Merkelapp-arkiv: Norsk målungdom

Medlemsregister til Norsk Målungdom

På landsmøtet til NMU 2007 i Trondheim starta eg på eit nytt medlemsregister. Tidleg i 2012 vart eg spurt kor tid det lang-venta registeret endeleg skulle i drift. Eg sa januar 2013, og slik vart det.

Eg starta på det fyrste registeret på landsmøtet fordi me var i fare for å kjøpa noko dyre greier som ville kosta oss fleire tusen i året. Pengar fattig-NMU ikkje hadde råd til å bruka. Registerkjøpet vart avverga, noko grunna mitt eindags-register og mest grunna Ola (dåverande skrivar) sine ord om at han kunne fiksa det gamle Access-registeret til å ha høgare medlemspengesats for gamlingar.

Eg hacka litt vidare på registeret, men stoppa meir eller mindre opp då Ola fekk fiksa Access-registeret. Den umiddelbare fara var over.

DSC_0788-medlemssys

Jarle, ein god ven og lang organisasjonskamerat, hadde rundt den tida gått inn i Miljøpartiet dei Grøne, med det seg fore å rusta opp organisasjonen. Han trong ein medlemsregister. Eg trur ikkje han baserte noko av den koden på min, men han brukte iallfall CakePHP, det same rammeverket eg hadde brukt for det eg jobba med. Å kunne jobba saman på eit register høyrtest bra og smart ut. Det var lengje planen min.

Men MDG byta system, og rundt den same tida jobba eg i Nei til EU, der eg fekk høve til å læra meg Django då eg skreiv eit  landsmøtesystem for dei. Diverre vart det berre brukt éin gong. Det er friprog, so fleire kunne ta det i bruk, men kor tid skulle det liksom skje? No ligg det ikkje ute lengre heller trur eg :-) Men eg fekk i minsto lært meg Django!

So omtrent på same tida starta eg på botnen att med eit nytt medlemsregister til NMU. Den fyrste innsjekket i Git gjorde eg 5. oktober 2009. På det tidspunktet hadde allereie registeret masse funksjonalitet, t.d. OCR-fil og KID-støtte. Dessutan klarte det å lesa inn dato frå det gamle Access-registeret.

Men det mangla ekte giro-utskrivning for dei som ikkje tok imot epostane våre.

Eg jobba av-og-på med dette registeret, utan å eigentleg seia det til stort mange. Eg la til CSV og PDF-skriving tidleg april 2010. Mot slutten av månaden vart eg spurt av Jarle om dette her med medlemsregister. MDG hadde byta, men UHN, Ungdom for Human Narkotikapolitikk, hadde nett vore stifta og trong eit register. Eg sa eg hadde eit, men det var ubrukeleg tidleg i utviklingsfasa. Eg sette opp ein prøve til dei 11. april 2010.

So høyrde eg ikkje meir før nesten eit år seinare. Eg hadde oppgradert serveren og CSV-eksportering hadde slutta å fungera. UHN hadde faktisk brukt prøvesystemet mitt utan at eg visste det. Dei var tilogmed nøgde, og ynska eigentleg berre litt betre epost-handtering. So eg la til det.

Dei neste to åri er omtrent berre småfiks. PDF-skrivinga var framleis ikkje brukbar fordi han berre skreiv ut namn og adresse på ark, utan noko meir info. Det hadde teke ein time å fiksa det, men det gjorde eg ikkje. Eg la til saman fleirfoldige timar inn i allslags anna småpirk.

Då eg la til lokallagsovervaking byrja ting å verta ganske so hendig. Lokallagsleiarar kunne setja seg opp å få i epost alle endringar i registeret som handla om medlemane kopla til lokallaget deira. Det laga eg sidan eg tykte det var veldig nyttig då eg sjølv var lokallagsleiar i Studentmållaget i Bergen. Ein epost i veka (dersom det var noko nytt), fullt oppdatert på nye medlem og tilflyttingar.

Ein annan hendig funksjon var mobil-søk. Skriv inn namn og få opp for kva år medlemen har betalt. Veldig greit når du sel is for Isrosa som har gratis is for alle NMU-medlem.

Git-lageret har meir og meir innsjekkingar jo nærare årskiftet 2012-2013 du kjem, og etter er det ganske mykje kodeendring på gang.

I dag fiksa eg endeleg den PDF-genereringi som eg skreiv omtrent på starten av denne versjonen av medlemsregisteret, og som alltid var den største vegblokken for å setja systemet i drift.

DSC_0787-giroar

Det tok som venta veldig liten tid, men å få det til å sjå fint ut og aligna med OCR Nets-standard tok litt fikling. Men no er han her, og vonleg so kan me senda ut medlemspengegiroar for NMU på epost og papir innan ei veke. :-)

Nye nynorsk.no

1. mai slutta nynorsk.no å fungera, so eg byta han ut med ein nytt system som eg hev brukt Ella CMS (skrive i Django) til å driva. Eg hev skrive ein eigen Ella-modul for å gjera referansane til andre nyhende, som er det meste nynorsk.no er.

Eg finn ikkje passordet og brukarnamnet til feedburnerkontoen til nynorskno, so irriterande nok fær eg ikkje endra rss-en til den nye plasseringi. Same kva, eg lurer på kva folk tykkjer um omformingi? Eg hev eit par eigne idèar på kva eg vil gjera med nynorsk.no, men eg mista litt pågangsmotet no når eg hev brukt so mykje tid på å i det heile teke få han upp i ei enkel utgåve.

Men viss andre kjem med gode framlegg (som ikkje er so alt for vandskelege å fiksa) so vert det kannhenda litt meir moro å fiksa på det.

Dei gamle nynorsk.no-sidene finst framleis på gamal.nynorsk.no, og ser/såg slik ut:

Dei nye ligg upplagt nok på nynorsk.no. Eg hev fiksa skikkeleg no-www for nynorsk.no òg no, herleg. I skrivande stund ser nynorsk.no slik ut:

Brukar du nynorsk.no? Saknar du noko frå dei gamle sidene? Kva vil få deg til å bruka nynorsk.no meir? Gamle nynorsk.no var mykje meir ein portal for nynorskting, korleis kann me få det attende, kva er viktugast?

Norsk målungdom sine netsider

Det var lengje ei sanning i Norsk Målungdom at netsidene våre var for myrke. Dessutan var dei vandskelege å finna i sidan dei mangla søkjefunksjon. No treng dei ei ny omleggjing, og denne gongen er det utsjånaden og struktur som er i høgsetet. Det er absolutt på tide.

Etter eit par år i målungdomen sette eg meg uppgåva; nye netsider til NMU. Eg tenkte eg ikkje gadd endra netbunaden på andre måtar enn å gjera han lysare. Det var sjølve systemet i botnen som skulle verta meir fleksibelt slik at me seinare kunne gjera ei full omleggjing av bunaden.

Eg såg veldig lengje på Drupal, men fann det til slutt for vandskeleg å koma i gong med. Tidi byrja skorta på (skulle vera klårt til landsmøtet), so eg gjekk med WordPress av di eg kunne det og ville kunna setja upp noko veldig kjapt.

Då eg var halvferdig fann eg ut at det var utruleg vandskeleg å laga ein kopi av den gamle sida med WordPress, han var ikkje fleksibel nok. Eg skreiv ein del spesialkode for å få alt til, men det vart veldig stygt. So ein mogleg veg framyver er kannhenda å helder bruka eit fullt CMS, som t.d. Joomla!

So lat oss gå gjennom korleis sida hev endra seg dei siste 5 åri

Den originale sida er ganske mørk og heng litt att.

Ho er ikkje like stygg som mange andre sider var på den tidi. Ho var ganske OK synast eg. Eg er aldri den som hev hatt aller mest mot denne sida.

Versjonen som vart sluppe landsmøtet 2008 (ca. eitt år sidan)

Dette er «min versjon» av nett den same sida. Det er verd å leggja merke til at det faktisk ikkje er min versjon i det heile teke, men at eg ganske enkelt hev prøvd å kopiera den gamle sida med litt andre fargar og gjera framsida bittelitt meir strukturert. Det fungerte ikkje særleg bra, det er framleis den elendige «nyhende»-straumen nedyver som særs sjeldan vert uppdatert.

Dessutan manglar mykje informasjon um målungdomen og vìnstremenyen er verre enn den som var i fyrste versjonen.

Ho er forresten ganske stygg.

Ei endring eg gjorde i forrigår

Jobba bittelitt med utsjånaden fyrr heile sida kjem til å verta kasta på dynga. No ser ho litt finare ut. Sidan eg sat der og såg Alias med Helene og Janne-Kristin fortsette eg litt på den dødsdømde sida.

Med bilete

So eg la til eitt bilete frå vinterleiren vår i Kviteseid. Og vips. Plutseleg såg dei ganske mykje meir innbjodande ut.

Med bilete kann dykk òg sjå at eg berre viser eitt nyhendeinnlegg på framsida. Det er ganske enkelt av di dei vert so sjeldan uppdatert at det ikkje er vits å visa dei andre lell. Med dei nye sidene må me tenkja mykje hardare på kva som kjem på framsida.

Delingi av sida i aktivist og hovudsida for folk som ikkje er medlem på sida.

So no gjeng ikkje den versjonen av sida ned i historia som alt for superstygg. Sjølv um det sikkert er den netsida som hev eksistert kortast tid. So eg vil veldig gjerne vera med på ei større umleggjing av netsida på ny. Arbeidet er allereie starta. Det kann verta interessant å sjå korleis det vert til slutt.

Eg tok meg god tid (vel, alt er relativt, hadde liten tid) med umleggjinga av Universitas.no som vart ein veldig stor suksess. Eg burde gå gjennom ein del av den.

Tropa de Elite, ikkje for alle nynorskingar (men absolutt denne)

Eg er jysla glad distributør Euforia film valde å teksta nett denne filmen og ikkje alternativet; ein svensk dokumentar om noko 80-talsgreidor. Eg elskar dei flotte bileti, fargane og intensiteten; ein «action»-film frå røyndi. Noko me diverre hev litt lite av i nynorskverdi er skyting, narkobandar og korrupt politi. Det står spesielt dårleg til med spesialstyrkar som skyt på båe bandane og politiet, slik BOPE (elitetroppen) gjer flust av i Tropa de Elite. Og alt dette gjer dei herleg nok på framifrå nynorsk.

Å seia at dette er den beste nynorsk-teksta kinofilmen nokon gong er slett ikkje å overdriva. No kjenner eg rett nok ikkje til andre enn 23 år gamle «Ronja Røverdotter», som er av eit litt anna kaliber. Ikkje noko vondt meint om Ronja – men det er ikkje ein film eg ser på kino av heilt fri vilje. Ein svensk barnefilm er heller ikkje eit godt prov på at nynorsken kan brukast til meir enn statleg finansiert høgkultur og der me hev lovar for han. Dessutan er det eit herleg slag i andletet på alle desse «nynorsk passar til di(k)tt, men ikkje datt»-folki. Det var på tide at noko eg tykkjer er god underhaldning kom på nynorsk. Herleg at det er ein god film me får på nynorsk når me fyrst får ein.

Åvel, når alt kom til alt sat eg no der i kinosalen saman med kjærasten. Eg prøvde å fylgja tett med på teksten utan å la handlingi eta meg opp. Eg var nynorskens mann i salen! Men nei. Det tok ikkje mange minutt før filmen lurte meg og fekk mi fulle merksemd. Teksten er god, veldig god – men heldigvis er filmen mykje meir interessant. Det var rart å sjå nynorsk på sylvskjermen dei første minutti, men so vart eg van til det.

Filmen, som er tufta på soger frå tidlegare BOPE-offiserar, fær truleg blanda kritikk spesielt grunna mange drap og tortur frå hovudpersonane. Filmen er sett i Rio de Janeiro, og har nytt vitjingsrekord på kinoane der. Dessutan har han vorte piratkopiert stort då folk trudde han ville verta forbudt i byen der folk med god grunn ser ned på politiet.
I filmen ser Nascimento etter ein arvtakar til BOPE, den beinharde elitetroppen han sjølv leier. Dei to nye rekruttane Neto og Matias er barndomsvener. Kvar for seg manglar dei den andre si styrke; ein er laus på avtrekkaren, den andre held fast på ideala.

Greitt nok, eg er nok automatisk litt meir glad i denne filmen grunna den nynorske teksten (godt jobba NMU lokalt og sentralt!). Eg var redd eg ikkje ville lika han, men det gjorde eg so absolutt. Likevel veit eg det er fleire som vil synast det vert litt mykje «action» og vald; men dette er truleg den same gjengen som i alle år har kunna lese nynorske dikt og faktisk likt det. Me ville visa at det er ingen grunn til å ikkje teksta på nynorsk, Euforia film viser med Tropa de Elite at det so absolutt er sant!

Filmen vert endå tøffare med nynorsk tekst, men det viser seg; kinofilm er stadig kinofilm sjølv om han er teksta på nynorsk!

Uproff masseepost til NMU-medlemene mine

Sit her og et pestopasta med tørka tomat og stirrer inn i Foss, den bærbare maskini eg snart må levera att til Randaberg VGS. I dag hev eg skrive epost til mange menneskje, og han vart ikkje so alvorleg som han kannhenda burde. Sender du epost til mange må det nemleg vera gjennomtenkt og alvorleg. Synd eg er so inn i hampen dårleg på nett dèt.

Tingen er at… Vel. Eg trur eigentleg straumbrevet talar for seg sjølv. Eg skreiv tvo stykk; eitt som gjekk til Sogn og Fjordane folk (omgplz, kom på sumarlæger, han er jo spesielt laga for DYKK) skrive på Sogn og Fjordane-nynorsk, og eitt på normal-nynorsk til resten av fylki mine; Finnmark, Buskerud og Aust-agder – ikkje akkurat nynorsken sine sterkaste kjerneområde. Eg legg berre ut den siste, som var mest usakleg:

Hei, ein liksom-telefon frå meg; sumarleir

Hei!

Mitt namn er Odin Omdal Hørthe, og eg er områdeandsvarleg for deg i
Norsk målungdom. Eigentleg skulle eg (for lengje sidan) ringt rundt
til alle fylka eg har andsvar for, men eg har jobba i Stavanger og
reist. Dessutan likar eg dårleg å ringja folk utan at eg kjenner dei
(kjenner meg litt som ein telefonseljar, æsj). So lat som om eg har
vore flink sentralstyremedlem og ringt deg, omtrent slik går samtala:

«Hei! Dette er Odin som ringjer frå Norsk Målungdom :-) »
Du: «Hallo»
«Har du eit par minutt, kannhenda?»
Du: «Jao, det har eg vel.»
«Flott! Jo. For du skjønar, me har ein sumarleir i desse dagar – har
du fått informasjon om han?»
Du: «Ja.»
«Ja, han er 8. juli og det vert jysla kjekt og (blablablablab), sooo
eg lurte på om du hadde lyst til å koma på den?»

Her svarar du anten:
* «Ja»
* «Nei»
* «Berre litt» (som tyder: eigentleg ikkje, men eg prøver å vera snill)

Svarar du «Ja» (som ganske mange gjer, yey!) so følgjer eg opp:

«Men, BADABOM (denne ljoden lagar eg): har du TID!?»
Kor du då svarar: «Nei»

Eg vert ganske skuffa:
«Å. … Ånei. Nei-nei. Synd. Hmm.»
«Kannhenda ein annan gong?», prøver du å trøysta
«­Ja, kannhenda det… Hadebra!»
«Hade!».

<klikk>

MEN: nokre få gongar mellom alle desse 1000 folka eg ringjer so er det
nokon som svarar at dei har tid, då veit eg aldri kva eg skal seia
for eg har då vitterleg ikkje manus for slike særs sjeldne svar
(neidå, eg har ikkje manus i det heile teke, men eg vert heilt sett ut
av folk som faktisk kan koma).

Tingen er då, det er prøver å få fram med denne alt for lange eposten
(orsak!) er: er du ein av desse folka som 1. har lyst, 2. har tid? I
det litt meir seriøse hjørna so er det kjempemoro, og me vert rundt
35 stk, so ikkje for mange og ikkje for få.

Eg vonar du kan koma. Spør meg verkeleg om det er noko! :)

– –
Beste helsing,
Odin Hørthe Omdal <test@s0.no>
http://www.velmont.net

Og elles, jobb jobb jobb

Elles hev eg sitte heile dagen på kontoret mitt hjå Nei til EU. Det er ein diger sekk av uppdrag eg kann velja mellom, det er ikkje alltid like enkelt å velja. So eg gjer litt her og litt der. Eg hev mellom anna skrive eit intranettsystem frå botnen til NTEU. Eg lette lengje etter noko ferdigskrive, men fann aldri noko som passa det me trong. Fann det nesten fleire gongar, men nesten riv ingen mann av hesten som me segjer.

Nei til EU intranett

So eg skreiv mitt eige. Starta med å skriva god kode, so fann eg ut at det berre var eg som kom til å hacka på det lell – og eg kunne like godt gjera det den raske vegen. So eg skriv no OK kode utan superavansert og gjennomtenkt oppbyggning.

Folk loggar seg på med sin vanlege brukar og passord (jadå, det brukar LDAP). Dessutan brukte eg litt tid på å læra meg mod_rewrite skikkeleg slik at eg kunne laga flotte URL-ar som gav meining til brukarane. Eg er godt nøgd.

Eposttenar, med dspam osb

Eg sette òg upp Kanin, ein enkel og grei firewall+gateway/router+dnsserver+dhcpserver. Og Rev, ein eposttenar som brukar Postfix og Dovecot, i tillegg til dspam for spamfiltrering. Spamfiltreringi er statistisk og må trenast upp av kvar enkelt brukar. Alle kjem til å måtta bruka IMAP frå no av, for spamfiltreringi avheng av at brukarane legg spam i SPAM-mappa, og tek ut ekte epost frå den same mappa. Eg ville gjera det enklast mogleg for brukarane. Eg er likevel livredd for å setja det i verk. So langt fær eg ingen spam på adressa mi test@s0.no, so eg fær ikkje testa dspam. Eg hadde sett upp SpamAssasin og var godt nøgd med det, men so måtte jo torstehu koma med eit betre framlegg. Same kva, det er sett upp.

Elles

Det er masse elles. Men alt til sin tid. Klaus hev umtrent flytta ut, so eg eig meir eller mindre roterommet honoms («vårt») no. Fylg med på Victor sin freistnad på mangfasesvevn og les kannhenda litt um min eigen svevnfreistnad som eg gjorde for meir enn eitt år sidan.

Ah, forresten er det sumarleir snart. Det VERT dritbra, so kom, kom, kom. :-)

Nynorsken, høgre, sidemål og engelsken

Det skjer mykje interessant rundt nynorsken i desse dagar. Veldig mykje tull frå mange stader, i tillegg til at eg kjenner NMU stadig veks som organisasjon og vert viktigare. Me fekk nett høyra at resultata frå sidemålsforsøket vart lagt fram med ein knusande siger for ein sidemålsfri skulekvardag. Og rundt oss hoppar Sylfest Lomheim og preikar um dauden til norsk språk i kamp mot engelsk. Saman med han finn me eit englekor som forkynner målfred og ynskjer at me nynorskingar berre skal leggja oss ned og la bokmålet valdtaka oss. Bakfrå.

Det vert ikkje betre av at Sleipfest ofte fær rolla som «nynorskingen», når han hev so klåre meiningar som strid i mot kva målrørsla meiner.

Kampen mot nynorsk forkledd som kamp mot engelsk

Nei, usj! Dette her er berre samnorskingane sin muterte krampaktige kamp mot nynorsken (samnorsken er bra for bokmålet, men dauden for nynorsken). Altso, bokmålet kann berre leggja ned sin strid – der er det ingen. Bokmålet er den store undertrykkjaren, den språkfascistiske herren som trampar av garde og gjer folk likegyldige til språk. Utanom nyorskingane. Bokmålet er ein større trussel mot norsk enn det engelsken er! Mykje større! Og kva språk er best til å stå mot engelsken (og verna um fridomen og folkestyret vårt)? Jo, det er nynorsken. Det er nynorskingane som pratar um språk, det er me som er upptekne av det og er språkmedvitne. Det er nynorsken som gjer at me i det heile teke hev eit ordskifte um språk i Noreg, det er nynorsken som gjer alle upptekne av språk. I Sverige er det langt mindre ordskifte, sjølv um dei hev verdas kulaste målføre innanfor sine grensor (Elvdalsk (nesten som norrønt!)) let dei det stille døy ut.

So kva er svaret på kampen mot engelsken? Tak i bruk nynorsk! Og slutt å prat um at engelsken er ein trugsel mot norsk, det er bokmålet som er den største trugselen.

Og so til dette fantastiske sidemålsrunket i Oslo

Eller kannhenda me skal kalla det eit opent angrep på nynorsken?

Mange fleire enn meg hev prata um kor dårleg dette «forsøket» hev vore og at det ikkje kann kallast forsking. NIFU STEP seier sjølv at rapporten brukast feil av Høgre og meiner han ikkje kann lesast slik fanden les bibelen og Høgre les forskingsrapportar.

Men det er ikkje fjerninga av sidemålsundervisninga som fører til at elevane blir betre i hovudmålet. Elevar som har delteke i sidemålforsøk i andre deler av landet, men då hatt meir sidemålsundervisning, har hatt vesentleg betre haldningar og vorte meir positive til nynorsken, seier Gro Morken Endresen.

Det er synd å sjå Høgre, som ein gong hadde ein skokk intelligente folk, søkka so lågt. Alle ser jo at dette ikkje kann kallast noko seriøst forsøk um obligatorisk sidemål. Alle dei seriøse forskningsmiljøi i Noreg sa jo faktisk nei til å vera med, ei kort lista:

  • Universitetet i Oslo: Nei, dette er ikkje forskning
  • Høgskulen i Oslo: Nei, dette er ikkje forskning
  • Høgskulen i Volda: Nei, dette er ikkje forskning
  • NIFU STEP: Nei, me hev ikkje kompetanse til å gjera dette
  • Universitetet i Gøteborg: Nei, dette er ikkje forskning
  • Universitetet i Stavanger: Nei, dette er ikkje forskning
  • NIFU STEP: Ooo-kååå då, hekkan, me hev ikkje kompetanse på dette – men me fær prøva likevel då, hekkans maserau, sidan ingen andre gidd

Og so gjorde NIFU STEP eit heilt ekstremt rart forsøk der dei i tillegg til å taka vekk skriftleg sidemål sette i verk mange andre tiltak for å gjera undervisningi betre;

  • Forfattarvitjing
  • Teatergåing
  • Tettare oppfylging av elevane med mappevurdering
  • Kompetanseheving av lærarane (!!!)

Kva resulterte dette i?

  • Ikkje auka lesedugleik
  • Ikkje auka munneleg framstillingsevnur
  • Ikkje vesentleg betre haldning til norsskfaget
  • Dårlegare oppfylging av dei som faktisk valde å halda på sidemålet
  • Ei svakt betre haldning til nynorsk (sikkert samanheng med lærarar som ikkje fær høve til å sabotera og klaga på nynorsken)
  • Å, yey, noko positivt: heile 0,146 karakterpoeng betre i standpunkt og 0,271 betre på eksamen
    • Fryd og gaman! Glede og dans!

So det er difor dette forsøket knuste sidemålet, ja? Dette var jo kjempepositive resultat. Og det er nok ikkje grunna den lista yver andre tiltak som vart sette i gong i tillegg. Neeidå. Eg trur ikkje kompetanseheving av lærarane hev noko resultat, ikkje forfattarvitjing og heller ikkje mappevurdering med tett oppfylging av kvar einskild elev. Nei, det er nok av di dei hev teke vekk eit fag. Me vert jo (som alle veit) betre i språk ved å hava mindre å gjera med det… No synest eg neste steg må vera å fjerna historiefaget, folk hev jo ikkje nytte av dette når dei skal taka seg jobb på Essoen og då kann heller dei som er interesserte verta mykje flinkare i historie – sidan me vert flinkare i alt som ikkje er obligatorisk.

Positive sidemålsforsøk

Det er interessant å sjå på positive sidemålsforsøk her. Der ein faktisk fylgjer læreplanen og gjer undervisningi god i staden for å taka ho vekk. Eg siterer fritt frå pressemeldingi til Noregs Mållag og Norsk Målungdom; Byrådet i Oslo til stryk i sidemål:

– Kvifor tør ikkje byrådet å satse på eit slikt prosjekt i staden, spør Hege Myklebust. Ho meiner osloelevane har krav på god like god undervising som elevane i resten av landet.
– Dei gode nynorskprosjekta finst, men Oslo kommune overser dei. Ved eit liknande prosjekt i Kristiansand gjekk sidemålskarakteren opp på eit halvår, framhevar Jens Kihl.

Dessutan hev me jo det kjende Holmlia-forsøket, der elevane nyttar nynorsk i eit anna fag enn norsk. Kva skjer her?

  • Tydeleg betre haldning til nynorsk
  • Og av det fylgjer: betre karakter i nynorsk
  • Sikkert noko anna, men eg vil ikkje seia noko for eg hev ikkje lese forskingsrapportar på det :-)

Kjære Høgre

So, kva med denne radikale tanken å gjera norskfaget betre i staden for å kutta ut obligatoriske og demokratiserande fag? Eg veit det kann vera litt vanskeleg for dykk å forstå at ein betre skule gjev flinkare elevar (merk den store uvilja mot å prøva positive forsøk og ikkje minst «kunnskapsfallet» som de nett innførde), men prøv i alle fall.

Takk.

Lag i Årdal!

Yey! Eg kjenner det vert mykje NMU-relatert her no for tidi, men det tek all tidi mi no for tidi. Og, ja, førre setning hadde tvo for mange «tidi» i seg. Men eg syntest det var litt moro. Dessutan er det tøft med so mange i-ar. Same kva, det ser no ut til at det vert lokallag for NMU i Årdal! Det er jo megasupert. Eg kjem til å draga vestyver til Sogn og Fjordane mellom 25. til 30. november og vera med på mi fyrste lagskiping. Og eg gler meg noko heilt enormt! :D

Ringjert

Eg hev ikkje fortalt um ringjertane me hev i Sentralstyret i NMU, dei gjeng ut på at me ringjer medlemane i området vårt. Eg var heilt ekstremt redd for dette då eg starta; eg ringde ingen (utanom Jostein Avdem Fretland, som eg visste var ein skitbra mann). Etter eg hadde fått kjenna organisasjonspisken starta eg å ringja lell; det viste seg at det var omtrent ingen som svarte. Eg ringde og samtalane gjekk slik som dette:

  • Meg: Hei! Dette er Odin Hørthe frå Norsk Målungdom som ringjer!
  • Person: Åh. Hei.
  • Meg: Hev du litt tid? (Her smiler eg litt ekstra, eg hev ikkje peiling um det er mogleg å høyra slik :P)
  • Person: Ja, hev vel det.
  • Meg: Ah, ok…

På dette punktet byrjar eg seia allslags rare ting. Nokre gonger pratar eg um at eg skal spyrja um fleire ting (ganske teit). Andre gongar spyrr eg um dei hev fengje brevet frå oss for nokre vìkor sidan (dette fann eg ut var lurt å spyrja um etter litt (med hjelp frå Jens)). Det pla enda slik iallfall:

  • Meg: … Sooo, det eg prøver å seia er; hev du tid og lyst til å koma på ideologiseminaret?
  • Person: Naai, eg trur ikkje det, du.

Etter det skulle eg spyrja um det var mogleg å få til noko lokallag på plassen – det vart eg betre til etter litt.

  • Meg: .. Eh, korleis.. er folki rundt deg? Er dei, uhm, moglege, eh, målungdomar? :P
  • Person: ???
  • Meg: Trur du det er von for å få til eit lokallag?
  • Person: Njaa, trur ikkje det.

Ånei. Det var yverraskande, du. Nei, men eg er eigentleg litt slem her, for eg hev eit stort fylke som er heilt fantastisk med masse kule folk; Sogn og Fjordane. Det var fleire kule folk i Årdal fann eg ut, plutseleg varte telefonsamtalane 15–50 minutt og ikkje 2. Me gjekk nøye gjennom stoda for nynorsken i Sogn og fortalte ein del um NMU sentralt. Ganske koseleg. Eg lyt ikkje skriva namn, men generiske førenamn bryr ingen seg um; so eg hadde sers koselege samtalar med mellom anna Eirin, Merete, Kristine og Anette. Anette sa faktisk ho ville koma på idsem (Ideologiseminaret), eg visste ikkje kva eg skulle seia:

  • Meg: So, hev du tid til å koma på idsem?
  • A: Ja :-)
  • Meg: Aah, haha ja, dumme meg, det er jo ikkje det eg skal spyrja um fyrst; meir viktugt: hev du lyst til å koma på idsem.

Her kann eg jo ikkje seia anna enn at eg venta å få eit «nei :-)» (med smil, sidan Anette saman med resten NMU-medlemene i Sogn og Fjordane er ekstremt koselege og hyggelege).

  • A: Ja, det vil eg gjerne.
  • Meg: Eh. … Å? Ehh…

Plutseleg vart eg mållaus, etter eg hadde prata som ein kanon i mange, lange minutt. Eg ville ikkje verta fort ferdig med samtala, so eg hadde utsett idsem-spursmålet lengje; då eg fekk positivt visste eg sjølvsagt ikkje kva eg skulle gjera. Men prøvde til slutt å ro meg ut or det:

  • Meg: … So, eh, bra. Av erfaring er det ikkje det folk seier. So. Ja. Eg veit ærleg talt ikkje kva eg skal gjera når du seier ja. Kann du seia «nei» heller?
  • A: Ok, … nei, det vil eg ikkje.
  • Meg: Ah, mykje betre!

Det siste der med «nei» var sjølvsagt berre tull. Meg og Anette la seinare planar um å taka yver verdi i tillegg til å finna ut korleis me skulle få fiksa transport til Oslo. Til sist viste det seg at ho ikkje fekk lov til å reisa lell. Menmen, neste år. :-)

Ut av den enorme avsporingi

Eg skulle gjerne skrive endå meir um kor kult ringjert vart. Eller kor mykje mindre skræmande. Det fær vel heller liggja. Same kva, etter ideologiseminaret hadde hadde eg endå tettare bånd til Sogn og Fjordane, og visste at einaste moglege vegen var opp, opp, opp. So med nytt mot ringde eg att til Årdal, der eg tenkte meg og Mariell skulle starta lokallag. Eg fekk prata med… Nei, eg må slutta å nemna namn. Er ikkje snilt. Same kva, eg fekk prata meir med hyggelege menneske i Årdal. Eg visste sjølvsagt allereie at dei var tøffe, kule og nynorske (+ viljuge til å starta lag) so det var ei sers enkel økt.

I dag ringde eg endå litt meir, og no er eg heilt sikker på at det vert lag i Årdal! :D Eg gler meg slik til å reisa og skipa mitt fyrste lag, vel, det er jo eigentleg langt i frå eg som skipar laget – men eg fær vera med! :D

Forresten, eg hev framleis ikkje fengje sagt det: sjølv um målungdomane i Sogn og Fjordane er til å eta upp, so hev 90% mobilsvar på. Det er heilt utruleg irriterande. Dei er nærast umoglege å få tak i. Eg kann ringja 10 stk, og med 10 mobilsvar på rad.

No må eg snart byrja ringja um ugjelda medlemspengar; eg tenkte i byrja det var skummelt, men so sa Jens at folk vert glad for at du ringjer.

  • Person: Åå!? Hev eg ikkje gjelda medlemspengane, nei, det må eg få gjort – send ei ny rekning!
  • Jens: Ok!

Når sant skal seiast so er det ganske logisk, ofte hev folk meldt seg inn i NMU for å vera medlem :-) Eg vart glad då eg vart minna på å gjelda medlemspengane (for eg gløymer jo alltid slikt).

So til slutt

Yey!! Lokallag i Årdal! :D Eg hev framleis ikkje vore i Sogn og Fjordane, men no skal eg dit um alt gjeng bra! Då er det ikkje mange fylke att fyrr eg hev vore i alle. Eg trur faktisk det er det einaste att, det må eg sjekka til neste gong. Kannhenda Hedmark manglar. Reiseskildring frå Årdal um tvo vìkor. :]

Nynorsken og dialektane, IKKJE dialektane og nynorsken!!!

Eg hev starta høyra på «Språkteigen» på statskanalen vår sin kulturkanal; NRK P2. Etter no fleire år i NMU og hard skulering, ein heil haug ordskifte og eit lass med leste sidor um språkstoda i Noreg hev norsk språkstode og nynorsk vorte eit slags spesialfelt1 for meg. Ei inngåande forståing av nynorsken, kva han er for noko og kva som er styrande for kva språk me vel.

PS: Alt dette er meiningar – og det er ikkje NMU sine meiningar. Det er mine provoserande tabloide meiningar der eg ikkje underbygg det eg seier på ein god måte. NMU er for alle, inkludert bokmålske «nynorsk er fint i dikt»-folk(!)

Ah. Gah. Ferdig med det, eg gidd søren meg ikkje pakka ting inn – det gjeng inni potetsekken treigt og eg vil veldig gjerne verta ferdig med å få ut meiningi mi. Då drit eg like godt i um ikkje heile verdi heng med meg. Det hev teke meg tvo år å forstå mykje av dette sjølv, so eg trur neppe eg klarar overtyda ein einaste maur um noko som helst i mine små, halvleselege innlegg på netsida. Men ARGHRGHR, eg vert so inn i hampen sint når eg sit på t-banen og høyrer på Språkteigen og det vert sagt so mykje idiotisk teit der.

Ok-ok, ikkje idiotisk teit, men lite nyansert og ekstremt lite fornuftig. Altso; ingen intellektuelt ordskifte, men det same vrøvlet me høyrer gong på gong av folk som ikkje hev sett seg inn i saki. Sjølve folki i ordskiftet er fjonge og bra, eg er stor tilhengjar av verki deira båe tvo – men eg vert vel meir vonbroten på verdi (altso Noreg) når det vert sagt so mykje opplagt platt, keisamt og utruleg lite oppbyggjande. No veit framleis få kva eg pratar um; men eg skal prøva å seia det utan å forklåra stort (so det er stor grunn til at du (med rette) fnys av det og tykkjer det sers feil):

Nynorsken var ikkje, er ikkje og bør ikkje verta talemålsnær!

Heile navla landet hev ei feil og ukorrekt oppfatning av kva nynorsken er. HAN ER IKKJE TALEMÅLSNÆR OG MÅTTE GUD FORBODA AT HAN NOKON GONG VERT DET! Det er 1000 dårlege argument for dette, men òg ovmange fantastisk gode. No vrir du deg sikkert i stolen og seier høgt «Men kva med dialektane, Odin, DIALEKTANE!», slik at nabokatta må leggja hovudet på skakke og lura på um du er ein av dei som helst burde vore hjå syster hennar som er ein institusjonskatt på Dale2.

«Jadå, din hekkans masekopp», seier eg då og ser olmt opp i vêret for å visa at eg himlar med augo av deg.

Det verste er sjølvsagt at eg berre brukar masse hersketeknikkar på deg utan å eigentleg forklåra kva eg eigentleg meiner. Difor kjem du altso automatisk på bakbeina og tenkjer eg (kannhenda rett nok) er ein stor idiot, medan du fyrer laus fleire slemme setningar: «Ja, det var då jammen meg konstruktivt din hekkans drittsekk».
«Åja!? Og du då, din vesle parasitt av ein møllsleikande…», prøver eg fyrr eg kjem på ein betre idè og ser filosofisk ut i lufti; «Ja. Kva er me eigentleg? Er me i det heile teke? Kven er eg? Og kven er du? Finst du? Finst eg?».
Ganske raskt forstår eg dette er berre teit og kjem igjen på andre tankar, men fyrr du vert redd so kann eg avsløra at me er inne på sporet att; me er attende til saki, eller «målsakji™» som eg hev sett ein idiot skriva på kvar artikkel som hev noko med nynorsk å gjera. Han er mindre… nei, han er minst kul synest eg. Men so er eg på viddene att.

Eg tenkjer kort på viddene i Nord-noreg der eg var på tur, fyrr eg atter ein gong prøver å spora inn på det eg liksom skal seia noko fornuftig um (det trur eg du allereie hev mista trui på).

«Ja, du ser. Hmm. Kvar var eg no?», seier eg fyrr det gjeng upp for meg at dette faktisk ikkje er ein samtale, men ein teit tekst og at eg difor berre kann lesa det eg hev skrive fyrr. So her var eg: «Kva med dialektane, Odin?». Ahh. Ja. Kva med dei? Denne forferdelege forpestingi av norsk språk som eg er programforplikta å elska sidan eg er medlem i NMU? Åja. Dei dialektane ja.

Det førre eg skreiv er vel eigentleg ikkje det eg meiner, men eg la det til sidan mange sikkert trur eg meiner det. Diverre må eg skuffa dei. Eg skal heller prøva å svara på «Kva med dialektane, Odin?».

«Kva med dialektane, Odin?»

Dialekt er fint, dialekt er best, dialekt er det som eig mest. Det kann ein seia, og få vil mukka (ymta motførestellingar). Det er jo bra. Og det er sant, dialekt og nynorsk heng faktisk saman. Eg likar dialektar. Likar spesielt jentor frå Vest-telemark og Sogn og fjordane. Uhm, måten dei pratar på altso. Sikkert mange av jentone òg, men det er ikkje poenget. Eg hev berre godhug for dialekt. Ja, eg elskar dialektane til og med, um eg fær seia noko so på kanten. Det eg ikkje elskar, er at folk trur at nynorsk == dialekt.

  1. Nei, nei, nei, nynorsk er ikkje det same som dialekt.
  2. Nei, nei, nei, nynorsken skal ikkje vera det same som dialekt.
  3. Nei, nei, nei, dialektnær nynorsk er ein styggedom – ikkje noko me bør prøva å jobba for.

Problemet mitt her er at det er so ekstremt mange som meiner 3 er feil. Altso; dei kann seia ting som:

  • «Du hev nynorsknær dialekt, difor må du skriva nynorsk»
  • «Nynorsknormalen må vera vid slik at eg kann kjenna meg att i han og skriva dialektnært»
  • «Det vert enklare å læra nynorsk når du brukar di eiga dialekt som utgangspunkt»

Alt dette meiner eg er riv ruskande feil og grunnfest i ei feil førestilling um kva nynorsken er; ei nedskriving av dialekt.

Kva er nynorsken då?

Nynorsken er eit systematisk språk tufta på fellestrekk i alle dialektane i heile Noreg.

Ikkje ein, ikkje tvo, ikkje femten dialektar. Men alle. Og ikkje ei rotete suppa (som bokmålet), men eit systematisk språk. Ikkje systematisk som Esperanto heller (som er konstruert), men eit norsk språk som tek vare på systemet som finst i norsken.

Skal me skriva talemålsnært, skriv dialekt. Ska’me skRiva talemålsneRt, så skRiv dialekt fåR ‘faen. (Store r-ar for skarre-r). Det vert jysla stress med so mange skriftspråk i landet. Og folk flest er ikkje interessert i å skriva «deira nynorsk» (trass i kva dialekt-nynorsk-folki trur), folk er interessert i å skriva rett. Det ser me enkelt av korleis folk skriv; nyttar dei «valfridomen» (teit å bruka eit fint ord for tilroting av gramatikken)? Nei, dei nyttar han ikkje. Ein plass der me bør hava valfridom, derimot, er i ordtilfanget – desse ordi tek me sjølvsagt frå alle moglege dialektar. Men det er ingen, eg gjentek ingen verdi i å hava 27 forskjellege måtar å bøya eit ord på. Verdien fær me i mange ord, mange nyansar – ikkje i mange bøyingssystem (det er berre tull).

Det finst ein utruleg god tekst på dette

Aaargh. No er eg berre trøytt og ikkje sint lengre. So eg hev fengje det ut av meg. Diverre er ingen smartare. Du kann jo synast det er positivt at eg ikkje er sint lengre (det likar eg!); elles kann det henda du er sint av di eg berre hev skrive tull og kasta burt tidi di. Det er òg ein liten sjangs for at du faktisk vil vita kva eg meiner; ahh, då finst det ein utruleg god tekst på dette. Det er ikkje eg som hev skrive han (so han er altso bra, det er ikkje berre noko eg seier) og han ligg på NMU sine nettsidor. Eg gjev deg, Målføra og nynorsken.

Dette burde verkeleg vore pensum for alle. Spesielt alle som vil meina noko um dialektar (målføre) og nynorsk. Eg veit teksten er lang, men les du han, er du ei klokare kvinna etterpå. Du gjer lurt i det.

Notar

1 Fyrr nokon slær meg flat med rettskrivingi mi, so må eg få seia at dette ikkje er det same som språkekspert eller norskekspert; slik er det ikkje. Det eg hev, er ein mykje betre forståing av språkstoda i Noreg enn dei fleste. Sjølv um eg skriv so mykje gramatisk feil som eg gjer, so hev eg god yversikt yver idéane. Det burde ikkje vera å taka vatn yver hovudet; langt frå best forståing, men langt yver snittet (som diverre er forferdeleg lågt).

2 Dale var der dei putta dei galne menneski i gamle dagar.

Og hugs, les Målføra og nynorsken.

Oppdatert: Ei litt betre forklaring eg gav Ola etter eg ikkje var sint lengre og hadde sove:

Eg ville ikkje skriva kven som var i Språkteigen, for eg ville ikkje knytta mine negative kjenslor opp mot dei. Det er berre at heile verdi trur nynorsken sitt mål er å vera talemålsnær og at eg meiner det er feil. So når det vert slege fast som sanning mellom tvo (tri) folk i eit ordskifte (der dei eigentleg skal vera ueinige) so vert det for galt. Det er ingen/få som fortel folket kva nynorsken eigentleg er, og det gjer meg vonbroten.

Ideologiseminaret til NMU ferdig

Jadå, eg veit at det er lengje sidan (førre helg), og jadå, eg veit at eg aldri vert ferdig med desse innleggi, men likevel prøver eg. Kvar haust hev me ein slags «fagleg» tilskiping i NMU. I år skulle det ikkje vera «Målstrid» som det plar vera, men eit «ideologiseminar» for våre eigne medlem. Det fungerte knallbra, og eg kann trygt seia at dette er den beste hausttilskipingi eg hev vore på! :D

«Målstrid»-konferansen er laga for å draga folk inn i NMU. Gjera målfolk av bokmålingar. Det hev vore ei utetteretta tilskiping. I det siste hev det vist seg at det i stor grad kjem mest folk som allereie er i NMU; og at målferd fungerer mykje betre enn Målstrid same kva. Difor var eg glad at me i år skulle prøva noko anna.

Kva skjedde so på ideologiseminaret?

  • Rebecca var med (hennar fyrste NMU-tilskiping)
  • Me hadde karaoke (ikkje slik teit singstar, men ekte)
  • Eg hadde andsvar for folk frå Sogn og Fjordane, Finnmark, Buskerund og Aust-agder
    • I mine fylke kom berre folk frå Sogn og Fjordane, i frå Firda MU
    • Janne Kristin, Jostein og Mariell kom frå Firda MU
    • Til gjengjeld var dei heilt fantastisk superkule, so det gjorde ingenting at eg ikkje hadde andsvar for fleire menneske
    • Det var Janne Kristin og Jostein si andre hausttilskiping, dritbra at dei kjem att (godhug!!!)
    • Vil jobba mykje med Sogn og Fjordane frametter, gjera NMU meir sexy og kult
      • Det trengst visst der
      • Av ein eller annan grunn veit dei ikkje at me er det allereie! :S
    • Eg vil dra til Sogn og Fjordane, det fær eg sikkert snart no
    • Lillesysteri til Janne Kristin, Anette, er òg dritkul, men ho fekk ikkje koma ( :-( )
  • Dette vart litt av ei lista
  • Eg hadde laga ein bitteliten videosnutt av ymse DVD-ar omsett til nynorsk
    • Klipp frå desse filmane:
      1. James Bond – Casino Royale
      2. The Da Vinci Code
      3. Pirates of the Caribbean – Dead Mans Chest
      4. Finding Nemo
      5. Narnia – Lion, Witch and the Wardrobe
    • Det vart OK. Spesielt moro var omsetjingi mi når ein franskmann seier «que?» med «kva?» av di det høyrast ut som um han eigentleg seier kva
    • Eg brukte alt for mykje tid på å få det til, Avidemux2 til Linux redda meg til slutt
  • Mi fyrste tilskiping der eg sit i sentralstyret i Norsk Målungdom (SST)
  • Var ein heil haug kule folk der (ikkje berre Rebecca+Firda MU-gjengen)
  • Eg sat ikkje på maskini mi å nerda
    • Jens var redd for at eg kom til å gjera dette
  • Eg trur ikkje lister er tingen for meg – det vert berre meir rotete enn ein normalt tekst :P
  • Eg gler meg alt til neste tilskiping
    • Som er vinterleiren, jeei!
    • Tilskipingi vert dritbra
      • Eg er i vinterleirnemndi
        • Noko som eigentleg vil seia at det ikkje vert dritbra
          • Men eg skal prøva
          • Kos vert det i alle fall
  • Eg trur ikkje eg skal misbruka listone meir

Slik. Då fekk eg iallfall sagt meir enn det eg plar seia. :-) Ideologiseminarnemndi gjorde ein skikkeleg god jobb – vonar dette er teiknande for korleis resten av arbeidsåret vil ganga.

Forresten:

Men. Stopp.

Kristiansund VGS, Sunndal VGS og Tingvoll VGS

Eg lovte eg skulle skriva um resten av turen, men det vart ikkje mykje tid fyrr no. Det er ein time til eg må tenkja på nattbussen til Oslo – so eg er i ferd med å dra. Eg hev budd godt på garden honom Nils Ulvund dei siste tri dagane. Ei ekte perla i Nordmøre. Sjølvsagt hev eg òg bruka dagane på å reisa på målferd til skulane rundt meg.

Tysdag, Kristiansund VGS

Etter eg skreiv førre innlegg gjekk det endå litt tid fyrr Liv Kromsvik kom. Eg vart litt meir vaken att då me drog for å kaupa mat. Kaupte ei bok òg, av di eg hadde allereie lese den eg hadde (gah!). Liv var alt for koseleg, so me prata til langt ut på kveldingi. Då eg la meg var det ikkje lengje til eg måtte opp for å dra tidleg til Kristiansund vidaregåande skule. Eg hadde dundrande hovudverk og var ganske i ørska då eg vart plassert framfor tvo klasser i auditoriumet på skulen. Eg prata for påbygg-klassane i tvo timar fyrr eg byta klassa. Det gjekk toleleg greitt, men eg tulla masse med målsoga og fekk ikkje serleg god kontakt med elevane. Likevel trur eg det var ei (dritkul, sjølvsagt) jenta som melde seg inn i Målungdomen.

Eg gløymde òg å seia alderen min (som vanleg). Det er ganske synd, i og med at folk trur eg er 25–35 og ikkje 20 som eg faktisk er. Eg er «meir som dei» um eg er 20 (berre 1–2 år eldre), medan 25–35 er vaksne. Den andre klassa gjekk ein del betre, det var enklare å få litt kontakt og kommunikasjon. Det synte seg å vera ein herleg klasse so det gjorde ikkje stort at då eg rota på målsoga. Det er alltid mykje vanskelegare å halda interessa oppe i del 2, som er målsoga. Eg kjenner ho ikkje godt, og eg klarar ikkje vera serleg engasjerande. Eg lyt nok kutta ned litt på ho og finna min eigen måte å gjera det på. Fyrste del um språkvalsmekanismar plar gå lett, det kjem frå hjarta.

Ah. Forresten synast eg å hugsa eit par veldig snille andlet i denne klassa, det var skikkeleg hyggeleg. Dessutan trur eg det var ein (eller tvo) som melde seg inn! :D Wey!

Til Ålvundfoss

Ålvundfjord (nær Ålvundfoss)

So drog eg til Nils Ulvund. For ein plass! Eg fekk god mat og herleg seng. Nett som eit gjestebod. Kjende meg litt som Ivar Aasen der eg kom inn på ein liten gard der det hev budd folk i fleirfaldige generasjonar. Eg må halda det kort um eg skal rekkja bussen, men det var storstas å koma til Nils og Helene i Ålvundfoss.

Onsdag, Sunndal VGS

Eg sat oppe til langt på natt og gjorde ei obligatorisk oppgåva til eit svadafag på universitetet. Den skulle leverast fyrr kl 10.15. Heldigvis viste det seg at Sunndal ikkje kunne hava meg tidleg på dagen slik som planen var, so difor kunna eg dra burt 13.00. Eg stod tidleg opp og gjorde ferdig arbeidet fyrr eg leverte akkurat på fristen. I ettertid ser eg at det tilogmed vart litt i seinaste laget – so eg vonar ho gjeng gjennom lell. Sjølve arbeidet vart ferdig fyrr fristen. Eg var framleis daudtrøytt etter sers lite svevn, og då eg drog burt til Sunndalsøra var det ikkje stort betre.

Eg kom fram og fekk ein påbygg-klasse i tvo timar. Dei var ein bitteliten klasse som alle hadde datamaskinar. Eg hugsar faktisk ikkje heilt korleis det gjekk, var ikkje spesielt nøgd, men heller ikkje det motsette. Det var ein god klasse, men eg rota kannhenda litt vel mykje på målsoga. Eg fekk gode underskriftar på oppropet og so var det neste klasse.

Dette var tvo klassar i ein. Eit større klasserom og berre ein time. Eigentleg passa det meg ypparleg, hev eg berre ein time slepp eg rota på målsoga. Eg trur likevel at alt-i-alt so er det bra når eg tek med målsoga, for sjølv um eg er ein rotefant so trur eg folk fær med seg hovudbodskapen og tenkjer litt etter det. Sjølv um ingen er einige med meg (iallfall av dei som pratar :p ). Same kva, i denne timen var det ikkje tid. Eg konsentrerte meg litt meir um språkvalsmekanismer og det heile flaut betre (av di det var seinare på dagen og eg hadde vakna litt?). Trass i at det var tvo klassar i ein, klarte eg å få litt respons. Det var mange skikkeleg glupe elevar i desse klassone og mange såg utruleg koselege ut. Ei jenta sat og ljosa (nokon må hjelpa meg med det verbet) av seg sjølv (nesten). Det var veldig godt å sjå det snille andletet ljosa slik gjennom timen – då me var ferdige kom ho burt til meg og lurte på korleis ein melder seg inn. Ahh! Hjartesukk, so fantastisk herleg av ho!

Eg likte den timen sers godt.

I Ålvundfoss

Attende til den fantastiske plassen med dei herlege folki. Kjempegod fisk til middag, og herleg kveldsmat. Meg og Nils tok oss ein tur rundt på garden der han fortalde um historia og viste meg kva som hadde skjedd dei siste åri. Skikkeleg koseleg. Og so fekk eg verdas beste bringebærsyltety som pålegg.

Tingvoll VGS

Stod opp tidleg i dag, for bussen gjeng berre 0730 og rundt 12. Sidan eg skulle vera der 12, so måtte eg taka den tidlege. Då eg kom fram viste det seg at eg likevel hadde masse å gjera på morgonen. Fyrst ein time, som eg ikkje hugsar skikkeleg. So tvo timar med ein klasse som eigentleg hadde studieretningsfag og vart sinte på at dei måtte hava norsk. Likevel synte dei seg å vera ein god klasse som var koseleg å vera i. Gjorde det litt betre enn fyrste time (som vanleg) og tulla litt mindre på målsoga enn normalt. Gløymde som alltid å seia alderen min, men kom på det i midten. Då fekk dei gjetta, det var sjølvsagt langt yver mine eigentlege år. Trur ei jenta melde seg inn. Eg vart veldig glad då.

Målferd, tavla, eg hev teikna

So kom eg til den siste klassa eg hadde på målferdi mi, der halvparten av elevane sat oppe med datamaskinene. Eg fekk ganske god kontakt med klassa, og sjølv um eg rota i målsoga so er eg no mykje betre enn det kadaveret eg leverte i starten av vìka. Godt. Ingen innmeldingar i denne klassa, men dei var ein so god herleg gjeng at det kjendest som um dei hadde halv-meldt seg inn same kva. Hehe. Eigentleg som dei fleste klassane eg var i på turen, men eg ser ut til å alltid hugsa den siste best.

Attende på garden, Ålvundfoss

Ahh. Og so attende. No skal eg ned å eta litt super kveldsmat att, fyrr eg fær med meg nistepakke til den vonde bussturen. Må skunda meg no. Kannhenda eg legg inn eitt av dei tvo bileti eg tok på turen (ehm).