Merkelapp-arkiv: Falke

I Stavanger til jol

I går kveld kom eg til Stavanger med toget (yay, miljøvenleg). Eg gjekk heim til Scancheholen og vart køyrd ned til Stavanger Brygge av veslebror Falke. Her skal eg bu saman med mamma og pappa.

Stavanger Brygge

Ein bustad utan ei datamaskin er ein trist bustad 1. So eg drog med meg Fjell, maskina eg kaupte for konfirmasjonspengane. Denne maskini er i frå 2001. Altso skitgamal. Eg installerte nyaste Ubuntu på han, men han ville ikkje starta, for harddisken i denne maskini gjekk no til h*. So eg køyrer Ubuntu direkte frå ein CD no, gjeng ikkje særleg fort og eg mister alt når eg slår av maskini – men slik er no livet.

I dag sende eg jolegåve til Helene. Eg mangla 3 kr (kosta 160 å senda ein pakke til Voss!), men dei betalte mannen bak meg i køen. Ein time seinare fekk eg ein telefon um at eg hadde mista korthaldaren min på parkeringsplassen rett utfor. Ugh.

Det leid mot kveld, og eg vart ganske rastlaus av å ikkje ha prata/hengd med nokon, so eg jogga/gjekk til Scancheholen att. Det gjekk mykje snøggare enn eg hadde trudd. Google sa det ville taka meg rett yver ein time, men det tok ikkje meir enn 30-40 minutt.

Sekken min med påteipa sykelljos, Acona sin harddisk og jolemus

Eg hev fengje tvo uppgåver av mamma og pappa; kaupa inn frukost og pynta til jol. Det siste er ganske fryktinngytande, men eg måtte no prøva på eit vis. Difor hadde eg med meg ein tom sekk upp, eg fann ymse joleting på loftet og stappa so mykje eg klarte ned i sekken. Eg må innrømma at det ikkje vart stort mykje.

Menmen, eg høyrer dei kjem med ein del spansk joledekorasjon, so det vert vel ei herleg hybridløysing då. So fær me sjå um eg klarar å få det upp på ein måte som ikkje ser superstygg ut. Eg kjenner sterk tvil.

  1. vel, eg er ikkje so sikker. Langt i frå, eg kunne hatt godt av å koma meg vekk frå pcen, men iom. at eg er heilt åleina hev eg ikkje stort mykje anna å gjera på lell (her lurer eg òg meg sjølv, eg kunne gjort masse anna) []

Praha dag 2

So. Spol attende til andre dag, kl. 0800. Helene vekkjer meg. Det er grytidleg for meg, ho hev vore uppe og farta ei stund allereide. Greitt nok for ho, men ikkje for meg som hev ilt i hovudet og vil sova. Eg dreiv på med denne tidleg-upp-greia i vinter, då eg ikkje gjekk på pollentabelettar som øydelegg kroppen min. No er det ikkje fint å verta riven upp av ei ivrig kjærast som absolutt skal hava frukost og ikkje tør eta han åleina. Jaja, greitt nok, det er ikkje so gale.

Det er ikkje so vandskeleg å koma seg upp. Når eg fyrst er uppe, altso. Ikkje alltid like lett å halda seg vaken, men det kjem eg attende til.

So sit me då der og et frukost, Helene les det eg skreiv på netsida mi um reisa og vel å segja «Ja, det var jo eigentleg OK, eg høyrast jo berre søt ut». Litt fyrr vart ho veeeldig skeptisk då eg sa eg hadde skrive um tabben hennar ved minibanken. Heldig for meg tykte ho det var søtt denne gongen, so eg slapp få den slappe croissanten eg fant stappa ned halsen til straff.

Eg uppdaterer netsida medan eg og Helene et frukost

Eg kann ikkje alltid godt vita um Helene likar det eg fortel, elder krevjer umskrivning for å unngå kvasse innspel frå folk som les bloggen min. Det måtte no vera frå anten Egil elder Skjalg (det er pappa), som er dei einaste som skriv innspel på meir personlege innlegg. At Egil og Pappa aldri skrive ein einaste kvass ting um Helene, tenkjer ho fint lite på. Dei skriv sjeldan kvasst um noko som helst på netsida mi. Folk ålment skriv sjeldan noko i det heile teke på netsida mi. Og viss dei gjer er det ukvasse fakta og ikkje um Helene sin oppførsel kva no enn den måtte vera. Greitt nok, det var ei avsporing. Det er lite eg likar betre enn å dra i leggen til Helene.

Ja. So. Frukost. Ho las yver og alt var OK. Sjølvsagt ikkje noko stort bra til frukost, det er jo trass alt utlandet der dei ikkje hev høyrd um sunn mat. So etter litt klaging frå høgrekanten (vesle-H, som me kann kalla ho) um kvitt braud og alt som verre er gjekk eg inn på rommet att. Hugsar ikkje heilt kvifor, men der var eg no.

(Heile dette avsnittet er amputert av di umtrent alt er feil, og uppdikta av meg, Helene fann ut av det:) Ein time seinare kjem vesle-H inn att og vekkjer meg. Sjølvsagt hev eg fengje meg ein herleg time svevn. Då var ho bra irritert (ho var yverraska, eg hugsa feil) etter å ha sitte og venta åleina (ho var ikkje åleina, slekti mi kom etter litt) på meg all den tid. «Eg trudde du tok medisin, eg» (ho trudde visst eg dusja). Ja, sjølvsagt, og det tok ein time. Dessutan var rommet utrent 20 meter frå der ho sat og venta, kva med ein liten gåtur (ho gjorde ikkje det av di ho var travelt uppteken med å prata med slekti)? Akk, jentor (Helene: akk, gutar)…

Helene tok eit bilete av meg medan eg sov

Me drog til byen og fann det nye hotellet. Dette fortener ordet hotell litt meir, mini-hotell kannhenda. Me på den lokale puben, som hadde ein eigen veggis-del av menyen. Supergodt og billeg. Veldig yverraskande.

Helene, mamma (Unni), pappa (Skjalg), Kitty Karina og Falke på pub i Praha

Det er faktisk ganske ålment her i Praha.

  1. Det er veggis-alternativ
  2. Det er skitbilleg
  3. Det er godt

Dei siste tvo gjeld ikkje for turistløypa i sentrum sjølvsagt, men elles på pubane og restaurantane utanfyre turiststrók. Restaurantane der ser mystisk like ut som pubane, so eg trur dei eigentleg berre hev pubar, same kva dei kallar dei. Men bra er dei same kva!

Ein annan apropos; det er masse billeg alkoholfri øl her! Då eg var i Berlin, vart eg heilt frå meg yver kor mykje alkoholfritt øl dei hadde. Eg drikk ikkje alkohol, men liker godt øl, so det passa utmerka. Ein siste apropos, sidan eg kom på det, då me var i dyreparken, serverte dei iskald alkoholfri øl I FRÅ KRAN! Det er sørenmeg beste eg nokon gong hev sett. Det er ein familiepark, so dei serverer ikkje ein haug alkohol der som elles, men dei brukte hovudet sitt og tenkte, jaja, då kann me jo berre taka alkoholen vekk. Genialt. Supert. Meir slik! Vil hava alkoholfri øl frå kran i Noreg. Pluss slik god alkoholfri øl dei hev her. Clausthaler er god, Munkholm òg, men eg vart endå meir fan av Birrell som dei solgte i m.a. dyreparken. Større utval hadde helder ikkje vore feil. Menmen, eg er ute på viddone att.

Falke hadde fengje nyss um fallskjermhopping, og ville følgjeleg til byen for å finna ut meir. Kort historie endå kortare; eg og Falke melde oss på til onsdag.

Fonteneshow. Med dårleg ver i vente

Me gjekk til eit fonteneshow, som skrytte på seg ein haug songar. Etter ein t-bane-tur kom me til den nedslitte, falleferdige plassen. Showet starta og det viste seg at det berre var ein heil Andrea Bocelli-CD me fekk høyra saman med fontena. Ganske skuffande. Det heile var lettare komisk. I slutten byrja det verta litt myrkare, so ting såg finare ut – dessutan kom ein storm. Då me gjekk kom ein heil haug andre folk inn, dei var mykje heldigare som fekk showet i myrkre. Kannhenda dei òg var heldigare med musikken. Haha.

Det lynte fælt, og slo ned i bygningi me gjekk vedsidan av. Helene støkk som berre ekte jentor kann (phew, godt ho ikkje er uekte). Det hølja sjølvsagt ned.

Me tok trikken feil veg (eg var ikkje del i det, men hev all æra av å finna ut av det og fiksa det). So drog me til byen for mat. Etter me hadde gått skrubbsvoltne i lang tid, på leit etter ein plass med ikkje so dyr mat sette me oss ned på ein italiensk restaurant. Det var få ledige bord til so mange (6), so me laga eit på enden av taket. Der sat me å venta.

Pappa (Skjalg) i Praha sine gater, kveldstid med regn

Helene fekk til slutt praia kelnarane slik at me fekk menyar levert. Men der stoppa det. Me sat og sat og venta og venta, men det kom ingen burt til oss. Me vinka til dei fleire gongar, dei vinka attende «ja, berre vent litt, skal berre inn litt» og liknande. Til slutt var eg (og resten) bra sinte, og eg stakk for å finna ein plass der det ikkje jobba ein gjeng suppehovud.

Det som skjedde då eg var vekk var dette: mamma gjekk burt til kelnarane som hadde fint yversett oss den siste halvtimen og spurde kva i all satans helvette dei dreiv på med. Dei lirte visstnok av seg eit par toner um at dei ikkje serverte dei bordi der av di det kannhenda kunne starta regna og dryppa eit par-få dråpor ned der. So difor valde dei altso å fint ignorera at me sat der, trass i at dei sjølv hadde gjeve oss menyar. Det fallt dei ikkje inn at det var:

  1. lurt å segja frå til oss um kva dei hadde funne ut
  2. ulurt å vinka til oss vil verta uppfatta som «vent litt», og ikkje «hei, stikk av»
  3. fint for oss å vera andsvarleg for kor faen me set oss, me ser jo at det er på kanten av taket og sat oss der sjølv
  4. like lønsomt å servera oss som eitkvart anna suppehovud
  5. fullt mogleg å gå inn um det skulle byrja regna, evt. segja «sry, de satte dykk der» (etter dei hadde advart oss fyrst, sjølvsagt)

For nokre feite mongohovud. Men, so mamma starta altso lira av seg ei høg remsa med god logikk slik at heile restauranten høyrde det. Det var sjølvsagt superflaut for kelnerane, og eg trur heile restauranten såg ned på dei. Dei var utruleg råka og flaue av ståda sjølv, ein av dei klarte ikkje gjera anna enn å le. Det er å synka lågt. Fær truleg liten sympati av slikt.

Mamma (Unni Elisabeth) i Praha

Synd eg ikkje var der for å høyra det, hadde sikkert vore bra.

So me åt på ein dyrare plass med alt for høg levande jazzmusikk der me måtte betala ekstra for bråket. Men dei var iallfall hyggelege og ville faktisk hava kundar.

Og det var den dagen.

Eksamenslesning i herlege, fantastiske Kviteseid

Å, det er so evig herleg her i Kviteseid! Eg og Helene kom her i går med buss. Det var ein dyr tur. Diverre. Viss ikkje hadde det vore lett å drege mykje oftare. Falke, Kitty Karina, Ylva (veninna av KK) og pappa var der allereide.

Eg skulle liksom lesa til eksamen i INF3190. Eg fekk lese mykje meir enn det eg truleg hadde fengje lese i Oslo, eg plar jo ikkje lesa stort meir enn ein time elder tvo fyrr eksamen. Likevel fekk eg verkeleg ånda yver meg her. Hadde eg vore her tidlegare so hadde eg lett kunna lese heile pensum og hugsa store deler av det. Diverre vart eg att i Oslo grunna ein visning (som viste seg å vera totalt ueigna, hadde me fengje litt meir info på telefon so…) og eit forsøk på å få gjort obligane til å taka eksamen i FYS3240.

falke_kutter_tre

Etter me hadde ligge ute i det herlege veret fekk eg so utruleg lyst til å klyppa graset og fiksa i hagen. Kviteseidsyndrom altso. Fær lyst å vera aktiv. Det er spesielt. Og veldig bra. Kjennast herleg.

Eg starta denne dagen med frukost, fortsette med lesing, hadde lunsj og sette oss ut i soli att for å lesa. Falke og Pappa byrja å kutta tre i hagen. Falke er ein kløpper med motorsag og klatring i tre, han jobber med slikt. Eg filma litt av det og las vidare uppe på altanen med den flotte utsikten.

Til slutt tok ynskje um å vera med yver, og eg og Helene vart med. Det var veldig kjekt. Det er godt å gjera skikkeleg arbeid og ikkje berre sitja å trykka på ei datamaskin som eg normalt gjer. Eg vert glad av å vera ute. Inne vert eg berre irritert, sint og sur av.

kittykarina_og_helene_rydder

Me gjekk ned til Kvitseidsvatnet og bada saman med Kitty Karina og Ylva som var der allereide. Falke kom ned etter litt.

helene_daffar_seg

På vegen heim kaupte me is. Pappa laga god middag. Eg og Helene las litt meir (framleis sol) fyrr me til slutt drog ned til der me skulle setja upp flytebrygga vår. Dei var nesten ferdige. Det vart ei flott brygge. Der skal me leggja båten vår, når me fær ein. Gler meg stort til det. Yay!

Eg fekk køyra traktor for fyrste gong, det var veldig moro. Falke viste meg. Eg byta til vanleg bil for å henta han, og køyrde jentane upp til nokre hestar. Vel heime prøvde eg lesa meir, men det gjekk helder dårleg. So eg sat på internett som me stel frå naboane sitt trådlause. Me hev kaupt ei stor antenna som me koplar til pcen, og vips, steling av internett! Hoho. So deilig.

kittykarina_og_ylva_i_kviteseid, nb, dette er ikkje brygga vår, men den kommunale badebrygga

I staden for å dra på vitjing til nokre naboar vart eg, Helene, Ylva og Kitty Karina inne og såg Lovleg Blond 2. Ingen god film, men hadde faktisk moral som var ok. Utanum at filmen var ganske flau.

…og alle var einige um at det hadde vore ein god dag! :D

Eg og Falke og rumpebrett i snjoen

Sidan eg framleis ikkje hev fengje kaupt dress (dei stengjer so tidleg og hev ikkje ope i helgene), hev eg framleis ikkje fengje leika skikkeleg i snjoen. Sidan eg hev veslebror Falke på vitjing, so tok eg meg ein tur ned i sentrum. Eg kom på at eg hadde lyst på akebrett, eg fann ikkje eit kult nok akebrett – men eg fann rumpebrett.

So eg kaupte eitt til meg (svart) og eitt til Helene.

So testa eg og Falke rumpebretti på Sagene;

Filmen kann lastast ned direkte frå archive.org (er akkurat den eg hev lagt til her òg då, brukar h264 – so skulle fungera for dei fleste). Musikken er fri, so lengje eg skriv at det er Tryad som hev laga han.

Me vart godt våte på rygg og bukser. Eg hadde so masse snø i ryggen då eg kom inn at det vart ein litt vel stor dam på golvet. Vops. Falke fraus som i gode gamle dagar då me sprang ute i snjoen med alt for lite klede på.

Det var hyggeleg.

Heime til jól, lite utetid, butikkar i Stavanger

I dag kom eg meg endeleg litt ut. Fyrst hang eg og Falke (og Willy litt) upp ljos på det helder digre treet utanfor trappa vår. Etter det var eg i byen med Espen. Eg hev vore ute fyrr, såg etter spel i Stavanger sentrum, men alle butikkane hev jo lagt ned. Byen liknar seg sjølv på ein måte, men sjølve innhaldet i byggningane er endra.

Det med butikkane er ganske rart; der det ein gong var DVD-ar, spel og datautstyr er det no klede for jentor. Nettopp, det var jo nett det byen mangla; fleire hekkans kledebutikkar. SNORK!

Kannhenda dei burde oppretta eit par-til frisørar òg, so hev me til slutt berre frisørar og kledebutikkar i byen 1. Treng jo ikkje stort anna!

Eg kom til Stavanger (heim) 16. desember. Det viste seg å vera litt unaudsynt. For den 16. datt epostsystemet vårt ned, og eg vart sitjande frå tidleg morgon til seint på kveld dei neste dagane for å fiksa alt saman. Dei fyrste 3 døgni, frå 17.-20. var eg ikkje ute i det heile teke. Vel, 20. var jo brullaupet til Buster og Randi (wey!!! :D) so då måtte eg ut, men fyrr det var det helder sørgjeleg. Ingen vits å draga til Stavanger for å sitja å jobba.

Helene kom for å vera med i brullaupet, og då ho kom hadde eg altso ikkje vore ute. Vert vond i hovudet av slikt. Difor var det deilig då Falke spurde um eg kunne køyra stigen frå Park og Idrett (elder natur og park, elder kva dei heiter) upp til huset. Etter det var eg so godt i siget at eg gjerne ville hjelpa med å putta ljos på treet vårt. Det var kjempedeilig. Eg misunner han ganske mykje for å hava ein ute-jobb. Eg er ingen ute-mann, det eg driv med er for det meste på datamaskini. Likevel so er det intenst deilig å jobba ute.

Eg må gjera meir slikt i framtidi. Eg hev ikkje fengje jóleroi yver meg, eg skulder det på fira ting i prioritert rekkjefylgja:

  1. At eg ikkje hev evna leggja meg til rett tid
  2. At eg hev sitte inne for mykje
  3. At eg hev irriterande jólegåvor att å skaffa
  4. Jobb, eposten som datt ned

So det avslutter eit ustrukturert trøytt bloggete innlegg frå meg.

  1. Ein vanleg Odin-kritikk av Stavanger er at me hev so sjukt mange frisørar. Eg ser dei yveralt, på kvart eit gatehjørna hev me ein frisør. Dette er spesielt rart for meg, av di eg aldri gjeng til frisør. Ja-jo, kannhenda ein gong i året – men det er likevel rart for meg at det det finst mest av her i byen er frisørar! []

Dessertdraum; Wii!

Eg draumde masse i natt, mellom anna hang eg med Fredrik og tvo jenter, sikkert veninner av han sidan eg ikkje hugsar dei. Det er likevel den seinare delen eg hugsar best og mest av, då Fredrik plutseleg vart byta ut med Falke og me stod på ein parkeringsplass…

I butikken

Slikt er jo heilt logisk og lovleg i draumar – eg tenkte ikkje over det ein andre gong. Datoen var 1. desember (eg såg på klokka) og me gjekk inn i butikken (som var på plassen). Såg litt ut som ein bensinstasjon/kro, men var visst ei slags leikeforetning. Mamma var der allereie – kann ikkje hugsa pappa. Det stod ein liten kø framfor disken og nedi disken låg ein haug forskjellege titlar i spreke fargar. Til høgre og alt for langt inn på bordet stod ein slags dessertliknande skål med vaniljeis, mørk, varm, mjuk og tjukk rennande sjokolade og bringebærsyltety. Eg fann ei tynn bakevare og lente meg over bordet slik dei små gutane før meg hadde gjort. Dei hadde grisa det til.

Hovudgrunnen til butikkvitjinga

Men eg hev ikkje fortalt hovudgrunnen til alt dette; dei selde Nintendo Wii! Det var nok difor me var der. Falke hev prata stort om dette fælt so lengje, men sjølv var eg ikkje sikker på om eg skulle kaupa mi eiga. Ingen i butikken trudde det iallfall, for dei ville ikkje at eg skulle eta av desserten. Eg såg at kunden framfor meg såg etter spel å kaupa med. Då fekk eg eit sjokk; kvar var Zelda!? Einaste grunnen til at eg plar kaupa Nintendo sine maskiner. Eg såg heller ikkje Wiigames minisport-spelet som eg trur vert ein stor hit. Dama bak disken ga den andre dama eit spel som heitte «Tribal» (??). Kauparen sa at det ikkje såg moro ut. Då vart den tilsette dama særs fornærma og braut ut; «Jo, det er kjempebra!!».

Eg vart endå meir usikker på om eg skulle kaupa boksen. Falke ville jo gjera det likevel – dessutan hadde dei ikkje Zelda. Men då ville jo alle få rett om at eg ikkje skulle kaupa Wii, men berre åt masse dessert lell. Og det var jo eigentleg-eigentleg feil. For eit dilemma!

Fine dagen

So vakna eg av at hest 2 visstnok vann laupet rett nedpå Bjerke-banen. Hmm. Klokka 11. Lyt vel koma meg ned på Ping…