Merkelapp-arkiv: Nattbuss

I Portland, Oregon

No er me (endeleg? :P) ute av California, og hev byrja den korte turen vår til Oregon. Etter det er det upp til Washington kor me skal vera litt lengre.

Portland verkar som ein veldig koseleg by. Han er mykje meir europeisk enn byane i California. Kollektivtransport er gratis i sentrum her! Flotte greier. Dei hev òg 4 forskjellege kollektivsystem på ein billett. Trikkane (MAX, einaste me hev teke so langt) er moderne og er fulle av skikkelege folk. Med andre ord, ikkje berre uteliggjarar og kjeltringar slik me fekk erfara i Los Angeles.

Helene sit og lagar rekneskap av kvitteringane våre dei siste dagane. Det trengst for å få litt yversikt att.

I natt tok me nattbussen frå San Francisco til Portland. Det var som nattbussar flest, ikkje særleg godt, men likevel betre enn venta. Eg fekk sove ein 3-4 timar i slutten av di eg fekk to sete for meg sjølv. Me tok dei verdskjende Greyhound-bussane. Me stoppa ein time eller so i Sacramento òg, so fekk teke ein bitteliten tur der.

Me skal sova hjå ein Tyler i natt og neste natt. Etter det er det TOG upp til Seattle, det tek ikkje meir enn 3,5 timar iom. at Portland er ganske langt nord i Oregon.

I Kristiansund, på målferd

Eg sit på ein cafè som heiter «Onkel og venane honoms». Gratis internett, men absolutt ikkje gratis kaka/kaffi. Min reddande engel, mållagshelten (ho må vera helt for å seia ja til å hava meg til yvernatting) Liv Kromsvik er stadig ikkje komen. Eg hev hatt problem med mobiltelefonen – han vart låst, og no er han utan batteri. Eg trudde eg hadde hugsa alt, men eg hev visst gløymd ladar til Nokia-mobilen min. Off so teit.

Eg hev ikkje sove sidan, hm, eg vakna i går kl. 10.00. No er klokka 1900. 24 + 9 = 33 timar. So eg er veldig trøytt. Nattbussen var eit helvete. Ikkje i seg sjølv, men sidan eg ikkje fekk sova so vart det ein ganske irriterande tur. Bussen var fin og slik. Eg åt mat på «Mor`s kro» på Kvam eller kva det var, ein rar men ganske koseleg plass (men med mange skrivefeil, og stygg-stygg wordart til logo). Då var klokka 0300. So vart eg vekka 0600, då eg måtte bytta buss. Framme i Molde 0710. Venta på neste buss mot Fræna VGS, og var der i 8-tidi saman med alle elevane.

Målferd på Fræna VGS

Eg var daudtrøytt, men det var ikkje lengje til eg skulle inn å hava mi fyrste ekte målferd. Det var ei lita «basisgruppa» (usj, desse teite namni) på 16 fyrsteklasseelevar som sat og høyrde på. Læraren var heime med sjuke born, so eg hadde klassa åleine. Det gjekk rimeleg bra, sjølv um eg ikkje kjenner meg heilt stødig på målferd.

Etter lunsj skulle eg prata for 3 klassar i auditoriumet på Fræna VGS. På dette punktet var eg veldig trøytt (hadde ete masse brød, off) og kjende meg ikkje heilt bra. Eg hadde berre fengje ein time, so eg måtte komprimera opplegget – eg hoppa yver heile målsoga. Trur ikkje det er rett, men kva veit eg. Nettopp; ingenting. Kjenner meg kasta uti dette her. Ikkje forberedt i det heile teke. Diverre trur eg ikkje at eg gav Fræna VGS den rykande bra målferden dei hadde venta. :-( Eg fekk vel ein tri-fira nye medlem (um dei berre gjeldar medlemspengar) og tvo ark med underskriftar for oppropet vårt (som er rundt 40 underskriftar trur eg).

So til Kristiansund

Ned til Fræna kommune-kontor, «kor tid og kvar frå gjeng bussen til Molde?». Eg fekk vita det, og sat på med same koselege bussjåfør som eg hadde på vegen burt. I Molde måtte eg sitja ein halvtime for å taka TIMEekspressen til Kristiansund. Då eg kom fram såg eg at mobiltelefonen min spurde meg um PUK-kode. Hekkans. Eg ringde Liv med ein telefonautomat. Etter det kom eg på den geniale idèen å ringja pappa for å få PUK-koden min. Den fekk eg. Men so gjekk batteriet no når Liv sikkert ringde meg. Men rart ho ikkje kjem innom kafèen her ho veit eg skal vera og sjekkar. Eg vonar berre ikkje ho hev drege heim eller noko. Ugh, det hadde vore dumt. Kann henda ho var her men ikkje såg meg.

Å-vel. Ah. Eg hev framleis ei vond-vond obligatorisk oppgåva å levera. Inf1300 oblig3. Æsjæsj. Hmm. Men må vel gjerast. Berre, ikkje, no… Ah. Jepp. Eg trur det fær halda med klaging og kyting for no.

NB: Kyting er eit interessant ord, i og med at det visstnog tyder båe «skryta» og «skjenna/ klaga». Eg meiner det på den siste måten.