Merkelapp-arkiv: Janne-Kristin

Hanne Nabintu Herland; smart, interessant og viktig

OK. Eg hev ei høna å plukka. Ikkje rakk ned på Hanne Nabintu Herland. Fyrst og fremst; gå på sak, ikkje person. Og høyr etter! Ikkje kall ho dum, den dama er so langt frå dum at eg forstår ikkje bæret av folk som meiner noko anna. Ho er rivande smart, og hev utruleg godt ressonerte og viktuge poeng. No baserer eg dette her på det foredraget eg var på, og ikkje på videoen, som eg ikkje hev sett heile av. Men veit de kva? Eg er einig med ho og det er synd at det er so kontroversielt!

So dette var litt av eit foredrag, eg unnar andre å sjå det. I går, medan eg luska rundt i Bergens gatar og leita etter noko å gjera (ja, slik gjeng no dagan»!) kom eg over ein plakat om eit Hanne Nabintu Herland-foredrag dagen etterpå. Eg sende straks ei melding til Janne-Kristin og lurte på om eg skulle dra. «Jaaaaa!!!» var svaret. So det gjorde eg.

Det var, som eg venta, heilt fullt oppe i storelogen. Eg stod godt til rette heilt bakerst og foredraget hennar «Tilbake med norske verdier» (kannhenda eg hugsar namnet feil) byrja. Foredraget som fylgde var med eitt unnatak rakt gjennom imponerande, gjennomtenkt og veldig smart. Ho tok opp viktuge ting på ein veldig god måte. Eg er ikkje, og treng ikkje å vera einig i alt, men eg var einig i veldig mykje.

So, kjem dette som eit sjokk på nokon? Eg vil tru det kann. Av ein eller annan grunn so vert Hanne Nabintu Herland, og det ho meiner, sett på som obskønt, bakstreversk og heilt utruleg fælt i «mine miljø» og dei båsane eg kannhenda vert sett i av folk som ikkje kjenner meg so godt. Eg meiner, det var ikkje lengje sidan det stod på netsida mi her at eg var medlem i sosialistisk ungdom, at eg var humanist/ateist (vel buddhist stod det ei stund, og det hev eg eigentleg ikkje gått vekk frå, eg er framleis eit slag buddhist) og eg heng på universitetet med alt det tankegodset som fylgjer med. Folk veit at eg held med Miljøpartiet dei Grøne (MDG) nett no, men eg kann fort stemma på Sosialistisk Venstreparti, og vert ikkje det litt rart når Herland heile tidi bruker «venstresida» som negativt ord? Nuvel, eg trur det er ein falsk motsetning, at du trur noko treng ikkje gjera deg umottakeleg for nye idear og ikkje minst nyanseringar. Det er lov å ha meir enn ein tanke i hovudet om gangen. Eg hev endra synspunkt på mangt gjennom livet mitt og eg er veldig stolt av det; stolt av å ikkje binda meg til eitt tankesett, men ha evna til å læra. Det klarar heldigvis dei fleste, av dei eg kjenner iallfall. ;-)

Eg skal ikkje skriva frå foredraget, for det gjer ho betre sjølv, og dessutan er eg ikkje so interessert i å sitja framfor maskina so mykje lengre no.

Ho hev sers kontroversielle syn på kvinnekampen og feminisme. Det tok ho mellom anna opp. Ho er ikkje ein antifeminist; kvinnekampen tok fram til eit punkt veldig viktuge kampar for å få maktbalansen til å jevna seg. Men det gjekk for langt, no er han skeiv. Han er for hardt på kvinnenes side. Dette vert folk ilsinte over, og spesielt dei fyrenemnde venstresosialistiske gruppene.

Men veit de kva? Eg er sørenmeg ganske einig med ho der tilogmed! Og for å kjapt få noko klart; eg kjenner meg ikkje undertrykt og «wai wai stakkars meg»; det er ikkje difor eg er einig. Eg må få lov til å segja noko slikt utan at det dermed skal tyda at eg ynskjer meg meir makt eller noko. Det er heller ikkje det Herland segjer, det ho segjer er at kvinner og menn er forskjellege. Og det er rett! Det er veldig korrekt. Men politikken og intellektualismen i dette landets store ynskje er at kvinner og menn skal verta like på ymse statistikkar. Når det kjem til rettar, so er det opplagt slik, men der er me, og der hev me vore, pendelen (som Herland viser so fint) hev vore på det punktet, og svingt forbi.

No er jo eg personleg ein ganske feminin mann, og det må eg jo få lov til å vera; eg treng ikkje respekt for nokon tradisjonell mannsrolle personleg, men me treng det som heilskap i samfunnet. Ikkje den «valdeleg»-delen av «mannsrolla» då, den høyrer ikkje heime der. Men den vanlege familiefarrolla.

Hanne Nabintu Herland vert litt latterleggjort av somme i mitt miljø. Nokon kallar ho dum (noko som er riv ruskande gale, og det visste eg frå før, ho er DEFINITIVT ikkje dum, ho er særs smart), og andre berre ler av dansingi hennar.

Eg vart rått provosert då Herland sa dette om feminisme, og ei gruppe folk byrja le framme i salen. Dei lo so høgt at det overdøyvde ho. Ho satte dei godt og vel på plass, og det var absolutt det rette å gjera. Kva faen skjer med at folk er so jækla usikre på seg sjølv, at når nokon kjem med ein annan meining enn deg, so må du LE for å LATTERLEGGJERA personen? Kva er det for ein forkasteleg, nedverdigande hersketeknikk? Hanne prata mykje om respekt og ein gamal europeisk verdi som å kunna ha skikkeleg debattklima, det er gode verdiar, og viktuge å hegna om. Det er sokalla siviliserte verdiar som gjer oss til siviliserte menneske.

Desse folki som sit og ler av dette må vera ekstremt usikre i si sak, og usikre på seg sjølv til å ty til noko so ekstremt som det. Eg mistar respekten for slike folk, det vitnar om låg sjølvkjensle, og er ikkje bra.

Eg gjekk inn på netsida hennar no, og der finn eg ein heil del eg ikkje er einig i, so det var ikkje so moro nett no (for dette innlegget ;p) – men viss du er ueinig i noko so treng du ikkje søkkja til det nivået å le av det. Venstresidefolk som liksom skal vera so opne og inkluderande. Gjeld ikkje alle saman det, nei.

Åvel. Dette vart truleg den dårlegaste teksten eg hev skrive i år, men lat gå. Kannhenda det vert noko diskusjon.

Det finst nyansar, og Herland kjem fram i media som om ho er ekstremt unyansert. Det er feil. Men ho segjer noko rett ut, og utan å nyansera det for å vekta opp mot den andre sida som er skeiv. Det er nett min debatteknikk òg.

Ho sa sjølv som eg skreiv på identica:

Nabintu: det er lov å vera ueinig, det er ikkje alltid eg er einig med meg sjølv! <sallatter> Ja, de veit jo eg ikkje alltid er nyansert :)

Vel, det fær vera det for i dag. No vil eg heim.

Ah, ein siste ting, som fekk meg til å elska Nabintu på turen hennar ut; ho segjer:

Det er so liten respekt for å vera annleis i dette landet! So liten respekt ….

Og so kjem ho med eit par døme. Og so mellom anna;

Dei som ikkje drikk fær masse bullshit, og må svara for seg, kvifor drikk du ikkje? JA? Kvifor skal plutseleg det vera gale? Me hev alt for mykje alkoholproblemer i dette landet, SO ER IKKJE DET FINT DÅ!?

Ahh. So sant, so sant!

Berlin, Januar 2009

Eg fekk aldri skrive noko meir um Berlin-turen vår enn då me var på flyplassen på veg ned (dette innlegget er eigentleg skrive 2009-05-25). So eg tenkte eg kunne leggja ut eit par bilete med tekst for å fortelja litt kort um turen. Andre hev jo allereide gjort det.

Den siste lenkja hev dette biletet frå eit prøverom i Berlin. Det er Janne-Kristin og Helene, som de ser. Biletet er Ida sitt. Dei andre som var med på turen var Synnøve og Klaus

jannekristin-og-helene

Det viste seg at Klaus ikkje hadde same ladar som eg trong til mitt kamera, so det vart litt få bilete. Kamera mitt slutta fungera etter ei stund. Utruleg synd. Eg stal kamera til Klaus nokre gonger, men eg kunne jo ikkje godt taka det frå han!

Ikkje yverraskande frå førre innlegg um Berlin-turen, men her er det ekte prov på kven som er linselusen. Det er ikkje eg som tek bilete av Janne-Kristin, det er Janne-Kristin som plasserer seg i bileti mine (og ja, eg skal fiksa netsida di snart :) ).

Gjengen på flyplassen, henter bagasje

Me fann ut at S-bahn var tingen å taka inn til byen. Det me gjerne kallar tbane i Noreg. Dei hev tvo variantar, U-bahn som gjeng (for det meste) under jordi og stoppar mange plassar, og S-bahn som gjeng yver bakken og er ein slags ekspress.

01-opptiltoget

Klaus skaffar billett

Rommet me hadde leigd hjå JetPak viste seg å vera utruleg fint. Det var ikkje mange euroane me betalte for det rommet, so me hadde ingen grunn til å venta noko særleg fint. Det var tilogmed eit eige gå-inn-i-skap som jentene likte sers godt (dei er jo trass alt jenter). <- Hohoho, sjekk kor dømmande eg er.

Ida og Helene inne i klesskapet

Ida og Helene inne i klesskapet

Ida, Janne-Kristin og Synnøve på tbanen, legg merke til Synnøve sitt skjørt. Eg såg det ikkje fyrr no! Wow! Snakk um match.

Ida, Janne-Kristin og Synnøve på tbanen, legg merke til Synnøve sitt skjørt. Eg såg det ikkje fyrr no! Wow! Snakk um match.

Vapiano. Her åt me 2-3 gongar. Billeg, fersk pasta som dei lagar til deg medan du står og ser på. Veldig bra. Du fær eit plastikkort som du betalar alt med, og so må du betala gjeldi di når du gjeng derifrå. Ganske effektiv heile plassen.

Vapiano. Her åt me 2-3 gongar. Billeg, fersk pasta som dei lagar til deg medan du står og ser på. Veldig bra. Du fær eit plastikkort som du betalar alt med, og so må du betala gjeldi di når du gjeng derifrå. Ganske effektiv heile plassen.

Tidleg morgon. Ida sminker seg.

Tidleg morgon. Ida sminker seg.

Og Klaus held fram med å sova. :-)

Og Klaus held fram med å sova. :-)

Frukosten min hjå JetPak sin vesle kafé. Minner meg um england og ...mindre bra frukostar der ;-)

Frukosten min hjå JetPak sin vesle kafé. Minner meg um england og …mindre bra frukostar der ;-)

Ida drikk morgonkaffi på JetPak-kafèen

Ida drikk morgonkaffi på JetPak-kafèen

Janne-Kristin og kaffien hennar

JetPak-kaféen var seriøst miniliten. Ikkje god plass til oss der, litt stress å eta når folk venter på å få sitjeplass.

JetPak-kaféen var seriøst miniliten. Ikkje god plass til oss der, litt stress å eta når folk venter på å få sitjeplass.

Me fær gaiding «kor er dei beste plassane» frå ei JetPak-tilsett, ho var ekstremt ivrig til å hjelpa. Eg gjekk alltid rundt med det kartet i lomma, sidan eg elskar kart.

Me fær gaiding «kor er dei beste plassane» frå ei JetPak-tilsett, ho var ekstremt ivrig til å hjelpa. Eg gjekk alltid rundt med det kartet i lomma, sidan eg elskar kart.

Synnøve på jøde-monumentet for 2. verdskrig, me var på gaida tur. Dei andre gjekk på tyskspråkleg, men eg og Synnøve tok den engelske varianten ;-)

Synnøve på jøde-monumentet for 2. verdskrig, me var på gaida tur. Dei andre gjekk på tyskspråkleg, men eg og Synnøve tok den engelske varianten ;-)

Muren, området til venstre er «death strip». Utruleg interessant.

Muren, området til venstre er «death strip». Utruleg interessant.

Trabant, trabi, drøymebilen! Drittøff! :D

Trabant, trabi, drøymebilen! Drittøff! :D

Pause i den gaida turen.

Pause i den gaida turen.

Luftwaffe, Nazistane si flyvåpenbyggning, nazist-arkitektur på sitt b--verste. Var frykingytande. Skummelt.

Luftwaffe, Nazistane si flyvåpenbyggning, nazist-arkitektur på sitt b–verste. Var frykingytande. Skummelt.

Synnøve på _parkeringsplassen_ der Adolf Hitler tok livet sitt. Dei ville ikkje gjera det til eit monument slik at nynazistar kunne gå der. So... Ein heilt vanleg parkeringsplass utan so mykje som eit skilt.

Synnøve på parkeringsplassen der Adolf Hitler tok livet sitt. Dei ville ikkje gjera det til eit monument slik at nynazistar kunne gå der. So… Ein heilt vanleg parkeringsplass utan so mykje som eit skilt.

Me gjekk inn i eit fredsmonument, som i all tysklands historie hev vore ymse krigsmonument. Av di Tyskland elskar krig.

Me gjekk inn i eit fredsmonument, som i all tysklands historie hev vore ymse krigsmonument. Av di Tyskland elskar krig.

På U-bahn, skal ut på byn og eta ;)

På byn for å eta. Her er me endeleg alle saman på bilete! Jepp, eg sit bak ein herleg alkoholfri Beck’s. Dei var sers gode.

Ah, eg berre tulle på førre. Janne-Kristin var jo òg med. Veit ikkje um det er min alkohofrie Mohito (satan den er ekstremt god! :D), elder noko anna ho drikk av.

Me såg ein «Sporvegane»-buss på veg heim. Yay, norsk i utlandet, slikt elskar me nordmenn. Dei hadde skaffa vin, og eg hadde jo 10.000 forskjellege typar alkoholfri øl heime.

Me såg ein «Sporvegane»-buss på veg heim. Yay, norsk i utlandet, slikt elskar me nordmenn. Dei hadde skaffa vin, og eg hadde jo 10.000 forskjellege typar alkoholfri øl heime.

Dagen derpå. På Starbucks. Helene og Klaus stel kvar sin Starbucks-kopp (utanum koppane dei kaupte), av di dei ikkje er til sals. Ida er trøytt, hoho. :)

Dagen derpå. På Starbucks. Helene og Klaus stel kvar sin Starbucks-kopp (utanum koppane dei kaupte), av di dei ikkje er til sals. Ida er trøytt, hoho. :)

Synnøve og Janne-Kristin. Me kaupte sjokolade.

Synnøve og Janne-Kristin. Me kaupte sjokolade.

I Berlin Zoo. Her gjeng kamera mitt. Ikkje meir straum resten av turen. Eit stort nederlag for meg. Gjorde ilt i hjarta. :-(

I Berlin Zoo. Her gjeng kamera mitt. Ikkje meir straum resten av turen. Eit stort nederlag for meg. Gjorde ilt i hjarta. :-(

Fleire bilete eg tok, med Klaus sitt kamera

Eg stal kamera til Klaus òg, men berre når eg hadde veldig lyst å taka eit par bilete. Difor mange færre, og mindre uplanlagde bilete.

Janne-Kristin på Dunkin' Donuts

Helene på Dunkin' Donuts

Klaus på Dunkin' Donuts

Ida på Dunkin' Donuts

Janne-Kristin på Vapiano, drikk te

Helene på Vapiano med te

Janne-Kristin og Klaus på ein koseleg restaurant

Alkoholfri øl + sirup, det smakte... Rart, på ein interessant måte.

Alkoholfri øl + sirup, det smakte… Rart, på ein interessant måte.

All mi alkohofrie øl (på det tidspunktet). Becks Alkoholfrei, Clausthaler Preimum og Erdinger Weiss Alkoholfrei var mine favorittar.

All mi alkohofrie øl (på det tidspunktet). Becks Alkoholfrei, Clausthaler Preimum og Erdinger Weiss Alkoholfrei var mine favorittar.

Og so nokre av Klaus sine eigne bilete

Eg mangla bilete av ein heil del, so eg fyller inn med bilete frå Klaus.

Eg legg ut flyplass-innlegget på bloggen min

Synnøve, Odin (eg), Ida, Janne-Kristin og Helene

Ida. Dette biletet er berre driiitkult. All kudos til Klaus her. Hekkan eg digger det. Det var ein kul trakt som du putta penger ned i, so snurra dei og snurra og snurra. Me brukte alle pengane me hadde :P I Berlin Zoo.

Odin/Eg!

På sushi-plassen, beste sushien eg nokon gong hev smaka, eg hev slutta eta sushi (og fisk) etter dette. For ingenting slår dette. So eg er ekte veggis no, etter denne upplevingi her.

Ferdig med biletepost

Dette var berre utruleg frustrerande og tidkrevjande og eg ser ikkje at det hev nokon stor verdi. So eg kjem ikkje til å halda fram med denne typen innlegg. Då skriv eg helder eit par sider tulletekst og putter eit-par få bilete mellom. For denne stilen passar meg verkeleg ikkje.

Er de einig? Kva tykkjer de um slike innlegg?