Kategoriarkiv: Norsk målungdom

Ideologiseminaret til NMU ferdig

Jadå, eg veit at det er lengje sidan (førre helg), og jadå, eg veit at eg aldri vert ferdig med desse innleggi, men likevel prøver eg. Kvar haust hev me ein slags «fagleg» tilskiping i NMU. I år skulle det ikkje vera «Målstrid» som det plar vera, men eit «ideologiseminar» for våre eigne medlem. Det fungerte knallbra, og eg kann trygt seia at dette er den beste hausttilskipingi eg hev vore på! :D

«Målstrid»-konferansen er laga for å draga folk inn i NMU. Gjera målfolk av bokmålingar. Det hev vore ei utetteretta tilskiping. I det siste hev det vist seg at det i stor grad kjem mest folk som allereie er i NMU; og at målferd fungerer mykje betre enn Målstrid same kva. Difor var eg glad at me i år skulle prøva noko anna.

Kva skjedde so på ideologiseminaret?

  • Rebecca var med (hennar fyrste NMU-tilskiping)
  • Me hadde karaoke (ikkje slik teit singstar, men ekte)
  • Eg hadde andsvar for folk frå Sogn og Fjordane, Finnmark, Buskerund og Aust-agder
    • I mine fylke kom berre folk frå Sogn og Fjordane, i frå Firda MU
    • Janne Kristin, Jostein og Mariell kom frå Firda MU
    • Til gjengjeld var dei heilt fantastisk superkule, so det gjorde ingenting at eg ikkje hadde andsvar for fleire menneske
    • Det var Janne Kristin og Jostein si andre hausttilskiping, dritbra at dei kjem att (godhug!!!)
    • Vil jobba mykje med Sogn og Fjordane frametter, gjera NMU meir sexy og kult
      • Det trengst visst der
      • Av ein eller annan grunn veit dei ikkje at me er det allereie! :S
    • Eg vil dra til Sogn og Fjordane, det fær eg sikkert snart no
    • Lillesysteri til Janne Kristin, Anette, er òg dritkul, men ho fekk ikkje koma ( :-( )
  • Dette vart litt av ei lista
  • Eg hadde laga ein bitteliten videosnutt av ymse DVD-ar omsett til nynorsk
    • Klipp frå desse filmane:
      1. James Bond – Casino Royale
      2. The Da Vinci Code
      3. Pirates of the Caribbean – Dead Mans Chest
      4. Finding Nemo
      5. Narnia – Lion, Witch and the Wardrobe
    • Det vart OK. Spesielt moro var omsetjingi mi når ein franskmann seier «que?» med «kva?» av di det høyrast ut som um han eigentleg seier kva
    • Eg brukte alt for mykje tid på å få det til, Avidemux2 til Linux redda meg til slutt
  • Mi fyrste tilskiping der eg sit i sentralstyret i Norsk Målungdom (SST)
  • Var ein heil haug kule folk der (ikkje berre Rebecca+Firda MU-gjengen)
  • Eg sat ikkje på maskini mi å nerda
    • Jens var redd for at eg kom til å gjera dette
  • Eg trur ikkje lister er tingen for meg – det vert berre meir rotete enn ein normalt tekst :P
  • Eg gler meg alt til neste tilskiping
    • Som er vinterleiren, jeei!
    • Tilskipingi vert dritbra
      • Eg er i vinterleirnemndi
        • Noko som eigentleg vil seia at det ikkje vert dritbra
          • Men eg skal prøva
          • Kos vert det i alle fall
  • Eg trur ikkje eg skal misbruka listone meir

Slik. Då fekk eg iallfall sagt meir enn det eg plar seia. :-) Ideologiseminarnemndi gjorde ein skikkeleg god jobb – vonar dette er teiknande for korleis resten av arbeidsåret vil ganga.

Forresten:

Men. Stopp.

Kristiansund VGS, Sunndal VGS og Tingvoll VGS

Eg lovte eg skulle skriva um resten av turen, men det vart ikkje mykje tid fyrr no. Det er ein time til eg må tenkja på nattbussen til Oslo – so eg er i ferd med å dra. Eg hev budd godt på garden honom Nils Ulvund dei siste tri dagane. Ei ekte perla i Nordmøre. Sjølvsagt hev eg òg bruka dagane på å reisa på målferd til skulane rundt meg.

Tysdag, Kristiansund VGS

Etter eg skreiv førre innlegg gjekk det endå litt tid fyrr Liv Kromsvik kom. Eg vart litt meir vaken att då me drog for å kaupa mat. Kaupte ei bok òg, av di eg hadde allereie lese den eg hadde (gah!). Liv var alt for koseleg, so me prata til langt ut på kveldingi. Då eg la meg var det ikkje lengje til eg måtte opp for å dra tidleg til Kristiansund vidaregåande skule. Eg hadde dundrande hovudverk og var ganske i ørska då eg vart plassert framfor tvo klasser i auditoriumet på skulen. Eg prata for påbygg-klassane i tvo timar fyrr eg byta klassa. Det gjekk toleleg greitt, men eg tulla masse med målsoga og fekk ikkje serleg god kontakt med elevane. Likevel trur eg det var ei (dritkul, sjølvsagt) jenta som melde seg inn i Målungdomen.

Eg gløymde òg å seia alderen min (som vanleg). Det er ganske synd, i og med at folk trur eg er 25–35 og ikkje 20 som eg faktisk er. Eg er «meir som dei» um eg er 20 (berre 1–2 år eldre), medan 25–35 er vaksne. Den andre klassa gjekk ein del betre, det var enklare å få litt kontakt og kommunikasjon. Det synte seg å vera ein herleg klasse so det gjorde ikkje stort at då eg rota på målsoga. Det er alltid mykje vanskelegare å halda interessa oppe i del 2, som er målsoga. Eg kjenner ho ikkje godt, og eg klarar ikkje vera serleg engasjerande. Eg lyt nok kutta ned litt på ho og finna min eigen måte å gjera det på. Fyrste del um språkvalsmekanismar plar gå lett, det kjem frå hjarta.

Ah. Forresten synast eg å hugsa eit par veldig snille andlet i denne klassa, det var skikkeleg hyggeleg. Dessutan trur eg det var ein (eller tvo) som melde seg inn! :D Wey!

Til Ålvundfoss

Ålvundfjord (nær Ålvundfoss)

So drog eg til Nils Ulvund. For ein plass! Eg fekk god mat og herleg seng. Nett som eit gjestebod. Kjende meg litt som Ivar Aasen der eg kom inn på ein liten gard der det hev budd folk i fleirfaldige generasjonar. Eg må halda det kort um eg skal rekkja bussen, men det var storstas å koma til Nils og Helene i Ålvundfoss.

Onsdag, Sunndal VGS

Eg sat oppe til langt på natt og gjorde ei obligatorisk oppgåva til eit svadafag på universitetet. Den skulle leverast fyrr kl 10.15. Heldigvis viste det seg at Sunndal ikkje kunne hava meg tidleg på dagen slik som planen var, so difor kunna eg dra burt 13.00. Eg stod tidleg opp og gjorde ferdig arbeidet fyrr eg leverte akkurat på fristen. I ettertid ser eg at det tilogmed vart litt i seinaste laget – so eg vonar ho gjeng gjennom lell. Sjølve arbeidet vart ferdig fyrr fristen. Eg var framleis daudtrøytt etter sers lite svevn, og då eg drog burt til Sunndalsøra var det ikkje stort betre.

Eg kom fram og fekk ein påbygg-klasse i tvo timar. Dei var ein bitteliten klasse som alle hadde datamaskinar. Eg hugsar faktisk ikkje heilt korleis det gjekk, var ikkje spesielt nøgd, men heller ikkje det motsette. Det var ein god klasse, men eg rota kannhenda litt vel mykje på målsoga. Eg fekk gode underskriftar på oppropet og so var det neste klasse.

Dette var tvo klassar i ein. Eit større klasserom og berre ein time. Eigentleg passa det meg ypparleg, hev eg berre ein time slepp eg rota på målsoga. Eg trur likevel at alt-i-alt so er det bra når eg tek med målsoga, for sjølv um eg er ein rotefant so trur eg folk fær med seg hovudbodskapen og tenkjer litt etter det. Sjølv um ingen er einige med meg (iallfall av dei som pratar :p ). Same kva, i denne timen var det ikkje tid. Eg konsentrerte meg litt meir um språkvalsmekanismer og det heile flaut betre (av di det var seinare på dagen og eg hadde vakna litt?). Trass i at det var tvo klassar i ein, klarte eg å få litt respons. Det var mange skikkeleg glupe elevar i desse klassone og mange såg utruleg koselege ut. Ei jenta sat og ljosa (nokon må hjelpa meg med det verbet) av seg sjølv (nesten). Det var veldig godt å sjå det snille andletet ljosa slik gjennom timen – då me var ferdige kom ho burt til meg og lurte på korleis ein melder seg inn. Ahh! Hjartesukk, so fantastisk herleg av ho!

Eg likte den timen sers godt.

I Ålvundfoss

Attende til den fantastiske plassen med dei herlege folki. Kjempegod fisk til middag, og herleg kveldsmat. Meg og Nils tok oss ein tur rundt på garden der han fortalde um historia og viste meg kva som hadde skjedd dei siste åri. Skikkeleg koseleg. Og so fekk eg verdas beste bringebærsyltety som pålegg.

Tingvoll VGS

Stod opp tidleg i dag, for bussen gjeng berre 0730 og rundt 12. Sidan eg skulle vera der 12, so måtte eg taka den tidlege. Då eg kom fram viste det seg at eg likevel hadde masse å gjera på morgonen. Fyrst ein time, som eg ikkje hugsar skikkeleg. So tvo timar med ein klasse som eigentleg hadde studieretningsfag og vart sinte på at dei måtte hava norsk. Likevel synte dei seg å vera ein god klasse som var koseleg å vera i. Gjorde det litt betre enn fyrste time (som vanleg) og tulla litt mindre på målsoga enn normalt. Gløymde som alltid å seia alderen min, men kom på det i midten. Då fekk dei gjetta, det var sjølvsagt langt yver mine eigentlege år. Trur ei jenta melde seg inn. Eg vart veldig glad då.

Målferd, tavla, eg hev teikna

So kom eg til den siste klassa eg hadde på målferdi mi, der halvparten av elevane sat oppe med datamaskinene. Eg fekk ganske god kontakt med klassa, og sjølv um eg rota i målsoga so er eg no mykje betre enn det kadaveret eg leverte i starten av vìka. Godt. Ingen innmeldingar i denne klassa, men dei var ein so god herleg gjeng at det kjendest som um dei hadde halv-meldt seg inn same kva. Hehe. Eigentleg som dei fleste klassane eg var i på turen, men eg ser ut til å alltid hugsa den siste best.

Attende på garden, Ålvundfoss

Ahh. Og so attende. No skal eg ned å eta litt super kveldsmat att, fyrr eg fær med meg nistepakke til den vonde bussturen. Må skunda meg no. Kannhenda eg legg inn eitt av dei tvo bileti eg tok på turen (ehm).

I Kristiansund, på målferd

Eg sit på ein cafè som heiter «Onkel og venane honoms». Gratis internett, men absolutt ikkje gratis kaka/kaffi. Min reddande engel, mållagshelten (ho må vera helt for å seia ja til å hava meg til yvernatting) Liv Kromsvik er stadig ikkje komen. Eg hev hatt problem med mobiltelefonen – han vart låst, og no er han utan batteri. Eg trudde eg hadde hugsa alt, men eg hev visst gløymd ladar til Nokia-mobilen min. Off so teit.

Eg hev ikkje sove sidan, hm, eg vakna i går kl. 10.00. No er klokka 1900. 24 + 9 = 33 timar. So eg er veldig trøytt. Nattbussen var eit helvete. Ikkje i seg sjølv, men sidan eg ikkje fekk sova so vart det ein ganske irriterande tur. Bussen var fin og slik. Eg åt mat på «Mor`s kro» på Kvam eller kva det var, ein rar men ganske koseleg plass (men med mange skrivefeil, og stygg-stygg wordart til logo). Då var klokka 0300. So vart eg vekka 0600, då eg måtte bytta buss. Framme i Molde 0710. Venta på neste buss mot Fræna VGS, og var der i 8-tidi saman med alle elevane.

Målferd på Fræna VGS

Eg var daudtrøytt, men det var ikkje lengje til eg skulle inn å hava mi fyrste ekte målferd. Det var ei lita «basisgruppa» (usj, desse teite namni) på 16 fyrsteklasseelevar som sat og høyrde på. Læraren var heime med sjuke born, so eg hadde klassa åleine. Det gjekk rimeleg bra, sjølv um eg ikkje kjenner meg heilt stødig på målferd.

Etter lunsj skulle eg prata for 3 klassar i auditoriumet på Fræna VGS. På dette punktet var eg veldig trøytt (hadde ete masse brød, off) og kjende meg ikkje heilt bra. Eg hadde berre fengje ein time, so eg måtte komprimera opplegget – eg hoppa yver heile målsoga. Trur ikkje det er rett, men kva veit eg. Nettopp; ingenting. Kjenner meg kasta uti dette her. Ikkje forberedt i det heile teke. Diverre trur eg ikkje at eg gav Fræna VGS den rykande bra målferden dei hadde venta. :-( Eg fekk vel ein tri-fira nye medlem (um dei berre gjeldar medlemspengar) og tvo ark med underskriftar for oppropet vårt (som er rundt 40 underskriftar trur eg).

So til Kristiansund

Ned til Fræna kommune-kontor, «kor tid og kvar frå gjeng bussen til Molde?». Eg fekk vita det, og sat på med same koselege bussjåfør som eg hadde på vegen burt. I Molde måtte eg sitja ein halvtime for å taka TIMEekspressen til Kristiansund. Då eg kom fram såg eg at mobiltelefonen min spurde meg um PUK-kode. Hekkans. Eg ringde Liv med ein telefonautomat. Etter det kom eg på den geniale idèen å ringja pappa for å få PUK-koden min. Den fekk eg. Men so gjekk batteriet no når Liv sikkert ringde meg. Men rart ho ikkje kjem innom kafèen her ho veit eg skal vera og sjekkar. Eg vonar berre ikkje ho hev drege heim eller noko. Ugh, det hadde vore dumt. Kann henda ho var her men ikkje såg meg.

Å-vel. Ah. Eg hev framleis ei vond-vond obligatorisk oppgåva å levera. Inf1300 oblig3. Æsjæsj. Hmm. Men må vel gjerast. Berre, ikkje, no… Ah. Jepp. Eg trur det fær halda med klaging og kyting for no.

NB: Kyting er eit interessant ord, i og med at det visstnog tyder båe «skryta» og «skjenna/ klaga». Eg meiner det på den siste måten.

Rebecca hev oppdatert litt um livet i Oslo

Kjærasten min, Rebecca, skreiv i dag litt um livet ho hev her i Oslo. Ho flytta inn med meg for tvo månadar sidan, trur eg. Det vil vera høgst relevant å lesa innlegget hennar sidan mykje gjeld meg òg.

Ho skreiv mellom anna dette:

Og så bor jeg tross alt sammen med Odin, kan’ke si det er kjedelig. Det er veldig gøy, faktisk. Hihi, blir nok litt fortere irritert på’n enn før, men det hører vel med. Han er herlig å bo med, når en ser vekk fra mangelen på orden og vaskevilje. Vi har det så fint sammen, atte. Det går mye bedre enn jeg hadde venta meg, vi har det så moro :)

Det er eit ganske godt opprit av stoda i heimen, berre for meg skrive på nynorsk. Ah, og med ei nota um at Rebecca er bra å bu saman med berre ein ser bort frå den sjuke trongen til å hava det ekstremt ryddig og reint til ein kvar tid. [stort glis]

Kva driv eg med?

Eg hev inni granskauen mykje å gjera for NMU for tidi. Utanom det hev eg inn i granskauen mykje å gjera utanom. Det plar vera ymse, men no i det siste hev det mellom anna vore jobbing med firma mitt (Velmont film), universitetsinnleveringar (eg tek 50 studiepoeng trur eg), ymse sosiale ting og tid eg vil hava med Rebecca. Det høyrest ikkje mykje ut når eg skriv det ned på ein so komprimert måte, men det hev nesten drept meg i det siste. Eg hev mista litt av gnisten allereie. Truleg tek det seg opp att når eg hev fengje gjort ferdig mykje av det eg slit med no. Då må eg berre hugsa å ikkje taka på meg so mykje. Til dømes hev eg dei siste vìkone umtrent gjort ein NMU-ting til dagen. Som oftast varar det langt yver ein time. Den siste vìka hev eg faktisk gjort noko med NMU-relatert kvar einaste dag, og då hev det teke lang tid òg.

I morgon dreg eg til Møre og Romsdal der eg skal på målferd. Målferd er eit opplegg der me i NMU dreg rundt på (i hovudsak) vidaregåande skular og fortel dei den ekte historia um nynorsken. Me prøver å få dei til å innsjå ein heil del ting som skulesystemet og staten ikkje vil at dei skal vita. Det er for å gjera dei merksemde på at det framleis er målstrid i landet og at dei tek aktivt standpunkt med å «velja» å skriva bokmål. Eventuelt skal eg rundt i M&R for å prøva å omvenda dei som hev gjort negativt målbyte (frå nynorsk til bokmål). Hehe. I all hovudsak, arbeid for nynorsken.

Målferd på Hartvig Nissen VGS i Oslo

Eg var nett på min fyrste målferd her i Oslo. I går. Åleina. Heilt åleina. Ingen som såg på meg utanom elevane. Det gjekk godt i starten, men sklei ganske mykje ut i slutten. Heldigvis fekk eg gjeve eit skikkeleg branninnlegg um nynorske læremiddel i slutten, der fleire såg ut til å verta engasjerte og sers interesserte. Eg fekk ein god del underskriftar, og iallfall ei dritkul jenta som melde seg inn. Det var supertøft. Eg trur ein tøff bergenser med namn Andreas melde seg inn òg. Han kunne målsoga betre enn meg og var glad og smilande. Same kva, ei innmelding er supert.

Ahh, når det er sagt so må de skriva under på oppropet vårt. Må berre venta til det kjem på internett.

Samandrag

So, kva hev eg gjort i det siste? Arbeidd med NMU-ting. Kva skal eg gjera frametter? Arbeida med NMU-ting. Vonar berre ikkje det vert for mykje. Eg hev andre ting å pressa inn òg :-S

Ynsk meg lukka på målferd i Møre og Romsdal! :S [grue seg]

Misting av ting på Noregs mållagslandsmøte i Nidaros (Trondheim)

Eg hev mista ladaren min, sekken og korti i lommaboki. Siste dag på landsmøtet i Noregs mållag i dag, so er det tog til Oslo (utan ladar, so ingen hacking :-( ). Yvernatta hjå Jørgen fyrste natti – det var sers moro. Forresten fekk eg endå meir problem etter eg skreiv dette, so det er berre å fylgja med…

Dette er skrive mållagslandsmøtet, so for ei tid (ei vìka) sidan.

Eg skreiv eit langt innlegg her fyrr, men diverre vart det sletta. So eg skriv litt av det om att.

Hjå Jørgen

Då eg kom til Nidaros måtte eg stressa med å finna plass å bu. Jon og Simon Litlehamar kunne ikkje. Eg hadde ikkje nummer til resten av Nidaros-folki. Eg klarte få nummeret til den andre Nidaros-Simon eg kjenner, og sende melding. Men fekk ikkje svar. Eg hang på Avalon (ein butikk som Outland) i tri timar. Kjende meg litt teit. So fekk eg melding frå Jørgen um at eg kunna bu der. Supert! Eg kaupte ein DVD til Jørgen (hadde vore teit av meg å berre gå) og tok buss.

Me spelte Wii med Wiisports. Det var moro. Tennis var tøffast synast eg. Dei hev framleis ikkje nytta potensialet i dei nye kontrollane, men det kann verta bra når nokon gjer det. Etter det åt me middag og såg på film («Team America»). Det var sers koseleg, fleire folk frå gangen kom og såg på. Etter litt hacking gjekk me til kjøkenet att for å eta litt. Me møtte ei anna frå gangen som kom frå fest og prata lengje med ho. Skikkeleg godt miljø. Ganske annleis enn hjå meg, sjølv um Kringsjå var mykje betre enn Bjerke. På Voll med Jørgen er det fylt opp av typiske studentar, og dei hev eit stort kjøken med sofa eg TV.

Misting av sekk

Fann Margit og Sigbjørn. Tok tog mot Værnes. Då me gjekk av fann eg at sekken min låg att. Eg prøvde å finna nummeret til NSB, men det var umogleg. Eg fekk berre snakka med teite datamaskinar. Mongo. Etter omtrent 10 telefonar kom eg fram. Ein fyr ville ringja til neste stasjon og få sekken send attende med eit anna tog. Etter springing fekk eg ho attende. Då fann eg ut at ladaren låg hjå Jørgen. Ugh. Ingen berbar datamaskin til meg.

Misting av kort

Tja. Då me var på veg til skulen fann eg at korti mine var vekk. Eg leitte hardt. Sat på toget. Etter eg hadde venta ei tid, og tenkt lengje på kva det kunna vera. Nokon som «tullar» med meg? Eg kom fram til at det ikkje kunna vera det, det hadde vore for slemt å ikkje koma attende med korti etter so lang tid. Då eg til slutt sperra kortet fekk eg korti attende av Ola og Elisabeth. Det var irriterande. Eg var òg sers irritert av di eg ikkje hadde ladaren min. Eg ser med triste augo på turen attende til Oslo og frå Oslo til Stavanger utan datamaskin. Det vert sers synd :/

Dessutan hadde eg ikkje stort med pengar no (ca 0, sidan eg nyttar kortet til alt) – so eg måtte få låna av Ola og Elisabeth. Det var jo greitt. Eigentleg ikkje eit stort problem, framleis meir irritert på ladaren som vert att her i Nidaros medan eg dreg heim.

Kulturkveld

Mållaget hev gjeve ei hard rock/metall/svart metall-gruppe med namn «An10 boyband» eit stipend på 50.000 kr. Dei spelte for alle gamlingane, som hoppa og slang hendene for øyro stakkar. Hehe. Eg synest det var sers bra, men forstår at det absolutt, absolutt ikkje er kva resten av salen plar lika høyra på.

Men no gjeng vel batteriet snart, og eg må gå. Denne teksten vart ekstremt mykje kortare, men det er vel berre bra.

Forresten koseleg i NMU-gjengen på landsmøte. Hev vore ei fin helg trass alle problemi.

Her trykka eg på «Publisér», men hadde nett mista internett (fekk berre 24 timar). Nokre minutt seinare gjekk batteriet… So frå her er det «ny tekst».

Heimereise startar, på ein måte

So då sat eg der. Batteriet tomt. Godt. Eg hadde tenkt å dra no same kva. Eg såg på klokka, – hmm, 10 minutt til toget gjeng. Dårleg tid. Eg kom meg opp, pakka i ein fei og stakk frå møtet medan folk var opptekne med å stemma og ordskiftast. Eg sprang mot togstasjonen, kjende tidi var knapp. På vegen bort såg eg noko eg absolutt ikkje ville sjå; toget gjekk! Det køyrde ut frå stasjonen…! Neeei! Neste tog gjekk om tvo timar, problemet var at mitt tog frå Nidaros sentrum skulle gå um ein time. Eg hadde eit skikkeleg problem.

Huh? Men skulle ikkje toget gå 5 minutt seinare?

Jo, du tenkjer heilt rett. Teite tog. MEN! So kom eg på den geniale idéen at kann henda klokka mi var feil. Det var ho visstnok. Då eg la att sekken på toget måtte eg byta mobil for å få straum. Då eg slo mobilen på att måtte eg stilla klokka etter ei anna klokke. Denne klokka må ha vore feil, so difor var altso ikkje mobilen til å stola på. Eg stilte klokka fram 7–8 minutt og tenkte ho no var 2–3 minutt foran skjema.

Flybussar, drosjar og anna herk

Eg dafsa meg slakt bort til Lufthamn Værnes for å sjå um det var flybuss som gjekk i eit høveleg tidspunkt. Til slutt fann eg dei, la sekken inne i bussen og såg etter bussjåfør. Eg gjekk og hang ganske lengje, fyrr eg vart ganske redd. Eg ville spyrja um kor tid eg kunne venta å vera på jarnbanestasjonen – det hadde jo ikkje vore bra um eg var der 0805 (eitt minutt etter avgang). Eg fekk vita det pla taka 40 minutt (w00t?). Til slutt fann eg ein bussjåfør som kunne visa meg kor tid neste flybuss gjekk – det var då neste fly landa, um ein time. Hekkan for ein tullete flyplass! Og Nidaros er ein større by enn Stavanger? Pfysj!

Eg sjekka lommene mine. 70kr. Det var dei siste pengane eg hadde lånt av Ola og Elisabeth. Kortet mitt sperra. Eg kunne ikkje taka taxi til byen; det ville kosta rundt 500 kr, det hev eg ikkje. Totallåst. Eg kann heller ikkje (enkelt) taka eit seinare tog heller, eg hev jo ikkje pengar til det!

Attende på hotellet… Eg kjem meg vel ikkje vekk

Eg labba attende til landsmøtet kor Siv Skulstad (frå Studentmållaget i Nidaros, no i Landsstyret i NMU óg) spurde kvifor eg var kome attende. Eg forklarte medan eg vart drege inn i tellekorps-jobben min att, me skulle stemma på um me ville hava ein lite nynorsk-aktiv FrP-ar (Helge André Njåstad) inn i styret til Noregs Mållag eller ikkje. Då eg var attende (trøytt, irritert og plaga for at det skulle gå so elendig) stod Siv og pakka sakone sine raskt. Ho ville køyra meg til togstasjonen! Yeey! :D Me hadde sers dårleg tid. Det ville taka 20–25 minutt å dra inn um det ikkje var trafikk, og me hadde… ja, omtrent 25 minutt.

Pakka kjapt att, stakk frå møtet (FrP-aren vart visst vald inn, lukke til (eg var sers usikker, men stemde for)). Me såg på klokka, og var usikre på um det ville gå. Men bilen trong bensin(!), so me måtte finna ein bensinstasjon og fylla. Fylde 4L og drog. Måtte stoppa og gjelda bompengar på tvo(!) bomstasjonar. 20 minutt seinare, 1400, var me utanfor stasjonen og hadde klart det. Wo-hoo! Eg sat meg på toget og grein litt sidan eg ikkje hadde ladar til datamaskini mi. Ingen programmering, anime eller filmar for meg på toget, nei. Eg las heller vidare på Ringdrotten.

I Oslo

Framme i Oslo var eg heilt utkøyrd. Då eg kom heim til hybelen prata eg sers lite engasjerande med Rebecca i telefonen. Eg la meg og sov. Plutseleg vakna eg og reiste meg raskt i sjokk og vantru; AAAAHH! EG HEV MISTA TOGET OG EG HEV INGEN PENGAR ELLER NOKO!!! So såg eg på klokka og la merke til at ho var 05.45, so ingen problem. Etter litt surr var eg klar. Såg på klokka. Ahh, det er 7 minutt til t-banen gjeng – då kann eg vaska andletet skikkeleg.

4 minutt att. Eg går ut. 3 minutt att so er eg utanfor blokka og byrjar jogga mot t-banen, ikkje noko problem å vera litt tidleg. Men so gjeng t-banen forbi augo mine. HÆ!? Eg vart sers uroleg no. Eg måtte rekkja toget mitt. Det viste seg at klokka mi hadde ikkje berre vore 5 minutt feil, med heile 10 minutt! So eg måtte stilla ho om att. Problem-problem.

Men eg skal hoppa yver alt tullet. Eg rakk toget. Eg sat på toget (ikkje på komfort no, sidan eg ikkje hadde ladar) og las Ringdrotten. Eg synest ikkje det var supermoro, eg sakna å sitja med datamaskini… :(

So var eg heime i Stavanger!

SLUTT!!! (Eg trur Jørgen hev send ladaren min i posten i dag (wohoo))

Mobbing av nynorskbrukarar er heilt greit

Eg var nett i Trondheim og viste fram ein informasjonsvideo eg hev redigert (for STEP – Ungdom møter ungdom) for lærarar og elevar som var på seminar for prosjektet. Etterpå var det «verta kjend»-aktivitetar der ein av lærarane nytta «kor tid eg hev det bra»-posten til å vitra um kor mykje ho hata nynorsk. Dette var altso etter eg hadde vist filmen på nynorsk og eksponert meg som einaste nynorskbrukar.

Fekk god attendemelding og arbeidsgjevar Nina Grindheim vart sers nøgd. Ho oppmuntra nynorskbruken min og kom med gode idèar på filmen. Dei som kjenner meg veit eg likar betre å få ei ramma – og so få gjera nett det eg vil innanfor den ramma. Og ho lot meg gjera det. Veldig bra, kreativ fridom og ingen klagar på språket mitt. Eg vonar filmen vart betre av den grunn.

Kva er STEP, er det for mobbing?

Absolutt ikkje. Eg hev jobba mykje med informasjonen til STEP for å få eit oversyn yver kva det er, og gjera han enklare slik eg kann skriva det med tvo enkle ord. Men for å sitera det på den vanskelege måten att:

Step er et forebyggende miljøtiltak i videregående skole, hvor elevene arbeider aktivt med det psykososiale miljøet i skolen.

Med det psykososiale miljøet meiner dei altso miljøet mellom elevane og korleis dei hev det med seg sjølv. Ein kann seia kor «ope, skapande og inkluderande» miljøet er. Det er altso ikkje rom for mobbing. Etter fleire år i skuleverket, gjeng eg ut frå at alle veit kva mobbing er. Ein lærer kann henda ikkje mykje um «gode psykososiale miljø» på skulen, men ein lærer iallfall mykje um dårlege miljø og mobbingi ein ofte finn der.

Likevel går læraren på direkte åtak mot språket mitt

Eg forstår so inderleg godt kvifor det er so mange som bytar frå nynorsk. Det er ikkje sjeldan eg må forsvara å skriva nynorsk. Bokmålsbrukarar vert aldri spurd kvifor dei nyttar bokmål. Dei fleste av dei hev aldri teke eit val, same kva. Ein må aktivt taka eit val for å skriva nynorsk. Det gjeng ikkje lange tidi med mobbing av lærarar og medelevar fyrr ein kjem til dette valet; vil du verkeleg halda på språket ditt og verta utsett for ei ålment godteke mobbeaksjon?

I staden for å verta lei meg og byta til bokmål, vert eg sint. Men litt lei meg òg når eg vert mobba slik. Det gjeng sterkt inn på meg, og eg synest desse personane er dei største idiotane i verdi. Eg held på nynorsken for å gjera han større, eg held på nynorsken for å gjera det meir ålment akseptert at folk nyttar nynorsk. Eg vil at det ikkje skal vera vanskeleg å skriva nynorsk. At det skal vera lov.

Læraren var ei ung blondine frå austlandet, som jobba med trivsel for elevane i skulen. God jobb, drittsekk. Ho jobbar direkte mot meg, som dei fleste gjer – med å visa desse ekstremt elendige haldningane sine. Det viser seg at dei er ein gjeng ureflekterte sauar. Dei gongane eg hev aktivt teke opp mobbingi deira, viser det seg at dei ikkje hev eit einaste argument. Dei er dumme som braud og brekar berre fordomane dei hev høyrd frå andre. Dei trur på det òg.

Mange lærarar kann ikkje anna nynorsk enn nynorskhat. Kva skjer når norsk skuleungdom «lærer» nynorsk frå desse neki? Jo, det vert «lengje leve norsk-dansken». Ein god ting med målrørsla, er at me er for fritt val av språk; me vil at elevane skal kunna velja mellom bokmål og nynorsk. Me er for fridom. Slik er det absolutt ikkje i dag. Det er veldig vanskeleg å byta til nynorsk av di ein vil. Få, til ingen ser det som eit alternativ, noko eg forstår godt. Det er ofte berre rare folk som meg som bytar til nynorsk, det er kjempesynd. Eg vil at alle skal byta til nynorsk.

Men det er vanskeleg å byta til nynorsk

Det er ikkje vanskeleg å læra seg nynorsk, det er berre å bruka det. Eg lærte meg det kjempefort etter eg byta. Men det er fleire ting som står som digre bautasteinar i vegen:

  1. Undervisningi syg (eg lærte meg nynorsk av meg sjølv, eg lærte ingenting i sidemål på skulen)
  2. Du møter dritmykje motstand, «alle» vil forklara deg kva dei tykkjer um nynorsk (som er piss, eg vil ikkje høyra det din jækla idiot – eg veit allereie kva du meiner)
  3. Du er offer for digre mobbekampanjar som Unge Høgre sin «Nynorsk syg!»-kampanje
  4. Me må alltid kjempa for å kunna skriva nynorsk der me ynskjer (somme gongar vert eg fortald at eg lyt nytta bokmål når eg lagar video for andre, WTF!?)
  5. Eg fær sjølvmeldingi mi på bokmål kvart år, trass i at eg hev valt nynorsk kvart år
  6. Ser ikkje språket ditt serleg mykje, du må ofte aktivt oppsøkja nynorsken (ikkje lesa Aftenposten, men heller tinga Dag og Tid t.d.)
  7. Les(/skriv) ein ikkje nynorsk, er det vanskeleg å verta god i det (opplagt)
  8. Og masse anna… :P

Ei side er jo at um fleire (alle, nesten alle?) hadde byta til nynorsk. Då hadde problemi gått vekk (vonar eg). Me kunne konsentrert oss um å vera snille med bokmålet for kva det faktisk er (ein viktig kulturtradisjon; norsk-dansk) og nytta nynorsken for det nynorsken er: språket vårt, norsk.

Eit par hev sagt at når norsken held på å forsvinna for engelsk i framtidi, vil nynorsken ganga høgt opp som ein reaksjon. Når folk aktivt vil velja ekte norsk, ein som kann stå mot engelsken, vél dei nynorsk. Eg trur det hev noko for seg.

Men no er det altso framleis greitt å mobba meg som nynorskbrukar båe offentleg og privat.

Supert nynorskkurs

Wohoo! Det var enormt bra. For litt sidan skipa me i Målsiddisane til eit nynorskkurs; me hadde plass til ca 40 stk trur eg. Hang opp plakatar (som me ikkje fekk stor respons på, beste er visst berre å taka kontakt med folk direkte). Det var Ingar Arnøy som hadde kurset – han ville ha fire timar. Eg synest det høyrdest litt mykje ut, men wow – som dei flaug! På kurset møtte eg Thomas frå Forus M&K som visste urovekkjande mykje om meg…

Han snakka mykje om oppbygginga og språket – mykje om historia og kvifor nynorsk var så enormt bra. Det var kjempemoro å høyra på! Eg trur alle som var der inne fekk lyst å byta hovudmål sjølv. Det er eigentleg ikkje rart, for det er nemleg supersmart! Vil du ha god karakter i båe bokmål og nynorsk? Vel, kva anna er det å gjera enn å byta hovudmål til nynorsk? Bokmål får ein i samfunnet rundt ein heile tida, det lærer alle lett. Nynorsk får du ikkje med mindre du skriv det sjølv og les ein del av det. Som alle veit gjekk det utruleg raskt for meg å leggja over; tok ikkje langje tida før eg var god nok til å dra ein femmer i hovudmål (nynorsk) lett i land.

Me hadde 20 påmelde, berre 10 kom. Men til gjengjeld blei me 25 totalt, for 15 ikkje-påmelde kom! :D Hyhy. Eg dro med meg 6 stk frå Randaberg, sjølv om Yvonne var super og melde seg på sjølv. Ho er dritkul ;D

Thomas frå Forus Media & kommunikasjon

Men, nok om det. Gidd ikkje skriva om det nett no. Men Thomas, derimot! Hehe. Det var ganske sjukt.

Hei, du er Odin, du?
Eeeehh. Ja. Korleis vis…?
Bilete på internett. :-)

Hum. Ok. Så han har sett bilete av meg på NMU sine sider eller noko. Morosamt. Så hadde me meir kursing. Prata med Thomas etterpå óg, – han hadde bokmål som hovudmål, men var veldig lik meg i det at han likte nynorsk godt. Det såg nærast ut til at han kunne byta mål ganske snart. Virka som om han hadde lyst, var berre litt engsteleg for skulen og om det ville få negative konsekvensar. Men det kan eg seia raskt; byter du mål til nynorsk hovudmål hev du ingenting å tapa på det. Men etter ei tid med nynorsk hovudmål vil du gjera det mykje betre i norsk. Dét lovar eg.

Me snakka om eitt eller anna då han sa «Ja, eg veit» til noko obskur informasjon om meg. Då eg denne gangen såg utruleg rart på han, forklåra Thomas at han hev fulgt med på heimesida mi. Han såg meg på hw.no-forumet, han er interessera i Linux o.l, men driv jo óg med media. Var óg litt innom det flotte kreative Store Dyret. Frå der hadde han kome til sida mi og lese. Utruleg morosamt. Lurer på om det finst andre som han.

Han var ikkje så interessera i nynorsk for ei tid tilbake (eg veit ikkje kor lengje), men slik eg forsto det hadde mi skriving littebitt med det å gjera! Wohoo! Det er jo berre supertøft! Eg må taka opp skrivinga mi igjen, det hev vore så stille i det seinare. Eg hev gjort så mykje moro og kult; men ikkje gidda skriva om det. Mykje av grunnen til at eg byta til nynorsk var jo flinke Linux-folk som skreiv målet. Eg fekk stor respekt for dei og digga at dei skreiv nynorsk. Etter endå litt meir eksponering for nynorsken byta eg hovudmål og hev levd lukkeleg etter.

Men no går toget til Bryne snart! Skal på endå meir moro ;-)

Meld deg inn i Målsiddisane! :D

Forresten, Thomas melde seg inn i NMU/Målsiddisane! Wohoo! :D Det kan du óg gjera, me tek inn alle som synest nynorsk er litt tøft og som klårar riva opp 30kr for medlemskapen. Vel, eg skal betala kontigenten din om du sender meg ein epost med namn, adresse, epost-adresse (doh!), telefon og om du vil vera med på epostlista vår. Det hadde vore dritkult å få nokon til å melda seg inn i Målsiddisane berre med å skriva noko på heimesida. (>_<)

Du får Norsk Tidend (Noregs Mållag si avis) og Motmæle (vår avis) pluss tilbod om masse kult som medlem. Dessutan får du ei gratis veke på sumarleiren vår (sponsa av Målsiddisane, gjeld berre nye Målsiddisar) :D Wohoo. (Kjenner meg som ein seljar :P). Vel eg må gå, og eg skal skriva meir frametter!

Årsmøte i Målsiddisane

Eg drog litt ekstra tidlig frå ein elles stressande dag på jobben; måtte møta NMU-sivilarbeider Jens på togstasjonen. Han skulle vera med på årsmøtet i vårt lille koselege nynorske lokallag. Styret blei vald ut og me fann eit par hovudtrekk for kva me skulle prøva å gjera dette året. Etter dèt åt me på Peppes Pizza.

Eg såg Jens på Narvesen der han sniktitta i bladet «Mann», han blei lettare blyg då eg såg kva slag lesnad han studerte. Me gjekk opp på Metropolis, sidan eg hadde blitt sett ansvarleg for kaffi; tenkte om me fann ein kaffikokar dèr så hadde alt vore fryd og gammen. Me fann det me søkte, men kaffien som følgde med var ikkje superb – så me måtte ut å kjøpa dèt. Valet fall på Coop sin solidariske fair-trade kaffi, som ligg på kjøkkenbenken min no.

Arkologisk museum og opningstidane deira

Sist gong gode Jens var i byen ville han så utruleg mykje sjå Arkologisk museum, sidan dèt dei har i Oslo visstnok var forferdeleg dårleg. Han hadde trava dei lange bakkane opp til musèet, berre for å få vita at det var stengd. Difor skulle me no taka oss ein tur. Det gjekk ikkje bra. Forventningsfull bad Jens om billett; men det fekk han ikkje. Dèt han fekk var informasjon: «Me har stengd.». Ehh. «Det du ser her no er meir som kontortid, me slepp ikkje folk inn». Åneivel.

Så byrja Jens klaga på kor dårleg det var lagt opp; kor tid jobber folk? Jo, til 15/16. Kor tid har dei tid? Frå 16 og utover. Kor tid stengjer Arkologisk museum? Jo, dei hev stengd frå 16 og utover. Ravgale, meinte Jens. «Korleis skal du underhalda meg no?», sa Jens litt morkent og hinta til at det ikkje var moro meir. «Arh, nett no går me berre mellom alle dei kjekke tingene me skal gjera», svara eg utan å ha ein idè om kva me skulle gjera; eg vona berre transportetappa var lang nok slik at eg kunne finna noko.

Motmæle, eit heitt samtaleemne

Då me kom til byen spurde eg om kafè var mogleg underhalding, det var greitt. Me gjekk til Sting. Der såg me gjennom «Motmæle» som er den superfantastiske avisa som NMU gjev ut til medlemane sine. Jens er faktisk redaktør i denne avisa, og lagar stort sett alt utanom artiklane. Vel, han lagar visst ein god del av dei òg. Me diskuterte korleis avisa kunne vore betra, – Jens hadde bruka eit bilete som eg hadde take på forsida av avisa – det meinte eg ikkje kom til sin rett (som Jens var einig i). Avis er iallfall særs interessant.

Etter me hadde svidd av ein del pengar på Sting drog me til Metropolis. Me var alt for tidlige, men jaja, me måtte vel gjera kaffien klår til møtet då. Det sto to herlege jenter i inngangspartiet til Metropolis. Dei såg umiskjenneleg nynorske ut. Huuuummmm… «Er de her for årsmøtet i Målsiddisane?», det var dei. Kort etter kom Vebjørn, med to andre jenter. Jøss, eg som trudde det skulle bli meg, Vebjørn, Jens og kanskje Geir på møtet. Eg har alltid lurt på kven dei mange medlemane i målsiddisane er; for dei er iallfall ikkje særleg aktive.

Årsmøtet startar

Me sat oss inn, drakk kaffi – åt kake. Forresten var det berre eg som drakk kaffi, trass kor mykje eg hinta og bydde dei andre. Me hadde ein kort «om meg sjølv»-runde, som eg absolutt elskar. Men allereie innleiinga mi var lengre enn alle dei andre sine fulle «om meg»-talar, så eg stoppa der. Hadde vore jysla moro om alle ville ha snakka litt lengre då; eg synest det er moro å vita kva folk gjer og tenkjer om ting! Wohoo.

Me gjekk gjennom sakslista, medan Vebjørn stadig kom av tema (og me måtte hanka han inn igjen; den guten er glad i å tala!). Det var to stk som ikkje hadde stemmerett av oss 6 (pluss Jens, som ikkje hev stemmerett same kva), ho eine var ikkje medlem, medan ho andre, Frida hadde ikkje betala endå. Forresten klårar ikkje eg hugsa namn, eg stressa fêlt med kaffien då dei andre pressentera seg sjølv. Vondingen meg. Jaja, eg lerer dei nok snart. :-)

Eg betala for Frida (som seinare vart nestleiar, det trur eg ikkje ho kunne ha vore om eg ikkje hadde betala – det synest eg er kult ^^) og spurde ho andre (off, dumme meg, naaamn) om ho ville vera medlem. «Tja, kan vel det like greitt», sa ho og VIPS! Ein ny medlem i det nye året! Wohoo!

Vebjørn som likar å prata (+ han elskar media)

Me gjekk gjennom føråret. «Kan du taka det kjapt og greitt, Vebjørn», sa Jens. Me visste båe at dèt kom det ikkje til å bli; såpass kjenner me Vebjørn. Etter han hadde kome seg gjennom lefsa si med fleire anekdotar (nokon lange) på vegen, kunne me starta med dèt som hadde litt meir relevans; stemming. Var dette ei god årsmelding? Samstemmig, som faktisk alle sakene var… :-)

Eg hugsar ikkje kva me fann ut at me skulle konsentrera oss om i år; men me gjekk inn for møte annan kvar veke – anten i siddisstova (på lassa) eller der Natur og Ungdom hev sitt kontor. Så var det stemming av verv i styret; Vebjørn Sture blei leiar igjen. Frida Ur blei nestleiar. Eg, Odin, blei kasserar/økonomiansvarleg. Så blei, uhm, ho andre jenta (NEEEI, det namnet hadde eg på tunga!) styrelem, same blei Geir og Mats Indrefjord Høllesli (sjølv om dei ikkje var tilstades innstilde me på det).

Me fann ut kven som skulle sendast på årsmøte i NMU, det blei meg, Vebjørn, Frida (nei, ho kunne ikkje lell), Ingebjørg (?, som ikkje kunne vera på Målsiddisane sitt årsmøte) og… Vel, det er vår vørde leiar Vebjørn som hev oversynet på alt dette. Eg kan vel heller berre seia at eg iallfall blei med :p Eg sa meg òg villig til å vera observatør på Stavanger Mållag sitt årsmøte. Kven som skulle dra på Noregs Mållag sitt årsmøte (og 100—årsjubileum) i Oslo gløymde me; men får taka det på neste styremøte, torsdag kl 1900 om to veker. Eg har iallfall utruleg lyst :]

Slutt på dèn dagen

Me måtte slutta møtet raskt, sidan to måtte på jobb – eg tok kaffien min og rydda saman med Jens og Vebjørn før me stakk til Peppes. Det var koseleg, og tok lang tid. Eg var ikkje heime før i 22-tida. Akk. Etter dèt las eg avisa, sjølv om eg eigentleg ville skriva om møtet pluss jobba litt. Menmen. No er det flott vêr ute, og eg skal vera med Rebecca. Ut å gå tur visstnok. Hum. :-) Får dra.

Det var sjølvsagt ein hugnadsam dag, men herlege menneskje (som NMU-folk plar vera). Wohoo. Eg ser fram til eit år som kasserar i Målsiddisane.

Wohoo, pappa skriv nynorsk i brev

Nynorsk filmsøknad. Pappa har skrive eit brev til Stortinget ved Målfrid Meltveit Kleppa. Han søkjer om pengar til eit informasjonsprosjekt kalla «Den flerkulturelle skole». Fyrste utgåva var superbyråkratisk kommunenynorsk, så han var regelrett rauda ned av pennen min. No er ikkje eg kjempeflink til å skriva, men det flyter mykje betre no!

Bokmål har vore eit elitespråk, difor har det denne (umotiverte) byråkratformen. I nynorsk har ein ikkje slik – sidan heile vitsen var å skriva slik me snakka, sjå på historia! :) Men, allslag nynorsk betre enn ingen! Bra pappa!

Sentralstyreinvitasjon frå NMU

Telefon frå valnemda i NMU, dei lurte på om eg ville stilla som sentralstyremedlem. Særs moro. No veit eg ikkje om valnemda ville tilrådd meg til stillinga om eg hadde sagt ja, men eg trur ikkje dei ringjer rundt til 4 folk for å berre taka ut ein. Det høyrdest ut som om det hadde vore relativt glatt om eg ville.

Dette er ikkje berre utruleg kjekt å få tilbod om, men òg jysla freistande. Mamma vil eg skal dra, Rebecca vil ikkje, eg vil vel heller eigentleg ikkje dra til Oslo. Men det hadde vore moro då! …Eg skal iallfall tenkja på det, grundig.