Merkelapp-arkiv: Irriterande

HEKKANS DRITTVEGAR I OSLO!!!!

AAAARGH! Meg og Rebecca var nett på IKEA på Slependen (Asker). Etter me brukte nesten ein time på å finna vegen sør-vest ut av Oslo for nokre månader sidan, visste eg enkelt og greitt kvar vegen gjekk sør-vest ut av Oslo no (og dimed kvar eg skulle køyra for å koma til IKEA-en der). Grunna ein eller annan baderomsklutsleikande vassjækel ikkje hev hatt ein einaste annan idé i hovudet enn kva stinkande hundepiss og kattelort han skulle eta til middag då han skulle designa og ikkje minst skilta dei byllepestinfiserte vegane i og utanfor Oslo, so er det rett nok umogleg å finna fram. Ja, med mindre du allereie hev brukt fleire timar på å køyra feil medan du gjeldar den snørrdryppande bomringen 20-kroning på 20-kroning til du sørenmeg ikkje hev fleire pengar og må byrja bruka bankkortet slik dei kann suga pengane dine rett frå kjelda. Då kann det henda du hev til slutt lært deg den fælslege vonskapen når du hev måtta ofra dagens middag til ein kommune som sørenmegikkje klarar skilta dei inni granskauen vanskelege vegane sine ein gong.

Kven i sopplyngen veit kvar Drøbak ligg? Kven utanfor Drøbak bryr seg ein fugledrit um Drøbak? Eg pisser so totalt i Drøbak at det er rart kloakksystemet framleis fungerer. Ja. Og kva står det på alle skilti i Oslo? Drøbak. GAAAH! Ah. Faktisk. Du kann vera heldig um du køyrer motsett veg – då stend det «Drammen», som er ein plass eg veit kvar er. Men det seier meg ikkje ein flipp meir kvar i hanereiret Kringsjå ligg, eller korleis eg kjem til litt større plassar, som t.d. Ullevoll, Sinsen eller Alna. Kvifor kann ein ikkje berre skriva kvar vegane gjeng??? Eg vil tri ting:

  1. Ein stor veg? Skriv at han gjeng sør-vest, sør-øst, nord eller kva-faen. Når eg skal til Stavanger veit eg at sør-vest er bra. Vidare:
  2. Ein stor plass seier du? Ja, skriv iallfall opp dei store områdi der vegen gjeng til, ikkje sakkans Smestad som ingen veit, eller bryr seg kvar er.
  3. Og sei i frå at no køyrer du ut av bomringen, so no må du for faen meg snu um du ikkje vil ut.

Aaargrgrrrr.

Diverre er eg ikkje like sint no. Sidan eg fann fram til sist, hev fengje mat og vorte roa ned av mamma, pappa, Kitty Karina og Rebecca. Forresten so fann eg fram til slutt, noko som er heilt utruleg når ein tenkjer på kor idiotisk skiltingi og vegane er i Oslo. Eit rot verre enn bokmål (!).

Forresten hev eg eigentleg ingenting mot Drøbak, men eg synest det er heilt utruleg at det er den einaste plassen det vert skilta til i Oslo. Og det gjer meg veldig, veldig sint.

I Kristiansund, på målferd

Eg sit på ein cafè som heiter «Onkel og venane honoms». Gratis internett, men absolutt ikkje gratis kaka/kaffi. Min reddande engel, mållagshelten (ho må vera helt for å seia ja til å hava meg til yvernatting) Liv Kromsvik er stadig ikkje komen. Eg hev hatt problem med mobiltelefonen – han vart låst, og no er han utan batteri. Eg trudde eg hadde hugsa alt, men eg hev visst gløymd ladar til Nokia-mobilen min. Off so teit.

Eg hev ikkje sove sidan, hm, eg vakna i går kl. 10.00. No er klokka 1900. 24 + 9 = 33 timar. So eg er veldig trøytt. Nattbussen var eit helvete. Ikkje i seg sjølv, men sidan eg ikkje fekk sova so vart det ein ganske irriterande tur. Bussen var fin og slik. Eg åt mat på «Mor`s kro» på Kvam eller kva det var, ein rar men ganske koseleg plass (men med mange skrivefeil, og stygg-stygg wordart til logo). Då var klokka 0300. So vart eg vekka 0600, då eg måtte bytta buss. Framme i Molde 0710. Venta på neste buss mot Fræna VGS, og var der i 8-tidi saman med alle elevane.

Målferd på Fræna VGS

Eg var daudtrøytt, men det var ikkje lengje til eg skulle inn å hava mi fyrste ekte målferd. Det var ei lita «basisgruppa» (usj, desse teite namni) på 16 fyrsteklasseelevar som sat og høyrde på. Læraren var heime med sjuke born, so eg hadde klassa åleine. Det gjekk rimeleg bra, sjølv um eg ikkje kjenner meg heilt stødig på målferd.

Etter lunsj skulle eg prata for 3 klassar i auditoriumet på Fræna VGS. På dette punktet var eg veldig trøytt (hadde ete masse brød, off) og kjende meg ikkje heilt bra. Eg hadde berre fengje ein time, so eg måtte komprimera opplegget – eg hoppa yver heile målsoga. Trur ikkje det er rett, men kva veit eg. Nettopp; ingenting. Kjenner meg kasta uti dette her. Ikkje forberedt i det heile teke. Diverre trur eg ikkje at eg gav Fræna VGS den rykande bra målferden dei hadde venta. :-( Eg fekk vel ein tri-fira nye medlem (um dei berre gjeldar medlemspengar) og tvo ark med underskriftar for oppropet vårt (som er rundt 40 underskriftar trur eg).

So til Kristiansund

Ned til Fræna kommune-kontor, «kor tid og kvar frå gjeng bussen til Molde?». Eg fekk vita det, og sat på med same koselege bussjåfør som eg hadde på vegen burt. I Molde måtte eg sitja ein halvtime for å taka TIMEekspressen til Kristiansund. Då eg kom fram såg eg at mobiltelefonen min spurde meg um PUK-kode. Hekkans. Eg ringde Liv med ein telefonautomat. Etter det kom eg på den geniale idèen å ringja pappa for å få PUK-koden min. Den fekk eg. Men so gjekk batteriet no når Liv sikkert ringde meg. Men rart ho ikkje kjem innom kafèen her ho veit eg skal vera og sjekkar. Eg vonar berre ikkje ho hev drege heim eller noko. Ugh, det hadde vore dumt. Kann henda ho var her men ikkje såg meg.

Å-vel. Ah. Eg hev framleis ei vond-vond obligatorisk oppgåva å levera. Inf1300 oblig3. Æsjæsj. Hmm. Men må vel gjerast. Berre, ikkje, no… Ah. Jepp. Eg trur det fær halda med klaging og kyting for no.

NB: Kyting er eit interessant ord, i og med at det visstnog tyder båe «skryta» og «skjenna/ klaga». Eg meiner det på den siste måten.

Helg i Kviteseid

Frå fredag til måndag var meg og Rebecca i Kviteseid. Familien min hev no yverteke barndomshuset til mamma der. Butikken i underetasjen er lagt ned (og rydda), og sjølve huset er ein feriestad no. Eg likar meg kjempegodt i Kviteseid, og er sers glad for at Rebecca kjenner det same. Me vitjar nok Kviteseid ein del når me vert faste Oslo-buarar båe tvo :-)

Me hadde ein fin biltur fram, trass i at me køyrde oss vekk. Eller, eigentleg ikkje – eg hugsa stoppet me køyrde forbi, men trudde me kunne velja ein annan veg. Etter eit par mil var eg heilt vekk. Me fortsatte og fortsatte. Etter kombinert dopause og kartlesing fann me ut at me var på veg til Hovden. Litt lengre oppe låg Haukeli. So eg hev no køyrd yver Haukeli for fyrste gong. Me vart mykje raskare framme enn det eg hadde rekna, men eg trur likevel Haukeli-vegen er lengre enn om Åmli.

Var flott i Kviteseid som alltid. Herleg og roleg. Det er ein fantastisk plass, ingen støy. Det er so rart å kjenna det på kroppen. All ljoden ein normalt ikkje merkar når ein er inne heime (i ein by) summar heile tidi i bakhovudet. Me hadde eit par rolege dagar, der den største oppgåva var å laga middag kvar dag. Det var veldig moro, men vart ein god del omelett (som eg hev vorte so god å laga :p Heh). Me hev lese bøker og Rebecca hev inspisert huset. Herleg.

Men det hev ikkje berre vore fryd og gaman i laupet av helgi. No er eg på NMU sumarleir, og i går var eg på Landsstyremøte. Eg hadde miksa datoar slik at eg trudde LST-møte = 11, og leir = 12. Diverre viste det seg at LST = 10, og leir = 11. Eg hadde kaupt billett til Rebecca den 11, og hadde planlagt å vera saman heile den tysdagen òg. So fekk eg dette problemet, eg måtte vekk ein heil dag fyrr Rebecca sitt tog gjekk. Ganske teit.

Me måtte dra kl. 0730 tysdag for å få Rebecca av på toget, og meg på LST-møte. Me hadde ikkje rydda skikkeleg natta fyrr so me drog ikkje fyrr 0800. Då hadde me tvo timar til toget gjekk. Det skulle gå bra, sidan Gule sider rekna at me ville bruka 1t 50min. Eg veit eg er raskare enn det Gule sider reknar. Me klarte å køyra feil. Ganske. Tenkte det var for seint å snu. Burde ikkje tenkt slikt, ein time seinare var me der me skulle på E18. Ein time sløsing, ein diger omveg um Skien. So kom me bak trailerar og måtte køyra seeint. Me kom 20 minutt for seint etter ein god del feilkøyringar til. Vondt.

Mista altso andre tog, og måtte ut med endå meir pengar. Måtte venta til neste tog, hadde omtrent ikkje bensin att. Me fann det, fann mat (bensinstasjon) og såg American Beauty i bilen. Etter fire timar kom toget.

Eg fann ut frå Rebecca at ho ikkje betalte togbillett til Stavanger, so det vart ikkje so mykje pengar brukt lell. Men turen var alt i alt superfin. Berre irriterande kor mykje problem som dukka opp.

Brua til Terabithia, fantastisk god barne(?!)film

Filmforsmakane fyrr sjølve filmen er utelukka for barnefilmar. Reklamen og filmplakatane viser òg at det er ein barnefilm. Dei hev tilogmed omsett tittelen til norsk, noko dei diverre(?) berre gjer for barnefilmar. So dei vil hava meg til å tru det er ein barnefilm. Likevel hadde eg lyst til å sjå han, nett i dag. Veldig rart. No hev eg sett han saman med Rebecca, og eg kan raskt seia; det er den beste filmen eg hev sett so langt i år.

Barnefilm i Noreg? Ungdomsfilm i USA?

Eg hev sett litt rundt og funni ut at folk hev vorte sinte av di det ikkje var ein typisk barnefilm. Dei hadde teke med seg ungane sine og trudde dei skulle sjå ein magisk film for ungar. Eg trur filmen er veldig god for ungar, men likevel synest eg han fortener å verta kalla ungdomsfilm. For han handlar um alvorlege emne, og eg vart veldig rørt av denne filmen. Eg grein som ein liten unge. Filmforsmaken (eg klarar ikkje finna eit godt norsk ord for «Trailer», må vel laga noko nytt og spenstig) viser det som ein barnefilm. Det forstår eg godt, for det er litt vanskeleg å visa kor ekstremt god rollebygging og kor trist denne filmen er i ein liten forsmak. So dei hev berre teke med dei overflatiske delane (som forsmakar plar gjera).

Den norsk-danske filmplakaten

Noko eg beit meg merke i, derimot, var dei forskjellege filmplakatane eg såg av denne filmen. I Noreg ser det ut som ein livleg film som er full av glede og morsomme påfunn:

Broa til Terabithia

«Broen», liksom. Og kva faen? «Ei heil ny verd ventar på deg»? Det er det dummaste eg hev høyrd! Hev me sett same film? Jodå, eg forstår kva dei meiner, men å hava noko so villeiande på ein plakat er berre slemt. Folk trur dei kjem til ei heilt ny verd då, ikkje tekniske detaljar ein kann sno seg rundt når ein allereie hev sett filmen (evt. lest boki). Sjølv um det er mogleg å skriva den teksten, so er det jo ikkje det filmen handlar um. Dei som trur og ventar det vert skuffa. Kvifor omsette dei ikkje berre det den engelske plakaten seier?

Den engelske/amerikanske(?) filmplakaten

Den amerikanske plakaten er meir vaksen og passar betre til filmen. Kvifor prøver me i Europa å selja filmen som noko han ikkje er?

Bridge to Terabithia

Forresten fann eg ein annan plakat på IMDB, som ser meir ut som ein typisk Disney barnefilm. Fann ikkje stor versjon:

Bridge to Terabithia

Kinosalen var nesten tom

Det kann henda av di det var sundag, og midt på dagen. Men filmen gjeng ikkje på kvelden, av di det visstnok er ein familiefilm. Piss og tullprat. Denne burde hatt meir grunn til å gå på kvelden enn det Narnia og Harry Potter-filmane hev. Dei vert vel kann henda sett på som familiefilmar og barnefilmar, men likevel fær dei mykje høgare status når dei vert marknadsført. Men «Brui til Terabithia» hev betre skodespel, ei meir alvorleg historie og mindre «woop-woop» barneunderhaldning enn Narnia og dei fyrste Harry Potter-filmane (dei hev vorte mørkare og meir vaksent).

Faktisk so er det ikkje ein magisk verd i det heile teke i denne filmen, dette er ei realistisk historie. Eg vart sers yverraska (og glad) då eg fann det. Kann henda det var grunnen til at eg vart so rive med og grein slik eg gjorde. Det er skikkeleg synd at fleire ikkje vil sjå denne filmen. Dei burde vore meir ærleg um kva han er for noko. Eg veit mange som ikkje vil lika han kjempegodt, men synest det var ein ganske god film; dei vil truleg aldri sjå han. Hadde eg sjølv sett på TV / sett forsmaken på filmen hadde eg truleg ikkje sett han. Eg såg ein plakat ein gong, tenkte filmen såg litt tåpeleg ut og so gløymd han.

Kvifor såg eg filmen lell?

Meg og Rebecca såg ein morosam film i går «Ella the Enchanted» (Den fortrylla Ella) som eg vart positivt yverraska yver. Eg trudde han var megateit, men eg likte han. God underhaldning. Difor var eg meir villig til å sjå «Bridge to Terabithia» i dag. Det angrar eg slett ikkje på. Fantastisk, fantastisk film. Ahh. Eg kjenner meg (bitte)litt att i han frå då eg sjølv var liten.

Ho som spelte «Ella» i førnemde film var fantastisk herleg. Det same var dei tvo hovudskodespelerane i denne. Josh Hutcherson og AnnaSophia Robb imponerte meg verkeleg. Eg plar ikkje bry meg stort um skodespelarar, men hekkan so bra det var. Elska rolla til AnnaSophia.

Kva handlar filmen kort um då?

Jesse hev trent heile sumaren for å verta den raskaste sprintaren på skulen og få respekt. Når den nye eleven Leslie kjem og vinn yver alle vert han sint. Til slutt vert dei likevel gode vener, trass i at ho er rik, han fattig, ho kjem frå byen og han er bondegut. Saman lagar dei Terabithia, med monstre, troll, kjemper og farlege ekorn. Dei er konge og dronning. Denne venskapen hjelper Jess å takla tragedien som fær han til å innsjå kva Leslie hev lært han.

(Det er stole frå IMDB)

Høyrest kann henda ikkje best i verda ut. Men det er superherleg å sjå Jess og Leslie leika saman, og tragedien gjeng verkeleg sterkt inn på ein av di filmskaparane hev fengje oss til å bry oss so mykje um dei.

So um du hev litt tid og vil sjå ein film, ikkje ver redd for «Brui til Terabithia». Vurdér han saman med andre filmar, det er ingen barnefilm som utelukkar vaksne/ungdom.

Hev du sett han? Kva tykkjer du?

Hahehae.. :P Går det ann? :(

Nå er media klassen på veg til Paris. Eg hadde betalt £180 (2350kr) for å dra, så eg skulle også bli med. Bare turen sto igjen. Idag – mandag morgon, 7:45, 3 timer siden dro bussen – mens eg sto å betrakta han dra uten meg.

Det var surt, var utruleg surt. ER utruleg surt. Men uansett, eg va sterk og sa: “EG SKA T PARIS FFS!” – også kjøpte eg nokon dyyyre billettar til Paris – og der skal eg no. Må bare fikse buss til flyplassen no. Derfor kan eg ikkje skrive meir – eg skriv resten av det morsomme/tragiske/idiotiske som skjedde seinare.