Merkelapp-arkiv: Alkohol

Hanne Nabintu Herland; smart, interessant og viktig

OK. Eg hev ei høna å plukka. Ikkje rakk ned på Hanne Nabintu Herland. Fyrst og fremst; gå på sak, ikkje person. Og høyr etter! Ikkje kall ho dum, den dama er so langt frå dum at eg forstår ikkje bæret av folk som meiner noko anna. Ho er rivande smart, og hev utruleg godt ressonerte og viktuge poeng. No baserer eg dette her på det foredraget eg var på, og ikkje på videoen, som eg ikkje hev sett heile av. Men veit de kva? Eg er einig med ho og det er synd at det er so kontroversielt!

So dette var litt av eit foredrag, eg unnar andre å sjå det. I går, medan eg luska rundt i Bergens gatar og leita etter noko å gjera (ja, slik gjeng no dagan»!) kom eg over ein plakat om eit Hanne Nabintu Herland-foredrag dagen etterpå. Eg sende straks ei melding til Janne-Kristin og lurte på om eg skulle dra. «Jaaaaa!!!» var svaret. So det gjorde eg.

Det var, som eg venta, heilt fullt oppe i storelogen. Eg stod godt til rette heilt bakerst og foredraget hennar «Tilbake med norske verdier» (kannhenda eg hugsar namnet feil) byrja. Foredraget som fylgde var med eitt unnatak rakt gjennom imponerande, gjennomtenkt og veldig smart. Ho tok opp viktuge ting på ein veldig god måte. Eg er ikkje, og treng ikkje å vera einig i alt, men eg var einig i veldig mykje.

So, kjem dette som eit sjokk på nokon? Eg vil tru det kann. Av ein eller annan grunn so vert Hanne Nabintu Herland, og det ho meiner, sett på som obskønt, bakstreversk og heilt utruleg fælt i «mine miljø» og dei båsane eg kannhenda vert sett i av folk som ikkje kjenner meg so godt. Eg meiner, det var ikkje lengje sidan det stod på netsida mi her at eg var medlem i sosialistisk ungdom, at eg var humanist/ateist (vel buddhist stod det ei stund, og det hev eg eigentleg ikkje gått vekk frå, eg er framleis eit slag buddhist) og eg heng på universitetet med alt det tankegodset som fylgjer med. Folk veit at eg held med Miljøpartiet dei Grøne (MDG) nett no, men eg kann fort stemma på Sosialistisk Venstreparti, og vert ikkje det litt rart når Herland heile tidi bruker «venstresida» som negativt ord? Nuvel, eg trur det er ein falsk motsetning, at du trur noko treng ikkje gjera deg umottakeleg for nye idear og ikkje minst nyanseringar. Det er lov å ha meir enn ein tanke i hovudet om gangen. Eg hev endra synspunkt på mangt gjennom livet mitt og eg er veldig stolt av det; stolt av å ikkje binda meg til eitt tankesett, men ha evna til å læra. Det klarar heldigvis dei fleste, av dei eg kjenner iallfall. ;-)

Eg skal ikkje skriva frå foredraget, for det gjer ho betre sjølv, og dessutan er eg ikkje so interessert i å sitja framfor maskina so mykje lengre no.

Ho hev sers kontroversielle syn på kvinnekampen og feminisme. Det tok ho mellom anna opp. Ho er ikkje ein antifeminist; kvinnekampen tok fram til eit punkt veldig viktuge kampar for å få maktbalansen til å jevna seg. Men det gjekk for langt, no er han skeiv. Han er for hardt på kvinnenes side. Dette vert folk ilsinte over, og spesielt dei fyrenemnde venstresosialistiske gruppene.

Men veit de kva? Eg er sørenmeg ganske einig med ho der tilogmed! Og for å kjapt få noko klart; eg kjenner meg ikkje undertrykt og «wai wai stakkars meg»; det er ikkje difor eg er einig. Eg må få lov til å segja noko slikt utan at det dermed skal tyda at eg ynskjer meg meir makt eller noko. Det er heller ikkje det Herland segjer, det ho segjer er at kvinner og menn er forskjellege. Og det er rett! Det er veldig korrekt. Men politikken og intellektualismen i dette landets store ynskje er at kvinner og menn skal verta like på ymse statistikkar. Når det kjem til rettar, so er det opplagt slik, men der er me, og der hev me vore, pendelen (som Herland viser so fint) hev vore på det punktet, og svingt forbi.

No er jo eg personleg ein ganske feminin mann, og det må eg jo få lov til å vera; eg treng ikkje respekt for nokon tradisjonell mannsrolle personleg, men me treng det som heilskap i samfunnet. Ikkje den «valdeleg»-delen av «mannsrolla» då, den høyrer ikkje heime der. Men den vanlege familiefarrolla.

Hanne Nabintu Herland vert litt latterleggjort av somme i mitt miljø. Nokon kallar ho dum (noko som er riv ruskande gale, og det visste eg frå før, ho er DEFINITIVT ikkje dum, ho er særs smart), og andre berre ler av dansingi hennar.

Eg vart rått provosert då Herland sa dette om feminisme, og ei gruppe folk byrja le framme i salen. Dei lo so høgt at det overdøyvde ho. Ho satte dei godt og vel på plass, og det var absolutt det rette å gjera. Kva faen skjer med at folk er so jækla usikre på seg sjølv, at når nokon kjem med ein annan meining enn deg, so må du LE for å LATTERLEGGJERA personen? Kva er det for ein forkasteleg, nedverdigande hersketeknikk? Hanne prata mykje om respekt og ein gamal europeisk verdi som å kunna ha skikkeleg debattklima, det er gode verdiar, og viktuge å hegna om. Det er sokalla siviliserte verdiar som gjer oss til siviliserte menneske.

Desse folki som sit og ler av dette må vera ekstremt usikre i si sak, og usikre på seg sjølv til å ty til noko so ekstremt som det. Eg mistar respekten for slike folk, det vitnar om låg sjølvkjensle, og er ikkje bra.

Eg gjekk inn på netsida hennar no, og der finn eg ein heil del eg ikkje er einig i, so det var ikkje so moro nett no (for dette innlegget ;p) – men viss du er ueinig i noko so treng du ikkje søkkja til det nivået å le av det. Venstresidefolk som liksom skal vera so opne og inkluderande. Gjeld ikkje alle saman det, nei.

Åvel. Dette vart truleg den dårlegaste teksten eg hev skrive i år, men lat gå. Kannhenda det vert noko diskusjon.

Det finst nyansar, og Herland kjem fram i media som om ho er ekstremt unyansert. Det er feil. Men ho segjer noko rett ut, og utan å nyansera det for å vekta opp mot den andre sida som er skeiv. Det er nett min debatteknikk òg.

Ho sa sjølv som eg skreiv på identica:

Nabintu: det er lov å vera ueinig, det er ikkje alltid eg er einig med meg sjølv! <sallatter> Ja, de veit jo eg ikkje alltid er nyansert :)

Vel, det fær vera det for i dag. No vil eg heim.

Ah, ein siste ting, som fekk meg til å elska Nabintu på turen hennar ut; ho segjer:

Det er so liten respekt for å vera annleis i dette landet! So liten respekt ….

Og so kjem ho med eit par døme. Og so mellom anna;

Dei som ikkje drikk fær masse bullshit, og må svara for seg, kvifor drikk du ikkje? JA? Kvifor skal plutseleg det vera gale? Me hev alt for mykje alkoholproblemer i dette landet, SO ER IKKJE DET FINT DÅ!?

Ahh. So sant, so sant!

Fulle nordmenn på flyet til Spania

Helene vart litt snurt då eg svarte eg ikkje ville skriva um dette her. Me hadde nett teke flyget frå Haugesund til Alicante (Spania) og sat bak nokre brautne broltne karar frå Haugesund som skulle på ekte harrytur til Spania. Viss nokon hev sett Charterfeber-programmet so kjenner de typane.

«Dette er jo det du alltid skriv om på netsida di», segjer Helene
«Nja, nei, det er berre du som meiner det,» svarar eg
«Og du har ikkje skrive noko på lengje»
«Ja, jo, men viss eg gjer det so vil jo du enno meir tru og seia at eg berre skriv um ting som irriterer meg på netsida mi»

Ja-jo. Seinare so fær eg høyra at eg ikkje hev uppdatert på lengje frå fleire hald. Greitt nok, eg hev ikkje vore i humør til det, menmen, det er kjekt å skriva slik at eg hev noko å sjå tilbake på når eg er 40 år. So fær eg skriva litt um dei fulle folki på flyet lell då, for å gjera kjærasten min nøgd.

So dei bråkte og styrte som slike bråkmakarar ofte gjer. Plaga flyvertinnene litt og heiv innpå med alskens alkohol som er kustus for nordmenn på «sydentur». Dei var lokale folk frå Haugesund på veg til massiv festing tydelegvis. Vil truleg ikkje ha teke dei lang tid å dekkja inn heile flybilletten berre i prisdifferansen for alkohol i Noreg og i Spania.

Genistreken deira kom mot slutten av den tri timar lange flyturen. Etter tvo av dei hadde vore på do kom tvo sinte flyvertinner bort til oss (me sat jo rett bak) og spurte rett som det var «Røykte du på toalettet nettopp?», berre på engelsk sjølvsagt.
«Nei, huh, nei det gjorde eg ikkje», svarte han eine av dei tvo på elendig engelsk.
«Jo, det gjorde du. Det luktar røyk som berre det.»
«Nei!»
«Jo. Du kom nett ut av toalettet.»
«Nei,» han eine av dei tvo (han mest bråkute, ikkje han som vert anklaga) byrjer forklara at dette berre er tull og tøys.
«De vert båe tvo politianmeld og tekne av politiet når me lander,» segjer ho eine og so stikk dei båe tvo.

Gutegjengen byrjar prata med kvarandre. Det er tri stykk, og dei hev forskjellege roller. Tvo av dei på mi side er opprørt og irritert yver idiotskapen til dei tvo andre. Han eine hev berre elendig engelsk, ikkje griseelendig. Dei andre tvo på motsatt side av gangen er dei som krangla med flyvertinnene. Han som røykte kann omtrent ikkje engelsk i det heile teke, medan han andre, den mest broltne karen av dei alle kann eit par gloser som han repeterer so ofte som han kann. Han er ganske ekkel eigentleg. Er altso griseelendig i engelsk.

«IDIOT, røykte du!?», segjer han som er mest andsvarleg og best i engelsk.
Han stille fyren svarar umtrent ikkje, «… visste ikkje… so merkbart…».
«IDIOT!»
«Nei, høyr no her, dei kann ikkje politianmelda oss,» segjer han broltne
«Det de må gjera no er å vera ekstremt greie, og betala den boten utan å kny.»
«MEN», prøver han broltne å skyta inn
«Ingen men! Betal boten same kva han vert. Eg er LITE interessert i å få problem no allereide fyrr me i det heile teke er kome i gang. Ikkje sei noko, berre sei OK og svar på direkte spursmål, ikkje la dei få ein grunn til å halda dykk lengre,» han sukker tungt. «Og for faen fjern dei Whisky-flaskene, det må då vera grenser for toskaskap!»
«Ja,» svarar dei.
«Me er ikkje interessert i å venta lengje på dykk, OK?»
«Jaja.»

Dei held no fram litt slik og vert altso til underhaldning for alle oss bak og framme, som alternativt himlar med augo elder ler lett av det heile.

Flyget landar og alle er interessert i å koma seg ut. So enkelt er det ikkje.

«Alle må sitja ned til politiet hev køyrd ut til flyget for å taka hand um nokre av passasjerane våre. So berre vert sitjande slik politiet kann koma inn.», segjer dei yver høgtalaranlegget. Superflaut. Det vert sjølvsagt betre av di dei sjølv innrømmer ganske høglytt kor flaut det er ved å kommentera det til kvarandre.

Dei gjeng gjennom flyget slik at alle fær sjå dei, og må attende for å henta pass. Etter det vert dei tekne ut og me kann gå ut.

So det hender altso dersom du er er full nordmann på flyget til Spania som absolutt må røykja og ikkje klarar venta 30 minutt til.

Eg var forresten aldri irritert på desse folki, eg tykte det heile berre veldig morosamt og rart. Som å sjå charterfeber live. Ganske utruleg kor harry folk kann vera i ekte live.

T-banen

Det kom ein mann inn på t-banen fira seter framfor meg. Han heldt mobilen sin ut på strak arm og såg rett i skjermen. Med den høgre handa laga han allslags rørsler som eg fort kjende att som teiknspråk. Han gjekk inn på denne måten, fann ein plass og sette seg ned. Såg ikkje rundt seg – berre inn i skjermen. «A-ha», tenkte eg, «han pratar med ein annan via videotelefoni». Eg syntest det var litt rart likevel, og kamera såg ut til å peika mot meg, og ikkje mot han sjølv. Det er vel lite truleg at mobilen hadde tvo kamera. Ingen andre såg på mannen so hardt som eg gjorde. Eg ville forstå. Men eg forstod ikkje og fortsette å lesa. Allereie neste stopp reiser han seg att, no hev han lagt ned mobiltelefonen og pratar stadig med hendene. Ei dame gjeng ut saman med han når han dreg. Eg registrerer det, men er ikkje interessert nok til å tenkja meir yver det.

Meg og Rebecca tek t-banen saman til byen. Eg skal til skrivarstova (hovudkvarteret til NMU), og ho kaupa gåve til Millam (lillesysteri hennar). Eg hev Narnia-boki til Rebecca og mi eiga jakka med. Etter eg hadde vore alt for lengje på skrivarstova dreg eg attende der Rebecca ventar. «Hmm, ser ut til at eg la boki att på skrivarstova», segjer eg sjølv um eg hev ein mistanke um at eg hev mista ho. Me finn ho ikkje. Ikkje jakka mi heller. «Du la boki på setet på t-banen då me tok han», segjer Rebecca. Då er ho nok i sekken til ein ny eigar no, tenkjer eg. Rebecca vert sjølvsagt sur på meg og eg unnskulder fyrst når ho spyrr um eg ikkje skal unnskulda. I mellomtidi hev heile t-banen brutt ned. So me er båe tvo stranda i sentrum. Svoltne, sinte, sure og lei oss. Etter kvart vert me vener att og t-banen byrjar so vidt å sviva. På t-banen attende er me endå gladare i kvarandre enn det me var då me drog, ei jakka og ei bok fattigare.

Rebecca tok t-banen til Oslo S 1000 i dag. So tok ho buss til Bø og tog til Stavanger. Det skulle vera tog til Stavanger, men NSB dreit seg vel ut. Eg var ineffektiv halve dagen fyrr eg fann ut eg ikkje hadde råd til det og drog til PING. På turen attende med t-banen såg eg ei sørpefull jenta gjennom ruta. Det var forferdeleg. Eg kunne ikkje gjera anna enn å tenkja masse vonde ting um ho. Jenta hang ut med heile kroppen – og ein gut heldt ho oppe. T-banen stoppa og jenta vart slept inn av guten. Han la ho ned på golvet inntil døri. Der sank ho saman, heilt utan nokon kontroll. Eg rista på hovudet, sukka høgt og las vidare. Eg hugsar mamma alltid tykkjer dei som drikk seg fulle drit seg ut, alle andre seier til meg «du synest vel me er teite som drikk, eg hatar å vera edru, for då synest eg alle er so teite». Nei, nei. Eg plar ikkje tenkja slik. Eg dømer ikkje på den måten. Men no gjorde eg det. I stor grad. Eg vert vel mindre tolerant på åri mine. Eg hev ekstremt liten respekt for folk som drikk seg dritings og synest det er tøft no. Det er berre tragisk. So yttarst tragisk. Dei som hev eit fornuftig forhold til alkohol er eg nøytrale til, dei som drikk lite og ikkje klagar yver det (verste eg høyrer) likar eg veldig godt. Fråhaldsfolk gjev mange pluss i totalintrykk. Det er sterke menneske.

Av t-banen raste eg forbi alle saman som vanleg. Folk gjeng utruleg seint. No hadde eg ikkje stort å tenkja på (for fyrste gong på tvo døgn) og undermedvitet fekk gjera kva det ville. I tidsrommet det tok meg frå å løfta beinet mitt og planta det på det fyrste trappetrinnet kom eg på svaret; han las opp ei melding frå mobiltelefonen for veninna si! So enkelt! :D

«10% dyrare alkohol»? Nei! «30% billigare sjokolade»!

Attende i heimen hev eg (ufrivillig) tilgang til media heile tidi att. I dag hev den store nyhenda vore eit utval som skal sjå på seravgiftene i Noreg. Dei hev funni ut at dei vil taka vekk sjokoladeavgifta; men likevel hev alle media eg hev fengje med meg i dag fokusert negativt, og nokre slengt på det positive lengst nede i ingressen.

Ein annan irriterande ting er jo at dette er del av den ekstreme alkoholfokuseringi som er. «Å neeei! Dyrare alkohol, barn i Afrika vil døøøøy!!! Dette er jo verre enn AIDS og SARS lagt i saman!!». Nettopp. Kjeempeviktig.

Media hev ei viktig oppgåve; og eg trur ikkje den oppgåva er å fokusera på det negative heile tidi. Jadå, dei kann prøva å lura seg sjølve (oss òg) med at dei er «granskande og kritiske»; men omtrent alt er berre reinspikka tull. Det meste ein fær vita via media trengte ein ikkje vita i det heile teke. Det er røyk og ljos, det er tull og tøys. Eg hev slutta fylgja med, ikkje av di eg eigentleg gjekk stort inn for det; men eg kjenner eg fær større og større avsky for media. Det finst framleis flinke folk att, men mykje hev vorte sterkt tabloidisert. Det er eg mot. Me treng ikkje all den teite negative fokuseringi. Me treng ikkje verta skremd.

TV-tal og opinion viser diverre ei anna røynd; og det er ikkje rart. Eg forstår jo folk som synest det er kjekt å sjå all verdas elende; eg forstår at det kann vera enkelt å seia «faen ta politikarane, dei gjer jo ikkje ein skikkeleg jobb; her spring kriminelle rundt og gjer meir og meir». Eg stoler ikkje på media for å fortelja meg korleis verdi er. Det viser seg at media stadig teikner mørke bilete. Gjeng drapsstatistikken ned? Lever folk godt? Då må dei finna noko negativt å fokusera på; aah, kriminaliteten er berre litt lågare enn fyrr – noko dei illustrerer med digre yverskrifter som syner at det aldri hev vore meir vondt enn no.

Kvifor er litt dyrare alkohol viktigare enn mykje billigare sjokolade?

So kvifor inn i hampen valde media å fokusera på den dyrare alkoholen? Av di det er ei negativ vinkling. Og det er so utruleg mongo at eg fær nok. Sjølv synest eg jo resultatet er kjempebra, eg vil gjerne hava alkoholforbod i Noreg (det hadde vore noko!), so det er berre bra um prisen gjeng upp. Likevel er vinklingi negativ; medan «30% billigare sjokolade» er positiv vinkling trass i at eg ikkje er so glad i sjokolade.

NTB såg ut til å gjera ein god jobb

Forresten, fyrste gong eg las denne nyhenda var på flyplassen i dag tidleg: der leverte NTB nyhende – der stod notisen i denne rekkefylgja: «Weey, 30% av sjokolade! blablabla. Det er òg forslag um 10% auke på alkohol». So eg laug litt. Det morosame er at dei fleste sikkert fekk nyhenda frå NTB, og dei valde å stokka om på prioriteringi.

For negativ fokusering skadar eit samfunn. Media burde vera mykje meir forsiktig med kva dei fokuserer på. Er 90% kjempebra i eit lite samfunn, men ein liten mafia fær alle til å fokusera på dei 10 prosentane som ikkje er, kann du stola på at ting vert verre. Folk mister motet av ingen god grunn: «eg høyrer jo berre vonde nyhende, då lever me altso i ei 100% jævleg verd».

Humm. Trøytt og vond. Eg skal prøva å ikkje gjera det til vane å meina so mykje um ting som hender i media. Det er so tradisjonelt bloggete

Dr. Ho på Ping steikefest

Då er eg nett kome frå Ping steikefest hjå Morten (mortehu). Det var sers koseleg, eg trente på DJ-ing og på å laga musikk. Eg trur eg stod og heldt på med Morten sitt utstyr i fleire timar – det var kjempekos! Eg fekk til og med eit DJ-namn av Håvard (gus); Dr. Ho. Kann henda litt internt, men eg kann forklåra litt;

DJ Dr. Ho (disc jockey doctor ho)

På UiO fær me brukarnamn. Det plar vera fornamn+litt av etternamnet. Mitt vart altso «odinho». Det tok faktisk litt tid fyrr Ping-folket fann dette ut, men plutseleg vart det vidt kjend at mitt brukarnamn var «odinho». Og då vart eg sjølvsagt omdøypt til «odinho» som Ping-norm er. Fleire omtalar Håvard som «gus» og Morten som «mortehu», so det er sers vanleg. «Ho» er altso hore på engelsk, so difor var dette litt moro. Til og med Rebecca lo av meg då ho var på vitjing på Ping og høyrde kva eg heitte der. So då eg hang yver platone, miksebordet og synthane til mortehu fekk eg DJ-namn «Dr. Ho».

Steikefest, kva er dette?

Nokon lurar på kva steikefest er, eg nyttar Morten si flotte forklåring; du hev høyrd um grillfest? Vel, steikefest er det same, berre ein steiker i staden for å grilla. So altso komfyr i staden for gullgrill. Forresten er båe «steikefest» og «stekefest» heilt reine på Google i skrivande stund, dette visste sjølvsagt Ping då det vart utlyst. Det er nemleg berre me som hev hatt dette (dokumentert på nett iallfall). So ganske fantastisk.

Korleis var dagen min fyrr steikefesten?

Eg vakna ganske tidleg, av ein eller annan rar grunn. Sat på musikk, men heldt på å daua av trøyttskap att. Eg drøymde litt, herleg, og so såg eg endå ein episode av Aishiteruze Baby. Eg ser at eg berre hev tvo episodar att no, vert lei meg. Ein i kveld og ein i morgon tidleg til frukost. Buhu. Hev vore moro. Må finna ein ny serie no. So fann eg filmmusikken til «Så som i himmelen», for eg ville høyra på «Gabriellas Sång», den fann eg og høyrde på han høgt. So drog eg ned til Ping og koste meg der. Åt masse is (som eg hev til vane for på Ping i desse dagar) og ein del sjokolade. Eg kaupte masse bøker på sal – nei, det var i går.

Me hev ein ny medlem i Ping, han hev vakse opp i Filippinene, der eg er fødd. Han heiter michaee (Michael) og er sers kul. Me installerte OpenArena (gratis/fri versjon av Quake III) og spelte mot kvarandre og nokre bottar. Eg vann kvar einaste gong (wohoo!). Eg er likevel ganske sikker på at michaee tek meg ganske raskt snart, for han er ein ekte spelar; medan eg driv ikkje so mykje på med slikt. Men eg digga å spela litt Quake att! Det er herleg! Spelte kann henda 7–8 rundar fyrstemann til 20 «frags».

So gjekk eg til mortehu

Etter litt viste han fram platespelaren sin, og sette på ein Techno-CD, so starta eg og prøva ut alle funksjonane til platespelaren pluss litt scratching osb. Det var sers moro um du ikkje hev fengje det med deg. Etter litt prøvde eg meg på Bass-synthen honom, og lagde ein del rytmar. Guitar Hero II vart kobla til, og leika med å laga bass til songane som vart spelt der. I slutten klarte eg endeleg laga ein rytme som passa perfekt (nett då eg hadde klart laga noko kult var songen yver normalt sett); eg spelte han høgt til gitarspelingi. Ingen merka noko, men då det var ferdig merka dei sjølvsagt at bassen/rytma til songen berre fortsette. Det var jo av di eg hadde laga ho og miksa det inn. Var ein elskeleg maskin kann ein seia.

So fekk eg prøva den kulaste synthen, der ein kunne spela og laga supertøff ljod/musikk; eg brukte bass-synthen og den avanserte saman med musikken som spelte frå datamaskini til å laga kul musikk i «teste-kanalen» på miksebordet. So all musikken eg laga høyrde eg berre sjølv inne i hovudtelefonane. Kann henda like greitt; trur neppe det hadde vore gildt å høyra på knoting i lengda. Men inni mellom vart det sers bra. So, vart litt forelska i dei maskinane.

Det var jo masse utanom òg

Mortehu hadde laga dritgode salatar, det var masse kjekke Ping-folk og god mat. Eg åt berre salatane då. Me fekk velkomstdrinkar då me kom – eg var ein av dei som ville hava utan alkohol; og eg laga meg mange seinare. Eksperimenterte og fann ein utruleg god drink til slutt.

God alkoholfri drink

  1. Halvt glass fylt av knust is
  2. Del opp ein halv lime i båtar og legg i glaset
  3. Fyll halve glaset med Sprite (eller annan sitronbrus)
  4. Fyll resten opp med Ananasjuice
  5. Tøm innhald yver i riste-reiskap (mortehu hadde drinkristar/-miksar)
  6. Rist i 4 sekund
  7. Tøm innhaldet yver i glaset att
  8. VOILÁ, sers god drink! :D

Mm.

So tok eg tbane heim

…medan eg prata med Rebecca. Eg gjekk 2300 av di det ikkje er lengje til eksamen. Hmmm. So eg lyt leggja meg no (00:20), eg legg meg nok 00:30 og so ser eg Aishiteruze Baby, so vert klokka 01:00, som er betre enn 02:00 og 03:00. Ah, på slutten traff eg Ola og Elisabeth. Som er eit veldig snilt kjærestepar. Var godt å sjå dei, eg hev vel eigentleg sakna dei.

(Sjå der! Eg kann faktisk skriva nye innlegg um eg vil!)

Eg er visst «Straight Edge»

Stundom då eg har fortalt folk at, nei, eg røykar ikkje, nei, eg drikk ikkje og, ja, eg sit ikkje heime av den grunn, seier somme av dei «Kult, er du straight edge?». Då har eg sat opp eit umiskjenneleg utrykk som viser mi utrulege fåvit om saka. No veit eg kva det er, etter ei vitjing i diverse leksika1, og, ja, – eg har grunntrekka til å kallast «Straight Edge».

Tek heller ikkje dop og slikt. Eg nyt å kunna ha kontroll nok over kroppen min til å kjenna lukke utan eksterne stoffar. Nokre Straight Edge-arar er vegetarianarar (det klårar ikkje eg, men har respekt for dei – det er flott), andre drikk ikkje kaffi. Eg drikk masse kaffi når eg har masse kake. Det er altså av di eg elskar kake og kaffi (ahhh… Kaaaffi, kaaakaaaa… :D); ikkje av di eg nødvendigvis treng noko koffein. Det er nok eit større placebo enn noko anna, menmen. For å vera heilt ærleg kjenner eg aldri nokon anna forskjell enn vondt i magen når eg har drikke masse kaffi.

X

Kvifor eg ikkje drikk er eit innlegg eg har hatt som kladd lengje. Eg veit godt kvifor sjølv, men eg har ikkje vore i humør til å leggja det ut. Det blir så mykje kverulering, dessutan veit eg at somme ikkje vil forstå. Så blir dei sinte og forbannar meg. Ein del av Straight Edge-miljøet er X-ane dei brukar. Dette har sitt utspring i dei sprittusjteikna X-ane mindreårige som er på konsert får på handa for å visa bartendarane at dei ikkje får kjøpa alkohol.

Straight Edge-arane teikna slike svarte X-ar på seg sjølv då dei var på konsert for å visa motstanden deira. Utruleg kult faktisk, det vil eg gjera neste gong. Nokon Straight Edge-arar har faktisk tatovert dette krysset inn i handa. Dèt er respekt, og eg synast det er dritkult. Sjølv om levemåten eigentleg er kring avholdenheit frå dopbruk til forlysting, røyk og alkohol så er mange ganske sosialistiske i tankegangen. Men er òg andre (mindre) deler av «sXe» eg ikkje vil vera forbindt med…

Punk, slossing og skit

Straight Edge kjem eigentleg frå punk-miljøet. Der nokon hadde sett seg lei på all missbruken og kortsyntheiten. sXe-arar er ofte positive snille menneskje. Men det er ein grein som er valdelege og slemme. Dei likar å denge kvarandre på fest og er teite. Dei likar eg ikkje, vil ikkje bli samanfatta. Eigentleg er det ikkje del av sXe, men dei fylgjer grunnprinsippa, så. Forresten er jo ikkje naturvern og anna del av sXe, men er typisk for sXe-arar (det blei berre stress å skriva Straight Edge heile tida :P).

Fotnotar

1 Ok, berre Wikipedia då, men kven treng anna? Utdrag frå Wikipedia:

Straight edge, eller sXe, er en livsstil hovedsaklig for ungdom, med røtter i amerikansk punk- og hardcoremusikk. Hovedelementene i straight edge er avhold fra rusmidler som alkohol, tobakk og narkotika og fra promiskuøs seksuell adferd. For mange er det også viktig å fremme en generelt positiv livsholdning.

2 Les meir på norsk wikipedia, endå meir informasjon i den engelske artikkelen om sXe.

Norsk besøk

Ein hektisk uke med Norsk på besøk. Noko eg skreiv meir for å få skrive det ned enn for morro – derfor kan han kanskje væra litt keisamn :)

Mandag 8 Mars, kvinnedagen – eg gadd ikkje stikka på pub i dag. Eg skulle eigentleg – men hekkan, når ein kjem heim i 9 tia etter å ha vært på skolen i nærmare 10 timar, chatta, surfa forum, lest og ein heil haug andre unyttege ting må ein ha ei lita pause. Pause, det er kva eg treng no – etter sist helg. Nokon av dikon har kanskje sett bildar i fra sist helg, og ja – det går hardt for seg. Sist uke kom masse Norsk på besøk – deriblant Camilla og Egil frå GK på Hetland. Eg var utruleg glad for å sjå dei – dei har ikkje noko med einannan og gjere men eg hadde begge satt opp som personar som skulle “besøke MEG” :D

Det har vært ein god del norske folk nedi her, og kjekt har jo dét vært, men aldri har nokon besøkt meg. Dei fleste (alle?) hadde hatt besøk av familie, og mange hadde også fått besøk av vennar i løpet av vårt opphold her nede. – Utenom meg då sjølvsagt. Eg har eigentleg ikkje tenkt noko på det, men då eg fysst hadde fått to folk som skulle besøke meg (ikkje bare meg då, så heldeg er eg ikkje ;-) ) blei eg enoooormt glad. Var nokon som var glad i meg óg :D

Mandag 1 Mars – Nøyaktig ei uke siden kom eg ned på Pub Oxford – den normale pub kvelden tenke eg, men då eg kom fram fann eg halve puben full av nordmenn. Eg hadde sjølvsagt gløymd at det var vinterferie i Noreg, og eg tenkte ikkje at folk skulle komme på den tia – men det hadde de visst. Så etter litt om og men måtte eg finne Camilla, ho var negativt overraska over skjegget og (off) barten min. Og eg fekk høyre det – ikkje bare ein gong, men gjentatte ganger heilt til stengetid. Det var veldeg kjekt å sjå Camilla igjen og få sagt nokon ord :-)

Så kom dilemmaet – skulle eg dra heim, eller skulle eg dra til byen? Eg dro til byen – eg følga Kjersti til bussen (ho er ein del av Norsk klassa her nede) og sykla til Park End. Der var eg glad dei ikkje var nazi på ID – eg kom inn og fann folka. Eg hoppa(:P) og dansa som vanleg – sprang rundt og såg på folket. Eg gjorde ein god del kan eg huske – sjølv om eg ikkje skal legge for mye vekt på det (eg prøvar å skrive eit sakleg referat – tørt som det nå enn må være). Etter ein stund dansa eg litt med Ole Faltins – ein skikkeleg kar ein må sjå opp til. Han er utruleg flink med design uten at eg har høyrd noko frå han – “eg har sett mykje AV ham, men eg har ikkje høyrd noko OM han” – som eg ein gang sa. Han er den som har ferdigheitane og ikkje skryt av dei (slik som eg fort kan gjere :P (ref: Linux, PHP, Video og andre ting eg kan speseielt bra)) ;)

… For interesserte så var eg ikkje nær nokon jentar nei – eg har ein spesiell aura rundt meg som støytar dei vekk. Ikkje dét at det er noko gale – eg la ikkje eigentleg merke til nokon jentar på Park End uansett.. Eller, det var ei som tok meg på raua heile tia – eg trudde det var Jon, men etter ei stund fann eg ut at det var feil. Så då flytta eg meg, skitne engelske kvinnfolk – ha deg vekk. Mot slutten blei dansinga ganske vill (hmm, lurer på kva som er gale med meg, eg følar “danse” er eit tabu ord for oss guttar :| Danse, oooofff, daaanse, ooooofffff.. Synd at eg dansar på danseplassar fordi då må eg skrive danse så mykje (t-t-tog du’an!? :p)… Kanskje eg ikkje likar “danse” ordet pga. danse-kursane eg blei sendt på?)

Til slutt stod me uttafor Park End, dei hadde stengd. Eg snakka me Kalle (Karl), ein svensk fyr som hadde invitert oss på Nachspeil – ein god del folk ville være med. Me snakka om løyst og fast – til slutt kom me til alokohol/røyking/dop, og dette er jo alltid morro. Er alltid eit lite kick med slike situasjoner, eg skal fortelle at eg er avholds til ein ukjend. Eg ventar fremdeles på den forferdeleg barnslege, idiotiske drittreaksjonen, men Kalle hadde ikkje den. Då eg forklarte til Kalle såg eg bort på Ole nokon gangar – trengte litt støtte, eg vett ikkje om Ole visste at eg ikkje drakk, men virka som det då eg såg på han då Kalle spurde “Vi kæn drink and smoke, hæhæ, ar ju doin dætt?”(eller noe i den duren). Vel, eg veit det virkar teit når ein les det slik, men det var utruleg morro – rar svenske, eg må seie noko totalt uventa til han, eg ser på Ole, “ai dåont drink” seier eg til full svenske, ser på Ole før Kalle begynner å bable videre.

Men her gjør Kalle noko eg likar han godt for – han får umiddelbart respekt for meg (som fleirtallet gjer) og snakkar om dét. – Kalle forstår :) Og sjølv om han røykar, drikk, snuser og hasjer så kunne han respektere min avholdenhet :P Om nokon klarte å ha det kjekt uten alkohol var det utruleg bra for dei. MEEEN uansett – veldig nok om dét. Ole og folka (bryr meg ikkje stort om dei andre) måtte dra så dei sa hadet osv, og rett før Ole dro sa han at eg va kongen av dansing. Wooooooow :D DÅ blei eg GLAD ;D – Eg som sjøl beundra Ole blant ana for HANS dansing. Jøsses – når du får kompliment av ein som er “høgare”/bedre enn deg i noko betyr det noko enormt mykje. Hadde eg f.eks fått “Du e så flinke med PC” fra X klassevenninnne/kamerat liten effekt, om derimot Linus Torvalds sier “Hekkan pekkan Odin, du eije jo ACPI userland patching!” etter at eg har lagt mykje arbeid inn i ein acpi patch vil det ha ein enorm virkning på sjølvfølelsen.Veldeg glad sa eg det same til han (litt teit å repetere slik, men var jo HAN som var kongen ;) ). Nå som Ole er “ute av historia” må eg beklage for at eg nevnde Ole litt vel ofte – men han er ein skikkeleg kar og ein skal ha stor respekt for ham, difor fortjen han litt kreditering ;)—Vel, hekkan, eg er trøytt og vil sove. Eg får rushe resten av uka fort som fy. Eg dro med Kalle på “EfterFest” hos han – men det var ingen som blei med! Så eg gjekk aleine. Der satt de å røyka hasj og drakk, me snakka og nokon spelte gitar mens andre høyrde på musikk. Etter 2 timer var klokka 5 og eg stakk – så var det bare sykkelturen heimat då……. Euhm..

Tirsdagen var eg travel på skolen med å få gjort norsken – og tadaaaaaaaaaaaaa, eg fekk gjort det! :D (om enn veldig dårleg – så fekk eg nå gjort det!). Heime at huskar eg ikkje kva eg dreiv på med, men det er sikkert ikkje interessant. – Neste dag traff eg Camilla på skulen, og det var utruuuuuleg morro, me snakka så lenge eg kunne for å ikkje komme alt for seint til timen. Dessverre var det litt for kort… :/ På kvelden skulle det være City Arms puben – eg var der tidleg, men ingen andre var der. Eg gjekk rundt og kjeda vettet av meg i ein halvtime eller så – før eg sykla til byen for å se om eg kunne finne Camilla og gjengen. Dei skulle spise ein fin plass denne dagen.

Det regna som fy huskar eg – eg blei dassblaut der eg sykla/spaserte gjennom byen. Eg traff folka til Jon, dei hadde vært på pub – men traff ikkje nokon andre. Til slutt gav eg opp mi håpeslause ferd og satte meg på Lamb & Flag – pub’en kor CompSoc folka pleier å henge, og det var dei eg lette etter. Eg såg inga kjente fjes, så eg satt meg ned på ein barkrakk og bestilte ein cola. Der satt eg aleine og såg på folk, følte meg ikkje heilt i toppen sittande aleine der. Eg starta mot byen igjen då colaen var ferig – og på Cornmarket street såg eg Maxim, Jon og mange andre norske. Der kom dei, ca 3 timer etter eg eigentleg gjekk ut. Me gjekk så på DTM. Det var ikkje morro. Eg ville snakke med Camilla, ikkje henge på ein lam klubb… Eg bestemde meg for å gå mens eg ennå klarte å stå på to bein av keisamnheita. Raskt gjennoppliva av frisk luft starta eg ein samtale med dørvakta på DTM – den slutta ikkje før DTM stengte!

Stengt DTM… Audun hadde gått ut for å leite etter jakka si, men eg fann ho inne på DTM – han jekk seint tilbake til oss, eg veiva med jakka. Han sto rett foran meg, så sa han “Hekkan, eg finne isje jakkå mi” – ehum. Eg hadde stått i 2 min og veiva me jakka hans samt hinta. Dørvaktane lo av Audun då. Han va mildt sagt vekke. Jaja – henn skal dikon då? – spør eg, og følger etter mengden. Mange skulle heim, men eg følger med Jon og ei 3 klassing etter pit-stop på kebabkid med til Backpackers. Eit “hotell” – vel “hostell”, vel “ungdomsherberg”, vel “nattklubb med senger?”….. Det var det liv :) Å gjett om det var liv! – Så eg starta turen hjem litt etter 4, me skulle jo filme heile reklamen vår neste dag. Den me EIGENTLEG hadde filma 6 ukar før – men så kom ein hellsikken jævel av ein drittsekk og stjal den helvettes kassetten min!! – Uansett, neste dag ville bli ein lang – travel og slitsom ein.. Spesielt når meg og Thomas hang på Nachspeil til langt på morgen hele tia! – Eg sykla hjem.

Torsdag… Hard dag på skolen som sagt, meget hard for meg og Thomas. Me som óg var trøttast. Thomas minna meg heile tia om kor trøytt eg var. Eg huskar ikkje stort fra dei første timane – men tror eg sov i hånda mi litt. Så kom kvelden – ville ein normal person gått ut etter slik utmatting? Nei… Eg ville heller ikkje. Meeen, eg ville treffe Camilla igjen – ho er jo tross alt ikkje i Oxford kvar uke! Dessuten ville Regis snakke med de norske jentene (då spesielt Lotte). Me dro ned (eg sykla, han buss) – men dei hadde ALLESJEKKE ID UANSETT dag på Jericho… Hekkan. Eg har vært i ein slik før – og då kom eg inn begge gangane eg prøvde! – Men denne gangen var Regis med og han blei nervøs for meg, dette smitta. Og då eg prøvde å komme inn blei eg stoppa. Siden eg er <18 har eg ikkje bevis for at eg er =>18, så…. :( – Me kjøpte noko chips osv og dro heim. Så såg me den fysste timen av “Total Recall” med Arnold Schwartzneger, før me la oss.. (eg var for trøytt til å se den siste halvtimen).

Litt tidlegare på kvelden hadde eg óg lært at Camilla ikkje var i Oxford lengre – då var det jo ingen vits i å gå ut uansett… Men eg var veldeg lei meg for å ikkje ha komt inn på pub uansett. Det var eit slag i fjeset :’(—Men nå er det blitt ein ny dag, så eg må få sett å legge meg! – Eg som liksom skulle skrive noko som erstatning for at eg ikkje gjekk ut, vel, ein blir sein i seng uansett!

Typisk Norsk

Eg skreiv ein tekst om Nordmenns forhold til alkohol i utlandet for å levere i Sammfunnslæren og eg synes eg burde legge han ut på heimesia mi.

Etter å ha vært i England et par måneder er det noe som sitter igjen om hva Engelskmenn sier om Nordmenn, Norges befolkning – konstant fulle personer fra et land med en fantastisk natur, enorm kulde og en totalt fraværende sol om vinteren. Jeg vet ikke hvor de har fått tankene ifra – men gjeldende den evige defineringen av et land på ens natur er det antakelig eksotiske reisemagasins ekstreme stilisering samt eksponering av det sære spesielle, som 99% av alle nordmenn ikke har noe forhold til. Når det gjelder den heller krenkende bemerkningen om alkohol må det komme fra personlige erfaringer. Eller må det dét?

Selv så har jeg lenge ment at dansker river nedpå med alkohol; svettende i solsteiken, med en enorm ølmage sitter de å gasser seg med en ølkasse. Rapende ferdig sliter de seg opp med en anstrengelse lik Bjørn Dælhi metre før mål. Etter gjentatte ganger med intim kontakt med vegger, dører og ikke minst gulv er de tilbake, bommer med god margin på stolen og åpner nok en kasse med øl. Slik forhåndsdømming kan altså være gjort lett uten førstehånds kjennskap, og det er slik verden ser på nordmenn – men hvor ville så en engelskmann fått grunnlaget til denne tolkningen i fra? Ser vi på historien så har vi i Norge hatt vikingene – som så fint inntok England, stjal, drepte og voldtok. At disse hardingene hadde en enorm tørst for mjød skal absolutt ikke bagatelliseres.

Men vi trenger ikke gå til historien for å finne eksempler på ‘typisk norsk’ alkoholmissbruk – dagens vikinger herjer som kjent i Spania, på Kanari Øyene og liknende plasser i syden. Med litt mindre fokus på det med dreping og voldtekt er det dessto mer tid til å ukritisk hive nedpå med etanol – en gift som visstnok skulle være svak nok til at den kunne drikkes (må jo ha en galaktisk nytteverdi!). På disse turistplassene er det dessverre(?) andre enn Nordmenn som ferdes, hvorpå disse personene returnerer til sin nasjon med minner om spritstinkende Nordmenn som ikke var edru et sekund av uka de var der.

Tilbake i England har mange dannet seg en mening om Nordmenn, med rot i fakta som gjør dem mye sterkere enn min gamle “typisk dansk” oppfattning, som egentlig passer oss fulle Nordmenn bedre (utenom den typisk danske ølmagen). Da en av skolens vaktmestere skulle låse bygget kom vi til å snakke om Norge – etter den selvfølgelige natur-diskusjonen la han til en setning jeg ikke hørt én gang, men flere; ”..but they do drink a lot, don’t they?”.

Vill mandag

Eg starta så fint på søndag; bar med Niklas, Audun og nokon belgiske jentar, heim rundt 1:30. Mandag; ut i 8-tia, heim rundt 05:00(!). Tirsdag; sove til kl 3 på dagen og miste hele skolen. Offameg. Verste er jo faktum at etterpå dro eg på pub med Niklas og Mike(28år gammel engelsk fyr)! :P

Ahh. Jaja, nå har eg sove siden kl 4:30 til kl 15:00, var det vel. Eg har mista heile skuledagen i dag, dessverre. Det er tirsdag og i går var eg fysst på Pub Oxford med Morten, Victoria Maria (som blei meget vennlige med kvarandre :S ), Audun og Jon (seff), Thomas, Sisilie og Ingrid. Maxim var der visst også, men han dro tidleg. Vel, eg antar dei fleste har vært på pub før så eg skal ikkje forklare i detalj korleis dét var – men det var bunnslum i fanta’en min og alle skulle riste den. Offameg.

Litt seinare på kvelden begynte Victoria Maria og klage på at eg ikkje drakk; “adle må jo drikka!”.. Det er slike idiotiske folk som får meg til å ikkje drikke – faktisk. Er rart å tro at det hjelper eigentleg – eg har visst enorm selvtillit og eg er enormt sta, gjør eg fysst eit prinsipp skal du være enormt god for å snu meg. Eg kan ikkje huske at andre enn mamma har klart dét. Men når det gjelder en sånn ting som at eg har bestemt meg for å ikkje drikke (iallfall før eg blir 18, eg bestemmar om eg vil forsette etter dét, om folk er like teite blir valget iallfall enkelt) så kan nok ingen få meg til å skifte meining. :>

Då me kom ut av pub’en (dei stengar kl 23) fekk me “Free entry to Park End”, siden denne klubben normalt kostar litt så gjekk me der. Audun og Jon prøvde å lure folka som tok i jakker med å putte den ene jakka i armen til den andre, dei merka det ganske fort så dei måtte betale for begge jakkene. Sjølv gadd eg ikkje bruke pengar på å få hengt opp jakka. Audun skulle snakke i telefon så me fant ein stille plass – var visst utfor jentetoalettet. Det kom heile tia jenter inn og ut og dei var sikre på kvifor me eigentleg sto der. Vel, me la ikkje merke til det før dei sa det til oss da…

Eg var rask til å starte å danse, mens Thomas, Jon og Audun som eg var med var utroleg treige – som vanleg. Det skjedde ein god del ting men ikkje like interessante som… Ja, akuratt. Eg vil ikkje skrive for mye som andre personar like godt kunne opplevd sjølv. Før skreiv eg omtrent direkte til mamma og pappa, mens no har eg ein litt større lesarmengde. ( wee :D ) Problemet mitt er at det skjer SÅ SINNSJUKT mykje morro (og noko lite morro), at eg kan ikkje skrive alt. Men det er også bra då. Eg må også passe på at overskrivten nesten passar med hovedinnholdet til artikkelen (eg kan heller skrive mange mindre artiklar!)

Då me kom ut ifra Park End kunne ikkje Jon stoppe og le – Audun hadde nemlig funnet seg jente på klubben og Jon fant dette veldig morsomt tydligvis :P Ho var nemlig ganske engelsk i dimensjonane, som betyr litt kraftigare enn normal kropp + ein enorm bakende. Ho hadde visst vært litt hard på godteriet. Audun hadde fått nummeret men han hadde ikkje tenkt å ringe – var underholdning for ein kveld. Hehe, sjukt – kunne aldri holdt på slik eg da. “Me” hadde moro av Audun på veg til Kebab Kid.

Vél inne på Kebab Kid jobba Ralf igjen (naboen til Jon) :D Men han jobber jo alltid der. Eg kjøpte pomfri og ein hamburgar til Audun – tok 5år da, men. Uansett hadde eg ikkje fått “Salt’n’Vinegar” på – så eg holdt boksen fram og sa det, men då miiiiiista eg aaaall pomfrien på salgs-benken! :( Då var den kvelden øydelagt. Eg måtte gå hjem i kalde været, vite at eg hadde brukt pengar på ingenting osv. Det gjekk enno vitsar om Audun då me sto der og såg på Audun spise. Thomas prøva febrilsk å få transport heim.

Plutseleg kommer Ralf og gjer meg ein ny pomfri!!!!! :D:D:D GOOE MANN! ;D Han prøvde og hilse på Jon, men han var for opptatt med Audun :P Me sto der til me var åleine i butikken og Jon fekk sagt hei til Ralf – då starta den forferdelege turen heim. Klokka var 3 då eg gjekk ifra Kebab Kid og starta turen min åleine heim. Det var veldeg kaldt, eg gjekk seint så eg var ikkje heime før 4:30. Ugh.. Eg kan ikkje fortelle kor keisam og drit gåturen var. ARGH, KVIFOR SKAL CYCLE KING ALLTID MANGLE DET /&#/¤(”#) DEKKET MITT!

Å, eg har vel ikkje sagt dét. Jon ville ha sykkelen tilbake – og eg gjekk til Cycle King for å få dekk. Men, nei. “We’ll have it in Wednesday”.. Jada, sikkert. Sist de sa det var det jo løgn – er nok dét denne gongen óg! Dagen var Fredag då eg spurte om det, så eg må bruke buss – æsjisj. Velvel, no må eg faktisk stikke – eg skal være i byen kl 20:00, no er klokka 18:55 – SÅ lang tid tar bussen! :( Hadde eg hatt sykkelen hadde eg dratt 19:40. Jaja, no må eg springe uansett.

Natt til mandag var eg óg ute, då med Audun og Niklas – me var på EuroBar og hadde det kjekt :> Den belgiske jenta som bor hos Niklas var der óg (Marie, ikkje den belgiske kjæresten til Niklas, ho heiter Laurance og bor ca 10 minutt ifrå meg). Siden eg kom seint heim kvelden til mandag var den dagen drit i begynnelsen, eg var veldeg deppa. Eg satt på skolen med pcene heile dagen til kl 7 og snakka med pappa og irc folk. Eg blei veldig deppa av å sitte åleine i rommet der. Men på vegen heim blei eg gladare og gladare, då eg kom heim fysste gangen var eg veeeldig glad. :) Så til pub, glad, så til klubb, glad, så hjem, æsjisj :/ Vel, slå-av-pc

Bare for å avslutte der ingressen avslutta (ingressen er alltid nyare enn sjølve artikkelen, velger eg å putte noko ny informasjon der må eg jo “backe” det opp i artikkelen!). Tirsdag kveld etter eg skreiv denne artikkelen dro eg til byen for å treffe “Oxford Univeristy Computer Society”-folka på LaserQuest ;) Me hadde avtale – etter gjekk eg raskt innom EuroBar for å finne Niklas sittande der og prate med ein mann. Eg meldte meg inn og fant ut at fyren var manager for eit programmeringsfirma. Så me prata litt programmering – så gjekk me til ein annan pub. Han spanderte 3 “Lemonade“s på meg, og dei kostar litt siden det ikkje er alkohol (England er mange plasser meeeget teite på dét, dyrare med brus enn øl – offamegdå).

Han var foressten veldeg imponert av at eg ikkje drakk noko alkohol, spesielt når alle de andre gjør det. Og da mener jeg alle :> Vel, eg er ganske stolt av meg sjølv for å være ærlig, eg syns det er digg å alltid være edru (mao. aldri drikke) og få så mykje respekt på det. Vel, me hadde det iallfall veldeg koseleg, så eg kom ikkje heim før i 2 tia. Men eg var tidsnok på skulen idag sjølv om eg måtte ta bussen. Eg sto faktisk opp kl.6 (skole kl.9, stilte klokka feil osv)! ;D Menmen, det var då interessante kvelder sjølv om eg ikkje skal drive på i samme stil særlig lengre. Eg er inne no – onsdag, torsdag, vår faste pub Jericho kveld skal eg hoppe over til fordel for eit CompSoc møte ;) Også skal eg jo snart treffe Pappa(min mest faste leser(vil eg tro)) og lillebror Falke i London, må roe ned litt ;D Men no var visst klokka halv ett, så eg bør legge meg ;)

Mitt livs lengste helg?

Eg var hos audun, i byen på Maxwells, var på bursdags-fest hos Victoria, på ein dårleg klubb, Andrew WK “party” (konsert) osv, osv.. ;)

(26–28.9.03) Sitt her, ein mandags kveld og skal skrive ned mitt livs lengste helg (etter som eg huskar :P). Eg hadde bare bestemt meg for å være litt meir sosial og plutselig fekk eg masse opplevelsar på lita tid. Siden eg ikkje trenge å ta nokon buss (har jo najs sykkel :> ) slapp eg å tenke på dét. Men eg veit ikkje heilt kva helga starta med så eg får fortelle slik eg huskar.

Etter ein rar skoledag der me hadde videokonferanse uten at læreren kunne høre vår lyd gjekk eg, Jørgen og Niklas til Virgin Megastore for å kjøpe billettar til Dimmu Borgir konserten i London. Meg og Jørgen rusla så heimover mens me snakka om stort og smått. Etter me hadde vært på B&Q i ein halvtime og testa dørhåndtak gjekk me til Jørgen.

Han hadde eit greit stort rom me tv, den heldiggrisen :P Me såg “Rugrats” og “Sabrina the Teenage Witch” før eg ville ha litt mat og sykla heim. Tidligere den dagen hadde eg fått vite at Audun skulle ha folk hos seg. Det regna litt utfor så eg ville ikkje dra, slik eg eigentleg hadde tenkt. Eg slo på mobilen min og hadde fått ein voice-message, eg hørte på den og det var PCWorld som ville arrangere eit intervju med meg.

Eg blei veldig glad og måtte sjølvsagt fortelle det til nokon, derfor starta eg sykkelturen min til Audun. Då eg gjekk ut av døra møtte eg Aurore og Fransoise, som er Aurore sin søte bestevennine i frå Belgia :) Eg helsa og hjalp dei å bere bagasjen inn. Eg måtte bort til Audun og jentane hadde nok ikkje noko imot at eg dro uansett så eg sprang ut igjen.

Det var allereie mørkt då eg dro så eg måtte ha lysa mine på. Eg var veldig glad så eg sang og plystra på Roy Orbisons “Pretty Woman” ganske så høgt. Då eg stoppa i eit kryss i midten av byen kom ein annan sykkelist på sia av meg og laga eit hemma fjes :P

Vél ute på “Jæren” – som Audun kallar det – forsvant alle lys. Det var békmørkt! Eg såg ikkje ein skit med unntak av ei kvit linje på venstre side, og to tette på høgre. Stripa heilt på høgre av vegen såg eg ikkje. Det minna meg om ein gammal Science-Fiction film då skipa køyrer over lyshastighet. Var seriøst kult. Eg sykla litt roligere siden eg ikkje såg ein ting, men fekk eit skikkeleg kick av å forflytte meg på den måten. Heilt hyper blei eg av turen så eg virka vel litt oppglødd då eg kom til Audun ;)

Gutane (Audun, Niklas og Thomas) såg litt rart på meg då eg tok meg ein dusj hos Audun, men eg trengte det. Hadde ikkje tid heime og eg lokta ikkje noko særlig fantastisk. Då eg lokta litt betre sykla eg til byen, dei andre venta på bussen. Etter eg hadde venta ein stund kom dei óg inn til byen. Me gjekk alle saman til “the Goose” pub’en og satt å snakka litt. Etter dét besøket reiste me til Maxwells kor Ont (Parouge) jobbar som bartender.

Me kom inn på bare £1 (ca 12kr) fordi me kjente Ont (sist gong var det 0, men dørvaktane var ikkje sikre denne gongen). Vél inne traff me Ont som kasta flasker og miksa drinker inne i baren, han er sinnsjukt flink. Flinkaste bartenderen eg har sett. Han laga ein drink til meg og ein til Thomas.

Eg hadde ikkje sagt til han at eg ikkje drakk alkohol så eg ga han vekk og bestilla “something without Alcohol” fra ein annan (Ont var veldig opptatt, alle bestilla selvfølgeleg av han :P). Eg skulle til å betale, men han sa bare “You’re with Ont, it’s OK mate”. Hehe, kjekt :D

Resten av kvelden hendte det så mykje at eg kan ikkje skrive det fordi det blir for mykje å lese. Må tenke på kor mykje tid folk vil bruke på å lese sia mi óg :P Av småting eg kan nevne var når Thomas gjekk rundt og tok bilde av folk, blei kjent med dei og fekk emailen deira. Han snakka også varmt med dørvakta, og fekk eit virkeleg bra bilde av han!

Me gjekk ca kl 2 og kjøpte ein burger kvar fra kebab-bilen utfor Maxwells (kebab var litt dyrt, sikkert fordi det er ein tradisjon å spise det på natta). Eg kom heim 2:30 og la meg. :>

¤Neste morgen, Lørdag¤, sto eg opp 8:30 og spiste frukost. Eg sykla til byen og satt på internett på biblioteket der. Eg tusla videre, kjøpte kontant kort og møtte Thomas som skulle ta bussen til Morten. Eg sa han måtte sende meg melding då han kom tilbake til byen.

Etter eg hadde gått fra Thomas fant eg ut at eg ville prøve å komme meg til Morten eg óg. Så eg satt meg på sykkelen og sykla opp Iffley Road, eg kjøyrde vedsiaav ein buss og lurte på om Thomas var i den. Eg sykla saman med bussen heilt til eg såg at Thomas kom ut på eit stopp. Han blei litt overraska av å se meg :P Morten henta oss også satt me hos han og prata o.l.

Eg fann ut at dei skulle i bursdag til Victoria Maria (fint at alle inviterer meg hele tia</ironi>) før eg dro heim for mat. Då eg hadde spist dusja eg og tok på meg finklær før eg satte mot byen. Der møtte eg Audun, Jon, Niklas osv. De skulle også i bursdag (kunne man se på de fine klærne :P) så jeg prata med dem helt til bussen kom før eg sykla mot Victoria. Eg visste ikkje kor ho bodde men eg fann det til slutt etter eg spurte Marie Louise.

Der hadde eg(me?) det veeeldig kjekt uten at eg gidder å gå noko særlig meir inn på dét. (Om du ikkje merka det så er det ein ny dag sånn eigentleg her eg sitter og skriver. Er heller ikkje på Aurore sitt rom idag, tror ho er ute. Er uansett tirsdag kveld og eg er litt trøtt/sliten osv) Då ein stor del av gjengen ville ned til byen dro me, eg venta på bussholdeplassen til bussen deira kom. Eg starta å kjøre ned dei enorme bakkane opp til Victoria Maria (SYKE BAKKAR! :( ), etter ein stund kom eg til ein motorveg. Det måtte være feil. Eg sjekka kartet og rektignok – det var feil. Eg måtte sykle opp ein del av bakken igjen og rulle ned akuratt motsatt veg.

Ute på hovedvegen (Botley Road(?)) tok eg det med ro mot byen, siden eg tok feil veg hadde eg ikkje sjangs til å ta igjen bussen uansett. Noko som viste seg å være feil, ca med PCWorld tok nemlig den samme bussen még igjen og då var det jo ingen problem å sykle forbi den igjen. Så eg stoppa på nokre lyskryss og såg inn i bussen der “resten av klassen” satt (ikkje heile – nei). Wow, nå er det gått enda en uke+ siden dette skjedde! Eg sitt her, Tirsdag, 8 dagar siden eg starta dette dokumentet, er gale :P Får skrive slik eg huskar, sjølv om et er lenge sia.

Eg traff folka så i byen der eg venta på dei. Var litt vanskeleg å få oversikt over situasjonen, folk ville hit og dit. Eg blei me Elisabeth og me to gjekk mot Go Na Na, der Lotte og Morten skulle være allereie. Det kosta 5pund for å komme inn! 60kr, svei hardt, men eg betala for Elisabeth allikevel. :P Hmm, ho låna vel eigentleg, men eg må visst spør for å få dei tilbake. Ho har gløymd det og eg huskar det aldri… Go Na Na var ein drittplass, med drittmusikk, drittlys og drittpris. Heh.. :P Lotte lika imidlertid musikken; kver sin smak :P

Eg tusla ut med folka, de gjekk etter mat. Sjøl ville eg ikkje spandere 3pund på kebab så eg stakk på Yates’ der Niklas og Audun visstnok satt. Yates’ lika eg heller ikkje, dei hadde grei musikk men wow, skitten plass! Gidd å ha tepper på eit utested liksom! Det va jo fullt av øl, cola og andre ulumskhetar! Skoa satt seg fast i teppet og det var tungt å gå -> æsj!

Så gjekk eg tilbake til “gamle”-folka og kjøpte meg ein hamburgar og brus allikevel…. :P Lotte og Morten gjekk eg heim med, leia sykkelen. Klokka var vel rundt 2 då me gjekk ned Iffley Road mot Morten. Etter ein hyggelig prat var Morten ved veis ende. Eg og Lotte fortsatte mot Cowley mens me snakka om stort og smått… Hmm, eg tror det var for det meste smått. Har aldri fått nokon skikkeleg defenisjon på kva “stort” og “smått” betyr, men me snakka sikkert om smått ;) Smått er forressten eit ganske teit ord. “Smått” liksom, høyr på kvisleis dét høyras ut! Kl 3 var eg heime ca. Seint :S

¤Søndag¤ skjedde fysst masse du ikkje gidder å lese, så eg vil ikkje skrive det. Sååååå dro meg, Sisilie og Jon på konsert! ANDREW WK!! :P Hehe.. Meg og Jon ville jo bare gå pga. Espen er sånn hallveis wannabe-AWK-fan. Sisilie ville være med fordi: kvifor ikkje!? :D Ho hadde bare blitt “positivt missunleg” hvis ikkje (ho brukar den frasa ja). Eg kom litt seinare enn Jon&Sisilie pga. masse (snakka med Aurore før eg dro = tar sin tid fordi det er så kjekt ;) ) derfor kom eg bak i køen. Eg såg at ein vakt gjekk oppover køen og såg på nokon kort og ga stempel på hånda. ”ååja, student-rabatt” tenkte eg og dro fram kortet. Når vakta kom ga eg det til han og han såg lenge og rart på kortet mitt før han utbrøt “Ahh! Cool mate!” og ga meg stempel. Eg undra litt over kvifor han sa det til meg og ingen andre…

Det eg ikkje visste va at dette stempelet meina “over 18” slik at folk kunne kjøpe alkohol. Kortet eg ga viste selvfølgelig at eg er 16år (fordi eg ér jo dét) så vakta syntes det var rart at eg ga han dét. Eg drikk ikkje alkohol, men 95% av alle ungdom gjør (iallfall slik eg ser det) og vakta gjorde 100% sikkert dét når han var under 18. Han syntes vel det var veldig tøft av meg å vise dét kortet og tenkte tilbake på sine dager… Jaja, morsomt var det nå i etterkant :P Selvfølgelig kjøpte jeg ingen alkohol, men en “Orange Juice” som jeg så ofte gjør.

Me plasserte oss heilt framme, i midten. Ganske bra ;) Fysst spelte “N3ar Lif3 Xp3ri3nce” eller noko i den duren. De var ganske gode og bassisten deres var ein vill mand :P Lang kis med digert smil, stilig :> Etterpå kom eit helt forjævlig band, Winnebago Deal, satan i helvette for noko dritt! Ikkje pga. musikken deres som EIGENTLEG, sånn når eg tenkar etter var ganske bra, meeen pga. de jævla drittfolka av nokon dop-vrak fans dei hadde så ødela alt. De starta å spille og me merka fort at noko var gale. Nokon folk hadde blitt totalt ville og starta slosskamp bak der me sto.

Det blei eit digert hål bak oss der 3–4 jævlar sprang rundt og dunket inni folk. Det er umogleg å forklare kor ekkelt og forferdelig det var. Men det var rett før Jon begynte å sloss med den eine jævelen, eg forstår guten så sinnsjukt godt. Hadde eg hatt ei hagle hadde eg med glede trykka han opp i trynet på den jævla krøllete, rødhårete guten med ekkel streng og blåst hjernen ut på han. Den ekle drittungen trenger ikkje hjernen sin uansett, stygge dopvrak.

Folka var verkeleg dopa, dei var heilt totalt vekke. Eg albua han eine driten i nyra hardt, og han viste ikkje ein grimaste – men kroppen blei fysisk flytta på av kraften fra slaget mitt. Sisilie (inkludert meg) blei seriøst redd og ville gå vekk til eit roligare sted. Me gjorde dét… Så kom endelig AWK på, det var kjekt, var ganske bra faktisk. Eg hadde forventa det til å være litt av ein flopp…. (Snork, eg gidd ikkje skrive meir detaljert, får tenke deg sjølv :P)