Merkelapp-arkiv: Irriterande

Lagde ein video på sundag

Eg og Helene var i mathallen på sundag. Eg tok litt video.

Då eg kom heim ville eg setja det saman til ein video, og fekk igjen oppleva kor ekstremt elendig all videoredigeringsprogramvare er på Linux. Diverre gjer det at eg er utruleg lite glad i videoredigering lengre, der eg før elska det og tykte det var kjempemoro. No er det berre eit jækla mas og eg fær aldri laga noko fordi alt er so tungvindt, treigt og ubrukeleg.

Heldigvis er det kjekt å ha klypt saman ein video att då. Diverre innbyr ikkje verktya mine til gjentaking med det fyrste :-)

Sundagsmat, på mathallen, last ned: 480p (9 MB), 1080p (62 MB). Musikk er CC-BY-SA Tryad (placid island), det var forresten ikkje musikken eg hadde tenkt, men lasta ned feil, so jaja. Videoen er CC-BY-SA Odin då, sidan eg må shara alike no :P

Høg musikk midt på natta

Eg skulle eigentleg skriva dette i eldvondt sinne, og truleg lira av meg alskens bannskap og det som verre er. Slik eg ofte likar å gjera. Men, vel, det vart aldri slik av di neste morgon hadde eg nesten gløymd det.

Dei over oss i 4. etasje festar ganske ofte på torsdagar. Stundom på fredagar og laurdagar òg. Men oftast på torsdagar. Resten av naboane tek nemleg andsvaret for å gjera fredagane og laurdagane so vonde som mogleg på eigenhand.

So, torsdagsgjengen hev øydelagd mang ei nattesvevn for eg og Helene. Dei dura på med heilt sinnsjuk høg musikk og styggvond bass som fær glasi i skåpet til å klirra, og fruktdrikkmiksaren til å taka enno eit skritt nærare kanten av sin bane. Ja, so mykje dirrar det, so ekstremt høgt speler dei.

Nokon andre hev truleg forklart dei at dei ikkje må spela so høgt, av di denne kvelden var det ikkje so høgt at eg ikkje kunne høyra mine eigne tankar. Litt småirritert sovna eg litt etter 0115. Ikkje gale det, for ein festtorsdag.

Men, so. På slaget 0400 (omtrent iallfall) vaknar eg brått. Glasa klirrar og bustaden vår høyrast ut som ein nattklubb. Eg kann tilogmed høyra diskanten klårt og tydeleg, den som normalt ikkje går gjennom veggar og golv. Eg prøver febrilsk å sovna att. 0500 gjev eg upp. Eg fiklar med mobilen til Helene og søkjer på nabobråk og lurer på korleis det er med politiringjing o.l.

Eit par forum fær meg på idéen om å kutta straumen deira dersom me hadde felles straumpanel. Me he hev jo det, men veit ikkje um det er ein hovudstraumbrytar der. Eg måtte òg finna skikkeleg ut kven det var.

Eg stod upp og kledde på meg. Då eg opna døri ut i gangen so vart eldvond; det var ekstremt høg ljod der ute. So jævleg respektlaust!

Eg fòr upp trappane og ringde på til Fredrik, Gaute og Fredrik (dei er sikkert frå Bærum). Dei høyrde det ikkje. Enno ein gong. Nei.

Songen slutta. Eg ringde på. Lengje. Dei hadde faktisk ein ljosbrytar til ringjeklokka, so eg kunne faktisk berre trykt han på og gått (tenkte eg på etterpå). Dei skrudde av og eg høyrde dei byrja bevega seg kjapt.

Eg var bra sint og hadde tenkt å sjella dei huden full der og då. Men dei kom ikkje ut. Eg venta eitt minutt. Og so snudde eg og gjekk ned.

La meg, og sov godt, alt for lengje. Vonar dei stoggar det stuntet der. Same kva, neste gong gjeng eg oppatt med ein gong, slik eg gjorde no. Det er utruleg skummelt å gjera, men eg trur dei vart mykje reddare. Ærleg talt, tør ikkje opna døri ein gong!

Torsdagsterror

image

Av ein eller annan grunn legg absolutt alle absolutt alle ting på torsdagar. Eg hev ikkje peiling på kvar denne konspirasjonen oppstod, men han hev vara lengje.

Eg hugsar faktisk heil attende til ungdomsskulen at torsdagar alltid var problematiske av di det hende so mykje. Men i dag vonar eg at torsdagstyrraniet hev toppa seg og ikkje vert verre; for det er no på nye, uante høgder og det siste eg vil er at det skal halda fram slik.

So, kva skjer for meg på torsdagar 19-21? Lat meg lista upp:

* Teatersport
* BSI Dans
* BLUG-møte (bergen bsd og linux usergroup)
* Innebandy

Det er gale nok når **2** ting kræsjar, men 4!? Eg hev gjeve upp innebandyen, det er ingen vits når det må konkurrera saman med alt anna. Dessutan er eg like usportsleg som alltid diverre. Litt synd, for eg tykte det var sers moro.

Teatersporten kjem eg alltid på i byrjingi av semesteret, men so kjem den ekstreme reisingi mi brått på – og vips so er 3-4 veker gått.

BLUG-møte hev eg *aldri* vore på grunna det elendige tidspunktet dei hev konspirert saman med alt anna kjekt som hender.

So no i det siste so er det dansen eg hev prioritert. Diverre hev eg vore vekk frå han 2-3 gongar no av di eg hev vore anten i Oslo, Lysebotn eller Stavanger. Sers synd.

Elles vart eg interessert i BSI Wushu då eg traff leiaren og søkte rundt for å vera med, dette må jo verta bra. Kor tid gjeng det eg ville vera med på? Torsdag etter 19.

Sant og segja so hev eg _ein_ til fritidsaktivitet, og det er BSI segling – dei hev ting kvar dag – so det er enkelt å velja anna enn torsdag.

Er det ikkje berre tilfeldig då?
———————

Den er ganske enkel å svara på. Ser denne lista med fritidsaktivitetar tilfeldig ut:

* måndag: ingenting
* tysdag: ingenting
* onsdag: ingenting
* torsdag: **dans, BLUG, teatersport, innebandy, wushu**
* fredag: ingenting
* laurdag: ingenting
* sundag: ABSOLUTT INGENTING!!! Stygge sundag.

So, eg spyrr retorisk, ser det der tilfeldig ut for deg?

Nei, tenkte so.

Eg kallar det torsdagsterror.

Fulle nordmenn på flyet til Spania

Helene vart litt snurt då eg svarte eg ikkje ville skriva um dette her. Me hadde nett teke flyget frå Haugesund til Alicante (Spania) og sat bak nokre brautne broltne karar frå Haugesund som skulle på ekte harrytur til Spania. Viss nokon hev sett Charterfeber-programmet so kjenner de typane.

«Dette er jo det du alltid skriv om på netsida di», segjer Helene
«Nja, nei, det er berre du som meiner det,» svarar eg
«Og du har ikkje skrive noko på lengje»
«Ja, jo, men viss eg gjer det so vil jo du enno meir tru og seia at eg berre skriv um ting som irriterer meg på netsida mi»

Ja-jo. Seinare so fær eg høyra at eg ikkje hev uppdatert på lengje frå fleire hald. Greitt nok, eg hev ikkje vore i humør til det, menmen, det er kjekt å skriva slik at eg hev noko å sjå tilbake på når eg er 40 år. So fær eg skriva litt um dei fulle folki på flyet lell då, for å gjera kjærasten min nøgd.

So dei bråkte og styrte som slike bråkmakarar ofte gjer. Plaga flyvertinnene litt og heiv innpå med alskens alkohol som er kustus for nordmenn på «sydentur». Dei var lokale folk frå Haugesund på veg til massiv festing tydelegvis. Vil truleg ikkje ha teke dei lang tid å dekkja inn heile flybilletten berre i prisdifferansen for alkohol i Noreg og i Spania.

Genistreken deira kom mot slutten av den tri timar lange flyturen. Etter tvo av dei hadde vore på do kom tvo sinte flyvertinner bort til oss (me sat jo rett bak) og spurte rett som det var «Røykte du på toalettet nettopp?», berre på engelsk sjølvsagt.
«Nei, huh, nei det gjorde eg ikkje», svarte han eine av dei tvo på elendig engelsk.
«Jo, det gjorde du. Det luktar røyk som berre det.»
«Nei!»
«Jo. Du kom nett ut av toalettet.»
«Nei,» han eine av dei tvo (han mest bråkute, ikkje han som vert anklaga) byrjer forklara at dette berre er tull og tøys.
«De vert båe tvo politianmeld og tekne av politiet når me lander,» segjer ho eine og so stikk dei båe tvo.

Gutegjengen byrjar prata med kvarandre. Det er tri stykk, og dei hev forskjellege roller. Tvo av dei på mi side er opprørt og irritert yver idiotskapen til dei tvo andre. Han eine hev berre elendig engelsk, ikkje griseelendig. Dei andre tvo på motsatt side av gangen er dei som krangla med flyvertinnene. Han som røykte kann omtrent ikkje engelsk i det heile teke, medan han andre, den mest broltne karen av dei alle kann eit par gloser som han repeterer so ofte som han kann. Han er ganske ekkel eigentleg. Er altso griseelendig i engelsk.

«IDIOT, røykte du!?», segjer han som er mest andsvarleg og best i engelsk.
Han stille fyren svarar umtrent ikkje, «… visste ikkje… so merkbart…».
«IDIOT!»
«Nei, høyr no her, dei kann ikkje politianmelda oss,» segjer han broltne
«Det de må gjera no er å vera ekstremt greie, og betala den boten utan å kny.»
«MEN», prøver han broltne å skyta inn
«Ingen men! Betal boten same kva han vert. Eg er LITE interessert i å få problem no allereide fyrr me i det heile teke er kome i gang. Ikkje sei noko, berre sei OK og svar på direkte spursmål, ikkje la dei få ein grunn til å halda dykk lengre,» han sukker tungt. «Og for faen fjern dei Whisky-flaskene, det må då vera grenser for toskaskap!»
«Ja,» svarar dei.
«Me er ikkje interessert i å venta lengje på dykk, OK?»
«Jaja.»

Dei held no fram litt slik og vert altso til underhaldning for alle oss bak og framme, som alternativt himlar med augo elder ler lett av det heile.

Flyget landar og alle er interessert i å koma seg ut. So enkelt er det ikkje.

«Alle må sitja ned til politiet hev køyrd ut til flyget for å taka hand um nokre av passasjerane våre. So berre vert sitjande slik politiet kann koma inn.», segjer dei yver høgtalaranlegget. Superflaut. Det vert sjølvsagt betre av di dei sjølv innrømmer ganske høglytt kor flaut det er ved å kommentera det til kvarandre.

Dei gjeng gjennom flyget slik at alle fær sjå dei, og må attende for å henta pass. Etter det vert dei tekne ut og me kann gå ut.

So det hender altso dersom du er er full nordmann på flyget til Spania som absolutt må røykja og ikkje klarar venta 30 minutt til.

Eg var forresten aldri irritert på desse folki, eg tykte det heile berre veldig morosamt og rart. Som å sjå charterfeber live. Ganske utruleg kor harry folk kann vera i ekte live.

Kvifor forsvann heile sida mi?

Plutseleg vart sida mi vekk for ei stund sidan. Eg vart sjølvsagt grådig leid meg av di eg hadde masse eg ville skriva um. So hev ho vore daud ei víka og er framleis ikkje uppe. So difor er det framleis litt stress og ukult å leggja ut nye ting på netsida.

No er tenaren til eg og Egil (thor) uppe att, men eg mista ein heil del – og det må til ein del manuelt arbeid for å få det attende.

Det utset eg. Eg held fram med å la sida mi få vera på Acona (det er tenaren som står på det gamle rommet mitt i Stavanger).

Det er ganske ironisk at tenaren me betalar for er meir ustabil enn den eg hev på guterommet.

Heile grunnen til at eg betalar for ein annan tenar er faktisk driftstryggleik. Alt det andre gjer eg betre heime.

FsckVPS’ morsselskap vart cracka gjennom ein tryggleiksfeil i HyperVM, som er eit program for å halda styr på fleire virtuelle tenarar. 100.000 sider vart sletta av crackarane. Jæklar.

HyperVM er proprietær programvare (lukka), og hovudutviklaren vart funne hengd eit par dagar seinare. Dei trur det er sjølvmord. Difor det er ulurt å driva med proprietær programvare.

So… Det er litt stille her litt. Kannhenda. Same kva, det var difor sida var nede.

Eg gjeng attende til FsckVPS, av di det er hendig og bra. Men eg og Egil tek backup på våre eigne tenarar i tillegg no.

Spray ned ein rulletrapp nær deg

Det er ikkje sjeldan eg hev dårleg tid. Då gjeng eg fort. Det er heller ikkje sjeldan eg gjeng fort til dagleg (elder som eg likar kalla det «normal fart»).

Folk er ålment sett supertreige. Dei gjeng totalt utan mål og meining, og hev ikkje ei tanka i verdi for at det kann vera andre som ikkje likar at dei tek heile fortauget, elder verst av alt rulletrappa, når eg skal forbi.

Kva gjer folk i rulletrappa? Dei STÅR FAENMEG STILLE. Eh. Ei rulletrapp er ikkje laga for at du skal verta endå treigare ditt slimete fossil av ei utdøydd snegla!

Desse supermongisane klarar ikkje lesa dei små fine lappane som sporvegane hev laga; «Vennligst stå på høyre side» elder kva det no enn er. Grenselaust irriterande. I dag brukte eg irritasjonen på å tenkja korleis lappane kunne vorte betre. Det beste hadde sjølvsagt vore at treige folk berre kunne sitte heime, men då hadde det ikkje vore mykje folk i byen. So eg kom eg på ein upplagt idè som e ikkje forstår at folk hev sett i gang allereide;

Kva med å laga tvo soner i rulletrappa? Ei raud og ei blå, tagga ned med høveleg tekst som sjølv oldemor kann forstå då ho dreg på handletur i byen og er irriterande på alle område inkludert rulletrapproblemet. Men når ho ser ei blå sona held ho seg vonleg vekk grunna den høvelege påskriften. Eg laga ei teikning:

Det morosame her er at all den ungdommen som gjeng rundt og skriv meiningslause ting yveralt endeleg kann få noko fornuftig å gjera. Det vil truleg appelera av di det er like ulovleg, men fleire folk vil sjå det (alle yverser tagging no, det er so normalt). Hugs berre å skriv dei høvelege meldingane i dei forskjellege sonane mellum underskriftene slik at tante treig fær det med seg.

Helgetur i Stavanger (flyturane fram og tilbake)

Natta fyrr sat meg og Klaus uppe til klokka vart 0700. Dete var faktisk same dag som me hadde vakna 0700 av di Klaus hadde eksamen (eg sov litt til etter det). Kva gjorde me so heile natta? Jo, me såg på TV-shop, imiterte TV-shop og lurte på kven i alle dagar som kaupar slikt. Då me i går kveld fekk vita at ei i bufellesskapen kaupte noko derifrå (og det i tillegg ikkje virka) lo me oss skakke.

I dag vakna eg og stod upp 0600, eg hadde lagt meg 0200. Kvifor, spyrr du? Ja, det gjer eg òg – men eg tenkte eg skulle vera litt tidlegare enn det eg absolutt måtte. So eg drassa meg då ut til flyplassen. Jadå – eg veit at halvparten av det eg skriv um er fly – men eg hev stort sett ikkje mykje å gjera på flyget, so då vert det skrivings.

Då eg hadde sjekka inn bagasjen (ja! Bagasje!), var det heile ein time att til flyget gjekk. Røynde lesarar trekkjer likevel ikkje letta på skuldrane for det; eg hev hatt endå betre tid enn det, men likevel mista heile flyget slik at eg måtte vera 2 dagar i London…

Utruleg nok kann eg segja no at alt gjekk fint og at eg eigentleg ikkje hev ein einaste ting å melda; utanum kannhenda eit par-få ord um tryggleikssjekken (som òg er eit av mine favorittemne):

Vondt i magen og «stikkprøve»

Som alle veit so hev no desse helvettes drittryggleiksfolki funne ut at det er ooh-so-farleg å taka med seg vatn elder kannhenda litt jus på flyget. Eg ser verkeleg ikkje problemet. Terrorisme er ekstremt oppskrytt og eg kjenner heile greia berre er til for å irritera kraftig.

  1. Vil nokon sprengja flyget/kapra det so ER DET INGEN PROBLEM; dei finn alltids ei løysing på problemet.
  2. Kor superdupersjeldan skjer noko slikt? Det er nesten so me kann segja aldri.

Problemet mitt var at eg hadde kaupt ein ikkje-so-billeg bringebærdrikk på 1 liter. Denne hadde eg sjølvsagt masse att av, og tryggleiksmannen ville taka han frå meg. So eg kunne jo ikkje gjera anna enn å bruka eit par minutt på å drikkja upp. Det var slett ikkje enkelt å drikkja so mykje so raskt. Eg byrja kjenna meg uggen og ur i magen. Det er visst lovleg å hava 1 liter med seg; men han kann ikkje vera i éin boks, han må fordelast på 10. Eg ser ikkje forskjellen utanum eit stort ekstra-irriterande bonuspoeng til fly.

Eg trur eg må laga og taka med meg eit reisesett med 10 100ml flaskar for å hava drikkevarone i – etter tryggleikssjekken kann du då (um du ynskje) putta innhaldet attende i 1L-flaska. Då fekk du han gjennom lell. Mongosystem spyrr du meg! Det er nesten som um eg vil sprengja eller kapra eit fly berre for å visa at det gjeng an og at dei som vil fær det til. So kann dei taka vekk dei helvettes drittreglane sine elles. Dessutan demonstrerer eg jo alltid når eg flyg med å ikkje slå av elektronisk utstyr og hava på mobilen heile turen. Ein gong skrudde eg han då dei sa me skulle skru han av.

Då eg endeleg, vond i magen (må jo drikkja upp nå eg hev kaupt det!), kom fram, vart eg vinkta ut av tryggleiksvakten.

«Berre ei stikkprøva,» segjer jento. Haha! Akkurat; eg vert kroppsvisittert oftare enn ikkje, då eg ikkje vart kroppsvisittert i Italia vart eg faktisk skikkeleg yverraska. Dei vel seriøst alltid å kroppsvisittera meg. Den siste víka hev eg vorte kroppsvisittert på flyplass 3 gonger! Denne gongen måtte eg av med skoi óg. Usj.

Men, alt godt

Gjekk og vimsa i ymse butikkar. Rakk flyget med ekstrem margin. Eg fann ikkje noko spesielt å vera superuppteken av, so eg sat berre å venta. Makan til antiklimaks!

Ei helg seinare

Ei helg seinare tok eg no dette i eigne hender. Odin på Sola flyplass etter morgonrushet (og forseinkingi grunna det). Jadå; eg er litt sein, men ikkje so sein, tenkjer eg. Men det tenkjer tydelegvis ikkje innsjekkingsmaskini som plent nektar meg å sjekka inn. I innsjekkingsskranka møter eg Tonje. Veldig koseleg, trass i at eg ikkje veit kva eg skal segja. Nei, for sein til innsjekk men eg kann berre fiksa det på gaten.

Lang kø i tyggleikssjekken! Panikk! Eg lurer på um eg skal snika, men nei – det er so teit. Likevel ville eg sjølv ha sluppe nokon med dårlegare tid framfyre meg. Endeleg framme ved sjekken spyrr ei kjend stemma um ho kann koma framfyre meg av di flyget hennar er «gate closing». Ho hadde hatt endå dårlegare tid enn meg då ho traff køen, men ho hadde kutta forbi han.
Eg smilte stort «Ja, men det er mitt óg». For eg sveitta allereide av at flyget skulle gå um tvo korte straksar (og eg hadde ikkje klokka).
«Ok,» svara ho.
«Til Oslo du skal?», spurde eg.
«Nei, Bergen,» sa ho, «gjeng 0805». Haha! Det er jo nett som meg på mine verste dagar. Klokka var allereide litt yver 0805!
«Aah! Då hev du dårlegare tid enn meg,» forstod eg, «du må koma framfyre».

Det lot ikkje til at ho høyrde meg so eg flytta ganske enkelt bagasjen hennar fram eit hakk. Eg kjende att bumerket på sekken. Ah! Difor stema var kjend, eg såg burt på ho – det er jo Siri M. Kalvig i Storm Weather. Ho virka uppteken med noko so eg tenkte eg berre fekk gå gjennom sjekken, men dei lot meg ikkje. So eg sa Kalvig kunne gå fyrr meg. Då takka ho fint.

Dei funderte fælt på kva som var i sekken min, byrja kjenna presset frå klokka. Fekk alt med meg til slutt, såg at verkjendisen hadde kome seg på flyget sitt medan eg trippa mot mitt. Det viste seg at eg hadde ganske god tid – eg kunne fint ha vore 5 minutt seinare og likevel rukke flyget!

Trur eg byrjar verta betre på dette med fly no når eg flyg heile tidi!

Mista fly, som vanleg

Eg hadde jobba heile dagen på Nei til EU, endeleg fengje upp heile netverket der. So skulle eg laga ein 5-minutter av eit 2 timar langt upptak. Etter nokre raske timar stress redigering var eg ferdig. Macen hadde hengt seg fleire gongar, meldingi «Out of memory» hadde eg sett 17 gongar for mange. Då var det berre å eksportera fili og leggja han upp til Acona.

MEN NEI! DEN SATANS MACEN VIL SJØLVSAGT IKKJE DET HELVETTES SATANS MAC OS X.

Grrr. Eg truer Macen med å leggja inn eit skikkeleg operativsystem på han heile tidi (Linux, ja)—men han veit at eg treng Final Cut Pro for å redigera video. So irriterande Apple. Irriterande Mac OS X. Eg hev skrive um kor mykje eg hatar Windows fyrr, men rart nok fann eg ingenting um eit anna operativsystem frå eit digert drittselskap som berre skal tyna meg for pengar. Eg irriterte meg sterkt for Apple og Mac på Twitter for litt sidan då.

Same kva, det er ikkje poenget. Poenget var at eg vart sitjande der for å få det fiksa. Ingen hell der nei. Vops, plutseleg hadde litt for mykje tid gått. mortehu kom burt og spurde um ikkje eg skulle taka flyet.
­«Jo det skal eg jo», svara eg.
«Kor tid gjeng det?»
«Hmm. 2220.»
«Og dette skal du rekkja med kollektivtransport? Det rekk du aldri. Hev du gløymd kor treigt kollektivtransport er?»
«Faen,» sa og tenkte eg. mortehu hev jo heilt rett.
«Det spyrst um me rekk det, men eg kann prøva å køyra deg».

W00t, w00t! Eg sa sjølvsagt ja med ein einaste gong. Kledde på meg og so hoppa me upp på motorsykkelen. For dei som ikkje veit det so hev eg planar um å taka lappen for tung motorsykkel, dette fekk meg ikkje akkurat mindre gira på planen. Det er skikkeleg akselerasjon på slike motorsyklar! Eg måtte halda hardt; det var ingen rygg å lena seg til og eg var sjølvsagt litt skeptisk til å falla av. So eg heldt tett.

Me raste ut mot flyplassen. Det var nervepirrande iom. at det er ganske langt ut til Gardermoen. Kilometrane gjekk raskare enn det fartsgrensa tillet, men likevel tek det lang tid. Eg fekk sagt «Tusen takk» fyrr eg sprang inn i terminalbygget. Ingen kø i tryggleikssjekken. Likevel var det litt vel dårleg tid. Eg måtte taka av meg ting og tang. Drog ut det som var i lommene,—då rauk mobiltelefonen min i golvet og falt i fleire deler. Fleire enn normalt, for frontomslaget vart brukke i tvo. Bah.

Tryggleikspersonalet lo av meg, eg smilte stort attende – eg synast no slikt er moro. Han eine merka at ting tydelegvis hadde gjenge fort iom. at eg hadde genseren på feil veg. Haha. Eg stressa med å få av meg klokka som er teipa til armen min, det er ingen enkel jobb – men eg fekk gå gjennom med han på. Det peip ikkje!

Då eg kom fram til gaten såg eg at det var for seint. Eg spurde flypersonalet um det var mogleg å skaffa billett med eit seinare fly. Eg sjekka nemleg flyavgangane, og SAS hadde eitt fly til som gjekk fyrr flyplassen stengde. Eg skulle taka flyget i dag. Absolutt, absolutt, absolutt. Same kva pris.

I SAS-skranka møtte eg ei litt sur dama. Ho brukte sikkert eit kvarter på å skaffa denne billetten min, og sa ikkje stort um kva det ville kosta. Eg stal masse sjokolade frå SAS på denne tidi. Flyavgangen nærma seg stygt. Til slutt ropte ho på meg (eg hadde sjølvsagt vimsa meg ein 100 meter vekk grunna all ventingi – er begrensa kor moro det er å hengja på same plassen og stela sjokolade), og eg fekk betalt. Eg vimsa rundt og fekk til slutt samla alle dei 10 småtingi eg hadde liggjande på skranka.

Eg gjekk frå ho. «Orsak!­» sa ho, og vops, der låg visst VISA-kortet mitt att på skranka. Eg gliste stort, og wow ho smilte:
«Ja, greitt å ikkje gløyma det»
«Nei, men det hadde no vore typisk meg», svara eg. Ho smilte, såg ned, og vart sur att. So stakk eg.

Forpult billevering i jævla Oslo

Ok: faen i helvette for ein jævlig dag det var. Å satan. Og no lurer du på, kva i all bokmålsveldet kann få meg so stormande mongosint? Jo, kva anna enn Oslo + bil. Eg hev spydd ut litt eder og ein dæsj galle på dette fyrr, men so skjer det altso um att. På ein annan måte. Lat meg forklara:

Start på dagen

Fin morgon. Eg vaknar 0800. Rebecca dreg. Eg legg meg ned att. Fine dagen. Brått er klokka 1330 og eg vaknar. Faen i satan helvette. Kvifor er dette so dumt, tenkjer du? Jo, for eg skulde levera den stygge Rent A Wreck leigebilen klokka 1400. So eg hev dårleg tid. Eg er dømd til å koma for seint å måtta betala gud veit kor mykje i bot.

Start på dagen del 2

Eg kastar min trufaste ryggsekk på ryggen og kjenner han er blaut. Hm. Eg ser oppi han. Faen i satan helvette. Trur du ikkje den jævleg dyre isen eg kaupte billeg på Drageset (50%!!!) hadde smelta ut yver alt innhaldet i sekken min, inkludert å gjeva sjølve sekken ei god bringebæris-marinering? Jo, sjølvsagt. So alt måtte ut. Alt måtte vaskast, inkludert golvet som hadde vorte klissete rosa. Dette tok sjølvsagt tid. Og det var utruleg irriterande. Eg putta sekken i dusjen og forlot bustaden som eit helvettes rot.

Start på bilen

Inne i bilen var det sjølvsagt NMU-ting som me hadde gløymd å leggja frå oss på skriverstova. Faen i satan helvette. Eg måtte gå attende til bustaden med det. Tid, tid.

Til vrak-sjappa

Då eg kjem ut på vegen 1415 eller kva det var stend alt bom stille. So det tek meg jæ-ve-lig lang tid å koma fram til leveringsplassen. Eg kjem fram ein gong. Alt for seint.

Diesel

Eg skal til å levera nykelen, men so kjem eg på: eg hev gløymd å fylla på den hekkans leigebilen. Faen i satan helvette! Eg spyrr ein fyr kvar næraste bensinstasjon er, og køyrer ut att på vegen.

Rundtur

Eg vert ståande bom fast i kø – og mister totalt retningssans, av di dei jævla vegane berre snur heile tidi. Eg vil t.d. vest, men so dreier jo plutseleg den helvettes vegen og byrjar gå mot sør, kva faen i satan helvette!!??

Der er det jo sjølvsagt mor til alle køar og alt gjeng drittreigt. Etter ei dritlang stund merkjer eg at eg køyrer inn mot sentrum. Ulurt. Eg snur av (dette tek lang tid) og køyrer til slutt attende same vegen.

Eg er midt inne i det digre trafikkmaskineriet med vegar uppå og under kvarandre att – alle saman fulle med biler som umtrent ikkje gjeng framyver.

Endå ein tur

Eg gjer FAENMEG det same um att, køyrer inn på ein annan veg som viser seg berre gjeng til gokk og ikkje til umiddelbare bensinstasjonar. Satan i faen helvette so jævla vandskeleg det skulde vera å finna ein helvettes forpult bensinstasjon då!

Etter ein halvtime er eg attende i krysset, og eg veit sørenmeg ikkje kvifor. Det hadde sikkert teke 2 minutt utan kø – då kunde eg lett innsett feilen min og køyrd ein annan plass. Men kvar gong eg gjer ein liten feil no, snur inn på feil veg – so kostar det meg alt frå ein halvtime til ein time ekstra biltur. Det er nok til å kutta samtlege fingrar av seg, inkludert tær. GRRRR!!!

Og endå meir

Eg køyrer inn ein tredje veg denne gongen – ein det ser ut til at det gjeng mange bilar inn i. Det snik seg av garde og etter eit par timar i den køen bannar eg høgt då eg ser dette no plutseleg vart E6 (eller noko) og at eg er på veg mot Trondheim. Javel! So fær eg berre køyra til Trondheim då! Det må vel finnast ein hekkans bensinstasjon der i motsetnad til jævla forpulte Oslo.

Eg ser ein bensinstasjon, men han er umogleg å koma til

Gah. Motorvegar er ikkje lagd for kø, det tek ekstremt lang tid å koma til ei utkøyring. Til slutt (ei tid etter eg hadde sett bensinstasjonen) kom ei avkøyring. Der låg ein bensinstasjon ganske nært, so eg hadde endeleg funne ein. No hadde det gjenge 3 timar sidan eg skulde hava levert bilen. Eg hadde nytta 2 timar på å finna ein bensinstasjon.

Kort

Eg veit ikkje korleis eg skal få sagt dette.

Eg sjekka lommaboki mi og alt eg hadde med meg. Eg hadde eit-par hundre ran (Sør-Afrikanske pengar), mange kvitteringar, førarkortet og studentkortet mitt. Ja, pluss Coop-kortet som ler i trynet mitt med kor jækla unyttig det er. Men ingenting anna. Eg kann ikkje skriva kor frustrert eg vart. Det var heilt ekstremt.

Eg byrja (med ristande hender) skriva ein ilsint melding til Rebecca det eg skulde forklara um helvete mitt, men ho ringde meg nett då. Samtala gjekk umtrent slik (eg fekk lesa dei relevante delene i Rebecca sin dagbok):

“GRRRRRARAAAARRGHHHH, EG E´ SÅ JÆVLA SINTE!!!!!”
“Ehhh, hva, hvorfor det, hva har skjedd?”, svarar ho, tydeleg redd.
“Eg har hatt så jævla mangen problemår me å levera denn´her HELVETTES bilen!!!”

Eg fortsetter med å forklåra Oslo sine vegar med alle moglege bannord eg kjem på, og endar upp med: so eg må heim å henta kortet. Rebecca fann kortet til meg i bustaden. Eg slutta av med:

“Så eg må hjemm å henta kårte, d komme sikkårt t å ta HELVETTES LANGE TI!”, etter den setninga skreiv Rebecca dette i dagboki si: “Hjelp!”.

Til Kringsjå

Det gjekk ikkje verre enn noko anna i dag. Tok sjølvsagt masse tid.

Endeleg bensinstasjon

Eg stal med meg Rebecca (som hadde laga nistemat til meg), eg følte eg trengde nokon med meg no. Me køyrde til ein bensinstasjon rett her nede som eg visste godt kvar var. Fylde på.

Til Lån-eit-vrak

Framme her att. No med full tank. 2–3 timar seinare enn sist gong. Eg gjekk mot kontoret og banna og steikte um at dei sikkert kom til å vilja taka pengar for ein ekstra dag, blodiglone. Eg kjem til døri. Og… Ho. Er. Låst.

Dei hev stengd for dagen!

Kva
faen
i
satan
helvette!!?!!?

Eg slengjer drittnykelen inn i brevsprekken og drit i alt.

Slutt

Og det er faenmeg grunnen til at eg tek kollektivtransport i Oslo! FOR FAEN!

Sol (maskini mi) er defekt, snart ryk batteriet

For 2 ½ år sidan hadde eg maskini mi (ECS Green 551) inne til Multicom for å fiksa straumpluggen og gjera ho stille. Eg hev umtrent berre nytta maskini på skrivebord etter den tid (for å unngå slitasje), men no er eg på denne vonde plassen att. Garantien gjeld ikkje no lengre (ho er 3 ½ år gamal), so eg fær prøva å fiksa det sjølv denne gongen. Vonar det gjeng bra, eg er so avhengig av å ha ei datamaskin med internett.

Dette skreiv eg på netsida mi for 2 ½ år sidan:

Laptopen min funka heller ikkje lengre i dag – buhuuu.. Men den er fiksbar håpar eg, får vel sende han til Multicom når eg kjem til Noreg.

Og eit utdrag frå eposten eg sende til Multicom (som òg ligg på den gamle netsida mi):

Jeg flyttet så til Oxford for et år og merket etter en periode på noen måneder at strøminngangen begynte å bli “dinglete” og slakk. … Jeg så at det var et sånnt garanti merke under laptopen – så jeg vil ikke åpne den for å prøve å fikse det selv, jeg har en anelse om at strøminngang-greia har løsnet fra hovedkortet. Uansett har jeg prøvd alle mulige stillinger nå – og laptopen får ikke strøm i det hele tatt!

Ser ein burt frå bokmålen og Oxford, so gjeld dette um att (ja, eg skreiv nynorsk på netsida mi for moro, bokmål elles).

Eit slit, nettverk òg

Det er ikkje berre straumkontakten det er noko gale med no. Òg nettverkskontakten er galen og må puttast i ein spesiell posisjon for at ho skal fungera. Det stend um millimeter, og etter litt tid so mistar eg internett att. Dette er heilt ekstremt irriterande sjølvsagt. Likevel hev meg og Rebecca hatt det slik i 2 månader no. Der mista eg faktisk internett (eit par minutt), måtte flytta kabelen opp på høgtalaren att. Men den lealause straumkontakten hev altso teke kvelden no, eg brukar maskini frå batteriet.

Lite tid att fyrr straumen ryk! Kva var det andre eg skulle skriva…? Gah. Ja-ja. Eksamenen i inf1060 gjekk greitt, men neste gjeng nok endå verre um eg ikkje fær fiksa maskini mi. Det er jo den einaste leringsressursen eg hev!

Eg er so glad i maskini mi. Ikkje døy :-(