Merkelapp-arkiv: glede

Spurting ved glede

Stundom, når eg er glad, so fær eg slike ekstreme ljonnedslag inni kroppen. Eller, vel, ikkje so mykje inni kroppen som i at brystet strammar seg inn og eg må taka eit stort andedrag. Dessutan må eg undertrykkja eit sterkt kvin.

Nokre gongar kjem det ut, ei høg ljos tone, ikkje frå stemmebandet, ikkje frå magen, men frå langt nedi brystet. Og so vert eg glad, ovglad. Og energisk, og eg anar ikkje kva eg skal gjera. Eg kjenner sterkt for å omsetja all energien til noko. Det må eg, viss ikkje so (orsak den ekstreme ) eksploderar eg. Då tek eg ofte i og spring. Full spurt.

So eg kom nett frå Kvarteret, prata litt der med Nils og Martin, det var koseleg. Starta kvelden med «Press play – estetikken i dataspel», åt falafel og so var me på operakafé. Helene ringde, ho var ferdig på segling (eg starta sist semester, no hev Helene byrja òg). Ho høyrtest ut som ho var i godt humør, trass i at ho sa ho var sliten. Eg er so glad på hennar vegne. Ho hev segla i regnet. Hah! Dårleg ver og lite ljos, det hev ikkje eg gjort.

Eg gjekk og tenkte på ymist. Og so byrja gleda å byggja seg upp i brystet. 100m frå husdøri smalt det, og eg byrja frå å gå ganske seint til å spurta direkte.

Spurta rett forbi to gutar som stod ute og røykte. Dei mora seg godt yver den totalt ulogiske og uventa oppførselen min. Lo hjarteleg. Hah! :D

Eg hadde nok ikkje gjort det dersom eg hadde sett dei fyrr eg starta, men no når dei likevel stod der og lo so sprang eg fram til døri, kjende meg litt dum, men veldig glad :D

Ahh, der kom Helene heim. Supersøt. :-)

I draumen min spelte eg Johnny Cash på Rogaland Teater

Eg var i Stavanger på vitjing, og Rogaland Teater tok kontakt. Dei hadde eit stykke um Johnny Cash (sikkert liknande «Walk the line»), men hovudrolla var visst på sjukehus. «Du er jo flink, Odin», og so ville dei at eg skulle spela. Greitt nok, eg elskar Rogaland Teater og stå på scena der. Eg hadde ikkje peiling på kva stykket gjekk ut på, men eg starta no å spela – og etter litt såg det ut som publikum likte det.

Eg sprada rundt på scenen og var gjerne litt vimsete. Eg hadde med meg gitar og spelte nokre songar, eg var ganske livleg faktisk. Motspelaren min var Rebecca (kjærasten min), ho kom inn til slutt. Eg hadde jo ikkje peiling på stykket, sjølv um eg trur fyrste akt gjekk veldig bra. Eg laga ein kort pause midt i akta då, av di eg ikkje ante kor tid det skulle vera pause. Men ingen gjekk heldigvis – og eg trur teppet kom raskt opp att.

Eg byrja spela litt saman med Rebecca, og plutseleg av ein eller annan grunn vart ho sjuk/skada (i draumar so skjer ting plutseleg berre, og det er heilt logisk der og då). Eg trur ikkje eg visste kva eg skulle gjera, men eg sat meg ned med ho og prata noko svada og hadde tenkt å henta gitaren. So gjekk teppet ned. Etter litt høyrde eg folk gjekk ute i salen, so teppet ville ikkje gå opp att. Det var pause, eg fekk vita det av inspisienten. Eg fekk litt småpanikk då eg fann ut eg ikkje hadde peiling på kva som hende i neste akt. Eg kom meg opp i kantina og såg at nokon vaska opp. Då eg var liten på teateret, vaska eg ofte opp sjølv, sa eg. Av di eg var der so seint på kvelden då dei andre hadde gått. Det er jo sjølvsagt berre tull, og eg anar ikkje kvifor eg sa noko slikt.

Andre akt (…vart aldri ferdig)

Eg spurde nokon um kva som var historia i andre akt. Det var fleire som ikkje heilt klarte å forklara, men då eg var nede på scena att var det nokon som kunna visa meg litt av byrjingi iallfall. Dei sa eg skulle gå til eit slag orakel/dame i tempel og vera fortvila av di Rebecca var skada/sjuk. Teppet gjekk opp, og eg gjorde det. Men tempeldama vart sint. Ho kunna ikkje tulla med naturen og «blablablabla». So er det diverre litt uklårt, eg hugsa ho sa noko veldig fornuftig her og so gjekk eg og spelte triste visar på gitaren min. Men dette fornuftige hugsar eg altso ikkje, eg hugsar berre alt tullet.

Ola og Elisabeth var der òg

Ahh, det var moro at Ola var bak scena òg, eg spurde han um eg måtte tenkja på kvar kamerai i salen stod (det vart filma). «Nei, det må du ikkje», sa han. Trur eg såg Elisabeth oppe i kantina òg. (Ola og Elisabeth er kjærastar og naboane mine, dei heng på skrivarstova til NMU dagleg – for dei jobbar der. Dei er òg dei som tyder absolutt mest for meg i Oslo).

Eg hadde vona eg kunna seia noko lurt til slutt her, slik at ikkje innlegget vart hengjande med dinglande open slutt. Men, nei, draumen min vart ikkje konkludert av di eg vakna (og av di eg ikkje hugsar slutten). Eg stod opp kl 0730, ganske bra. :) Soli i andletet hjalp meg opp. Men no må eg gå og laga noko frukost og leggja Universitas ut på nett. Og so må eg rydda, og gjerne vaska klede – for pappa kjem i dag (:o).

Eg hev ikkje sett «Walk the line», men eg kann tenkja meg at det absolutt ikkje hev nokon samanheng med dette eg klara produsera i dramuen? :P

Eit musehakk mindre einsamt på Bjerke

Wohoo! Eg hev snakka til fleire i blokka mi! Rektig nok berre «Good night» med svar attende; men det var jo noko. Eg kjenner meg eitt hakk mindre totalt åleine på denne plassen, Bjerke Studentheim.

Eg hev ein kamerat på Bjerke, det vil seia ein eg pratar med då eg stundom ser han. Han er frå Asia og gjeng på BI. Eg hev prata ein del med han om «norwegian-danish and norwegian» og korleis dei fleste nyttar den fyrste. I dag såg eg han på Bjerkebussen og helsa der eg sat med den absolutt forferdelege maten frå Deli de Luca (nei, det vert kebab fast etter dette! Det er mykje billigare òg).

Full heis

Me fekk veksla eit par ord i inne i heisen, full av dei asiatiske venene honom. So gjekk han av i andre etasje – og eg var igjen i heisen med ein flokk supersøte asiatar. Ho eine hadde lent seg på knappane, så halvparten av etasjane var markert. «Haha, you pushed them all», lo dei andre. Eg gliste breitt – desse folka var riktig herlege! Dei krangla litt om det, for det meste på engelsk, men med eit par ord på eitt eller anna asiatisk språk imellom. Eg ville gjerne bryta inn med ein hyggeleg setning, dei virka so opne og mottakelege for det.

Men eg var snart på mi etasje – og det var berre tvo av dei att. Rett før døra lukka seg bak meg fekk eg glad ynskja dei god natt med svar attende. Superkos! No kjenner eg at eg hev fleire å kunna småprata med enn asiat-venen min og naboen min (som eg ikkje hev sett på lengje! Verkar fordufta)…

Likevel er det langt ifrå nok til å få meg til å tenkja at Bjerke er ein kei, kei, trist og einsam plass. Ugh, eg vil flytta.

Mimi er kjempesuperkul

Mimi er dritkul. Eg fraus 1.5 timar i det superkalde vêret, men eg ville ikkje gå; det var jo så koseleg. Mimi er ei veninne frå teateret, sjølv om eg ikkje hugsa ho igjen då eg traff ho for eit år sidan. No burde det vera motsett sidan ho er den store skodespelaren, medan eg ser på, og blir engasjert og impontert.

Men då igjen, eg veit ho ikkje gjer slik. Slemme Odin. Ho speler Nora i «Et dukkehjem­» på teateret. Alle sjå!!! Wohoo! Zzz.

Ah, helsing er DIGG

AH! Han nikker til meg, helser. Syklar gjer han. Wohoo. Eg kjende meg allereie glad, men no blei eg heilt frå meg av glede. Eg helser tilbake. Han helser, …igjen rett før han er forbi meg. Hahah :D Eg er kjempeglad, ååå. Det er så flott å smila til folk som går forbi.

Trur ikkje han meinte å helsa på meg fyrst, men eg tok det slik; og det fekk jo ein veldig vakker slutt! Resten av dagen har eg helst og storsmilt til folk. Ahhhh.

Supernatt på byen

Beste natt på byen. EVARRR!!! Omglolololol!!!! Hahah. Eg er så tullete teit at det er heilt mongo. Eg kan ikkje skriva stort. Men hekkan pekkan smekkan så superfantastisk strålande bakketoppherleg har eg ikkje vore med på i Stavanger by før! Wohoo!

Pannekaker!

PS: Eg hev flytta heile innlegget nedanfyre sjølve oppskrifti, folket er mest interressert i den.

Pannekakeoppskrift for to personar

Fyrst må du ha div. ting og tang for å kunne lage pannekakar. Eg lister opp:

Innhald (Ting du må ha)

  • 2 supre egg
  • 2 dl mjøl (vel, ta 3 du, det plar eg gjere ;) )
  • 3 dl mjølk (helst Tine økologisk :p)
  • Masse sukker
  • Margarin (Soya plantemargarin er supert!)
  • Ingefær- og kardemommekrydder (superduperhemmeleg ingrediens (vanskeleg ord))

Tine Mjølk (ikkje økologisk diverre)

Dette skal sjølvsagt blandast på ein høveleg måte.

Framgangsmåten

  1. Putt mjølet i ei bolle (helst raud).
  2. Finn visp, visp mjølet.
  3. Hell litt og litt mjølk nedi medan du fortsetter å vispe.
  4. Visp til det blir glatt (klumpane er vekk, altså, dette er stress – få Tor Eirik til å hjelpe til)
  5. Smelt ein del margarin (ca 1 spiseskei, men du avgjerd)
  6. Hell nedi ein del sukker (eg plar smake til, men 2–4 matskeier ca)
  7. Knus egga (pass på å ikkje få skalet nedi) og held innhaldet ned i bolla.
  8. Kast eggeskala etter du har take ut alt innhaldet ned i bolla med fingen.
  9. Visp videre. Er enklare no.
  10. Hell det smelta margarinet ned i bolla og visp.
  11. Fyr på med ingefær og kardemomme, mest ingefær. Du skal sjå dei små korna!
  12. Visp. Luktar godt, gjer det ikkje? :D
  13. Lat bolla stå i kjøleskapet å «svelgje» i 20 min. Gå opp å chat imens.
  14. Steikepanna skal allereie vere smørt inn då du smelta margarinet; så berre gjer han varm (2 hos meg)
  15. Fyr ei ause med røre på panna
  16. Ta panna opp i lufta og få røra over heile
  17. Snu pannekaka når han blir «tørr» på toppen
  18. Et dei utruleg gode pannekakane med sukker (eller noko anna, sukker er best :p)

Et voilá! :D Hehe. Lang oppskrift, men slik lagar ein gode pannekaker. No må eg redigere film; er difor eg ikkje har oppdatert på evigheiter. Me jobbar dag inn, og dag ut med filmen «De metakognitive»…

Endringar i ettertid: fiksa skrivefeil (pannekakar til pannekaker), la til hopp-lenkje, la til stikktittel og skreiv helst økologisk mjølk. Dette er faktisk eit av mine mest populære innlegg, haha, vonar du likar dei! Gjerne legg att innspel.

Dette er flytta ned no
No er det litt sidan; men eg hadde tenkt å skrive dette, så får gjere det no. Har sikkert gløymd alle detaljane, menmen. Etter ein lang dag med filming var eg iallfall svolten. Eg hadde hatt grandiosa dagen før; så tenkte eg måtte ha noko anna no.

Odin sin superoppskrift på pannekaker!

Jepp! Då kjem delen alle har venta på. Sidan eg er blitt så utruleg tilhengjar av å halde så lite som mogleg hemmelig (alt må ut!), så skal eg fortelje den hemmelige oppskriften på pannekaker her i huset. Kvifor skal ein liksom halde det hemmeleg? Kan jo hende nokon får bruk for det; – det hadde jo vore kjempemoro! Eg tenkte eg skulle dele pannekakar med Espen og Tor Eirik, men Falke kom, så han hadde vel fyrsteprioritet. Så me åt alle opp :p Same kva, eg startar med oppskrifta.

Sjølve dagbokinnlegget som fyrr var fyrst:

Eg sat oppe med Tor Eirik og Espen. Me skulle redigere. Fyrst måtte me logge, det vil seie å fortelje datamaskina kor dei forskjellige klippa ligg på videokasetten og kva dei inneheld. Eg var lei, ville heller chatte enn å logge; så eg lærte Espen korleis han skulle gjere det. Ganske greitt; då slapp eg :) Hadde dessutan tenkt å lage pannekakar, og då måtte jo nokon arbeide i mens.

Monica og Hilde (klassekameratar av Espen, Monica speler «Belinda» i De Metakognitive) kom på vitjing. Ganske trangt på rommet. Eg sat dei til å sjå på kva me hadde redigert så langt; medan eg sprang ned å lette etter lommeboka mi. Då eg omsider fann ho, køyrde eg til Kiwi.

«Alkis» på Kiwi

Der sprang eg rundt barføtt å såg etter mjølk. Eg visste jo eigentleg kor han var, så det gjekk jo ganske raskt. På vegen til kassa gjekk eg forbi nokre nye boller. Eg stoppa opp og betrakta dei. Flotte boller. Jæren bakeri? Hm. Lokalt òg. Ein (i Helge sine standard ord) alkis svimler forbi meg. Han ser ganske vekke ut i den raude grilldressen. Snubler hallvegs og mistar ein penge på bakken. Svimete som han er merker han det ikkje. Han skynder seg videre inn i butikken medan eg skal til å seie han mista ein femkroning. Blir ikkje meir enn ein rar rørsle.

Eg tek bollepakka, får take den iallfall. Så då har eg mjølk og boller. Eg står litt å ser etter den svimete mannen. Har lyst til å take femkroningen og gå til han med ho. Men er liksom så langt; så langt for fem kroner. Avgjorde at eg skulle gå til kassa, då mannen tusla seg tilbake. Eg såg på han, – han såg ikkje på meg. Såg berre forvirra rundt seg. Eg bøyde meg ned til femkroninga og ga ho til han. «Du mista femkroninga…» sa eg og smilte. Hugsar ikkje heilt kva han gjorde, men vekke var han iallfall. Var noko liknande «Åh.».

Kjende meg kjempebra :D Eg var utruleg glad. Då eg hadde betala, gjeve eit stort smil til personalet og pakka varene kom mannen til kassa. Han hadde eit brød i høgre hand, medan han tukla nedi lommene med venstre. Han tok handa opp, hadde ein tier og ein femmer der. Mannen hadde ikkje meir enn femten kroner! «Fem kroner», sa jenta i kassa. Han blei overraska, litt glad :D Hihih. Ga femmeren sin. Resten av turen heim sang eg veldig høgt i bilen.

Eg forstår ikkje kvifor ikkje fleire gjer slikt? Ein blir jo utruleg mykje meir lukkeleg av å hjelpe andre enn å take ein ussel femmer sjølv eller av å ikkje knuse ei bilrute for 60. Å gjere slike ting blir ein jo eigentleg berre ulukkeleg av. Eigentleg. Men for få ser ut til å forstå det, diverre. Same kva, eg var uhøveleg glad ;p Køyrde heim og sat tinga frå meg.

Mitt beste år, nokon sinne!

I morgon reisar me heim, Oxford gruppa. Det blir ein dag med blanda følelsar vil eg tru. Me drar frå ein plass kor me, iallfall eg har hatt nokon av mine beste tidar. Året i Oxford er noko eg aldri vil glemme, og alltid huske som eit godt år.

Ein faktor eg vil trekke ganske tidleg fram i denne artikkelen er sitasjonen eg har vært i den siste måneda. Både laptop såvel som kamera blei ødelagd på turen min til Frankriket. Det var ein sår dag – eller det var vel eigentleg to. Eg klarte også og miste mange av dei fine bileta eg hadde tatt. Det falt meg enormt tungt – men eg er over det no. Kom ikkje på det før eg hadde skrive dei fysste setningane.

Uansett så har dette ein god del med mine opplevelsar og gjøre – SPESIELT kva som står her på sia. Skulen er inga plass å skrive, fordi alt eg skriv her blir keisamnt og dårleg. – Det finnes også fleire måtar å skrive på for meg, og dei gangane når eg bare er så sykt glad at eg må få det ned er de gangane det blir best tekstar :) – Ofte surrar også tankar i houvudet på med, der eg “skriv” i tankane. Setter eg meg så rett ned på laptopen har eg ein god tekst sånn heilt utan vidare.

Nå skriv eg imidlertid fordi eg følar eg må. Utan laptopen så har eg ikkje skrive noko interessant – og utan kameraet har eg sett endeløst mange interessante motiv. Men sjølv om eg ikkje har skreve noko, eller tatt bilder så har den siste måneda vært UTRULEG kjekk og EKSTREMT innhaldsrik! :D – Ting eg ikkje har fortald om er f.eks “Oxford University Computer Society”‘s 25års jubileum, Thomas og Elisabeth’s bursdag, turen til frankriket, påskeferia og mange andre episodar som eg sikkert allereie har gløymd. Alle dei saftige detaljane er iallfall vekk – og eg er lei meg fordi eg ikkje fekk skrive nokon av dei ned.

Livet her i Oxford har vært ubeskrivelig morro og eg klarar ikkje utrykke kor glad eg er inni meg – dét klarar eg ikkje på skulen. Eg elskar livet mitt, kvar dag er utruleg innhaldsrik, og idag har me avslutningsfesten. – Dét å gå ut er ein jo godt vant med nå, men denne kvelden håpar eg blir spesiell! :D

Sist vil eg trekke fram personar som har betydd noko spesielt dette skuleåret –

  • Aurore – utruleg hyggeleg Belgisk jente som eg tilbringa mine første månedar med i same hus
  • Regis – mange filosofiske samtalar, mykje “Friends” sjåing, mykje TV og andre kjekke ting :)
  • Tim – den mest reflektera og intelligente “unorske” personen eg har møtt, koseleg til tusen
  • Jon – som eg reisa saman med, ein god ven som har blitt ein bedre ven
  • John – flink, om enn rar lærar, fant tidlig ut at eg kunne alt de skulle lære meg (teknisk då :) )
  • Thomas – min partner i dei fleste prosjekta på skulen
  • Ein god del folk eg har gløymd – ja, eg har gløymd mange, jo fleir eg puttar på, jo fleir blir “lei” seg fordi eg ikkje nevna dei :)

Uansett, TUSEN TAKK FOR EIT HERLEG ÅR! – Takk til alle som har lest på sia, sjølv om ho har vært litt tynn i det siste. Eg er utruleg glad i dikon! :D

Eg sto!

Wohoo! Eg va på tutorial med John for ein halvtime sidan og han var klappa meg på skulderen og sa god jobb ;D

Eg var sjukt glad – minuttar før hadde eg forberedt meg på fall, men då eg kom inn i rommet fekk eg ein god følelse. Eg samla opp alle assignmentsene me hadde gjort (oppgavane) og ga John dei på rad og rekke ettersom han krevde dei. Minna mykje om Gestapo om eg får sei det, han ropa ut oppgava – og eg kasta han over.

Som sagt før så trudde eg at eg ikkje ville stå, men gjett om eg gjorde! :D Eg fekk til og med “M” i “Marketing og Advertising” som er IKKJE likar i det heile tatt! – Eg hadde nemlig to “D“ar (toppkarakter) i to av læringsmåla der, eg hadde tydlegvis fått dei fordi eg er så flink teknisk :] Tihi

Nei, eg må sei det gjekk bra i slutten – som vanlig! Sjølv om eg hadde vært slapp den siste tia og ikkje gjort noko stort fornufteg i det heile tatt, så sto eg! Og det bra også :)

Utroleg, utroleg letta…

Mitt livs lengste helg?

Eg var hos audun, i byen på Maxwells, var på bursdags-fest hos Victoria, på ein dårleg klubb, Andrew WK “party” (konsert) osv, osv.. ;)

(26–28.9.03) Sitt her, ein mandags kveld og skal skrive ned mitt livs lengste helg (etter som eg huskar :P). Eg hadde bare bestemt meg for å være litt meir sosial og plutselig fekk eg masse opplevelsar på lita tid. Siden eg ikkje trenge å ta nokon buss (har jo najs sykkel :> ) slapp eg å tenke på dét. Men eg veit ikkje heilt kva helga starta med så eg får fortelle slik eg huskar.

Etter ein rar skoledag der me hadde videokonferanse uten at læreren kunne høre vår lyd gjekk eg, Jørgen og Niklas til Virgin Megastore for å kjøpe billettar til Dimmu Borgir konserten i London. Meg og Jørgen rusla så heimover mens me snakka om stort og smått. Etter me hadde vært på B&Q i ein halvtime og testa dørhåndtak gjekk me til Jørgen.

Han hadde eit greit stort rom me tv, den heldiggrisen :P Me såg “Rugrats” og “Sabrina the Teenage Witch” før eg ville ha litt mat og sykla heim. Tidligere den dagen hadde eg fått vite at Audun skulle ha folk hos seg. Det regna litt utfor så eg ville ikkje dra, slik eg eigentleg hadde tenkt. Eg slo på mobilen min og hadde fått ein voice-message, eg hørte på den og det var PCWorld som ville arrangere eit intervju med meg.

Eg blei veldig glad og måtte sjølvsagt fortelle det til nokon, derfor starta eg sykkelturen min til Audun. Då eg gjekk ut av døra møtte eg Aurore og Fransoise, som er Aurore sin søte bestevennine i frå Belgia :) Eg helsa og hjalp dei å bere bagasjen inn. Eg måtte bort til Audun og jentane hadde nok ikkje noko imot at eg dro uansett så eg sprang ut igjen.

Det var allereie mørkt då eg dro så eg måtte ha lysa mine på. Eg var veldig glad så eg sang og plystra på Roy Orbisons “Pretty Woman” ganske så høgt. Då eg stoppa i eit kryss i midten av byen kom ein annan sykkelist på sia av meg og laga eit hemma fjes :P

Vél ute på “Jæren” – som Audun kallar det – forsvant alle lys. Det var békmørkt! Eg såg ikkje ein skit med unntak av ei kvit linje på venstre side, og to tette på høgre. Stripa heilt på høgre av vegen såg eg ikkje. Det minna meg om ein gammal Science-Fiction film då skipa køyrer over lyshastighet. Var seriøst kult. Eg sykla litt roligere siden eg ikkje såg ein ting, men fekk eit skikkeleg kick av å forflytte meg på den måten. Heilt hyper blei eg av turen så eg virka vel litt oppglødd då eg kom til Audun ;)

Gutane (Audun, Niklas og Thomas) såg litt rart på meg då eg tok meg ein dusj hos Audun, men eg trengte det. Hadde ikkje tid heime og eg lokta ikkje noko særlig fantastisk. Då eg lokta litt betre sykla eg til byen, dei andre venta på bussen. Etter eg hadde venta ein stund kom dei óg inn til byen. Me gjekk alle saman til “the Goose” pub’en og satt å snakka litt. Etter dét besøket reiste me til Maxwells kor Ont (Parouge) jobbar som bartender.

Me kom inn på bare £1 (ca 12kr) fordi me kjente Ont (sist gong var det 0, men dørvaktane var ikkje sikre denne gongen). Vél inne traff me Ont som kasta flasker og miksa drinker inne i baren, han er sinnsjukt flink. Flinkaste bartenderen eg har sett. Han laga ein drink til meg og ein til Thomas.

Eg hadde ikkje sagt til han at eg ikkje drakk alkohol så eg ga han vekk og bestilla “something without Alcohol” fra ein annan (Ont var veldig opptatt, alle bestilla selvfølgeleg av han :P). Eg skulle til å betale, men han sa bare “You’re with Ont, it’s OK mate”. Hehe, kjekt :D

Resten av kvelden hendte det så mykje at eg kan ikkje skrive det fordi det blir for mykje å lese. Må tenke på kor mykje tid folk vil bruke på å lese sia mi óg :P Av småting eg kan nevne var når Thomas gjekk rundt og tok bilde av folk, blei kjent med dei og fekk emailen deira. Han snakka også varmt med dørvakta, og fekk eit virkeleg bra bilde av han!

Me gjekk ca kl 2 og kjøpte ein burger kvar fra kebab-bilen utfor Maxwells (kebab var litt dyrt, sikkert fordi det er ein tradisjon å spise det på natta). Eg kom heim 2:30 og la meg. :>

¤Neste morgen, Lørdag¤, sto eg opp 8:30 og spiste frukost. Eg sykla til byen og satt på internett på biblioteket der. Eg tusla videre, kjøpte kontant kort og møtte Thomas som skulle ta bussen til Morten. Eg sa han måtte sende meg melding då han kom tilbake til byen.

Etter eg hadde gått fra Thomas fant eg ut at eg ville prøve å komme meg til Morten eg óg. Så eg satt meg på sykkelen og sykla opp Iffley Road, eg kjøyrde vedsiaav ein buss og lurte på om Thomas var i den. Eg sykla saman med bussen heilt til eg såg at Thomas kom ut på eit stopp. Han blei litt overraska av å se meg :P Morten henta oss også satt me hos han og prata o.l.

Eg fann ut at dei skulle i bursdag til Victoria Maria (fint at alle inviterer meg hele tia</ironi>) før eg dro heim for mat. Då eg hadde spist dusja eg og tok på meg finklær før eg satte mot byen. Der møtte eg Audun, Jon, Niklas osv. De skulle også i bursdag (kunne man se på de fine klærne :P) så jeg prata med dem helt til bussen kom før eg sykla mot Victoria. Eg visste ikkje kor ho bodde men eg fann det til slutt etter eg spurte Marie Louise.

Der hadde eg(me?) det veeeldig kjekt uten at eg gidder å gå noko særlig meir inn på dét. (Om du ikkje merka det så er det ein ny dag sånn eigentleg her eg sitter og skriver. Er heller ikkje på Aurore sitt rom idag, tror ho er ute. Er uansett tirsdag kveld og eg er litt trøtt/sliten osv) Då ein stor del av gjengen ville ned til byen dro me, eg venta på bussholdeplassen til bussen deira kom. Eg starta å kjøre ned dei enorme bakkane opp til Victoria Maria (SYKE BAKKAR! :( ), etter ein stund kom eg til ein motorveg. Det måtte være feil. Eg sjekka kartet og rektignok – det var feil. Eg måtte sykle opp ein del av bakken igjen og rulle ned akuratt motsatt veg.

Ute på hovedvegen (Botley Road(?)) tok eg det med ro mot byen, siden eg tok feil veg hadde eg ikkje sjangs til å ta igjen bussen uansett. Noko som viste seg å være feil, ca med PCWorld tok nemlig den samme bussen még igjen og då var det jo ingen problem å sykle forbi den igjen. Så eg stoppa på nokre lyskryss og såg inn i bussen der “resten av klassen” satt (ikkje heile – nei). Wow, nå er det gått enda en uke+ siden dette skjedde! Eg sitt her, Tirsdag, 8 dagar siden eg starta dette dokumentet, er gale :P Får skrive slik eg huskar, sjølv om et er lenge sia.

Eg traff folka så i byen der eg venta på dei. Var litt vanskeleg å få oversikt over situasjonen, folk ville hit og dit. Eg blei me Elisabeth og me to gjekk mot Go Na Na, der Lotte og Morten skulle være allereie. Det kosta 5pund for å komme inn! 60kr, svei hardt, men eg betala for Elisabeth allikevel. :P Hmm, ho låna vel eigentleg, men eg må visst spør for å få dei tilbake. Ho har gløymd det og eg huskar det aldri… Go Na Na var ein drittplass, med drittmusikk, drittlys og drittpris. Heh.. :P Lotte lika imidlertid musikken; kver sin smak :P

Eg tusla ut med folka, de gjekk etter mat. Sjøl ville eg ikkje spandere 3pund på kebab så eg stakk på Yates’ der Niklas og Audun visstnok satt. Yates’ lika eg heller ikkje, dei hadde grei musikk men wow, skitten plass! Gidd å ha tepper på eit utested liksom! Det va jo fullt av øl, cola og andre ulumskhetar! Skoa satt seg fast i teppet og det var tungt å gå -> æsj!

Så gjekk eg tilbake til “gamle”-folka og kjøpte meg ein hamburgar og brus allikevel…. :P Lotte og Morten gjekk eg heim med, leia sykkelen. Klokka var vel rundt 2 då me gjekk ned Iffley Road mot Morten. Etter ein hyggelig prat var Morten ved veis ende. Eg og Lotte fortsatte mot Cowley mens me snakka om stort og smått… Hmm, eg tror det var for det meste smått. Har aldri fått nokon skikkeleg defenisjon på kva “stort” og “smått” betyr, men me snakka sikkert om smått ;) Smått er forressten eit ganske teit ord. “Smått” liksom, høyr på kvisleis dét høyras ut! Kl 3 var eg heime ca. Seint :S

¤Søndag¤ skjedde fysst masse du ikkje gidder å lese, så eg vil ikkje skrive det. Sååååå dro meg, Sisilie og Jon på konsert! ANDREW WK!! :P Hehe.. Meg og Jon ville jo bare gå pga. Espen er sånn hallveis wannabe-AWK-fan. Sisilie ville være med fordi: kvifor ikkje!? :D Ho hadde bare blitt “positivt missunleg” hvis ikkje (ho brukar den frasa ja). Eg kom litt seinare enn Jon&Sisilie pga. masse (snakka med Aurore før eg dro = tar sin tid fordi det er så kjekt ;) ) derfor kom eg bak i køen. Eg såg at ein vakt gjekk oppover køen og såg på nokon kort og ga stempel på hånda. ”ååja, student-rabatt” tenkte eg og dro fram kortet. Når vakta kom ga eg det til han og han såg lenge og rart på kortet mitt før han utbrøt “Ahh! Cool mate!” og ga meg stempel. Eg undra litt over kvifor han sa det til meg og ingen andre…

Det eg ikkje visste va at dette stempelet meina “over 18” slik at folk kunne kjøpe alkohol. Kortet eg ga viste selvfølgelig at eg er 16år (fordi eg ér jo dét) så vakta syntes det var rart at eg ga han dét. Eg drikk ikkje alkohol, men 95% av alle ungdom gjør (iallfall slik eg ser det) og vakta gjorde 100% sikkert dét når han var under 18. Han syntes vel det var veldig tøft av meg å vise dét kortet og tenkte tilbake på sine dager… Jaja, morsomt var det nå i etterkant :P Selvfølgelig kjøpte jeg ingen alkohol, men en “Orange Juice” som jeg så ofte gjør.

Me plasserte oss heilt framme, i midten. Ganske bra ;) Fysst spelte “N3ar Lif3 Xp3ri3nce” eller noko i den duren. De var ganske gode og bassisten deres var ein vill mand :P Lang kis med digert smil, stilig :> Etterpå kom eit helt forjævlig band, Winnebago Deal, satan i helvette for noko dritt! Ikkje pga. musikken deres som EIGENTLEG, sånn når eg tenkar etter var ganske bra, meeen pga. de jævla drittfolka av nokon dop-vrak fans dei hadde så ødela alt. De starta å spille og me merka fort at noko var gale. Nokon folk hadde blitt totalt ville og starta slosskamp bak der me sto.

Det blei eit digert hål bak oss der 3–4 jævlar sprang rundt og dunket inni folk. Det er umogleg å forklare kor ekkelt og forferdelig det var. Men det var rett før Jon begynte å sloss med den eine jævelen, eg forstår guten så sinnsjukt godt. Hadde eg hatt ei hagle hadde eg med glede trykka han opp i trynet på den jævla krøllete, rødhårete guten med ekkel streng og blåst hjernen ut på han. Den ekle drittungen trenger ikkje hjernen sin uansett, stygge dopvrak.

Folka var verkeleg dopa, dei var heilt totalt vekke. Eg albua han eine driten i nyra hardt, og han viste ikkje ein grimaste – men kroppen blei fysisk flytta på av kraften fra slaget mitt. Sisilie (inkludert meg) blei seriøst redd og ville gå vekk til eit roligare sted. Me gjorde dét… Så kom endelig AWK på, det var kjekt, var ganske bra faktisk. Eg hadde forventa det til å være litt av ein flopp…. (Snork, eg gidd ikkje skrive meir detaljert, får tenke deg sjølv :P)