Merkelapp-arkiv: Oslo

Vaflar og loppemarknad

Det er vår og det er helg. Sjølvsagt har Helene då drege meg med på loppis.

Det eg plar gjera på loppemarknad er å eta vaflar.

Lilleborg skole

Æææææsj! Det ligg fira mørkebrune og stive vaflar på eit fat. Dette fatet brukar òg alle til å mellombels setja frå seg ting når dei finn fram pengar.

To vaflar vert solgt. Eg gløttar inn på kjøkenet og ser noko vaffelrelatert aktivitet.

Sit meg for å venta på dei nye vaflane. Ventar. Ventar. Og ventar. Nei, ingenting!

Tja, fær like godt berre gå då. Nett då legg dei ut to vaflar til på fatet. Det var jo ein haug ute på kjøkenet!? Kvifor berre desse to?

Eg kjøper ei. Tjue kroner. Verkar veldig dyrt basert på fyrsteinntrykket.

Vaffelen er utruleg stiv, han er kald og tynn. Alt for hardt stekt og med ein ekstrem dose smør. Nei, smør er ikkje bra her. Det gjer vaffelen ekkel og feittete. Og meir brun.

Og kvifor tok dei inn to gamle feil-steikte drittvaflar når dei hadde ferske inne på kjøkenet (sjølv om dei sikkert var feilsteikte dei òg)!?

Ein av dei dårlegaste vaflane eg har smakt. Om ikkje den verste. Det er ikkje dette loppemarked er til for!

Sagene skule

Her kostar dei femten kroner, trass i at dama tok mine 25kr og trudde ho var ferdig med jobben sin. Fekk sjølvsagt tiaren min etter eg jakta ho ned att og fortalte kvar landet låg ;)

Desse vaflane var fyldige og tilogmed litt varme. Langt i frå rett frå jernet slik eg lagar dei, men ein positiv overrasking etter å berre ha sett det triste fatet på bordet.

Vaflane her smakar godt òg. Dessutan, kva er det eg kjenner ein smak av? Jo, kardemomme! Ekstrapoeng! Dei hadde sikkert vore ganske bra dersom dei var rett frå jernet.

Sagene mangla i tillegg rjome (som Lilleborg òg sjølvsagt hadde gløymd). So, godt forsøk: de kan nesten vaflar, de er nesten der!

Smestad skule

Kva med vestkanten då? Dei må no få det til?

Det regnar på vestkanten mot den varme soli på austkanten. Eg tingar to vaflar, dama gjev meg ein firar som ser heilt slapp, sveitt og samanklemd ut, og ein seksar i betre form.

Firaren smakar som han ser ut, fælt. Alt for mykje egg er det òg i han. Det er som å eta ei gummihanske.

Seksaren er kald og har òg vore litt for generøse med eggi, men det ligg ein god vaffel gøymd inni der dersom dei berre ikkje hadde laga dei eit par timar før servering.

Det er tydelegvis forskjellege foreldre som har laga vaflane her. Ei forelder som kan laga røre, og ein som ikkje kan. Smestad klarte altso heller ikkje å levera ferske vaflar.

Desse kosta òg tjue kroner som monsteret frå Lilleborg.

Konklusjon

Det er ikkje vandskeleg å laga vaflar. Loppemarked plar få det rett. Mykje av grunnen til at det er moro å labba etter Helene rundt på alle desse skulane er jo nett det at eg kan trykkja vaflar i trynet utan stort å klaga på. Normalt er det alltid nokon som står til toppkarakter, so eg vart overraska over det låge nivået.

Sagene hadde mykje gåande for seg og var absolutt veldig bra, men ikkje perfekt. Prisen trekk sjølvsagt ikkje ned heller. 15 er fint, 20 er greit. 10 er bra, 25 er for mykje.

Eg er jo ein vaffelhelt sjølv om eg fær segja so. Har steikt mangfaldege liter gratis nynorskvaflar for Studentmållaget i Bergen, godt hjulpe av mitt vaffelsuperstar-team.

Eigentleg må du berre passa på å steika vaflane medan du sel dei. Pluss pass på eggene, ha litt kardemomme i og ha vaffeljern som lagar tjukke vaflar.

På sundagsmarknaden på blå er det ei dame som gjer det heilt perfekt, og då er prislappen på 25 kr leveleg.

Jaja, betre loppis-lukke neste gong!

Attende i Oslo

Hadde ein flott ferie heime i Stavanger, men no er eg heime att i Oslo. Jadå, me er mange med fleire heimar. Eg var litt redd for å gerta ståande ute og frysa i dag, men det gjekk seg til. No er eg klar for å sova i ein litt for stille bustad.

Det er ikkie so moro å dra frå familien i Stavanger der det alltid er folk tilstades. Det treng ikkje skje stort, men det er ei god kjensle berre å vita at Falke er på rommet sitt og speler eller at Kitty Karina sit og småpratar på Facebook og kannhenda kjem nedom. Her i Oslo er det ingen når Helene er på Voss i höve masterarbeid eller -öving.

Difor var eg alt for lengie på PING i dag. Eg hadde det moro og ville ikkje friviljug gå heim og vera åleine att etter nesten ein månad pause frå det. Det eg ikkje tenkte nöye nok etter på, var at eg har glöymd korthaldaren min i Stavanger…

Klokka vart vel over 0100 för alarmen i bygget kasta oss ut frå PING, og då stod eg att utan noko kort til döra her på Vestgrensa studentby. Eg venta ein 20 minutt til klokka var over 0130 og lurte meir og meir på om eg måtte tenkja på noko lurt.

Heldigvis trong eg ikkje vera so lur; eg gjekk ein runde rundt huset og såg vindauga under vår bustad framleis hadde ljos i seg. Eg kjenner jo mitt bustadsnummer, so då var det berre å trekkja 100 frå det og voilà: nokon å ringja på til.

Eg tykkjer ikkje det er kjempemoro å forstyrra folk slik, men eg ville ikkje stå ute i natt heller. So ein stemme i ringjeboksen slapp meg til slutt inn.

semesteret er ikkje starta enno, so bygget her ikkje so fullt som den pleier. Godt eg kom meg inn likevel.

I morgon vert det litt verre iom. at eg no har brukt opp alle kontantane mine, men den tid den sorg :)

;libris i Oslo

;libris 1 Grensen er ein ny bokbutikk i Oslo. Eg ville skriva at dei hadde «snart opnar me»-skiltet sitt på nynorsk, men fekk aldri gjort det (som dei fleste idèane mine). Eg var litt usikker på um det var nynorsk i byrja (for alt utanum eitt ord (opning) var språknøytralt), men fann ut at det måtte vera det.

Men i dag då eg og Helene spaserte upp mot Det Norske Teatret for å sjå «Kjærleiken overraskar igjen» (ja, det høyrast keisamt ut) tok me oss ein tur inn.

Gu» for ein flott plass! Stor og fin, tri etasjar laga på ein særs innbjodande, open måte og med eigen kafè (med k ;-) ). Tridje etasje er barneavdeling, med dissar (evt. huskar) og kosedir. Vegen upp doblar som sitjeplass (typ gresk amfi, nesten) og det heile er som tidlegare sagt veldig fint.

Det kjenst som um eg skriv ei bokhandel-melding – ein sjanger eg må segja eg ikkje hev skrive so alt for mange innlegg i.

På veg upp stogga med framfyre ein av desse hyggelege tilrådingslappane frå personalet – og var ikkje den lappen på klingane nynorsk! So fantastisk herleg. Teksten um ­«opning» var altso nynorsk slik eg våga satsa på (biletet er ikkje av teksten me såg 2, eg finn ikkje bileta eg tok).

Uppe i barneavdelingi las eg gjennom fyrste kapittel av «Tonje Glimmerdal». Ei søt jenta spurde Helene um me trong hjelp. Ho hadde eit herleg målføre og Helene var freidig nok til å spyrja um ho var jenta bak nynorsken i butikken. Det måtte ho innrømma, stadig usikker på um me meinte det ein positiv elder negativ ting. Ho fann fort nok ut at me var positive då me roste ho so mykje det lot seg gjera utan at det heile vart kleint elder rart.

«Ja, såg det uti gata her fyrr de opna – utruleg kult. Eg hev prata med eit par andre som òg la merke til det,» sa eg. Ho hadde tydelegvis ikkje fengje for mange positive kommentarar på det fyrr.
«Hehe, hyggeleg, dei fleste trur det er ei feilskriving.»

Godt å kunna rosa slike modige og hyggelege menneskje – eg vonar fleire stikk innum butikken og gjer noko liknande dersom det høver seg slik. Same til kven eigentleg – so lengje personalet fær vita at det er ein styrke å ikkje berre ha alt på bokmål. Det er ein heil del folk som set pris på slik, og i tillegg vert butikken meir personleg og «ekte».

  1. Eg skriv framleis ex;libris eg, men hadde problem med å finna netsida deira slik. Hev vel endra namn. []
  2. Eg søkte etter bilete av det på netet, og fann innlegget varmande nynorsk i ein grå hovudstad, fantastisk herleg å sjå! Òg moro at denne anonyme personen gjer seg uanonym ved å lenkje til Ida, Mariell og Vebjørn sine bloggar i tillegg til nynorsk.no og målungdomsnetsidene (må få upp dei nye…). Heile bloggen honoms såg eigentleg veldig kjekk og koseleg ut (trass i at han er på ukule blogg.no). []

Skaffa leigebil til Oslo

So, alle innleggi mi handlar um reising for tidi. Jaja. Eg må til Oslo for å flytta tingi mine her til Bergen. Det er so irriterande å mangla alt, spesielt når eg veit at eg hev mykje av det i Oslo.

So, korleis skal eg løysa det? Dette var planen min:

  • Ta toget til Oslo
  • Rydd og gjer klar tingi mine
  • Leig ein billig bil eit døgn
  • Køyr til Bergen
  • Last av
  • Snu, køyr attende til Oslo
  • Ta toget «heim att» til Bergen

Ei satans reise med andre ord. Men so sa ein lur person (orsak, totalt gløymd kven), kva med å leiga bilen i Bergen og berre køyra Bergen-Oslo-Bergen?

Hekkans smart! Heilt utruleg at eg ikkje kom på det!

Det hadde sine grunner, desse problemene dukka upp:

  • Då hev eg ingen «fritid» i Oslo til å pakka/finna ut kva eg skal taka med til Bergen.
  • Det vert veldig stressande.
  • Eg kjenner ingen billege utleigeselskap i Bergen (og rent a wreck er på Flesland, ugh)

Men eg søkte no rundt. Fann ut at eg fær, som medlem i Motorførerenes avholdsforbund 10 prosent avslag hjå Budget. Eg sjekka eit drøss andre òg, men Budget var verkeleg billegast sjølv utan rabatten frå MA. So, kalaset kom på 895.

Vel. Før ein heil masse gebyr det ikkje stod noko um fyrr i eposten eg fekk etter tingingi var klar.

Eg må betala 125kr i bot av di eg er under 25 år, OMG! Gidd å sei i frå um det.

Eg må betala 100kr i avgift av di eg køyrer i byar som hev AutoPass-brikker. Ugh. So det vert nok litt dyrare til slutt, saman med bensin då.

Jaja, det var eigentleg ingen annan måte likevel, eg kann ikkje taka med meg so mykje på tog. Til slik flytting treng du nesten bil.

Togbillett til Stavanger (eg flytter frå Oslo(!))

Oi. Eg skreiv tittelen på dette innlegget, og so gjekk det brått upp for meg; det toget eg tek er den endelege avsluttinga på at eg er busett/bufast i Oslo! Iallfall for denne gong, veit jo aldri kva som skjer i framtidi.

Det er ganske rart å tenkja på, no hev eg levd i Oslo sers lengje. Eg skreiv eit innlegg um at eg hadde flytta til Oslo 21. august 2006. So eg hev budd her i 3½ år.

Jobb

Og no kaupte eg altso billett heim til jol, og eg kjem ikkje attende til Oslo. Eg sluttar òg i jobben min i Nei til EU, det er òg trist, ettersom eg hev vorte meir og meir glad i han etter tidi. Eg liker folki på kontoret, og eg fær gjera nye ting støtt som det er (sjølv um det er ein del administrasjon òg sjølvsagt).

Universitas.no-utviklingsjobben held eg på, og eg hev ikkje fengje nokre signal um at eg vert kasta ut der. Sjølv um løni er ekstremt flau so liker eg arbeidet veldig godt, og det vert på ein måte som eit hobbyprosjekt. Skulle ynskja eg kunne setja av meir tid til det då, men eg må jo nesten prioritera ting eg fær skikkeleg betalt for. Det er litt ljuging, forresten, for mykje av tidi mi gjeng jo med til å surfa på internettet og sitja inne og sutra. So lengje eg ikkje heng med Helene då, – dei dagane vert som oftast meir morosame, av di eg må nesten gjera noko anna enn å sitja inne då.

Flytter til Bergen

So, eg flytter altso til Bergen. Det alle spyrr meg um er «kva skal du gjera i Bergen?». Det er jo eit høgst relevant spursmål, som eg ikkje hev noko veldig godt svar på.

Eg treng pause. Kjenner eg. Elder. Eigentleg ikkje, eg treng det motsette av pause, eg treng noko nytt. Eg hev lyst å gjera noko anna enn det eg hev gjort her i Oslo i det siste, som kann uppsummerast til «ingenting». Sjølv um det ikkje eigentleg er ingenting, so er det ikkje noko av verdi. Det er vel som oftast å sitja å lesa nyhende, læra meg litt um datt, lesa meg upp på litt um ditt. I mellom alt dette «ingenting» hev eg hatt eit par strålande dagar (víker) med Helene, båe i London og Spania – og fleire andre plassar eg ikkje hev fengje skrive um. Dessutan hev eg sjølvsagt jobba for Nei til EU, og det hev vore moro uppi alt dette – iallfall når det er litt fysisk arbeid som er lett å skilja frå det eg gjer resten av døgnet (som, ok, i staden for å kalla det «ingenting» kann eg segja det som det er; «sitja på datamaskini»).

Miste av maskin

Ein annan interessant ting. Dei PC-ane eg brukar til dagleg er ikkje mine, dei er Nei til EU sine. No når eg dreg til Bergen (og Stavanger, fyrst) so hev eg ikkje eigi maskin lengre. Eg må skaffa meg ny, eventuelt dra med meg ei gamal ei.

Kva skal eg «gjera i Bergen» då?

Eg plar segja «ingenting». Eg skal ikkje studera, eg hev vorte leid. Eg skal ikkje jobba fast, iallfall ikkje i byrjingi. Eg skal berre prøva å hava det moro. Eg veit jo kor lite det vil halda seg, so eg må jo fort finna noko å gjera.

Ein draum hadde jo vore um eg kunne teke upp firmaet mitt att og gjort ein heil del fleire vevsideutviklings-, programmerings-, videoredigerings- og videofilmingsuppdrag.

Dessutan hadde det vore moro å skaffa meg ein litt meir fysisk jobb. No fekk eg smaken på det i Nei til EU heilt i slutten, der eg drog ned til kontoret for å arbeida der av di datamaskini mi vart øydelagd. Det var faktisk veldig moro å koma seg ut kvar dag. Det veit eg jo, men når eg måtte so vart det so enkelt å gjera det og eg fekk kome meg ut meir.

Ei anna stor fyremon med Bergen er at Espen, bestekameraten min, bur der. Eg vitja han då eg var i Bergen for litt sidan.

Pakking

Å flytta er aldri moro. Det er faktisk motsett, det er eit helvettes stress som eg godt kunne vore utan. Menmen. Eg må vel kannhenda rydda rommet mitt og vaska i morgon då? UGH.

Ja, eg trur ingen vart stort klokare av dette, men same kva; eg kjenner at eg gler/gruar meg til å flytta. Eg vonar eg vil trivast i Bergen, hovudpersonen som kann gjera noko med det er jo sjølvsagt meg sjølv.

Dessutan er jo Helene med meg, so det vert truleg bra same kva. :-)

Jobbings, harddisk, bysykkel og miljøpartiet dei grøne

So, då hev eg sitte her og fått gjort ein heil del i dag. Det hev vore lang tid utan NTEU-jobbing i det siste, so eg hev mykje å taka att. Det vert godt å få orden i alt eg gjeng og bekymrar meg yver.

Elles fekk eg kaupt 1TB ekstern disk (til bilete og video frå Nikon D90-en) og nokre nye inni-øyra Sennheiser øyretelefoner. Eg anar ikkje kvar mine trufaste Sennheiser PX100 hev blitt av. Eg saknar dei. Forresten er iRiver Clix2-en min ganske lite fungerande.

Eg hev skaffa meg bysykkel-kort. Prøvde i dag, men alle syklane uppe med Torshov/Sagene var vekk… Grrz. No er klokka yver 23 og no må det finnast ledige syklar. Kann sykla upp til La Boheme på Sankthanshaugen der SmiO hev sumaravslutning. Viss dei framleis held på då… ikkje alle som jobbar so seint. :-)

Forresten gjekk turen til Bergen greitt, eg yverlevde. Køyrde E16 til Bergen, og veg 50 og so riksveg 7 attende. Diverre vart eg sitjande bak eit sykkelritt store deler av turen, den saug. Køyring i Bergen er forresten verre enn Oslo. Eg vert so jævla sint. Elendig drittupplegg. Leggja hovudårane til vegane rett inn i sentrum, kva faen er det dei tenkjer? Dei virkar jo endå meir mongo enn politikarane i Stavanger jo! Ikkje eit fnugg av byplanleggjing i sikt. Men båe byane er jo styrt av Høgre.

Ein siste forresten, eg hev endeleg fengje meld meg inn i Miljøpartiet dei Grøne, jammen på tide. Partiet hev vakse og blitt meir og meir seriøst. Eg hev stor tru på partiet no. Det kann reisa seg. Ok, det kom til å taka tid, — men eg trur me kann sjå eit mykje sterkare parti no allereide til fyrste val. Sjølv um dei ikkje skulle få ein kandidat i stortinget. Tingen er at kvar stemme = masse ekstra pengar i statsstøtte, so ei stemme til valet no er langt i frå nytteslaust, det er ekstremt viktugt for eit so lite parti faktisk. Det gjer at det vert mogleg å byggja partiet fram til neste val. Yay for det!

Over og ut, no skal eg prøva dei vesle blå syklane. :-)

Eg vil ha dress!

Eg ringde nett Wenaas og fekk høyra at dei faktisk hadde utsal i Oslo. Det er jækla kaldt her i Oslo. Det er òg kjekt å gå ute elder å kunna leika i snjoen utan å tenkja so mykje yver at det kann båe verta vått og kaldt. Difor er dress/varmedress/kjeledress/jærbunad tingen.

Hadde eg hatt ein varmedress, so hadde eg brukt han oftare. Eg pla «stjela» mamma sin då eg budde i Stavanger, men her hev eg ikkje mi eiga. Eg ville hava ein her i Oslo.

So eg leitte fram på internett, fyrst på QXL, so på finn.no og til slutt fann eg felleskjøpet sine netsidor. Der fann eg det eg leitte etter! Herlege varmedressar! Eg vart godt yverraska då eg såg prislappen; under femhundrelappen!

Det viser seg at felleskjøpet ikkje hev butikkar i Oslo! So eg måtte ut av byen um eg skulle kaupa dress hjå dei. Det held ikkje. So etter eit par dagar foreslo Erik (som eg bur saman med på Lilleborg) at eg kunne ringja Wenaas. Han er i frå Hedmark (og pratar slikt herleg målføre), so han kann litt um varmedressar og Wenaas.

Eg fekk nett svar, og langt aust i Oslo, nær Risløkka T-bane, finst eit Wenaas butikk-utsal. Der skal eg i morgon! :D

Bilete av meg i ny dress fylgjer dei neste dagane…

DRESS FOR TEH WIN! :D

Forpult billevering i jævla Oslo

Ok: faen i helvette for ein jævlig dag det var. Å satan. Og no lurer du på, kva i all bokmålsveldet kann få meg so stormande mongosint? Jo, kva anna enn Oslo + bil. Eg hev spydd ut litt eder og ein dæsj galle på dette fyrr, men so skjer det altso um att. På ein annan måte. Lat meg forklara:

Start på dagen

Fin morgon. Eg vaknar 0800. Rebecca dreg. Eg legg meg ned att. Fine dagen. Brått er klokka 1330 og eg vaknar. Faen i satan helvette. Kvifor er dette so dumt, tenkjer du? Jo, for eg skulde levera den stygge Rent A Wreck leigebilen klokka 1400. So eg hev dårleg tid. Eg er dømd til å koma for seint å måtta betala gud veit kor mykje i bot.

Start på dagen del 2

Eg kastar min trufaste ryggsekk på ryggen og kjenner han er blaut. Hm. Eg ser oppi han. Faen i satan helvette. Trur du ikkje den jævleg dyre isen eg kaupte billeg på Drageset (50%!!!) hadde smelta ut yver alt innhaldet i sekken min, inkludert å gjeva sjølve sekken ei god bringebæris-marinering? Jo, sjølvsagt. So alt måtte ut. Alt måtte vaskast, inkludert golvet som hadde vorte klissete rosa. Dette tok sjølvsagt tid. Og det var utruleg irriterande. Eg putta sekken i dusjen og forlot bustaden som eit helvettes rot.

Start på bilen

Inne i bilen var det sjølvsagt NMU-ting som me hadde gløymd å leggja frå oss på skriverstova. Faen i satan helvette. Eg måtte gå attende til bustaden med det. Tid, tid.

Til vrak-sjappa

Då eg kjem ut på vegen 1415 eller kva det var stend alt bom stille. So det tek meg jæ-ve-lig lang tid å koma fram til leveringsplassen. Eg kjem fram ein gong. Alt for seint.

Diesel

Eg skal til å levera nykelen, men so kjem eg på: eg hev gløymd å fylla på den hekkans leigebilen. Faen i satan helvette! Eg spyrr ein fyr kvar næraste bensinstasjon er, og køyrer ut att på vegen.

Rundtur

Eg vert ståande bom fast i kø – og mister totalt retningssans, av di dei jævla vegane berre snur heile tidi. Eg vil t.d. vest, men so dreier jo plutseleg den helvettes vegen og byrjar gå mot sør, kva faen i satan helvette!!??

Der er det jo sjølvsagt mor til alle køar og alt gjeng drittreigt. Etter ei dritlang stund merkjer eg at eg køyrer inn mot sentrum. Ulurt. Eg snur av (dette tek lang tid) og køyrer til slutt attende same vegen.

Eg er midt inne i det digre trafikkmaskineriet med vegar uppå og under kvarandre att – alle saman fulle med biler som umtrent ikkje gjeng framyver.

Endå ein tur

Eg gjer FAENMEG det same um att, køyrer inn på ein annan veg som viser seg berre gjeng til gokk og ikkje til umiddelbare bensinstasjonar. Satan i faen helvette so jævla vandskeleg det skulde vera å finna ein helvettes forpult bensinstasjon då!

Etter ein halvtime er eg attende i krysset, og eg veit sørenmeg ikkje kvifor. Det hadde sikkert teke 2 minutt utan kø – då kunde eg lett innsett feilen min og køyrd ein annan plass. Men kvar gong eg gjer ein liten feil no, snur inn på feil veg – so kostar det meg alt frå ein halvtime til ein time ekstra biltur. Det er nok til å kutta samtlege fingrar av seg, inkludert tær. GRRRR!!!

Og endå meir

Eg køyrer inn ein tredje veg denne gongen – ein det ser ut til at det gjeng mange bilar inn i. Det snik seg av garde og etter eit par timar i den køen bannar eg høgt då eg ser dette no plutseleg vart E6 (eller noko) og at eg er på veg mot Trondheim. Javel! So fær eg berre køyra til Trondheim då! Det må vel finnast ein hekkans bensinstasjon der i motsetnad til jævla forpulte Oslo.

Eg ser ein bensinstasjon, men han er umogleg å koma til

Gah. Motorvegar er ikkje lagd for kø, det tek ekstremt lang tid å koma til ei utkøyring. Til slutt (ei tid etter eg hadde sett bensinstasjonen) kom ei avkøyring. Der låg ein bensinstasjon ganske nært, so eg hadde endeleg funne ein. No hadde det gjenge 3 timar sidan eg skulde hava levert bilen. Eg hadde nytta 2 timar på å finna ein bensinstasjon.

Kort

Eg veit ikkje korleis eg skal få sagt dette.

Eg sjekka lommaboki mi og alt eg hadde med meg. Eg hadde eit-par hundre ran (Sør-Afrikanske pengar), mange kvitteringar, førarkortet og studentkortet mitt. Ja, pluss Coop-kortet som ler i trynet mitt med kor jækla unyttig det er. Men ingenting anna. Eg kann ikkje skriva kor frustrert eg vart. Det var heilt ekstremt.

Eg byrja (med ristande hender) skriva ein ilsint melding til Rebecca det eg skulde forklara um helvete mitt, men ho ringde meg nett då. Samtala gjekk umtrent slik (eg fekk lesa dei relevante delene i Rebecca sin dagbok):

“GRRRRRARAAAARRGHHHH, EG E´ SÅ JÆVLA SINTE!!!!!”
“Ehhh, hva, hvorfor det, hva har skjedd?”, svarar ho, tydeleg redd.
“Eg har hatt så jævla mangen problemår me å levera denn´her HELVETTES bilen!!!”

Eg fortsetter med å forklåra Oslo sine vegar med alle moglege bannord eg kjem på, og endar upp med: so eg må heim å henta kortet. Rebecca fann kortet til meg i bustaden. Eg slutta av med:

“Så eg må hjemm å henta kårte, d komme sikkårt t å ta HELVETTES LANGE TI!”, etter den setninga skreiv Rebecca dette i dagboki si: “Hjelp!”.

Til Kringsjå

Det gjekk ikkje verre enn noko anna i dag. Tok sjølvsagt masse tid.

Endeleg bensinstasjon

Eg stal med meg Rebecca (som hadde laga nistemat til meg), eg følte eg trengde nokon med meg no. Me køyrde til ein bensinstasjon rett her nede som eg visste godt kvar var. Fylde på.

Til Lån-eit-vrak

Framme her att. No med full tank. 2–3 timar seinare enn sist gong. Eg gjekk mot kontoret og banna og steikte um at dei sikkert kom til å vilja taka pengar for ein ekstra dag, blodiglone. Eg kjem til døri. Og… Ho. Er. Låst.

Dei hev stengd for dagen!

Kva
faen
i
satan
helvette!!?!!?

Eg slengjer drittnykelen inn i brevsprekken og drit i alt.

Slutt

Og det er faenmeg grunnen til at eg tek kollektivtransport i Oslo! FOR FAEN!

Til Oslo, pakkingi att

Eg hev ei rar kjensle av at aktiviteten eg hev skrive mest um på netsida mi er pakking fyrr eg dreg ein plass. Det kann godt vera sant. Same kva, no må eg pakka fyrr turen til Oslo i morgon tidleg. 10.15 gjeng toget mitt.

Problemet mitt er absolutt at eg kjenner eg må hava so mykje med meg. Gåvone eg fekk til jol, då spesielt ljoset eg fekk, korleis skal eg få plass til alt dette i den vesle sekken min? Det fær eg ikkje. Eg sit og dreg ut pakkingstidi slik eg alltid gjer. Det er langt i frå mykje som skal pakkast, det berre kjennest slik. Der var 21 Grams-filmen ferdig på NRK1.

Nesten ferdig

Og no er eg nesten ferdig pakka. Under yver alle; eg var litt effektiv og gjekk opp og pakka. No er klokka halv eitt og eg hev allereie ein del av pakkingi ferdig. Det er faktisk berre sekken min att (den er enkel; datamaskini, kamera og småting). Ahh. Rebecca er redd eg missar toget i morgon, eg hev gjort slik fleire gongar fyrr. Eg er ikkje til å stola på.

Plutseleg vart klokka 01.00 no. Eg må pakka ned maskini mi snart. Det er litt synd, at straumkontakten til laptopen min er galen att. Delen eg brukar er so øydelagd at eg trur eg lagar eit heilt nytt system. Prøva å ha koplingi på utsida av Sol, den berbare maskini, heller.

Ops. Det vart klokka 01.30.

Oops. Der vart klokka 02.00. Men no hev eg i det minste fiksa ein feil i Universitas. Vel, strengt teke var det ingen feil, men berre eit nytt år.

Ooops. Eg hev heilt gløymd at eg liksom skal pakka. Det berre forsvann for meg i ein time. Jepp. Men eg trur eg gjer meg ferdig og legg meg. Eg må jo i alle fall prøva å rekkja toget i morgon når eg hev lova Rebecca at eg kjem til å vera der :-(

Nynorsken, høgre, sidemål og engelsken

Det skjer mykje interessant rundt nynorsken i desse dagar. Veldig mykje tull frå mange stader, i tillegg til at eg kjenner NMU stadig veks som organisasjon og vert viktigare. Me fekk nett høyra at resultata frå sidemålsforsøket vart lagt fram med ein knusande siger for ein sidemålsfri skulekvardag. Og rundt oss hoppar Sylfest Lomheim og preikar um dauden til norsk språk i kamp mot engelsk. Saman med han finn me eit englekor som forkynner målfred og ynskjer at me nynorskingar berre skal leggja oss ned og la bokmålet valdtaka oss. Bakfrå.

Det vert ikkje betre av at Sleipfest ofte fær rolla som «nynorskingen», når han hev so klåre meiningar som strid i mot kva målrørsla meiner.

Kampen mot nynorsk forkledd som kamp mot engelsk

Nei, usj! Dette her er berre samnorskingane sin muterte krampaktige kamp mot nynorsken (samnorsken er bra for bokmålet, men dauden for nynorsken). Altso, bokmålet kann berre leggja ned sin strid – der er det ingen. Bokmålet er den store undertrykkjaren, den språkfascistiske herren som trampar av garde og gjer folk likegyldige til språk. Utanom nyorskingane. Bokmålet er ein større trussel mot norsk enn det engelsken er! Mykje større! Og kva språk er best til å stå mot engelsken (og verna um fridomen og folkestyret vårt)? Jo, det er nynorsken. Det er nynorskingane som pratar um språk, det er me som er upptekne av det og er språkmedvitne. Det er nynorsken som gjer at me i det heile teke hev eit ordskifte um språk i Noreg, det er nynorsken som gjer alle upptekne av språk. I Sverige er det langt mindre ordskifte, sjølv um dei hev verdas kulaste målføre innanfor sine grensor (Elvdalsk (nesten som norrønt!)) let dei det stille døy ut.

So kva er svaret på kampen mot engelsken? Tak i bruk nynorsk! Og slutt å prat um at engelsken er ein trugsel mot norsk, det er bokmålet som er den største trugselen.

Og so til dette fantastiske sidemålsrunket i Oslo

Eller kannhenda me skal kalla det eit opent angrep på nynorsken?

Mange fleire enn meg hev prata um kor dårleg dette «forsøket» hev vore og at det ikkje kann kallast forsking. NIFU STEP seier sjølv at rapporten brukast feil av Høgre og meiner han ikkje kann lesast slik fanden les bibelen og Høgre les forskingsrapportar.

Men det er ikkje fjerninga av sidemålsundervisninga som fører til at elevane blir betre i hovudmålet. Elevar som har delteke i sidemålforsøk i andre deler av landet, men då hatt meir sidemålsundervisning, har hatt vesentleg betre haldningar og vorte meir positive til nynorsken, seier Gro Morken Endresen.

Det er synd å sjå Høgre, som ein gong hadde ein skokk intelligente folk, søkka so lågt. Alle ser jo at dette ikkje kann kallast noko seriøst forsøk um obligatorisk sidemål. Alle dei seriøse forskningsmiljøi i Noreg sa jo faktisk nei til å vera med, ei kort lista:

  • Universitetet i Oslo: Nei, dette er ikkje forskning
  • Høgskulen i Oslo: Nei, dette er ikkje forskning
  • Høgskulen i Volda: Nei, dette er ikkje forskning
  • NIFU STEP: Nei, me hev ikkje kompetanse til å gjera dette
  • Universitetet i Gøteborg: Nei, dette er ikkje forskning
  • Universitetet i Stavanger: Nei, dette er ikkje forskning
  • NIFU STEP: Ooo-kååå då, hekkan, me hev ikkje kompetanse på dette – men me fær prøva likevel då, hekkans maserau, sidan ingen andre gidd

Og so gjorde NIFU STEP eit heilt ekstremt rart forsøk der dei i tillegg til å taka vekk skriftleg sidemål sette i verk mange andre tiltak for å gjera undervisningi betre;

  • Forfattarvitjing
  • Teatergåing
  • Tettare oppfylging av elevane med mappevurdering
  • Kompetanseheving av lærarane (!!!)

Kva resulterte dette i?

  • Ikkje auka lesedugleik
  • Ikkje auka munneleg framstillingsevnur
  • Ikkje vesentleg betre haldning til norsskfaget
  • Dårlegare oppfylging av dei som faktisk valde å halda på sidemålet
  • Ei svakt betre haldning til nynorsk (sikkert samanheng med lærarar som ikkje fær høve til å sabotera og klaga på nynorsken)
  • Å, yey, noko positivt: heile 0,146 karakterpoeng betre i standpunkt og 0,271 betre på eksamen
    • Fryd og gaman! Glede og dans!

So det er difor dette forsøket knuste sidemålet, ja? Dette var jo kjempepositive resultat. Og det er nok ikkje grunna den lista yver andre tiltak som vart sette i gong i tillegg. Neeidå. Eg trur ikkje kompetanseheving av lærarane hev noko resultat, ikkje forfattarvitjing og heller ikkje mappevurdering med tett oppfylging av kvar einskild elev. Nei, det er nok av di dei hev teke vekk eit fag. Me vert jo (som alle veit) betre i språk ved å hava mindre å gjera med det… No synest eg neste steg må vera å fjerna historiefaget, folk hev jo ikkje nytte av dette når dei skal taka seg jobb på Essoen og då kann heller dei som er interesserte verta mykje flinkare i historie – sidan me vert flinkare i alt som ikkje er obligatorisk.

Positive sidemålsforsøk

Det er interessant å sjå på positive sidemålsforsøk her. Der ein faktisk fylgjer læreplanen og gjer undervisningi god i staden for å taka ho vekk. Eg siterer fritt frå pressemeldingi til Noregs Mållag og Norsk Målungdom; Byrådet i Oslo til stryk i sidemål:

– Kvifor tør ikkje byrådet å satse på eit slikt prosjekt i staden, spør Hege Myklebust. Ho meiner osloelevane har krav på god like god undervising som elevane i resten av landet.
– Dei gode nynorskprosjekta finst, men Oslo kommune overser dei. Ved eit liknande prosjekt i Kristiansand gjekk sidemålskarakteren opp på eit halvår, framhevar Jens Kihl.

Dessutan hev me jo det kjende Holmlia-forsøket, der elevane nyttar nynorsk i eit anna fag enn norsk. Kva skjer her?

  • Tydeleg betre haldning til nynorsk
  • Og av det fylgjer: betre karakter i nynorsk
  • Sikkert noko anna, men eg vil ikkje seia noko for eg hev ikkje lese forskingsrapportar på det :-)

Kjære Høgre

So, kva med denne radikale tanken å gjera norskfaget betre i staden for å kutta ut obligatoriske og demokratiserande fag? Eg veit det kann vera litt vanskeleg for dykk å forstå at ein betre skule gjev flinkare elevar (merk den store uvilja mot å prøva positive forsøk og ikkje minst «kunnskapsfallet» som de nett innførde), men prøv i alle fall.

Takk.