Merkelapp-arkiv: Drink

Elendig produktdesign på fruktdrinkmiksarar

Då skjedde det um att. Min andre øydelagde fruktmiksar/blender. Hekkans billege dritt, desse 600 kroner dyre kjøkkenmaskinene som ikkje er gode for nokon ting.

Ok. KVEN FAEN FANN UT AT KOLBENE SKULLE VERA AV GLAS!?

Sett upp mot plastikkolber so er glaskolber:

  1. Dyre
  2. Stygge
  3. Vandskelege å halda reine
  4. Tunge
  5. Plasskrevjande
  6. Farlege (helder plastikk i hovudet enn masse glas)
  7. og sist og aller mest: JÆKLEG ENKLE Å ØYDELEGGJA

Min fyrste fruktdrikkmiksar

Den hadde eg på Kringsjå og brukte til å laga fruktdrikkar i rå frukt, og grønt-prosjektet. Den vart øydelagd av di det var GLAS og ikkje plastikk.

Ok. Du lagar fruktdrikkar 4-5 gongar til dagen. Utanum at fruktdrikkmiksaren er heilt elendig og ikkje fungerer til det han er laga til, so er jo denne hekkans drittkolba av glas utruleg vandskeleg å vaska. So det er sjølvsagt ei stor fyremon å vaska kolben med ein gong du hev laga fruktdrikken.

So. Kald kolbe grunna masse is i. Alt innhald yver i eit digert glas, og so vaska kolben.

Ingen god idè. For det er jo glas! FAENS GLAS! Ikkje moderne, hard plastikk. Nei, GLAS. HEKKANS DRITTGLAS.

So den sprekk sjølvsagt.

Andre fruktdrikkmiksar/blender

Eg hadde lova å aldri kaupa ei ny slik drittmaskin. Men so flytta mortehu til Kanariøyene og selde alt han eigde, so eg kaupte maskini av han for å hava noko. Han var sjølvsagt like elendig som den førre, so difor bruka eg han sjeldan.

I dag kom eg svolten heim, opna kjøleskåpsdøri, såg ingenting interessant, slang ho att medan eg gjekk vekk.

Og so dett heile tunge driten i golvet frå toppen av kjøleskåpet. Og fordi det er faens drittglas: glaskolba sprengjer mot bakken og det er små glassbitar yver heile golvet. VITS! VITS!

Forresten er eg utruleg glad for at eg gjekk vekk frå kjøleskåpet, viss ikkje hadde eg truleg hatt eit par veldig sår i hovudet nett no. Kvifor miksaren stod so langt ute på kanten anar eg ikkje. Det var jo òg ganske ulurt, um enn ikkje like ulurt som å velja glas då.

Det er ikkje ei einaste fyremon med å bruka glas i staden for plastikk! Ikkje ei einaste! Berre drit!

Salsargumentet; lett å øydeleggja sel mange

Jo, det er eitt argument for glas; desse ærkemongoane som lagar slike elendige fruktmiksarar vil selja mange. So difor brukar dei glas som ikkje tóler ein drit for at du skal kaupa inn dritet heile tidi.

Det er berre so inn i hampen synd at dei let mongo seljarar leia produktdesignet, når eitkvart fornuftig menneskje ville ha laga kolbene av plastikk. Kvifor ikkje la dei mykje smartare ingeniørane/produktdesignarane få velja korleis produktet skal vera, i staden for dei stokk dumme marknadsfolki?

Ein skikkeleg fruktdrikkmiksar…

Ein skikkeleg fruktdrikkmiksar kostar jo ~5000 kr, so det er eit stort hopp. Det var rett fyrr eg kaupte ein veldig lengje, og no lurer eg søren meg på um eg skal kosta på meg det att.

Og den til 5000 hev sjølvsagt ein firkanta upåkosta plastikkolbe!

Dr. Ho på Ping steikefest

Då er eg nett kome frå Ping steikefest hjå Morten (mortehu). Det var sers koseleg, eg trente på DJ-ing og på å laga musikk. Eg trur eg stod og heldt på med Morten sitt utstyr i fleire timar – det var kjempekos! Eg fekk til og med eit DJ-namn av Håvard (gus); Dr. Ho. Kann henda litt internt, men eg kann forklåra litt;

DJ Dr. Ho (disc jockey doctor ho)

På UiO fær me brukarnamn. Det plar vera fornamn+litt av etternamnet. Mitt vart altso «odinho». Det tok faktisk litt tid fyrr Ping-folket fann dette ut, men plutseleg vart det vidt kjend at mitt brukarnamn var «odinho». Og då vart eg sjølvsagt omdøypt til «odinho» som Ping-norm er. Fleire omtalar Håvard som «gus» og Morten som «mortehu», so det er sers vanleg. «Ho» er altso hore på engelsk, so difor var dette litt moro. Til og med Rebecca lo av meg då ho var på vitjing på Ping og høyrde kva eg heitte der. So då eg hang yver platone, miksebordet og synthane til mortehu fekk eg DJ-namn «Dr. Ho».

Steikefest, kva er dette?

Nokon lurar på kva steikefest er, eg nyttar Morten si flotte forklåring; du hev høyrd um grillfest? Vel, steikefest er det same, berre ein steiker i staden for å grilla. So altso komfyr i staden for gullgrill. Forresten er båe «steikefest» og «stekefest» heilt reine på Google i skrivande stund, dette visste sjølvsagt Ping då det vart utlyst. Det er nemleg berre me som hev hatt dette (dokumentert på nett iallfall). So ganske fantastisk.

Korleis var dagen min fyrr steikefesten?

Eg vakna ganske tidleg, av ein eller annan rar grunn. Sat på musikk, men heldt på å daua av trøyttskap att. Eg drøymde litt, herleg, og so såg eg endå ein episode av Aishiteruze Baby. Eg ser at eg berre hev tvo episodar att no, vert lei meg. Ein i kveld og ein i morgon tidleg til frukost. Buhu. Hev vore moro. Må finna ein ny serie no. So fann eg filmmusikken til «Så som i himmelen», for eg ville høyra på «Gabriellas Sång», den fann eg og høyrde på han høgt. So drog eg ned til Ping og koste meg der. Åt masse is (som eg hev til vane for på Ping i desse dagar) og ein del sjokolade. Eg kaupte masse bøker på sal – nei, det var i går.

Me hev ein ny medlem i Ping, han hev vakse opp i Filippinene, der eg er fødd. Han heiter michaee (Michael) og er sers kul. Me installerte OpenArena (gratis/fri versjon av Quake III) og spelte mot kvarandre og nokre bottar. Eg vann kvar einaste gong (wohoo!). Eg er likevel ganske sikker på at michaee tek meg ganske raskt snart, for han er ein ekte spelar; medan eg driv ikkje so mykje på med slikt. Men eg digga å spela litt Quake att! Det er herleg! Spelte kann henda 7–8 rundar fyrstemann til 20 «frags».

So gjekk eg til mortehu

Etter litt viste han fram platespelaren sin, og sette på ein Techno-CD, so starta eg og prøva ut alle funksjonane til platespelaren pluss litt scratching osb. Det var sers moro um du ikkje hev fengje det med deg. Etter litt prøvde eg meg på Bass-synthen honom, og lagde ein del rytmar. Guitar Hero II vart kobla til, og leika med å laga bass til songane som vart spelt der. I slutten klarte eg endeleg laga ein rytme som passa perfekt (nett då eg hadde klart laga noko kult var songen yver normalt sett); eg spelte han høgt til gitarspelingi. Ingen merka noko, men då det var ferdig merka dei sjølvsagt at bassen/rytma til songen berre fortsette. Det var jo av di eg hadde laga ho og miksa det inn. Var ein elskeleg maskin kann ein seia.

So fekk eg prøva den kulaste synthen, der ein kunne spela og laga supertøff ljod/musikk; eg brukte bass-synthen og den avanserte saman med musikken som spelte frå datamaskini til å laga kul musikk i «teste-kanalen» på miksebordet. So all musikken eg laga høyrde eg berre sjølv inne i hovudtelefonane. Kann henda like greitt; trur neppe det hadde vore gildt å høyra på knoting i lengda. Men inni mellom vart det sers bra. So, vart litt forelska i dei maskinane.

Det var jo masse utanom òg

Mortehu hadde laga dritgode salatar, det var masse kjekke Ping-folk og god mat. Eg åt berre salatane då. Me fekk velkomstdrinkar då me kom – eg var ein av dei som ville hava utan alkohol; og eg laga meg mange seinare. Eksperimenterte og fann ein utruleg god drink til slutt.

God alkoholfri drink

  1. Halvt glass fylt av knust is
  2. Del opp ein halv lime i båtar og legg i glaset
  3. Fyll halve glaset med Sprite (eller annan sitronbrus)
  4. Fyll resten opp med Ananasjuice
  5. Tøm innhald yver i riste-reiskap (mortehu hadde drinkristar/-miksar)
  6. Rist i 4 sekund
  7. Tøm innhaldet yver i glaset att
  8. VOILÁ, sers god drink! :D

Mm.

So tok eg tbane heim

…medan eg prata med Rebecca. Eg gjekk 2300 av di det ikkje er lengje til eksamen. Hmmm. So eg lyt leggja meg no (00:20), eg legg meg nok 00:30 og so ser eg Aishiteruze Baby, so vert klokka 01:00, som er betre enn 02:00 og 03:00. Ah, på slutten traff eg Ola og Elisabeth. Som er eit veldig snilt kjærestepar. Var godt å sjå dei, eg hev vel eigentleg sakna dei.

(Sjå der! Eg kann faktisk skriva nye innlegg um eg vil!)

Norsk besøk

Ein hektisk uke med Norsk på besøk. Noko eg skreiv meir for å få skrive det ned enn for morro – derfor kan han kanskje væra litt keisamn :)

Mandag 8 Mars, kvinnedagen – eg gadd ikkje stikka på pub i dag. Eg skulle eigentleg – men hekkan, når ein kjem heim i 9 tia etter å ha vært på skolen i nærmare 10 timar, chatta, surfa forum, lest og ein heil haug andre unyttege ting må ein ha ei lita pause. Pause, det er kva eg treng no – etter sist helg. Nokon av dikon har kanskje sett bildar i fra sist helg, og ja – det går hardt for seg. Sist uke kom masse Norsk på besøk – deriblant Camilla og Egil frå GK på Hetland. Eg var utruleg glad for å sjå dei – dei har ikkje noko med einannan og gjere men eg hadde begge satt opp som personar som skulle “besøke MEG” :D

Det har vært ein god del norske folk nedi her, og kjekt har jo dét vært, men aldri har nokon besøkt meg. Dei fleste (alle?) hadde hatt besøk av familie, og mange hadde også fått besøk av vennar i løpet av vårt opphold her nede. – Utenom meg då sjølvsagt. Eg har eigentleg ikkje tenkt noko på det, men då eg fysst hadde fått to folk som skulle besøke meg (ikkje bare meg då, så heldeg er eg ikkje ;-) ) blei eg enoooormt glad. Var nokon som var glad i meg óg :D

Mandag 1 Mars – Nøyaktig ei uke siden kom eg ned på Pub Oxford – den normale pub kvelden tenke eg, men då eg kom fram fann eg halve puben full av nordmenn. Eg hadde sjølvsagt gløymd at det var vinterferie i Noreg, og eg tenkte ikkje at folk skulle komme på den tia – men det hadde de visst. Så etter litt om og men måtte eg finne Camilla, ho var negativt overraska over skjegget og (off) barten min. Og eg fekk høyre det – ikkje bare ein gong, men gjentatte ganger heilt til stengetid. Det var veldeg kjekt å sjå Camilla igjen og få sagt nokon ord :-)

Så kom dilemmaet – skulle eg dra heim, eller skulle eg dra til byen? Eg dro til byen – eg følga Kjersti til bussen (ho er ein del av Norsk klassa her nede) og sykla til Park End. Der var eg glad dei ikkje var nazi på ID – eg kom inn og fann folka. Eg hoppa(:P) og dansa som vanleg – sprang rundt og såg på folket. Eg gjorde ein god del kan eg huske – sjølv om eg ikkje skal legge for mye vekt på det (eg prøvar å skrive eit sakleg referat – tørt som det nå enn må være). Etter ein stund dansa eg litt med Ole Faltins – ein skikkeleg kar ein må sjå opp til. Han er utruleg flink med design uten at eg har høyrd noko frå han – “eg har sett mykje AV ham, men eg har ikkje høyrd noko OM han” – som eg ein gang sa. Han er den som har ferdigheitane og ikkje skryt av dei (slik som eg fort kan gjere :P (ref: Linux, PHP, Video og andre ting eg kan speseielt bra)) ;)

… For interesserte så var eg ikkje nær nokon jentar nei – eg har ein spesiell aura rundt meg som støytar dei vekk. Ikkje dét at det er noko gale – eg la ikkje eigentleg merke til nokon jentar på Park End uansett.. Eller, det var ei som tok meg på raua heile tia – eg trudde det var Jon, men etter ei stund fann eg ut at det var feil. Så då flytta eg meg, skitne engelske kvinnfolk – ha deg vekk. Mot slutten blei dansinga ganske vill (hmm, lurer på kva som er gale med meg, eg følar “danse” er eit tabu ord for oss guttar :| Danse, oooofff, daaanse, ooooofffff.. Synd at eg dansar på danseplassar fordi då må eg skrive danse så mykje (t-t-tog du’an!? :p)… Kanskje eg ikkje likar “danse” ordet pga. danse-kursane eg blei sendt på?)

Til slutt stod me uttafor Park End, dei hadde stengd. Eg snakka me Kalle (Karl), ein svensk fyr som hadde invitert oss på Nachspeil – ein god del folk ville være med. Me snakka om løyst og fast – til slutt kom me til alokohol/røyking/dop, og dette er jo alltid morro. Er alltid eit lite kick med slike situasjoner, eg skal fortelle at eg er avholds til ein ukjend. Eg ventar fremdeles på den forferdeleg barnslege, idiotiske drittreaksjonen, men Kalle hadde ikkje den. Då eg forklarte til Kalle såg eg bort på Ole nokon gangar – trengte litt støtte, eg vett ikkje om Ole visste at eg ikkje drakk, men virka som det då eg såg på han då Kalle spurde “Vi kæn drink and smoke, hæhæ, ar ju doin dætt?”(eller noe i den duren). Vel, eg veit det virkar teit når ein les det slik, men det var utruleg morro – rar svenske, eg må seie noko totalt uventa til han, eg ser på Ole, “ai dåont drink” seier eg til full svenske, ser på Ole før Kalle begynner å bable videre.

Men her gjør Kalle noko eg likar han godt for – han får umiddelbart respekt for meg (som fleirtallet gjer) og snakkar om dét. – Kalle forstår :) Og sjølv om han røykar, drikk, snuser og hasjer så kunne han respektere min avholdenhet :P Om nokon klarte å ha det kjekt uten alkohol var det utruleg bra for dei. MEEEN uansett – veldig nok om dét. Ole og folka (bryr meg ikkje stort om dei andre) måtte dra så dei sa hadet osv, og rett før Ole dro sa han at eg va kongen av dansing. Wooooooow :D DÅ blei eg GLAD ;D – Eg som sjøl beundra Ole blant ana for HANS dansing. Jøsses – når du får kompliment av ein som er “høgare”/bedre enn deg i noko betyr det noko enormt mykje. Hadde eg f.eks fått “Du e så flinke med PC” fra X klassevenninnne/kamerat liten effekt, om derimot Linus Torvalds sier “Hekkan pekkan Odin, du eije jo ACPI userland patching!” etter at eg har lagt mykje arbeid inn i ein acpi patch vil det ha ein enorm virkning på sjølvfølelsen.Veldeg glad sa eg det same til han (litt teit å repetere slik, men var jo HAN som var kongen ;) ). Nå som Ole er “ute av historia” må eg beklage for at eg nevnde Ole litt vel ofte – men han er ein skikkeleg kar og ein skal ha stor respekt for ham, difor fortjen han litt kreditering ;)—Vel, hekkan, eg er trøytt og vil sove. Eg får rushe resten av uka fort som fy. Eg dro med Kalle på “EfterFest” hos han – men det var ingen som blei med! Så eg gjekk aleine. Der satt de å røyka hasj og drakk, me snakka og nokon spelte gitar mens andre høyrde på musikk. Etter 2 timer var klokka 5 og eg stakk – så var det bare sykkelturen heimat då……. Euhm..

Tirsdagen var eg travel på skolen med å få gjort norsken – og tadaaaaaaaaaaaaa, eg fekk gjort det! :D (om enn veldig dårleg – så fekk eg nå gjort det!). Heime at huskar eg ikkje kva eg dreiv på med, men det er sikkert ikkje interessant. – Neste dag traff eg Camilla på skulen, og det var utruuuuuleg morro, me snakka så lenge eg kunne for å ikkje komme alt for seint til timen. Dessverre var det litt for kort… :/ På kvelden skulle det være City Arms puben – eg var der tidleg, men ingen andre var der. Eg gjekk rundt og kjeda vettet av meg i ein halvtime eller så – før eg sykla til byen for å se om eg kunne finne Camilla og gjengen. Dei skulle spise ein fin plass denne dagen.

Det regna som fy huskar eg – eg blei dassblaut der eg sykla/spaserte gjennom byen. Eg traff folka til Jon, dei hadde vært på pub – men traff ikkje nokon andre. Til slutt gav eg opp mi håpeslause ferd og satte meg på Lamb & Flag – pub’en kor CompSoc folka pleier å henge, og det var dei eg lette etter. Eg såg inga kjente fjes, så eg satt meg ned på ein barkrakk og bestilte ein cola. Der satt eg aleine og såg på folk, følte meg ikkje heilt i toppen sittande aleine der. Eg starta mot byen igjen då colaen var ferig – og på Cornmarket street såg eg Maxim, Jon og mange andre norske. Der kom dei, ca 3 timer etter eg eigentleg gjekk ut. Me gjekk så på DTM. Det var ikkje morro. Eg ville snakke med Camilla, ikkje henge på ein lam klubb… Eg bestemde meg for å gå mens eg ennå klarte å stå på to bein av keisamnheita. Raskt gjennoppliva av frisk luft starta eg ein samtale med dørvakta på DTM – den slutta ikkje før DTM stengte!

Stengt DTM… Audun hadde gått ut for å leite etter jakka si, men eg fann ho inne på DTM – han jekk seint tilbake til oss, eg veiva med jakka. Han sto rett foran meg, så sa han “Hekkan, eg finne isje jakkå mi” – ehum. Eg hadde stått i 2 min og veiva me jakka hans samt hinta. Dørvaktane lo av Audun då. Han va mildt sagt vekke. Jaja – henn skal dikon då? – spør eg, og følger etter mengden. Mange skulle heim, men eg følger med Jon og ei 3 klassing etter pit-stop på kebabkid med til Backpackers. Eit “hotell” – vel “hostell”, vel “ungdomsherberg”, vel “nattklubb med senger?”….. Det var det liv :) Å gjett om det var liv! – Så eg starta turen hjem litt etter 4, me skulle jo filme heile reklamen vår neste dag. Den me EIGENTLEG hadde filma 6 ukar før – men så kom ein hellsikken jævel av ein drittsekk og stjal den helvettes kassetten min!! – Uansett, neste dag ville bli ein lang – travel og slitsom ein.. Spesielt når meg og Thomas hang på Nachspeil til langt på morgen hele tia! – Eg sykla hjem.

Torsdag… Hard dag på skolen som sagt, meget hard for meg og Thomas. Me som óg var trøttast. Thomas minna meg heile tia om kor trøytt eg var. Eg huskar ikkje stort fra dei første timane – men tror eg sov i hånda mi litt. Så kom kvelden – ville ein normal person gått ut etter slik utmatting? Nei… Eg ville heller ikkje. Meeen, eg ville treffe Camilla igjen – ho er jo tross alt ikkje i Oxford kvar uke! Dessuten ville Regis snakke med de norske jentene (då spesielt Lotte). Me dro ned (eg sykla, han buss) – men dei hadde ALLESJEKKE ID UANSETT dag på Jericho… Hekkan. Eg har vært i ein slik før – og då kom eg inn begge gangane eg prøvde! – Men denne gangen var Regis med og han blei nervøs for meg, dette smitta. Og då eg prøvde å komme inn blei eg stoppa. Siden eg er <18 har eg ikkje bevis for at eg er =>18, så…. :( – Me kjøpte noko chips osv og dro heim. Så såg me den fysste timen av “Total Recall” med Arnold Schwartzneger, før me la oss.. (eg var for trøytt til å se den siste halvtimen).

Litt tidlegare på kvelden hadde eg óg lært at Camilla ikkje var i Oxford lengre – då var det jo ingen vits i å gå ut uansett… Men eg var veldeg lei meg for å ikkje ha komt inn på pub uansett. Det var eit slag i fjeset :’(—Men nå er det blitt ein ny dag, så eg må få sett å legge meg! – Eg som liksom skulle skrive noko som erstatning for at eg ikkje gjekk ut, vel, ein blir sein i seng uansett!