Merkelapp-arkiv: Noregs Mållag

Nynorsken, høgre, sidemål og engelsken

Det skjer mykje interessant rundt nynorsken i desse dagar. Veldig mykje tull frå mange stader, i tillegg til at eg kjenner NMU stadig veks som organisasjon og vert viktigare. Me fekk nett høyra at resultata frå sidemålsforsøket vart lagt fram med ein knusande siger for ein sidemålsfri skulekvardag. Og rundt oss hoppar Sylfest Lomheim og preikar um dauden til norsk språk i kamp mot engelsk. Saman med han finn me eit englekor som forkynner målfred og ynskjer at me nynorskingar berre skal leggja oss ned og la bokmålet valdtaka oss. Bakfrå.

Det vert ikkje betre av at Sleipfest ofte fær rolla som «nynorskingen», når han hev so klåre meiningar som strid i mot kva målrørsla meiner.

Kampen mot nynorsk forkledd som kamp mot engelsk

Nei, usj! Dette her er berre samnorskingane sin muterte krampaktige kamp mot nynorsken (samnorsken er bra for bokmålet, men dauden for nynorsken). Altso, bokmålet kann berre leggja ned sin strid – der er det ingen. Bokmålet er den store undertrykkjaren, den språkfascistiske herren som trampar av garde og gjer folk likegyldige til språk. Utanom nyorskingane. Bokmålet er ein større trussel mot norsk enn det engelsken er! Mykje større! Og kva språk er best til å stå mot engelsken (og verna um fridomen og folkestyret vårt)? Jo, det er nynorsken. Det er nynorskingane som pratar um språk, det er me som er upptekne av det og er språkmedvitne. Det er nynorsken som gjer at me i det heile teke hev eit ordskifte um språk i Noreg, det er nynorsken som gjer alle upptekne av språk. I Sverige er det langt mindre ordskifte, sjølv um dei hev verdas kulaste målføre innanfor sine grensor (Elvdalsk (nesten som norrønt!)) let dei det stille døy ut.

So kva er svaret på kampen mot engelsken? Tak i bruk nynorsk! Og slutt å prat um at engelsken er ein trugsel mot norsk, det er bokmålet som er den største trugselen.

Og so til dette fantastiske sidemålsrunket i Oslo

Eller kannhenda me skal kalla det eit opent angrep på nynorsken?

Mange fleire enn meg hev prata um kor dårleg dette «forsøket» hev vore og at det ikkje kann kallast forsking. NIFU STEP seier sjølv at rapporten brukast feil av Høgre og meiner han ikkje kann lesast slik fanden les bibelen og Høgre les forskingsrapportar.

Men det er ikkje fjerninga av sidemålsundervisninga som fører til at elevane blir betre i hovudmålet. Elevar som har delteke i sidemålforsøk i andre deler av landet, men då hatt meir sidemålsundervisning, har hatt vesentleg betre haldningar og vorte meir positive til nynorsken, seier Gro Morken Endresen.

Det er synd å sjå Høgre, som ein gong hadde ein skokk intelligente folk, søkka so lågt. Alle ser jo at dette ikkje kann kallast noko seriøst forsøk um obligatorisk sidemål. Alle dei seriøse forskningsmiljøi i Noreg sa jo faktisk nei til å vera med, ei kort lista:

  • Universitetet i Oslo: Nei, dette er ikkje forskning
  • Høgskulen i Oslo: Nei, dette er ikkje forskning
  • Høgskulen i Volda: Nei, dette er ikkje forskning
  • NIFU STEP: Nei, me hev ikkje kompetanse til å gjera dette
  • Universitetet i Gøteborg: Nei, dette er ikkje forskning
  • Universitetet i Stavanger: Nei, dette er ikkje forskning
  • NIFU STEP: Ooo-kååå då, hekkan, me hev ikkje kompetanse på dette – men me fær prøva likevel då, hekkans maserau, sidan ingen andre gidd

Og so gjorde NIFU STEP eit heilt ekstremt rart forsøk der dei i tillegg til å taka vekk skriftleg sidemål sette i verk mange andre tiltak for å gjera undervisningi betre;

  • Forfattarvitjing
  • Teatergåing
  • Tettare oppfylging av elevane med mappevurdering
  • Kompetanseheving av lærarane (!!!)

Kva resulterte dette i?

  • Ikkje auka lesedugleik
  • Ikkje auka munneleg framstillingsevnur
  • Ikkje vesentleg betre haldning til norsskfaget
  • Dårlegare oppfylging av dei som faktisk valde å halda på sidemålet
  • Ei svakt betre haldning til nynorsk (sikkert samanheng med lærarar som ikkje fær høve til å sabotera og klaga på nynorsken)
  • Å, yey, noko positivt: heile 0,146 karakterpoeng betre i standpunkt og 0,271 betre på eksamen
    • Fryd og gaman! Glede og dans!

So det er difor dette forsøket knuste sidemålet, ja? Dette var jo kjempepositive resultat. Og det er nok ikkje grunna den lista yver andre tiltak som vart sette i gong i tillegg. Neeidå. Eg trur ikkje kompetanseheving av lærarane hev noko resultat, ikkje forfattarvitjing og heller ikkje mappevurdering med tett oppfylging av kvar einskild elev. Nei, det er nok av di dei hev teke vekk eit fag. Me vert jo (som alle veit) betre i språk ved å hava mindre å gjera med det… No synest eg neste steg må vera å fjerna historiefaget, folk hev jo ikkje nytte av dette når dei skal taka seg jobb på Essoen og då kann heller dei som er interesserte verta mykje flinkare i historie – sidan me vert flinkare i alt som ikkje er obligatorisk.

Positive sidemålsforsøk

Det er interessant å sjå på positive sidemålsforsøk her. Der ein faktisk fylgjer læreplanen og gjer undervisningi god i staden for å taka ho vekk. Eg siterer fritt frå pressemeldingi til Noregs Mållag og Norsk Målungdom; Byrådet i Oslo til stryk i sidemål:

– Kvifor tør ikkje byrådet å satse på eit slikt prosjekt i staden, spør Hege Myklebust. Ho meiner osloelevane har krav på god like god undervising som elevane i resten av landet.
– Dei gode nynorskprosjekta finst, men Oslo kommune overser dei. Ved eit liknande prosjekt i Kristiansand gjekk sidemålskarakteren opp på eit halvår, framhevar Jens Kihl.

Dessutan hev me jo det kjende Holmlia-forsøket, der elevane nyttar nynorsk i eit anna fag enn norsk. Kva skjer her?

  • Tydeleg betre haldning til nynorsk
  • Og av det fylgjer: betre karakter i nynorsk
  • Sikkert noko anna, men eg vil ikkje seia noko for eg hev ikkje lese forskingsrapportar på det :-)

Kjære Høgre

So, kva med denne radikale tanken å gjera norskfaget betre i staden for å kutta ut obligatoriske og demokratiserande fag? Eg veit det kann vera litt vanskeleg for dykk å forstå at ein betre skule gjev flinkare elevar (merk den store uvilja mot å prøva positive forsøk og ikkje minst «kunnskapsfallet» som de nett innførde), men prøv i alle fall.

Takk.

Kristiansund VGS, Sunndal VGS og Tingvoll VGS

Eg lovte eg skulle skriva um resten av turen, men det vart ikkje mykje tid fyrr no. Det er ein time til eg må tenkja på nattbussen til Oslo – so eg er i ferd med å dra. Eg hev budd godt på garden honom Nils Ulvund dei siste tri dagane. Ei ekte perla i Nordmøre. Sjølvsagt hev eg òg bruka dagane på å reisa på målferd til skulane rundt meg.

Tysdag, Kristiansund VGS

Etter eg skreiv førre innlegg gjekk det endå litt tid fyrr Liv Kromsvik kom. Eg vart litt meir vaken att då me drog for å kaupa mat. Kaupte ei bok òg, av di eg hadde allereie lese den eg hadde (gah!). Liv var alt for koseleg, so me prata til langt ut på kveldingi. Då eg la meg var det ikkje lengje til eg måtte opp for å dra tidleg til Kristiansund vidaregåande skule. Eg hadde dundrande hovudverk og var ganske i ørska då eg vart plassert framfor tvo klasser i auditoriumet på skulen. Eg prata for påbygg-klassane i tvo timar fyrr eg byta klassa. Det gjekk toleleg greitt, men eg tulla masse med målsoga og fekk ikkje serleg god kontakt med elevane. Likevel trur eg det var ei (dritkul, sjølvsagt) jenta som melde seg inn i Målungdomen.

Eg gløymde òg å seia alderen min (som vanleg). Det er ganske synd, i og med at folk trur eg er 25–35 og ikkje 20 som eg faktisk er. Eg er «meir som dei» um eg er 20 (berre 1–2 år eldre), medan 25–35 er vaksne. Den andre klassa gjekk ein del betre, det var enklare å få litt kontakt og kommunikasjon. Det synte seg å vera ein herleg klasse so det gjorde ikkje stort at då eg rota på målsoga. Det er alltid mykje vanskelegare å halda interessa oppe i del 2, som er målsoga. Eg kjenner ho ikkje godt, og eg klarar ikkje vera serleg engasjerande. Eg lyt nok kutta ned litt på ho og finna min eigen måte å gjera det på. Fyrste del um språkvalsmekanismar plar gå lett, det kjem frå hjarta.

Ah. Forresten synast eg å hugsa eit par veldig snille andlet i denne klassa, det var skikkeleg hyggeleg. Dessutan trur eg det var ein (eller tvo) som melde seg inn! :D Wey!

Til Ålvundfoss

Ålvundfjord (nær Ålvundfoss)

So drog eg til Nils Ulvund. For ein plass! Eg fekk god mat og herleg seng. Nett som eit gjestebod. Kjende meg litt som Ivar Aasen der eg kom inn på ein liten gard der det hev budd folk i fleirfaldige generasjonar. Eg må halda det kort um eg skal rekkja bussen, men det var storstas å koma til Nils og Helene i Ålvundfoss.

Onsdag, Sunndal VGS

Eg sat oppe til langt på natt og gjorde ei obligatorisk oppgåva til eit svadafag på universitetet. Den skulle leverast fyrr kl 10.15. Heldigvis viste det seg at Sunndal ikkje kunne hava meg tidleg på dagen slik som planen var, so difor kunna eg dra burt 13.00. Eg stod tidleg opp og gjorde ferdig arbeidet fyrr eg leverte akkurat på fristen. I ettertid ser eg at det tilogmed vart litt i seinaste laget – so eg vonar ho gjeng gjennom lell. Sjølve arbeidet vart ferdig fyrr fristen. Eg var framleis daudtrøytt etter sers lite svevn, og då eg drog burt til Sunndalsøra var det ikkje stort betre.

Eg kom fram og fekk ein påbygg-klasse i tvo timar. Dei var ein bitteliten klasse som alle hadde datamaskinar. Eg hugsar faktisk ikkje heilt korleis det gjekk, var ikkje spesielt nøgd, men heller ikkje det motsette. Det var ein god klasse, men eg rota kannhenda litt vel mykje på målsoga. Eg fekk gode underskriftar på oppropet og so var det neste klasse.

Dette var tvo klassar i ein. Eit større klasserom og berre ein time. Eigentleg passa det meg ypparleg, hev eg berre ein time slepp eg rota på målsoga. Eg trur likevel at alt-i-alt so er det bra når eg tek med målsoga, for sjølv um eg er ein rotefant so trur eg folk fær med seg hovudbodskapen og tenkjer litt etter det. Sjølv um ingen er einige med meg (iallfall av dei som pratar :p ). Same kva, i denne timen var det ikkje tid. Eg konsentrerte meg litt meir um språkvalsmekanismer og det heile flaut betre (av di det var seinare på dagen og eg hadde vakna litt?). Trass i at det var tvo klassar i ein, klarte eg å få litt respons. Det var mange skikkeleg glupe elevar i desse klassone og mange såg utruleg koselege ut. Ei jenta sat og ljosa (nokon må hjelpa meg med det verbet) av seg sjølv (nesten). Det var veldig godt å sjå det snille andletet ljosa slik gjennom timen – då me var ferdige kom ho burt til meg og lurte på korleis ein melder seg inn. Ahh! Hjartesukk, so fantastisk herleg av ho!

Eg likte den timen sers godt.

I Ålvundfoss

Attende til den fantastiske plassen med dei herlege folki. Kjempegod fisk til middag, og herleg kveldsmat. Meg og Nils tok oss ein tur rundt på garden der han fortalde um historia og viste meg kva som hadde skjedd dei siste åri. Skikkeleg koseleg. Og so fekk eg verdas beste bringebærsyltety som pålegg.

Tingvoll VGS

Stod opp tidleg i dag, for bussen gjeng berre 0730 og rundt 12. Sidan eg skulle vera der 12, so måtte eg taka den tidlege. Då eg kom fram viste det seg at eg likevel hadde masse å gjera på morgonen. Fyrst ein time, som eg ikkje hugsar skikkeleg. So tvo timar med ein klasse som eigentleg hadde studieretningsfag og vart sinte på at dei måtte hava norsk. Likevel synte dei seg å vera ein god klasse som var koseleg å vera i. Gjorde det litt betre enn fyrste time (som vanleg) og tulla litt mindre på målsoga enn normalt. Gløymde som alltid å seia alderen min, men kom på det i midten. Då fekk dei gjetta, det var sjølvsagt langt yver mine eigentlege år. Trur ei jenta melde seg inn. Eg vart veldig glad då.

Målferd, tavla, eg hev teikna

So kom eg til den siste klassa eg hadde på målferdi mi, der halvparten av elevane sat oppe med datamaskinene. Eg fekk ganske god kontakt med klassa, og sjølv um eg rota i målsoga so er eg no mykje betre enn det kadaveret eg leverte i starten av vìka. Godt. Ingen innmeldingar i denne klassa, men dei var ein so god herleg gjeng at det kjendest som um dei hadde halv-meldt seg inn same kva. Hehe. Eigentleg som dei fleste klassane eg var i på turen, men eg ser ut til å alltid hugsa den siste best.

Attende på garden, Ålvundfoss

Ahh. Og so attende. No skal eg ned å eta litt super kveldsmat att, fyrr eg fær med meg nistepakke til den vonde bussturen. Må skunda meg no. Kannhenda eg legg inn eitt av dei tvo bileti eg tok på turen (ehm).

Misting av ting på Noregs mållagslandsmøte i Nidaros (Trondheim)

Eg hev mista ladaren min, sekken og korti i lommaboki. Siste dag på landsmøtet i Noregs mållag i dag, so er det tog til Oslo (utan ladar, so ingen hacking :-( ). Yvernatta hjå Jørgen fyrste natti – det var sers moro. Forresten fekk eg endå meir problem etter eg skreiv dette, so det er berre å fylgja med…

Dette er skrive mållagslandsmøtet, so for ei tid (ei vìka) sidan.

Eg skreiv eit langt innlegg her fyrr, men diverre vart det sletta. So eg skriv litt av det om att.

Hjå Jørgen

Då eg kom til Nidaros måtte eg stressa med å finna plass å bu. Jon og Simon Litlehamar kunne ikkje. Eg hadde ikkje nummer til resten av Nidaros-folki. Eg klarte få nummeret til den andre Nidaros-Simon eg kjenner, og sende melding. Men fekk ikkje svar. Eg hang på Avalon (ein butikk som Outland) i tri timar. Kjende meg litt teit. So fekk eg melding frå Jørgen um at eg kunna bu der. Supert! Eg kaupte ein DVD til Jørgen (hadde vore teit av meg å berre gå) og tok buss.

Me spelte Wii med Wiisports. Det var moro. Tennis var tøffast synast eg. Dei hev framleis ikkje nytta potensialet i dei nye kontrollane, men det kann verta bra når nokon gjer det. Etter det åt me middag og såg på film («Team America»). Det var sers koseleg, fleire folk frå gangen kom og såg på. Etter litt hacking gjekk me til kjøkenet att for å eta litt. Me møtte ei anna frå gangen som kom frå fest og prata lengje med ho. Skikkeleg godt miljø. Ganske annleis enn hjå meg, sjølv um Kringsjå var mykje betre enn Bjerke. På Voll med Jørgen er det fylt opp av typiske studentar, og dei hev eit stort kjøken med sofa eg TV.

Misting av sekk

Fann Margit og Sigbjørn. Tok tog mot Værnes. Då me gjekk av fann eg at sekken min låg att. Eg prøvde å finna nummeret til NSB, men det var umogleg. Eg fekk berre snakka med teite datamaskinar. Mongo. Etter omtrent 10 telefonar kom eg fram. Ein fyr ville ringja til neste stasjon og få sekken send attende med eit anna tog. Etter springing fekk eg ho attende. Då fann eg ut at ladaren låg hjå Jørgen. Ugh. Ingen berbar datamaskin til meg.

Misting av kort

Tja. Då me var på veg til skulen fann eg at korti mine var vekk. Eg leitte hardt. Sat på toget. Etter eg hadde venta ei tid, og tenkt lengje på kva det kunna vera. Nokon som «tullar» med meg? Eg kom fram til at det ikkje kunna vera det, det hadde vore for slemt å ikkje koma attende med korti etter so lang tid. Då eg til slutt sperra kortet fekk eg korti attende av Ola og Elisabeth. Det var irriterande. Eg var òg sers irritert av di eg ikkje hadde ladaren min. Eg ser med triste augo på turen attende til Oslo og frå Oslo til Stavanger utan datamaskin. Det vert sers synd :/

Dessutan hadde eg ikkje stort med pengar no (ca 0, sidan eg nyttar kortet til alt) – so eg måtte få låna av Ola og Elisabeth. Det var jo greitt. Eigentleg ikkje eit stort problem, framleis meir irritert på ladaren som vert att her i Nidaros medan eg dreg heim.

Kulturkveld

Mållaget hev gjeve ei hard rock/metall/svart metall-gruppe med namn «An10 boyband» eit stipend på 50.000 kr. Dei spelte for alle gamlingane, som hoppa og slang hendene for øyro stakkar. Hehe. Eg synest det var sers bra, men forstår at det absolutt, absolutt ikkje er kva resten av salen plar lika høyra på.

Men no gjeng vel batteriet snart, og eg må gå. Denne teksten vart ekstremt mykje kortare, men det er vel berre bra.

Forresten koseleg i NMU-gjengen på landsmøte. Hev vore ei fin helg trass alle problemi.

Her trykka eg på «Publisér», men hadde nett mista internett (fekk berre 24 timar). Nokre minutt seinare gjekk batteriet… So frå her er det «ny tekst».

Heimereise startar, på ein måte

So då sat eg der. Batteriet tomt. Godt. Eg hadde tenkt å dra no same kva. Eg såg på klokka, – hmm, 10 minutt til toget gjeng. Dårleg tid. Eg kom meg opp, pakka i ein fei og stakk frå møtet medan folk var opptekne med å stemma og ordskiftast. Eg sprang mot togstasjonen, kjende tidi var knapp. På vegen bort såg eg noko eg absolutt ikkje ville sjå; toget gjekk! Det køyrde ut frå stasjonen…! Neeei! Neste tog gjekk om tvo timar, problemet var at mitt tog frå Nidaros sentrum skulle gå um ein time. Eg hadde eit skikkeleg problem.

Huh? Men skulle ikkje toget gå 5 minutt seinare?

Jo, du tenkjer heilt rett. Teite tog. MEN! So kom eg på den geniale idéen at kann henda klokka mi var feil. Det var ho visstnok. Då eg la att sekken på toget måtte eg byta mobil for å få straum. Då eg slo mobilen på att måtte eg stilla klokka etter ei anna klokke. Denne klokka må ha vore feil, so difor var altso ikkje mobilen til å stola på. Eg stilte klokka fram 7–8 minutt og tenkte ho no var 2–3 minutt foran skjema.

Flybussar, drosjar og anna herk

Eg dafsa meg slakt bort til Lufthamn Værnes for å sjå um det var flybuss som gjekk i eit høveleg tidspunkt. Til slutt fann eg dei, la sekken inne i bussen og såg etter bussjåfør. Eg gjekk og hang ganske lengje, fyrr eg vart ganske redd. Eg ville spyrja um kor tid eg kunne venta å vera på jarnbanestasjonen – det hadde jo ikkje vore bra um eg var der 0805 (eitt minutt etter avgang). Eg fekk vita det pla taka 40 minutt (w00t?). Til slutt fann eg ein bussjåfør som kunne visa meg kor tid neste flybuss gjekk – det var då neste fly landa, um ein time. Hekkan for ein tullete flyplass! Og Nidaros er ein større by enn Stavanger? Pfysj!

Eg sjekka lommene mine. 70kr. Det var dei siste pengane eg hadde lånt av Ola og Elisabeth. Kortet mitt sperra. Eg kunne ikkje taka taxi til byen; det ville kosta rundt 500 kr, det hev eg ikkje. Totallåst. Eg kann heller ikkje (enkelt) taka eit seinare tog heller, eg hev jo ikkje pengar til det!

Attende på hotellet… Eg kjem meg vel ikkje vekk

Eg labba attende til landsmøtet kor Siv Skulstad (frå Studentmållaget i Nidaros, no i Landsstyret i NMU óg) spurde kvifor eg var kome attende. Eg forklarte medan eg vart drege inn i tellekorps-jobben min att, me skulle stemma på um me ville hava ein lite nynorsk-aktiv FrP-ar (Helge André Njåstad) inn i styret til Noregs Mållag eller ikkje. Då eg var attende (trøytt, irritert og plaga for at det skulle gå so elendig) stod Siv og pakka sakone sine raskt. Ho ville køyra meg til togstasjonen! Yeey! :D Me hadde sers dårleg tid. Det ville taka 20–25 minutt å dra inn um det ikkje var trafikk, og me hadde… ja, omtrent 25 minutt.

Pakka kjapt att, stakk frå møtet (FrP-aren vart visst vald inn, lukke til (eg var sers usikker, men stemde for)). Me såg på klokka, og var usikre på um det ville gå. Men bilen trong bensin(!), so me måtte finna ein bensinstasjon og fylla. Fylde 4L og drog. Måtte stoppa og gjelda bompengar på tvo(!) bomstasjonar. 20 minutt seinare, 1400, var me utanfor stasjonen og hadde klart det. Wo-hoo! Eg sat meg på toget og grein litt sidan eg ikkje hadde ladar til datamaskini mi. Ingen programmering, anime eller filmar for meg på toget, nei. Eg las heller vidare på Ringdrotten.

I Oslo

Framme i Oslo var eg heilt utkøyrd. Då eg kom heim til hybelen prata eg sers lite engasjerande med Rebecca i telefonen. Eg la meg og sov. Plutseleg vakna eg og reiste meg raskt i sjokk og vantru; AAAAHH! EG HEV MISTA TOGET OG EG HEV INGEN PENGAR ELLER NOKO!!! So såg eg på klokka og la merke til at ho var 05.45, so ingen problem. Etter litt surr var eg klar. Såg på klokka. Ahh, det er 7 minutt til t-banen gjeng – då kann eg vaska andletet skikkeleg.

4 minutt att. Eg går ut. 3 minutt att so er eg utanfor blokka og byrjar jogga mot t-banen, ikkje noko problem å vera litt tidleg. Men so gjeng t-banen forbi augo mine. HÆ!? Eg vart sers uroleg no. Eg måtte rekkja toget mitt. Det viste seg at klokka mi hadde ikkje berre vore 5 minutt feil, med heile 10 minutt! So eg måtte stilla ho om att. Problem-problem.

Men eg skal hoppa yver alt tullet. Eg rakk toget. Eg sat på toget (ikkje på komfort no, sidan eg ikkje hadde ladar) og las Ringdrotten. Eg synest ikkje det var supermoro, eg sakna å sitja med datamaskini… :(

So var eg heime i Stavanger!

SLUTT!!! (Eg trur Jørgen hev send ladaren min i posten i dag (wohoo))

Halvreferatisk framleggjing av årsmøte i Rogaland Mållag

Eg gadd ikkje skriva ein personleg tekst, eg gadd ikkje halda dei små meinigane mine vekk frå teksten. Så det er ein kvasitekst om årsmøtet som blei halde på Jæren Hotell i Time. Det var eit koseleg årsmøte, sjølv om eg kjende meg veldig åleine blant alle dei gamle i starten…

Starta med ein kulturdel

Som start fekk me ei flott helsing frå ein Venstre-representant i Time kommune. Han snakka om kommunen som framleis var ein nynorsk vekstkommune. Me song Nordmannen før me fekk sjå vakre bilete frå Jæren. Desse var rektig gode, eg blei rett sagt inspirert. Me song «Den fyrste song» og Bjørg las og song frå Haugtussa. Det var så fint at eg fekk lyst til å lesa Haugtussa sjølv.

Pause. Eg snakka med Hege Lothe, bl.a. bladstyrar i Norsk Tidend – medlemsavisa til Noregs Mållag. Etter pausa var ferdig song me «Kjerringa i stampen» og hadde namnopprop. Tor Magne las opp året i korte trekk. Ålgård og Oltedal hadde hatt røysting om skulemål; båe kommunane valde nynorsk.

Melding frå sentralt

Hege Lothe skulle snakka litt frå sentralt. Ho var blant anna utruleg glad då VG og Se & Hør ringde oss for å melda seg på til 100—årsmarkeringa. Dei stilde opp og ville absolutt vera med. Normalt er det visst motsett. Avisene er meir på glid i forhald til nynorsken, VG hadde to heile sider der alt var skrive på nynorsk. Wohoo!

Slagordet som blei laga for kampanja mot forbodet i Dagbladet og VG vil bli bruka i fleire høve. «Slepp nynorsken til» kan ein dimed sjå i fleire høve frametter. NM vil ha ei kampanje retta mot butikkjeder som har butikkar i nynorskkommunar. Her er det rett og rimeleg å bruka «slepp nynorsken til»-slagordet. Elles har NM fått eit nytt slagord for jublieumsåret; «Mange røyster – felles mål».

Vil sleppa på prosentkrava (det høgst politiske) og heller fokusera på det positive med nynorsken. Korleis han kan bli bruka godt og med vèl vitande vilje. Slik meg og vørde leiar Vebjørn Sture gjorde då me byta over av di me syntest nynorsk var tøffare.

Årsmøtet til NM blir på kr. 2500, det er utan bo og billettar til morosame ting. Reise er dekka. Synest det var relativt stivt då; eg betalar kr.160 tur/retur Oslo, og har ikkje akkurat så mykje pengar for å dra på årsmøte. Men normalt sett dekkjer jo lokallaga slik.

Sjølve møtet startar

Me starta møtet. Klubba oss raskt gjennom dei fyrste sakene. Alle på deltakarlista fekk røysterett.

Me snakka om meir samarbeid med lokallaga, bokmålsinfluensaen (no i desse dagar kor fuglevarianten er så folkekjært) som infiserer nynorskkommunar og nynorske tekstmeldingar på debattprogram. Gu’ så herleg det var å sjå godt mål på dei små tikkande meldingane! Underteikna såg faktisk på dèt ordskiftet sjølv og las kommentarane på nynorsk med spesiell hug. Nynorskpositive kommentarar på bokmål var òg moro, men dèt målet ser ein meiningar ytra dagleg.

Ingeborg Mjør la fram eit (i mine augne, særs godt) forslag om ei brukardriven nettside kalla «nynorskklassar.no». Sida skal gjera organisering og samkøyring enklare for foreldre som vil at ungen deira skal ha nynorsk som hovudmål. Supert! Mamma og Pappa ville jo at alle me skulle gå i nynorskklassar, men det var aldri nok folk til å få laga ei parallellklasse (ein må vera 10 personar i ei klasse). Eg vil taka dette vidare opp i målsiddisane; eg trur dette er noko som berre må gjerast. Eg stoler ikkje på at det vil gå raskt nok (om i det heile take!) om det skal gjerast på den byråkratiske måten.

Lunsj, med dessert. Ahh. Og kaffi. Namnam.

Etter lunsj, målprisen 06 til Helge Torvund

Denne prisen gjekk til Helge Torvund, diktar og diktlerar. Han har skrive mange tips og mykje rettleiing til folk som vil skriva dikt. Raus og auser av si kompetanse. Han driv på i diktkammeret til dagbladet.no. Alltid skrive nynorsk, sjølv om det var i Dagbladet. Der hadde det avogtil skjedd at nokon i redaksjonen hadde skrive eit intervju (med målfolk) på nynorsk, men måtte omsetja det før dei fekk trykka det.

Same kva, diktkammeret – og Torvund si store rolle som lærar og tilsett der er positivt for nynorsken, difor fekk han prisen. Han var overraska over at folk hadde fått med seg arbeidet hans.

Rekneskap og budsjett

Alt saman godkjend. Me fekk utlevert flotte papir, gode og oversiktlige. Eit godt stykkje rekneskapsarbeide av Karl Marius Lillevik. Eit par små tips til pengar i organisasjon dukka òg opp. Hendig for ein ny kasserar. :-)

Noregs Mållag hev fått nye heimesider, og vil tilby lokallaga (og fylkeslaga) plass på publiseringssystemet. Friluftslaga rundt i ryfylke og nynorskkommunar skriv bl.a. «hytten er oppsatt av…». Forferdeleg. Ei skulemålsnemnd blei vedteke – skal ha ansvar over skulemålsarbeidet. Budsjett, trekkene er stadig mindre underskót. Likevel var dei fleste einige i at me bør ikkje vera redde for dèt; heller bruka av formuen (og Rogaland Mållag har mykje!).

Val av styre

To nye inn. Båe frå Målsiddisane (som har vist seg å vera ei god, aktiv gruppe ;-)). Styremedlem, vår vørde leiar Vebjørn Sture. 4. vara, Odin Hørthe Omdal. Det er meg. Alt gjekk samrøystes igjennom bland forsamlinga på vèl 25 personar. 9 menn i styret, berre ei kvinne; Ingeborg Mjør som 3. vara. Det var jo litt flaut.

Så tok me bilete og snakka litt laust og fast før me drog heim. Møtet vara frå 11 til 17