Merkelapp-arkiv: Filmproduksjon

Produktiv filmdag på «Ukjent fortid»

No er eg nett kome heim frå andre skytedag på filmen «Ukjent fortid». Førre gong me skaut, fekk me omtrent ikkje gjort ein ting. Det gjorde me heldigvis i dag! Dei fleste innescenene er take i dag på hytta til Idunn. Eg var ljosmeister (igjen? :P) og fekk ein meir kreativ jobb enn sist gong. Eg vonar opptaka blei gode!

Eigentleg hadde eg ikkje tenkt skriva dette innlegget; men det slår aldri feil – når eg kan trekkja eit par nye midlertidige lesarar til heimesida mi, plar eg skriva om spesielle høve. Hadde eg skrive om bilkræsjet (som eg held på med, tek berre utruleg tid) ville ikkje folk spesifikt gjeve lenkja vidare. Når fleire i film-staben i dag hev snakka om «kva eg kjem til å skriva på heimesida mi» om turen, vil eg naudsynt skuffa og gje glipp på eit par dagar med nye lesarar på sida. Men, no har eg skrive for mykje av tema allereie; tilbake til turen!

Kven er kven i gruppa?

Jo, gruppa skal de kjenna (meir eller mindre) frå forrige innlegg. Men eg forklåra kanskje ikkje nok om kva dei gjorde (anna enn namna). Ole Magnus er fotograf på filmen, han filmar altså. Trond er regissør. Fredrik er ljodmann og verkar litt praktisk andsvarleg òg (eg hugsar ikkje produsent-rolla osb). Børge. Veit eg ikkje. Elles er eg ljosmeister, sjølv om eg eigentleg ikkje er med i gruppa. Helene er heller ikkje med, men ho er sminkør og underhaldning (synest iallfall eg :-D ). Av skodespelerane i filmen speler Bjørn gutehovudrolla. Eg kjenner han frå ungdomsteateret. Idunn speler jentehovudrolla, ho går 10. klasse på Ullandhaug (parallellklassa til lillebror Falke)). Denne dagen var det to nye med på «settet»; Tor G. Norås og Turid, dei speler Gisle og Aud – som er det gamle paret i filmen. Eg må seia det var stilig å hava skodespelarar som passa så bra i rollene.

5 minutt til!!!

Båten til Heng skulle gå 0730; så eg måtte taka bussen 0700. Heldigvis vakna pappa tidleg og køyrde meg ned. Då eg kom var me der alle; utanom Bjørn… Klokka sneik stadig mot båtreise, medan katastrofekjensla raste i vêret. Neste båt gjekk ikkje før 1400, dagen ville vera øydelagd om Bjørn ikkje kom med.

  • 0726*: «ÆÆææ! Me må gå no! Me rekk ikkje båten, Bjørn kjem ikkje med!»
  • 0727: Ole Magnus ringjer Bjørn. Han seier han spring for full maskin, 5 minutt vekk. Eg plar seia eg er 5 min vekk når eg eigentleg er 10 min vekk…
  • 0728: «Sniiiille, kule kaptein; kan du venta 5 minutt på ein fyr som må med?» ∗smilepent∗
  • 0729: Kaptein: «Aaaaahh, naaai, det går ikkje – blir alltid 5 minutt, så 2 minutt til – heilt til me er over 7 minutt forsinka»
  • 0730: «Kva om me seier 5 minutt, og går då same kva; sjølv om me ser han springjande på kaia?». «Huuuummm… TjaOK», svarar han.
  • 0731, 0732, 0733: Ingen Bjørn… Ingen, ingen. Helene får heller vera veninna til Idunn i filmen.
  • 0734: «Nei, dette går ikkje – me må finna ei anna løysing». «Ja, då dreg me», seier kapteinen. «DER ER HAN; DER!!! PÅ KAIA!», kjem Ole Magnus ropande.
  • 0735: Bjørn spring langs kaia. 40m. Kapteinen smiler og heiser brua medan Bjørn kjem stadig nærare. 10m. Kapteinen tek ned brua igjen og Bjørn kjem på. Båten går.

Phew.

Vassproblem…

«Ååånei, me hev ikkje vatn!», sa nokon. Ah. Kva er no dèt? Me hadde ikkje vatn i over eit døgn i Sirdalen. Same kva; Idunn stressa rundt med å fiksa det medan me byrja sjå på korleis me best kunne herpa hytta med orsakinga om å gjera det til ein betre location. Eg syntest denne filmen kunne fungera med krass ljossetting. Ole Magnus gjekk med på planen etter litt testing. I samråd med resten av gruppa fann eg ut at det var lurt å spikra sofateppene opp foran vindaugene. Då slepp me det ekle dagsljoset me ljosmeistarar ikkje alltid hugar like mykje. Då hadde me satt nye spikerhòl i veggen og som ein bieffekt fått eitt myrkt rom å plassera ljoskastarar i.

Idunn kom hoppande glad inn. Ho hadde skrudd på masse forskjelleg. Trudd at røyret var sprukke, men det viste seg å vera eit anna røyr som skulle vera slik. Men no fungerte vatnet, naboen skrudd litt på noko borte hos han – og vatnet kom. Alle var glade og tok ein trall, men gleden vara ikkje lengje i hytta. Plutseleg fullt kaos; eg høyrer vatnet fossa. Inne på badet hev eit røyr sprukke/blitt trukke frå slik at spruten står. Golvet er fort dekkja av 1 cm iskaldt vatn. Sidan ingen andre gjer det, tek eg av meg sokkane og vasser inn. Hum. Ja. Ikkje mykje å gjera her før hovudvasskrana er slått av. Men den var visst hos naboen i følgje Idunn.

Dei fortsatt å styra med dèt, medan me planla vidare på filmen. Naboen var på kaia, så dei måtte venta, men det gjekk bra til slutt (for å ikkje dra ut historia). So hugsar eg ikkje heilt kva me gjorde, men ein gong må me jo ha starta å taka opp video. Ja. Eg hugsar det fyrste me tok opp; men om eg skal forklåra alt det der så vil eg sitja til imorgon. Me ljossatte og gjorde oss klår. So filma me. I fem lange og breie. Hum. Plutseleg mista eg lysten til å skriva. Får hoppa til noko litt meir morosamt.

Eit nytt rom, ljossetting

Me skulle bruka eit gjesterom i filmen; Idunn skulle sjå etter eit teppe – då ho kjem opp står Turid der; ho som nett satt nede. Her blir Idunn skremt. I denne scena hadde me eit nytt, ljost gjesterom. Det var ikkje betre (eller verre standard, normalt sett) i hytta. Difor måtte me maskera så mykje av rommet som mogleg. Eg fann ein måte me kunne filma det på med eit minimum av rommet i fokus. Me starta finna tepper for å klina opp over vindaugene. Eg sat to ljoskastarar mot skråtaket over sengja, hang opp eit svart teppe over dette skråtaket og la meg med kamera enden av sengja.

På den måten så ville me ikkje sjå så alt for mykje av veggen bak skodespelarane (den er mørk, og eg hev dempa refleksjonen frå den andre veggen). Me ville ikkje sjå Turid/Aud sitt andlete berre siluetten hennar. Då Idunn kom inn reiste Turid seg opp, og du såg fjeset hennar. – Vel, det var iallfall litt moro og litt kreativt. Ikkje noko superbra akkurat; men det fungerte nok betre enn ei vanleg scene. Ahvel, eg vonar de får sjå filmen når han er ferdig. Er vanskeleg å forklåra utan å teikna.

Eg veit ikkje kva overskrift eg skal ha, for eg veit ikkje kva eg skal skriva om

Det der er den lengste overskriften eg har skrive på heimesida mi trur eg. Eh, ja. HEY! Eg kom på ein genial idè; istaden for å skriva kjempelangt kan eg avslutta no og få ein lesbar tekst! Wohoo! Lurt. Må ikkje alltid skriva ein stil.

Me fann ut at me hadde omtrent tak… Ah! Pizza! Eg fekk berre eitt stykke Grandiosa! Det er jo heilt enormt lite; normalt et eg iallfall ein heil pakke. Dei andre hadde ete opp resten :-( Hardt i filmbransjen. Jaja, same det. Me fann ut at me hadde omtrent take alle scenane inne i hytta. Om me berre kunne gjera resten ferdig kunne me skyta ute-scenene og seng-scenene ein anna plass nærare Stavanger.

Dessutan er det ikkje greitt å dra med seg skodespelarar seint på kvelden ut på hytter for å filma om kvelden. Store deler av filmen hender når det er mørkt; noko som har vore eit problem. Me tok dei siste scenene me måtte taka på hytta og hadde ca. ein time igjen utan noko større å gjera enn å rydda. Som forsåvidt var ein stor jobb, då.

Me tok hurtigbåten heim til Stavanger der korkje Helene eller Idunn hoppa uti vatnet. Eg gav dei fleire høve; men dei tok ikkje sjangsen. Diverre – hadde sikkert vore eit spanande bilete.

Slutt

Men no går kvaliteten på det eg skriv ned proposjonalt med kvart tastatrykk. Difor er det best å slta s tdlg sm mglg.

Forberedt?, filmlaging på ein skuledag

Ein stress dag kor det er rett før eg sovner flatt. Har take siste scene av ein film, laga musikk, redigert og vist filmen til Helene i dag. Det blei ein veldig lang dag. Men akk så kjekk. Kjempekjekk dag! Imorgon blir denne filmen vist på TV-vest (på Triplet kl. 17:00, sjå det!) – Helene var i studio i dag for å presentera filmen. Resten av dagen gjekk med til redigering (planleggjing) av den andre filmen… Produktiv dag.

Dette må bli kort, sidan mamma seier eg må leggja meg. Klokka er 20:15. Nei, korkje meg eller mamma er blitt gal; eg er berre utruleg trøytt. Det heng sterkt saman med dagen i dag. Sidan han var så spesiell må eg skriva litt om han lell. Det starta kl 07:40, då Terje (min jobbkamerat) sto på vegen utafor huset mitt medan eg låg i sengja mi og sov. Pappa sa klokka var 07:40 i den vanlege du-din-sløve-idiot-du-kjem-for-seint-i-dag-óg-stemmen, og då fekk eg fart på meg. Av med pysjamas, på med klede, hallvegs på med sko, jakka i handa og rett ut døra. Eit minutt seinare sat eg i bilen til Terje.

Start på racet

Eg hadde nett satt meg ned foran laptopen då eg fekk ein telefon frå administrasjonen. «Det er nokre jenter her som seier du skal hjelpa dei med ein film». Jepp, fann fram alt utstyret og starta setja opp eit klasserom til filming av den aller siste scena. Eg treng ikkje seia stort om det, viser heller eit bilete.

Filming til bokkastingsscene. Med kamera på «dolly» og alt ;-)

Dagen før hadde Helene (Stenhaug) ringd meg og sagt noko slikt som;

Åååå!!! Eg stresse syygt! TV-Vest ringte nettopp, sant? Filmen te gruppå vår e einaste påmelde film te UKM, sant? Så ringte di og ville visa filmen min på senning imårå! Og du vett jo kor lide me e kommt. Me har josje redigert feri ellår någe.

Stressa Helene i telefon, sagt veldig raskt

Eg braut ho av og sa det var greitt. Eg skulle hjelpa til. Setja av dagen imorgon til arbeidet. No var den dagen der, – seinare skulle denne filmen som me no skulle filme ein scene til bli vist på TV. Helene kom for seint, men me hadde allereie jobba og fått ein god del ferdig til då ho kom. Me gjorde opptaka ferdig, med hjelp frå Terje til «dollyen». Det hadde take oss ca. to timar å skyte den siste scenen.

Plutseleg fekk eg vita av Helene at ho skulle vera på TV-Vest kl. 1500. … BLÆÆÆÆÆÆÆ!!! DET går jo ikkje! Eg klikka heilt der. Så sa ho; også må eg gå 1330 då for å rekkja det. HAHAHA. Det visste eg var umogleg – nei, ho måtte gå 1430, med masse blod og svette kunne me klåra det til då. Eg sprang fram og tilbake for å setja opp alt utstyret til redigering – fekk god hjelp frå Desirée som er del av gruppa til Helene. Stjal nokre høgtalarar frå eit klasserom, fekk Yvonne til å kjøpa mat og drikkje til meg og lot Terje taka over alle IT-pliktane mine på skulen.

Musikk

Me digitaliserte klippa (la dei inn på pcen/macen) og såg på det me hadde. Me trong musikk. No. – Hadde laga noko tull i «Soundtrack», eit program til å laga musikk ut frå enkle lydsnuttar, men det var ikkje bra. Det er tullete med «sjuk» musikk i slike program. Han blir alltid så flat og kei – manglar dybde og detalj. Så heller laga musikk med munnen enn eit program, sa eg og spurde Yvonne om råd. «Det er jo instrument, og lydstudio på skolen», sa ho. Sant nok. Me sprang inn og laga avtale. Trass i at dei eigentleg ikkje kunne. Dei fekk ikkje spela i timen, måtte spela i storefri.

Javel, då speler me det inn i storefri, sa eg. Jaaaa, veeel. Sa dei, gjekk med på det – så ivrig og styrande som eg var. Nokon minna meg på at dei hadde eigne greier å spela inn. Aaahhh. Sidan dei berre har 30min lovleg speletid i dag så må dei nesten få bruka det på sitt eige prosjekt. Eg skulle heller skaffe særavtale til vårt prosjekt. Me trong 4 min med musikk til filmen vår, det skulle me få klåra å taka opp på eit kvarter. Eg tenkte å gå til rektor, men det var ikkje han som hadde problemet fekk eg vita. Lyden forplanta seg noko sjukt ned til trykkeriet/klasserommet. Eg stakk ned til Einar (trykkar/lærar) og forklåra stoda – han sa ja nærast før eg hadde spurd. Kjempemoro. Me fekk 10/15 min til å bråka og laga musikken.

Me hadde fått ein teknikar (hekkan, hugsar ei namn), ein trommis (Thomas) og ein pianospelar (Dag Øverland, lærar på M&K) til å laga musikk til oss. Starta regien, – forklåra om filmen og korleis me ville ha det. Eg visste nett korleis Helene ville ha det og me snakka relativt mykje i munnen på einannan. Eg var så gira og oppsett på å få det ferdig at eg sikker køyrde over ein del andre folk. Men det var vel litt naturleg i den stoda. Me fekk laga musikken, (heilt fantastisk! At me klåra laga 4 min (5 forskjellege tema/deler) musikk på 25 min inkludert utmiksing var ikkje anna enn storarta! All ære til gutane på M&K som hadde alt klårt til innspeling allereie.

Dag leita fram nokre enormt kule effekter og lyder til oss og spelte inn – me forklåra berre om filmen og kjenslene så kom han fram med nett det me leita etter. Dét er stilig! Kjempekult, eg heldt på å daua då. Så kult å jobba med flinke folk.

Redigering

Så sprang me tilbake til redigeringa. Fekk take inn lydane og starta på redigeringa for fullt. Klokka var no 12:30, me hadde høgst to timar på å redigera heile filmen ferdig (frå botn!). Eg skal ikkje gå nærare innpå dei intensive timane, men Helene dikterte medan eg redigerte og kom med forslag. Det var nervepirrande, me gjorde mykje kult. Det var kjempemoro sjølv om eg hadde feber og ikkje eigentleg var i slaget. Men moro kva adrenalin og vilje kan gjera.

Redigering på gang, på Mac-en

Laga rulletekst raskt (VELDIG raskt, gløymde minst halvparten av folka(!)) og fargekorrigerte den 2,5 min lange filmen. Så prøvde eg køyra det ut (klokka var 14:50, klokka tikkte…), men det hang seg på eit punkt i filmen heile tida! Då blei eg frustrert. Hadde ordna avtale med Terje om at han køyrde oss til TV-Vest (:D), men måtte få ut filmen fyrst. Eg tok ut den ikkje-fargekorrigerte filmen (ser billigare ut, den andre ser meir proff ut) og det fungerte. Låste ned utstyret og sat meg i bilen 15:00. Ugh. Ringde pappa, nokon på RVGS trong nøklane eg hadde i lomma. Obs. Jaja, dei må spørja den andre personen på skulen som har nøklane til video-skapet.

TV-vest

Me sprang inn. 15:15. Whooo. Ingen problem, for dei var forsinka lell. Me traff Melanie som går på RVGS og er vidare i Idol. Dei hadde nett take opp dagens episode, og stakk litt etter me kom. Det var særs moro, men skriv ei meir om det. Fortalde historia om filmen til div. folk og etter 45 min (lang ventetid, ja – men moro) var Helene i studio og eg inn og ut av kontrollrommet og studio.

Kjartan speler gitar, medan Helene og Tom ser på

Dei hadde sagt dei ville visa 2 min av filmen. Men han var jo 2,5 – så anten måtte dei visa 30sek, eller heile filmen. Dei viste heile. Lene Klovning sa «Her skal me sjå eit klipp av filmen» lell, då. Me hadde sagt til Kjartan at heile filmen blei vist. Eg gjekk 1645 for å dra til byen å registrera meg med Rogland Barne- og ungdomsteater. Om ikkje ville eg mista medlemskapet. Sa til teknikarane at dei måtte køyra filmen i 16:9 – dei skulle fiksa det til imorgon (blir moro å sjå om dei hugsar det ;D ).

Inne i TV-Vest-studioet, i eit innslag

Teateret

Mamma henta meg, me køyrde til teateret – grunna kø var eg der 1655. Fem minutt seinare og eg hadde ikkje vore del av teateret lengre. Men det var eg. «Lovleg seint», merka Bjørn. «Som vanleg», sa eg.

Utanføre traff eg yngre Bjørn (som sa ja til å vera med i neste film (ei gruppe med bl.a. Ole Magnus Totland) me laga på skulen, fortel meir om det ein anna gong!) og helsa stort på han. Ein utruleg dyktig skodespelar, kanskje med sin styrke på improvisasjon (???). Og – DÅ – kom – CAMILLA JENSEN!! :D Wohoo! Ho har eg ikkje sett på evig lengje. Mi gode, gode veninne frå Hetland. Oh. Ho kjøpte billettar til teateret. Eg hang med ho og snakka med Sissel i mobilen medan ho dreiv med billettkjøp.

Huset mitt, leigd ut

Eg skulle bli henta av Sissel på teateret, – eg skulle skriva under slik at ho fekk depositumet sitt ut. Men det var framleis tull med skadane på huset. Difor fekk ho det framleis ikkje. Var mykje telefonering. Eg ringde mamma for å høyra kor ho var, og kor lengje eg kunne hengja med Camilla før ho køyrde heim. Det var ikkje lengje. Eg fekk snakka litt med ho før eg måtte stikke etter mamma (som eg såg i undergangen med teateret). Ååh. Så kos å sjå ho.

Middag

Var god middag. Pølser i kvit saus. Mm. Pappa som laga.

Monica-redigering og -drøs

Eg skulle snakka med Reidar Larsen, som lagar musikken (og lydane) til «Hva er det med Monica». Me snakka, drakk kaffi (medan eg nærast sovna). Så gjekk me opp og såg filmen to gongar, diskuterte masse og fann ut korleis me skulle gå fram. Me vil vera ferdig til mondag. Uuughh. Jaja, – ikkje så stort mykje igjen anna enn å laga ein betre slutt, pluss meir finpuss.

Innleggskriving

Så sat eg her. Og har bruka ALT for mykje tid. Eg må leggja inn bilete óg. Ugh. Har snakka litt med folk óg då. Typisk. Eg skulle jo leggja meg. No er klokka 22:00! :|—Ferdig. Ok, klokka er – NEEI, 22:40! MÅ SOVA. Trykk publiser.

Alle sjå på TV-vest, Triplet kl. 17:00 imorgon (03. februar 2006)!

Ein Monofunken dag

Etter langt-på-natt-hack natt med Falke, skulle meg og Kitty Karina spele i Robert Vawter sin film «Monofunken». Bursdagsfesten til Tone førdagen blei diverre avlyst. Kitty Karina var hos fetter Buster så eg måtte hente ho for å dra heilt til Sandnes… Ville bli ein lang, trist dag med misting av diverse.

Dagen før skulle eg levere Kitty Karina hos Christian, Buster og Betina. Kunne jo ikkje vere åleine når Falke var i Kristiansand, mamma og pappa i Kviteseid og eg hos Tone (før eg fann ut det ikkje var noko). Eg hadde gjeve ho løyve til å gå til butikken og kjøpe snop (fekk 200kr, fekk bruke 40, sa eg); dei måtte kome tilbake etterpå slik at me eventuelt kunne lage ny avtale. Men tida gjekk; og KK kom ikkje tilbake. Etter ein time blei eg uroleg; men visste ikkje kor ho kunne vere, dessutan var det endå 1–2 timar til avlevering. Så eg sat meg ned og venta på ho. Etter ein time starta eg leiteaksjon i nabolaget. Gjekk innom alle dei plassane eg veit ho har veninner. Eg fekk vite av far til Helene at ho hadde vore med Ida, utanfor huset deira. Han viste meg kor det var.

Mora sa dei hadde drege til Auglend skule. Av alle ting. KK hadde visstnok sagt ho ikkje skulle vere heime til nokon fast tid. Dårleg gjort, ikkje bra. Så eg gjekk opp for å hente sykkelen slik eg kunne dra bort. Etter eg hadde drikke litt gjekk eg ut igjen; og då kom akkurat KK. Ho lurte på om me skulle dra til Betina no, eg sa nei. Eg hadde venta i 3 timar på ho. Ho skulle jomen meg få vente like lengje på at eg skulle køyre ho sjølv! Så eg sat meg ned i stolen med ryggen til og mediterte i ein halvtime, ho heldt seg heilt stille. Trur ho teikna.

Eg laga mat til oss, burritoes kjøpt på Mega. Eg fortalte ho at no var det 2 ½ time igjen. Etter litt sa ho unnskuld, og meinte det. Var vel eigentleg det eg venta på; så eg sa me ville køyre med ein gong me hadde ete. Då åt me burritosane (som var kjempegode) og var gode vener igjen :) Er kjekkere slik. Sjølv om eg blir litt skuffa når ho ikkje tek det eg seier seriøst. Det er veldig slitsomt.

Sidan bilen er øydelagd kunne me ikkje køyre til Pollestad. Eigentleg trur eg ikkje han er så øydelagd, han fungerer fint når eg køyrer han. Sikkert feil bruk av mamma og pappa som er feilen (hehe)… Tog var iallfall løysinga. Det kosta 33 kr for båe to til Sandnes, ikkje alt for galt. Kostar derimot 20 kr å dra nokre få kilometer til byen med buss for ein person!

På toget møtte me Alun, som eg kjende igjen frå teateret. Eg helsa på han, då han satt seg nærast vedsida av meg. Viste seg at han var hovudpersonen i filmen. Eg har lese manus, men sikkert gløymd store deler. Scena eg spelte saman med Hege Alsaker var heilt i byrja av filmen. Me filma han tidleg januar. Eg var horekunde, medan ho var hora – filma medan ho gjekk. Eg låg i senga og tende ein røyk og ringde dotter mi (søt stemme); «Sei til mamma at eg blir litt sein; jobbar overtid… Ok… Ja… Ja… Hehe, ja… Me snakkast! Klem!». Medan eg snakkar gjer eg Hege nokre hundrelappar. – Rett og slett ekkelt.

Filmsettet på Monofunken

Robert sto og venta på oss på togstasjonen i Sandnes; me skulle hente ei skodespelar (Marion) og køyre til Pollestad der dei hadde fått lånt ein butikk. Me fekk is av Robert på vegen. Framme var me i gang med å setje opp ljosa og gjere alt klårt. Det tok si tid; slik det alltid gjer. Var mykje venting, men til slutt fekk me filma litt. Me skulle stå i ein kø i butikken og gå gjennom kassa. Hovudpersonen skulle kome bakerst; han er forelska i kassedama. Så kom Marion bak, som var forelska i hovudpersonen. Ikkje noko snakking; berre stirring på dei. Var ei forsåvidt enkel scene reint forklaringsmessig; men mange folk var involvert og eg er sikker på at kvar einaste shot var forskjellig! Eg misunner ikkje Robert når han skal klippe det saman! :-o

Kitty Karina blei lei. Ho starta å leike med sprettballen ho fekk i isen sin. Etter lang tid (4 timar på settet) filme dei at me gjekk og handla i butikken; eg som snill far (som tidligare i filmen hadde vore med prostituert…) og KK som dotter mi. Me var ferdig etter det. Heimturen stod igjen. Eg trudde eg hadde mista Bratz-en til KK (ein dyr barbi-greie; æsj) som ho fekk dagen før til bursdagsgåve. Men eg hadde visst berre lagt han bak i bilen. Det var ein ekkel situasjon; eg ringde og stressa fælt med å få han tilbake. Såg berre kor lei seg KK blei. :(

Kitty Karina sit på golvet i butikken, keier seg...

Det var veldig stress; litan tid til toget gjekk – me kom fram til Sandnes rett før. Dei sa me måtte springe. Eg sprang i førvegen for å stoppe toget slik at KK kunne kome etter. Eg sprang og sprang, såg at KK forsvann bak meg (ho spring seint, + at ho har sko med innebygde rulleskøyter (teit spør du meg, menmen)). Eg klåra kome opp til toget rett før konduktøren blåste det vidare. Eg heldt toget igjen i ein 6–7 sek, men KK kom ikkje. Toget gjekk.

Då det gjekk såg eg at det gjekk feil veg. Like greitt at eg ikkje kom på toget. Andre vegen gjekk det ekte toget. Dritt. Men kor var KK? Ho kom ikkje opp, – eg sto og venta. Sprang ned; Robert hadde køyrd opp til meg og sa eg var på feil side. Vel, kunne ikkje eg lukte. Eg som aldri tek buss eingong. Eller, forsåvidt; hadde eg bruka logikk så – men me hadde dårleg tid så gløymde tenkje etter. Eg brydde meg fint lite om det no; Kitty Karina var vekk. Eg sprang litt febrilsk rundt for å finne ho. Til eg såg ho stå borte med ein buss med to vaksne. Dei snakka med ho; gret tydeleg. Oooff. Stakkar :(((

Eg gjekk bort og sat meg ned og klemde ho. Lengje satt me der, ho hiksta litt, eg unnskulda fleire gonger. Var jo min feil; det var dumt gjort. Kjende meg dårleg då. Stakkar KK, blei mykje vondt på ein dag. Etter litt gjekk me bort og fann ein buss til Stavanger. Off. Eg vil ikkje miste Kitty Karina meir.

Smokeh

Dress, tirsdag og onsdag gjekk eg nesten berre i dress. Neidå, det er ikkje ei radikal omvending av min politiske ståstad; eg er ikkje blitt høgre-ungdom. Dress er tøft då. Dress er “Resevoir dogs” og tørre kommentarar. Men det er berre tøft ei avgrensa periode; ikkje heile tida. Vil eg kanskje berre vere tøff i nokre dagar?

Odin, skodespelar i filmen Dagen i dag

Nei, eg spelte altså i ein film desse dagane. Filip frå UIS(Universitetet i Stavanger) trong skodespelarar til eksamensfilmen hans, så då ringte han meg og Robert (som spelte bassisten i «Lilla», for dykk som har sett det). Handlinga er lagt rett før ei begravelse; kameraten vår, som me budde saman med, har take sitt eige liv. Fillip Dominoquez (eh, eller noko - han som laga filmen, kjekk type! ;)Robert spelar ein fyr som har vanskeleg for å gje utrykk for kjenslene sine og han seier mykje dumt. Startar å seie vonde ting om Leo, kameraten som tok sjølvmord. Det heile blir slutta då lillesystera til Leo (Kristine (9) heitter ho, kjem frå teateret – flink, søt jente) kjem inn midt i høgdepunktet i «krangelen» vår. Robert forstår kva han har gjort – og det blir ein slowmotion slutt, med køyring av kamera (sikle) der me går ut saman til gravferda.

Hekkan, eg gler meg til å sjå korleis filmen blir (heiter forresten «Dagen i dag»). Kamera dei hadde var kjempestilig – biletebrikka på det må ha vore kjempestor. Dei hadde òg ei utruleg linse på det. Slikt blir det bra bilete av.—Sleit litt med ljossetting innimellom, men det blei bra trur eg. Velvel, me får sjå korleis det går. Det var kjempemoro å spele i han iallfall – trur ikkje eg gjorde ein kjempejobb, men Filip såg no nøgd ut iallfall. Filminga gjekk over to dagar, så eg håpar det ikkje er nokre digre gapande feil som gjer at det blir vanskeleg å klippe saman :)

Ein anna film eg ventar på er Johan sin “Pia mi”. (Oppdatert: Film, Pia mi er ferdig!)Der blei eg tilsett som “ljosansvarleg” og gjorde jobben etter beste evne. Har aldri hatt den rolla før – men det blei visst ganske OK, sidan me fekk skryt for ljossettinga av Noregs framste gfx-kis (gjorde effektane i Monster Torsdag, lagar omtrent alt av kule reklamar på TV2) Rune Spaas! Yeah! Det var moro det :)