Merkelapp-arkiv: Dagbok

Ei pakka i posten?!

Plutseleg ein dag fekk eg ei diger pakka i posthólet mitt. Eg var på veg til Universitetet og dokumenterte denne flote hendinga.

Ei pakka til meg!

Wohoo! Eg putta ho på fanget og prøvde febrilsk å opna pakka. Det var ikkje mykje enkelt. Ho var sikker vasstett, so mykje teip var det rundt ho.

Oi, t-banen

Tbanen kjem

Der kom plutseleg t-banen, må springja inn for å koma med. Eg er jo alt for sein til forelesinga allereie.

Eg fann ein måte å opna pakka på

Opnar pakka med nyklane

Nyklar er hendige. Ein gut sit til høgre for meg og tykkjer eg er mongo av di eg tek bilete av at eg opnar ei pakka. Han veit ikkje eg hev planar um å leggja det ut på intarwebben. For det er jo jysla spanande å sjå på, må tru!

w00t! Sære greier, eg fekk noko sers nyttig

fann ei lommabok!

Ei LOMMABOK! Wohooo! Med masse pengar i (yver 2 000 kr), mange flotte kort, mykje tekst og avtalar. Nei, dette er jo heilt utruleg. Eg stressa fælt utan denne, forstår ikkje korleis eg kunna leva utan han. Men no fekk eg han altso, i ei hendig pakka. :-D

Heh. Ja. Det var det. Eigentleg er «heile historia i galleriet»:http://velmont.net/galleri/ei-pakka-i-posten/, men eg tenkte ingen ville sett det um det berre låg der.

Langt LST-møte i helgi

Dei siste dagane hev rast forbi. Men likevel hev dei vore ekstremt lange. Eg var på skrivarstova heile helgi, det var landsstyremøte i NMU – so frå tidleg morgon til seint på kveld var eg aktiv. Eg hugsar nesten ikkje kva eg hev gjort fyrr den helgi, av di ho hev vore so lang og tek so stor plass i hovudet mitt nett no. Likevel kjenner eg store endringar er på veg – eg skal prøva hardt å utvikla med dei neste månadene. Denne ekstreme jobbingi mi hev av ein rar grunn fengje meg til å tenkja meir att!

Eg vel å hugsa attende til fredag morgon. Klokka rang, og det var tidleg. Torsdag og fredag hev eg ingen forelesingar, so det er slappe dagar eg plar laga mange avtalar på. Teit nok plar eg sova endå lengre enn normalt på desse dagane. Kvifor rang klokka tidleg då, spyr du. Jo, ganske enkelt av di dette var ei spesiell klokke; ei… uh, brannalarmklokke. Eg var fast innstilt på å sova lengre lell, iallfall i ca. fem sekund fyrr eg hugsa kva brannalarmar er til for. Eg banna litt høgt inni meg (um det gjeng) og knakk ymse ledd på plass. Sat føtene på golvet, lurte på um eg kunna ganga ut i bokseren, innsåg kor teit det var og tok på meg klede. Sleit på meg skoi og la endeleg handa på dørhandtaket. Ute på gangen ville det vera ein høg, ekkel alarmljod – men då eg opna døri fekk eg ikkje høyra henne. Ho gjekk nemleg av. Ugh. So eg gjekk inn att.

Sjølve lange møtet

Lite vits å leggja seg att no. Vel, eigentleg ikkje. Ikkje i det heile teke. Hadde eg lagt meg so hadde eg sovna raskt. No veit du eg ikkje la meg. So då gjorde eg masse anna dei 8 timane det tok fyrr eg skulle vera på LST-møte. So var eg på møte. For sein. Eg var i godt humør. Kjempekos. Klokka vart masse, og eg var heldig og pådrog meg ein yvernattingsgjest; Jens Morten frå Studentmållaget i Nidaros. Det var kjekt – han virka ikkje alt for fråstøytt av hybelen min og sov godt på golvet. Han var kjempeheldig og fekk liggjeunderlag frå båe meg og Ola, so då hadde han inga grunn til å ikkje sova som ein prins.

Og so var resten av helgi moro. Vebjørn skreiv eit innlegg um det i bloggen sin. Spesielt moro, utanom alt det som var ekstra moro, var alle endringsframleggi. Det hev ikkje vore so mykje endringsframlegg, masing og so lang votering på nokon av LST-møti eg hev vore på. Eg leverte faktisk 3–4 endringsframlegg sjølv. Dessutan jobba eg i «Nemndi for årsmeldingi, fråsegner, lov, tuft og andre vedtak» og ikkje minst matgruppa der eg gjorde ein fantastisk jobb. Kanskje eg òg kjem til nynorskhimmelen for mi enorme innsats i å gå fram og tilbake til Meny 3–4 gonger og elles sjå på dei andre i gruppa arbeida.

Nei, den helgi kjennest nærast som eit heilt liv, og eg gidd ikkje skriva ein livsbiografi. Eg trur ikkje det hadde vore interessant nok for nokon å lesa ein biografi – so difor vil eg ikkje skriva meir. Eg kjenner meg ganske nøgd med lengda på dette innlegget no. Enklare å lesa kortare innlegg. Dessutan gjespar eg og vil leggja meg. Mykje å gjera i morgon!

Nyklane mine er tulla vekk

Eg tok t-banen til Kringsjå, ingen nyklar. Uff, eg hev lagt dei igjen ein plass. So eg vart lei meg og såg på klokka, 00:30. Tok siste t-bane attende til Ping. Der sat Morten og Erik framleis, og no sit eg her med dei. Klokka 02:30. Fyrste skuledag gjekk greitt, men det hev vore lite soving i det seinare. Eg veit endå ikkje kva eg skal imorgon, anna enn at det vert mykje og stress. Elles hev eg Universitas-jobben på topp.

… Og so mista eg alle idèar. Eg hadde eigentleg ikkje lyst å skriva, eg berre kjende eg burde oppdatera. So det vert eit av dei sers dårlege innleggi. Dei det byrjar flomma yver av. Eg fær skriva av det nyaste i boki mi, det eg skreiv dagen eg kom til Oslo for under ei veka sidan;

Dagen då eg kom «heim att(????)» til Oslo

Rart er det – eg hev ikkje hatt føtene på Oslosk jord lengje fyrr eg kjenner for å skriva eit par uleselege ord ned i blokki mi. Ikkje ein (1) einaste gong etla eg det i Stavanger. Er verkeleg herleg korleis ein er forskjellege personar på forskjellege stader.

Eg veit det er banning i kykja – men eg kjenner meg eigentleg litt glad for å vera attende i tigerstaden1. Eg hev store planar for semesteret og hev mykje å sjå fram til. Trur eg. Elles hende det noko rart nett. Sidan eg no er yver 19 år (offameg), må eg skaffa meg studentkort til transport. Det er ikkje lett. Eg kann ikkje få tak i det no. Difor stod eg framføre automaten og lurte; kva er lurast, flexi- eller dagskort? Eg visste ikkje kva som løna seg for meg. So eg stod og grubla hardt.

«Lurer du på noko?», kom plutseleg ei søt jenta2. Oi! Hæ? Dette er eg ikkje van med! Eg er van med at ingen snakkar med einannan i Oslo. Eg er van med at folk ikkje gjer slik. Men her kom ei blid jente og vilja hjelpa meg. Fantastisk! Eg elskar slik!

Sidan eg mista flyget heim tok eg altso no tog. Eg såg filmar eg hev hatt lengje på maskini; The Insider, Bandidas, Over The Hedge og The Coperation del 1/3. Alle bra, men The Coperation var sers tankjevekkande og fekk meg oppildna. Den dokumentaren må de sjå! Kjempeflott. The insider var ein stilig film, den lyt du sjå um du berre vil verta underheldt og ikkje provosert.

…og umtrent der slutta teksten. Eg starta vel lesa i boki eller noko.

Neste dag

Eg stakk på Ping og sat der heile dagen trur eg. Vart invitert på hyttetur, sa ja.

Fredag, hyttetur

Eg hadde sove på Ping, rakk ikkje siste t-bane. La meg kl 0500, som normalt og stod upp 1000. Eg sat og hacka Universitas til eg drog heim for å henta alt eg trong til hyttetur på hytta langt uppå fjellet utan korkje dass, vatn eller straum. Eg hadde ikkje ete den dagen og vart difor glad då me stoppa på ein Statoil for litt mat. Eg åt ei pylsa. Me køyrde vidare – plutseleg laga bilen ein rar ljod og all motorkrafti forsvann.

Me stoppa opp (sjølvsagt, bilen gjeng ikkje framyver utan motor) og undra oss. Me var langt frå Oslo og langt frå hytta. 2–3 timar båe vegar. Bilen såg ut til å vera ufiksbar. Ringde NAF, dei kom med bil og han kunna seia at reima som koplar stempla var ryke. Måtte byta ut heile motoren; for stempla hadde visst slått hól i han.

Ingen gnåla. Det var sers bra. Var sers løysingsviljuge; som kanskje er noko ein burde venta av folk på Ping. Meg, Håvard og Carl vart igjen på den lille plassen, sat der og venta i tvo timar fyrr Geir var attende (då hadde han sett av Magne og Jan i Hønefoss for å taka buss heim). So køyrde me heim att til Oslo… Var litt av ein hyttetur, – ingen hyttetur altso. Hadde kaupt mykje mat.

Eting av maten

La meg seint. 0500. Dagen etter hadde me funne ut at me skulle hava pokerkveld hjå Geir. Drog ut og åt middagen som vart laga. Måtte bruka ein del av maten me hadde kaupt til hytteturen. Me spelte poker lengje, – det gjekk sers bra for meg i starten. So heldt eg på å mista alle sjetongane mine, men klara lura til meg fleire igjen. Men so gjorde eg ein feil, prøvde å lura nokon, men det gjekk ikkje. Då mista eg alt. Ute av spelet (ikkje fyrst heldigvis ;-) ). So det blei ikkje 500 kr i premie på meg, men det får so vera. Var sers moro iallfall. Koseleg.

Eg sat oppe med Carl, Håvard og Geir. Eg drakk ein liter kakao som eg laga. Synest eg var flink. Eg la meg i 5-tida. (Anar eg eit mynster?).

Tidleg opp

Me vart vekka, sjølvsagt. Dei andre hadde lagt seg i 12-tida og var tidleg oppe (a-menneskje (eg rullar augo)). Eg tok eit brød med meg, og ost. Låg i bagasjerommet i bilen, var ikkje plass til alle. Då me kom til Oslo drog eg til hybelen. Der vart eg sitjande. Eg starta jobba litt på Universitas og la meg kl…. ja, nettopp, 0500.

Fyrste skuledag, i går måndag – eller i dag på ein måte

Opp 0945, i dag det. Eller, eigentleg i går. No er klokka 0430. Snart leggjetid. Eg tek mange fag dette semesteret. Skal prøva å taka tvo semester i eitt. Tek eit fag med Egil mellom anna, det er jo sers moro. Egil og Karol. Fær sjå korleis det går med alle desse faga. Eg må opp til mange andre fag i morgon, må sova her på Ping til rundt 1000 – for å so gå på førelesing. Kom på, må sjekka nett kva dette er. Kva tid og kvar.

Slik. Off. Stress dag i morgon. Jaja. No byrjer eg verta trøytt. Klokka snik seg mot 0500, og eg skal tidleg opp imorgon. Dessutan bråkar det mykje her på Ping, so svevnen er ikkje god når eg hev gløymd øyreproppane mine i Stavanger ( :’-( ).

Natta.

Notar

1 Eg veit kvifor det heiter tigerstaden no! Hihi. Det var eit dikt av ein kjend norsk forfattar som snakka um kampen millom bøndene og byfolket. Han nytta eit bilete på store staden mot den lille, ein tiger mot ei geit (eller noko anna, rett meg). So, difor vart Oslo tigerstaden.

2 Når me snakkar um søte jentor, so gler eg meg stadig til den søtaste av dei alle skal koma og bu med meg.

Litt dagbok dei siste dagane (trass lite nytt)

No er eg nett ferdig med boka eg las; The Litte White Horse, og hev dimed ikkje noko å gjera på bussen/t-banen lengre. Dimed kann eg skriva. I går hang eg med Espen, me stakk på joleverkstad med SmiO. Eg fekk ikkje noko ut av det då – laga berre peparkaker og marsipan som eg la att. Men moro var det, og sers hyggeleg.

Dette er skrive i går, laurdag.

Rebecca var her dagen før det igjen, på fødedagen min (som eg synest eg hev skrive dritmykje om). Tidleg morgon etter hadde eg eksamen, traff mellom anna på Børge og Jo Andreas. Førre dag hadde eg fengje melding om at eg hadde fått hybel med internett på Kringsjå. Meg og Rebecca drog dit i regnet og fann ut korleis ein flytta. Ho drog heim att på kvelden, og eg stakk på/til Ping der dei gjorde seg klar til å sjå film. Genialt! Eg slang meg i sofaen og såg Clerks 2. Var ein grei film. Var ein herleg kveld. Hacka litt smått på den berbare før eg stakk heim.

Dagen etter, i går (fredag)

Eg hadde planlagt å flytta denne dagen. Slik vart det ikkje. Eg stod opp kl 1400 og kjende toget var gjenge. Dessutan var det superskittent og -rotete og vekeslutt. Eg hadde avtale med Espen, men han såg etter jolegåver. Oi, der er noko eg hev gløymd totalt! Sat meg på Fredrikke for å eta lunsj/frukost. Kaupte graut (billig, kr 25) og traff Synnøve. Eg fann mandel i grauten, gjekk til kokken og vart overlessa av ting eg eigentleg ikkje trong. Ah, utanom dei halvsteikte rundstykka då. Eg laga dei alle i dag og åt dei til båe frukost, lunsj og kvelds. Forresten hev eg putta alle kleda mine i vaskemaskina i kjellaren og gløymd det. Er sikkert stengd der no, so vonar eg fær sjå kleda igjen! Hadde vore litt stress utan…

Jaja, eg prata so smått om i går; eg la sausmugga og usb-koppvarmar-og-huben att på Ping og stakk for å treffa Espen. Me hang litt og eg traff ei kjend frå Universitetet på Kiwi. So nytta eg mi overlegne stadsans og fann fort fram til Sigbjørn og Margit. Joleverkstaden var absolutt ikkje i gang. Berre Anne Stine var kome. So å vera ein halvtime for sein, som meg og Espen var, er visst alt for tidleg. Men til slutt vart det livleg, og eg kunne ikkje unngå å dra fleire vitsar på Espen sin kostnad. Nett som gode gamle dagar. Til slutt fór me heim. Kvar til sitt.

I dag (eller, eigentleg i går, men same det (laurdag))

I dag var ein u-god dag. Eg var på Ping kl 1500 og vart til 2400. Gjorde ikkje stort, hadde vore greitt elles. Men me åt jo pizza, såg ein Family Guy-episode, såg ein Mythbusters-episode og var ein ganske stor gjeng – so det var ikkje alt for gale. Dessutan fekk eg forska litt på Oracle-databasa. Men synd eg ikkje fekk migrert ho til MySQL. Jaja. Seinare.

Ekte i dag (dette er skrive rett inn, ikkje via boka (sundag))

Ja, hang største delen av i dag òg på Ping. Fekk henta kleda mine i kjellaren, og bretta dei fint opp. No ligg dei og stryk seg sjølv på rommet, nett slik eg hev lært av mamma. Morten sit til venstre for meg og hackar Sony PSP-en sin (han lagar eit spel som han hev fått masse pengar av filmfondet for å laga – det skal køyra på alle slags rare konsollar og datamaskiner – so han vil hava fleire stader å testa det enn berre Macen honom). Me åt burjare (hamburger) i dag. Stor og dyr som me plar kaupa. Håvard sa noko moro i går då me var so mange folk – han var heilt overvelda av folketalet – normalt sett er det jo berre «meg, Morten… og Odin som er fast inventar her i helgene». Haha :-) Då lo eg godt. Det er jo heilt sant. So herleg sant òg. Ping er ein herleg plass.

Men eg hev ikkje gjort noko stort i dag heller

Eit musehakk mindre einsamt på Bjerke

Wohoo! Eg hev snakka til fleire i blokka mi! Rektig nok berre «Good night» med svar attende; men det var jo noko. Eg kjenner meg eitt hakk mindre totalt åleine på denne plassen, Bjerke Studentheim.

Eg hev ein kamerat på Bjerke, det vil seia ein eg pratar med då eg stundom ser han. Han er frå Asia og gjeng på BI. Eg hev prata ein del med han om «norwegian-danish and norwegian» og korleis dei fleste nyttar den fyrste. I dag såg eg han på Bjerkebussen og helsa der eg sat med den absolutt forferdelege maten frå Deli de Luca (nei, det vert kebab fast etter dette! Det er mykje billigare òg).

Full heis

Me fekk veksla eit par ord i inne i heisen, full av dei asiatiske venene honom. So gjekk han av i andre etasje – og eg var igjen i heisen med ein flokk supersøte asiatar. Ho eine hadde lent seg på knappane, så halvparten av etasjane var markert. «Haha, you pushed them all», lo dei andre. Eg gliste breitt – desse folka var riktig herlege! Dei krangla litt om det, for det meste på engelsk, men med eit par ord på eitt eller anna asiatisk språk imellom. Eg ville gjerne bryta inn med ein hyggeleg setning, dei virka so opne og mottakelege for det.

Men eg var snart på mi etasje – og det var berre tvo av dei att. Rett før døra lukka seg bak meg fekk eg glad ynskja dei god natt med svar attende. Superkos! No kjenner eg at eg hev fleire å kunna småprata med enn asiat-venen min og naboen min (som eg ikkje hev sett på lengje! Verkar fordufta)…

Likevel er det langt ifrå nok til å få meg til å tenkja at Bjerke er ein kei, kei, trist og einsam plass. Ugh, eg vil flytta.

Nokon hev visst fritidsproblem

I går natt fekk eg vita at det faktisk bur nokon ved sidan av hybelen min. Eg la meg kl. 3 (sat oppe og hacka på Stavanger Casting, starta på botn. No med mitt eige rammeverk!) og då høyrde eg høgt og klårt stemmar i det andre rommet. Dei snakka høgt, og smalt med dørene, men i natt var det verre.

Eg hadde lite svevn frå i går, og i dag skulle eg opp tidleg for å rekkja utferda til Utøya der eg skal på matteseminar. Eg hadde det allereie vanskeleg for soving grunna bråket ute. Lukka vindauget. Men etter ei stund var bråket innanfor mykje høgare. Langt utpå natta starta fæle smelleljodar frå siderommet. Han gjekk inn og ut or rommet. No er det rett sagt ekstremt lytt og ein enorm akustikk i gangane. Ein kvar ljod (spesielt den høge nykellåsen) vert utruleg forsterka. Same kva, han gjekk inn og ut. Inn og ut. Laga digre ljodar av alt. Etter eg hadde irritert meg lengje – og kanskje øydelagd ein del av morgondagen stakk han ut. I dag såg eg så vidt kor skiti [sic] badet hev vorte. Heldigvis skal eg ikkje bu her lengje.

Dette er skrive for lengje sidan, 22. september yver ei og ei halv månad sidan. Eg hev truffe naboen min, som er dritkul. Kjekk kar. Og han stressa med å flytta inn desse dagane. Matteseminaret var dritkult.

Grünerløkka til Blindern

Når eg skal til Blindern tek eg buss fyrste etappe. Etter det trikk og så beina. Eg brukar beina på veg opp til bussen óg – slik eg nett gjorde for nokon minutt sidan. Det er ein herleg dag i dag. Sola skin og eg såg ei lita jente som absolutt skulle over gjerdet til bedet mdan foreldra hennar absolutt ville gå vidare og babla til ho på arabisk eller noko. Det fekk meg til å smila. Bredt.

Eg tenkte framleis på det då eg såg bussen køyrde forbi og stoppa på vegen som krysser gata eg gjekk i. «Hekkan». Eg gjekk i stadig same tempo. Ville ikkje rekkja han lell. Då eg kom nær nok krysset, såg eg han stod der framleis. No er det vel rett før han køyrer ut, tenkte eg. Men det gjorde han ikkje. Eg skynta meg over vegen og såg han blinka ut. Bakre dør var stadig open, men 10 meter vekk. Eg tok tvo raske skritt framover, før eg såg at slaget var tapt.

Eg trippa framover litt skuffa då døra heilt framme plutseleg opna seg. Haha, då blei eg glad :-D «Tusen takk», sa eg då eg hoppa inn og reiv opp busskortet. Det der satte ein ekstra koseleg spiss på dagen. Eg likar verkeleg det kollektive tilbodet her i Oslo.

Dette var frå då eg budde hjå Synnøve

Inne her på IFI, heile natta og meir

Det er ein konspirasjon. Eg er låst inne i Informatikk-bygningen, ikkje berre inne i bygningen – men inne i ein liten del av han. Her fins ikkje anna enn Coca Cola. Eg som ikkje liker Coca Cola. Eg liker ikkje Cola generelt, faktisk. Og så mat, då. Ingen. Elles umogleg å koma ut. Jodå, eg kan utløysa brannalarmen, men så slem er eg ikkje. Hadde sikkert berre sett meg i masse problem same kva. Semesterkortet mitt ligg truleg i posten, hadde eg hatt dèt hadde alt gått bra, men ikkje no – nei.

Hum. No hev eg sitte her utruleg lengje. Lat meg sjå.

odinho console Sep 3 14:14

Tja. Sidan det no er 4. september, og klokka er 07:14, vil det gje: 17 timar. Hum. Sjølvsagt hev eg vore vaken heile tida. Eg hev lagt inn SDL, pygame og pyOpenGL. Eg hev nemleg fulgt med på PyWeek. Snakka masse med dei som er med òg. Gjeve litt tips mellom anna. Tja. Og så hev eg koda på Stavanger Casting. Ganske lengje og mykje faktisk. Lengje i tid ihvertfall. Rart med det, eg koder nokre liner – ser på klokka. 4. Koder bittelitt til. 5. Wow. Heilt utruleg kor raskt tida går. Eg hev sikkert gjort 3 timer effektivt arbeid på 17. Men så hev eg gjort masse anna i tillegg då. Eller, noko iallfall.

Det hev vore ganske einsamt her på terminalstova i natt. Eg hev jo vore åleine, hadde nokon andre vore her kunne dei jo ha sluppe meg ut. Men det kan eg ikkje sjølv. Nei, for dørene er låst frå båe sidar her. Ein må ha kort for å koma ut. Eg hev ikkje kort. Midt på natta, sånn ca (er ikkje så farleg med tida) var eg særs svolten. Tingen er/var/whatever at eg ikkje hadde ete anna enn frukost. Har ikkje ete anna enn frukost. I går. Så, eg var litt svolten.

Litt tidligare på dagen så kjøpte eg faktisk ein chai-te på Deli de Luca. Den var enormt god! Eg hadde ikkje peiling på at du kunne få så god te ut av ein automatisk te-lagings-boks. Så tok eg trikken til UiO, blei søkkvåt. Regna kattar. Eg gjekk rundt på mange av bygningane og blei våtare og våtare. Fann ingen opne. Til slutt gjekk eg til SV (samfunnsvitskapleg). Der fann eg ei pc-stove. Men eg fekk ikkje logga inn, visstnok. Eg fann ei gamal maskin i kroken, den kunne eg logga inn på (av di den køyrde terminaltenar, i staden for å vera lokal – for dei som forstår slikt). Den var gamal og drit. Pissepc, var umogleg å arbeida på (backspace fungerte ikkje i PuTTY). Til slutt høyre eg Morten var på IFI. Ah. Eg drog opp, stadig meir blaut, og kom inn på IFI. Kl 14 ca, visstnok. Då hadde eg allereie hengt rundt på det sundagsstengde universitetsområdet lengje.

Same kva, eg var svolten og eg ville ha sjokolade. Men som du allereie veit; det gjekk dårleg. Det er ein hekkans glassdør med ein stygg kortlesar, som ein kan sjå ut på fellesarealet. Det fellesarealet kor det er mange sjokoladeboksar. Der du hev fleire val enn Coca Cola. Ahh. Skulle ha vore der. Men, nei. Så var eg jo kjempesvolten då, og tørst. Jaja.

Det var ikkje lett å trykkja på maskinen for å kjøpa den fyrste cola-flaska eg hev kjøpt på, hm, 3–4 år. Velvel, vanskeleg var det jo ikkje akkurat. Eg tenkte «Helvette heller» pluss ei liste assorterte (men velvalde) bannord og hadde det litt psykisk vanskeleg. Menmen, så kom driten ut og eg opna opp. Typisk at halve driten bruser over og kjem på golvet. Kliss. Så kjem det, ja. Det smakar jo seriøst ikkje godt? Eg forstår ikkje meg sjølv, eg pla elska denne drikken. Eg pla drikkja det dag ut og dag inn. Opptil fleire liter. Akk. Vonar berre ikkje eg blir hekta igjen av ei heil flaske.

Var ikkje noko problem, heldigvis. Smakte ikkje stort betre mot slutten. Altså, eg meiner ikkje at det smakar vondt – men det smakar ikkje akkurat godt heller. Eg foretrekk mjølk foran cola kvar dag (som er rart, om ein tenkjer på at før, då eg lika cola, lika eg ikkje mjølk). Jaja. Eg sat meg no ned og fortsatte så smått med dei små tinga. Byrja bli kaldt. Hm. Gjekk vel ein time, og så måtte eg på do. Hm. Meir på do, og endå meir. Eg hev det med å berre sitja og pressa på blæra når eg må på do. Gidd ikkje reisa meg. Men til slutt måtte eg. Vil heller reisa meg enn å få blaut bukse. Med blaut bukse hadde eg sikkert blitt endå kaldare enn eg allereie var. Jaja, kanskje litt varm i byrja – men det plar dabbe fort av. Kjenner til det.

Nåvel, så var eg på jakt etter do. Eg hadde ikkje gløymd den lille verda eg hadde tilgang til. Eg gjekk bort til glassdøra og rista i ho for n-te gang. Neida, ho gav ikkje etter. Ugh. Er det ingen do her? Eg lurte på kva eg skulle gjera. Måtte vel bruka cola-flaska til å halda meir enn berre cola. Hm. Men så gjekk eg inn ein plass eg ikkje trudde det var noko, og det var det handicap-dass. Som passa meg bra, sidan mobilliteten min er eit ganske stort handicap for tida. Det blei ikkje mykje jobbing. No går klokka stadig mot 0800. Då opnar dørene seg. Eg skal vel eigentleg ha plenumsrekning i matte – men. Hm. Eg veit ikkje heilt. Det er ikkje slutt før 14. Då er eg sikkert heilt utkøyrd. Får nok ikkje med meg noko heller. Like greitt å stikkja heim og sova.

Jaja. Eg høyrer folk utanfor. Eg kan sikkert snika meg ut no om eg vil. Men eg vil heller prøva å koda litt vidare. Bør få ein fungerande versjon av skodespelar-innlegginga no som eg allereie hev bruka så lang tid på det. Hehe, eg er slik herleg svimmel i kroppen. Det er ganske deilig. Hm. Mat, ja. Kanskje eg skal eta frukost når eg kjem ut. Er ikkje svolten no, eigentleg – så eg let det heller venta. Får eta når eg ikkje treng stressa for å få tak i det. Ja, men no skal eg ikkje skriva meir piss. Stakkar du som måtte lesa dette. Men. Jaja.

Djuuuupt pust. Ahh. Ja, då går eg vel om ein time, då. Kjenner eg byrjer bli trøytt no…

I dag har eg blitt kontakta om altslag

Det var ikkje små avtalar eg klåra gjera i dag. Faktisk veldig mykje. Utruleg glad for at eg skaffa Filofaxen min (avtalebok) nett for nokon dagar sidan. Hadde ikkje vore det same utan orden i livet sitt. I dag har eg «skaffa» avtalar om å dra til andre sida av landet, skitur, avisintervju, redigering av video, heimesidemekking og stilling til styreval.

Det starta ganske roleg. Eg hadde avtala med Geir at eg skulle henta han på Forus (stikk motsett av Randaberg frå meg, forresten). Eg køyrde ut å henta han. På veg til Randaberg VGS sa eg at eg ville på skituren RVGS hev på måndag.

Skitur på måndag, i boks!

På skulen fekk eg ei melding av Victoria. Me avtala at me skulle fortsetja (og gjera ferdig (vonar eg!)) heimesida hennar imorgon.

Heimesidejobbing med Victoria imorgon, i boks!

Vél heime (etter ein dag med jobbrelaterte avtalar) fekk ein epost frå vår vørde Målsiddis-leiar Vebjørn. Kan nokon vera viljunge nynorskungdom i Stavanger for Norsk Tidend? Jodå. Måndag landa dét på.

Intervju (saman med andre Målsiddis-vener) til Norsk Tidend (Noregs Mållag si avis) på måndag, i boks!

Espen ringde meg. Kva du vil? Jodå, etter mykje tull fann eg ut det eg trudde frå starten. Han ville redigera «Metakognitive». Sat opp avtale onsdag.

Videoredigering med Espen neste onsdag, i boks!

Eg fekk ein telefon frå eit nummer eg ikkje kjende. Det var Johan! Han som laga Pia Mi. Nett denne filmen hadde (velfortent ;-) ) blitt nominert til Amandus (filmfestival for unge under 20). Johan lurte på om eg ville vera med, sidan han var i USA nett den veka. Han hadde fått tri billettar. Sjølvsagt ville eg dèt. Eg hadde ikkje store rolla under laginga av filmen, der hadde Johan mamutrolla. Du kan lesa om innspelingsdagen og lasta ned filmen i innlegget Film, Pia mi.

Ei veke på filmfestival i Lillehammer som «crew» på Johan sin film, i boks!

No var eg allereie ganske overvelda. Plutseleg fekk eg endå ein telefon. Denne gonga frå valnemda til Rogaland Mållag. Dei lurte på om eg ville stilla som fjerde vararepresentant til styret. Rogaland Mållag er altså laget for dei «gamle» målfolka. Er fylkeslaget som har dei andre lokallaga i seg.

På nominasjonslista til Rogaland Mållag (langt nede då, der eg liker meg ;D), i boks!

Og dette var berre dei store avtalane denne dagen. Og berre avtalar. Eg hadde fleire andre sakar eg dreiv med, men denne dagen var prega av at eg blei kontakta og gjorde avtalar. Stilig ^^

Ingen vatn! …og resten av turen til Sirdalen

Midt i snøødet. Stranda. Like ironisk som sjømannen som døyr av tørst midt på havet. Eg er, saman med franskmennene, omgjeve av snø. Dyp, kvit, kald snø. Men vatn har me ikkje. Utanom 10-litersgryta med snø som etter særs mykje stress blei ein skvett vatn. Straum har me heldigvis, men dette vatnet ein elles tek for gitt savnar eg fælt.

Måndag. Eg er på tur med Tim, Matthieu og Aureliè. Peisen eg sit med byrjer døy ut. Eg lurer på kor dei fann ved. Hytta er diger. Ei flott hytte. Coop Obs! si firmahytte i Sirdalen. Eg inspiserte sikringar og trykkmålarar medan dei laga kveldsmat. Kjenner eg er veldig svolten, men mest av alt vil eg ha noko vatn å drikkja. Akk.

Dumme snø, eg vil ha vatn, ikkje snø. Pumpa vil ikkje gå. Eller, me får iallfall ikkje vatn. Tim og Matthieu sit og speler kort medan dei pratar groggy fransk, det blir meir som lyder for meg enn noko anna. Det er ein miljølyd nett som knitringa frå peisen.

Litt historie før hytta

Dei kom i går. Med flyet frå Frankfurt. Der har meg og Espen òg vore. Då me vitja dei. Denne gongen var det motsett. Det var nydeleg ve^r då eg henta dei. Lurte på om eg var sikker å køyra med. Jadå, eg fortalde dei at eg var ein meister i å køyra bil. Brorparten av Noregs sjåførar meiner jo dei er over gjennomsnittet, så kvifor skal ikkje eg?

Me dro til byen og sat oss på Kult.kafèen. Kjøpte den vanlege dyre kaffien og eg ein brownie. Betala 115 kr for det. Whoo. Må hugsa det, slik eg kan få pengar tilbake. Vel, om dei betalar mat eit par dagar så…

Sengene me sov i var for det meste madrasser slengt rundt diverse stadar i rommet mitt. Eg tok den minste, snill og liten som eg er. Dei la seg før 22 og sov til langt utpå dag. Det kan eg ikkje vera sikker på då, sidan eg var på jobb på den tida. Då me kom heim bruka me masse tid på å dilla (og mamma tid på å diskutera Islam og anna religion, som ho rett og slett eeelskar) før eg til slutt protesterte og sa me måtte dra.

…så måtte dei venta på at eg skulle bli ferdig med å pakka. (Eg hadde jo ikkje gidda gjera det medan dei sat der og gjorde ingenting). Med iRiveren/mp3-spelaren min i anlegget via kassettadapteret starta turen i den skranglete Toyotaen. Han rista seg av stad med til tider skurrande lyd frå høgtalarane. Det blei fort mørkt, og då me køyrde av hovudvegen augna eg fort eit problem; EG SER JO SØRENMEGIKKJE VEGEN!

Det gjekk litt seinare i svingane då. Med enormt dårleg sikt og leddgikt i samtlege ledd ensa eg ein bil bak meg. Sjølv om han låg bak meg med vanlege køyreljos på, så ljoste han vegen betre opp enn meg! Eg synest han låg litt tett oppi meg, ville ha han forbi. Då eg endeleg hadde fått han forbi la eg meg kloss i raua hans. Medan han trudde eg var ei gamal bestemor på måndagstur, fekk han fort vita at han ikkje ville miste meg av syne med det fyrste. No skulle eg få tjuvlåna ljosa hans!

…Etter litt køyrde han av til Gilja då. Det var surt. Men no hadde eg fått nattkøyring i blodet igjen, då gjekk alt betre. Snart kom snøen òg. Blei litt skliing på isen innimellom. Men det gjer ein jo berre meir vaken, iallfall når det er så udramatisk som det var. Verre var det med bensinnivået, som no var trugande lavt. Med Thomas Dybdahl i kupèen og ein tiger på tanken var me klår igjen. Bensinen kosta den nette sum av 440kr, Tim råda at me skulle betala 110kr kvar. Fin den.

Hytta er diger. Pappa sa han er for 50 personer, eg vil ikkje sei det er overdirve – heller motsett. Dei andre er i seng no, noko eg òg burde gjeve kor trøytt eg er. Matthieu laga nett litt saft av vatnet me har bruka så mykje tid på å laga. Det var godt å få litt veske i kroppen. Dei klagar fælt på vatnet, eg seier me har snø og kan kjøpa vatn imorgon. «Men me kan ikkje dusja med dèt», svarar dei. Dette ordskiftet har me hatt før. Eg forstår faktisk ikkje kvifor ein absolutt skal dusja heila tida når ein er på ferie/hytta. Eg klårar faktisk fint gå ei uke og meir utan å dusja eg. Er det berre eg som er ein sjuk sjuking?

Nei, dei ser fornuften min til slutt. Vatn bør me fyrst og framst bruka til å drikkja, dusjing kjem langt bak i mi overlevingsliste. Trur faktisk det ikkje er med. Eg dusjar slik kvar andre/tredje dag ettersom eg kjem på det. Luktar eg ein del (nei, det treng ikkje vera vondt) kjem eg ofte på det. Om eg likevel ikkje gidder dusja når eg lukter, seier mamma i frå. Det er jo ganske greitt. Poenget er at dusjing er fint og bra, men gidd å få abstinens om det ikkje finst på staden! Det er då utruleg mykje viktigare ting å tenkja på… :S

No trur eg Tim skal leggja seg òg. Trur eg tusler inn sjølv. Har gjort mykje moro i dag. Hadde vore herleg om me hadde vatn i springen imorgon, sjølv om eg ikkje trur på det. Me får sjå. God natt! Forresten har eg ikkje prata med Rebecca korkje i dag eller i går, sjølv om eg har tenkt mykje på å gjera det. Rart korleis eg kjenner eg vil prata/vera med ho så kort tid etter me sist såg einannan.

Sola skin inn medan me ventar på at alle skal vakne

Tysdag. Vasstrykket er på 4. Det er tusen gonger betre enn då det sto på null i natt. Men me har framleis ingen vatn. Dag Bjørnsen trur det er fryse imellom pumperommet og huset her, så eg har sat ein ovn i gangen mellom dei. Trur ikkje den nye eg sat inn har særleg effekt då, sidan han ikkje fungerer. Slo opp den andre ovnen, og tetta eit par hòl i gangdøra. Bør bli litt varmare der inne no. Vonar det er nok til at me kan få vatn i hytta.

Meg og Matthieu sit og ventar på at dei andre skal vakne. Klokka er 1000. Me vil bort på butikken å kjøpa etterlengta mat, og kanskje ein dunk vatn. Tim laga omelett med bacon i går. Kjempegodt, men lite. Ingen frukost i dag, me gløymde taka med brød og har ingen mjølk til frukostblandinga. Fann litt godteri i hytta i går, no har me nesten ete alt. Frukosten min var saltsild. Forresten er det jysla kaldt her. Eg bør skru på noko varme i stugo her.

Vatn!

Då me kom heim frå butikken fortalde dei meg at vatnet nede no rant med konstant trykk. Eg såg i pumperommet og trykket låg på 3.8, litt under 4 no. Det var framleis ingen vatn oppe, så eg gjekk inn der varmtvatnet til kjøkkenent blir laga. Eg skrudde på hovudkrana der, og høyrde lyden av vatn som byrja straume. Wohoo. Vatn! Gjekk opp og lot vatnet renne litt, men plutseleg slutta det. Ughhh… Gjekk inn i straumpanelet og fann at pumpa stod av. Hum. Rart. Slo han på igjen, inn i pumpehuset – trykket steig medan eg såg på. 0.5, 1.0, 1.5, 2… Stilig. Det er verkeleg smelta til i røyra no. Oppe igjen fungerte vasken med lavt trykk. Ahvel, kva gjer det – me har jo vatn!

Pizza for massene

Nett no har me ein Pizza Originale Mozzerella i ovnen. Har tri andre me skal eta, så skal me ut å finne utav lån av ski osb til imorgon. Kjenner eg er godt svolten no. Wohoo. Me kjøpte berre eitt brød. Eg trur det går bra.

Alpint!

Me køyrde til Ålsheia for å finna prisar o.l. då Tim kom på at me kunne like godt leiga ski i dag og gå resten av dagen. Det gjorde me, så me har vore på ski frå 14–16. Etter det kom me heim og laga Taco. Fulgte ikkje oppskriften, så det blei utruleg godt.

Eg vann littebitt då me spelte kort. Elles har eg skrive om sist laurdag då me starta filminga til hyttefilmen til Ole Magnus og co. Imorgon skal me tidleg opp og prøva eit anna trekk. Skal prøva å stå heile dagen. Blir stress, og ikkje minst dyrt. Eg var skutt etter to små timar i dag. Formen er ikkje slik han ein gong var. Men, leggjetid 0:00! Forresten fungerer vatnet bra no.

Ny, full skidag

Onsdag. Eg vakna av meg sjølv og sto opp kl.0830. Det var nett då eg hadde tenkt eg skulle opp, eg slo av alarmen som ville gått av litt seinere og vekka dei andre. Dei er framleis ikkje oppe og klokka er no 0850, me skulle liksom ete 0900. Vel, eg et frukostblanding no og har skjært opp brød til dei andre. I dag skal me prøve eit anna trekk, får sjå korleis dét går. Det er overskya i dag, ikkje like fint som i går då det var vakker sol heile dagen. Eg tok av meg stilongsen, kanskje det ikkje var så lurt i dag. Me får sjå…

Ahh. No er klokka 1940, me har vore på ski på Tjørumfjellet eller kva det var og ete. Tjørum har stolheis og hadde mykje flottare løyper enn Ålsheia. Då me kom opp var det omtrent ingen i løypene og me kunne køyra ned heilt nypreparert. Rundt 12 måtte Aureliè tilbake, så eg køyrde ho. Tilbake på fjellet hadde meg, Matthieu og Tim det utruleg moro. Eg fekk dei med på å køyra off-piste til slutt, det var utruleg moro. Hoppa ein god del og Matthieu skada seg så han blødde stygt. Falt på nasa.

Heime laga Tim spagghetti. Me åt med stor apetitt og så drog me til Ålsheia igjen for å levera tilbake skia. Dei har kveldskøyring, så sjølv om det var heilt mørkt hadde dei stilige ljos på. Eg tok tilfartstrekket opp med sko, kunne bruka dei som ski – moro. Sidan eg hadde kjeledress på sklei eg ned bakken på raua igjen. Supermoro. Eg stakk opp igjen, men då såg dei alle veldig sint på meg. Dei ville tydelegvis heim att. Æsj. Eg rant ned igjen med enorm fart og køyrde dei heim.

No har eg klåra fått skikkeleg fyr i peisen, som ikkje var 100% triviellt. Sjølv om eg ikkje stressa alt for mykje med det. No skal me snart spela kort trur eg, når Matthieu kjem opp frå dusjen. Eg har endå ikkje dusja. Viser kor hard, norsk viking eg er. Hm, eg veit ikkje kor mykje meir det eigentleg er å skriva om skituren i dag utan å bli kei. Turen var supermoro, utan at eg treng utdjupa det meir.

Eg har verkeleg fått superfyr i peisen no (2330). Me skal snart eta kvelds. Eg har skrive ein sint tekst om korleis folk bør té seg når nokon køyrer dei heim frå fest/byen. Det er noko eg har hatt sterkt lyst til sidan russetida, då eg ofte kjende meg utnytta sidan eg var fersk med lappen og folk ikkje bryr seg om å raupule andre. Ja. Så slemt er det. Krever sterke ord. Men, no blei varmen frå laptopen + peisen litt for mykje. Dessutan må eg på do…

Heimreisa

Torsdag. Ååå, i dag skal meg og Rebecca på teater! :D Skal sjå Ungdomsteateret sitt «Et dukkehjem». Wohoo! Eg elskar simpelthen teateret! Blir moro å sjå Rebecca igjen òg, eg har ikkje sett ho sidan laurdag (og då var det kort). Hum. 4 dagar. Eg drøymde at Matthieu var blitt kjempesjuk, slik at dei insinuera at me måtte dra seinare. Eg sa at han måtte liggja bak i bilen, for me måtte koma heim til 18. Dei har spurd meg eit par gonger kvifor det er viktig at me absolutt vera heime til då, men dei har vel skjøna det no. ;-)

Eg sto forresten nett opp. Eg vakna kl 0800 med eit hopp i senga, eg sat der med skyhøg puls og tenkte «Eg er forsinka!!!». Så såg eg på klokka og hugsa at me ikkje skulle opp før 1000. La meg ned igjen og draumde ein morosam draum om ein hybrid av Havanna Badeland og ei ekte bykjerne. Hmm. Kl 0900 var eg lei og vekka dei andre før tida. «But you said we should get up at 1000», sa Tim litt halvtrist spørjande. «Well, I got bored waiting», svara eg og bråka litt meir berre for sikkerheits skuld. No skal me eta og vaska ut av hytta. Eg må få raua i gir!

Javel, no sit eg heime. Det er eigentleg fredag sidan klokka er så mykje, menmen. Eg såg «Et dukkehjem» med Rebecca i dag. UTRULEG bra! :D Elles var me på Okkupanten i Sandnes, ein flott subsidiert ungdomskafè. Men no går eg og legg meg. Snart. Jobb imorgon. Natta!