Kategoriarkiv: Vevside

Hev innhaldet på sida mi endra seg?

Då eg kom heim sa Pappa at netsida mi hadde vorte mindre interessant, meir for spesielt interesserte. Eller noko slikt. Eg sa «Ahh, ja, det skjer» og tenkte at han meinte eg skreiv litt for mykje «dagbokinnlegg» der eg pratar um kva eg hadde gjort. Faktisk var det stikk motsett. Han meinte eg hadde vorte for teknisk og prata for mykje um ting som ikkje var i ålmenn interesse.

Forresten hev eg skrive noko liknande som dette fyrr. Av ein eller annan grunn kjenner eg for å seia det på ny (dumme meg).

Kvifor so lite teknisk/nerdete?

Kva eg skal skriva um er noko eg tenkjer mykje på. Dei fyrste 4 åri av netsida mi hev eg styrt unna for tekniske og nerdete emne. Eg lurer litt på kvifor eg gjer det no. Det er vel eit ynskje um å vera noko meir varig. Hmm. Eller, eg vil halda sida mi ganske rein. Likevel trur eg den største grunnen er leserane mine:

Då eg starta netsida, las ingen ho. So etter litt byrja pappa lesa ho, Tor Eirik og gjengen kom etterpå. Eg fekk stadig vita um fleire vener som las ho. Ingen av disse var so interesserte i det eg er interessert i. Vel, kann henda Egil og Jørgen, men det er langt i frå nok til å halda ei sida. Ein annan ting, kvifor skal eg skriva um noko so ekstremt mange andre skriv um? Ingen skriv um mitt liv og kva eg tenkjer på, men folk skriv um kva som skjer i Linux-verdi heile tidi. Eg tenkjer eigentleg berre kjentfolk les netsida mi; og eg brukar det sjølv som ein, ja, dagbok. Eg synest det er kjempemoro å lesa gamle innlegg frå Oxford. Mykje eg hev gløymd ligg att der. Eg vil fortsetja med å skriva slik. Det er ikkje serleg interessant å lesa um tips og triks til Gimp då; det må i so fall verta skild ut til ei eiga side.

Kva prøver eg skriva til sida?

Det er utruleg ofte eg hev lyst å skriva noko, men so tenkjer eg det ikkje passar inn – so vert det ingenting ut av det. Slike metainnlegg som dette er noko eg ikkje likar, og prøver å halda små i mengda. Eg vil so gjerne skriva noko bra når eg fyrst gjer det, difor vert dei fleste innleggi slutta allereie fyrr eg hev starta på dei. Innlegg som dette (ikkje korrekturlese eller gjort enkelt å lesa) er dei verste; diverre hev det vorte fleire av dei. Iallfall mentalt. Eg er sikker på at ein finn like mykje elendig um ein ser bak i arkivet, men nett no tenkjer eg at det er verre enn det hev vore fyrr. :p

Eg skriv t.d. ikkje um Amie Street eller andre kule ting eg driv med. Eg prøver å halda innhaldet utanfor netet.

Men kvifor meinte pappa eg skreiv so teknisk no?

Eg hev skrive ein del um PING og kva me gjer der. Eg skriv nok gjerne litt meir teknisk/nerdete no, av di folki eg heng rundt er interessert i det. Miljøet eg heng i når eg er i Oslo er ei data-miljø. Dei eg kjenner er genuint interesserte og me hev mange gode samtalar um det. So når eg ser at andre forstår og er interessert i slike ting so vert det meir «vanleg» inne i hovudet mitt, og so puttar eg det ut på netsida mi. Det er jo ein so naturleg del av livet mitt – og det skriv eg jo um. Alt er ikkje lengre i hovudet mitt; sidan det er «normalt» so hev eg ikkje noko problem um å skriva um det.

Heile skrivingi gjeng i perioder, som alle sikkert kjenner til sjølv. Nokre gonger skriv eg masse slikt piss som dette, andre gonger klarar eg skriva kvart-interessante greier. Nokon gongar er eg ikkje interessert i at folk skal synast det er noko spesielt (som no, dette er tankedump). Andre gongar skriv eg umtrent berre dagbok.

Pappa sa òg at mamma hadde slutta lesa av di det vart keisamt. Eller noko slikt. Det er sikkert sant – eg merkjer det er mindre aktivitet no; det er dei gamle innleggi mine som det stadig kjem folk til. Men det er ikkje so farleg, når livet mitt endrar seg og eg mistar kontakten med folk (eg er flink til det, veldig flink) so fær dei heller gløyma meg litt òg. Er vel naturleg at eg fokuserer innhald på det er driv med no, ikkje det eg hev drive med fyrr. So… alt i alt, eg let det flyta…

Framtidige meta-innlegg

Eg vil skriva eit innlegg um folk som kontaktar meg via (og grunna) netsida seinare. Det er litt morosamt. Elles må eg verkeleg finna ut kvifor eg skriv sida. Kva er grunnen min no? Eg kann seia «berre for å kunna lesa det når eg er gamal», men det er feil. For eg likar at folk les babbelet no òg. Kven vil eg skriva for, og kvifor? Er det berre yverdrive sjølvfokusering? Hmm. Ein viktug ting er at eg likar det då, so det er vel hovudargumentet for å fortsetja å skriva. :-)

Ja. Slutt. No.

Attende til den «kreative» nattskrivingi?

Ofte kjem eg heim på kvelden, ja, det plar faktisk vera natt tenkjande «Hekkan, no vil eg skriva noko!». Dei siste åri hev eg slutta å lyda dette ynsket, men det plar hava den verknaden at saki eg vil skriva um aldri kjem ut or hovudet. Det gjev meg færre innlegg på netsida mi òg. Skal ein verkeleg lyda desse kreative boblone som poppar opp på dei mest uhøvelege tidspunkt? Eller skal ein heller læra seg å verta kreativ og kunna skapa boblor når ein vil?

Eg køyrde nett heim frå Rebecca, og hadde ein tekst i hovudet. Det var denne, no vert det diverre annleis av di eg ikkje hugsar teksten. Hadde eg stoppa bilen og skrive tankane mine ned i boki mi slik eg pla gjera ei tid i Oslo, so hadde eg hatt mykje av teksten no. Det er moro kor godt linone glir når ein nett kjem på fleire paragrafar tekst i hovudet slik. No skriv eg berre inn på datamaskin, og plar ikkje vera i supert skrivehumør.

Det mistar seg når ein tenkjer på noko anna

Når eg køyrer heim frå Rebecca, kjem frå ein fest eller berre hev gjenge ein tur ute i skogen, hev eg ofte ei framifrå kjensla i kroppen. Hjernen produserer kveikande tekst som gjev meining og er interessant. Eg trur iallfall det, synest det er dritbra når eg tenkjer det ut. Men når eg kjem heim plar fornuften taka yverhand; eg kjenner eg hev mista essensen i det eg tenkte. Eg fiksar noko smått og gløymer teksten nokre sekund. Hugsar eit par av setningane, men ikkje samanhengen eller livskjelda. Um eg prøver skriva det ut vert det livlaust og tamt. So legg eg meg.

Eller, som heldt på å henda no; eg legg meg. Det er ikkje heilt sant. Eg set meg på datamaskini og «skal berre sjekka eposten», noko som plar taka alt frå tvo til fira timar. Oftast tvo heldigvis; eg legg meg 0200. Jadå, eg hadde kann henda interessante samtalor på IRC. Jadå, eg las sikkert noko tøft på Wikipedia. Men kva um eg heller hadde sagt;

No skal eg vera oppe til eg hev skrive ferdig teksten som nett surra i hovudet, og kreativiteten hev berre å pella seg attende til hovudet mitt!

Dette hadde eg kann henda bruka alt frå ein til tvo timar på, men då hev eg gjort noko skikkeleg. Eg hev produsert ein tekst (drit i um han er god eller ei; berre det å gjera seg ferdig med noko er bra) og eg gjorde som eg eigentleg ville. For eg vil eigentleg skriva ned desse tingi eg gjeng og tenkjer på.

Framkalla kreativiteten når ein treng han? Få fram positiv energi?

No flyt teksten ut, mykje av bobla eg heldt på renn ut. Eg vert distrahert av all eposten eg hev fengje, og folk som vil prata med meg via Jabber og IRC. Men eg ville iallfall prata um ein ting til; å framkalla kreativitet.

Eg merkjer at dess eldre ein vert, jo meir lærer ein. Eg finn stadig nye måtar å endra tankone mine og kroppen på. Dette fungerer òg for kreativitet. Gå vekk frå arbeidet, taka ein pust i bakken, sjå ut på trei og roa seg; seia høgt til seg sjølv – «No skal eg skriva ein tekst til heimesida mi um det som fell meg inn», og venta. So må ein tru på det, og det treng ikkje vera vanskeleg. Ein må berre seia det naturleg og leggja litt viljekraft bak det ein seier. Altso viljekraft til handlingi. Og so fær ein ei bobla kreativitet og kveik. Det fungerer for meg kvar gong eg klarar tru på det. Men eg skal trena meg sjølv til å verta betre i å få boblone til å koma.

Nett no er eg so forvirra at det ikkje gjeng serleg bra.

Ikkje meir dreping av nattarbeidet

Likevel vil eg unngå å drepa dei gongene eg naturleg hev sterk hug til å skriva. Eg skal heller gå med på det. De siste dagane hev eg lagt meg rundt 02.00, utan at eg hev gjort noko serleg i den tidi. Eg må innsjå at um eg ikkje gjer dette fornuftige (skriva ned) so nyttar eg tidi til noko anna. Sidan eg ikkje stend so tidleg opp um morgonen lengre, so er det greitt å heller nytta den rolege tidi på natti.

Forresten, medan eg hugsar det; tidleg morgon er òg dritbra. Kjempekreativt og veldig god tid å skriva på. Då eg var i Oslo med superrytme (stod opp 6–7 utan nokon form for vekking) fekk eg gjort sers mykje dei fyrste tvo timane. Men sidan eg no stend opp 8–9 er mykje vekk. Dessutan er det ikkje same arbeidsroen her på morgonen – her finst arbeidsroen på natti…

Moro å merkja, tittel hadde eg heilt klårt for meg – saman med nesten heile innlegget. Likevel vart innlegget ganske annleis. Tittel hugsar eg ikkje i det heile teke. So eg må koma på noko nytt… Ugh, eg som hadde so god tittel. Meh, vert ein ostete (heh, «cheesy» :p) tittel: «Attende til den ‘kreative’ nattskrivingi?»

Vevsidereformen 2007

Eg vil veldig gjerne tenkja nettsida mi på ny, laga ho annleis enn ho er i dag. Difor hev eg ikkje skrive noko i det siste. Eg hev utsett alt med tanken «eg ventar til eg gjer alle desse endringane eg hev lyst til å gjera». So ein gong eg tek meg tid til å gjera det, so fær de sjå ei ny sida.

Nett no er det fleire ting som ikkje fungerer i Velmont18 av reint tekniske ting. Eg gidd ikkje fiksa det. Eg er litt lei nettbunaden, vil hava noko nytt. Eg hev vorte mykje betre sidan eg laga heile systemet som sida mi er tufta på. Eg vil vera meir kreativ, laga noko større. Denne strukturen er eigentleg frå 2003, med ei større oppdatering i 2005 og kosmetisk oppdatering for nokre månadar sidan.

Innhald og seperasjon

Likevel er likevel innhald eg vil gjera aller mest med:

  • Eg vil gjera det gode innhaldet enklare tilgjengeleg. Det som ikkje kann koblast til dagar og periodar so enkelt. Det vert truleg ein litt meir statisk del av sida, med eit hieraki og «leiande» informasjon
  • Eg vil få større fridom i bloggen, – eg vil kunna skriva mange små dritne innlegg utan at eg kjenner meg dårleg av den grunn. Nett no ville eg eigentleg ha oppdatert sida 10 gongar den siste veka, um ikkje terskelen min hadde vore så høg. Eg vil gøyma dette meir vekk, det vil vera mi private klage- og informasjonskanal. Egil skal ikkje verta skuffa av di det ikkje var ein lang tekst um eit emne, det skal vera venta at det ikkje er noko ekte innhald på den plassen.
  • I bloggen vil eg ikkje halda meg vekk frå datamaskinemne og andre ting eg er interessert i. Folk som hev lese sida mi må nesten ha merka kor ekstremt lite datarelatert det er her, – det er av di eg visstnok hev laga den regelen sjølv. Eg ville ikkje sida mi skulle verta ein blogg, so eg heldt meg vekk frå dei typiske bloggemni. Men no vil eg frigjera meg.
  • Noko av dette vil eg kanskje skilja ut, vekk frå heimesida mi. For å konsentrera meir på emne og mindre på person. Verdi treng ikkje ei ny Linuxhjelp-sida, men kann henda ei norsk Gimphjelp-sida? Eller endå betre, grafikkjobbing med fri programvare? Eg hev mange idèar um sidar eg vil laga for å kunna skriva meir um interessone mine og hjelpa folk inn i mi herlege verd.

I korte trekk vil eg dela vevsida mi i godt innhald, og ein ofte oppdatert blogg. Dessutan dette med emne, og fråskilde sidor. Det er lite kjekt for ein fyr som er interessera i Inkscape-tips å lesa kva eg høyrde på t-banen.

Hev du nokon tankar um dette?

Sida oppe igjen, i oppdatert godskap!

Sidan so mange hev vore lei seg for at sida hev fengje ei pustepause (spesielt Monique, Egil og Nader), so er ho no oppe igjen. Eg hev endeleg lagt inn den nye nettbunaden eg laga for eit halvt år sidan og gjort ei rekkje endringar i same slengen. Eg ventar litt med å skriva kvifor nettsida var nede ei veke, men det kjem.

Ny nettbunad, og snjo!

Den største endringa er nok nettbunaden. Men kanskje like stort er det at no kann alle gje innspel til innlegga mine utan å måtta registrera seg. Dette er noko eit par hev venta på, so versegod. Eg trur det vert fleire «slemme» innspel no, men det toler eg. Forresten er det framleis best å vera registrert, eg skal sjå om eg kjem på lure ting for å få folk til å gjera nett det. Eigentleg er eg særs nøgd med aktivitetsnivået på nettsida mi no, folk er særs flinke til å skriva innspel til innlegga mine. Det gjer at eg hev lyst å fortsetja å skriva. Elles takk til Nader for tips om å lata sida få litt snjo i juletider. Toppen av sida vil verta «normal» (som de aldri hev sett!) når jol er over.

Av andre ting syner eg no dei tri siste bileta frå biletegalleriet på framsida, eg skal prøva å oppdatera dette litt oftare enn eg hev gjort i det siste. Det er ganske daudt nett no. Eg fjerna eit par av dei statiske sidene, og hev lagt heile menyen nedst på sida. Eg trur ikkje ho vert brukt so ofte. Framsida i seg sjølv er renska kraftig opp; den viser berre dei tri seinaste innlegga. Arkivet hev eg ikkje fiksa heilt endå. Det lyt eg gjera fort, men eg må gå snart.

Vad tycks? (eller korleis det no skrivast :P)

Hmm. Ja, elles er det mange andre småfiks rundt omkring. Eg hugsar ikkje alt nett no, men det gjer lite. Eg vonar eg hev halde på hovudpoenget med sida mi framleis.

Litt hemmeleg, mellom oss, – eg er eigentleg allereie lei denne versjonen (18), so det kann henda det ikkje tek meir enn eit halvt år før eg hev oppdatert sida igjen (18.5, eller 19 – kven veit?).

Eg lurar sjølvsagt på kva de synest om dette, og om det er noko som no manglar. Er det noko som må endrast på?

Pappa spammar i kommentarane, medan Yvonne ikkje vil skriva

Eg oppfordrar alle til å skriva under på oppropet/underskriftskampanjen til Schancheholen velforeningøyskjerming (same kvar du bur!). Men eg synest oppfordringa til pappa var malplassert i kommentarfeltet – dimed fjerna eg han og putta han heller er. Sidan eg allereie er på eit so bloggete tema, kann eg via resten av innlegget til eit blogg-navlete innlegg om Yvonne. :]

Eg hev ei god veninne. Ho heiter Yvonne. Ho er aktiv i Målsiddisane, og det var eg som fekk ho inn i målungdomen med det fyrste. Det var vel eg som fekk ho interessert i nynorsk òg. Smarte folk vert fort interessert i nynorsk når dei lærer kva det eigentleg er. Ikkje alt det hekkans tullet som vert undervist på skulen. Lærarar syg, normalt sett. Dei kan ingenting om nynorsk – det er jo ikkje rart når dei ikkje fær opplæring i det sidan dei skal kunna det frå ung.sk. og vgs (og det kan dei vel? (snus ironien)). Men det var ein diger avsporing; saka er at Yvonne ikkje vil skriva kommentar.

Eg veit ikkje om dette er slemt av meg, men no hev eg kjend Yvonne i godt over eitt år. Ho les det eg skriv på sida mi, men hev aldri kommentert. Til slutt registrerte ho seg etter sterkt press (off, fær meg til å høyrast superslem ut), men aldri nokon kommentar. Eg veit at registrering for å kunna kommentera er særs slemt og teit – men eg gidd ikkje fiksa noko betre nett no. Det er heller ikkje problemet. Yvonne kjenner vel at ho ikkje hev noko å seia – eller ikkje er del av «klikken». For det fyrste er det ingen klikk, av dei få som les sida mi, er det likevel ein god del som ikkje hev peiling på kven dei forskjellege er. Kann henda nokon berre kjenner meg; so det er inga krav om å kjenna ei løynd handrørsle for å skriva kommentarar totalt av tema (eller på, for den saks skuld).

Yvonne er tøff

Yvonne er vel òg den personen kjærasten min Rebecca kjenner best1. Kann henda ho kjenner Espen betre. Yvonne er forresten kul på fleire område:

  • Brukar Xubuntu Linux
  • Dritflink til å teikna
  • Er seg sjølv
  • Kreativ
  • Er med i NMU (som alle kule menneskje2 ;-) )
  • Lærer fort
  • Kann programmera (PHP og C++ (!) ) mrk3
  • Særs omtenksam
  • Elskar Fantasy
  • Lagar vakre nettbunadar
  • Særs god med xhtml og CSS

Ho er jenta eg snakkar 2. mest med i Stavanger. Pappa helsar på ho på skulen, der Yvonne hev vore med å organisera nynorskkurs og masse anna
tøft.

Yvonne, eg vil at du skal skriva kommentar når du hev noko å seia (som vera minst ein gong i månaden (hyhy :P)). Du er særs velkomen på sida; faktisk vil eg at folk som ikkje kjenner meg skal kunna skriva kommentarar òg. Det er slett ikkje reservert for
nokon få; sjølv om eg meir eller mindre forventer det av nokon (og du er blant dei…). :-)

Notar

1 Av dei venene eg hadde før Rebecca, sjølvsagt (Monique, Hege et al er ikkje originalt mine, dei er Rebecca sine).

2 Ok, då. Det finst eksempel på kule menneskje utanfor NMU òg. :-)

3 Eg kan ikkje C++ eingong :P

Heimesida mi har vore nede ei stund

Heimesida har vore nede i fire dagar no. Det skjedde då eg skulle oppgradera WordPress, systemet som driv bloggen min. ServeTheWorld, dei som eg leiger vevhotellet og dns av klåra taka frå meg rettigheitane til å endra innhaldet på velmont.net. No er det fiksa igjen, heldigvis.

*Oppdatert*: Sida er oppdatert til WordPress 2.0 no, for dei som er interessera ;) Eg tenkjer eg skal gjera det same for dei andre bloggane eg administrerer etter kor ofte dei er oppdatert. Her er lista forresten:
  1. Min (wohoo :P)
  2. Rebecca sin, http://rebecca.velmont.net/
  3. Monique sin, http://monique.velmont.net/
  4. Tor Eirik sin, http://teirik.velmont.net/
  5. Hege sin, http://hege.velmont.net/
  6. Miriam sin som eg endå ikkje har fått i gang. Ugh. Offameg. Men eg er ikkje sikker på om ho vil bruka han, difor har vel kanskje litt av pågangsvilja gått vekk.

Eg ga mappa (velmont.net) eit nytt namn for å ha ein kopi av den gamle sida, men då oppretta plutseleg root (superbrukeren/administrator i UNIX-system) denne mappa sjølv. Men han ga meg ikkje skriverett eller eigarskap! Dimed kunne eg ikkje leggja dei nye filene inn i mappa; og resultatet blei at sida ikkje fungerte.

Eg sende epost til STW, og dei fiksa det fyrste arbeidsdag. Kunne vel eigentleg ikkje forvente anna, men hadde vore greitt å hatt han oppe då eg hadde lyst å fikla i ferien…

Elles

No må eg gå. Skal bort til Rebecca. Eigentleg utruleg at eg tok meg tid å skriva dette, – men det har vore så utruleg tynt i det siste at eg heilt har gløymd gleda med å skriva. Eg vil finna ho igjen. Dimed måtte eg prøva, trass i at det sinker meg litt til Reb.

Eg feira nyttår med ho, hos ei veninne av ho. (Rebecca sitt innlegg: Klemmeåret 2006) Var rundt 16 stk der. Utruleg koseleg. Me stakk heim til Rebecca og sov der med lillesyster hennar, Miriam, og veninna til Miriam (og meg :D) Monique. I går åt me 1.jan-frukost her. Greitt å vera litt her heime òg :) Etter det gjekk me tur rundt mosvatnet og tok eit par bilete. Tok eit par av Rebecca òg, så no kan eg leggja ut bilete.

Eg har starta å lera meg programmeringsspråket C#. Litt meir spesifikt lærer eg meg mono og GTK#. For dei (få?) som veit kva dèt er. Kanskje eg skriv litt meir om det og legg ut eit teit program her i framtida. Aldri sei aldri! :D

Elles elskar eg Linux for tida. Eg finn så utruleg mykje kult – og så mange stilige prosjekt (f.eks). Det er herleg å leva med Linux. Eg ler inni meg kvar gong eg fiksar ein XP-laptop for ein eller anna lærar på skulen. Mohahahaw.

Ok. Rebecca. Dra. :)

Lengje sidan

Slike titlar og slike innlegg er faretruande. Nokre blogger inneheld nærast berre slike innlegg, dei er utan særleg substans og særs sjølvopptake. Men, ah, eg drit i det. Tida er inne for at eg òg kan ha ei side der eg kan skriva drit ingen vil lesa.

Mohaw. Så slem eg er. No kan eg berre sitja her og skriva rekursivt og snakka i metalag over sjølve teksten. Dette er postmodernisme; blogg er utruleg postmodernistisk. Metablogging. Ah, det kan båe høyrast bra og dårleg ut. Eg trur eg går for dårleg likevel, iallfall når det er èg som gjer det.

Rebecca, kjærasten

Det var etter eg blei samen med Rebecca at eg slutta skriva så mykje. Det, hm. Veit eg ikkje heilt kvifor; men ho slutta med det ho òg. Eg vil gjerne fortsetja, men ho deler ikkje same lysta. Eg kjem stadig på ting eg vil skriva, orda dannar seg i hovudet; men eg set meg aldri ned på maskina for å lata fingrane dansa over tastaturet. Diverre.

No er det jo slik at eg igjen mykje heller vil vera med Rebecca enn å sitja å skriva til heimesida; problemet er at eg ikkje er hos Rebecca heile tida heller. Eg har flust av tid til å skriva om eg vil. Gjer det ikkje lell. Kvifor?

Arbeid og anna, skuldkjensle, kanskje

Nett no held eg på med eit par prosjekt, utanom alle dei eg har inni arbeidstida på Randaberg VGS (her eg sit no faktisk, open dag i dag, jobbar overtid). Det aller største for tida er redigeringa av «Hva er det med Monica?», som er ein «remake» av ein 10 år gamal film om byrja på ei psykisk liding hos Monica.

Den gamle filmen var utruleg… Vel. Dårleg. Han var direkte vond og sjå på. For det fyrste var han håplaust gamaldags mtp. motane (så teite folk såg ut på 80-talet ;) ). For det andre var sjølve tekniske kvaliteten low par. Kei, treig opplysningsfilm-klipp. Ahvel, heile filmen var ein diger opplysningsfilm. Utruleg flaut og vondt å sjå på. I slutten var der laaangt strekk med psykriatar som forklåra om symptomane osb. Greitt nok, men ikkje akkuratt finurlig og spanande. Heller motsett.

Difor skulle me no laga ny film. Men med mykje mindre pengar. Denne gongen skulle elevane laga filmen. Det tydde jo at eg fekk materiale med frå grei til lav standard.
«Hey! Lag noko kult av dette Odin.»
«Eeehh. Jaaa…! For ein god idé. Me tek dårleg materiale og lagar verdens kulaste film av det», frå Odin – med ein solid dose ironi han normalt ikkje likar (ja, blei dårleg her òg).
«Jaaa!!! Akkurat det eg tenkte! Jess, me er på bølgjelengde!»
Odin himler med augo

Kjenner eg ikkje bør sløse tid på noko så «ikjevetta» som å skriva på heimesida då. Når eg har lyst, skal til å skriva kjem eg alltid på: Hey, eg må jo heller redigera! Så gjer eg det. Eller så dreg eg til Rebecca, som jo er ein positiv reaksjon ut av det heile. – Likevel sit eg masse på pcen her på skulen, og eg sit ein god del heime òg. Eg har nok av tida, eg berre brukar han ikkje.

Utruleg mykje, blabla, jaja, kven bryr seg

Det skjer veldig, veldig mykje. Er mykje det er verdt å skriva om (hugs, eg skriv for å kunna le av meg sjølv om eit par år). I det siste har det vore kjempemykje.

Kjenner nokon det der igjen? Nei? – Jo, det skal eg fortelje deg. Det der ser ein i kvar evige keisame blogg i heile verda. No blei nett min medlem av dei (igjen). Eg har holdt meg vekke frå dette felles klagekvinet fleire bloggarar som trur dei er kule har satt i gang med. Men no melder eg meg inn igjen. Tingen er at jo meir eg skriv slik tekst som dette (som på ein måte «fritek» meg litt frå omdømmet av di eg er «obs» på det), jo meir blir eg ein eigentleg vassekte bloggkvinar som trur han er kul og senter av verda.

Men. Bloggen min er for meg sjølv,—det var slik det starta. Det er slik det skal fortsetja. Så kvifor skriv eg hekkans rekursive drittinnlegg om ingenting!? Kvifor er eg med på forsøket på å forsøple internett. Vel, internett er heldigvis søkbart, det er informasjon og bloggen min er kategorisert som, ja, blogg. Ingen tek det seriøst. Dessutan må eg få drite meg ut litt før eg kan starta å skriva igjen. No har eg satt standarden utruleg lavt, eg kan ikkje kome med noko dårlegare enn dette. Då kan eg altså byrje poste igjen utan å stå i fare for å levera noko dårlegare enn det folk forventer.

Hm. Ei anna side ved saka er at eg sikkert må ha mista dei 2–3 faste lesarane eg kanskje hadde klåra kave meg til å få. Så må jobbe slikt opp igjen. Jaja, er ikkje viktig. I dag hadde eg ein moro dag på skulen forresten (ny dag no), men slikt fortel ein ikkje inne i same innlegg. Skriv heller eige. Viktig å skilja på informasjonen. :P

Takk for at du las, og hade bra

Då vil eg heim. Eg må fikse bittelitt før eg dreg til Rebecca-pusen ( :D ). Kanskje eg skal taka med meg laptopen heim. Hmm. Snaaart ferdig med Harry Potter og Føniksorderen no! Wohoo! Då kan eg starta på siste bok. Hihi.Veldig, veldig moro. Men eg stakk. Hadebra, – eg vonar de ikkje blei demotivera av å lesa tullet mitt. Ha ein god dag, takk om du las!

Intervju om bloggen min

Hetland VGSEg fekk nett ein epost frå Karen på «Hetland VGS»:http://www.hetland.vgs.no, dei har eit avisprosjekt der ho skal ha eit intervju om blogging. Eller noko. Same kva, ho spurde om eg ville svare på eit par spørsmål – så her er svara.

Hva syns du om ideen å skrive Blogg?

Wow, det var litt av ei formulering. Idèen å skrive blogg, vel, eg gjer det jo, så eg likar det nok. Sjølv om eg meiner ein bør ha noko å seia; eller ha eit formål med bloggen. Eg har ikkje noko å seia, så eg må ha eit formål, og det trur eg at eg har.

Bruker du Blogg selv?

Ja, det gjer eg, bloggen min ligg på http://www.velmont.net.

Hvis ja, Hvordan kom du i gang med dette og hvor fikk du det fra?

Eg starta blogge sommaren 2003, då kalla eg det ikkje blogg grunna dei negative assosiasjonane knytta åt ordet. Men det var altså ein blogg. Då eg gjekk VK1 i Oxford byrja eg oppdatere han oftare, eg ville halde dei heime (i hovudsak pappa) oppdatert på kva som skjedde. Elles var det greitt å ha det for lesing om nokre år. Eg las pappa si dagbok frå då han var 16 før eg drog, hadde kanskje litt med det å gjera.

Etter litt fann eg ut at kameratane mine blei utruleg engasjerte og sjekka sida ofte. Så då starta eg skriva for dei, eg fekk ein del epost og det var moro å sjå kor godt folk likte at eg fortalde om hendingar i Oxford. Eg sat ofte seint oppe og skreiv med full musikk, hadde det ganske enkelt kjempemoro med å skriva.

Leser du mye fra hva andre skriver i sin blogg?

Ja, eg les ein god del bloggar. Eg likar best personlege bloggar til folk eg kjenner – men les òg emnebaserte bloggar. Likar godt skrive tekstar, tekstar med eit poeng og underfundige fråsegn. Les mykje, mykje meir enn eg skriv. På ei uke les eg vel iallfall 40 forskjellege innlegg.

Hva er grunnen til at du skriver blogg?

Då eg kom tilbake frå Oxford, og ikkje var like langt vekk frå alt, fann eg ut mange fleire enn eg hadde trudd las bloggen min. Det var overveldane mykje. Etter ei sommar utan oppdateringar skreiv eg eit innlegg om at eg kom til å leggja ned heile sida, etter litt fekk eg klagar og sette til slutt opp ein ny.

Eg fann ut eg ville dokumentere russetida for å kunna lesa om det seinare. Så var bloggen oppretta; og eg har holdt han gåande til i dag. Eg lever på dei som seier dei les han, det er mykje av grunnen til at eg oppdaterar no. Dessutan er det moro å skriva :)

Hvor ofte skriver du?

Nett no er det ein stille periode etter eg blei samen med Rebecca, så eg oppdaterer med eit 5–7 dagars mellomrom. Eg har oppdatert kvar dag, men det mest normale er eit 2–3 dagars intervall. No skal det seiast at eg skriv mykje lengre innlegg enn normale bloggar, eg skriv ikkje om det ikkje er noko å melde. Eg tenkjer «er dette unormalt/moro å lesa i lengda?» før eg legg noko ut.

Blogg er mye av det samme som en dagbok, hvorfor skal andre folk lese hverandres dagbok?

Av di det er moro :) Ein blir kjend med personen, – det kan vere underhaldane; nett som ei bok. No er det forskjellige typer bloggar, emnebaserte og personlege. Emnebaserte er ikkje dagbok-ish, men det kan personlege vera. Sjølv skriv eg meir eit og eit innlegg for seg sjølv, det er ikkje ein typisk dagbok-blogg.

Post-intervju

Og så litt info til slutt, slik ser bloggstatistikken ut nett no.

  • 112 innlegg og 710 kommentarar i 25 kategoriar.
  • 37 brukarar.
    • 10 aktive.
  • Innlegg-database: 680KB, heile sida: 1,5MB.
  • Denne nyaste versjonen av bloggen har levd i eit halvt år, I DAG, gralla!
  • 1000 unike vitjande denne månaden (3000 vitjinger, det tyder 3 vitjinger per person).
  • Mest vitja innlegg denne månaden: Ikkje akkurat neger, men… (WTF!? Det er jo gamalt).
  • IE: 50%, FireFox: 30%, Opera: 8%
  • 23% av treffa mine er frå søkemotorar.
    • 70% av dei frå Google Images, 20% frå vanleg Google.
    • 13% av søkeorda er “Kroatsia” (med skrivefeil ja).

Hack-a-(whole)-day

Nesten iallfall. Eg har hacka store delar av dagen iallfall. Hacka på denne heimesida. Snurrer i hovudet, eg er svimmel. Likar ikkje sitje inne så lenge foran datamaskina. Men er trass alt desse dagane eg får endra på datasystemet.

De vil merke eit par endringar rundt på sida. Eit par eg fekk tid til å gjere i dag. Eg brukte særs mykje tid på å skrive om på ein WordPress plugin slik at eg kunne vise ant. timer eller dagar sidan sist oppdatering. Eg vil at sida skal vere enkel å bruke – og eg har aldri lika datoer spesielt sjølv. Om nokon heller kan fortelje meg ca. kor lenge sidan noko skjedde, så er det mykje enklare. Treng ikkje vere så nøyaktig, berre sånn ca.

No skal det altså bli mykje lettere å sjå at eg har oppdatert ting inne i innlegga. Eg gjer ofte det nemlig. Nokre gonger små endringer, andre gonger legg eg til bilete – ny tekst, og omstrukturerer til store gullmedalja. Elles har eg fått vekk «Russ05» frå headeren, eg har lagt til «streker» på kommentarane. Eg har fått ein eigen farge på min strek (mørkast) slik at de veldig lett kan sjå kva eg har skrive. Med det vonar eg min dag ikkje var sløst heilt vekk! Vonar nokon får bruk for det :)

Redigert: Slik, Egil – no har eg lagt til comment-tracking. Trur ikkje eg vil ha meir i sidebaren no. Hm, må eventuelt kutte litt ned då heller. Eg testa søkjefunksjonen i dag forresten. Han fungerer ganske greitt,—det er berre å skrive /2000, eller eit anna årstal som ikkje finst i arkivet så kan du søkje. Elles kan du berre trykkje herHei frå framtida, det fungerer ikkje lengre. Eg trur ikkje nokon vil bruke søkjefunksjonen då – så difor gøymer eg han…

Post Levels

I searched for a plugin for WordPress that would allow me to restrict the posts from being readable by certain people. I wanted a system which would scale from «Allowable for registered users» to «Allowable only to my closest of close friends». So I found Post Levels made by Filipe Fortes and it did almost what I wanted. But it didn’t allow me to show private posts to users without posting capabillities at my site (and since this is a private blog, I don’t really want 20 people to be able to make contributions. No offence buddies :) ).

You can now download the edited plugin.

So I decided to hack the plugin so that I could do that. Hence I made this post to make a mini-howto. I’m writing in English because I hope anyone will find it useful. I’m just trying to contribute back a littlebit (although my hack is simple).

So, enough chat.

  1. Find your «post-levels.php» plugin, it should be located in wp-content/plugins.
  2. Open up the file and find this line:
    // Don’t bother unless someone is logged in
    if (!empty($user_level))
    {

    and replace it with this:
    // Don’t bother unless someone is logged in
    if (!empty($user_level) or $user_ID)
    {
  3. Find this line, it should be near the ending:
    function postlevel_posts_where($where)
    { global $user_level, $postlevel_key, $wpdb;

    and add the following beneath it:
    // XXX: Hack to make all registered users see posts of level 1!
    if (empty($user_level) && $user_ID)
    $level = ‘1’;
    else
    $level = $user_level;
  4. Just a few lines down, replace this line:
    “AND {$wpdb->postmeta}.meta_value < = $user_level )))", $where);
    with this:
    “AND {$wpdb->postmeta}.meta_value < = $level )))", $where);
  5. Finished!

If you don’t want to do this – you can always just get the edited plugin. :)