Merkelapp-arkiv: Musikk

Melodi Grand Prix 2011

I år såg eg MGP hjå Ragnhild i SmiB. 7 jenter og meg, Helene på Voss diverre. Her er mine stemmer:

12, Azerbaijan
10, Slovenia
08, Bosnia og herzegoniva
07, Estland
06, Danmark
05, Spania
04, Tyskland
03, Moldova
02, Sverige
01, Sveits

Me talte upp toppoengi her lokalt, det vart sjåande slik ut:

54, Irland
52, Estland
34, Tyskland
25, Serbia
23, Slovenia
22, Azerbaijan
19, Moldova
10, Spania

Korleis det vert sjåande ut til slutt er moro, sjølvsagt.

Me fann ut me må gjeva poeng til poenggjeverane neste gong. Denne gongen er iallfall min dom heilt klar:

Mest sexy, totalt sjarmerande, herleg og søt: Azerbaijan
Mest morosam: Slovenia
Søt støttepoeng: Latvia

Austblokklandene vert gode medlem
———–

Det som er veldig kult og interessant er at eg hev ein haug land eg ikkje kjenner i lista mi yver brukbar musikk. Sjølvsagt, det var ingen spesielt gode songar i MGP i år, men det er kult at ting er litt jamnare og at austblokklanda ikkje lagar toill og tøys.

Høg musikk midt på natta

Eg skulle eigentleg skriva dette i eldvondt sinne, og truleg lira av meg alskens bannskap og det som verre er. Slik eg ofte likar å gjera. Men, vel, det vart aldri slik av di neste morgon hadde eg nesten gløymd det.

Dei over oss i 4. etasje festar ganske ofte på torsdagar. Stundom på fredagar og laurdagar òg. Men oftast på torsdagar. Resten av naboane tek nemleg andsvaret for å gjera fredagane og laurdagane so vonde som mogleg på eigenhand.

So, torsdagsgjengen hev øydelagd mang ei nattesvevn for eg og Helene. Dei dura på med heilt sinnsjuk høg musikk og styggvond bass som fær glasi i skåpet til å klirra, og fruktdrikkmiksaren til å taka enno eit skritt nærare kanten av sin bane. Ja, so mykje dirrar det, so ekstremt høgt speler dei.

Nokon andre hev truleg forklart dei at dei ikkje må spela so høgt, av di denne kvelden var det ikkje so høgt at eg ikkje kunne høyra mine eigne tankar. Litt småirritert sovna eg litt etter 0115. Ikkje gale det, for ein festtorsdag.

Men, so. På slaget 0400 (omtrent iallfall) vaknar eg brått. Glasa klirrar og bustaden vår høyrast ut som ein nattklubb. Eg kann tilogmed høyra diskanten klårt og tydeleg, den som normalt ikkje går gjennom veggar og golv. Eg prøver febrilsk å sovna att. 0500 gjev eg upp. Eg fiklar med mobilen til Helene og søkjer på nabobråk og lurer på korleis det er med politiringjing o.l.

Eit par forum fær meg på idéen om å kutta straumen deira dersom me hadde felles straumpanel. Me he hev jo det, men veit ikkje um det er ein hovudstraumbrytar der. Eg måtte òg finna skikkeleg ut kven det var.

Eg stod upp og kledde på meg. Då eg opna døri ut i gangen so vart eldvond; det var ekstremt høg ljod der ute. So jævleg respektlaust!

Eg fòr upp trappane og ringde på til Fredrik, Gaute og Fredrik (dei er sikkert frå Bærum). Dei høyrde det ikkje. Enno ein gong. Nei.

Songen slutta. Eg ringde på. Lengje. Dei hadde faktisk ein ljosbrytar til ringjeklokka, so eg kunne faktisk berre trykt han på og gått (tenkte eg på etterpå). Dei skrudde av og eg høyrde dei byrja bevega seg kjapt.

Eg var bra sint og hadde tenkt å sjella dei huden full der og då. Men dei kom ikkje ut. Eg venta eitt minutt. Og so snudde eg og gjekk ned.

La meg, og sov godt, alt for lengje. Vonar dei stoggar det stuntet der. Same kva, neste gong gjeng eg oppatt med ein gong, slik eg gjorde no. Det er utruleg skummelt å gjera, men eg trur dei vart mykje reddare. Ærleg talt, tør ikkje opna døri ein gong!

Innspeling av filmmusikken til Charlie St. Cloud

I dag var me på innspeling av filmmusikk på Fox studios. Nett no sit me på ein Starbucks på veg til Las Vegas. Me er rett utanfor Victorville, ein plass som heiter Hesperia.

I dag tidleg var me i Palmville med Rajan, som me hadde sove hos. Me køyrde inn til Fox Studios og var med på innspeling av filmmusikken til Charlie St. Cloud med Zac Efron (sjå det, Kitty Karina!). Me vart invitert av komponisten Rolfe Kent (på IMDB), som me traff på ein couchsurfing-fest i Los Angeles.

I ettertid (no!) fann me ut at han hev komponert tittelmusikken til Dexter-serien! OMG! :D

Me elskar den serien.

Same kva, me var der på innspelingi, og fekk sjå orkesteret spela med Rolfe som dirigent. Vart eit par takningar på eit par av scenene. Utruleg interessant.

Ein flau ting; det var mat på eit bord. Ein i orkesteret tok ein kjeks, eg tenkte; det såg godt ut, so eg tok ein òg. Dei gjorde seg klar til upptak (det er 60 stk inne i orkesterboksen) medan eg tygde litt på kjeksen. Og, 8, 7 .. 2, 1. Eg byrjar kjenna eg må hosta, og til slutt er det umogleg å halda det, HOST HARK HOST HARK. Og det stoggar ikkje, eg fær ikkje hosta skikkeleg, so det held berre fram. Eg må ta meg for nasa for å ikkje laga so mykje ljod, men hikkar litt host litt-om-litt. Utruleg flaut.

Etter takningi spring eg inn i kontrollrommet der du kann bråka litt utan problem. Rolfe kjem inn, og er godt nøgd med takningi, men han må takast um att av di det var ein del «romljod i byrjingi». Hah :-(

Eg gler meg stort til å sjå filmen på kino ;-] Helene vil prøva sjå han på premieren her i USA.

Det hev skjedd ein del dei siste dagane, og eg skal skriva um dette når eg fær tid:

  • Stoppa av trafikkpolitiet / bil (gjort)
  • Surfing
  • Couchsurfing hjå Nayan
  • Grillfest på stranda
  • Couchsurfing hjå Rajan
  • Griffith Park (dyrepark og observatorium)
  • Universial studios

So fylg med :-)

Ugress-konsert!

Det var med stor glede at eg såg plakatar som fortalte om ein komande Ugress-konsert på Kvarteret. Eg har elska Ugress heilt sidan eg var på konsert med dei (vel, han) på The Gathering 2003.

Eg gløymde heile upplegget likevel. Eit par dagar fyrr det starta såg eg plakaten att og sprang ned til Apollon for å høyra um det framleis var billettar att;

«Hah, ja, mange, ingen problem det, stress ned» …sa han.

So då stressa eg ned og tenkte eg helder burde prøva få folk med meg. Og det starta eg med. Eg spurte med meg ein 4-5 stk, men ingen kunne/ville. Hadde berre Egil budd i Bergen so hadde han vore med glatt, er eg sikker på.

Eg skreiv ei melding på Couchsurfing (profilen min, CS er heilt genialt!) same dagen, det var 3 stk som svara. Ein ville, men skulle på noko anna (saman med mange andre CS-erar), dei to andre sa «kannhenda». Han eine høyrde eg ikkje frå fyrr midt på natta etter konserte, medan han andre likevel ikkje kunne av ymse grunnar.

Jaja, so eg gjekk åleina.

Konserten starta 21.00, so eg var der 20.45. Hah! Men konserter fungerer ikkje slik i Noreg. So eg spurte kor tid Ugress gjekk på, det var 22.30. Eg gjekk heim att og venta. Då eg var der fyrr 22.30 var det framleis ekstremt få på den store plassen. Eg vart ganske satt ut.

Eg kaupte meg ein Erdinger Weiss Alkoholfrei og stod og hang litt i det digre nesten-tomme rommet. Ei gruppe på fire kom inn, dei kaupte øl i baren. Eg gjekk bort.

Fekk med meg at dei tykte det var få folk, og lurte på um det kom fleire til 23 då. Ugress skulle visst på 23 no.
«Eg var redd for at det skulle verta fullt, men, hah, tydelegvis ingenting å vera redd for!», sa eg, for å introdusera meg.
«Ha, ja! Eg og, eg er heilt sjokkert yver oppmøtet her,» svarte Mats, òg ein Ugress-fan.

So prata me litt, eg vart med dei upp ein annan plass for å unngå å hengja i det tomme rommet. 23 gjekk me ned att. Ein del fleire folk. Kannhenda 20 stk no (10 frå fyrr). Eg gjekk åleina fram og stilte meg vedsidan av nokon andre.

So kom han på. Og det starta. Og musikken starta. Og etter veldig kort tid, so var rommet fullt. Elder, såg iallfall slik ut frå der eg stod. So alle saman vart flaue yver at det var so få folk og gjekk helder ein annan plass.

Konserten starta. OG HEKKAN FOR EIT FANTASTISK LJOSSHOW. Tøft videoshow, ein fantastisk LED-skjerm som hadde so sterke LED at han vart båe brukt til dritkul stilisert/prosessert video (og mykje frå gamle filmar) men òg som den kulaste råaste ljoskastaren du kann tenkja deg. Han blenda lett publikum med den.

Det tok litt tid fyrr eg kom inn i danse-mooden iom. at eg var dønn åleina. Men etter eit par låtar so vart det sveitteframkallande slik konsertar skal vera.

Halvvegs uti, såg eg Solgunn (førre SmiB-leiar). Kjekt å kunna dansa og taka av litt skikkeleg då. Det var greitt når eg stod med Solgunn. Ho er forresten utruleg god å ha på konsertar av di ho dansar so mykje og bra. Skapar stemning og fest ;-)

Musikken var sjølvsagt , heilt fantastisk. Songane frå dei gamle albumi var best, men heile upplegget var kjempekult.

Eg tok eit lite upptak med det totalt elendige og forkastelege kamera på mobilen min. Det var i ein augoblink der eg ikkje var heilt inni musikken, so det er ikkje på det beste tidspunktet. Dessutan klarar ikkje ffmpeg å transcoda det sære ljodformatet AMR til vorbis, so ingen ljod.

Då konserten var ferdig (alt for tidleg!), møtte eg eit par folk gjennom Solgunn. Eg hadde tenkt spyrja ho kvifor eg burde jobba på Hulen (Hòla), og ikkje Kvarteret – men det viste seg at alle eg stod og hang med òg jobba der, so eg spurte det same. So eg er yvertydd, og skal hjelpa til på Hulen til neste semester. Gler eg meg til. Miljøet ser mindre og meir samansveisa ut. Eg spurte eit par i ein bar på Kvarteret, men dei var ikkje like interesserte i å verva meg forstod eg.

Greitt nok, det er heilt tilfeldig kven eg spurte, og hadde eg spurt nokon andre so kunne eg sikkert fengje eit meir entusiastisk svar. T.d. er det ofte slik at dei som er nærast «sentrum» (og jobbar mest) er mest entusiastiske. Solgunn er jo ganske sentral på Hulen (leiarar er vel ofte dei mest sentrale folka), men det var ikkje berre ho, alle Hulen-folki me traff vart heilt i hundre yver at eg hadde lyst til å verta med. :-)

Me tok ein kort tur uppom Hulen, fyrr eg gjekk heim. Framleis med den utruleg gode Ugress-konsert-kjensla i kroppen. Vonar ikkje det vert for lengje til neste gong. :D Og kannhenda andre kann koma med òg då, sjølv um det ikkje viste seg heilt naudsynt.

Ping lyt skaffa seg blogg

Me hadde ein, men ingen skreiv noko – so han vart lagt ned. No sit Erik og speler gitar via Linux-boksen til mortehu og inn i MIDI-keyboadet til Erik. Korleis inni svarte natta gjeng dette an, spyrr du som kann litt um musikk. Jodå; det er ganske enkelt, gitaren hev vorte ein MIDI-gitar(!!) og mortehu sin boks cat-er /dev/midi1 (gitar) inn til /dev/midi2 (keyboard) medan han teikner opp kva strengane speler i fargerike strekar på skjermen.

Det hadde vore ein ganske stileg video, eller eit kjekt blogg-innlegg; men sidan ingen i Ping gidd halda ein slik blogg ved like (eg gidd ikkje skriva engelsk) vert det lite av. Hadde me hatt eit videokamera hadde det kann henda vore meir gjevande å laga ein videoblogg; på ein måte er det mindre stress.

Det er ganske moro å sjå Erik sitja å spela elgitar, men det er ikkje gitarljod me høyrer – men eit flygel (eller kva du vil) som spelar. Høyrest vel eigentleg ut som um det er tvo stykk som speler saman, piano og gitar. Feitt. ;-)

P2k med lås, døropnar, NAD-volum-kontroll og PMS

Det er mange prosjekt som burde vore fortald um her.

P2k4 med lås

P2k er eit kjøleskåp som er kobla til ein datamaskin; datamaskina held styr på kva som er i kjøleskåpet og kvar brukar hev pengar på kontoen sin der. Når ein kaupar noko vert det trukke frå kontoen, set ein noko inn fær ein det varone kosta. På den måten «tvinger» systemet folk til å halda kjøleskåpet fullt.

For ei tid sidan sat me inn lås i kjøleskåpet òg – slik at ein ikkje kann opna det med mindre ein loggar på datamaskini. Med «me» meiner eg altso at eg stod og såg på medan dei andre jobba. Men det skal nok gå greitt um eg set meg inn i det ein dag og prøver. :-)

Døropnar

Utanfor døri til Ping står ein skjerm som visar ASCII-video frå eit vevkamera. Veit du ikkje kva ASCII-video er, so er det video vist som tekst. Sjå på biletet for å forstå:

Ascii-webcam

Um du vil inn, kann du slå på Blåtann-mobilen din (Bluetooth) og døri opnar seg (um du er Ping-medlem). Hev du ikkje Blåtann-mobil, som meg, so skriv du berre inn brukarnamn og passord på tastaturet; so opnar døri seg. Fyrr nytta me ein CD-spelar på baksida av døri for å opna ho; men no nyttar me ein ekte elektronisk lås – visstnok veldig, veldig sikker og god. Moro å sjå korleis dei hev lodda det til for å få alt til å fungera. Sers moro :-)

PMS (for Playstation 3)

PMS er vel eigentleg berre programvare, so langt eg veit. Ping PS3-en (Zelda heiter han visst, mortehu fekk han av Sony) vert brukt til å spela musikk frå alle datamaskinone på PING, men òg for å sjå filmar (XviD, x264, Theora, DVD, Blueray(!)…) på prosjektoren. PS3-kontrollen brukast til å styra PMS; so faktisk måtte det til litt hardware òg. Sidan det ikkje fanst noko bra mediaskal for PS3 Linux laga nokon på Ping det (eg tenkjer meg mortehu utvikla det med hjelp frå diverse folk). PMS er vel òg laga for å integrera lett med resten av PING, som bringar meg vidare til:

NAD-link, volumkontroll direkte på forsterkar

Logg inn på ei maskin på PING, spel noko musikk og trykk Ctrl + +. Sjå burt på NAD-forsterkaren; kva er det du ser? Jo – volumhjulet på forsterkaren gjeng rundt! Det er supertøft og veldig bling-bling. Det finst ei sida på netet som forklarar formatet på NAD-linken, det måtte dei reverse engineera.

Og masse meir

Det er nok masse eg ikkje kjenner til og/eller hev gløymd. Men utanom dette so hev me ofte filmkveldar og gjer andre koselege ting; et saman, ordskiftast, speler osb, osb. So det hadde vore moro um Ping hadde hatt ein plass på veven for å visa kjekke ting me gjer. Me hev jo Ping si heimesida og wikien, men det vert ikkje til at det er oppdatert. Jaja, er nok ikkje so viktig so lengje me hev det moro her. :-)

Dr. Ho på Ping steikefest

Då er eg nett kome frå Ping steikefest hjå Morten (mortehu). Det var sers koseleg, eg trente på DJ-ing og på å laga musikk. Eg trur eg stod og heldt på med Morten sitt utstyr i fleire timar – det var kjempekos! Eg fekk til og med eit DJ-namn av Håvard (gus); Dr. Ho. Kann henda litt internt, men eg kann forklåra litt;

DJ Dr. Ho (disc jockey doctor ho)

På UiO fær me brukarnamn. Det plar vera fornamn+litt av etternamnet. Mitt vart altso «odinho». Det tok faktisk litt tid fyrr Ping-folket fann dette ut, men plutseleg vart det vidt kjend at mitt brukarnamn var «odinho». Og då vart eg sjølvsagt omdøypt til «odinho» som Ping-norm er. Fleire omtalar Håvard som «gus» og Morten som «mortehu», so det er sers vanleg. «Ho» er altso hore på engelsk, so difor var dette litt moro. Til og med Rebecca lo av meg då ho var på vitjing på Ping og høyrde kva eg heitte der. So då eg hang yver platone, miksebordet og synthane til mortehu fekk eg DJ-namn «Dr. Ho».

Steikefest, kva er dette?

Nokon lurar på kva steikefest er, eg nyttar Morten si flotte forklåring; du hev høyrd um grillfest? Vel, steikefest er det same, berre ein steiker i staden for å grilla. So altso komfyr i staden for gullgrill. Forresten er båe «steikefest» og «stekefest» heilt reine på Google i skrivande stund, dette visste sjølvsagt Ping då det vart utlyst. Det er nemleg berre me som hev hatt dette (dokumentert på nett iallfall). So ganske fantastisk.

Korleis var dagen min fyrr steikefesten?

Eg vakna ganske tidleg, av ein eller annan rar grunn. Sat på musikk, men heldt på å daua av trøyttskap att. Eg drøymde litt, herleg, og so såg eg endå ein episode av Aishiteruze Baby. Eg ser at eg berre hev tvo episodar att no, vert lei meg. Ein i kveld og ein i morgon tidleg til frukost. Buhu. Hev vore moro. Må finna ein ny serie no. So fann eg filmmusikken til «Så som i himmelen», for eg ville høyra på «Gabriellas Sång», den fann eg og høyrde på han høgt. So drog eg ned til Ping og koste meg der. Åt masse is (som eg hev til vane for på Ping i desse dagar) og ein del sjokolade. Eg kaupte masse bøker på sal – nei, det var i går.

Me hev ein ny medlem i Ping, han hev vakse opp i Filippinene, der eg er fødd. Han heiter michaee (Michael) og er sers kul. Me installerte OpenArena (gratis/fri versjon av Quake III) og spelte mot kvarandre og nokre bottar. Eg vann kvar einaste gong (wohoo!). Eg er likevel ganske sikker på at michaee tek meg ganske raskt snart, for han er ein ekte spelar; medan eg driv ikkje so mykje på med slikt. Men eg digga å spela litt Quake att! Det er herleg! Spelte kann henda 7–8 rundar fyrstemann til 20 «frags».

So gjekk eg til mortehu

Etter litt viste han fram platespelaren sin, og sette på ein Techno-CD, so starta eg og prøva ut alle funksjonane til platespelaren pluss litt scratching osb. Det var sers moro um du ikkje hev fengje det med deg. Etter litt prøvde eg meg på Bass-synthen honom, og lagde ein del rytmar. Guitar Hero II vart kobla til, og leika med å laga bass til songane som vart spelt der. I slutten klarte eg endeleg laga ein rytme som passa perfekt (nett då eg hadde klart laga noko kult var songen yver normalt sett); eg spelte han høgt til gitarspelingi. Ingen merka noko, men då det var ferdig merka dei sjølvsagt at bassen/rytma til songen berre fortsette. Det var jo av di eg hadde laga ho og miksa det inn. Var ein elskeleg maskin kann ein seia.

So fekk eg prøva den kulaste synthen, der ein kunne spela og laga supertøff ljod/musikk; eg brukte bass-synthen og den avanserte saman med musikken som spelte frå datamaskini til å laga kul musikk i «teste-kanalen» på miksebordet. So all musikken eg laga høyrde eg berre sjølv inne i hovudtelefonane. Kann henda like greitt; trur neppe det hadde vore gildt å høyra på knoting i lengda. Men inni mellom vart det sers bra. So, vart litt forelska i dei maskinane.

Det var jo masse utanom òg

Mortehu hadde laga dritgode salatar, det var masse kjekke Ping-folk og god mat. Eg åt berre salatane då. Me fekk velkomstdrinkar då me kom – eg var ein av dei som ville hava utan alkohol; og eg laga meg mange seinare. Eksperimenterte og fann ein utruleg god drink til slutt.

God alkoholfri drink

  1. Halvt glass fylt av knust is
  2. Del opp ein halv lime i båtar og legg i glaset
  3. Fyll halve glaset med Sprite (eller annan sitronbrus)
  4. Fyll resten opp med Ananasjuice
  5. Tøm innhald yver i riste-reiskap (mortehu hadde drinkristar/-miksar)
  6. Rist i 4 sekund
  7. Tøm innhaldet yver i glaset att
  8. VOILÁ, sers god drink! :D

Mm.

So tok eg tbane heim

…medan eg prata med Rebecca. Eg gjekk 2300 av di det ikkje er lengje til eksamen. Hmmm. So eg lyt leggja meg no (00:20), eg legg meg nok 00:30 og so ser eg Aishiteruze Baby, so vert klokka 01:00, som er betre enn 02:00 og 03:00. Ah, på slutten traff eg Ola og Elisabeth. Som er eit veldig snilt kjærestepar. Var godt å sjå dei, eg hev vel eigentleg sakna dei.

(Sjå der! Eg kann faktisk skriva nye innlegg um eg vil!)

Folk går ikkje ut utan musikk på øyro

Alle på busstoppet høyrer på musikk. Då kan eg gå fram og tilbake og syngja utan at dei tri med-ungdomane mine trur eg eg gal. Inne på bussen er det endå fleire som sit med hovudtelefonar, eg er einaste som ikkje gjer. Mista jo MP3-spelaren min for ei tid sidan. Og helvete som eg missar å skriva i boka mi…

Nyskaffa album

Eg var i byen med nokre jenter frå Sola for litt sidan. Då tenkte eg på noko eg nett høyrde; Cloroform skal visstnok ha kome ut med ein ny CD! Det hadde dei sanneleg. Litt seinare var eg i byen igjen med Kitty Karina, då fann eg det like godt å snuse litt meir på Platekompaniet.

Så eg vil altså trykkje litt av min musikksmak over på dykk. Som kjend likar eg all musikk, men det er ikkje det eg skal skrive om. Eg kjøper nemlig ikkje all type musikk. Når eit band er særs bra og eg kjenner eg vil stø dei kan eg kjøpe ein CD – eller når dei er lokale og ikkje så store. Same kva, eg vil berre seie litt om CD-ane eg nett kjøpte.

Cloroform – Cracked Wide Open

Cloroform - Cracked Wide OpenDenne kjøpte eg altså då eg var i byen med Helen, Anette og Kristine. Det var fyrste gong eg var på Platekompaniet på lenge og det var ein CD eg hadde kjøpt med ein gong nokon hadde vist meg han. Eg lette i butikken, men fann han ikkje. Til slutt spurde eg dei i kassa; dei hadde ein del under skranka – så då fekk eg ein av dei. Yeah! Gudd CD :D Då me såg litt meir rundt på andre CD-ar (i inngangspartiet, der dei populære CD-ane er) fann eg Cloroform-cden. Han hadde si eiga rekkje i framparten av butikken! Genialt! Kanskje fleire vil plukke opp denne flotte CD-en då? Han har jo fått sjukt «gode omtalar»:http://www.kaada.no/albums/disco-CL-cracked-reviews.html, ikkje rart heller. Cloroform eig jo! Berre 5-arar og positive ord så langt eg ser… :)

Razorlight – Up All Night

Razorlight - Up All NightVel, for å vere ærlig så anar eg ikkje kva denne CD-en er. Berre ei veninne (Inga) som anbefala bandet så fælt. Då eg var nede med Kitty Karina for å kjøpe Melodi Grand Prix Junior 2005-cden tenkte eg at eg kunne sjå om dei hadde ein CD frå dette bandet. Det hadde dei, så eg kjøpte han. Det lille eg har høyrd minner om Strokes. Så det kan sjå meget bra ut dette her ;) Eg får kanskje leggje litt meir til når eg faktisk har høyrd på CD-en. :p

Jim Stärk – Ten Songs and Hey Hey

Jim Stärk - Ten Songs and Hey, HeyAnar ikkje kvifor eg kjøpte denne CD-en. Men dei fleste gode CD-ane eg har er kjøpt på innstinkt (eg har båe band som NOXAGT, Queens Of The Stone Age og Kings of Convenience på den «lista»). Eg har jo høyrd mykje bra om Jim Stärk – og eg skulle jo eigentleg på konsert. Men så ville jo ingen av kameratane mine utanom Tor Eirik som klåra forsove seg… (hrmpf). Dette var då same dagen, så var høgst sannsynleg difor eg kjøpte CD-en. Om eg ikkje kunne vere på konserten kunne eg iallfall få litt av musikken deira. No har eg endå ikkje opna den CD-en eingong då – så eg må få gjort det.

Ikkje-nye album eg vil trekkje fram

For nokre år sidan gjekk eg i ein platebutikk og såg på CD-ar. Plutseleg såg eg ein cd av Cloroform; «Do the Crawl». Bendik (ein på ungdomskulen) hadde snakka om dette bandet, og eg kjøpte mirakuløst nok CD-en. Det har eg ikkje angra på. Cloroform er eit band eg liker særs godt. Det er ikkje for noko at eg kjøper kvar CD eg ser dei har. Seinast las eg i Aftenbladet der Kjetil Wold skreiv om ei forbisett plate;

Cloroform – Hey You, Let’s Kiss

Cloroform - Hey You, Let\'s KissDenne kjøpte eg for to månader sidan. Ein fantastisk kul CD (som alltid) – ikkje like god som «Do the Crawl» (endå iallfall), men heilt klårt kul :] Eg anbefalar alle denne CD-en. Eg må høyre litt meir på han, så blir eg sikkert nett like forelska i denne som «Do the Crawl».

Cloroform – Do the Crawl

Cloroform - Do the CrawlGenial. Berre. Genial. Har referert til denne CD-en mange gonger :) Var vel forsåvidt min fyrste ekte CD òg då (altså, eg meiner; ikkje samlealbum og ikkje listemusikk). Mange av songane frå denne plata blir òg bruka i div. filmar og på TV. Bl.a. brukar «Mongoland»:http://mongoland.no mange av desse songane. Kaada, som speler i Cloroform var nemlig lydmann på den filmen. :) Som bringer meg til neste geniale cd;

Kaada – MECD

Kaada - MECDDenne kjøpte eg av di eg kjende «Kaada»:http://www.kaada.no sitt namn frå Cloroform. Eg måtte jo høyre korleis solo-artisten var. Det var ikkje kortare enn kjempebra. Liker spesielt «That’s Life O-oh». Ja, og «Do You Feel It?». For å ikkje gløyme «All-rigthr»!. Hm, faktisk så digger eg alle songane på denne CD-en. — Eg kjøpte faktisk ein til instruktøren min/barneteatersjefen min Bjørn. Men han hadde allereie CD-en, difor ga eg han til Katrine J.I. til bursdagen hennar. Eg var særs glad for å bli invitert, så då kunne ho jo like godt få ein av verdas beste CD-er i presang ;)

Egil goes to Oxford (litt iaff)

Så var det tre (to eigentleg) rolege dagar med Egil på besøk. Herleg å få roa ned litt, sjå på bøker, snakke om ukritiske ting samt felles-hacke litt ;) – Ingen høg plagsom drittmusikk i bakgrunnen av all diskusjon slik det lett blir om ein går “ut”.

Denne helga var Egil på besøk :) Egil som i Kristoffer Egil Bonarjee (aka Egil|B, aka Bondage, aka Doffe, aka DoPeY). I tre dager vimset han rundt Oxford, på besøk hos meg, Jørgen og Niklas (glis). Var kjekt å se Egil igjen, han meinte at livet heime slett ikkje var det same utan oss. Hehe, vår tilværelse er også forandra – men vår situasjon er til det betre ;)

Eg dro ned til Jørgen med laptopen da sjølvsagt – måtte fikse litt filer over, la Egil se mitt fantastiske XFCE desktop (heh) samt hjelpe Jørgen med å installere GNU/Linux (Iallfall komme med DVD‘en ;P). Egil hadde kommet med “Team Antonsen” episoder, Freaky Friday (genial fiml :D) og en del andre ting som f.eks “The Hitchhikers Guide To The Galaxy” radio teater. Me snakka om stort og smått til eg gjekk – hjemme før midnatt, som er uvanleg når eg går ut. :)

Neste dag fekk eg ein telefon om å pelle meg ned til byen, tok ikkje lange tia med eit stykke sykkel samt eit par kilo veltrena musklar :> Møtte dei på ein av Jørgens yndlingsplassar i Oxford – “Waterstone” bokhandelen (dei andre yndlingsplassane til Jørgen er andre bokhandlar :P), ikkje uventa gjekk me til den desidert beste delen av alle bokhandler: Computer delen, då med spesiell vekt på Linux og programmeringsdelane.

Etter gjorde me noko radikalt forskjelleg – me jekk på ein annan bokhandel ;D Og etter det enda ein. – Synd at pc-bøkane er så sykt dyre, hvis ikkje hadde me sikkert kjøpt fleire bøkar enn me kunne tatt med heim. Var så mykje interessant i dei hyllane! … Var óg ein god del onde bøker som MSCE, .NET, ASP o.l – styr unna dei forferdelege verkane (eller gå mot ein sikker undergang :( ) Skal du absolutt kjøpe noko Microsoft relatera kjøp “HACKING WINDOWS 2000/2003” eller noko i den duren (den boka virka faktisk litt interessant).

Seinare den bokhandel-dagen stakk me for å spele britisk biljard. Det var meeeget :) Eg traff betre enn eg hadde trudd og då blir jo ting automagisk morro ;D Eg hadde nokon fine skudd, og nokon fine periodar – me hadde det kjekt. – Neste dag skulle Egil dra, eg møtte Jørgen og Egil i byen. Egil kjøpte seg noko mat også fulgte me han til bussen – hadebra Egil :). Etterpå ville eg óg spise, så meg og Jørgen dro til ein bokhandel med cafe – tok oss ei bok og kjøpte rådyr magefyll :P

Menmen, eg er så teit her eg omtrent sovner av min eigne tekst (og trøttheit) – med engelsk leksa som skal leveres i morgen såvidt starta på, og sammfunnsleksa ikkje sjenka ei lita tanke engang (vel, akuratt nå så). Eg har også Lightwave og Premiere oppe – jobbar med effektane til Joggesko reklamen. Høyrar på start-scenen til “the Beauty and the Beast” – ahh, elsker den musikalen! Er då det er kjekt med besøk, når du har alt for mykje arbeid å gjøre – men siden du har besøk må du jo sosialisere litt! :)

Norsk besøk

Ein hektisk uke med Norsk på besøk. Noko eg skreiv meir for å få skrive det ned enn for morro – derfor kan han kanskje væra litt keisamn :)

Mandag 8 Mars, kvinnedagen – eg gadd ikkje stikka på pub i dag. Eg skulle eigentleg – men hekkan, når ein kjem heim i 9 tia etter å ha vært på skolen i nærmare 10 timar, chatta, surfa forum, lest og ein heil haug andre unyttege ting må ein ha ei lita pause. Pause, det er kva eg treng no – etter sist helg. Nokon av dikon har kanskje sett bildar i fra sist helg, og ja – det går hardt for seg. Sist uke kom masse Norsk på besøk – deriblant Camilla og Egil frå GK på Hetland. Eg var utruleg glad for å sjå dei – dei har ikkje noko med einannan og gjere men eg hadde begge satt opp som personar som skulle “besøke MEG” :D

Det har vært ein god del norske folk nedi her, og kjekt har jo dét vært, men aldri har nokon besøkt meg. Dei fleste (alle?) hadde hatt besøk av familie, og mange hadde også fått besøk av vennar i løpet av vårt opphold her nede. – Utenom meg då sjølvsagt. Eg har eigentleg ikkje tenkt noko på det, men då eg fysst hadde fått to folk som skulle besøke meg (ikkje bare meg då, så heldeg er eg ikkje ;-) ) blei eg enoooormt glad. Var nokon som var glad i meg óg :D

Mandag 1 Mars – Nøyaktig ei uke siden kom eg ned på Pub Oxford – den normale pub kvelden tenke eg, men då eg kom fram fann eg halve puben full av nordmenn. Eg hadde sjølvsagt gløymd at det var vinterferie i Noreg, og eg tenkte ikkje at folk skulle komme på den tia – men det hadde de visst. Så etter litt om og men måtte eg finne Camilla, ho var negativt overraska over skjegget og (off) barten min. Og eg fekk høyre det – ikkje bare ein gong, men gjentatte ganger heilt til stengetid. Det var veldeg kjekt å sjå Camilla igjen og få sagt nokon ord :-)

Så kom dilemmaet – skulle eg dra heim, eller skulle eg dra til byen? Eg dro til byen – eg følga Kjersti til bussen (ho er ein del av Norsk klassa her nede) og sykla til Park End. Der var eg glad dei ikkje var nazi på ID – eg kom inn og fann folka. Eg hoppa(:P) og dansa som vanleg – sprang rundt og såg på folket. Eg gjorde ein god del kan eg huske – sjølv om eg ikkje skal legge for mye vekt på det (eg prøvar å skrive eit sakleg referat – tørt som det nå enn må være). Etter ein stund dansa eg litt med Ole Faltins – ein skikkeleg kar ein må sjå opp til. Han er utruleg flink med design uten at eg har høyrd noko frå han – “eg har sett mykje AV ham, men eg har ikkje høyrd noko OM han” – som eg ein gang sa. Han er den som har ferdigheitane og ikkje skryt av dei (slik som eg fort kan gjere :P (ref: Linux, PHP, Video og andre ting eg kan speseielt bra)) ;)

… For interesserte så var eg ikkje nær nokon jentar nei – eg har ein spesiell aura rundt meg som støytar dei vekk. Ikkje dét at det er noko gale – eg la ikkje eigentleg merke til nokon jentar på Park End uansett.. Eller, det var ei som tok meg på raua heile tia – eg trudde det var Jon, men etter ei stund fann eg ut at det var feil. Så då flytta eg meg, skitne engelske kvinnfolk – ha deg vekk. Mot slutten blei dansinga ganske vill (hmm, lurer på kva som er gale med meg, eg følar “danse” er eit tabu ord for oss guttar :| Danse, oooofff, daaanse, ooooofffff.. Synd at eg dansar på danseplassar fordi då må eg skrive danse så mykje (t-t-tog du’an!? :p)… Kanskje eg ikkje likar “danse” ordet pga. danse-kursane eg blei sendt på?)

Til slutt stod me uttafor Park End, dei hadde stengd. Eg snakka me Kalle (Karl), ein svensk fyr som hadde invitert oss på Nachspeil – ein god del folk ville være med. Me snakka om løyst og fast – til slutt kom me til alokohol/røyking/dop, og dette er jo alltid morro. Er alltid eit lite kick med slike situasjoner, eg skal fortelle at eg er avholds til ein ukjend. Eg ventar fremdeles på den forferdeleg barnslege, idiotiske drittreaksjonen, men Kalle hadde ikkje den. Då eg forklarte til Kalle såg eg bort på Ole nokon gangar – trengte litt støtte, eg vett ikkje om Ole visste at eg ikkje drakk, men virka som det då eg såg på han då Kalle spurde “Vi kæn drink and smoke, hæhæ, ar ju doin dætt?”(eller noe i den duren). Vel, eg veit det virkar teit når ein les det slik, men det var utruleg morro – rar svenske, eg må seie noko totalt uventa til han, eg ser på Ole, “ai dåont drink” seier eg til full svenske, ser på Ole før Kalle begynner å bable videre.

Men her gjør Kalle noko eg likar han godt for – han får umiddelbart respekt for meg (som fleirtallet gjer) og snakkar om dét. – Kalle forstår :) Og sjølv om han røykar, drikk, snuser og hasjer så kunne han respektere min avholdenhet :P Om nokon klarte å ha det kjekt uten alkohol var det utruleg bra for dei. MEEEN uansett – veldig nok om dét. Ole og folka (bryr meg ikkje stort om dei andre) måtte dra så dei sa hadet osv, og rett før Ole dro sa han at eg va kongen av dansing. Wooooooow :D DÅ blei eg GLAD ;D – Eg som sjøl beundra Ole blant ana for HANS dansing. Jøsses – når du får kompliment av ein som er “høgare”/bedre enn deg i noko betyr det noko enormt mykje. Hadde eg f.eks fått “Du e så flinke med PC” fra X klassevenninnne/kamerat liten effekt, om derimot Linus Torvalds sier “Hekkan pekkan Odin, du eije jo ACPI userland patching!” etter at eg har lagt mykje arbeid inn i ein acpi patch vil det ha ein enorm virkning på sjølvfølelsen.Veldeg glad sa eg det same til han (litt teit å repetere slik, men var jo HAN som var kongen ;) ). Nå som Ole er “ute av historia” må eg beklage for at eg nevnde Ole litt vel ofte – men han er ein skikkeleg kar og ein skal ha stor respekt for ham, difor fortjen han litt kreditering ;)—Vel, hekkan, eg er trøytt og vil sove. Eg får rushe resten av uka fort som fy. Eg dro med Kalle på “EfterFest” hos han – men det var ingen som blei med! Så eg gjekk aleine. Der satt de å røyka hasj og drakk, me snakka og nokon spelte gitar mens andre høyrde på musikk. Etter 2 timer var klokka 5 og eg stakk – så var det bare sykkelturen heimat då……. Euhm..

Tirsdagen var eg travel på skolen med å få gjort norsken – og tadaaaaaaaaaaaaa, eg fekk gjort det! :D (om enn veldig dårleg – så fekk eg nå gjort det!). Heime at huskar eg ikkje kva eg dreiv på med, men det er sikkert ikkje interessant. – Neste dag traff eg Camilla på skulen, og det var utruuuuuleg morro, me snakka så lenge eg kunne for å ikkje komme alt for seint til timen. Dessverre var det litt for kort… :/ På kvelden skulle det være City Arms puben – eg var der tidleg, men ingen andre var der. Eg gjekk rundt og kjeda vettet av meg i ein halvtime eller så – før eg sykla til byen for å se om eg kunne finne Camilla og gjengen. Dei skulle spise ein fin plass denne dagen.

Det regna som fy huskar eg – eg blei dassblaut der eg sykla/spaserte gjennom byen. Eg traff folka til Jon, dei hadde vært på pub – men traff ikkje nokon andre. Til slutt gav eg opp mi håpeslause ferd og satte meg på Lamb & Flag – pub’en kor CompSoc folka pleier å henge, og det var dei eg lette etter. Eg såg inga kjente fjes, så eg satt meg ned på ein barkrakk og bestilte ein cola. Der satt eg aleine og såg på folk, følte meg ikkje heilt i toppen sittande aleine der. Eg starta mot byen igjen då colaen var ferig – og på Cornmarket street såg eg Maxim, Jon og mange andre norske. Der kom dei, ca 3 timer etter eg eigentleg gjekk ut. Me gjekk så på DTM. Det var ikkje morro. Eg ville snakke med Camilla, ikkje henge på ein lam klubb… Eg bestemde meg for å gå mens eg ennå klarte å stå på to bein av keisamnheita. Raskt gjennoppliva av frisk luft starta eg ein samtale med dørvakta på DTM – den slutta ikkje før DTM stengte!

Stengt DTM… Audun hadde gått ut for å leite etter jakka si, men eg fann ho inne på DTM – han jekk seint tilbake til oss, eg veiva med jakka. Han sto rett foran meg, så sa han “Hekkan, eg finne isje jakkå mi” – ehum. Eg hadde stått i 2 min og veiva me jakka hans samt hinta. Dørvaktane lo av Audun då. Han va mildt sagt vekke. Jaja – henn skal dikon då? – spør eg, og følger etter mengden. Mange skulle heim, men eg følger med Jon og ei 3 klassing etter pit-stop på kebabkid med til Backpackers. Eit “hotell” – vel “hostell”, vel “ungdomsherberg”, vel “nattklubb med senger?”….. Det var det liv :) Å gjett om det var liv! – Så eg starta turen hjem litt etter 4, me skulle jo filme heile reklamen vår neste dag. Den me EIGENTLEG hadde filma 6 ukar før – men så kom ein hellsikken jævel av ein drittsekk og stjal den helvettes kassetten min!! – Uansett, neste dag ville bli ein lang – travel og slitsom ein.. Spesielt når meg og Thomas hang på Nachspeil til langt på morgen hele tia! – Eg sykla hjem.

Torsdag… Hard dag på skolen som sagt, meget hard for meg og Thomas. Me som óg var trøttast. Thomas minna meg heile tia om kor trøytt eg var. Eg huskar ikkje stort fra dei første timane – men tror eg sov i hånda mi litt. Så kom kvelden – ville ein normal person gått ut etter slik utmatting? Nei… Eg ville heller ikkje. Meeen, eg ville treffe Camilla igjen – ho er jo tross alt ikkje i Oxford kvar uke! Dessuten ville Regis snakke med de norske jentene (då spesielt Lotte). Me dro ned (eg sykla, han buss) – men dei hadde ALLESJEKKE ID UANSETT dag på Jericho… Hekkan. Eg har vært i ein slik før – og då kom eg inn begge gangane eg prøvde! – Men denne gangen var Regis med og han blei nervøs for meg, dette smitta. Og då eg prøvde å komme inn blei eg stoppa. Siden eg er <18 har eg ikkje bevis for at eg er =>18, så…. :( – Me kjøpte noko chips osv og dro heim. Så såg me den fysste timen av “Total Recall” med Arnold Schwartzneger, før me la oss.. (eg var for trøytt til å se den siste halvtimen).

Litt tidlegare på kvelden hadde eg óg lært at Camilla ikkje var i Oxford lengre – då var det jo ingen vits i å gå ut uansett… Men eg var veldeg lei meg for å ikkje ha komt inn på pub uansett. Det var eit slag i fjeset :’(—Men nå er det blitt ein ny dag, så eg må få sett å legge meg! – Eg som liksom skulle skrive noko som erstatning for at eg ikkje gjekk ut, vel, ein blir sein i seng uansett!