukostblanding no og har skjært opp brød til dei andre. I dag skal me prøve eit anna trekk, får sjå korleis dét går. Det er overskya i dag, ikkje like fint som i går då det var vakker sol heile dagen. Eg tok av meg stilongsen, kanskje det ikkje var så lurt i dag. Me får sjå…

Ahh. No er klokka 1940, me har vore på ski på Tjørumfjellet eller kva det var og ete. Tjørum har stolheis og hadde mykje flottare løyper enn Ålsheia. Då me kom opp var det omtrent ingen i løypene og me kunne køyra ned heilt nypreparert. Rundt 12 måtte Aureliè tilbake, så eg køyrde ho. Tilbake på fjellet hadde meg, Matthieu og Tim det utruleg moro. Eg fekk dei med på å køyra off-piste til slutt, det var utruleg moro. Hoppa ein god del og Matthieu skada seg så han blødde stygt. Falt på nasa.

Heime laga Tim spagghetti. Me åt med stor apetitt og så drog me til Ålsheia igjen for å levera tilbake skia. Dei har kveldskøyring, så sjølv om det var heilt mørkt hadde dei stilige ljos på. Eg tok tilfartstrekket opp med sko, kunne bruka dei som ski – moro. Sidan eg hadde kjeledress på sklei eg ned bakken på raua igjen. Supermoro. Eg stakk opp igjen, men då såg dei alle veldig sint på meg. Dei ville tydelegvis heim att. Æsj. Eg rant ned igjen med enorm fart og køyrde dei heim.

No har eg klåra fått skikkeleg fyr i peisen, som ikkje var 100% triviellt. Sjølv om eg ikkje stressa alt for mykje med det. No skal me snart spela kort trur eg, når Matthieu kjem opp frå dusjen. Eg har endå ikkje dusja. Viser kor hard, norsk viking eg er. Hm, eg veit ikkje kor mykje meir det eigentleg er å skriva om skituren i dag utan å bli kei. Turen var supermoro, utan at eg treng utdjupa det meir.

Eg har verkeleg fått superfyr i peisen no (2330). Me skal snart eta kvelds. Eg har skrive ein sint tekst om korleis folk bør té seg når nokon køyrer dei heim frå fest/byen. Det er noko eg har hatt sterkt lyst til sidan russetida, då eg ofte kjende meg utnytta sidan eg var fersk med lappen og folk ikkje bryr seg om å raupule andre. Ja. Så slemt er det. Krever sterke ord. Men, no blei varmen frå laptopen + peisen litt for mykje. Dessutan må eg på do…

Heimreisa

Torsdag. Ååå, i dag skal meg og Rebecca på teater! :D Skal sjå Ungdomsteateret sitt «Et dukkehjem». Wohoo! Eg elskar simpelthen teateret! Blir moro å sjå Rebecca igjen òg, eg har ikkje sett ho sidan laurdag (og då var det kort). Hum. 4 dagar. Eg drøymde at Matthieu var blitt kjempesjuk, slik at dei insinuera at me måtte dra seinare. Eg sa at han måtte liggja bak i bilen, for me måtte koma heim til 18. Dei har spurd meg eit par gonger kvifor det er viktig at me absolutt vera heime til då, men dei har vel skjøna det no. ;-)

Eg sto forresten nett opp. Eg vakna kl 0800 med eit hopp i senga, eg sat der med skyhøg puls og tenkte «Eg er forsinka!!!». Så såg eg på klokka og hugsa at me ikkje skulle opp før 1000. La meg ned igjen og draumde ein morosam draum om ein hybrid av Havanna Badeland og ei ekte bykjerne. Hmm. Kl 0900 var eg lei og vekka dei andre før tida. «But you said we should get up at 1000», sa Tim litt halvtrist spørjande. «Well, I got bored waiting», svara eg og bråka litt meir berre for sikkerheits skuld. No skal me eta og vaska ut av hytta. Eg må få raua i gir!

Javel, no sit eg heime. Det er eigentleg fredag sidan klokka er så mykje, menmen. Eg såg «Et dukkehjem» med Rebecca i dag. UTRULEG bra! :D Elles var me på Okkupanten i Sandnes, ein flott subsidiert ungdomskafè. Men no går eg og legg meg. Snart. Jobb imorgon. Natta!

Norskfagskonferansen på Lambertseter

Denne guten har ikkje ete noko særleg. Ikkje sove heller, for den saks skuld. No er det heim frå Norskfagskonferanse, det blei 5,5 timar søvn fordelt på 3 dagar. To netter altså, ei normal natt skal ein ha 8. Var moro på konferanse, men godt å kome heim. Normalt vil eg bli igjen…

Eg vil litt heim

Kvifor vil eg ikkje heim no? Nei, det kan det jo vera fleire grunnar til. Eg veit ikkje heilt. Tenkjer litt på Rebecca. Tenkjer nok søvn og på å ikkje sprada rundt i ein halvkald skule heile dagen. Maten var god, men det var ikkje enkelt å få nok. Det er kritikk av min ete-kompetanse, ikkje av jobben til matnemda. Då gjeld det altså evna til å eta nok.

Eg vakna nett og fann ut eg ville skriva. Foten sov, me var i Bø, magen ville ha mat, naboparet hadde båe kaffi og sjokolade pluss at foten sov. Det med foten var spesielt ekkelt, om du ikkje fekk det med deg. La meg tilbake. Såg på sidejenta mi, «ChiCA»-bladet hennar (hum?) og klokka. Wow; 2 timar! Eg hadde sove i to timar, men kjendest som om eg nett var gått på toget. Det var kort sagt fantastisk. For ei kjensle. For ein trøyttheit.

To dagar tidligare sat eg litt meir opplagt på toget andre vegen. Las Harry Potter, den fyrste. Sidan Rebecca er så utruleg fan av desse bøkene har eg bestemt meg for å lesa dei sjølv. Eg las han perm til perm på togturen. Vél framme rota meg og Magnus (lillebroren til Elisabeth) oss til Lambertseter VGS. Bruka litt tid på det. Oslo. Ja…

Mat og Amsterdam

No er det to ting eg vil prate om meir enn å skildre dagane som har gått; mat og Amsterdamturen om to dagar. Mat. Dagen før eg drog til Oslo (torsdag) åt eg ei 15krs pølse og eit par skiver til frukost. Dagen eg drog åt eg:

Økologisk knekkebrød som nattmat (teknisk same dag, så)
Frukostblanding til frukost
Ein liten sjokolade til middag (togmat er dyrt)
To berlinerbollar og eit par klementinar til kvelds

Ikkje store festmiddagen altså, sjølv om det blei litt når ein putta det i fin liste. Tok ikkje så stor plass reint fysisk som det gjer psykisk i hovudet grunna listeteksten. For å ikkje taka heile dagen kan me prate om Amsterdamturen. Det er ikkje stort å seie, anna enn at eg har vore vekk heile helga. Eg dreg heim no, er der i to dagar før eg tidleg onsdag må taka flyet til Amsterdam. Der skal eg vere til måndag. Eg skal jobbe, hardt. Eg skal reisa. Møta masse folk. Bli utslitt. Som de kanskje forstår er eg det allereie.

Konferansen, natt til i dag

Sjølve konferansen var moro. Natt til i dag (wow, nyhende-språk) hadde Kjersti, Magnus, meg, Elisabeth og Øystein det supert. Oppramsinga er med synkjande moroskapsfaktor (leggjetid). Kjersti og Magnus la seg 09, eg 06, Elisabeth 05 og Øystein 04. Me var i konferansesalen og spelte musikk (frå min berbare datamaskin etter Øystein la seg ^^ ) medan me dansa med enorm innleving og digre faktar. Det var hugleg så det ljoma.

Eg la meg ned på sofaen kl 6, etter litt gitarsynging med Kjersti (spelte) og Magnus. Der tok eg NSB-teppet over min kropp før eg blei vekka av Margit (eller nokon, hugsar ikkje, augo igjen). Det blei 2,5 timar i natt. Eg sprang bort på matsalen og laga meg brødskiver banan med bringebær heilt til det ikkje var meir igjen (ei skive altså). Åt ost med bringebær på dei andre to. Eg var litt sein til foredraget om tospråklegheit i Finland, måtte snike meg inn. Det var eit veldig bra og interessant foredrag.

Teaterfolk, nynorskhatarar

NMU, panelordskifte

Mot slutten av siste dag hadde me panel-ordskifte med SU, EO, NMU, Unge Venstre og Unge Høgre. Det kom ein gjeng lokale Lambertseter-ungdom inn i salen – dei sat seg bakarst og såg ut som bråk. Den var dei òg. Dei romsterte noko fælt medan folk snakka, tok masse oppmerksemd. Prøvde å laga mest mogleg bråk ut av å prate med kvarandre og rive i papir.

Etter litt gjekk dei ut; men dei kom tilbake. Plutseleg ser me ein gjeng ungdom spring i gangen utanfor gymsalen – dei hoier og skriker, tramper og tek oppmerksemd. Det gjorde dei mykje. Eg fekk veldig lyst til å setja dei på plass, det hadde visst Sigbjørn òg – for han gjorde nett det då dei sto utanfor den opne døra og snakka kjempehøgt.

Eg gjekk og dusja; såg Magnus kom i snakk med dei. Då me åt «middag» seinare fekk me vitjing av nokon av dei. Eg prata litt med dei sidan eg synest dei så greie nok ut. Berre at dei dumma seg fælt tidligare, off. Respektlaust. «Mot nynorsk», javel? Kom med argument, eller ikkje sei noko i det heile. Å bråka hjelper ein ikkje iallfall. Dessutan synest eg det er mongo å vera mot nynorsk, og eg har endå ikkje møtt ein smart fyr som er det…

Dei var kjekke dei. Haldt på med ein revy. Me leika litt med dei, hadde «Pangsang» (eller kva det var). Ein fyr i midten, peiker på ein og startar syngje; den personen skal dukke medan dei to på sidane skal fortsetje songen etter beste evne (litt som Beat for beat, trur eg). Så skal midten vera dommar og seia at ein må gå.

Oppsummering

Sidan eg har hoppa fram og tilbake i tid så får eg berre skriva ned resten av det eg vil ha med. Det var kurs, tri på likt; “God norsk”, “Nynorsk” og “Teiknspråk”. Eg ville veldig på båe dei to fyrste, men gjekk på den fyrste. Det var eit moro kurs; eg hadde nok litt utbytte av det. Likevel visste eg det vel frå før.

Ahvel. Eg må forte meg å bli ferdig. Det var veldig moro iallfall. No tek eg flyet til Amsterdam!

Måltur åt Homborsund fyr

Denne flotte helga eg heilt hadde gløymd kom. Superkule folk frå målungdommen (Oslo og Stavanger) på ei lita øy med eit fyr. Det er tri veker sidan no, men likevel låg denne historia her som kladd. Gjorde han like godt raskt ferdig for å få det vekk frå kladdane. Koseturen var kjempekos.

Stormen uler rundt fyrtårnet. Det er békmørkt. Eg må pisse. Stemninga er verkeleg upåklageleg. Syng frå boka «Eg vil so gjerne syngja». Der dirrar i kjøkkenveggane av dei ruvande stemmane, leing tek over då eg snik meg ut. Putter på meg nokre digre sko, gidd ikkje taka mine eigne. Ute blæs det storm. Er på eit lita øy med eit fyrtårn. Rett ut mot havgapet. Alt er svart, men eg kjenner bølgjene er enorme. Salt frå dønningane når meg 30m over havet, 200m inn på øya. Ikkje småtteri til vêr.

Det er ikkje lurt å pisse i motvind. Det veit tilogmed den andre delen av verda som ikkje (?) har testa det. Difor gjorde eg ikkje det. Pissa ikkje i vind i det heile, det var for skummelt. Fann lé før eg fortsatte. Litt tidligare på dagen hadde eg teke toget åt Kristiansand. Hadde billett heilt åt Oslo, trudde me skulle dit eg. I tillegg kjøpte eg komfort-plass, det var ikkje plass på vanleg. Så alt i alt bruka eg meir pengar enn eg burde. 150 kr ca.

Eg prata med Gard, 25 år, jobbar med barn og psykologi. Han er ein av pådrivarane i Stavanger Filmklubb. Dei andre kom seinere på linja. Jarle, 16, speler orgel. Vebjørn, 17, leiar i målsiddisane. Den siste av målsiddisane (og einaste jente), Elisabeth Skatvedt (eg har skrive heile namnet hennar før på heimesida så :) ), 19, bur i Oslo, så ho reiste med dei. Ho studerer tsjekkisk og gjekk på Hetland saman med meg siste året.

Mannen som skulle køyre oss ut åt øya hadde satt seg på bakbeina av di me var ein halvtime sein. Han ville ikkje køyre. Fann seinare ut det var av di det var blitt mørkt. Heldigvis fiksa dei skyss ut. Utrykksfullt vêr på veg inn over Noreg. Det var nett dét vêret eg sto i nokre timar seinare. Då hadde me ete pasta i naustet, med ein god del stearinljos som einaste ljoskjelde. Superkoseleg, det ulte utanføre, medan me sat rundt det lange bordet alle 11 og introduserte oss sjølv.

Unge Høgre-vitsane satt laust, det lokale gjenferdet hadde halsband frå dei óg. Han lika dårleg at øya var fylt opp av folk som ikkje kan flytte seg stort meir åt høgre enn senterpartiet. Nynorskskrivande målungdom som syng internasjonalen, den gode gamle songen kjend frå Sovjet. Unge Høgre hatar som sagt nynorsk, sjølv om dei håplaust prøver seie det er sidemål dei ikkje likar. Alle ser det er tull. Hehe.

Også dei idiotiske reklamene han der sjølvdiggaren av ein høgrefyr hadde! Hahaha. Lagar reklamar for å fortelje kor kul og tøff han er sjølv. Siste sort :P Prøver óg å rakke ned på “Sosialisten Aslak”. Hahahahhah. :D Eg finn meg faktisk 100% einig med Aslak, heile reklama er jo laga med utgangspunkt at Aslak har feil :p Humor!

Fyret var fantastisk. 16 ljos som gjekk ut i natta. Strålar som gjekk om si eiga ljosakse. Ein må ha vore der for å forstå kor vakkert det er. Eg angra fælt på at eg ikkje tok med kameraet. Eg tok med laptopen, som eg helst ikkje burde hatt med. Trong han ikkje. Det gjorde eg derimot med kamera. Alle desse folka. Denne naturen. Dette vêret. Stjernehimmelen var superklår dagen etter.

Me frå Rogaland, tøffe som me er, sat oppe til 3–4 båe nettene og snakka. Barske rogalendingar! Eg fekk massasje frå Gard som er god på feltet, han er ein god liten luvvie nett som meg. Me snakka om meditasjon eg trening av sinnet i desse dagar der alle trener kroppen. Tingen er at eg er så overraska av at folk trener kroppen heile tida, men det er jo trass alt sinnet som tek inn all informasjon rundt ein. Det er det som avgjer lukka, det ein kan styre heile livsføringa si på!

Han massera veldig bra, – men konsentrera seg ikkje berre om ryggen og dei store muskelgruppene slik eg er vand til, men tok altslag småplassar óg. Tydeleg at han har fått mykje inn frå folk som kan det med energistraumer o.l. Veldig interessant, og ikkje minst kjempegodt. Blei god og avslappa. :D Etter endt massasje lura han på om eg kunne. Eg hadde ikkje meir erfaring enn pappa som har massert meg eit fåtal gonger (diverre ikkje meir, skjerpings!) og så har eg massert mormor for 1kr minuttet i ei årrekkje då eg var liten. Elles div. veninner oppgjennom åra, men ikkje så veldig mykje diverre.

Eg masserte han i ein 30–40min, tok heile bakre del av kroppen. Han var utruleg takknemleg og kom med masse ros, hihi. Det var moro å høyre, i frå ein som har meir peiling enn meg og greier ;D

Elisabeth strikka ei kjempetøff lue åt ein kamerat, eg fekk strikka ein halvtime eller noko. Eg tulla mykje til, men ho var like glad og hjelpsom – veldig søtt :D Eg må ha vore litt til bry, heh, jobba seint og satt meg fast innimellom; men ho syntest det berre var moro :D Me søv alle på same rom, ville ikkje vekke dei andre. Kjempekos. Eg hadde sjølvsagt gløymd søvepose, så eg søv med kleda på.

Elisabeth og, hm, trur det var Trine, hadde laga frukost – kom ned og koste oss. Etter me hadde gjort litt av det på planen gjekk me ut på ekskursjon. Elisabeth spurde om me skulle bade imorgon; «Veeeel, det er jo kaldt. Men eg tok med badebukse…».
«Me badar jo naken!», svara ho raskt.
«Eg tek gjerne ein morgondukkert», ytra Gard og strakk labben ut. Dei skulle bade ja. Såg på meg. Elisabeth retta handa ut.
«Kan godt hende eg blir med, men eg tek deg ikkje i handa på det!», sa eg. Rart, eg har ikkje pleid vere så feig. Hihi. Men blir vel eldre ^^

Me hadde det igjen kjempemoro. Denne natta planla me korleis me skulle take over Kvitsøy:

  1. Få alle medlemane i NMU (1200 eller noko) til å melde flytting åt Kvitsøy rett før kommuneval
  2. Opprette parti.
  3. Alle stemmer parti.
  4. Me vinn overlegent.
  5. Me får styre Kvitsøy, og blir ein KNALLRAUD kommune midt i blåe Rogaland
  6. ???
  7. PROFIT!!!!

Ah, kanskje slå vekk den siste der med profitt, – det er trass alt ikkje formålet med raude kommunar! Det me heller skal gjere er å spreie oss, kommune for kommune – heilt til heile Noreg er innrullert i den sosialistiske/kommunistiske varmen!! WEEE! :D AHvel, det var iallfall planen på kjøkkenet kl. 03 midt uti havgapet på sørspissen av Noreg.

Eg søv litt betre. Fekk pledd denne natta. Neste morgon var det bading. Eg sat igjen medan dei andre sprang ut, skal, skal ikkje. Eg sprang opp, henta handkle, sprang ned – kasta av meg kleda, kasta meg uti. Dei andre var på veg opp igjen, må ha vore kort bad. Men dei kom uti igjen då eg hoppa. Skreik og hylte, hihihi, var superkos! :D

Herleg å bada naken. Eg er så mot at det skal vere eit problem; det er den enorme sexifiseringa som er problemet. Nakenheit == sex liksom. Det er reinspikka tull. Det er plagsomt og vondt. Det er jo heilt naturleg, og eg er heilt einig med naturistforeninga. Eg las nett ein bra artikkel bak på Aftenbladet; så får eg seie; eg er naturist! :D Hihih :D Eg er mot at nakenheit skal vere tabu. Det er teit.

Åååh, det var så herleg vatn! Plaska kjempemykje og hoia fælt. Så skulle me dra. Stavangerguta var igjen og rydda, dei andre var klemma hade-bra. Møtte dei likevel igjen då dei sat og venta på bussen. Det var koseleg, sat oss ned og snakka. Meg og Elisabeth åt alle gulrotene Gard hadde stelt i stand. Tidligare åt eg støre deler av peanuttene hans. «Du smakar salt, lurer på kor du har bada» sa Elisabeth lurt siste klem før ho stakk i bussen. Då hadde eg prakka på russe-/visittkortet mitt på fleire personar. Hihi.

Så tok me toget heim. Kos. Men innlegget er for langt, og alt, alt, alt for seint ute! Ah, forresten, ser eg ikkje har skrive så mykje om folka. Vel, folka var kjempestilige. Alle saman. Det er så stilig når ein dreg med ein slik organisasjon; ser kor flotte folk som kjem. Det gjekk mykje i nynorsksnakk, superkos. Sivilarbeidar for NMU, Jens, hadde omsyn for det meste av turen.

Lang heimreise, NSB komfort

Den superplagsomme alarmen vekka denne gongen mykje fleire folk. Det er ikkje av di han ikkje hadde klåra det før, men av di no var me fleire. Det var ikkje reint få med traumer då me kasta i oss frukost. Eg tok 9 skjever. Åt 4, 5 pakka eg inn som lunsj på toget. Med dei prisane NSB opererer med i kaféen var det lurt. Sit å knaskar brødskive med svetta ost nett no faktisk. Supert! Og heilt gratis! :D

På Oslo S fekk eg billett like før eg mista toget. Eg var litt stressa av køsystemet. Hadde antakeleg snike om eg ikkje hadde fått plassen. Kosta 81 kr, men eg betalte 75 kr ekstra for NSB komfort. Der har dei straumuttak åt laptopen. Sat med Karl Inge og sørlendingen eg ikkje har fått namnet på (eller gløymd). Var for flau åt spørje på toget, sidan eg har snakka ein del med han. Øøøhmm.

Meg og Karl Inge flekka raskt opp laptopane. Fekk laga eit trådlaust Ad-Hoc-nettverk og eg henta 200 songar før Windows ikkje ville samarbeide lengre. Me skulle ha spelt mot kvarandre, men diverre har eg ikkje Wine eller noko kult på pcen. Må få inn Quake III og ein del andre spel. I båe Linux- og Windowsvariantar. Sidan dei fleste brukar Windows må eg ha med program åt dei. Eg kunne sjølvsagt ikkje kopiere spela hans og spele saman, sidan dei er kompilert for Windows – ikkje Linux. Sjølv har eg ingenting av interesse på laptopen. Eit par design åt Miriam, og eit knippe halvferdige tekstar åt heimesida mi.

Sit å høyrer på musikk. Fekk mobilnummeret åt Teis før me skildest. Han skal jo åt Bergen. Mitt hadde han, slik er det når ein har visittkort ^^. Om noko vil ha så berre sei ifrå, eg er veldig glad for å gje dei vekk :P Inge og sørlendingen (akk, flaut) fekk óg. Tek dei fram når eg kjem på det, så fekk gjeve vekk 3 totalt. Er ikkje slik at eg går rundt å prakker det på folk utan grunn. Inge speler med heile kroppen. Gjetter det er bilspelet, basera på innlevinga. Blei vel lei krigsspelet då.

Eg blei lei “fjern kulane som heng saman, flest om gongen og få poeng”- spelet. Eg har jo topplassering på highscore, så. Hadde vore moro å fått andre åt bli med, så kan eg ha noko å gjere på togturar o.l. Båe Anders Molland og Anders Omdal er utruleg gode i det spelet. Hugsar dei hadde 5–6000-høge poengscorer på PDA-en min. Eg har endeleg forstått korleis det fungerer, og fekk over 3000. Likevel trur eg det er enklere på denne pcen. Eg har mange kort- og småspel på pcen. Alltid noko å gjere om eg ikkje vil skrive, teikne, kode eller designe.

Dama vedsidan av meg les forresten “Ermitt krepsene”. Ugh. Eg svetter. Tung luft. Ho tok seg ein tur no. Eg har skrive. Høyrd mykje på Westlife. Det eg har mest av. Eg synest det er kjempefin musikk. Likar det godt.

I ferd med å leggje saman no. Sitte over 8 timar på toget. Eg har skrive mykje av siste del av turen. Ikkje mykje, men 90% lett tenking og musikk. 10% skriving. Må leggje saman. Gjere meg klår åt gå av toget no. Om eg skal lage konklusjon (gjer eg aldri, men) så har det vore kjempemoro :) Ein fin tur, trass masse daudtid. Imorgon kl. 11 startar eg tenesta på Randaberg VGS. Ser fram åt det!

Dilingøy dag to, alt blir gjort

Etter ei vekking verdig styrken og viktigheiten av ein brannalarm åt me frukost. Denne gongen var det faktisk folk tilstades som hjalp oss. Eg hadde nett dusja (som einaste person?) og heiv innpå med diverse matvarar eg ikkje hugsar grunna alt det andre som har hendt i dag. Me er slik ein god, samansveisa gjeng. Hekkan så koseleg den frukosten var. Kjempedigg.

Etter fullendt morgonrituale måtte gule dråper pressast ut for legen. Eg hadde sjølvsagt pissa allereie som del av rutina mi litt før. Klåra likevel få ut ein nødvendig halv kopp, trong visst ikkje så mykje, men eg pissa så godt så. Resten gjekk ned i pissoaret. Skal eg gjette kunne eg sikkert fyllt heile koppen. Det er 2dl for interesserte.

Følgjevenen min var Teis. Me gjekk åt sove-/stuebygget igjen, då kom ein minibuss. Noko som mangla i går. Då fekk me ein liten bil som sagt. Plutseleg kom ein minibuss til, og leiren var full av folk. Synd, eigentleg. Hadde det fint me som var her. Eg pimpa meir kaffi etter koppen min med varm sjokolade var drukke i undervisningsbygget. Me fekk vite masse dykk ikkje vil vite. Men eg kan nemne noko av tyding;

  • Ca 5700 kr/mnd skattefritt.
  • 22 permisjonsdagar du kan bruke.
  • Får ikkje overtidsløn, men du tener avspasering. 1 time ekstra jobb = 1 time avspasering.
  • Du kan tene ei uke (37,5t) fri om gongen. Ikkje meir.

Eg synest desse kursa var morosamne. Sat med Teis og Morten, så eg kunne ikkje keie meg. Me hadde to kule folk, Beate og ein som hadde omsyn over økonomi. Ein grei nok, men han var ikkje særleg engasjert. Rett etter lunsj, der me smørte kveldsmat i tillegg, stakk den harde kjerna åt fotografering. Me hadde fått melding om å fotograferast med ein gong lunsjen var ferdig. Kjende oss viktige; me hadde spesialavtalar dei som kom seint ikkje hadde.

Me blei fort ferdig med alt. Eg fekk Beate (yes! Kjempekoseleg dame) som saksbehandlar og me ringde Sven Steen som er sjefen min på Randaberg VGS. «Ja, me vil ha han», svara han før Beate hadde spurd. Hehe. Eg skulle møte onsdag kl. 11. Eg hadde skrive pappa som nærmaste pårørande. Rart. Sidan mamma sto oppføyrd i databasa. Beate lo og fortalde at statistisk sett gjer 90% det; skriver mammaen sin opp på sesjon i militæret – men når ein kjem åt Dilingøy skriv ein pappa. Veldig moro. Kanskje det har noko med at ein møter mange menn på militær sesjon, medan det er kvinner me ser fyrst og mest på siviltenesta?

Meg og Torbjørn ville finne Turid. Eg har ikkje noko stort forhald åt ho, men eg såg det var heltinna åt mange av dei andre. Spesielt Torbjørn, han var jo nærast forelska. Han blei veldig lei seg då me fann ut ho var på ferie. Ei sur, sint og vond dame kom og hudfletta oss då me tok bilete av Turid sitt skilt og kontor. Ho var ikkje mykje blid, nei. Skummelt.

Såg «Super Size Me», veldig moro. Kjempekul film. Eg tok mi 6. toalettvitjing og pimpa ned på kaffi. Dagen ferdig. Ikkje meir program. Hadde forsåvidt vore utan det lengje, men fyrst var det middag. Lapskaus, nett som eg gjetta i går. Kjempegodt. Prata ein del med Anders frå Sunde (? I sogn og fjordane iallfall) sidan eg ikkje klåra få plass med Teis og Torbjørn denne gongen.

Eg var dommer i volleyball, før eg gjekk inn og sat meg her eg sit. Folk er slakke. Folka her er slappe. Dei sit i sofaene og ser på TV. Berre skit. Tenk å sjå på TV. Slik sit vel mykje av Noreg. Heilt stille. Ser på TV. Alle ser trøytte ut. Var ikkje eit særleg energirikt rom å vere i. Vil flytte meg. Finne kontakt ein anna plass. Men eg skulle jo berre skrive litt, så. Eg har lyst å padle kano. 8 toalettvitjinger.

Fleire timar seinare. Klokka er halv eitt, og eg er trøytt. Eg har bruka masse tid på eit veldig enkelt design åt Miriam. Ugh. Stress. Sett litt på TV, hengt rundt. Har vore ein slapp kveld, men ein lang dag. Eg er ein av dei få som er positive åt heile dette byrokratiet :p Eg likar det. Har ikkje noko i mot å vente, det er jo så mange andre menneskje her! Masse kjekke folk, så. Imorgon blir det heimtur. Eg skriv vel litt på han, så treng ikkje leggje ut om det. No er denne dagsforteljinga lang nok likevel.

Siviltenesta, Dilingøy reisen bort

Rett før batteriet går. Skjuler ikkje fakta at det faktisk er topplada. 2 minutt igjen seier batteriappleten. Eg stoler ikkje på han for eit øre. Eg ser ut som ein nerd her eg sit. I Moss. Laptop på fanget, speilrefleks ved min side og headset rundt nakken.

Eg har ikkje stort mykje med meg. Har ein sekk. Liten er han óg. Alt det tekniske utstyret tek halve plassen. Har klåra presse med meg nokon klede óg. Ein bonus. Eg fann laptopen fyrst. Gjeld å ha prioriteringane i orden.

Narvesen

Er no 14 timar sidan eg dro. Lang reise. Endå iallfall ein time igjen før eg er på staden turen ender. Er på togstasjonen eg sit. Brunetta på narvesen latar som ho er opptake med å vaske pølse-grillen. Blondina pratar med den tjukke mannen med hentesveis. Han har ikkje narvesen t-skjorte kor det står “kjempedigg”. Kanskje av di han i forhald til jentene ikkje er det.

Er ein god del kundar der inne. Trur vel eg jobber eller noko. Veit ikkje at eg sit og ser på dei og skriv. Vel, der møtte eg blikket åt ei dame. Er ikkje alle som kan skrive medan dei ser på noko anna. Eg er glad for det. Tastatur er ikkje fint å sjå på i lengda. Iallfall ikkje når du er på ein folksom plass og ser ut som ein nerd. Må halde meg litt sosial. Om nokon vil kome å snakke med meg, vil eg ikkje gje inntrykk av at eg er opptake. Det er eg ikkje.

Folk møtt på turen

På toget frå Oslo las eg i novellesamlinga mi. Ambulanse. Eg sat meg ovanføre ei dame. Ho snakka i mobiltelefonen mykje av turen. Det kom ei dame med ei dotter inn. Ho er student ved høgskulen i oppland. Det såg eg på studentkortet hennar. Dottera må ha vore rundt to-tri år. Ho såg ofte bort på meg, eg såg på ho. Smilte. Rota ut kort etter kort frå lommeboka til den unge mora. Søt jente, båe to faktisk. “De er mine!”, sa den lille jenta. Mora prøvde dempe stemmen på den lille. Men eg smilte berre åt dei. Alt er greit, sa eg med augo. Eg lo, sånn smileleing. Utan lyd altså. Då byrja mora leike seg óg. Dei sat og leika. Det var veldig koseleg. Eg sa ikkje noko, men var rask med å hente opp eit rutehefte som datt på bakken.

Før eg var inne i toget sat eg på Oslo S og las Dag og Tid. Sat meg ned saman med ein Espen hadde mistenkt for å vere gjengmedlem. Han var fortsatt i saggemoten og hadde ghettoinspirerte klede på seg. Sat å knasta i veg på mobilen. Eg synest han såg koseleg ut. Tok opp jakka, stappa ein tyrkisk pepper inn i kjeften og spurde om han ville ha. Ekte stavangersk. ”Å, neitakk” fekk eg som svar, kunne såvidt tyde et smil. Hehe. Eg kjende det var ein god ting å gjere. Slik vil eg gjere oftare.

I Oslo var eg i 5 timar. Med Egil. Kristoffer Egil. Eg fann ut eg ikkje hadde dekning på kortet. Eg som hadde 3 cdar klår som eg skulle kjøpe. Ga dama på etestaden 10 kr i tips. Men ho forventa ikkje noko, ho la ikkje opp til det. Ho var kjempekoseleg, maten var god og det kom berre på 50 kr. Det er skitbillig. Burde vel gjeve meir, men eg hadde omtrent ikkje pengar i lommeboka, og ho lot meg ikkje betale tips med kortet så.

Rart å tenkje på då eg sto opp i dag. Er lengje sidan. Har kosta meg 85 kr å kome hit med tog. På mat har eg bruka nærare 100 kr. Eg ville kjøpe eit =Oslo, men etter eg fann ut eg ikkje hadde dekning på kortet fann eg ut det var best å spare litt. Så får eg heller kjøpe på heimvegen.

Rart kor lengje dette batteriet held. Eg er overraska. Lengste to minuttane eg har sett. I dag iallfall. 23 min så langt. Forresten 0 min igjen no i følgje batteriet oppe i høgre hjørne. – Eg måtte opp 05:30. La meg 02:00. Sov på toget. Sat ei jente ovanføre meg, ho gjekk på i Sandnes. Hadde litt lyst å prate med ho. Har lyst å prate med folk reint generelt. Likevel noko som stoppar det. Ho søv jo hallvegs. Og fraus. Det gjorde eg óg. Kaldt på toget.

Eg går ut og ser om eg ser siviltenestebilen. Eg vonar han kjem. Eg klårar ikkje fikse meg husvêre så lett utan pengar. Skal alltids klåre det, men likevel…

21:45 kjem minibussen. Det er ein og ein halv time til. Eg må hengje her lengje. Batteriet held sikkert ikkje så lengje. Set på musikk. Synd eg berre har ein song. Og eg fekk ikkje kjøpt CD, ikkje dekning på konto som sagt. “Busted – Who’s David”. Fekk han av Monique. Burde hatt noko musikk. Jaja. Får høyre denne ti gongar. Late som om det er fyrste gong kvar gong. Kanskje eg kan lere meg teksten.

Eg luktar svette. Hm. Eg blei varm på toget. Etter litt. Søv med hovudet intill vindauget. Fettmerker på vindauget. Usj. Burde dusja før eg drog. Men var så tidlig. Eg er ikkje plaga av lukta forresten. Men veit andre er. Ingen sit rundt meg. Men er ingen som sit i lokalet utanom ein gut som kom likevel. Er vel heller ikkje normalt å setje seg nær folk i nærast tomme lokale med masse plass. Ein skam eigentleg. Hadde vore meir moro å sitte slik ein kunne sjå einannan betre. Eg har heldigvis Narvesen. Litt færre folk, men framleis monnar det.

Tredje gong songen speler. Eg gjer noko anna med det siste batteriet. Byrjer bli innhaldslaust likevel. Forresten byrjer eg like songen óg. Lurt trekk av Monique. Ingen andre har tenkt tanken å sende musikk til meg. På hovudmaskina har eg over 8000 songar, på denne har eg 1. Kontrastar.

Tilbake frå andre oppdrag på pcen… No er det fleire gutar rundt her. Alle ser sivilteneste ut. Ein stavangerfyr, har ein bag med Sagevik Musikk, Stavanger på. Silje, blondina på Narvesen, kom bort. Ho må vere 16–17 år. Fikser noko NSB-brosjyrer. Framme står det «Smågodt 690», bak «Kjempedigg». Lurar på om Narvesen speler på dei flotte, unge jentene dei tilsett.

Framme på Dilingøy

Synd. Batteriet gjekk, hadde skrive to nye paragrafar – dei er vekk. Får gløyme dei i staden for å prøve å lage dei på ny heller. Det blir for dumt. No er eg på Dilingøy. Bilen sto klår 21:45, men sidan me var mange fleire enn det bilen kunne take måtte me vente 40 min til han kom tilbake. To andre måtte vente endå 40 min. Hadde det særs moro med desse folka, møtte Morten som eg kjenner frå IRC-kanalen #sloppy, pluss ein heil rekke veldig koselege folk. Ingen frå austlandet, dei kjem heller imorgon. Fekk tidlig godt sansen for Teis og Torbjørn.

(Lagt til seinere) Teis er frå Bergen. Han skal jobbe i Bergen Turlag. Torbjørn er frå Kverneland og skal jobbe på, uhm, ein skule var det? Morten frå Sandnes blei sendt heim dagen etter. Ikkje kjend tenestedyktig. Lauritz er frå Trondheim, skal jobbe på Samfundet.

Det var super stemning i bilen, og me snakka om kor mykje me såg fram til å møte Turid. Ho som me ser på som sjølve partileiaren i siviltenesteadministrasjonen. Fleire teoriar om hennar storleik veks fram, og Torbjørn ytra eit sterkt ynskje om å take bilete saman med ho. Mange av oss har snakka med ho i telefonen, eg har berre ein gong; men dei andre kunne fortelje mykje meir. Sit ho i toppen av administrasjonsbygget der kun dei færraste får møte ho? Få veit, og me veit iallfall ingenting. Det blir moro å sjå kva som skjer imorgon. Blir me velsigna av hennar nærvêr? Turid har for mange her på leiren vore dyrka som ei gudinne. Så får me sjå om me i det heile take får æra av å møte ho.

Eg må seie det er ein vittig gjeng, så mange vitsar har ikkje eg klåra produsere på veker samanlikna med dei eg har fått fram i dag. Og det er ikkje av di eg er særleg morosam, men av di dei rare og høgst ikkje-krenkande emna (spesielt) Torbjørn klårar lire av seg er så enkle å utvide då dei fyrst blir snakka om. Klokka snik seg mot 01:30. Meg, Torbjørn og Teis gjekk på vandring i dei ukjende smutthôla i bygget då me fann ut TVen sende ein utruleg kei film. Etter skrekkingytande scener med gitter og lås i kjellaren (isolatet!? :| ) fann me eit gjøymd bomberom med: bordtennis!

Alle veit eg ikkje er god i nokon sport, så eg treng ei sei eg tapte. Likvel var det moro at eg ikkje tapte såå mykje. Vel oppe fekk me skiver. Tydeleg at me må take omsyn for oss sjølv då Trine plutseleg forsvann med “god natt!”. Det var særs koseleg å ete kveldsmat. Me er ein ca 10 stk her no, med godt miljø. Diverre kjem det mange nye imorgon, rundt 30, dei som ikkje kjem ein dag før. Då kjem austlandet. Eg er åleine her på rommet mitt. Eg bur sikkert saman med ein skokk austlendinger. Gru :( Dei kjem sikkert gje meg buksevatn og mobbe meg. Kjem her med dei uforståelege moteorda sine og krev madrassa mi, sidan eg er på deira side av landet. Jaja, eg får prøve å sove godt i natt iallfall.

Særs skuffa at eg må sove åleine fyrste natta her. Eg skulle gjerne vore på eit rom med andre. Men eg hang heller i deira rom heilt til dei kasta meg ut. Like greitt dét nesten. Så kan eg natterangle på rommet åleine her. Trur likevel eg legg meg snart. Må berre hacke litt til.

ZZAP!!! Då har eg hacka. Klokka er over 2, og eg legg meg.

«Kræææsj», sa bilen

Etter turen heim frå Kviteseid i forrigår er det eit par ting eg vil dra fram.

  1. Vroom, vrooom. Moro å køyre bil – men radioen i Toyotaen er heilt forferdeleg. Dette blir min 5-6 køyretur Stav-Kviteseid. Hm, skal eg take Dalen (= lengre, men betre veg) eller over Vrådal? Eg tok Vrådal – stussa i 2 sek om eg skulle åt høgre eller åt venstre over Åmli. Køyrde Åmli.
  2. Hmmmm. Denne plassen. Hmmm. Var nett eit skilt til Åmli – rett fram er åt Evje. Må ha køyrd feil! Svingte, køyrde tilbake. Æsj. 5min tilbaketur (er meir enn det høyrest ut som). Svingte inn på den andre vegen og det kvein i dekka. (Varm asfalt osb)
  3. Hopp, hopp. Rallyveg det der. Kjende meg igjen, her hadde eg køyrd før. Plutseleg: eit rart kryss. Hmmm. Noko som var endå rarare var at eg hadde vore der ein time tidligare. Eg… Ja; dykk forstår. Utruleg drit å køyre same ruta om igjen. Tredje gong eg køyrde forbi den sykkelisten. Etter lang tid var eg framme på veg til Evje igjen; eg hadde ikkje kome ein meter lengre – berre sløsa tid. Fann dessutan ut eg hadde køyrd feil berre minutt frå start. Fekk heller take den lange vegen om Evje då.
  4. Evje. Tipp-topp, kysten rundt. Måtte inn å kjøpe hamburger. Folk såg skeivt på meg; hadde på meg ein slakk kvit singlet. Mangla berre hål så hadde det vore ei vassekte helsetrøye. Såg nok harry ut der ja. Hihi, eg fryda meg. Eit par søte jenter (som alltid – er jo stinn av dei i Noreg), eit par familiar og nokre ekte rånarar: godt selskap.
  5. Eg bruka lang tid på å finne plass å ete; hadde ein romantisk draum om å nyte hamburgaren og Farrisen min med kilometervis fantastisk utsikt. Åt han i ein blåbæreng nær vegen før han blei alt for kald. Ein varebil køyrde forbi og laga ein truddelutt med hornet (faktisk).
  6. Høg fart, låg saman med ein Saab. Hadde køyrd 90-120 i dei svingete bakkane frå Tonstad. Rett før me svingde ut på E39 tok me igjen ein anna bil. Er vikeplikt når ein skal ut på den nye vegen; måtte langt ned i fart for fyrste gong på lengje. Eg kom nær Saaben foran meg på grunn av dette. Den fyrste bilen svingte ut i ca 40-50. Saaben såg ut til å ha klår bane. Eg såg til venstre for å sjå om det kom bil. Hmhm. Neee—jovisst!

    Då eg såg fram igjen sto Saaben stille, medan eg låg litt bak i 30–40 – eg sto på bremsene (hyyyyl). Pulsen spratt opp åt nye uoppdaga høger. Kroppen reiv mot beltet, gravitasjonen véik for G-kreftane (fysikk-venene mine kjenner sikkert betre ord). Bilen sto stille no. Stille. Stille intill Saaben. Toyotaen sin støtfangar planta i Saaben sin. Eg hadde ikkje kjent eit smell. Ingen rykk i beltet, men så kunne eg jo ha svima av óg då – har skjedd før. Eg røska i girstaken og fekk augekontakt med ei dame i passasjersetet. Ho såg sint/forskrekka på meg. Eg såg ned på babyen i baksetet. Må ha vore nokre månader berre. Rygga ein meter bak. Hekkan…

    Saaben køyrde inn på ei busslomme, eg fulgte etter og slo motoren av. Ein fyr kom ut, han såg heldigvis ikkje sint ut :) «Var eg borti?», nei, berre såvidt, svara han. Eg såg på bilane. Guten smilte. Køyrde – eg køyrde bak igjen; litt meir vaken og opptake av avstand.

Sjitt. Bil er farleg. Tilbake åt den gamle køyrestilen…!

DUS-festival i Oslo

Lilla personer, alle oss - Odin, May-liz, Olav, Ole Christoffer, Pernille og Robert.

Oschlo. Mm. På torsdag hadde eg fyrst «Nyere historie» før eg sykla heim og kasta nokre klede i sekken av di eg skulle til Oslo. DUS-festival. Den Unge Scene. Me skulle spele stykket vårt «Lilla» to gonger på festivalen, og sjå på mange andre stykker – samt møte kjekke folk. Hyggeleg var det, sjølv om det alltid må skje ein del drit ting når Odin er på reisefot. Alltid.

I Oslo held ein seg på rommet sitt

Flyturen gjekk greitt; hax flytog, sidan drosje til hostellet. Nei, ikkje hotell. _Hos_tell, ja. Turkameratane mine var særs misnøgde med standarden. Dei har tydelegvis ikkje vore ute å reist noko særleg – kvaliteten var jo superb i høve til kva ein finn på reisefot i andre land. Problemet med staden var meir mangelen av felles samlingsplass. Noko hostell normalt har. Vel, dei hadde jo det – men med stengetid kl. 11; det er jo ikkje særleg kult.

Hostellrommet, der me budde

Rommet vårt.

I Oslo sentrum så er det ikkje mykje å gjere på kvelden. Oslo «by night» syg til dei grader spør du meg. Eg tenkjer på kva min gode ven Espen seier til meg om vald, gjenger og kriminalitet i Oslo då ein diger neger med rastafletter plutseleg mumlar noko uforståeleg. Olav, som eg går saman med, snur seg for å høyre kva han sa igjen. «Vill do ha speed eller kåla?». Eh, nei. Me treng korkje kokain eller speed.

Stoda i ungdomteaternoreg

Me har sett mange bra stykker medan me har vore her i Oslo. DUS (Den Unge Scene) er eit opplegg der me har fått fire manus, og rundt 30 grupper rundtom i Noreg har satt dei opp. 12 av desse kom til Oslo.—DUS er berre eit testprosjekt, fyrste gong dei har hatt det; eg vonar det blir meir. Men trur dette var mitt fyrste og siste (eg er trass alt ingen skodespelar, og eg trur karriera mi er ferdig no når eg skal starte å jobbe). Men eg unner sjølvsagt andre gleia av å vere med.

Me treng betre teater for ungdom. Normalt har du teater for unger og vaksne, teater for ungdom finst liksom ikkje. Ungdom flest synest at teater er teit; det har noko med dei stykkene som blir sett opp. Om ei vaksenførestilling sel dårleg, annonserar dei det som ei ungdomsførestilling; et voilà; dritt på sitt verste.

Sosialisering

Me har truffe eit par folk medan me har vore her. Veldig mange faktisk. Dei me snakka mest med, og som eg synest var særskild interessante, var teatergruppa frå Sola. Ein gjeng veldig hyggelege jenter som har take kontakt med oss fleire gonger. Kjende dei allereie igjen frå den fyrste delen av DUS festivalen, det var våre oppsettinger som gjekk vidare frå Rogaland. Det var deira stykke eg likte best av dei me såg på den regionale festivalen. Dei spelte eit stykke som heiter «Orkhons Død» – sjølv om manus ikkje var utruleg fengande så var skodespelarprestasjonane enorme.

Orkhons død, jentene bukker

Sola-jentene bukker etter «Orkhons død». Frå venstre: Ukjend, Frances (Ivan), Rebecca (Thuul), Ukjend, Siri (ikkje Hege nei, det er tvillingsystera) (Orkhon/Oskar), Ukjend, Kjersti (Yöro), ukjend, ukjend, ukjend. – Berre halve gruppa. Synest eg har vore flink å lære namn eg…

Eg hugsar godt kor positivt overraska eg blei. Skal ikkje leggje sjul på at eg ikkje hadde så store forvetningar; det såg ut som om nokon av dei kunne ha gått på barneskulen! Men, altså; veldig bra. Andre gongen eg såg det blei eg jo ikkje like overraska, då eg allereie visste dei var gode. Thuul (Rebecca, «austlendingen»), Ivan (Frances) og Orkhon (Siri) var særs flinke.

Solagruppa var på ca. 30 personer, men det var berre rundt halvparten som spela. Dette var av di dei hadde laga to versjonar av stykket – så gjekk berre ein videre frå kulturskulen, men leierane meinte alle burde vere med. Bra tanke. Viktig å take med heile gruppa.

fÆst

Etter ei stund fann me ut at desse jentene var interesserte i Olec (ikkje alle, men iallfall brorparten). Gruppeleiaren deira sa det tilogmed. På festen som var på fredagen utfordra faktisk leiaren Olec til å gå å danse med ei av jentene – slik at dei kunne ha noko å snakke om på resten av turen. Olec, som meiner han ikkje kan danse, gjorde det. Nokre få sekund seinere stod det minst 20 ungdomsskulejenter rundt han og dansa. Hahaha, kjempemoro.

Olec og Rebecca dansar

Olec og Rebecca («austlendingen») dansar :D Sjå kor moro dei har det, hihihi.

Den festen var faktisk utruleg moro. Då me fyrst kom var stemninga temmelig slapp. Eg haldt på å stupe av søvnmangel frå førdagens seinere-enn-kl-3-maraton. Me hadde vore oppe og spela kort (eg og Bjørn vann sjølvsagt (Games, keeims!)), etter det låg me i sengene og snakka. Me hadde heile gruppa vår på eit rom; meg, Olav, Olec, Pernille og May-liz. Det var visst eigentleg ikkje lov. Men sidan Pernille og May-liz klåra skremme vekk dei førre romkameratane sine var det plutseleg plass til oss. Det var ei veldig hendig løysing. Eit problem blei det likevel siste dag, då eg ville sove grunna nær føreståande eksamen – men ingen andre ville. Det blei til at eg sovna rundt 2:30. Ikkje beste tidspunktet, men det blei jo iallfall litt søvn.

Same kva, tilbake til festen. – Eg dansa jo såklart, som mange av dykk som les heimesida veit. Litt tidligare på kvelden hadde eg snakka med Pernille (som dansar ballett) og May-liz; dei trudde ikkje eg dansa på festar. Dei kunne aldri sjå det for seg. Hm. Neivel :p. Men så veit eg ikkje om det eg gjer er dansing heller, kjem vel antakeleg ann på definisjonen. Er dansing rytmisk beveging til musikk så dansar eg i høgaste grad, men om ho er teit/idiotisk eller kul/fin er ein anna diskusjon.

Austlendingen :)

Eg kjende igjen ei av jentene frå Sola spesielt godt—men klåra ikkje stadfeste ho; heilt til ho kom bort til meg og spurde om eg gjekk på Salsa. Aaaah! Yes. Så då hadde eg jo faktisk eit levande bevis på at eg ikkje var ein antidanse-person; Kristine. Dei hadde visst kalla meg «Salsa-guten». Heh. :) Me hadde kallenamn på ein person i deira gruppe òg; Rebecca har ei austlandsk dialekt, så me kalla ho like godt «austlendingen» heilt til me lærde namnet hennar. Det er litt moro at dei hadde kallenamn på meg faktisk, det tyder jo at dei har nemnd meg ein eller anna gong. Det synest eg er kult :]

Show pÃ¥ det opne teateret. Flamme-kis.Me snakka ein del om «austlendingen» av di Olav òg synest ho var flink. Olav er i tillegg utruleg enkel å mobbe. Sidan han meinte ho var flink tyda det liksom automatisk at han var forelska i ho. Eg var fan av Rebecca – men eg kan tenkje meg det ikkje er like moro å plage meg med det av di eg normalt ikkje reagerer så fælt på det. Olav gjorde det, og frå då av blei han mobba med det. At han satt seg ned for å fortelje Rebecca kor flink han syntes ho var gjorde ikkje ting betre (eg synest det var ein kjempefin ting å gjere, kudos!). Same kva; det var kjempemoro iallfall. «Sjå! Der er austlendingen Olav; gå bort til ho då! :D».

Dansing

Tilbake til festen var det eit fantastisk flamme- og akrobatshow (eg er ikkje heilt kronologisk), pluss at me åt. Etter mykje raving kom leiaren til Sola-jentene bort og gav Olec utfordringa eg skreiv om tidligare. Det fekk meg litt vaken, eg fekk lyst til å danse då eg fyrst hadde klåra dra meg inn til dansegolvet. Litt seinere dansa eg. Om enn, ikkje så mykje – eg hadde nett snakka om dansing; då blei det litt vanskelegare å gjere det. Hadde ikkje vore moro å få «Eh, kallar du det der dansing?» rett etter eg sjølv hadde påstått eg iallfall kunne danse litt :p

Men same kva, det er keitt. Ingen gidd lese meir om slikt. Spole framover; eg dansa litt med Helen og Kristine. Seinere sto me 20–30 personer i ring og dansa – eg turde ikkje danse i midten av ringen. Hadde nok litt lyst – men lell. Teatergruppa mi prøvde dra meg ut – men eg turde ikkje :p Eg elskar å danse, men eg trur eg ser så teit ut medan eg gjer det. Siste songen blei spela. Ferdig. Hm. Pernille klåra få ein song til. Ho ville tydelegvis ha meg ut, fekk med seg Rebecca; då måtte eg jo berre. Når Pernille starta med slike kreative løysinger, hahahah. Genialt Pernille. Så då dansa eg litt i ringen. Hihi. Var særs moro.

Var nokon som kommenterte dansinga mi, – positivt. :) Jess! :D Hehe. Eg fekk òg skryt av Pernille :) Men så hadde jo ikkje ho forventa noko særleg heller då ;) Same kva, det var veldig moro – og kanskje eg synest dansinga mi er litt mindre uhøveleg no.

Teaterhøgskulen

Utanfør teaterhøgskulen, KHiO - fabrikkvegg

Hm. Det skjedde utruleg mykje på den turen. Eg må drepe mykje av det for å ikkje skrive for mykje, så eg får hoppe til dagen etter; stemmeoppvarming på KHiO (Kunsthøgskulen i Oslo – teaterskulen). Flott bygg. Var med Sola-gruppa igjen (jadå – har skrive det mange gonger no, men me såg dei ofte :p ). Katrine J. Ims, kjærasten til Olec, skulle til tredjeprøve. 30 stk på tredjeprøve, berre 10 kjem inn. I år hadde teaterhøgskulen rundt 600 søkarar, som allereie er «luka vekk». Ho er allereie ein av dei 5% som har kome så langt. Utruleg dyktig. :) Eg har forresten gått i teateret med Katrine heilt sidan eg starta, me spela i Robin Hood saman.

Stemmeoppvarminga var moro, me hadde ei søt «lærarinne», Anna, som gjekk andre klasse på teaterhøgskulen. Det var veldig hyggeleg iallfall. Seinare på dagen var det ei «høyring» som var sånn ca 75% keisam, medan resten var interessant. Bjørn (sjefen for Rogaland Teater: Barne og ungdomsteateret, og instruktøren vår) sa noko om at han ynskja å sjå sterkare kvinneroller i tekstane DUS fekk levert frå forfattarane.

Kei høyring

Kei DUS høyring. Bjørn synest det er keisamt.

Rebecca kom med ein replikk der ho sa det var sterke kvinneroller i nokre av stykka og kom med døme på det. Det var den fyrste og einaste replikken med ein viss substans frå ungdom den dagen. Bjørn tok ordet heilt i slutten og retta på seg; «Rebecca, det kom feil ut, eg meinte eg ville sjå fleire sterke kvinneroller». Så gjekk han bort ho, gav ho ei rose og ein god klem. Hehe. Det var høgdepunktet på den elles keisame høyringa. For meg iallfall.

Robert hadde kome midt inne i høyringa. Han hadde ikkje vore med oss sidan han måtte spele i ein konsert i Stavanger på fredagen. Det var ikkje lenge til me skulle spele stykket vårt no. Eg var fint lite interessera i å sitje å spise lunsj; no ville eg berre dusje. Eg hadde ikkje dusja etter festen førdagen, det tyda at eg kjende meg skitten. Robert sa han ikkje lukta noko – eg overproblematiserte sikkert. Lell, eg ville ikkje snakke med folk sidan eg kjende meg så ekkel.

Open dusj

Pernille har nett stått opp, rett før me drar til KHiO.

Nede i 2U på Det Norske Teateret fann eg til slutt ein dusj. Sjølve løysinga var ganske, hm, interessant. Det var nemlig kombinert WC/do/dusj. Dei hadde faktisk gjort den fine løysinga at ein måtte kle av seg rett foran døra ut til gangen. Ein kunne jo ikkje take av seg kleda inne i dusjen, då ville ein jo bli blaut. Så det var ikkje utan spente nerver eg gjorde meg klår til å dusje. Forventa at nokon skulle opne døra kvart sekund. Eg var rask til å kle om. (U)Heldigvis kom det ingen (hehe). Dusjen hadde eit slikt ekkelt forheng som flyg mot deg medan du dusjer og fester seg til kroppen din.

Oppvarming! Yes. Litt «sipp-sipp», ein oppvarmingsleik me plar ha. Aksel Hennie (Uno og Johnny Vang (kul film)) lo visstnok av oss då me varma opp :]—Litt tidligare hadde han litt spørjande proklamert at dette var Noregs beste barneteater. Men det var feil i følgje Bjørn; Noregs beste _ungdoms_teater! Hehe ;)

Fyrste førestilling i Oslo

Olav venter på at me skal ut å spele, medan Robert stemmer gitaren.

Spenninga mot fyrste førestilling på lang tid bygde seg opp. Energien stod i taket.—Før oss var ei veldig lang førestilling, ho høyrdest ganske treig og keisam ut òg. Folk var meir eller mindre sultne på underhaldning. Meg, Olec og Robert måtte hjelpe til på skiftet for å gjere det raskast mogleg (to stykker blei spela rett etter einannan, utan pause for publikum…). Me ville ha eit ope skift, så alle fekk sjå meg då eg var ute å bar på ting og tang :p Hehe, me fekk faktisk klapp og eg høyrde Sola-jentene snakke då me kom inn; «endeleg!». Hahaha. Koseleg :p

Pernille var ikkje nøgd, – det hadde visst gått veldig dårlig. Aiai. Krise. Meg og Robert stod utanfør og gjorde oss klåre. Men publikum lo meir og meir, dei var meir og meir tilstades og det høyrdest ut som om Olav og Olec spela veldig bra. Det hadde tydelegvis take seg opp – byrja hadde vore litt haltande, men det fiksa seg. Då eg og Robert kom inn var publikum varme, så det gjekk glatt :] Førestillinga gjekk heilt supert! Då me kom ut for å bukke sto publikum allereie! Sjukaste! Det såg eg ikkje ein einaste gong andre plassar på festivalen. Heilt usannsynleg kjempemoro. :D

Eg var redd for å gå ut – det er ikkje berre enkelt å møte skryt. Det er alt for lett å virke hoven :( Eg tok på meg nokre stygge klede og hang litt rundt. Olav hadde blitt sparka i skrittet under førestillinga – Olec traff ikkje skikkeleg :p Pernille og May-liz hadde sagt det til Sola-jentene. Hehe, det lo eg godt av då dei sa det borte på den faste hengeplassen (Deli De Luca). Genialt :] Ho hadde antyda noko om at han trong klemmer :p Hihihih.—Seinere stakk alle utanom Olav. Me gjekk ned mot teateret åleine. (Ein anna gong stakk jentene vekk frå oss då dei såg «Jorun» og «Tone» som var med i «Idol». Eg har faktisk fått med meg kven det er.)

Ei, eh, annleis andre førestilling

Lilla, prøvescenen på Det Norske Teateret.

Då me var nede med Det Norske Teateret blei me overfalt; fekk mange klemmer og skryt. Hihih. Alle synast synd på Olav. Hehe. Så. Neste førestilling; rett og slett elendig. Eg hadde kopla opp forsterkaren til Olav feil (in/ut-kablane stod motsett) sidan eg ikkje kunne teste utstyret då me bar det inn. Olav klåra ikkje fikse det, og Olec turde ikkje prøve; meg og Robert forklara han korleis han skulle gjere det—men han var vel for redd for å improvisere på noko han eigentleg ikkje kunne. Eg blei eigentleg veldig skuffa av Olec der. Kunne alltids funne ut noko. Blir for dumt å late som at det ikkje er eit problem.

Same kva. Det blei ein elendig førestilling. Eg var skitsur. Lot ikkje folk få sjå det då, men eg var det. :p Hehe. Det skulle bli verre. Når du allereie kjenner deg drit plar ikkje ting bli betre med det fyrste heller. Einkvar småirritasjon blir eskalert til eit høgare nivå. Meg og Olav hadde bært ein forferdelig tung koffert til teateret, no skulle dei tilbake. Olec skulle ut med Katrine. Greitt nok. Me var framleis 5. Robert måtte bære sine eigne ting sidan han nett hadde kome, litt verre. 4 stk, 2 som er jenter. Men så bestemte dei plutseleg at meg og Olav skulle bære heile driten til hotellet, av di dei heller ville gå til byen. Eh. Kanskje ikkje me òg ville det? Hekkan eg var sur då.

Litt slik misting osb

Olav, Pernille og Olec på badet.. Trøytte fjes.

Så eg sleit meg halvt i hjel. Det er ikkje tull eingong. Armane mine var heilt pumpa då me kom fram, – dei var harde som stål. Digre. Uff. Me fekk litt pizza (dårleg pizza då, menmen). Snakka med Ben (vår amerikanske ven) og Rebecca, Frances og Kjersti. Blei i betre humør då. Etter litt lura eg på kor kamera var blitt av. Kor i all…?—TADAAAAAAAAAAAAAA. Jodå, sjølvsagt. Skapet på Det Norske Teateret. Eg tok ut pengar, låna mobilen til Olav (mobilen min var òg i skapet) og ringde. Ringde, ringde. Akk. Dei har stengd. Eg fann ut at dei ville ha stengt til::: Mondag.

Mondag. Eg tenkte; kan jo like godt berre bli igjen ein ekstra dag åleine då? Men, nei. Kva hadde eg på mondag? Jo. Eksamen. Supert. – Så, då tenkte eg ikkje stort meir på det. Fekk ordna meg med fleire kontaktnummer slik at eg kunne fikse det heile frå Stavanger. Det fungera faktisk ganske bra. Litt plaga av at eg ikkje hadde kamera vidare, men hadde god tiltru til DNT.

Masse småaktivitetar

Av andre ting eg gjorde som eg ikkje gidd utdjupe noko meir (innlegget er for langt allereie) har me byvandring åleine. Då gjekk eg innom FotoVideo.no og såg på linser og filtre til D70-kameraet. Eg blei forelska i ei Nikon 12mm f1.4-linse! :D Ho kosta rundt 16.000 kr. Eh… Eg såg òg etter eit macro-objektiv, Sigma 105mm f2.8 EX Macro DG 1:1 såg ut som eit godt kjøp for 3.400 kr. Eg må sjekke den linsa nærare. Hadde vore moro med eit 1:1 macroobjektiv.

Elles var me mykje på Deli De Luca. Olav blei forelska i eit bilete som hang der, ei fin jente jobba der, me såg Jorun og Tone frå Idol og sat i vindauge og snakka om folk som gjekk forbi. Då jentene såg Idol-jentene blei dei jo heilt ville. Ein ser kva TV har gjort med ungane… Me gjekk i byen og åt på Egon på Karl Johan ein dag òg. Ah, og så kjempegod is i fina vêre! :D

Heimatt

Eg stod opp tidlig til frukost som vanleg (denne gongen var eg åleine), og las Morgenbladet medan eg åt. Etter det fann eg ein datamaskin på hotellet vedsida av hostellet! Jess! Eg sat meg ned og skreiv “Smokeh”. Så starta eg på dette innlegget. Rebecca osb gjekk forbi og helsa nett då eg skreiv om dei – heh, det var litt stilig :] Me gjorde oss klår. Ringte taxi. Til togstasjonen? Ok… Me fekk tilbod om å sitje på til flyplassen for 1000kr, – det var jo billigare enn flytoget; så det gjorde me. Vèl framme stod me å sjekka inn, då kom Sola-gjengen. Sjølv om dei hadde starta turen lengje før oss kom dei seinare. Mohawhahw.

Eg sat v/ gate og spelde gitar. Rebecca sat rett bak Olav og såg på noko bak seg, – Bjørn sa “Sjå der!” til Olav og pekte. Olav snudde seg og såg rett på Rebecca, berre nokre cm i frå. Haaha. Det var kjempemoro, Olav blei utruleg flau, medan me lo og lo. Hihihi. Var ei kjekk heimreise. Var ein kjekk tur. Kjempemoro :) No sèt eg sluttstrek og får heller fikse eit par bilete til innlegget. Godt gjort om du er kome heilt ned hit! Det var altså turen. I korte trekk :)